Төмөндө «Кемчиликтүү эксперттик отчеттор» тууралуу программаны көрө аласыз.
Балдарды күч менен алып кетүү
Үйдө калуу жана анын кесепеттери
Балдарды камкордукка алуу – чоң бизнес
Жаштардын жыргалчылык боюнча кеңселериндеги жүктөм ашыкчылыгы
Балдарды соода кылууга ачык эшик
2022-жылы Германияда балдар менен жаштар камкордукка алынган учурлардын саны 66 000ден ашкан.
Аларды мамлекеттик камкордукка алып, тарбиялык үй-бүлөлөргө же тарбиялык үйлөргө жайгаштырышты.
Алардын арасында 28 600 коштолбогон кәмил курактагы качкындар бар эле.
Бир нече жылдан бери бул көрсөткүчтөр жалпы алганда өсүп келет же окшош деңгээлде калууда.
Германия — эл аралык көчүрүүлөрдүн саны боюнча эң жогорку өлкө.
Чындап эле Германияда дүйнөдөгү эң коркунучтуу жана жөндөмсүз ата-энелер барбы же бул тынчсыздандырарлык
жогорку көрсөткүчтөрдүн артында башка бир нерсе барбы?
Бул программа маселени ачыктайт жана чыгарылып кетүүлөрдүн артындагы системаны жакындан карайт.
66 000 учурдун көбүндө балдарды ата-энелеринин камкордугунан алуунун себептери ата-энелердин зомбулугу, кам
көрбөстүгү же алкоголго же баңгиге көз карандылыгы эмес.
Көпчүлүк балдар ата-энелери алардын багып-карап, кам көрө албай жатат деп болжолдонгондуктан камкордукка алынат.
Башка себептерге ата-эне менен балдарынын ортосундагы «байланыш бузулуулары», бир ата-эненин «байланышка
чыдабастыгы» же – ишенгиңиз келбесе да – көп учурларда «эне менен баланын өтө жакын мамилеси» кирет.
Мындай учурларда бала көп учурда жөн гана энеси менен жакшы жана гармониялуу мамиледе болот.
Туура эмес отчеттор
Психологиялык соттук отчеттор камкорчулар боюнча көп учурда балдарды камкордукка алуу учурунда даярдалат.
Бул отчеттор жооптуу үй-бүлөлүк соттун судьяларынын баа берүүсү үчүн маанилүү негиз болуп саналат жана алардын
жыйынтыктарына жараша балдардын келечектеги тагдыры чечилет.
Бул адистердин пикирлери кайталанып чоң зыян келтирет, анткени алар үй-бүлөлүк жашоого массалык кийлигишүүгө алып келет.
Алар ошондой эле жабыркагандар үчүн жогорку чыгымга алып келет.
Алар ата-энелерден 15 000 еврого чейин чыгым талап кылышы мүмкүн, эгер ата-энелер төлөй албаса, салык төлөөчү төлөйт.
Бул жылына жалпысынан бир нече жүз миллион евро түзөт.
Бул отчеттор көп учурда ачык кемчиликтерге ээ.
Доктор Андреа Христидис, психолог, эксперт күбө, соттук психолог жана жүрүм-турум терапевти, үй-бүлөлүк маселелер
боюнча 1000дөн ашык эксперттик жыйынтыктарды даярдаган, бул темага байланыштуу төмөнкү билдирүүнү жасайт:
Мен азыркыга чейин бардык техникалык талаптарга чындап жооп берген бир да отчетту көргөн жокмун.
Ал алардын дээрлик бардыгында олуттуу кемчиликтерди тапты.
Көп учурда тиешелүү ата-энелерди же ата-энени баалоочулар кыскача сүйлөшүүлөрдөн кийин, кээде болгону
телефон аркылуу сүйлөшүүдөн кийин диагноз коюшкан.
Доктор Христидис муну түшүндүрөт:
"Тилекке каршы, учурдагы мыйзам боюнча, судья дайындаган ар бир адам эксперттик корутунду даярдоого уруксат берилет."
Ал муну жасай алабы — башка суроо.
Эгерде судья «Ооба, ал бул ишти жакшы билет, мен аны компетенттүү деп эсептейм» десе,
анда ал эксперттик отчетторду даярдаса болот.
Көп учурда машыккан психологдор да илимий эмес ыкмаларды колдонуп иштешет деп белгилешет.
Мисалы, Роршахтын сия тактары тести балдарда колдонулат.
Ал жерде ал сия тактарын көрөт жана алардан эмнени тааныганын сүрөттөөсү суралат.
Мындай тесттер сотто далил катары толугу менен жараксыз, бирок алар баланын жыргалчылыгына
байланыштуу чечимдердин негизи катары келтирилет.
Доктор Христидис комментарий берет:
Муну каалагандайча түшүндүрө аласың. Сен жөн гана эркинсиң.
Адистин психикасына жараша анын андан эмне көрөрү аныкталат, ал баланын көргөнүнө дайыма дал келбейт.
Бул илимий эмес жана өтө талаштуу негиздерде адис каалаган жыйынтыкты диагноздоп бере алат.
Көпчүлүк учурларда кесепеттери өлүмгө алып келет.
Баяндамаларда ата-энелерде көбүнчө ата-энелик көндүмдөрдүн жетишсиздиги же инсандык бузулуулар диагноздолот.
Бул болсо балдарга карата камкордук укугунан ажыратуунун жана аларды тарбия үй-бүлөлөрүнө
же тарбия үйлөрүнө жайгаштыруунун себептери.
Көпчүлүк адамдар бул фактылар жөнүндө кабары жок.
Бул процедуралардын эч бири коомчулукка ачык эмес, жана дээрлик эч ким бул процесстерге кире албайт.
Балдарды күч менен алып кетүү жана анын кесепеттери
Бул жетишсиз, көп учурда ашыкча жана ката кетирилген баалоолордун таасирленген үй-бүлөлөргө тийгизген
практикалык кесепеттери төмөндө мисалдар аркылуу көрсөтүлгөн.
Төмөнкү көрүнүштөр өтө тынчсыздандырарлык болушу мүмкүн.
Бирок көптөгөн балдар жана алардын ата-энелери бул зулумдуулуктарды түздөн-түз баштан өткөрүшөт.
Ошондуктан биз сизден көз жаздымда калтырбастан, бул балдардын жана алардын үй-бүлөлөрүнүн
азап-кайгысына бетме-бет турушуңузду сурайбыз.
Балдар алсыз жана жардамсыз, алардын лоббиси жок жана эч ким аларды укпайт.
Эгер ар бирибиз турум алып, бул адилетсиздикке каршы активдүү күрөшпөсөк.
Төмөнкү учурда эне уулун атасынан алыстатып койгон деп айыпталууда, анткени бала өзү атасына баргысы келбестигин айткан.
Андан кийин эне туура эмес баалоого негизделип инсандык бузулуу диагнозу коюлуп, анын балага кам көрүү укугу алынды.
4 жаштагы бала ысык болуп төшөктө жатса да, төмөндө көрүнүп тургандай, апасынан уурдалып кеткен.
Ошол күнү чоң ата менен чоң эне ошол жерде болуп, көрүнүштү уюлдук телефондору менен тартышкан.
«Кызы иштеп жаткан, анан коңгуроо чырылдады, андан кийин социалдык кызматтар менен баланын атасы коридорго чуркап кирди.»
Жана эшикке бут коюлду.
Андан кийин алар Элиасты камкордукка алып, атасы менен жашоого көчүрүү тууралуу чечим кабыл алышты.
Ал эми кызы жумуштан түз эле үйгө келди.
Бир аздан кийин эшиктин коңкору кайрадан чырылдап, сот аткаруучу келди.
Андан кийин сот аткаруучу Элиаска: «Сенин атаң эшиктин сыртында турат; ал сени эми өзү менен кошо алып кетүүнү каалайт», — деди.
Андан кийин ал ыйлап, «Жок, мен ал жакка баргым келбейт» деди.
Андан кийин сот аткаруучу кайрадан чыгып кетип, Элиас азырынча бул жерде калып, сакайып алсын деди.
Андан кийин беш же алты офицер келип калды, так айта албайм, алар Элиас менен кошо жаткан кызынын
төшөгүнүн жанында туруп, аны алып кетүүнү каалашты.
«Аялым экөөбүз андан соң акыл-эсибизди жоготпой, жөн гана уюлдук телефондорубузду чыгарып, бир
нерсени документтештирүү үчүн көтөрүп турууну ойлодук.»
"Ай, ай, ай." "Мен болгону баланын атасы менен гана сүйлөшкүм келет."
Бала үчүн куртка жана бут кийим ала алабызбы? Кечиресиз? Бала үчүн куртка жана бут кийим!
«Муну алып келгиң келеби?»
Бул жакка кел, Стеффи. Бул жакка кел. Кеминде коштошуп кет.
Бир жолу коштошуп кой. Бир жолу коштошуп кой. Бир жолу коштошуп кой. Эшикти бошотуп кой. Эшикти бошотуп кой.
"Уулуңду канча убакыттан бери көргөн жоксуң?"
"Ооба, андан кийин мен аны толугу менен көрбөй жүргөн төрт ай болду."
Кийинки учурда энеге кемчиликтүү эксперттик корутундунун негизинде инсандык бузулуу бар деп жаңылыш
айып коюлуп, анын балага кам көрүү укугунан ажыратылды.
Анын кызы таңкы саат беш жарымда жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу кеңсенин кызматкерлери полиция
коштоосунда эшиктин алдында туруп, анын жети жашар уулун күч менен алып кетишин тасмага тартып жатат.
"Ооба, эгер биз агабыз кетүүнү каалабайт, алыстап кетүүнү каалабайт десек, анда..." "Мен каалабайм!"
Бирөө чындыкка дал келбеген нерсени эле айтып койду деп...
Мен муну каалабайм! Мен баргым келбейт!
Бирок сен мени бир нерсени туура эмес кылдым деп айыптай албайсың.
Чындыгында абдан жаман нерсе. Кайсы бир жерде балдар ачарчылыктан жабыркап жатышат,
бирок бул боюнча эч кандай чара көрүлбөй жатат.
Менин балам жакшы каралууда, жана аны бул жерден чыгарып кетишет.
Жок, эгер мен каалабасам болбойт. Мен каалабайм!
Бирок мен баргым келбейт!
"Бүгүнкү күнгө чейин уулумдун кыйкырыктарын тепкичтен сүйрөп бара жатканда чыккан үнүн кулагымдан чыгара албай келем."
Ал эми көчөнүн аркы тарабындагы коңшу баарын көрдү.
Ал полиция аны сүйрөп бара жатканда эшиктин алкагына жабышып калууга аракет кылып жатканын көргөн эле.
Андан кийин бул полициячы, абдан күчтүү адам, менин жети жашар кичинекей уулумдун колдорун бурулуп, мениден алыстатты.
Андан кийин ал өзүн анын ийинге ыргытып, анын менен качып кетти.
Жана менин уулум кыйкырып-кыйкырып-кыйкырып-кыйкырып жатты.
Жана сен аны кулагыңдан чыгара албайсың.
Кээ бирөөлөр буларды жөн гана өзүнчө учурлар жана толук өзгөчө көрүнүш деп ойлошу мүмкүн.
Тилекке каршы, көптөгөн ата-энелер жана балдар мындай зулум окуяларды билдиришет.
Бул травматикалык тажрыйбалардын кесепеттерин көп учурда өмүр бою жеңип өтүү мүмкүн эмес.
Тынчсыздануу, паникалык чабуулдар жана байланышка байлануу бузулуулары — бул балдар менен үй-бүлөлөрдүн өмүрү бою
күрөшүүгө туура келген кесепеттердин бир нече гана түрү.
Бул нерсени түшүндүрүү үчүн эки кейс-изилдөө бар:
"Мен кайра келгенде, бир маалда ал жерде болгону эки адам же эркектер туруп, мени кайра эле алып кетишет деп аябай корктум."
"Мен алты ай бою мектепке кошо бардым, анын жанында отурдум жана, ооба, аны колдоп, коркуусун
жок кылуу үчүн колумдан келгендин баарын кылдым."
"Пол үй-бүлөсүнөн ажыратылганда болгону эки жашта эле."
Ал сүйлөөнү токтотту жана бүгүнкү күндө да сүйлөө көйгөйлөрү бар.
Мындан тышкары, көптөгөн балдар тааныш чөйрөсүнөн ажырап калуунун травмасынан да жабыркашат.
Бул сөзсүз түрдө балдарда терең психологиялык жаракаттарга жана жүрүм-турумдагы өзгөрүүлөргө алып келет.
Ата-энелерге балдарын көрүүгө уруксат берилгенде, бул жолугушуулар адатта көзөмөл астында өтөт.
Бул чогулуштарга катуу эрежелер колдонулат, алар адатта өтө сейрек болот.
Ата-энелер эч кандай сезимдерин көрсөтпөшү керек жана орток өткөн өмүрү жөнүндө сүйлөшпөшү керек.
Эгер эрежелер бузулса, баруулар толугу менен тыюу салынат.
Үй калуулар жана алардын кесепеттери
Балдардын жыргалчылыгына көңүл бурулушу керек болсо да, көп учурда үйдө калуу алардын абалын кескин начарлатат.
Балдар үйүндө калуу көп учурда балдар менен жаштар үчүн олуттуу кесепеттерге алып келет.
Wakiaны кайра мисал катары ал.
Үйдө үч жылдан ашык болуу кубанычтуу Вакияга эмне кылды?
Бул мени бир топ өзгөрттү.
Жаңы эле таанышкан адам канчалык жакшы көрүнсө да, ага чындап ишенбешиң керек.
Мен ошондон ушуну үйрөндүм.
Доктор Христидис бул жалгыз учур эмес экенин түшүндүрөт:
"Ошентип, кыскача айтканда: мекемелерде балдарга эч кандай жардам көрсөтүлбөйт."
Бул абал оор зомбулукка кабылган жана соттук-медициналык экспертиза балдардагы олуттуу
жаракаттардын так далилдерин аныктаган учурларда гана мүмкүн:
Жыныстык зомбулук – кандай гана болбосун – ооба?
Бирок бул темага арналган бүтүндөй изилдөөлөр бар. Католик балдар үйлөрү же диякондук мекемелер сыяктуу
балдар үйлөрү интернетте коомчулукка ачык жеткиликтүү.
Мен бир нече изилдөөнү жүктөп чыгып окугам, алардын жыйынтыктары боюнча дээрлик 90% балдар же өспүрүмдөр
төрөлгөнгө чейин кандайдыр бир деңгээлде жабыркашат.
Алар же баңгизатка көз каранды, же алкоголик, же кылмышка батышкан.
Алар эч кандай жакшы квалификация ала алышпайт, таптакыр эле, жакшы жумушка жарактуу квалификация да жок, ошондуктан
алар көп учурда мамлекетке жүк болуп калышат, анткени алар ...
Балдар үйлөрүндөгү балдар менен эмне болот?
Алар коопсуз сактоодо кармалууда.
Алардын кадрдык катышы аябай начар, туурабы?
Ошондуктан ал жакта да үнөмдөөлөр болуп жатат, анткени баары жекешештирилген.
Алар баары жөн гана пайда табууну каалашат.
Ошентип, балдар көңүл бурулбай, дем-күч алууга үндөлбөйт.
Алар айтып жаткандарынын баары жалган.
Балдарды камкордукка алуу – чоң бизнес
2022-жылы 121 000 бала балдар үйлөрүндө жашап, болжол менен 86 000 бала тарбиялык үй-бүлөлөрдө жашаган.
Баланы балдар үйүнө бир жылга жайгаштыруунун чыгымы 42 000 евродон 54 000 еврого чейин.
Үй-бүлөлөр багып алган баланын жашына жараша ай сайын 700–900 евро өлчөмүндө багуу акы алышат.
Салык төлөөчүлөр бул чаралар үчүн жылына 4,9 миллиард евро төлөйт.
Төмөнкү үзүндү ондогон жылдар бою жаштардын жыргалчылыгы тармагында иштеп келе жаткан кызматкер менен
болгон сүйлөшүүдөн алынган, абалды көрсөтүп турат.
"Турак жай сектору сөзсүз түрдө эң көп киреше алып келген тармак."
Мен айткым келген нерсе, стационардык мекемелер жыл өткөн сайын бара-бара көбөйүп жатканын көрүүгө болот.
Балдарды, айткандай, базарга ыргытып жибергендер — жаштардын социалдык камсыздоо бөлүмдөрү.
"Аны базарга ыргыт?"
"Мен муну так эле айтам:"
Базарга чыгар! Анткени баары ушундай: баары акча жөнүндө, баары акча.
Эгер жаштардын жыргалчылык башкармалыгы мага белгилүү бир күндөлүк же айлык акыга жаш адамды сунуштаса, анда
мен жаштардын жыргалчылык башкармалыгына сунуш киргизем, ал сунушту кабыл алаарын же жоктугун айтат.
Айтор, бул бизнес.
Жана акыры, жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекемелер жаштарды өз колунан алып кеткен уюмдун бар экенине кубанышат.
Жаштардын жыргалчылык кызматынын кызматкерлери көп учурда мекемелердеги балдардын абалын жана ал жерде көрүлгөн чаралардын
балдар үчүн ылайыктуу жана пайдалуу экенин туура баалай алышпайт.
Кайталанып чыккан скандалдар Германиядан балдар чет өлкөлөргө тарбиялоочу үй-бүлөлөргө жана
балдар үйлөрүнө жөнөтүлүп жатканын ачыкка чыгарды.
Алар ал жакта мектепке барган эмес, ошондой эле алардын башка иш-аракеттери да көзөмөлдөнгөн эмес же жетекчилик кылынган эмес.
Бул жерде каржылык жагдай баланын жыргалчылыгынан артыкчылыкка ээ.
Мекеме жаштардын жыргалчылык башкармалыгынан ар бир бала үчүн айына 5 000 еврого чейин алат.
Мисалы, эгер мекеме баланы Польшадагы тарбиялык үй-бүлөгө жөнөтсө, анда айына болгону 600 евро гана төлөнүшү керек.
Калган акчага көп учурда көз салынбайт.
Жаштардын жыргалчылык боюнча кеңселериндеги жүктөмдүн ашып кетиши
Жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу көпчүлүк мекемелерде да кадрлар жетишпейт, кызматкерлер дайыма ашыкча жүктү көтөрүшөт.
Ошондуктан балдардын кайда экенин жана абалын көзөмөлдөөгө убакыттын жана персоналдын жетишсиздиги бар.
Көптөгөн социалдык кызматкерлер иштен кетип жатышат, анткени алардан күтүлгөн иштөө ыкмасын колдоого алар эми чамасы жетпейт.
Берлинден бир жаштардын жыргалчылыгын камсыздоо башкармалыгынын кызматкери мындай дейт:
"Чындык: адамдар бул жерде калууну жана ушул шарттарда иштөөнү каалабай калышты. Кесиптештер өтө көп
басымга дуушар болуп, кетип жатышат жана мындай дешет:"
Жок, мен үчүн бул эми мен жасагым келген социалдык иш эмес – анан башка жакка кетип калам.
Бул абалды ого бетер оорлотот.
Мындан тышкары, анда андан кийин ал жерде ишти ким аткарары белгисиз бойдон калууда.
Крисстидис мырза, көп жылдан бери мыйзамсыз чыгарылуулар менен алектенип, жеке өзү көптөгөн
иштерди караган, төмөнкүдөй пикирин билдирет:
"Ал эми администрация, башкача айтканда жаштардын жыргалчылык башкармалыгынын кызматкерлери, менимче, жөн гана аткаруучулар."
Жана мурдагыдай эле анда психологдор же социалдык кызматкерлер бар деп ойлобо, бирок кээ бирлери бар.
Азыр бизде бала бакча мугалими жарым жумуш күнү иштейт, жана кыймыл терапиясы сыяктуу иштерге жооптуу мотолог бар.
Кээ бир учурларда эч кандай түшүнүгү жок адамдар. Ошондой эле университетти таштап кеткендер; чындап эле массалык түрдө.
Бул алардын кесиптик тажрыйбасы жок, болгону расмий ыйгарым укуктары бар экенин билдирет, туурабы?
Мындай нерселерди кылганы үчүн аларга акча төлөнөт.
Бул кадрдык тартыштык зордук-зомбулукка, көз жаздымда калууга же зордук-зомбулукка дуушар болгон балдарынын коопсуздугун
жана жыргалчылыгын камсыз кылууга мүмкүнчүлүк бербейт.
Бул көрсөтүп тургандай, жылдар бою бул кыянатчылыктардан кабардар болуп келген мамлекет балдар
жана алардын жыргалчылыгы жөнүндө кам көрбөйт.
Бюджеттин чыңалуу абалын эске алганда, социалдык сектор эми миллиондогон фунт
стерлингге барабар кыскартууларга дуушар болууда.
Бул жерде төмөнкүлөргө басым жасалышы керек:
Үйлөрдө көптөгөн жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу кеңсе кызматкерлери жана
тарбиячылар бар, алар өз жумушун сүйүп, ага берилген.
Алар боорукер жана балдар менен алардын жыргалчылыгына көңүл бурушат.
Бирок жогоруда кененирээк түшүндүрүлгөндөй, алар үчүн жумуштарын аң-сезимдүү жана керектүү камкордук
менен аткаруу күндөн-күнгө мүмкүн болбой баратат.
Балдарды сатууга* эшикти ачык калтыруу
Бул жерде кыскача гана баяндала турган дагы бир аспект – балдарды адам сатуу.
Бул тунуксыз жана дээрлик көзөмөлдөнбөгөн системада балдарды эч ким байкабай эле «жок кылып» салуу оңой.
Бул ар жыл сайын миңдеген балдарга болуп жатканы далилденген.
Бул балдар балдар борделинде туткунда кармалып, ошондой эле ритуалдык зомбулук үчүн колдонулушу мүмкүн.
Мекемелерде жана үйдө балдар көбүнчө камкорчуларынын ырайымында болуп, толугу менен аларга көз каранды.
Бул зордук-зомбулукка эшикти ачат, жана бул жаатта көптөгөн скандалдар буга чейин эле ачыкка чыкты.
Жогорку даражалуу саясатчылар, судьялар, милиция кызматкерлери жана социалдык кызматкерлер көп
учурда балдарды зордуктоого катышканы ачык болду.
Бул тема боюнча Kla.TVде буга чейин эфирге чыккан башка программаларды караңыз, алар
программанын ылдый жагындагы титрлерде тизмеленген.
Жыйынтык Жаштардын жыргалчылыгын камсыздоочу мекемелер балдарды үй-бүлөлөрүнөн ажыратканы алардын
өмүр бою травмаланып, зыян тартканы ачык болду.
Көп учурда бул пайда табуу жана балдарды коргоо менен зыяндан сактоо ордуна аларды «товар» катары мамиле кылуу жөнүндө болот.
Система бул зомбулукту жашырып, колдойт.
Кристидис айым муну төмөнкүчө түшүндүрөт:
Бул мамлекеттин билим берүүнү өзүнө алуусу жөнүндөбү?
Ата-энелер бардык укуктарынан ажыратылабы?
2002-жылы Олаф Шольц Die Welt гезитине: «Биз балдардын керебеттеринин үстүндө аба үстөмдүгүн орноткубуз келет», — деген.
Бир аздан кийин ал мындай деди: «Биз, SPD, балдардын керебеттеринин үстүндө аба
үстөмдүгүн буга чейин эле камсыз кылдык.»
Жөнөкөй тилде айтканда, бул мамлекеттин балдарды тарбиялоого мүмкүн болушунча көп таасир тийгизүүсүн билдирет.
Ата-эненин укуктары эске алынбай жатат жана үй-бүлөгө тыштан кийлигишүү бар.
Бул Бириккен Улуттар Уюму кабыл алган гендердик күн тартибине дал келет.
Башка нерселерден тышкары, бул дүйнөлүк деңгээлде бирдиктүү үй-бүлөлүк жана социалдык моделди киргизүү максатында
ата-энелердин балдарына болгон укуктарын жоюуну камтыйт.
Жыныстык идеологияга ылайык, балдарды тарбиялоо жана алардын жыргалчылыгын камсыз кылуу жоопкерчилиги негизинен
үй-бүлөдө эмес, мамлекетте жана анын мекемелеринде, мектептерде, жаштар борборлорунда, интернаттарда ж.б. жатат.
Балдарды уурдоо, бала уурдоо жана балдарды сатуу боюнча кайра-кайра ачыкка чыккан бардык скандалдарга жана фактыларга
карабастан, өзүн конституциялык мамлекет деп атагандар бул маселени түп-тамырынан иликтеп, ачыкка
чыгарган эч кандай толук иликтөө же ачылыш жасашкан жок.
Коомдук маалымат каражаттары да негизинен үнсүз бойдон калууда: алар бул скандалдарды кеңири
жарыялабайт жана күнөөкөрлөрдөн жоопкерчилик талап кылышпайт.
Талаштуу жана айыптоочу отчеттор медиа архивдерден жарым-жартылай өчүрүлгөн.
Ошондуктан муну токтотуу үчүн эмне кылуу керек?
Балдардын укуктарын коргоо үчүн күрөшүп жүргөн көптөгөн уюмдар менен жеке адамдар, мисалы, берилген
дарыгерлер, психологдор жана юристтер, бул суроого так жооп беришет: коомчулук менен байланыш иштери.
Бул фактылар коомчулукка жарыяланууга тийиш.
Мисалы, 2023-жылдын декабрында MWGFD e.V. «Балдарыбызга карата институционалдык зомбулук» темасында пресс-симпозиум өткөрдү.
MWGFDнин жана биздин балдарыбыздын жыргалчылыгын ойлогон ар бир адамдын тилеги – бул маселени ар бир күнү, кызыл эскертүүчү
жарык сыяктуу, бардык жарандарыбыздын көңүлүнө жеткирүү.
Бул бизден баарыбыздан бул маалыматты кеңири таратууга жардам берүүнү талап кылат.
Соттор, прокурорлор, мугалимдер, окутуучулар жана айрыкча медициналык адистер бул айтылгыс баткак чөйрөнү тазалоого
өз салымдарын кошууга кабардар болуп, чакырылышы керек.
Жыйынтык мындай болушу керек: бизге эр жүрөк адамдар керек – үнсүз калуу жана көз жумуп коюу
убактысы өттү – эми баарынан аракет кылуу талап кылынат.