Aşağıda "Napak ekspert hesabatları" haqqında proqramı izləyə bilərsiniz.
Uşaqların zorla aparılması
Evdə qalmaq və onun nəticələri
Uşaqları himayəyə götürmək – böyük biznes
Gənclərin rifahı ofislərində iş yükünün artması
Uşaqların insan alverisinə açıq qapı
2022-ci ildə Almaniyada 66 mindən çox uşaq və gəncin himayəyə götürülməsi halları qeydə alınıb.
Onlar dövlət himayəsinə götürülüb və himayəçi ailələrə və ya uşaq evlərinə yerləşdirildilər.
Onların arasında 28 600 müşayiətsiz azyaşlı qaçqın var idi.
İllərdir bu rəqəmlər ümumiyyətlə artıb və ya oxşar səviyyədə qalıb.
Almaniya beynəlxalq köçürmələrin sayına görə ən çox ölkədir.
Almaniyada həqiqətən dünyanın ən təhlükəli və bacarıqsız valideynləri varmı, yoxsa bu narahatedici
dərəcədə yüksək rəqəmlərin arxasında başqa bir şey durur?
Bu proqram məsələyə işıq salır və köçürmələrin arxasındakı sistemə yaxından baxır.
66 000 halın əksəriyyətində uşaqların valideynlərinin himayəsindən alınmasının səbəbləri valideynlərin zorakılığı,
laqeydliyi və ya spirt və ya narkotik asılılığı deyil.
Çox uşaqlar valideynlərinin iddiaya görə öhdəsindən gələ bilməmələri səbəbindən himayəyə götürülür.
Digər səbəblərə valideynlərlə uşaqlar arasındakı "bağlanma pozuntuları", bir valideynin "bağlanmaya dözümsüzlüyü"
və – inanın ya da inanmayın – bir çox hallarda "ana ilə uşaq arasındakı həddindən artıq yaxın münasibət" daxildir.
Bu hallarda uşaq tez-tez sadəcə anası ilə yaxşı və harmonik münasibətə malik olur.
Yanlış hesabatlar
Psixoloji məhkəmə hesabatları qanuni qəyyumlar haqqında uşaqların himayəyə götürülməsi zamanı tez-tez hazırlanır.
Bu hesabatlar səlahiyyətli ailə məhkəməsi hakimləri tərəfindən qiymətləndirmə üçün vacib əsasdır və onların nəticələrindən
asılı olaraq uşaqların gələcək taleyi müəyyən ediləcək.
Bu ekspert rəyləri təkrar-təkrar böyük zərər vurur, çünki onlar ailə həyatına kütləvi müdaxiləyə səbəb olur.
Onlar həmçinin təsirlənənlər üçün yüksək xərclə gəlir.
Onların xərci valideynlər üçün 15 000 avroya qədər ola bilər və əgər valideynlər ödəyə bilməsələr, vergi ödəyicisi ödəyir.
Bu, ildə ümumilikdə bir neçə yüz milyon avro gəlir gətirir.
Bu hesabatlar tez-tez nəzərə çarpan çatışmazlıqlar ehtiva edir.
Dr Andrea Christidis, psixoloq, ekspert şahid, məhkəmə psixoloqu və davranış terapevti, ailə məsələləri üzrə 1 000-dən çox ekspert
rəyi hazırlamış, bu mövzu ilə bağlı aşağıdakı bəyanatı verir:
Mən hələ bütün texniki tələblərə həqiqətən cavab verən tək bir hesabat belə görməmişəm.
Onlar demək olar ki, hamısında ciddi çatışmazlıqlar aşkar etdi.
Bir çox hallarda valideynlər və ya müvafiq valideyn qiymətləndiricilər tərəfindən qısa söhbətlərdən sonra,
bəzən yalnız telefon söhbətlərinə əsasən diaqnoz qoyulub.
Dr Christidis bunu izah edir:
Təəssüf ki, mövcud qanuna görə hakim tərəfindən təyin olunan hər kəsə ekspert rəyini hazırlamağa icazə verilir.
Onun bunu bacarıb-bacarması başqa sualdır.
Əgər hakim deyirsə: "Bəli, o bu işdə yaxşıdır, onu səlis sayıram", onda o ekspert hesabatları hazırlaya bilər.
Çox vaxt qeyd olunur ki, hətta təlim keçmiş psixoloqlar da tez-tez elmi olmayan üsullarla işləyirlər.
Məsələn, Rohrşax mürəkkəb ləkə testi uşaqlarda istifadə olunur.
Orada mürəkkəb ləkələri görür və onlarda nəyi tanıdığını təsvir etməsi xahiş olunur.
Belə testlər məhkəmədə dəlil kimi tamamilə yararsızdır, lakin onlar uşağın rifahı ilə bağlı qərarların əsası kimi göstərilir.
Dr. Christidis şərh edir:
Onu istədiyin kimi şərh edə bilərsən. Sadəcə azadsan.
"Onun psixologiyasından asılıdır ki, ekspert orada nə görür, uşağın gördüyü isə mütləq deyil."
Bu elmi olmayan və son dərəcə mübahisəli əsaslara görə mütəxəssisin istədiyi istənilən nəticə diaqnoz edilə bilər.
Nəticələr əksər hallarda ölümcül olur.
Valideynlər barədə hesabatlarda tez-tez valideynlik bacarıqlarının çatışmazlığı və ya şəxsiyyət pozuntuları diaqnozu qoyulur.
Bunlar uşaqların himayə hüququnun itirilməsi və onların qəyyumlu ailələrə və ya evlərə yerləşdirilməsinin səbəbləridir.
Əksər insanlar bu faktlardan xəbərsizdir.
Bu prosedurlardan heç biri ictimaiyyətə açıq deyil və demək olar ki, heç kimin bu proseslərə çıxışı yoxdur.
Uşaqların zorla alınmasının və bunun nəticələrinin
Təsirlənmiş ailələr üçün bu kifayət etməyən, tez-tez şişirdilmiş və səhv qiymətləndirmələrin praktik nəticələri
aşağıda nümunə tədqiqatları vasitəsilə göstərilmişdir.
Aşağıdakı səhnələr çox narahatedici ola bilər.
Lakin bir çox uşaq və onların valideynləri bu dəhşətlərlə birbaşa üzləşirlər.
Buna görə də biz sizdən göz yummamağı, bu uşaqların və onların ailələrinin əzab-əziyyətləri ilə üzləşməyi xahiş edirik.
Uşaqlar zəif və köməksizdirlər, onların lobbiçisi yoxdur və heç kim onlara qulaq asmır.
Əgər hər birimiz mövqe tutub bu ədalətsizliyə qarşı fəal mübarizə aparmasaq.
Aşağıdakı halda ana oğlunu atasından uzaqlaşdırmaqda ittiham olunur, çünki oğlan özü demişdi ki, atasını görmək istəmir.
Sonra ana səhv qiymətləndirməyə əsaslanaraq şəxsiyyət pozuntusu diaqnozu qoyuldu və onun uşağa baxma hüquqları ləğv edildi.
4 yaşlı oğlan atəşlə yataqda olsa da, aşağıda görüldüyü kimi anasından qopardıldı.
O gün nənə və baba orada idilər və səhnəni mobil telefonları ilə lentə aldılar.
"Və qız işləyirdi, sonra zəng çaldı, sonra sosial xidmətlər və uşağın atası dəhlizə tullanaraq daxil oldular."
Və qapıya ayaq soxuldu.
Və sonra onlar qərara gəldilər ki, Elias himayəyə götürülsün və atasının yanına köçürülsün.
Və qız işdən birbaşa evə gəldi.
Qısa müddət sonra qapı zəngi yenidən çaldı və icraçı gəldi.
Sonra məmur Eliasdan soruşdu: "Atan qapının kənarında dayanıb; səni indi özü ilə aparmaq istəyir."
Sonra o ağlamağa başladı və dedi: "Yox, ora getmək istəmirəm."
Sonra icraçı yenidən getdi və dedi ki, Elias hələlik burada qalsın və sağalsın.
Sonra beş-altı zabit gəldi, indi dəqiq deyə bilmərəm, onlar Eliasla birlikdə yataqda uzanan
qızın yanında dayanıb onu aparmaq istədilər.
"Arvadımla mən o zaman sadəcə mobil telefonlarımızı çıxarıb bir şeyi sənədləşdirmək üçün onları qaldırmağı ağıllıqla bacardıq."
"Axı, axı, axı." "Mən sadəcə uşağın atasına danışmaq istəyirəm."
"Uşağa gödəkçə və ayaqqabı ala bilərikmi?" "Bağışlayın?" "Uşağa gödəkçə və ayaqqabı!"
"Onu götürmək istəyirsən?"
Gəl bura, Steffi. Gəl bura. Ən azından vidalaş.
Bir dəfə vidalaş. Bir dəfə vidalaş. Bir dəfə vidalaş. Qapını burax. Qapını burax.
"Oğlunu nə qədər müddətdir görməmisən?"
"Bəli, sonra dörd ay oldu ki, onu ümumiyyətlə görmədim."
Növbəti halda ana qüsurlu ekspert rəyi əsasında şəxsiyyət pozuntusu olması ilə bağlı haqsız yerə
ittiham olundu və onun himayə hüquqları əlindən alındı.
Onun qızı səhər saat beş yarımda gənclərin rifahı idarəsinin işçilərinin polis müşayiəti ilə qapıdə
dayanıb onun 7 yaşlı oğlunu zorla aparmasını filmə çəkir.
"Bəli, və əgər desək ki, qardaşımız getmək istəmir, uzaqlaşmaq istəmir, onda ..." "Mən istəmirəm!"
Sadəcə kimsə doğru olmayan bir şeyi iddia etdiyi üçün...
Mən istəmirəm! Mən getmək istəmirəm!
Amma sən məni heç bir yanlışlıqda ittiham edə bilməzsən.
Çox pis bir şey. Haradasa uşaqlar aclıq çəkirlər və bu barədə heç nə edilmir.
Uşağım yaxşı baxılır və buradan çıxarılacaq.
Yox, əgər istəməsəm. Mən istəmirəm!
Amma getmək istəmirəm!
"Bu günə qədər oğlumun pilləkəndən sürüklənərkən qışqırış səslərini qulaqlarımdan çıxara bilmirəm."
Və küçənin o tayındakı qonşu hər şeyi gördü.
O, polisi onu sürükləyərkən onun qapı çərçivəsinə yapışmağa çalışdığını görmüşdü.
Və sonra bu polis, nəhəng, güclü bir adam, yeddi yaşlı kiçik oğlumun qollarını burdu və məndən uzaqlaşdırdı.
Və sonra o, özünü onun çiyninə atdı və onunla birlikdə qaçdı.
Və oğlum qışqırdı, qışqırdı, qışqırdı, qışqırdı.
Və bunu qulaqlarından çıxara bilməyəcəksən.
Kimsə düşünə bilər ki, bunlar sadəcə təcrid olunmuş hallar və tam istisnadır.
Təəssüf ki, bir çox valideyn və uşaqlar belə qəddar hadisələri bildirirlər.
Bu travmatik təcrübələrin nəticələri çox vaxt ömrünün sonuna qədər həll edilə bilmir.
Anksiyete, panik ataklar və bağlılıq pozuntuları uşaqların və ailələrin ömürləri boyu
üzləşməli olduqları nəticələrdən yalnız bir neçəsidir.
Bunu göstərmək üçün iki iş nümunəsi bunlardır:
"Qayıdanda çox qorxurdum ki, bir gün orada iki nəfər, ya da kişilər dayanacaq və məni yenidən aparacaqlar."
"Mən onu altı ay məktəbə müşayiət etdim, yanında oturdum və bəli, ona dəstək olmaq və qorxusunu
aradan qaldırmaq üçün ağlıma gələn hər şeyi etdim."
"Paul ailəsindən ayrılarkən cəmi iki yaşında idi."
O danışmağı dayandırdı və bu gün də danışma problemləri var.
Bundan əlavə, bir çox uşaq tanış mühitlərindən ayrılmaq travmasından da əziyyət çəkir.
Bu qaçılmaz olaraq uşaqlarda dərin travma və davranış dəyişikliklərinə gətirib çıxarır.
Valideynlərə uşaqlarını ziyarət etməyə icazə verildikdə, bu ziyarətlər adətən nəzarət altında keçirilir.
Bu görüşlərə adətən çox nadir hallarda tətbiq olunan ciddi qaydalar tətbiq edilir.
Valideynlər heç bir hiss göstərməməli və ortaq keçmişləri haqqında danışmamalıdırlar.
Qaydalar pozularsa, ziyarətlər tamamilə qadağan ediləcək.
Evdə qalmalar və onların nəticələri
Uşaqların rifahına diqqət yetirilməlidir, lakin əksər hallarda evdə qalmaq onların vəziyyətini kəskin şəkildə pisləşdirir.
Uşaq evində qalmaq tez-tez uşaqlar və gənclər üçün ciddi nəticələrə səbəb olur.
Yenə də Wakia-nı nümunə götürün.
"Evdə üç ildən çox qalmaq şən Wakia-ya nə etdi?"
Bu məni xeyli dəyişdirib.
Yalnız tanış olduğunuz kimsə nə qədər mehriban olsa da, ona həqiqətən etibar etməməlisiniz.
Mən ondan bunu öyrəndim.
Dr Christidis izah edir ki, bu təcrid olunmuş hal deyil:
"Beləliklə, qısacası: Uşaqlara müəssisələrdə heç kömək edilmir."
Bu yalnız həqiqətən ağır sui-istifadə olunmuş və forenzik tibb tərəfindən uşaqlarda çox aydın
ciddi xəsarətlər müəyyən edilmiş hallarda mümkündür:
Cinsi istismar – nə olursa olsun – bəli?
Amma bu mövzu ilə bağlı tam tədqiqatlar var – məsələn, Katolik uşaq evləri və ya diakoniya müəssisələri
kimi uşaq evləri onlayn ictimaiyyət üçün əlçatandır.
Mən bəzi məlumatları yükləmişəm və onlar göstərir ki, uşaqların – ya da sonradan gənclərin –
təxminən 90%-i çıxmazdan əvvəl bir şəkildə zədələnir.
Onlar ya narkotik asılıdır, ya alkoqolikdirlər, ya da cinayətə əl atıblar.
Onlar heç bir layiqli ixtisas almırlar, ümumiyyətlə heç biri, hətta yaxşı bir iş ixtisası da deyil, ona görə də tez-tez
dövlətin üzərinə yük olurlar, çünki onlar … içindədirlər.
Uşaq evlərindəki uşaqlara nə olur?
Onlar təhlükəsiz mühafizədə saxlanılırlar.
Onların işçi nisbəti səni ağladacaq qədər pisdir – elə deyilmi?
Beləliklə, orada da qənaət edilir, çünki hər şey özəlləşdirilib.
Onlar hamısı sadəcə gəlir əldə etmək istəyirlər.
Beləliklə, uşaqlar laqeydliklə qarşılaşır və təşviq olunmurlar.
Onların dedikləri hamısı boş söhbətdir.
Uşaqları himayəyə götürmək – böyük biznes
2022-ci ildə 121 000 uşaq uşaq evlərində, təxminən 86 000 uşaq isə himayə ailələrində yaşayıb.
Bir uşağı uşaq evinə bir il yerləşdirməyin xərci 42,000 ilə 54,000 avro arasındadır.
Ailə üzvləri himayə uşağı qəbul etdiklərinə görə uşağın yaşından asılı olaraq ayda 700–900 avro himayə müavinəti alırlar.
Vergi ödəyiciləri bu tədbirlər üçün hər il 4,9 milyard avro ödəyirlər.
Aşağıdakı parçası onilliklərdir gənclərin rifahı sahəsində çalışan bir əməkdaşla söhbətdən götürülüb və vəziyyəti göstərir.
"Qalma sektoru mütləq ən çox pul gətirən sahədir."
Yəni, illər ərzində stasionar müəssisələrin getdikcə daha geniş yayıldığını görə bilərsiniz.
Belə desək, uşaqları bazara atanlar gənclər sosial müdafiəsi idarələridir.
"Onu bazara at?"
"Mən bunu qəsdən deyəcəyəm:"
Bunu bazara çıxar! Çünki elədir: hər şey puldur, tamamilə pul.
Əgər gənclərin rifahı idarəsi mənə müəyyən gündəlik və ya aylıq ödəniş müqabilində bir gənci təklif edirsə, mən
gənclərin rifahı idarəsinə təklif edirəm və gənclərin rifahı idarəsi bu təklifi qəbul edib-etməyəcəyini deyir.
Axı bu bir biznesdir.
Və nəhayət, gənclər rifahı idarələri gəncləri onların üzərindən alan bir təşkilatın olmasına şaddırlar.
Gənclərin rifahı idarəsinin işçiləri tez-tez uşaqların müəssisələrdə necə vəziyyətdə olduqlarını və orada
görülən tədbirlərin uşaqlar üçün uyğun və faydalı olub-olmadığını kifayət qədər qiymətləndirə bilmirlər.
Təkrar-təkrar belə qalmaqallar üzə çıxırdı ki, Almaniyadan uşaqlar xaricdəki himayə ailələrinə və uşaq evlərinə göndərilirdi.
Onlar orada məktəbə getmirdilər, həmçinin onların digər fəaliyyətlərinə nəzarət edilmirdi.
Burada maliyyə aspekti uşağın rifahından üstün tutulur.
Bir müəssisə gənclərin rifahı idarəsindən hər ay uşaq üçün 5,000 avroya qədər vəsait alır.
Məsələn, əgər müəssisə uşağı Polşada himayə ailəsinə göndərsə, bunun üçün ayda cəmi 600 avro ödənməlidir.
Qalan pulun nə olduğu tez-tez yoxlanmır.
Gənclərin rifahı ofislərində artıq yük
Gənclərin rifahı üzrə əksər idarələrdə də kadr çatışmazlığı var və işçilər daimi artan iş yükündən əziyyət çəkirlər.
Buna görə də uşaqların harada olduqlarını və rifahını izləmək üçün vaxt və kadr çatışmazlığı var.
Bir çox sosial işçi artıq gözlənildiyi kimi işləmək tərzinə dəstək verə bilmədikləri üçün işlərindən istefa verirlər.
Berlin gənclərin rifahı idarəsinin bir əməkdaşı şərh edir:
"Həqiqət budur ki, insanlar artıq burada qalmaq və bu şəraitdə işləmək istəmirlər. Həmkarlar çox təzyiq
altında olduqlarını deyərək işdən çıxırlar və deyirlər:
Xeyr, mənim üçün bu artıq sosial iş deyil – onu etmək istədiyim, sonra başqa yerə getdiyim mənada.
Bu vəziyyəti daha da ağırlaşdırır.
Bundan əlavə, sual qalır ki, ora işi kim görəcək.
Dr. Christidis illərdir qanunsuz köçürmələrlə məşğul olur və şəxsən bir çox işi həll edib, aşağıdakı şərhi verir:
"Və inzibati heyət, yəni gənclərin rifahı idarəsinin işçiləri, mənim fikrimcə, sadəcə icraçıdırlar."
Və keçmişdə olduğu kimi orada psixoloqların və ya sosial işçilərin olduğunu düşünmə, baxmayaraq ki, bəzən bəzən bir neçəsi olur.
İndi bizim uşaq bağçası müəllimimiz var və hərəkət terapiyası və ya buna bənzər bir şeyə cavabdeh motoloqumuz var.
Bəzi hallarda heç bir təsəvvürü olmayan insanlar. Həmçinin universiteti tərk etmiş tələbələr; həqiqətən kütləvi şəkildə.
Bu o deməkdir ki, onların peşəkar biliyi yoxdur, yalnız rəsmi səlahiyyətları var, elə deyilmi?
Onlar belə şeylər etməyə görə pul alırlar.
Bu kadr çatışmazlığı həmçinin sui-istifadə, laqeydlik və ya zorakılıq səbəbindən mövcudluq böhranında
olan uşaqların təhlükəsizliyini və beləliklə rifahını artıq təmin etməyi mümkünsüz edir.
Bu, illərdir bu sui-istifadələrdən xəbərdar olan dövlətin uşaqlar və onların rifahı
barədə qayğı göstərmədiyini açıq-aydın göstərir.
Büdcənin gərgin vəziyyəti nəzərə alınaraq, sosial sektor indi də milyonlarla funtluq kəsintilərlə üzləşir.
Bu məqamda aşağıdakılar vurğulanmalıdır:
Evlərdə işindən həzz alan və ona sadiq olan çoxlu gənclərin rifahı üzrə məmurlar və tərbiyəçilər var.
Onlar mehriban qəlbli olub uşaqlara və onların rifahına diqqət yetirirlər.
Lakin yuxarıda ətraflı izah edildiyi kimi, onların işlərini vicdanla və zəruri qayğı və
diqqətlə yerinə yetirməsi getdikcə daha da çətinləşir.
Uşaq qaçaqmalçılığı üçün açıq qapı*
Burada yalnız qısaca əhatə olunacaq başqa bir aspekt uşaqların insan alveri ilə bağlıdır.
Bu qaranlıq və demək olar ki, nəzarətsiz sistemdə uşaqları heç kimin fərqinə varmadığı halda asanlıqla "itirmək" mümkündür.
Hər il minlərlə uşağın başına belə hadisələrin gəlməsi sübut olunub.
Bu uşaqlar uşaq fahişəxanalarında əsir saxlanıla və həmçinin mərasim zorakılığı üçün istifadə oluna bilərlər.
Müəssisələrdə və evlərdə uşaqlar tez-tez baxıcılarının rəhmində olur və onlardan tamamilə asılıdırlar.
Bu sui-istifadəyə yol açır və bu baxımdan bir çox qalmaqallar artıq üzə çıxıb.
Aydın oldu ki, yüksək vəzifəli siyasətçilər, hakimlər, polis zabitləri və sosial işçilər
tez-tez uşaqlara qarşı zorakılıqda iştirak edirdilər.
Bu mövzu ilə bağlı Kla.TV tərəfindən artıq yayımlanmış digər proqramları baxın; onlar
proqramın aşağısındakı kreditlərdə sadalanıb.
Nəticə Gənclərin rifahı üzrə xidmət idarələri tərəfindən evlərindən ayrılmaqla uşaqların
ömürlük travma aldığını və zədələndiyini aydın oldu.
Bir çox hallarda bu, uşaqları qorumaq və zərərdən təhlükəsiz saxlamaq əvəzinə onları "əmtəə" kimi
qəbul edib mənfəət mənbəyi kimi istifadə etməkdir.
Sistem bu sui-istifadəni ört-basdır edir və təşviq edir.
Xanım Kristidis bunu aşağıdakı kimi izah edir:
Bu dövlətin təhsili ələ keçirməsi haqqındadır?
Valideynlər bütün hüquqlarından məhrum ediləcəklərmi?
2002-ci ildə Olaf Scholz Die Welt qəzetinə demişdi: "Biz uşaqların yataqları üzərində hava üstünlüyü qazanmaq istəyirik."
Və qısa müddət sonra o dedi: "Biz, SPD, artıq uşaqların yataqları üzərində hava üstünlüyünü əldə etmişik."
Sadə dildə desək, bu o deməkdir ki, dövlət uşaqların tərbiyəsinə mümkün qədər çox təsir göstərir.
Valideyn hüquqları nəzərə alınmır və ailəyə xarici müdaxilə var.
Bu, BMT tərəfindən qəbul edilmiş gender gündəliyinə uyğundur.
Digər şeylərlə yanaşı, bu, qlobal səviyyədə standartlaşdırılmış ailə və sosial modeli tətbiq etmək üçün valideynlərin
uşaqları üzərindəki hüquqlarının ləğv edilməsini əhatə edir.
Cinsiyyət ideologiyasına görə, uşaqların tərbiyəsi və onların rifahının təmin edilməsi məsuliyyəti əsasən ailənin
deyil, dövlətin və onun məktəblərinin, gənclər mərkəzlərinin, internat məktəblərinin və s. üzərinə düşür.
Uşaqların qaçırılması, oğurlanması və insan alverinə dair dəfələrlə üzə çıxan bütün qalmaqallar və faktlara baxmayaraq,
özünü konstitusiya dövləti adlandıran tərəfdən məsələnin kökünə çatmaq üçün hərtərəfli araşdırma və açıqlamalar aparılmayıb.
Dövlət mediası da əsasən səssiz qalır, skandalları geniş miqyasda işıqlandırmır və günahkarların məsuliyyət tələb etmir.
Mübahisəli və ittihamedici hesabatlar media arxivlərindən qismən silindi.
Bəs bunu dayandırmaq üçün nə etmək lazımdır?
Uşaqların hüquqları uğrunda mübarizə aparan bir çox təşkilat və fərdlər, məsələn, fədakar həkimlər, psixoloqlar və
vəkillər bu suala aydın cavab verirlər: ictimai əlaqələr işi.
Bu faktlar ictimaiyyətə açıqlanmalıdır.
Məsələn, 2023-cü ilin dekabrında MWGFD e.V. "Uşaqlarımızın institusional
sui-istifadəsi" mövzusunda mətbuat simpoziumu keçirib.
MWGFD-nin və uşaqlarımızın rifahına qayğı göstərən hər kəsin istəyi odur ki, bu məsələ hər gün bütün vətəndaşlarımızın
diqqətinə qırmızı xəbərdarlıq işığı kimi çatdırılsın.
Bu, hamımızı bu məlumatı geniş şəkildə yaymağa kömək etməyə çağırır.
Hakimlər, prokurorlar, müəllimlər, təlimçilər və xüsusilə tibbi mütəxəssislər məlumatlandırılmalı və bu danılmaz bataqlığı
qurutmaq üçün öz töhfələrini vermələri tələb olunmalıdır.
Nəticə belə olmalıdır: bizə cəsur insanlar lazımdır – susmaq və göz yummaq vaxtı bitib –
indi hər kəsdən hərəkət etməsi tələb olunur.