پس آن ویروس‌ها نبودند؛ مایلم از این فرصت استفاده کنم و مجدداً تأکید کنم که ما آن‌ها را تجربه نکردیم.
"پس ما دائماً در معرض ویروس‌های عجیب و جدید زیادی قرار داریم.
ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم. جای نگرانی نیست.
پس باید کاملاً مطمئن باشید وقتی مردم را می‌ترسانید یا دربارهٔ یک بیماری به آن‌ها هشدار می‌دهید که واقعاً می‌دانید آن بیماری چیست.
گاهی اوقات نیز مسمومیت است.
تصور کنید شما مردم را در مورد یک ویروس هشدار می‌دهید و آن‌ها به‌قدری توسط گلیفوزات تضعیف شده‌اند که
میکروبیوم‌شان از بین رفته، باعث می‌شود علائم مسمومیت را تجربه کنند و نتوانند برخی چیزها را تحمل کنند.
و بعد می‌گویید، اوه، اما یک ویروس هست.
اما مردم تنها به‌طور سیستماتیک توسط نوعی سم تضعیف شده‌اند. این هم می‌تواند درست باشد.
«سلامت چه زمانی در معرض خطر است؟»
چطور می‌توانی بفهمی؟
تنها با آزمایش PCR می‌توان مشخص کرد که آیا او در معرض خطر است یا خیر. این را سازمان جهانی بهداشت می‌گوید.
تعیین می‌کند چگونه خطرات را شناسایی کنیم و چه خطراتی وجود دارند.
آنها در همه‌جا آدم دارند و حالا دارند این را هرچه بیشتر در همه‌جا نصب می‌کنند، و اگر چیزی برای دیدن باشد،
خودشان تعریف می‌کنند که چیست و بعد هم تب میمون است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ این اظهارات توسط دکتر ولفگانگ وودارگ در سخنرانی خود در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴ در ریدن، سوئیس بیان شد.
عنوان اولین نمایش او در سوئیس این بود: «همه‌گیری‌ها به‌جای دموکراسی – حکومت‌داری از طریق ترس؟»
دکتر وودارگ متخصص طب داخلی، متخصص ریه، متخصص طب اجتماعی، پزشک بهداشت و طب محیط زیست
است و مدت‌ها رئیس یک سازمان بهداشتی بوده است.
در سال ۱۹۹۱، او بورسیه‌ای برای تحصیل در رشته اپیدمیولوژی در دانشگاه جانز هاپکینز ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹، او نماینده پارلمان از حزب سوسیال دموکرات آلمان در بوندستاگ آلمان بود.
او از سال ۲۰۱۱ به‌عنوان مدرس دانشگاه، دانشمند علوم بهداشت و نویسنده فعالیت می‌کند. کتاب او با عنوان Falsche
Pandemien (همه‌گیری‌های دروغین)، که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، در فهرست پرفروش‌های اشپیگل در رتبهٔ اول قرار گرفت.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ در زیر می‌توانید یک مجموعهٔ یک‌ساعته از سخنرانی دو ساعتهٔ او را تماشا کنید.
ودارگ توضیح می‌دهد که چرا ویروس‌ها مقصر همه‌گیری فرضی کروناویروس نبودند، بلکه قدرت تعریف سازمان بهداشت جهانی بود.
این ویروس‌ها نبودند درست است، حالا می‌رویم سراغ بعدی.
پس این ویروس‌ها نبودند. می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم تا یک بار دیگر به شما بگویم که ما آن را تجربه کردیم.
ویروس‌ها، اگر این را ببینید، هواپیماهای زیادی که در ۲۴ ساعت در سراسر جهان پرواز می‌کنند، این یک بازه زمانی است.
در هر هواپیما حدود ۲۰۰ یا ۳۰۰ نفر هستند و همگی پر از ویروس‌اند.
این یعنی روزانه ده میلیون مسافر که ویروس‌هایشان را در سراسر جهان پخش می‌کنند و ما آن‌ها را با ویروس‌های خودمان جایگزین می‌کنیم.
آیا تا به حال از گیت امنیتی فرودگاه عبور کرده‌اید و در هواپیما کنار هم نشسته‌اید؟
– این ماسک کاملاً بی‌فایده است.
ویروس‌ها اینجا هستند و در حال مبادله شدن هستند.
این وضعیت دهه‌هاست که همین‌طور بوده، نه فقط در هواپیماها.
این طبیعی است؛ ویروس‌های جدید به‌طور مداوم در حال ظهور هستند و مدام در حال تغییرند، به‌ویژه ویروس‌های RNA
مانند کروناویروس‌ها که بسیار سریع و پیوسته تغییر می‌کنند.
و آنچه درباره‌ی تنوع‌های فراوان به شما گفته می‌شود، مضحک است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ این داستانی است که کسی به نحوی انتخاب کرده است.
این چیزی است که انتخاب شده است.
طبیعت بسیار وحشی‌تر است، زیرا ویروس‌ها گسترش نیافته‌اند، ظاهراً آن‌ها فقط از ووهان منتشر شده‌اند.
اما اینجا هم چندتایی بودند.
در سوئیس مکان‌های زیادی وجود دارد که ویروس‌ها در آن‌ها یافت شده‌اند، احتمالاً حتی ویروس‌های مختلفی.
و آن‌ها از همه‌جا می‌آیند و به‌طور مداوم از همه‌جا گسترش می‌یابند و تغییر و سازگاری می‌کنند.
و سیستم ایمنی آن‌ها را همگی می‌شناسیم.
و ما فرصت‌های آموزشی فوق‌العاده‌ای داریم، برای مثال از طریق گردشگری و اقتصاد جهانی‌شده که
به مردم امکان می‌دهد در سراسر جهان سفر کنند.
آنها همهٔ کسانی هستند که هر روز به آنجا پرواز می‌کنند.
آنها دربارهٔ ویروس‌ها می‌آموزند، نمی‌دانند از کجا، از یک جزیره در شرق آسیا.
برگرد، آنها در بازار ماهی بودند.
و سپس در ویتنام آن‌ها سوسک‌هایی را دیدند که مردم آنجا می‌خورند.
و کرم‌های پیله‌ساز و چیزهایی شبیه آن. و مردم زیادی بودند و شلوغ بود.
و آن تعطیلات بسیار دلپذیری بود، می‌گویند.
هیچ‌چیز نبود.
پس ما دائماً در معرض ویروس‌های جدید و ناشناس زیادی قرار داریم.
ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم. جای نگرانی نیست.
صنعت دیوانه
اگر به داده‌ها دربارهٔ مکان‌هایی که مردم در گذشته در آن‌ها بیمار شده‌اند نگاه کنید، همان‌طور که برای مثال پیتر دوشی در دِر اشپیگل
نشان داده است، او خلاصه‌ای کلی از نمودارهایش ارائه کرده است.
او به مرگ‌ومیرهای ناشی از آنفولانزا در ایالات متحده از سال ۱۹۳۰ تا ۲۰۰۴ نگاهی انداخت.
و همان‌طور که می‌بینید، پس از جنگ جهانی کاهش چشمگیری رخ داد.
پس دیگر خیلی کم مانده. تقریباً دیگر کسی نمی‌میرد.
راستی، آدم‌های پیر می‌میرند. قرار است این اتفاق بیفتد، مگر نه؟
بله، آنها می‌میرند و گاهی اوقات هم آنفولانزا می‌گیرند.
بله، و گاهی اوقات، ناگهان، پس از جنگ، در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، به اصطلاح، آن ویروس‌ها چه بودند؟
ابتدا شروع کردی به دنبالشان بگردی، و بعد از آن از میان ۲۰۰ نفری که حالا می‌شناسی، قبلاً با پنج یا شش نفرشان آشنا بودی. و
تنها کسانی که برایشان آزمایش انجام داده بودی قابل تأیید بودند.
و سپس می‌توانست آنفولانزا تشخیص داده شود.
چنین بود، زیرا توجه ویژه‌ای به آن شده بود.
کسی همچنین گفته بود که ممکن است بتوان واکسنی تولید کرد.
و بعد شما فقط بررسی کردید و در سراسر کشورها ایستگاه‌های نظارتی آنفولانزا وجود داشتند.
چند مورد عفونت آنفولانزا در آنجا یافت شد و غیره.
و بعد گفتند آنفلوآنزای A یا B. سپس HN1، H5 و دوباره همه زیرگونه‌ها.
و به همین دلیل است که شما هر سال به واکسن‌های جدید نیاز دارید، زیرا آن‌ها تغییر می‌کنند.
و بعد باید دوباره واکسن بزنید.
این صنعت دیوانه‌کننده‌ای است، چون، اوه، دوباره با واریانت‌ها شروع کردیم، باید واکسن جدیدی علیه اومیکرون
داشته باشیم، و ما از همین حالا در حال آماده‌سازی آن هستیم.
و بعد... و بعد این واقعیت که وقتی فقط به دنبال یکی هستید، دو یا سه مورد هم‌زمان وجود دارند، و آزمایش مثبت می‌شود، مثلاً فقط
آنفولانزا یا فقط ویروس کرونا، شما حتی به بقیه نگاه هم نکرده‌اید.
اما واقعیت این است که در اکثر موارد، حدود ۴۰٪ از عفونت‌ها، دو ویروس وجود دارند که می‌توانند شما را بیمار کنند.
گاهی اوقات، اگر دو ویروس داشته باشید، بیمار نمی‌شوید، اما فقط اگر یکی داشته باشید.
گاهی دو ویروس یکدیگر را تقویت می‌کنند.
این بستگی دارد به اینکه چه ویروس‌هایی بیایند و چه زمانی.
این یعنی اینجا خیلی، خیلی پیچیده است.
در واقع شما به تشخیص افتراقی و آزمایشی نیاز دارید، هرچقدر هم که دقیق باشد، که هیچ چیز به شما نمی‌گوید، به‌ویژه آزمایش PCR.
و اگر می‌خواهید چنین خطری را ارزیابی کنید، خوب است ببینید آیا افراد بیشتری نسبت به همیشه بیمار می‌شوند یا خیر.
یا آیا واقعاً می‌توان بیماری را با قطعیت تشخیص داد؟ ویروس کرونا؟
و چگونه می‌توانید احتمال اینکه این‌ها ویروس‌های دیگری نباشند را رد کنید؟
چگونه می‌توان تشخیص داد که این علائم واقعاً ناشی از این عفونت هستند، اگر آزمایشی وجود داشته باشد که
بتواند ویروس کرونا را به طور قابل اعتمادی تشخیص دهد؟
پس وقتی مردم را می‌ترسانید یا درباره‌ی یک بیماری خاص به آن‌ها هشدار می‌دهید، باید کاملاً مطمئن باشید که واقعاً
می‌دانید آن بیماری چیست. گاهی اوقات ممکن است مسمومیت باشد.
تصور کنید شما مردم را در مورد یک ویروس هشدار می‌دهید و آن‌ها به‌قدری توسط گلیفوزات تضعیف شده‌اند که
میکروبیوم‌شان از بین رفته است، که باعث می‌شود دچار علائم مسمومیت شوند و نتوانند برخی چیزها را تحمل کنند.
و بعد می‌گویید، اوه، اما یک ویروس هست.
با این کار، مردم تنها به‌طور سیستماتیک توسط نوعی سم تضعیف شده‌اند. این نیز می‌تواند صادق باشد.
تشخیص افتراقی نه تنها برای بیماران فردی ضروری است، بلکه برای همه‌گیرشناسان نیز ضروری است.
بله، و بعد می‌توانستید ببینید مؤسسه رابرت کوخ چه می‌کرد؛ آن‌ها همیشه تعداد موارد آنفولانزا را زیر نظر دارند.
آنها ۶۰۰ مطب پزشکی دارند که هر هفته گزارش می‌دهند.
برای من این تعداد است. یک استاندارد مشخص وجود دارد و سپس می‌توانند آن را به‌صورت طولی، در طول سال‌ها،
مقایسه کنند تا ببینند آیا در حال افزایش است یا کاهش.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ و آنجا اولین جایی بود که نگاه کردم؛ عملاً همان کاری است که با همسرم تومسن انجام دادم.
این کاری است که مؤسسه رابرت کوخ با ۶۰۰ مطب پزشکی در سراسر آلمان انجام می‌دهد.
و بعد نگاه کردم و دیدم – اینجا می‌توانید این خط را ببینید، که مربوط به سال ۲۰۲۰ بود – و ناگهان در ماه مارس قرنطینه شد، دیگر
کسی بیمار نمی‌شد، همه‌گیری در اوج خود بود و هیچ‌کس بیمار نمی‌شد.
و این مرا شگفت‌زده کرد.
می‌دانم چرا کاهش یافته است، چون دیگر کسی به مطب دکتر مراجعه نمی‌کرد.
تو مجبور بودی ماسک بزنی و آزمایش بدهی، و مردم می‌گفتند نه، چون حالا به هر حال به من باور دارند، پس
نیازی به گواهی بیماری ندارم و مجبور نیستم پیش دکتر بروم.
و سپس، وقتی آنفولانزا می‌گرفتند، این‌گونه آن را درمان می‌کردند.
و این در سال بعد نیز ادامه یافت.
این هم ۲۰۲۱ – هیچ، مطلقاً هیچ، تمام سال هیچ.
حتی فصل آنفولانزا هم نبود.
بله، همیشه فکر می‌کردم چیزی مثل این، یک همه‌گیری، فاجعه‌ای باشد که بیمارستان‌ها را تحت فشار قرار دهد. اما این‌طور نبود.
داده‌های لازم را در اختیار ندارم، اما احتمالاً می‌دانید که بیمارستان‌ها در این دوره تعداد تخت‌های خود را کاهش دادند.
آزمایش PCR کلید همه‌گیری (چین)
و این از چین است. همین باعث شد وقتی اوایل مارس با مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌های چین تماس
گرفتم، مطمئن شوم. چه داده‌هایی در آنجا موجود است؟
و این‌ها همان موارد بودند، آزمایش‌های PCR مثبت.
و می‌بینید، در ابتدا هر روز تنها چند هزار مورد وجود داشت.
و سپس ناگهان، در اول مارس، همان‌طور که دستور داده شده بود، باران بارید.
همه‌گیری در چین تمام شد. آنها فقط آن را خاموش کردند.
به هواپیماها فکر کن، به این همه آدم فکر کن؛ همه‌جا مملو از آدم است.
آن‌ها چند ویروس داشتند. آن‌ها فقط یک شبه همه‌گیری را متوقف کردند و چیزهایی از این قبیل.
آنها دیگر او را آزمایش نکردند. او رفته بود.
ما می‌توانستیم آن را خودمان انجام دهیم.
و این بیماری تعریف شده است.
و این کاری بود که سازمان بهداشت جهانی پیش از شروع آن، در سال ۲۰۱۹ انجام داد.
آن‌ها بیماری را بر اساس کد ICD تعریف کردند.
این کاری است که سازمان جهانی بهداشت می‌تواند انجام دهد.
او می‌تواند تشخیص‌ها را تعریف کند.
تعریف کردن یعنی دور چیزی حصار کشیدن؛ هرچه درون آن باشد، به آن تعلق دارد.
این یک تعریف است.
و آن را طوری تعریف کردند که گفتند، خب، کووید-۱۹ وجود دارد. این پاتوژن خطرناک جدید از ووهان است، آنها گفتند.
و شما می‌توانید این را با یک آزمون تعیین کنید.
این تست PCR آقای دروستهن است.
ما آن را هم ضبط کرده‌ایم.
و اگر مثبت باشد، آنگاه کووید-۱۹ است. و موارد بدون علامت نیز وجود دارند.
این بدان معناست که افراد سالم هستند، اما آزمایش مثبت است.
و سپس آنها یک تشخیص دوم دارند.
یعنی، ویروس کووید-۱۹ شناسایی نشده است.
آنها هنوز حتی در آزمایش PCR هم مثبت نشده‌اند.
این‌ها افرادی بودند که با کسی که آزمایش PCR او مثبت بود تماس داشتند و سرماخوردگی داشتند.
پس آن‌ها حتماً علائمی داشته‌اند و با فردی که در آزمایش PCR نتیجه مثبت داده، تماس داشته‌اند.
آن هم کووید-۱۹ بود. چون شماره ICD متفاوتی، کمی متفاوت، ۷.۲ به آن اختصاص داده شده بود. بله،
و این دو مورد همیشه به آزمایش PCR مرتبط بودند.
اگر کووید وجود داشت، آن آزمایش پی‌سی‌آر است.
و وقتی از کووید طولانی یا پسا-کووید صحبت می‌کنیم، منظورمان افرادی است که پس از تشخیص ابتلا
به یکی از این دو وضعیت در مقطعی، بیمار هستند.
که کاملاً بی‌معنی هستند. نامربوط.
افرادی که قبلاً به سندرم خستگی مزمن مبتلا بودند.
اما کسی در این میان نتیجه آزمایش PCR او مثبت بود. این حالا کووید طولانی است.
و البته، جدا از این واقعیت که آنها کووید طولانی را برای پنهان کردن عوارض جانبی این تزریق‌ها ابداع کردند.
این کارکرد اصلی است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ یک آدم فوق‌العاده هست به نام کری بی. مالیس. او مخترع آزمایش PCR است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱
پس او می‌گوید که با آزمایش PCR، اگر حتی یک مولکول وجود داشته باشد، می‌توانید هر چیزی را در هر کسی پیدا کنید.
و ما در درون خود مولکول‌هایی از انواع چیزها داریم.
آیا می‌دانستید که باکتری سیاه‌سرفه را در مدفوع خود دفع می‌کنید؟ با این همه آدم، دیگر
حتی نمی‌توانید به دستشویی رفتن هم اعتماد کنید.
خب، من قبلاً تصفیه‌خانه‌های فاضلاب را بازرسی می‌کردم. به‌عنوان یک مأمور بهداشت عمومی، شما هم باید تصفیه‌خانه‌های
آب آشامیدنی و فاضلاب را بررسی کنید تا مطمئن شوید که به‌درستی کار می‌کنند و بوی نامطبوع ندارند.
و سپس ما، بعد کسی اندازه‌گیری کرد که در فاضلاب خروجی از تصفیه‌خانه فاضلاب چقدر سالمونلا وجود دارد.
خیلی زیاد بود، پس فکر کردم نباید بیش از ده دقیقه آنجا شنا کنی. وگرنه دچار عفونت می‌شوی.
این استانداردها، وقتی سعی می‌کنی خودت را جهت‌دهی کنی و به دنبال این چیزها می‌گردی، فقط
همان چیزهایی را پیدا می‌کنی که به دنبالشان هستی.
و چیزهای دیگر، مثل کزاز، دیگر هیچ‌کس آن را بررسی نمی‌کند، ممکن است دوباره آن را مطرح کنند.
آنها هنوز هم می‌توانند از آن چیزی بسازند، اما نباید به آنها بگویی.
اما اینجا، اینجا می‌توانید تعداد آزمایش‌ها را ببینید. این زمانی است که در اوایل سال ۲۰۲۰ شروع شد، زمانی که آزمایش‌های
بیشتری انجام می‌شد. نوارهای آبی اینجا نشان‌دهنده آزمایش‌ها هستند، و ناگهان تعداد زیادی از آن‌ها اینجا وجود دارد.
روزی روزگاری، آنها در اینجا تعداد زیادی از آنها ساختند.
آن در پاییز ۲۰۲۰ بود، زمانی که در خانه‌های سالمندان و همه‌جای دیگر آزمایش کردند و کارکنان را به خانه فرستادند و سالمندان را
بدون مراقبت رها کردند. آنها سر از بیمارستان درآوردند، در ۸۰ سالگی تحت بیهوشی و تنفس مصنوعی قرار گرفتند، با رمدسیویر درمان
شدند، کشته شدند، تا ما بتوانیم قربانیان کووید-۱۹ را ببینیم.
خط قرمز در منحنی، این همان مقیاس است، این درصد آزمایش‌های مثبت است.
در ابتدا، آن نسبتاً بالا بود.
در تابستان اینجا هیچ‌چیز نبود.
آن‌ها را در فرودگاه آزمایش کردند، اما هیچ چیزی مشخص نشد. اینجا.
و بعد شروع شد، سپس درصد افزایش یافت، بعد به حدود ۱۰٪ رسید، و در اینجا تا ۱۰٪ از آزمایش‌ها مثبت بودند.
این البته، بسته به تعداد آزمون‌ها، مقدار قابل توجهی است.
ببین، تقریباً اینجا است، بعدش داری «تقریباً اینجا» را، بله، این یک و نیم میلیون آزمایش در هفته است که در آلمان انجام شده.
اینها همان ارقام هستند، مگر نه؟ این‌ها همان‌ها هستند، در اینجا بعداً ۲.۵ میلیون آزمایش انجام
شد، در آوریل ۲۰۲۲، ۲.۵ میلیون آزمایش در هفته.
و ببین چند نفر نتیجه آزمایش‌شان مثبت بود.
تا ۵۰٪ بعداً مثبت بودند.
این کاملاً مسخره است، چرندیات محض.
نه تنها اتلاف منابع، بلکه ساده‌لوح‌سازی کل جمعیت.
و ما مؤسساتی داریم که واقعاً بهتر می‌دانند.
ما مؤسسه پاول اِرلیش را داریم، مؤسسه رابرت کوخ را داریم و افراد باهوشی در دانشگاه‌ها داریم.
چرا آنها در مورد چنین سیرکی سکوت کردند؟
اما آنچه را که تجربه کردیم، چه بود؟
سپس به دنبال چیز دیگری گشتم.
من قیمتش را پرسیدم، و بعد نیروهای امدادی، همان آدم‌های چراغ آبی، که در آن سال‌ها، در سال ۲۰۲۱، از قبل آنجا بودند، آمدند.
شما می‌توانید این خطوط نقطه‌چین یا یک‌تای مختلف را ببینید؛ خط یک‌تا مربوط به سال ۲۰۲۱
است و بقیه مربوط به دو سال قبل از آن هستند.
و این‌ها دلایل تنفسی هستند که تعیین می‌کنند آیا شما به‌خاطر یک بیماری تنفسی به‌عنوان یک مورد
اورژانسی به بخش اورژانس فرستاده می‌شوید یا خیر.
و شرط‌ها شمرده می‌شوند.
این‌ها عملیات‌هایی هستند که در سراسر آلمان گسترده شده‌اند.
در آن زمان، تنها شش مکان از این دست وجود داشت که این عملیات‌های اضطراری در آن‌ها ثبت شده بود.
و حالا تعدادشان حتی بیشتر هم شده است.
می‌توانید ببینید که هیچ تغییری دیده نمی‌شود.
بیماری‌های تنفسی بی‌ربط هستند. آن موضوع دوباره درباره چه بود – اسمش چی بود، کروناویروس؟
قرار است این یک ویروس تنفسی باشد.
هیچ چیزی برای دیدن نبود، پس داشتم فکر می‌کردم. خب، آن چیست؟
و بعد دوباره بررسی کردم: بقیه مأموریت‌ها چطور؟
این‌ها دلایل قلبی‌عروقی برای پذیرش به‌دلیل موارد اورژانسی، یعنی مشکلات قلبی‌عروقی بودند.
و ناگهان می‌بینی، موازی با این یکی که در زیر قرار دارد – خودم این کار را انجام دادم، آن‌ها را یکی پس از
دیگری قرار دادم – این دو چیز دقیقاً هم‌زمان شده‌اند.
و آن موقع است که برای اولین بار این خط خاکستری را می‌بینی.
ببین، یکی آنجاست.
این‌ها افرادی هستند که اولین واکسیناسیون، اولین دُز را دریافت کردند.
و این‌ها کسانی هستند که دُز دوم را دریافت کرده‌اند.
و اینجا، به‌ویژه با شروع تزریق دوم، اما حتی از همین حالا، این منحنی ناگهان به سطحی کاملاً متفاوت جهش می‌کند، بیش از دو
برابر می‌شود؛ دو برابر سی‌رن به دلیل عوارض قلبی‌عروقی، به‌طور موازی و هم‌زمان با تزریق این مواد RNA، این ژن‌درمانی.
آنها اصلاً بیمار نبودند. تو نمی‌توانی بیماران را درمان کنی – این مسمومیت.
و همین امر در مورد اختلالات عصبی که آن‌ها نیز وجود دارند نیز صدق می‌کند.
اینجا هم می‌توانید ببینید که چگونه ناگهان و به‌شدت جهش کرد، با تمام سکته‌ها و اختلالات
عصبی‌ای که رخ داد: مردم نابینا شدند و غیره.
آن هم‌زمان با تزریق‌ها بالا رفت. و این واقعاً مرا در آن زمان نگران کرد.
من همان‌طور که شروع شد، آن را فوراً دیدم.
حدود ۲۱ سالگی بود که داده‌ها بالاخره در دسترس قرار گرفتند.
و این باعث شد که تقریباً مطمئن شوم تزریق‌ها سمی خواهند بود.
مرگ‌ومیر اضافی
و اکنون ارزیابی‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد مرگ‌ومیر اضافی چقدر است، کاملاً مستقل از هر تشخیصی.
آن‌ها صرفاً بررسی کردند که چه تعداد افراد فوت کرده‌اند.
با افزایش سن جمعیت، به طور طبیعی افراد بیشتری خواهند مرد.
وقتی جمعیت جوان‌تر است، افراد کمتری می‌میرند.
و کسانی که یک‌بار مرده‌اند، دیگر نمی‌توانند بمیرند.
این چیزها را تو واقعاً می‌دانی.
و این باید در محاسبات منعکس شود.
اگر بخواهید این را از نظر اپیدمیولوژیک ارزیابی کنید، باید آن را بر حسب سن استانداردسازی
کنید. و کوپر این کار را خیلی خوب انجام داد.
و سپس او متوجه شد که در اینجا، بر اساس گروه‌های سنی، هیچ اتفاقی برای کودکان در قرن بیست‌ویکم نیفتاده است.
اما در میان جوانان ۱۵ ساله و بالاتر، ناگهان، اینجا هیچ‌چیز نبود، در سال‌های همه‌گیری مرگ‌ومیر زیرمتوسطی وجود داشت.
اما درست زمانی که همه‌گیری در حال فروکش بود، آنها ناگهان درگذشتند.
و جوانان اینجا مردند.
نرخ مرگ‌ومیر اضافی ۸٪ در میان افراد ۴۰ تا ۴۹ ساله.
خیلی زیاد است. این فوق‌العاده است.
و سپس یک گروه سنی بود که مردند، نمی‌دانم چرا.
آقای کوپر هم نمی‌تواند آن را توضیح دهد، نمی‌دانم.
افراد ۵۰ تا ۵۹ ساله به ندرت می‌مردند.
نمی‌دانم آیا آن گروه به نحوی بهترین عملکرد را در اجتناب از تزریق داشت یا نه.
و اینجا ادامه دارد. در سال ۲۰۲۲، اوضاع وخیم‌تر شد و در میان جوانان بسیار جوان به شدت بحرانی گردید، با
نرخ مرگ‌ومیر اضافی ۱۰٪ در میان جوانان در هر سه گروه.
و بعداً برای افراد ۷۰ ساله و بالاتر نیز.
این واقعاً چیزی نگران‌کننده است.
این خیلی زیاد است. و این داده‌های کاملاً قابل‌اعتماد هستند.
نرخ کلی مرگ‌ومیر؛ این نشان‌دهنده علت مرگ نیست.
اما با اینکه آنها در سال همه‌گیری، زمانی که واکسن‌ها به طور گسترده به بیش از ۸۰ درصد جمعیت دو یا سه بار تزریق شد، مردند.
و به نظر من همین کافی است. به همین دلیل این تزریق‌ها باید فوراً از بازار جمع‌آوری می‌شدند. خیلی زودتر.
به محض اینکه اولین عوارض جانبی در VAERS ظاهر شد، که در آمریکا نیز به وضوح قابل مشاهده بود، آنها
باید فوراً و زودتر می‌گفتند متوقف کنید، امیدوارم.
و آنها این کار را نکردند.
این عمدی است.
راه دیگری برای توضیح آن وجود ندارد.
حتماً کسی مطمئن شده بود که مردم محافظت نشوند.
کسی نیت شریرانه نسبت به مردم داشت.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ و بله، این چیزی بود که ما آن را همه‌گیری می‌نامیدیم...
در اینجا می‌توانید کل ماجرا را دوباره به ترتیب زمانی ببینید. در اینجا می‌توانید جوانان را ببینید.
تعداد کمتری از حد معمول جان باخته بودند.
اینجا هم، حتی تا سی، هیچ اتفاقی نمی‌افتد.
و سپس اینجا، وقتی که از اینجا شروع شد، در میان جوانان نیز با مرگ‌ومیر بیش از حد آغاز شد.
و در اینجا، مرگ‌ومیر اضافی تنها در دوره‌ای بود که مردم در خانه‌های سالمندان و بیمارستان‌ها کشته می‌شدند.
فقط سالمندان بودند. این برای یک همه‌گیری غیرمعمول است؛ گاهی فقط جوانان و گاهی فقط سالمندان.
تو باید خیلی چیزها را تصمیم بگیری؛ چگونگی و اینکه اینجا چه کسی را می‌خواستی بکشی. این امکان‌پذیر نیست.
پس اصلاً جا نگرفت.
دیگر آن را نمی‌خواهم. خیلی مسخره است.
این تصویری است که ویروس‌شناسان برای ما ترسیم می‌کنند: ووهان، آن چیز خطرناک.
و سپس نیمی از جامعه و علم می‌گویند: این قطعاً از آزمایشگاه آمده است.
می‌گویند این تحلیل از بازار ماهی آمده است.
هیچ‌چیز نیامد، اصلاً هیچ‌چیز. آزمایش‌ها آمدند.
هیچ ویروس خطرناکی در حال گسترش نبود، اصلاً هیچ‌کدام.
و این بحث درباره ایورمکتین یا هیدروکسی کلروکین، یک بحث نمایشی و حواس‌پرتی است.
ما هرگز برای هیچ نوع آنفولانزا به آن نیاز نداشته‌ایم.
و آنهایی که از آن استفاده کردند و بعد گفتند: «اما ما با ایورمکتین جان آدم‌ها را نجات دادیم.»
آنها حتی تشخیص افتراقی برای سایر علل احتمالی را هم انجام ندادند.
نه! هیچ ویروس جدیدی نبود.
و جی.جی. کوئی، که زیست‌شناس است، این را بسیار بسیار زیبا به تصویر کشید.
و اینجا هم چند ژاپنی بسیار سخت‌کوش حضور داشتند.
آن‌ها سپس گفتند: بله، ببین، گزینه‌ها چه بودند؟
و بعد آنها نگاه کردند و – واقعاً خیلی دقیق هستند – همه‌چیز را بررسی کردند: کجا ویروس‌ها وجود داشتند، چه نوع‌هایی و غیره.
و به یکدیگر نگاه کردند: از نظر توالی‌ها و واریانت‌های مختلفی که به وجود آمدند، چه تفاوتی داشتند؟
و سپس نگاه کردند: اوه، این عجیب است.
چنین چیزی قبلاً هرگز در طبیعت رخ نداده است، که این ... چگونه ممکن است؟ این منطقی است.
آنها دریافتند که شکل‌گیری برخی از جدایه‌های اومیکرون نتیجه تکامل ژنوم نبوده است.
آنها گفتند که چنین مکانیسم‌هایی در تکامل رخ نمی‌دهند.
و سپس آنها همچنین گفتند که واریانت‌های اومیکرون از قبل در همه‌جا در سال ۲۰۲۰ قابل تشخیص بودند.
این هم با روایت‌هایی که به ما تحمیل می‌کنند سازگار نیست.
و سپس نتیجه‌گیری: واریانت‌ها از طریق مکانیسم کاملاً جدیدی پدید آمدند که با دانش زیست‌شناختی کنونی قابل توضیح نیست.
آنها گفتند که چیزی شبیه به این هنوز در طبیعت وجود ندارد.
و آنها واقعاً تلاش زیادی برای آن کردند.
این یک اثر عالی با جزئیات فراوان است.
و صفحات بسیار زیادی وجود دارند که این موضوع را به شکلی بسیار بی‌طرفانه و مؤثر تثبیت می‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ و اگر نگاهی بیندازید، من با ویروس‌شناسان و افرادی که در زیست‌شناسی مولکولی نیز فعال هستند، ارتباط دارم.
و آنها می‌دانند که RNA و ویروس‌های RNA کاملاً ناپایدار هستند.
کوئی مثال خوبی برای توضیح این دارد.
او می‌گوید که اگر بخواهید چیزی را تکثیر کنید، از آن یک نسخه تهیه می‌کنید؛ در مورد RNA این کار مثل این است که یک کاست
موسیقی داشته باشید و آن را روی کاست موسیقی دیگری کپی کنید.
پس کمی پر سر و صداست.
و اگر بخواهید این آهنگ‌ها را دوباره کپی کنید، نویز بیشتری هم خواهد بود.
و اگر دوباره آنها را کپی کنی، دیگر به سختی می‌توانی موسیقی را بشنوی.
همین موضوع در مورد ویروس‌های RNA نیز صدق می‌کند.
نمی‌توانید این موارد را بدون تغییر به جلو ببرید، اما می‌توان این کار را خیلی سریع انجام داد.
به ده میلیون مسافر هواپیما در هر روز یا چیزی شبیه آن فکر کن. این داستانِ گسترش و جهش این ویروس که به ما گفته‌اند، مضحک است.
و بعد یک تغییر را پیدا می‌کنی. این کار نخواهد کرد.
اما چگونه اطمینان حاصل می‌کنید که این واریانت‌ها در سراسر جهان یافت شوند؟
این کار با استفاده از یک تکنیک خاص برای جمع‌آوری این قطعات کوچک، این ویروس حاوی ۳۰٬۰۰۰
نوکلئوتید، و سپس کنار هم قرار دادن آن‌ها انجام می‌شود.
آن‌ها در واقع فقط روی کامپیوتر در ووهان بودند. آنجا بود که آن‌ها را داشتند.
در کامپیوتر این دنباله وجود داشت.
در آن چیزهای خطرناکی وجود داشت، این سکانس‌های خطرناک. و آن‌ها را داشتند.
و سپس چیزی را جمع‌آوری کردید، آن را از طبیعت برداشتید، آن را هم‌تراز کردید و سپس RNA تولید کردید.
و از آنجا که خیلی سریع تغییر می‌کند، اگر بخواهید آن را اکنون حفظ کنید، باید DNA آن را رونویسی کنید. باید آن را دوباره بنویسید.
تو مجبور بودی از اثر مهر، RNA بسازی؛ تو مجبور بودی مهر را بسازی.
و مهر می‌چسبد.
می‌دانی، دی‌ان‌ای ماموت در یخ پیدا شده است.
و سپس دوباره تلاش کردند از فیل‌ها یا ... برای پرورش مجدد استفاده کنند.
پس این DNA فوق‌العاده پایدار است.
و کویی آن را این‌گونه توضیح داد که DNA مثل وقتی است که سی‌دی‌ها را کپی می‌کنی.
آن‌ها دقیقاً یکسان هستند. نسخه‌های دیجیتال دقیقاً یکسان هستند.
و آن‌ها برای مدتی دوام می‌آورند.
اما وقتی کاست را کپی می‌کنی، نویز هر لحظه بلندتر می‌شود.
آن RNA است.
و به همین دلیل است که آزادسازی RNA، حتی ویروس‌های RNA مصنوعی تولیدشده در آزمایشگاه، به گونه‌ای که بتوانند هرگونه
دامنهٔ جغرافیایی داشته باشند و برای هر مدت زمانی زنده بمانند، بدون تحمل تغییرات گسترده، غیرممکن است.
و در تکامل، تکامل ویروس‌ها به سمت سازگاری بهتر با میزبان‌هایشان در حرکت است.
این بدان معناست که ویروسی که میزبان خود را می‌کشد، احمق است و هیچ شانسی برای بقا ندارد.
فقط ویروس‌هایی که به ما اجازه می‌دهند زندگی کنیم، طوری که حتی متوجه حضورشان در خانه‌هایمان نشویم، می‌توانند به‌طرز
شگفت‌انگیزی همه‌جا تکثیر شوند. و در هواپیماها و قطارها و اینجا هم می‌توانید ویروس‌ها را همه‌جا پخش کنید.
این یکی از عواملی است که شانس بقای آن‌ها را تضمین می‌کند.
می‌دانی، بدن تو از سی تریلیون سلول تشکیل شده است. به‌طور متوسط سی تریلیون، بعضی‌ها کمی بیشتر، اما ژنوم تو در آن‌ها وجود دارد.
این‌ها سلول‌های شما هستند، این شما هستید. این‌گونه می‌توانید شناسایی شوید.
و علاوه بر این، شما از ۳۹ تریلیون میکروارگانیسم دیگر نیز تشکیل شده‌اید که در روده، روی
پوست و در سراسر غشاهای مخاطی شما زندگی می‌کنند.
آن‌ها خیلی... شما منظره‌ای را خواهید دید که در آن طبیعت وحشیانه جریان دارد.
و این‌ها همگی میکروب‌های مهم و مهمی هستند. آن‌ها یک عملکرد خاص دارند.
آن‌ها دلیل آن هستند که تو به کسی تبدیل شده‌ای که هستی.
در ژنوم شما میکروب‌ها وجود دارند. آن‌ها توالی‌های ژنتیکی خود را از ویروس‌ها و رتروویروس‌ها وارد ژنوم شما
کرده‌اند. این توالی‌ها ادغام شده‌اند. و این همان روشی است که انسان‌ها در وهلهٔ اول تکامل یافته‌اند.
ویروس‌هایی وجود داشتند که باعث شدند دیگر مجبور نباشیم تخم‌مرغ بگذاریم.
پس این تحول، این تحول تکاملی، از طریق انتقال اطلاعات ژنتیکی از یک موجود زنده به موجود زندهٔ دیگر رخ می‌دهد. و نکتهٔ جالب
این است که بحثی در جریان است دربارهٔ اینکه آیا ویروس‌ها وجود دارند یا خیر. برای من این موضوع کمی حواس‌پرت‌کننده است.
روزی مردمانی بودند که چیزی را کشف کردند که آن را باکتری نامیدند. این نیز شکلی از تنوع بود. سپس زیرگروه‌هایی تشکیل دادند. و بعد
کسانی بودند که می‌گفتند چیزی هست که زیر میکروسکوپ دیده نمی‌شود.
اما هنوز هم شما را بیمار می‌کند؛ می‌توانید آن را در آب هم پیدا کنید. و می‌توانید چیزهای کوچکی مثل آن را در
همه‌جا در طبیعت بیابید. بعداً آن‌ها را زیر میکروسکوپ الکترونی دیدند و ویروس نامیدند.
بعداً، چیزهای مشابه، تقریباً دقیقاً همان، در بدن یافت شدند.
و بعد مردم می‌گویند این‌ها ویروس نیستند؛ آن‌ها بودند و هنوز هم هستند. به آن‌ها اگزوزوم گفته
می‌شود. آن‌ها تقریباً دقیقاً یکسان به نظر می‌رسند.
همچنین حاوی اطلاعات ژنتیکی و گاهی پروتئین‌ها است.
این بدان معناست که در طبیعت زنده، که تنوع آن غیرقابل کاهش است، این یک بیانیه بسیار مهم است: تنوع طبیعت غیرقابل کاهش است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ و علم همیشه تقلیل می‌دهد. همیشه چیزها را تعریف می‌کند. می‌گوید: این همان است، آن همین است.
و سپس مقایسه‌ها انجام می‌شود و این تعریف در علم بارها تغییر کرده است.
آن‌ها در مقطعی دیگر قابل استفاده نخواهند بود.
و من قاطعانه معتقدم که تعریف باکتری‌ها و ویروس‌ها تا بیست سال دیگر اهمیتی نخواهد داشت.
چون ما خیلی بیشتر می‌دانیم.
ما از خردسالان می‌دانیم که دانش ما به‌طور فزاینده‌ای جزئی‌نگر می‌شود.
ما هرچه بیشتر درباره کوچک‌ترین مولکول‌هایی که در اینجا نقش دارند می‌آموزیم.
و این یعنی که ما باید دوباره در مورد نحوه برخورد با آن توافق کنیم.
چگونه درباره‌اش صحبت می‌کنیم.
و نام‌هایی وجود دارد تا بتوانیم درباره‌ی آن صحبت کنیم.
و یکی از این نام‌هایی که به‌طور تاریخی شکل گرفته است، نام ویروس است.
و اگر کسی هست که می‌گوید ویروس‌ها وجود ندارند، لطفاً مطمئن شود که ما اصطلاحات جدیدی داریم که بتوانیم با
آن‌ها بحثی معقول داشته باشیم و بر سرشان به توافق برسیم.
گاهی اوقات این می‌تواند یک فرآیند طولانی باشد.
بله، و این‌ها نظریه‌های آزمایشگاهی هستند. همه‌گیری‌هایی که منشأشان آزمایشگاه‌هاست. در ۲۰ سال گذشته، ۳۰۹ مورد رخ
داده که در آن‌ها اتفاقی در آزمایشگاه‌ها رخ داده است. پس هیچ.
اکثر آن‌ها نیز باکتری بودند، یعنی در آزمایشگاه‌های دامپزشکی.
و سپس شانزده بار اتفاق افتاد که چیزی از آزمایشگاه فرار کرد. خانواده هم چیزی گرفتند. یا نوعی شیوع کوچک
رخ داد چون چیزی در آب آلوده شده بود یا چیزی شبیه آن.
اما این‌ها همه چیزهای بسیار محدودی هستند.
هیچ آسیبی وارد نشده است.
این فهرست رسمی است که در مجلهٔ لانست منتشر شده و شامل این پاتوژن‌های بسیار متفاوت است که
به نحوی در مقطعی به تعداد اندک فرار کرده‌اند.
پس کل این بحث دربارهٔ آزمایشگاه‌ها، دربارهٔ اینکه منشأ آن در آزمایشگاه بوده یا در بازار
ماهی، صرفاً حواس‌پرتی است. همه‌اش روایت است.
آن را فراموش کن.
و کسانی که این داستان‌ها را برایتان تعریف می‌کنند، در تلاشند تا شما را فریب دهند.
به آنها باور نداشته باشید.
آقای وودارگ، آن کووید-۱۹ بود، چطور می‌توانید آن را نادیده بگیرید؟
ندیدی چه اتفاقی در شمال ایتالیا افتاد؟
و تابوت‌هایی که در نیویورک دفن کرد… واقعاً چیز عجیبی است، خیلی‌ها مردند.
نمی‌توانی صرفاً آن را نادیده بگیری. واقعاً خطرناک است.
بله، در شمال ایتالیا مردم جان باخته‌اند. اما در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ افراد بیشتری جان باختند.
در همین بیمارستان‌ها
و در روزنامه میلان گزارش‌هایی یافته بودم درباره اینکه اوضاع چقدر فاجعه‌بار است و کارکنان کاملاً تحت فشار قرار دارند.
همین داستان‌ها دوباره و دوباره.
شاید تصاویر حتی مربوط به سال‌های ۲۰۱۷/۲۰۱۸ بودند، چون حتی از حالا هم دراماتیک‌تر بودند.
اما این واقعیت که پرسنل بخش مراقبت‌های ویژه تحت فشار شدید هستند، چیزی است که من به‌عنوان نماینده کارکنان در یک
بیمارستان در هامبورگ قطعاً می‌توانم با آن همذات‌پنداری کنم.
ما به‌عنوان کارکنان بیمارستان همیشه شکایت کرده‌ایم که به نیروی انسانی بیشتری نیاز داریم. ما تحت فشار شدید هستیم.
و مردم در راهروها و امثال آن دراز کشیده‌اند.
روزی یک سناتور به دیدن ما آمد.
او سناتور بهداشت هامبورگ نبود، بلکه شخص دیگری بود.
و او چیزی داشت، و سپس آنجا با ما دراز کشیده بود.
و ما آن را برای مدت نسبتاً طولانی در راهرو رها کردیم.
بله، در آن زمان که آنها ما را با این تصاویر این‌قدر می‌ترساندند چه اتفاقی افتاد؟
آن در نیویورک بود، تهدیدآمیز به نظر می‌رسید.
این‌ها واقعاً مردگان در بیمارستان‌ها هستند.
از ۱۶ مارس تا ۲۰ مه بود. خیلی مختصر.
خیلی‌ها مردند. خیلی زیاد.
و چرا چنین است؟ آنجا چه اتفاقی افتاد؟
و برای آن دلایلی وجود دارد.
مشخص شد که با مردم بدرفتاری شده بود. در واقع، بسیار بد.
یک طرح درمان وجود داشت که آنها باید از آن پیروی می‌کردند.
با کووید-۱۹، مجبورید این و آن را انجام دهید.
و داروهایی هم بودند که کمک نمی‌کردند و سمی بودند.
همچنین مصرف بیش از حد هیدروکسی‌کلروکین نیز وجود داشت.
یک فرد سالم نمی‌تواند آن را تحمل کند.
آنها به من ده برابر دوز دارو را دادند.
و سپس قلب به‌سادگی متوقف می‌شود.
یا اگر هیدروکسی‌کلروکین به کسی داده شود که فاویسم دارد و بدون آن آنزیم لازم متولد شده باشد،
سلول‌های خونی‌اش منفجر می‌شوند و دیگر نمی‌تواند نفس بکشد.
همه این‌ها به عنوان کووید-۱۹ فروخته شدند.
و سپس بلافاصله مردم را بی‌هوش کردند و آنها را به دستگاه تنفس مصنوعی وصل کردند.
چون مجبور بودی.
تهویه باید فوراً و در اسرع وقت انجام می‌شد.
آن‌ها گفتند که بعداً می‌توان آن‌ها را ذخیره کرد.
و سپس میدازولام به آنها تزریق شد، آرام‌بخش‌هایی به آنها تزریق شد که باعث افسردگی تنفسی نیز می‌شود، به این معنی که دیگر
نمی‌توانند به تنهایی نفس بکشند، و لوله تنفسی برایشان گذاشته شد.
و کسی که لولهٔ تنفسی دارد، از قبل در معرض خطر بالای است.
وقتی آنها برای مدت طولانی تحت بیهوشی و تنفس مصنوعی قرار می‌گیرند، وضعیت بسیار دشواری است.
خودِ این موضوع یک ریسک است.
اینکه مردم در نتیجه چنین اقداماتی جان باختند، توضیح خوبی است، به‌ویژه وقتی در نظر بگیرید که در
آن زمان در سان‌فرانسیسکو چنین وضعیتی وجود نداشت.
چرا همه‌گیری رخ نداد؟
یا در فلوریدا هم هیچ چیز به‌ویژه معمولی نبود.
سپس در پاییز، به نظر می‌رسد که آن‌ها خانه‌های بازنشستگی در فلوریدا را نیز خالی کرده‌اند.
و بعد از آن، این خط دوم است، این شروع تزریق‌هاست.
و می‌توانید ببینید که مردم نیویورک ناگهان بدبین‌تر شدند.
یا شاید بسته‌های دیگر را گرفته‌اند، نمی‌دانم.
و کسانی که در سان‌فرانسیسکو هستند، در آنجا رنج زیادی را تجربه کرده‌اند.
پس می‌توانید ببینید که این‌ها آمار رسمی مرگ‌ومیر آمریکا هستند، یعنی نرخ کل مرگ‌ومیر.
مرتبط با تشخیص نیست.
و این هم چیزی درباره هیدروکسی‌کلروکین؛ من یک کتاب درباره‌اش پیدا کردم.
مرگ به شیوهٔ دلخواه با هیدروکسی‌کلروکین.
این ماده‌ای است که می‌توان از آن برای خودکشی در دوزی که در آنجا ذکر شده است، استفاده کرد.
در اینترنت، یک کشف تصادفی.
من هیدروکسی‌کلروکین مصرف کرده بودم. این راهنمایی برای کسانی است که می‌خواهند خودکشی کنند.
و این چیزی است که آنها رسماً برای این مطالعات اینجا توصیه کردند.
کریس ویتّی این کار را انجام داد.
دستیار ملی بهداشت در انگلستان، مشاور دولت، گفت که آنها باید این کار را انجام دهند.
دوز را تعیین کرده‌اند.
او اشتباه می‌کرد، مگر اینکه واقعاً داروی دیگری به او داده شده باشد. پس این یک داستان مضحک و
مضحک است. آنها مردم را کشتند تا ما را بترسانند.
سازمان جهانی بهداشت
حالا، سریعاً، سازمان جهانی بهداشت. همان‌طور که همه شما می‌دانید، این سازمان فاسد است و از حامیان خصوصی بودجه دریافت می‌کند.
اما سازمان جهانی بهداشت بسیار مهم است زیرا قدرت تعریف اصطلاحات را دارد.
ما آنچه را که در مورد ICDها به شما گفته بودم داریم که در سراسر جهان است. ICDها کد هستند.
اگر می‌خواهید به‌عنوان پزشک یا بیمارستان صورتحساب صادر کنید، باید شماره ICD را بنویسید.
این بدان معناست که بیماری باید بر اساس معیارهای سازمان جهانی بهداشت طبقه‌بندی شود.
و سپس او وضعیت اضطراری را تعریف می‌کند.
آقای گبرئیسوس همین را می‌گوید، او می‌گوید این یک فیک است.
این وضعیت «وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با اهمیت بین‌المللی» نامیده می‌شود.
فِیک این‌گونه تلفظ می‌شود.
و آنها همچنین آن را تعریف می‌کنند؛ آنها می‌خواستند ایمنی را تعریف کنند. آنها گفتند که این تنها با واکسیناسیون امکان‌پذیر است.
ایمنی جمعی تنها از طریق واکسیناسیون قابل دستیابی است.
یا آنها می‌گویند، شیوع چه زمانی است؟
سلامت چه زمانی در معرض خطر است؟
چطور می‌توانی بفهمی؟
تنها با آزمایش PCR می‌توان تشخیص داد که آیا او در معرض خطر قرار دارد یا خیر.
این همان چیزی است که سازمان جهانی بهداشت می‌گوید. نحوه شناسایی خطرات و تعیین خطراتی که وجود دارند را تعریف می‌کند.
آنها در همه‌جا آدم دارند و همین حالا در همه‌جا آن را نصب می‌کنند.
و اگر چیزی برای دیدن وجود داشته باشد و آن‌ها آن را تعریف کنند، آن آبله میمون است.
جوش‌های باسن و آزمایش PCR مثبت: آبله میمون.
آنها همیشه همین کار را کرده‌اند.
آنها قبلاً هم این کار را انجام داده‌اند؛ آنها توسط صنعت داروسازی حمایت می‌شوند.
و سپس مقادیر کلسترول را کاهش دادند و حد مجاز را از ۲۴۰ میلی‌گرم به ۲۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کاهش دادند.
و سپس آنها ۸۶٪ بیمار بیشتری دارند که نیاز به درمان دارند.
واقعاً ارزشش را دارد.
و بله، آن‌ها همیشه این کار را برای صنعت داروسازی با تعیین استانداردها انجام داده‌اند – چون به نوعی، به اصطلاح، از سوی ما
مأمور شده‌اند. سازمان جهانی بهداشت می‌گوید که این کار باید یکنواخت باشد – آن‌ها این وظیفه تعیین استانداردها را بر عهده گرفته‌اند.
با تعیین استانداردها، می‌تواند ما را بیمار کند، می‌تواند بیماری‌ها و نیازهای درمانی را
تعریف کند و می‌تواند روش‌های تشخیصی را مشخص سازد.
او همین حالا هم چنین قدرت شگفت‌انگیزی دارد.
بله، او قبلاً این کار را انجام داده است.
و سپس او نیز سلامت را تعریف کرد.
در گذشته، در قرن نوزدهم، سلامت یک مسئله خصوصی بود.
هیچ سیستم مراقبت‌های بهداشتی وجود نداشت، بنابراین مردم هر جا که می‌توانستند به یکدیگر کمک می‌کردند.
کسانی که پول داشتند، یک متخصص را استخدام می‌کردند و بقیه مجبور بودند راهی برای کنار آمدن با یکدیگر پیدا کنند.
سپس در قرن بیستم، همان‌طور که گفتم، با بیسمارک، سلامت به‌عنوان یک حق انسانی تعریف شد و او گفت که ما حق سلامت داریم.
و همهٔ کشورها باید این را تضمین کنند، همهٔ دولت‌ها باید این را تضمین کنند.
این همان چیزی است که سازمان جهانی بهداشت در دههٔ ۱۹۶۰ گفت.
تمام کشورها باید اطمینان حاصل کنند که جمعیت‌شان سالم هستند.
حق بر سلامت وجود دارد.
سپس آن تغییر کرد، سپس به یک حق بشری تبدیل شد.
اما در یک‌سوم اول قرن ما، ناگهان خانم برانتلند، دبیرکل، از مجمع جهانی اقتصاد دعوت کرد تا به مسئله سلامت بپردازد
و گفت: «صنعتگران عزیز، رهبران کسب‌وکار عزیز، بانکداران عزیز، ما باید برای سلامت بیشتر تلاش کنیم.»
و لازم نبود دو بار به آنها گفته شود؛ آنها فوراً سازمان جهانی بهداشت را برای مقاصد خود مصادره کردند.
آنها از آنها سوءاستفاده کرده‌اند و به آنها پول داده‌اند، اما سپس خودشان تعیین می‌کنند که چه کاری انجام شود.
و سلامت عملاً به‌عنوان یک بازار رو به رشد تعریف شد.
همه در آفریقا باید به این داروها دسترسی داشته باشند؛ در غیر این صورت ناعادلانه است. مگر نه؟
همهٔ آن‌ها باید این تزریق‌ها را انجام دهند و تو باید در این مورد کاری بکنی.
این بدان معناست که آن‌ها وظیفه‌ی گشودن بازار را برای اقتصاد بر عهده گرفته‌اند.
و کاری که آنها اکنون انجام می‌دهند، ترویج کنترل جمعیت از طریق حفاظت از سلامت است.
با استدلال اینکه در غیر این صورت نمی‌توانیم از سلامت شما محافظت کنیم، ما باید داده‌های ژنتیکی شما را داشته باشیم.
درسته؟ ما باید مراقب باشیم که چه کسی به‌ویژه پذیراست یا چه کسی به‌ویژه حساس است.
پس ما باید اطلاعات داشته باشیم.
ما به پرونده‌های الکترونیکی بیماران نیاز داریم تا ببینیم مردم کجا بیمار می‌شوند و
بتوانیم خوشه‌های بیماری را به‌موقع شناسایی کنیم.
و اینجاست که ما باید مداخله کنیم، اینجاست که باید بتوانیم به دولت بگوییم، زیرا آنها حق سلامت دارند.
در آفریقا نیز فقرا باید سالم باشند.
و ما باید بتوانیم به آنها بگوییم که باید پول را بگیرند.
و اگر آنها هیچ نداشته باشند، ما باید به آنها مقداری بدهیم. درست است؟
یک سلامت نام بازی است.
و این هم خانم برانتلند با آقای شواب، سلام، ۱۹۸۹، زمانی که بلوک شرق تازه فروپاشیده بود و
سازمان جهانی بهداشت به دست سرمایه‌گذاران افتاد.
و خانم برانتلند مدتی این کار را انجام داد، و سپس دو نفر آمدند که چندان موفق نبودند، اما بعد خانم
چان با آنفولانزای خوکی آمد، و اکنون آقای گبرائیسوس.
خانم برانتلند هنوز هم آنجا است، هنوز هم اوست که تصمیم‌گیرنده است و از همان ابتدای همه‌گیری ویروس کرونا، به نوعی، نقشی مهم
ایفا می‌کند؛ چرا که او عضو هیئت نظارت بر آمادگی جهانی بود، هیئتی که مرکز کنترل مخفی در سازمان بهداشت جهانی است.
فاچی آنجا نشسته، جرمی فارار آنجا نشسته، رئیس انجمن پزشکی آمریکا آنجا نشسته، رئیس مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها
(CDC) آنجا نشسته و رئیس مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌های چین، یعنی سازمان بهداشت چین، نیز آنجا نشسته است.
همه‌شان آنجا هستند و در حال نوشتن گزارش‌اند، پس می‌توانید چهار گزارش را در بالا ببینید، و همچنین در یکی از گزارش‌ها این نقشه را
می‌بینید که در آن بیماری‌های متعددی که مرتبط هستند و در حال تبدیل شدن به یک همه‌گیری‌اند—خب، آنهایی که ما
می‌توانیم به یک همه‌گیری تبدیل کنیم—را مشاهده می‌کنید.
ما هنوز آن را در دست اقدام داریم.
بله، این‌ها همان افراد هستند، قطعاً افراد دیگری هم وجود دارند، من فقط چند نفر را اینجا نشان داده‌ام، هشت نفر دیگر هم هستند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ و این هم یک موضوع دیگر است، آنها در سال ۲۰۱۹ با هم ملاقات کردند.
آنها در بی‌بی‌سی در لندن دور هم نشستند و توافق کردند که با اینفودمیک مبارزه کنند. تمام مدیران ارشد شرکت‌های بزرگ رسانه‌ای
آنجا بودند، به همراه انجمن‌های روزنامه‌نگاران، شرکت‌های رسانه‌ای و هر چیز دیگری که اسمش
را نمی‌دانم. آنها نشستند و به توافق رسیدند.
در سال ۲۰۱۹، آنها به موقع خود را آماده کردند تا این همه‌گیری به هیچ وجه توسط مخالفت مختل نشود.
چون سازمان بهداشت جهانی از ما مراقبت خواهد کرد.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ و اکنون او در فاضلاب به دنبال باکتری‌ها می‌گردد.
این در ۱۷۰ مکان در آلمان در دسترس است و تصفیه‌خانه‌های فاضلاب به‌طور منظم تحت نظارت قرار می‌گیرند.
و آنجا است که آزمایش‌های PCR انجام می‌شوند. هرگز نمی‌دانی آنجا چه چیزی ممکن است پیدا کنی.
و این دقیقاً ثبت شده است؛ نمودارهایی وجود دارد و شواهد بیشتری هم هست؛ مردم اکنون ویروس‌های بیشتری نسبت به قبل دفع می‌کنند و غیره.
سپس این داده‌ها مقایسه می‌شوند و از آن‌ها نتیجه‌گیری می‌شود.
من اصلاً نمی‌دانم آن‌ها می‌خواهند از آن چه نتیجه‌ای بگیرند.
اما بله، این یک صنعت کامل است، یک انجمن کامل است، شرکت‌هایی هستند که در این زمینه تخصص دارند، باز هم یک
کسب‌وکار است. آن‌ها آن را توسعه داده‌اند و دوباره توسعه داده‌اند. پایش تصفیه‌خانه فاضلاب – تبریک!
چرا دولت‌ها و مراجع نظارتی از ما در برابر این محافظت نکردند؟
چون آن‌ها فاسد هستند، همان‌طور که قبلاً اشاره کردیم.
اما این دلیل اصلی است.
زیرا کل این مبارزه با ویروس‌ها به حوزه نظامی در ایالات متحده منتقل شده است.
سال‌هاست، نه فقط در ده سال گذشته، بلکه حتی قبل از آن.
و بعد این جنگ علیه ویروس‌ها، درست مثل جنگ علیه تروریسم.
اتفاقاً، آن شخص رامسفلد همان کسی است که چنین ایده‌هایی داشت.
او ابتدا در جنگ علیه تروریسم بود، سپس در شرکت گیلید ساینسز به‌عنوان رئیس بخش داروسازی در جنگ علیه ویروس‌ها قرار
گرفت، با آنفولانزای پرندگان مبارزه کرد و باعث افزایش سهامش شد؛ همهٔ این‌ها مربوط به تامی‌فلوی گیلید ساینسز بود.
و سپس ژنرال‌ها و سازمان‌های اطلاعاتی هستند و آن‌ها در حال آماده‌سازی برای جنگ‌اند. ممکن است دشمن در حال
تولید باکتری‌ها یا ویروس‌های خطرناک باشد. ممکن است.
و ممکن است که او با گاز سمی کار کند.
سپس سربازان ما باید ماسک‌های مناسب را داشته باشند. و این همان روشی است که با باکتری‌ها انجام
می‌دهند؛ آن‌ها باید واکسیناسیون‌های مناسب را دریافت کنند.
برای انجام این کار، باید بدانیم دشمن ممکن است چه کارهای خطرناکی انجام دهد… و این یک صنعت عظیم است! فقط به تمام چیزهایی فکر
کنید که می‌توانید تصور کنید و باید در برابرشان از خود دفاع کنید.
پژوهش‌های طولانی و قراردادهای تحقیقاتی فراوان؛ پول زیادی برای به‌دست آوردن هست. مؤسسات در همه‌جا در حال
شکل‌گیری‌اند که همگی از بودجه دفاعی تأمین مالی می‌شوند.
پس این موضوع سال‌هاست که در جریان بوده است.
آنفولانزای خوکی من اینجا برای یک ساعت و نیم دیگر داستان‌هایی درباره هشدارهای کاذب مختلف سازمان جهانی بهداشت دارم.
آنفولانزای پرندگان را خیلی سریع پشت سر می‌گذارم.
آقای شتور در این زمینه خدمات برجسته‌ای ارائه کرده است.
او در ژنو به‌عنوان رئیس سازمان جهانی بهداشت گفت که در حال حاضر میلیون‌ها نفر جان باخته‌اند.
سپس در سال ۲۰۰۹ آنفولانزای خوکی فرا رسید و آن زمان بود که من وارد ماجرا شدم. در مکزیک ۲۰۰ نفر برای نجات جان‌شان می‌جنگیدند.
مردم چقدر باید احمق باشند که روزنامه می‌خوانند؟
۲۰۰ نفر برای نجات جان خود می‌جنگند.
این هیچ معنایی ندارد.
آنها دائماً برای زندگی‌شان می‌جنگند.
تا کنون ۶۸ نفر در مکزیک جان باخته‌اند.
آیا می‌دانستید که چند میلیون نفر آنجا زندگی می‌کنند؟
خیلی مسخره است.
و این آقای فرگوسن است. او در سال‌های اخیر بسیار فعال بوده است. این‌ها گرافیک‌های او هستند. در واقع چند مورد وجود داشت؟
آنها بعداً ۳۰۰ مورد داشتند.
حتی ۶۰۰ مورد در بیمارستان‌های مکزیک ثبت شده است.
آنها آزمایش‌هایی را انجام دادند که در افرادی که سرفه می‌کردند، نتیجه مثبت داشتند.
و سپس او را پیدا کردند.
و آزمایش‌ها برای H1N1 بودند. بنابراین آنفولانزای خوکی بود. و نتایج مثبت بودند.
این هیچی نیست.
میلیون‌ها نفر آنجا زندگی می‌کنند.
و این کار توسط شرکتی به نام Veratect انجام شد.
من به اسنادی که آن زمان به من دادند نگاه کردم.
و سفارش داده شده است. نگاهی بیندازید.
و آنها می‌دانستند که افراد مسن‌تر آنتی‌بادی دارند زیرا قبلاً در دههٔ ۱۹۷۰ به ویروس H1N1 مبتلا شده بودند.
و سپس سالمندان را معاینه کردند و همچنان توانستند آنتی‌بادی‌ها را پیدا کنند.
و بعد آنها را پیدا کردند و گفتند: «اوه، قبلاً ۶۰۰ مورد.»
و سپس فرگوسن همه پروازهایی را که از مکزیک حرکت کرده بودند—جدول پشت آن—گرفت، آن‌ها را در تعداد موارد ضرب کرد و
سپس الگوی گسترش را به دست آورد. و این همان همه‌گیری بود که سازمان جهانی بهداشت با آن مواجه شد.
و بعد خانم چان گفت: «اوه، حالا یک همه‌گیری است.»
بله، آن آنفولانزای خوکی بود.
اما اصلاً قراردادی وجود نداشت.
آقای سارکوزی مدت‌ها پیش از آغاز این ماجرا در مکزیک بود و برنامه واکسیناسیون شرکت سانوفی را تأمین مالی می‌کرد.
پس همه‌چیز درست مثل همیشه آماده شد.
این معاهده فرانسوی است که می‌گوید اگر سازمان جهانی بهداشت همه‌گیری را اعلام کند،
دولت‌ها باید پرداخت کنند و این معاهده نافذ می‌شود.
آنها اصلاً اهمیتی نمی‌دادند که بعداً واکسن‌ها را می‌سوزاندند یا نابود می‌کردند.
آنها ۱۸ میلیارد کسب کرده بودند.
و آن‌ها تعریف را تغییر دادند و صرفاً بیماری جدی را حذف کردند.
این‌ها همه مسائلی هستند که نیازی نیست دوباره برای شما تکرار کنم... آن در شورای اروپا بود. این‌ها همه افراد فاسدی
هستند که در پنل کارشناسان تصمیم‌گیری کردند و همگی با صنعت داروسازی ارتباط داشتند. ما همه این‌ها را کشف کردیم.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ آنفلوآنزای اسپانیایی ۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ همیشه آن را آنفلوآنزای اسپانیایی می‌نامیدند.
آیا می‌دانستید که آن زمان، در سال ۲۰۱۹، هیچ ویروسی اصلاً شناخته شده نبود؟
آنها هیچ‌چیز نمی‌دانستند، هیچ مطالعه‌ای دربارهٔ آنفولانزای اسپانیایی وجود نداشت.
آن تنها در سال ۱۹۶۰ آغاز شد.
آنها گفتند که آن یک آنفولانزای ویروسی بود.
و سپس در سال ۲۰۰۰، اندکی پیش از آغاز اولین همه‌گیری، در نقطه‌ای از یخ‌های آلاسکا، اجساد افرادی که بر اثر آنفولانزای
اسپانیایی جان باخته بودند، از زیر یخ بیرون کشیده شدند.
و سپس آزمایش PCR برای H1N1 انجام دادند. و سپس آنفولانزای اسپانیایی آمد، و همهٔ آن‌ها قربانی این H1N1 بودند.
آن در سراسر جهان بود.
آنها همه هم‌زمان مردند.
آن زمان واقعاً وحشتناک بود.
آنها همچنین اولین واکسیناسیون‌ها را در آنجا آزمایش کردند.
واکسیناسیون مننژیت، فکر می‌کنم. و بعد مردم را کشتند.
سپس مردم گرسنه ماندند.
سپس آنها به سل مبتلا شدند.
سپس آن‌ها را با ذات‌الریه در هم فشردند. سپس آن‌ها هیچ غذایی برای خوردن نداشتند.
بسیاری از مردم به دلایل مختلف جان باخته‌اند.
بی‌شک مرگ‌ومیر اضافی عظیمی وجود داشت.
اما اینکه بعداً از آن استفاده کنیم تا به ما بگویند یک ویروس خطرناک آن زمان همهٔ این‌ها را باعث شده، مضحک است. واقعاً مضحک است.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ این پایان سخنان دکتر ولفگانگ وودارگ بود.
به گفتهٔ دکتر وودارگ، خطر واقعی نه از ویروس‌ها، بلکه از قدرت سازمان جهانی بهداشت در تعریف آن‌هاست.
این بیماری‌های تعریف‌شده، روش‌های تشخیصی، همه‌گیری‌ها و روش‌های درمانی.
از این منظر، معاهده همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت و اصلاحات مقررات بهداشتی بین‌المللی از اهمیت حیاتی برخوردارند.
این سند برای تصویب در هفتاد و هفتمین مجمع جهانی بهداشت در ژنو، از ۲۷ مه تا ۱ ژوئن ۲۰۲۴، ارائه می‌شود.
قدرت تعریف سازمان جهانی بهداشت باید استانداردسازی شود، به‌طور جهانی تنظیم گردد و برای همه کشورها از نظر قانونی الزام‌آور شود.
در این نقطه، ارزش دارد که سخنان پایانی وکیل سوئیسی فیلیپ کروسه را به یاد آوریم.
در سخنرانی‌ای در تاریخ ۷ فوریهٔ ۲۰۲۴ در لختنشتاین، او چنین گفت:
«ترجیح می‌دهم دیگر سخنرانی‌ای نکنم، بلکه این دانش در میان شما پخش شود، شما آن را منتقل کنید و در میان
خودتان، با دوستان و آشنایانتان بحث را آغاز کنید.»
و وقتی این مسئله بالاخره به جایی که شایسته‌اش است برسد، یعنی به مجلس.
– آنچه اینجا گفته‌ام به آنجا تعلق دارد، و آنجا جایی است که تصمیم‌گیری صورت می‌گیرد.