Подолу можете да гледате програма за: "Неточни експертски извештаи"
Присилно отстранување на деца
Останување дома и неговите последици
Земањето деца под старателство – голем бизнис
Преоптовареност во канцелариите за социјална заштита на млади
"Отворена врата за трговија со деца"
Во 2022 година, во Германија имаше над 66.000 случаи на деца и млади лица кои беа згрижени.
Тие беа згрижени од државата и сместени во згрижувачки семејства или домови.
Меѓу нив имаше 28.600 малолетни бегалци без придружба.
Веќе години наназад овие бројки генерално се зголемуваат или остануваат на слично ниво.
Германија е земјата со најголем број меѓународни преселувања.
Дали Германија навистина има најопасни и најнеспособни родители во светот, или зад овие
алармантно високи бројки се крие нешто друго?
Оваа програма фрла светлина врз проблемот и детално го разгледува системот зад отстранувањата.
Во повеќето од 66.000 случаи, причините за одземање на децата од грижата на нивните родители не се насилство, занемарување
или зависност од алкохол или дрога од страна на родителите.
Повеќето деца се згрижувани затоа што нивните родители наводно не можат да се справат.
Други причини вклучуваат "пореметувања во приврзаноста" меѓу родителите и децата, "неподносливост на приврзаноста" од
страна на еден родител или – верувале или не – во многу случаи "прекумерно блиска врска меѓу мајката и детето".
Во овие случаи, детето често едноставно има добар и хармоничен однос со мајката.
Неточни извештаи
Психолошките судски извештаи за законските старатели често се подготвуваат при преземањето на децата во згрижување.
Овие извештаи се важна основа за проценка од страна на надлежните судии на семејниот суд и, во зависност од
нивните резултати, ќе се одлучи за иднината на децата.
Овие експертски мислења повторно предизвикуваат голема штета, бидејќи доведуваат до масовно мешање во семејниот живот.
Тие исто така носат висока цена за погодените.
Тие можат да чинат родителите до 15.000 евра, а ако не можат да платат, даночниот обврзник.
Ова годишно генерира вкупно неколку стотици милиони евра.
Сепак, овие извештаи често содржат очигледни недостатоци.
Д-р Андреа Христидис, психолог, вештак, судски психолог и бихевиорален терапевт, која има напишано над 1.000 стручни
извештаи за семејни прашања, дава следната изјава за оваа тема:
Сè уште не сум видел ниту еден извештај што навистина ги исполнил сите технички барања.
Откри сериозни недостатоци во речиси сите од нив.
Во многу случаи, оценувачите ги дијагностицираа родителите или родителот во прашање по кратки
разговори, понекогаш само по телефонски разговори.
Д-р Христидис го објаснува ова:
"За жал, според сегашниот закон, секој што е назначен од судијата има дозвола да подготви стручно мислење.
Дали може да го направи тоа е друго прашање.
Ако судијата каже: "Да, тој е добар во тоа, го сметам за компетентен", тогаш тој може да подготви стручни извештаи.
Често се забележува дека дури и обучени психолози често работат на ненаучен начин.
На пример, тестот со дамки од мастило на Роршах се користи со деца.
Таму, тоа гледа дамки од мастило и му се бара да опише што препознава во нив.
Таквите тестови се целосно непогодни како доказ пред судот, а сепак се наведуваат како основа
за одлуки во врска со благосостојбата на детето.
Д-р Христидис коментира:
Можеш да го толкуваш како што сакаш. Ти си едноставно слободен.
Зависи од начинот на размислување на експертот, што тој гледа во тоа, а не нужно и што детето гледа.
На овие ненаучни и многу контроверзни основи, може да се дијагностицира секој резултат што експертот го посакува.
Последиците се фатални во повеќето случаи.
Во извештаите често се дијагностицира дека родителите немаат доволно родителски вештини или имаат личностни нарушувања.
Ова се потоа причините за губењето на старателството и сместувањето на децата во згрижувачки семејства или домови.
Повеќето луѓе не се свесни за овие факти.
Ниту една од овие процедури не е отворена за јавноста, и речиси никој нема пристап до овие процеси.
Присилно одземање на деца и неговите последици
Практичните импликации за погодените семејства од овие неадекватни, често преувеличени и погрешни
проценки се илустрирани подолу преку студии на случај.
Следните сцени може да бидат многу вознемирувачки.
Сепак, многу деца и нивните родители ги доживуваат овие злосторства од прва рака.
Затоа ве замолуваме да не гледате настрана, туку да се соочите со страдањето на овие деца и нивните семејства.
Децата се слаби и беспомошни, немаат лоби и никој не ги слуша.
Доколку секој од нас не заземе став и активно не се бори против оваа неправда.
Во следниот случај, мајката е обвинета за отуѓување на својот син од неговиот татко, бидејќи самиот
момчето рекол дека не сака да го посетува својот татко.
Потоа на мајката ѝ беше дијагностициран пореметување на личноста врз основа на
неправилна проценка и ѝ беше одземено старателството.
Иако четиригодишното момче беше во кревет со треска, беше киднапирано од мајка си, како што може да се види подолу.
Баба и дедо беа присутни тој ден и ја снимаа сцената со своите мобилни телефони.
"И ќерката беше на работа, и потоа ѕвонеше ѕвоното, и потоа социјалните служби и таткото на детето влегоа во ходникот."
И стапка беше ставена во вратата.
И потоа тие донесоа одлука дека Елиас треба да биде згрижен и преместен да живее со својот татко.
И ќерката дојде директно дома од работа.
Некое време подоцна, повторно заѕвони ѕвончето на вратата и пристигна приставувачот.
И потоа приставот го праша Елијас: "Твојот татко стои на вратата; сака сега да те однесе со себе."
И потоа почна да плаче и рече: "Не, не сакам да одам таму."
И потоа приставот повторно си замина и рече дека Елијас засега треба да остане тука и да оздрави.
И потоа дојдоа пет или шест полицајци, сега не можам точно да кажам, и тие застанаа околу креветот каде
што ќерката лежеше со Елијас и сакаа да го однесат.
"Мојата сопруга и јас тогаш имавме присебност да ги извадиме мобилните телефони и да ги подигнеме за да документираме нешто."
"Ау, ау, ау." "Сакам само да разговарам со таткото на детето."
"Можеме ли да набавиме јакна и чевли за детето?" "Извинете?" "Јакна и чевли за детето!"
"Дали би сакале да го донесете тоа?"
Дојди тука, Стефи. Дојди тука. Барем кажи збогум.
"Кажи збогум еднаш. Кажи збогум еднаш. Кажи збогум еднаш." "Остави ја вратата. Остави ја вратата."
"Колку долго не си го видел својот син?"
"Да, потоа имаше четири месеци кога воопшто не го видов."
Во следниот случај, мајката беше погрешно обвинета за нарушување на личноста врз основа на неисправна
експертска проценка, и ѝ беа одземени родителските права.
Нејзината ќерка снима како, во пет и половина наутро, вработените во службата за млади, придружени од полицијата, стојат
пред вратата и насилно ѝ го одведуваат седумгодишниот син.
"Да, и ако кажеме дека нашиот брат не сака да си замине, не сака да отиде, тогаш ..." "Не сакам!"
Само затоа што некој тврди нешто што не е вистина...
Не сакам! Не сакам да одам!
Но не можете да ме обвините дека сум направил нешто погрешно.
Нешто навистина лошо. Децата некаде гладуваат и ништо не се презема по тој повод.
Моето дете е добро згрижено и ќе биде изведено оттука.
Не, ако не сакам. Не сакам!
Но јас не сакам да одам!
"До ден-денес сè уште не можам да го извадам од ушите звукот на врисоците на мојот син кога го влечеа по скалите."
И соседот преку улицата виде сè.
Таа го видела како се обидува да се закачи за рамката на вратата кога полицијата го влечеше.
И потоа овој полицаец, огромен, силен човек, му ги извитка рацете на мојот мал седумгодишен син и го одвлече од мене.
И потоа таа се фрли преку неговото рамо и побегна со него.
И мојот син викаше и викаше и викаше и викаше.
И нема да можете да го извадите тоа од ушите.
Може да се помисли дека ова се само изолирани случаи и апсолутен исклучок.
За жал, сепак, многу родители и деца пријавуваат такви брутални инциденти.
Последиците од овие трауматични искуства често не можат да се надминат во текот на целиот живот.
Анксиозност, панични напади и нарушувања на приврзаноста се само некои од последиците со кои децата и
семејствата обично мораат да се борат до крајот на животот.
Еве две студии на случај за илустрација на ова:
"Кога се вратив, многу се плашев дека во еден момент таму ќе стојат двајца луѓе, или
мажи, кои едноставно повторно ќе ме однесат."
"Го придружував во училиште шест месеци, седев до него и, да, направив сè што можев да му
помогнам и да ги отстранам неговите стравови."
"Пол имаше само две години кога беше одведен од своето семејство."
Тој престана да зборува и и денес има проблеми со говорот.
Покрај тоа, многу деца исто така страдаат од траумата да бидат одвоени од својата позната околина.
Ова неизбежно води до длабока траума и промени во однесувањето кај децата.
Кога на родителите им е дозволено да ги посетуваат своите деца, овие посети обично се под надзор.
За овие состаноци важат строги регулативи, кои обично се многу ретки.
Родителите не смеат да покажуваат никакви чувства или да зборуваат за своето заедничко минато.
Ако се прекршат правилата, посетите ќе бидат целосно забранети.
Престои дома и нивните последици
Иако фокусот треба да биде на благосостојбата на децата, во повеќето случаи престојот во
домот драматично ја влошува нивната ситуација.
Престојот во дом за деца често има сериозни последици за децата и младите.
Земете го Вакија повторно за пример.
"Што направи повеќе од три години во домот на веселата Вакија?"
Тоа ме промени доста.
Без разлика колку пријатен е некој што штотуку сте го запознале, сепак не треба навистина да му верувате.
Тоа е она што го научив од тоа.
Д-р Христидис објаснува дека ова не е изолиран случај:
"Значи, накратко: Децата воопшто не се помагаат во институциите."
Ова може да биде само случај со деца кои навистина биле сериозно злоупотребувани и каде што судската медицина
идентификувала многу јасни сериозни повреди кај децата:
Сексуална злоупотреба – без разлика на што – да?
Но постојат цели студии на оваа тема – домови за деца, на пример католички домови за деца или
дијаконски институции, кои се јавно достапни онлајн.
Преземав некои извештаи кои откриваат дека речиси 90% од децата – или подоцна младите луѓе
– се на некој начин оштетени пред да излезат.
Тие или се зависници од дрога, или се алкохоличари, или се свртеле кон криминал.
Тие не стекнуваат никакви пристојни квалификации, воопшто никакви, дури ни пристојна работна квалификација, па често
завршуваат како товар за државата затоа што се во, во што ...
Што се случува со децата во домовите за деца?
Тие се чуваат под безбеден притвор.
Тие имаат алармантен однос на вработени, нели?
Значи, и таму се прават заштеди, бидејќи сè е приватизирано.
Тие сите само сакаат да остварат профит.
Значи, децата се запоставени и не се охрабруваат.
Сè е глупост тоа што го зборуваат.
Земање на деца под старателство – голем бизнис
Во 2022 година, 121.000 деца живееја во домови за деца, а околу 86.000 деца живееја во згрижувачки семејства.
Трошоците за сместување на дете во дом за деца за една година се движат меѓу 42.000 и 54.000 евра.
Семејствата добиваат месечна надомест за згрижување од 700 до 900 евра, во зависност од
возраста на детето, за прифаќање згрижено дете.
Даночните обврзници плаќаат 4,9 милијарди евра годишно за овие мерки.
Следниот извадок од разговор со вработен кој со децении работи во младинска заштита ја илустрира ситуацијата.
"Секторот за сместување дефинитивно е областа што носи најмногу пари."
Мислам, можете да видите дека стационарните установи со текот на годините стануваат сè по-распространети.
Оние кои, така да се каже, ги фрлаат децата на пазарот се канцелариите за младинска заштита.
"Фрли го на пазарот?"
"Ќе го кажам ова сосема намерно:
Фрли го на пазарот! Затоа што така е: сè е за пари, сè е за пари.
И ако канцеларијата за благосостојба на младите ми понуди млад човек за одредена дневна или месечна тарифа, тогаш јас ѝ правам
понуда на канцеларијата за благосостојба на младите, а канцеларијата за благосостојба на
младите вели дали ќе ја прифати таа понуда или не.
Сепак, тоа е бизнис.
И на крајот, службите за благосостојба на младите се среќни кога имаат организација што им ги трга младите од раце.
Персоналот на канцеларијата за благосостојба на младите често не успева соодветно да процени како се снаоѓаат децата во установите
и дали преземените мерки таму се соодветни и корисни за децата.
Повторувани скандали излегуваа на виделина дека деца од Германија биле испраќани во странство во згрижувачки семејства и домови.
Тие не посетуваа таму училиште, ниту пак нивните други активности беа следени или надгледувани.
Тука финансискиот аспект има предност пред благосостојбата на детето.
Институцијата добива до 5.000 евра месечно за детето од канцеларијата за заштита на млади.
Ако, на пример, институцијата го испрати детето во згрижувачко семејство во Полска, за
тоа треба да се плаќаат само 600 евра месечно.
Често не се проверува што се случува со преостанатите пари.
Преоптоварување во канцелариите за социјална заштита на младите
Повеќето канцеларии за благосостојба на младите исто така се со недоволен број вработени, а
вработените страдаат од постојан преоптовареност.
Затоа има недостаток на време и персонал за следење на каде се наоѓаат и за грижа за благосостојбата на децата.
Многу социјални работници поднесуваат оставки од своите работни места затоа што повеќе не можат
да го поддржат начинот на кој се работат работите.
Вработен во канцеларијата за млади во Берлин коментира:
"Факт е дека луѓето повеќе не сакаат да останат тука и повеќе не сакаат да работат под овие услови. Колегите си
заминуваат затоа што се под премногу притисок и велат:
Не, за мене тоа повеќе не е социјална работа во смисла дека сакам да ја работам – и потоа да одам некаде другаде.
Ова ја влошува положбата.
Покрај тоа, останува прашањето кој потоа ќе ја извршува работата таму.
Д-р Христодис, кој со години се занимава со незаконски отстранувања и лично има
решено многу случаи, коментира како што следува:
"А администрацијата, односно вработените во канцеларијата за младинска заштита, се само извршители, според мое мислење."
И немојте да мислите дека, како порано, таму има психолози или социјални работници, иако тука-таму има по некој.
Сега имаме воспитувачка во градинка и мотолог, кој е одговорен за терапија со движење или нешто слично.
Луѓе кои воопшто немаат никаква идеја – во некои случаи. Исто така, студенти кои ги
напуштиле универзитетите; навистина во голем број.
Тоа значи дека тие немаат професионална експертиза, туку само официјална власт, нели?
Тие се платени да прават такви работи.
Овој персоналски грч исто така значи дека безбедноста, а со тоа и благосостојбата на децата кои се во
егзистенцијална криза поради злоупотреба, занемарување или насилство, повеќе не може да се гарантира.
Од ова е јасно дека државата, која со години е свесна за овие злоупотреби, не се грижи за децата и за нивната благосостојба.
Со оглед на тесната буџетска ситуација, и социјалниот сектор сега се соочува со кратења во износ од милиони фунти.
На овој момент мора да се нагласи следново:
Постојат многу вработени во канцелариите за благосостојба на младите и едукатори во домовите кои
уживаат во својата работа и се посветени на неа.
Тие се добросрдечни и се фокусираат на децата и нивната благосостојба.
Сепак, како што е детално објаснето погоре, за нив станува сè потешко да ја извршуваат својата
работа совесно и со потребната грижа и внимание.
Отворена врата за трговија со деца*
Друг аспект што овде ќе биде само накратко наведен е трговијата со деца.
Во овој непроѕирен и речиси ненадгледуван систем, лесно е да се направат децата да "исчезнат" без никој да забележи.
Доказано е дека ова им се случува на илјадници деца секоја година.
Овие деца може да бидат држени како заробеници во детски бордели и исто така да се користат за ритуално злоставување.
Во институциите и домовите, децата често се на милост и немилост на своите негуватели и целосно зависни од нив.
Ова ја отвора вратата за злоупотреба, и многу скандали во оваа насока веќе излегоа на виделина.
Стана јасно дека високи политичари, судии, полицајци и социјални работници често беа вклучени во злоупотреба на деца.
Погледнете ги и другите програми веќе емитувани од Kla.TV на оваа тема, кои се наведени во титловите под програмата.
Заклучок Стана јасно дека децата се трауматизирани и оштетени за цел живот кога се одземени од
своите семејства од службите за заштита на малолетници.
Во многу случаи, станува збор за профит и третирање на децата како "роба", наместо да
се заштитат и да се чуваат безбедни од штета.
Системот го прикрива и го поттикнува ова злоупотребување.
Г-ѓа Христидис го објаснува ова на следниов начин:
Дали ова се однесува на тоа државата да ја преземе контролата врз образованието?
Дали родителите ќе бидат лишени од сите свои права?
Во 2002 година, Олаф Шолц изјави за весникот "Ди Велт": "Сакаме да го освоиме воздушниот простор над детските кревети."
И кратко потоа, тој рече: "Ние, СДП, веќе ја стекнавме воздушната надмоќ над детските кревети."
На едноставен јазик, ова значи дека државата има што е можно поголемо влијание врз воспитувањето на децата.
Родителските права се игнорираат и постои надворешно мешање во семејството.
Ова е во согласност со родовата агенда усвоена од ОН.
Меѓу другото, ова вклучува укинување на правата на родителите врз нивните деца со цел да се спроведе
глобално стандардизиран семеен и социјален модел.
Според родовата идеологија, одговорноста за воспитување на децата и за обезбедување на нивната благосостојба не лежи
првенствено на семејството, туку на државата и нејзините институции, училишта, младински центри, интернати итн.
И покрај сите скандали и факти кои постојано излегуваат на виделина во врска со киднапирање, кражба и трговија со
деца, таканаречената уставна држава не спроведе темелни истраги или откритија за да дојде до дното на проблемот.
Јавните медиуми исто така остануваат главно молчеливи, ниту ги објавуваат скандалите во голем
обем, ниту бараат одговорност од сторителите.
Контроверзни и компромитирачки извештаи беа делумно избришани од медиумските архиви.
Па што треба да се направи за да се спречи ова?
Бројни организации и поединци, како посветени лекари, психолози и адвокати кои се залагаат за правата на децата,
имаат јасен одговор на ова прашање: работат односи со јавноста.
Овие факти мора да се објават јавно.
На пример, во декември 2023 година, MWGFD e.V. одржа прес-симпозиум на тема
"Институционално злоупотребување на нашите деца".
Желаење на MWGFD и на сите оние кои се грижат за благосостојбата на нашите деца е ова прашање секој ден да се донесе до вниманието
на сите наши сограѓани, како црвено предупредувачко светло.
Ова бара од сите нас да помогнеме да се прошири оваа информација широко.
Судии, обвинители, наставници, едукатори и особено медицинските професионалци мора да бидат информирани и повикани да го дадат
својот придонес за исчистување на ова неискажливо мочуриште.
Заклучокот мора да биде: ни требаат храбри луѓе – времето за молчење и за затворање на очите
е завршено – сега секој е повикан да дејствува.