وقتی مردم اصطلاح «بازنشانی بزرگ» را می‌شنوند، بیشتر آنها به مجمع جهانی اقتصاد (WEF) در
داووس و بنیان‌گذار آن، کلاوس شواب، فکر می‌کنند.
به دلیل عبارات رایج و شناخته‌شده‌ای مانند انقلاب صنعتی چهارم، کارخانه آینده یا دیجیتالی‌سازی، اغلب تصور
می‌شود که این موضوع صرفاً درباره بازسازی صنعت تولیدی ماست.
با این حال، این موضوع بر تمام جنبه‌های جامعه ما تأثیر می‌گذارد، به‌ویژه بر تولید غذا و رژیم غذایی ما.
این بازنشانی غذایی که بر اساس دلایلی کاملاً نادرست آغاز شد، تأثیر شدیدی بر عرضه غذاهای
سالم و طبیعی و همچنین بر رفاه ما داشته است.
سود و قدرت چند شرکت چندملیتی و میلیاردرها به‌طور پیوسته در حال افزایش است.
همان‌طور که اغلب پیش می‌آید، این عموم مردم و مصرف‌کنندگان هستند که هزینه را می‌پردازند.
این مستند عروسک‌گردان‌ها و منتفعان را افشا می‌کند.
پشت این دستورکار که هم‌اکنون در اوج اجراست.
اگر یک دولت یا سازمان لابی‌گر بخواهد قوانین و مقررات موجود را تغییر دهد، اغلب این کار را با تغییرات اقلیمی و نیاز
ادعایی به کاهش انتشار CO₂ توجیه می‌کند – به‌ویژه اگر بتوان فرض کرد که در غیر این صورت با مقاومت مردم مواجه خواهد شد.
ما پیش‌تر به‌طور گسترده درباره فریب مربوط به داده‌های دستکاری‌شده و اظهارات هماهنگ گزارش داده‌ایم.
ادعاهای سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی انسان‌ساخته نیز به‌طور کامل رد شده است.
مانند اعلامیه اقلیمی جهانی توسط بنیاد هوش اقلیمی (کلینتل).
بیانیه مستدل آنها مبنی بر اینکه هیچ وضعیت اضطراری اقلیمی وجود ندارد، توسط ۱۵۰۰ تن از برجسته‌ترین دانشمندان
و کارشناسان اقلیم جهان در بیش از ۳۰ کشور امضا شده است.
از سوی دیگر، اشکال مختلف دستکاری آب و هوا تأثیر عظیمی دارند.
با این حال، این‌ها توسط جمعیت عمومی ایجاد نشده‌اند، بلکه توسط چند فرد فوق‌العاده ثروتمند و دولت‌ها ایجاد شده‌اند.
واقعیت‌ها که مدت‌ها به‌عنوان یک نظریه توطئه رد می‌شدند، دیگر قابل انکار نیستند.
اطلاعات پیش‌زمینه در مورد این موضوع، برای مثال، در سخنرانی دکتر فیلیپ زلر دربارهٔ دستکاری آب‌وهوا
و مستند «سلاح مخفی: دستکاری آب‌وهوا» فاش می‌شود.
استدلال قاتل دربارهٔ CO₂ نیز بیش از حد زننده است، به‌ویژه وقتی پای تغذیه و محیط‌زیست در میان باشد.
این گاز ضروری به گیاهان کمک می‌کند تا رشد کنند، به همین دلیل بسیاری از کشاورزان عمداً از
آن برای گازدهی گلخانه‌هایشان استفاده می‌کنند.
حتی با افزایش سطح CO₂ تنها به میزان ۰.۰۳ واحد درصد، بازدهی‌ها بسته به گیاه بین ۴۰٪ تا ۸۰٪ افزایش می‌یابد.
علاوه بر این، گیاهان در برابر آفات مقاوم‌تر شده و به آب کمتری نیاز دارند، به این معنی
که می‌توان آن‌ها را در مناطق خشک‌تر نیز کشت.
جایی که سطح دی‌اکسید کربن در هوا در حال افزایش است، بیابان‌ها نیز در حال عقب‌نشینی هستند.
با توجه به این حقایق – هم از نظر افزایش تولید غذا و هم از نظر مزایای زیست‌محیطی حاصل از سبزسازی
بیابان‌ها – تقاضا برای کاهش CO₂ بسیار شگفت‌آور است.
به طرز طنزآمیزی، دقیقاً کسانی که ادعا می‌کنند به رفاه ما علاقه‌مندند و می‌خواهند مشکلات غذایی
جهانی را حل کنند، دارند به CO₂ بدنام می‌کنند.
آیا واقعاً ممکن است این سازمان‌های ثروتمند و قدرتمند و میلیاردرهای چندمیلیاردری از اهمیت CO₂ برای رشد گیاهان و
در نتیجه تناقض موجود در دستورکار رسمی‌شان بی‌خبر باشند؟
بسیار بعید!
اکنون وقت آن است که نیت‌ها و منافع واقعی برخی از این بازیگران را آشکار کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ ۱. مجمع جهانی اقتصاد (WEF)
۱۲۳۴۳۲۱ در جریان یک میزگرد در مجمع جهانی اقتصاد، به‌طور علنی از اکوسیود – یعنی قتل محیط‌زیست
– در ارتباط با کشاورزی و تولید انرژی صحبت شد.
جو جو مهتا، مدیر اجرایی سازمان «متوقف کردن نسل‌کشی زیست‌محیطی بین‌الملل»، می‌خواهد این سازمان تضمین کند که فعالیت‌های صنایع
کشاورزی و انرژی به‌طور قانونی به‌عنوان یک جرم جدی شناخته شوند.
مشابه نسل‌کشی، این جنایت زیست‌محیطی باید در دادگاه کیفری بین‌المللی تحت پیگرد قانونی قرار گیرد.
چنین درخواست‌هایی برای لغو منابع غذایی طبیعی در مجمع جهانی اقتصاد چیز جدیدی نیست.
سال‌هاست نمایندگان مجمع جهانی اقتصاد در حال ترویج طرحی برای
تحول صنعت جهانی غذا و کشاورزی و تغذیهٔ انسان.
ارگانیسم‌های دستکاری‌شده ژنتیکی، محصولات تولیدشده در آزمایشگاه و حشرات به‌عنوان مواد غذایی با هدف کاهش
گرسنگی و بیماری و مهار تغییرات اقلیمی در نظر گرفته شده‌اند.
۱۲۳۴۳۲۱ مجمع جهانی اقتصاد سال‌هاست که بیانیه‌های قصد و مقاله‌های مرتبط با این موضوع را منتشر می‌کند.
در نوامبر ۲۰۱۶، هشت پیش‌بینی برای جهان در سال ۲۰۳۰ منتشر شد.
مشهورترین بیانیهٔ این‌ها این است: تو هیچ‌چیز را مالک نخواهی بود و خوشحال خواهی بود.
در یکی از پیش‌بینی‌های خود، مجمع جهانی اقتصاد همچنین فرض کرد که ما گوشت بسیار کمتری خواهیم خورد و اینکه به
خاطر محیط زیست و سلامتی‌مان، دیگر نباید یک غذای اصلی باشد.
برای اینکه این برنامه موفق شود، به منابع پروتئینی جایگزین نیاز است.
حشرات برای این منظور انتخاب شدند، زیرا پروتئین‌های آن‌ها نیز می‌تواند برای تولید گوشت مصنوعی استفاده شود.
در نتیجه، حشرات اکنون باید به طور مداوم به عنوان یک منبع غذایی اجتماعیاً قابل قبول ترویج شوند:
۱۲۳۴۳۲۱ - ژانویه ۲۰۲۱: حشرات به‌زودی ممکن است در منوی رستوران‌های اروپایی ظاهر شوند
۱۲۳۴۳۲۱ - ژوئیه ۲۰۲۱: چرا باید جایگاه شایسته حشرات را در نظام غذایی خود به آنها بدهیم
۱۲۳۴۳۲۱ - فوریه ۲۰۲۲:
۵ دلیل که چرا خوردن حشرات می‌تواند به مهار تغییرات اقلیمی کمک کند ۱۲۳۴۳۲۱ ... و: برخی حشرات و محصولات
حشری اکنون در مواد غذایی در اتحادیه اروپا مجاز هستند.
ما در پرونده «حشرات در غذا» در مورد این موضوع و خطرات مرتبط با آن گزارش داده‌ایم.
به جز نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد که در آن رهبران کسب‌وکار، سیاستمداران و نمایندگان رسانه‌ها در داووس گرد هم
می‌آیند، مجمع جهانی اقتصاد به ندرت مورد توجه عموم قرار می‌گیرد و بنابراین اغلب دست‌کم گرفته می‌شود.
تأثیر عظیم آن ناشی از این واقعیت است که بزرگ‌ترین بازیگران در زمینه‌های جمع‌آوری داده‌ها، مخابرات، امور مالی، صنعت غذا، داروسازی
و بیوتکنولوژی از سازمان‌های شریک مجمع جهانی اقتصاد هستند.
بسیاری از دولت‌ها در سراسر جهان و مناصب عالی در شرکت‌های بزرگ نیز در اختیار فارغ‌التحصیلان
برنامه رهبران جوان جهانی مجمع جهانی اقتصاد قرار دارد.
سیاستمدارانی همچون سیاستمداران آلمانی مانند وزیر کشاورزی آلمان، سیم اوزدمیر، وزیر امور خارجه، آنالنا بائربوک و رئیس‌جمهور فرانسه،
امانوئل مکرون؛ رهبران شرکت‌های بزرگی همچون مارک زاکربرگ از متا/فیسبوک، جک ما از علی‌بابا، جف بزوس از آمازون،
ایلان ماسک از ایکس (توییتر سابق)، تسلا و اسپیس‌ایکس، و بیل گیتس از مایکروسافت و بنیاد بیل و ملیندا گیتس.
روزنامه‌نگاران صاحب‌نظرانی همچون ماتیاس دُفنر از آکسل اسپرینگر، ساندرا مایشبرگر و لئانا ون، تحلیلگر پزشکی سی‌ان‌ان؛
سلبریتی‌هایی مانند بازیگر لئوناردو دی‌کاپریو و ایوانکا ترامپ، دختر رئیس‌جمهور سابق آمریکا دونالد
ترامپ، و همچنین بسیاری دیگر از چهره‌های تأثیرگذار.
این شبکه امکان هماهنگی در سطح بالا و اجرای سریع اقدامات را، همراه با تبلیغات رسانه‌ای، فراهم می‌کند.
این امر به جهانی‌شدن روزافزون می‌انجامد و هم مصرف‌کنندگان و هم بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک را
بیش از پیش به شرکت‌های چندملیتی وابسته می‌سازد.
2. انجمن EAT
۱۲۳۴۳۲۱ بر اساس اطلاعات خود، فروم EAT یک پلتفرم جهانی مبتنی بر علم برای تحول نظام غذایی است.
از جمله موارد دیگر، این سازمان از صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در تدوین دستورالعمل‌های
تغذیه‌ای جدید و در طرح‌های توسعه پایدار حمایت می‌کند.
این همکاری شامل تعداد زیادی شرکت و سازمان است.
بنابراین EAT تأثیر عمده‌ای بر بسیاری از کشورها و شرکت‌ها دارد.
در ژوئن ۲۰۱۶ – پیش از آنکه حشرات توسط اتحادیه اروپا تأیید شوند – کیس آرتس، بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت محصولات حشری
پروتکس، برای سخنرانی در مجمع غذای EAT استکهلم درباره مزایای استفاده از حشرات به‌عنوان منبع پروتئین دعوت شد.
به گفته فرانسوا لرو، استاد علوم تغذیه و بیوتکنولوژی در دانشگاه بروکسل، شبکه EAT با برخی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان
جایگزین گوشت همکاری نزدیکی دارد که هدفشان جایگزینی غذاهای سالم و مغذی با محصولات آزمایشگاهی دستکاری‌شده ژنتیکی است.
در این راستا، مقررات مربوط به مواد غذایی دستکاری‌شده ژنتیکی نیز باید متناسب با آن اصلاح شوند، برای مثال به منظور
امکان استفاده بهتر از فرصت‌های ارائه‌شده توسط ویرایش ژن.
تأثیر انجمن EAT همچنین از طریق مشارکت‌های استراتژیک آن نشان داده می‌شود که چهار مورد از
آن‌ها را به‌طور مختصر در زیر تشریح می‌کنیم.
شرکای راهبردی انجمن EAT:
- نسله، بزرگ‌ترین شرکت غذایی جهان و بزرگ‌ترین بنگاه صنعتی سوئیس، با ۲۷۵٬۰۰۰ کارمند در سراسر جهان،
ارزش بازار ۳۰۰ میلیارد یورو و فروش ۹۴ میلیارد یورو.
علاوه بر طیف گسترده محصولاتش، نستله بیش از همه به خاطر رسوایی‌هایش شناخته می‌شود:
کار کودکان، قاچاق انسان، کار اجباری، قیمت‌گذاری غیرقانونی، تخریب بی‌رحمانه جنگل‌های بارانی و بهره‌کشی بی‌رویه از منابع
آب آشامیدنی به‌منظور فروش آن به‌عنوان آب‌معدنی بسته‌بندی‌شده.
نستله برای کسب سود تقریباً هیچ کاری را فروگذار نمی‌کند.
- دانون، یکی از شرکت‌های بزرگ بین‌المللی مواد غذایی با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ کارمند، همچنین به رویکرد بی‌رحمانه‌اش شناخته می‌شود.
از جمله کارهای دیگر، این شرکت با روش‌های تهاجمی سعی می‌کند مادران را از شیردهی بازدارد تا محصولات جانشین خود را بفروشد.
دانون حتی در دوره‌های کمبود شدید آب در تابستان، زمانی که ساکنان محلی و کشاورزان به دلیل وضعیت اضطراری آب
ملزم به رعایت اقدامات سخت‌گیرانه برای حفظ آب هستند، آب محصول ولویک خود را استخراج می‌کند.
شرکت Compass Group PLC، بزرگ‌ترین شرکت تهیه غذا در جهان با ۵۵۰٬۰۰۰ کارمند، سالانه ۵٫۵ میلیارد وعده غذایی را به شرکت‌های خصوصی،
بیمارستان‌ها، خانه‌های بازنشستگی و مدارس در ۳۵ کشور می‌فروشد.
نوو نوردیسک A/S، یک شرکت داروسازی دانمارکی با ۵۹٬۰۰۰ کارمند در سراسر جهان، در زمینه داروهای دیابت و انعقاد خون و همچنین درمان‌های
هورمونی تخصص دارد و درآمدی معادل ۲۳٫۷ میلیارد یورو کسب می‌کند.
مجموعه‌ای از محصولات که به‌ویژه برای بیماری‌های مرتبط با تغذیه و مشکلات ناشی از آن مورد نیاز است
و فروش مداوم و پیگیری مادام‌العمر را نوید می‌دهد.
با چنین شرکای استراتژیکی، بعید است که EAT منافع کشاورزان کوچک و شرکت‌های غذایی منطقه‌ای را به شکلی معنادار در نظر بگیرد.
بلکه می‌توان فرض کرد که تمرکز جهانی بیشتر بی‌پروا دنبال خواهد شد.
3. شورای کسب‌وکار جهانی برای توسعه پایدار (WBCSD)
شورای کسب‌وکار جهانی برای توسعه پایدار سازمانی است که توسط مدیران شرکت‌های چندملیتی رهبری می‌شود و منافع
شرکتی آن‌ها را در عرصه سیاسی بین‌المللی نمایندگی می‌کند.
از سال ۲۰۰۳، بانک جهانی WBCSD را یکی از تأثیرگذارترین مجامع برای کسب‌وکارها می‌دانست.
نظرسنجی‌های بیشتر همچنین نشان داد که WBCSD پس از اتحادیه اروپا مهم‌ترین نهاد است و نقش
کلیدی در معرفی سیاست‌های توسعه پایدار ایفا می‌کند.
در چشم‌انداز ۲۰۵۰ خود با عنوان «زمان تحول»، شورای کسب‌وکار پایدار جهانی کلید آینده‌اش را تشریح می‌کند:
نوآوری‌های تجاری به توسعه و گسترش طیفی از منابع پروتئینی جدید، سالم و پایدار کمک می‌کنند.
شامل آنهایی که بر پایه گیاهان، حشرات، قارچ‌ها، موجودات آبزی و گوشت کشت‌شده در آزمایشگاه‌ها هستند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ ۴. فِرِش
FReSH ابتکاری است که در سال ۲۰۱۷ توسط انجمن EAT و شورای کسب‌وکار پایدار جهانی (WBCSD) راه‌اندازی
شد و مخفف اصلاحات غذایی برای پایداری و سلامت است.
اصلاح نظام غذایی برای پایداری و سلامت.
FReSH با هدف پیشبرد تحول نظام غذایی و ایجاد مجموعه‌ای از راه‌حل‌های کسب‌وکار برای ایجاد تغییر در این صنعت فعالیت می‌کند.
یکی از نقاط شروع، تغییر رژیم غذایی به سوی پروتئینی است که گمان می‌رود پایدار باشد و برای
مصرف‌کنندگان، تولیدکنندگان، کشاورزان و کسب‌وکارها جذاب باشد.
بیش از ۳۰ شرکت در این پروژه مشارکت دارند که همگی از بزرگ‌ترین و پیشروترین شرکت‌های صنایع خود در سراسر جهان هستند.
برای مثال:
- شرکت‌های غذایی نستله، دانون، کلوجز، پپسی‌کو و یونیلیور،
- شرکت داروسازی بایر، که همچنین مالک شرکت تولیدکننده سموم مونسانتو است،
- شرکت شیمیایی BASF با حوزه‌های کسب‌وکار خود در زمینه آفت‌کش‌ها، بیوتکنولوژی و ژن‌درمانی،
- گروه فناوری کشاورزی سینجنتا، متخصص در بذر و محصولات حفاظت از محصول،
- گروه بازرگانی کارگیل، که بر مواد غذایی و خوراک دام تمرکز دارد
و شرکت Bühler AG، ارائه‌دهنده خدمات کامل راه‌حل‌های فناوری برای تولید و فرآوری پروتئین‌ها در محصولات جایگزین
گوشت و ماهی، که همچنین تأسیسات کامل حشرات را نیز می‌سازد.
ابتکار FreSH شرکت‌های چندملیتی را گرد هم می‌آورد که بسیاری از آن‌ها هرچه شرایط رشد طبیعی نامساعدتر شود – برای مثال
به دلیل کاهش سطح CO₂ یا خشکسالی – درآمد بیشتری کسب می‌کنند.
این به این دلیل است که محصولات و خدمات آن‌ها تقاضای زیادی دارد و در نتیجه گران است.
گروه‌های لابی که نماینده این شرکت‌های بزرگ هستند، که برخی از آن‌ها بارها در رسوایی‌های زیست‌محیطی دست داشته‌اند،
قطعاً برای ترویج ساختارهای کشاورزی کوچک‌مقیاس و منطقه‌ای اقدامی نخواهند کرد، چه رسد به افشای کلاهبرداری CO₂.
به هر حال، مدیران اجرایی این شرکت‌ها در برابر سهامداران خود پاسخگو هستند و می‌خواهند بالاترین بازده ممکن را ببینند.
این شرکت‌ها با کمپین‌های تبلیغاتی خود تأثیر بسیار بیشتری بر رسانه‌های جریان اصلی و در نتیجه بر گزارش‌های آن‌ها نسبت به
کشاورز محلی دارند؛ کشاورزی که در بهترین حالت هر چند سال یک‌بار یک تراکتور دست‌دوم را از طریق آگهی‌های طبقه‌بندی‌شده می‌فروشد.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ رویکرد فریبکارانه
چندین مؤسسه و ابتکار دیگر وجود دارند که می‌خواهند عادات غذایی ما را تغییر دهند.
برای مثال، بنیاد راکفلر یا بیل گیتس، که در هر چیزی از شیر مصنوعی مادر و گوشت سنتتیک گرفته تا اراضی وسیع
کشاورزی سرمایه‌گذاری می‌کند؛ هر چیزی که بازده داشته باشد.
در این مرحله از ارائه توضیحات مفصل دربارهٔ فعالیت‌های آن‌ها خودداری می‌کنیم، زیرا اصل
آن مشابه اصل سازمان‌های پیش‌تر توصیف‌شده است.
چیزی کاملاً طبیعی قرار است بر اساس دلایل واهی ممنوع شود و به جای آن محصولات آزمایشگاهی مصنوعی،
قابل ثبت اختراع و دستکاری‌شده ژنتیکی قرار گیرند.
نتیجه این است که چند شرکت بزرگ روزبه‌روز نفوذ بیشتری بر تأمین غذا پیدا می‌کنند.
این امر قدرت آنها را افزایش می‌دهد و آنها را هرچه ثروتمندتر می‌کند، در حالی که جمعیت روزبه‌روز وابسته‌تر و فقیرتر می‌شود.
کاهش مصرف گوشت که این بازی فریبکارانه طلب می‌کند، پیش‌نیازِ روی‌آوردن به پروتئین حشرات است که برای شرکت‌ها سودآور است.
با این حال، این موضوع تنها به دلایل بهداشتی مشکل‌ساز نیست.
جایگزین‌های گوشت نیز از آنچه به ما معرفی می‌شوند، بسیار دور از یک راه‌حل واقعی هستند.
برعکس، همان‌طور که برنامه «بوفه فرانکنشتاین – فریب بزرگ درباره جایگزین‌های گوشت» به‌وضوح نشان می‌دهد.
قطعاً کاهش گوشت حاصل از دامداری‌های صنعتی مطلوب است، اما تلاش‌های شرکت‌های چندملیتی و
سازمان‌های جهانی عمدتاً بر مزارع کوچک تأثیر می‌گذارد.
برای آنها، کاهش یا حتی حذف دام به معنای کود دامی کمتر و در نتیجه نیاز بیشتر به خرید کود شیمیایی است.
این دقیقاً برعکس مدیریت بوم‌شناختی است.
بار دیگر بهره‌مندان، شرکت‌های بزرگ کشاورزی هستند، در حالی که کشاورزان کوچک ارگانیک به‌تدریج
به‌خاطر مشکلات مالی مجبور به کناره‌گیری خواهند شد.
بدون تأمین غذای منطقه‌ای‌شان، همه به شرکت‌های چندملیتی وابسته هستند.
نتیجه‌گیری ۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ برخلاف همه منطق، CO₂ در سراسر جهان شیطانی جلوه داده می‌شود، در حالی که حشرات که خطرات عمده‌ای
برای سلامتی ایجاد می‌کنند، به‌عنوان راه‌حل ترویج می‌شوند.
با توجه به اینکه CO₂ در سراسر جهان برخلاف هر منطقی شیطانی جلوه داده می‌شود و حشرات که خطرات عمده‌ای برای سلامت ایجاد می‌کنند
به‌عنوان راه‌حل معرفی می‌شوند، باید فرض کنیم که یک توطئهٔ جهانی در کار است که چند فرد ثروتمند و
قدرتمند با همکاری شرکت‌های چندملیتی در آن دست دارند.
احتمالاً به همین دلیل است که هر کسی که نظر متفاوتی داشته باشد، توسط خودِ عاملان توطئه به‌عنوان نظریه‌پرداز توطئه بدنام می‌شود!
اگر مردم از ترس و وحشت ناشی از دروغ CO₂ امتناع کنند، کل خانهٔ کارتی این توطئهٔ جهانی فرو خواهد ریخت.
نه تنها در مورد حشرات موجود در غذا، بلکه در بسیاری از حوزه‌های دیگر مانند سیاست‌های انرژی و حمل‌ونقل، شهرهای
پانزده‌دقیقه‌ای برنامه‌ریزی‌شده یا برنامه‌ریزی برای حذف تدریجی سیستم‌های گرمایشی نفت و گاز، تنها چند نمونه از آن‌ها هستند.
اگر ما مصرف‌کنندگان نمی‌خواهیم کاملاً وابسته شویم، باید همین حالا «ریست بزرگ» خود را آغاز کرده و یک نه قاطع بگوییم.
نه به غذاهای بسیار فرآوری‌شده یا مبتنی بر حشرات، و آری به محصولات کشاورزی واقعاً پایدار و منطقه‌ای.
آنگاه بسیاری از مشکلات اصلاً پیش نمی‌آمدند، مشکلاتی که راه‌حل‌هایشان با هزینه‌های گزاف توسط
سازمان‌های لابی‌گری شرکتی به ما فروخته می‌شود.
همان‌طور که هنری کیسینجر یک‌بار گفت:
هر کس نفت را کنترل کند، ملت‌ها را کنترل می‌کند.
هر که غذا را کنترل کند، مردم را کنترل می‌کند.
بیایید کنترل را از آنها بگیریم!
این بستگی به تک‌تک ما دارد!
تنها کسانی که با خطرات آشنا هستند، می‌توانند از آن‌ها اجتناب کنند.
لطفاً در اطلاع‌رسانی دربارهٔ دسیسه‌های افشا شده در اینجا کمک کنید.
دوستان و آشنایانتان را تشویق کنید تا عادات خرید خود را بازنگری کنند.
تنها با هم می‌توانیم از اشتباهات جهانی بیشتر جلوگیری کنیم.
موفق باشید با مشارکت‌تان! ۱۲۳۴۳۲۱