အောက်တွင် သင်သည် "မမှန်ကန်သော ကျွမ်းကျင်သူအစီရင်ခံစာများ" အကြောင်း အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
ကလေးများကို အင်အားဖြင့် ဖယ်ရှားခြင်း
အိမ်မှာနေထိုင်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များ
ကလေးများကို စောင့်ရှောက်ရေးစခန်းသို့ ယူဆောင်ခြင်း – အကြီးစားစီးပွားရေး
လူငယ်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးရုံးများတွင် အလုပ်များလွန်ခြင်း
ကလေးလူကူးလှယ်မှုအတွက် တံခါးဖွင့်ထားသည်
၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ၌ ကလေးများနှင့် လူငယ်များအား စောင့်ရှောက်ရေးစခန်းသို့
ယူဆောင်သွားခြင်းဖြစ်ရပ်များ ၆၆,၀၀၀ ကျော်ရှိခဲ့သည်။
သူတို့ကို ပြည်နယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ ယူဆောင်ကာ မွေးစားမိသားစုများ သို့မဟုတ် အိမ်များတွင် ထားရှိခဲ့သည်။
သူတို့ထဲတွင် မိဘမပါသော ကလေးဒုက္ခသည် ၂၈,၆၀၀ ဦး ပါဝင်ခဲ့သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဤဂဏန်းများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် တက်လာခြင်း သို့မဟုတ် တူညီသောအဆင့်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။
ဂျာမနီသည် နိုင်ငံတကာရွှေ့ပြောင်းမှုအရေအတွက် အများဆုံးရှိသော နိုင်ငံဖြစ်သည်။
ဂျာမနီမှာ တကယ်ကမ္ဘာပေါ်မှာ အန္တရာယ်ဆုံးနဲ့ မကျွမ်းကျင်ဆုံး မိဘတွေရှိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီထိတ်လန့်ဖွယ် မြင့်မားနေတဲ့
ကိန်းဂဏန်းတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တခြားအကြောင်းတစ်ခုခုရှိနေတာလား?
ဤအစီအစဉ်သည် ပြဿနာကို ထင်ဟပ်စေပြီး ဖယ်ရှားရေးလုပ်ငန်းများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ စနစ်ကို နီးကပ်စွာ လေ့လာသုံးသပ်သည်။
အမှု ၆၆,၀၀၀ ကျော်အများစုတွင် ကလေးများကို မိဘများ၏ စောင့်ရှောက်မှုမှ ဖယ်ရှားရခြင်း၏
အကြောင်းရင်းများမှာ မိဘများ၏ အကြမ်းဖက်မှု၊ ဂရုမစိုက်မှု သို့မဟုတ် အရက်နှင့် မူးယစ်ဆေးစွဲခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။
ကလေးအများစုကို မိဘများက ကိုင်တွယ်၍ မရနိုင်ကြောင်းဆိုပြီး စောင့်ရှောက်ရေးအောက်သို့ ယူဆောင်သွားကြသည်။
အခြားအကြောင်းအရင်းများမှာ မိဘနှင့်ကလေးတို့အကြား "ချိတ်ဆက်မှုပျက်စီးခြင်းများ"၊ မိဘတစ်ဦး၏
"ချိတ်ဆက်မှုမခံနိုင်ခြင်း" သို့မဟုတ် မယုံနိုင်စရာပေမယ့် အများအပြားကိစ္စများတွင် မိခင်နှင့်ကလေးတို့အကြား
"အလွန်နီးကပ်လွန်သော ဆက်ဆံရေး" တို့ပါဝင်သည်။
ဒီလိုအခြေအနေတွေမှာ ကလေးဟာ မိခင်နဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကောင်းမွန်ပြီး ညီညာတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုသာ ရှိတတ်သည်။
မှားယွင်းသောအစီရင်ခံစာများ
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တရားရုံးအစီရင်ခံစာများကို တရားဝင်ထိန်းသိမ်းသူများအတွက် ကလေးများကို စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့
ယူဆောင်သည့်အခါများတွင် မကြာခဏ ပြင်ဆင်လေ့ရှိသည်။
ဤအစီရင်ခံစာများသည် မိသားစုတရားရုံးရှိ အရည်အချင်းပြည့်ဝသော တရားသူကြီးများ၏ အကဲဖြတ်ခြင်းအတွက် အရေးကြီးသော
အခြေခံချက်များဖြစ်ပြီး၊ ထိုအစီရင်ခံစာများ၏ ရလဒ်ပေါ်မူတည်၍ ကလေးများ၏ အနာဂတ်ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။
ဤကျွမ်းကျင်သူများ၏ အမြင်များသည် မကြာခဏ ထပ်တလဲလဲ အလွန်ထိခိုက်စေပြီး မိသားစုဘဝတွင် ကြီးမားသော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဒါက ထိခိုက်ခံရသူများအတွက်လည်း အလွန်ကုန်ကျစရိတ်မြင့်မားစေသည်။
သူတို့ကြောင့် မိဘများသည် အများဆုံး €15,000 အထိ ကုန်ကျနိုင်ပြီး၊ ပေးဆောင်၍ မရပါက အခွန်ပေးသူက ပေးဆောင်ရမည်။
ဤသည်နှစ်စဉ် စုစုပေါင်း ယူရို သန်းရာကျော်ကို ဖန်တီးပေးသည်။
သို့သော် ဤအစီရင်ခံစာများတွင် ထင်ရှားစွာသော ချို့ယွင်းချက်များ မကြာခဏ ပါဝင်တတ်သည်။
စိတ်ပညာရှင်၊ သက်သေခံကျွမ်းကျင်သူ၊ ဥပဒေရေးရာစိတ်ပညာရှင်နှင့် အပြုအမူကုထုံးဆရာ ဒေါက်တာ Andrea Christidis သည်
မိသားစုဆိုင်ရာကိစ္စများအတွက် ကျွမ်းကျင်အစီရင်ခံစာ ၁,၀၀၀ ကျော် ရေးသားခဲ့ပြီး၊
ဤအကြောင်းအရာအပေါ် အောက်ပါအတိုင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာပါသည်။
နည်းပညာဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်အားလုံးကို တကယ့်အပြည့်အစုံဖြင့် ဖြည့်ဆည်းထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို မတွေ့ရသေးပါ။
၎င်းသည် အများစုတွင် ပြင်းထန်သော ချို့ယွင်းချက်များ ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အများအပြားအခြေအနေများတွင် သက်ဆိုင်သော မိဘများ သို့မဟုတ် မိဘတစ်ဦးကို အကဲဖြတ်သူများက အတိုချုံးစကားပြောဆိုပြီးနောက်၊
တခါတလေ ဖုန်းဆက်သွယ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ရောဂါသတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ဒေါက်တာ ခရစ်စတီဒစ်စ်က ဤအကြောင်းကို ရှင်းပြသည်။
"ကံမကောင်းစွာဖြင့် လက်ရှိဥပဒေအရ တရားသူကြီးက ခန့်အပ်ထားသူ မည်သူမဆို ကျွမ်းကျင်သူအမြင်ကို ပြင်ဆင်ခွင့် ရရှိသည်။
သူက အဲဒါကို လုပ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ တခြားမေးခွန်းတစ်ခုပါ။
တရားသူကြီးက "ဟုတ်ကဲ့၊ သူက အဲဒီအလုပ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ကျွန်ုပ်က သူ့ကို ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပါတယ်" လို့
ပြောရင်၊ သူက ကျွမ်းကျင်သူအစီရင်ခံစာတွေ ပြင်ဆင်နိုင်ပါသည်။
စိတ်ပညာသင်တန်းပြီးသူများပင် မသိပ္ပံနည်းကျအတိုင်း အလုပ်လုပ်တတ်ကြသည်ဟု မကြာခဏ မှတ်သားကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် Rohrschach အင်ခ်ဘလော့ စမ်းသပ်မှုကို ကလေးများနှင့် အသုံးပြုသည်။
အဲဒီမှာ အနက်ရောင် အမွှားများ မြင်ပြီး၊ ထိုအမွှားများထဲမှ ဘာတွေကို မြင်တွေ့နိုင်သလဲ ဆိုတာကို ဖော်ပြရန် မေးခံရသည်။
ဒီလို စမ်းသပ်မှုတွေဟာ တရားရုံးမှာ သက်သေအဖြစ် လုံးဝ မသင့်တော်ပေမယ့် ကလေး၏ ကောင်းမွန်ရေးဆိုင်ရာ
ဆုံးဖြတ်ချက်များအတွက် အခြေခံအဖြစ် ကိုးကားခံနေရသည်။
ဒေါက်တာ ခရစ်စတစ်ဒစ်စ် မှ မှတ်ချက်ပြုသည်။ ၁၂၃၄၃၂၁၁၂၃၄၃၂၁
သင်လိုချင်သလို အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်ပါတယ်။ သင်က လွတ်လပ်နေရုံပါပဲ။
ဒါက ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ စိတ်ထား၊ သူတို့ထဲမှာ ဘာတွေမြင်နေလဲ ဆိုတာပေါ်မူတည်ပြီး ကလေးမြင်တာနဲ့ မဟုတ်ပါဘူး။
ဤ သိပ္ပံမဟုတ်ပြီး အလွန်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အခြေခံချက်များပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူလိုချင်သမျှ ရလဒ်ကို မည်သည့်အခါမဆို သတ်မှတ်နိုင်သည်။
အများအားဖြင့် အကျိုးဆက်များသည် သေဆုံးစေနိုင်သည်။
အစီရင်ခံစာများတွင် မိဘများအား မိဘပြုစုနိုင်စွမ်းမလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးချို့ယွင်းမှုများ
ရှိကြောင်း မကြာခဏ သတ်မှတ်ထားကြသည်။
ဤအကြောင်းများကြောင့် ကလေးများ၏ ထိန်းသိမ်းခွင့်ကို ဆုံးရှုံးပြီး မွေးစားမိသားစုများ
သို့မဟုတ် မွေးစားအိမ်များတွင် ထားရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။
လူအများစုသည် ဤအချက်များကို မသိကြပါ။
ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ ပြည်သူများအတွက် ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းမရှိသလို၊
ဤလုပ်ငန်းစဉ်များအား ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခွင့်ရသူလည်း မရှိပါ။
ကလေးများကို အင်အားဖြင့် ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များ
ဤမလုံလောက်၊ မကြာခဏ အလွန်အကျွံနှင့် မှားယွင်းသော အကဲဖြတ်ချက်များကြောင့် ထိခိုက်ခံရသော
မိသားစုများအတွက် ဖြစ်ပေါ်မည့် လက်တွေ့သက်ရောက်မှုများကို အောက်တွင် ကိစ္စလေ့လာမှုများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
အောက်ပါအခန်းများသည် အလွန်စိတ်ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။
သို့သော် ကလေးများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိဘများအများအပြားသည် ဤအကြမ်းဖက်မှုများကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် ကြုံတွေ့နေရသည်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်အား မျက်စိမလွှဲဘဲ ဤကလေးများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ၏ ဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ကြည့်ရန် တောင်းဆိုပါသည်။
ကလေးတွေက အားနည်းပြီး ကူညီမယ့်သူမရှိကြ၊ သူတို့မှာ ထောက်ခံပေးမယ့်အဖွဲ့မရှိဘဲ မည်သူမှ သူတို့ကို မနားထောင်ကြ။
ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးချင်းစီ တစ်ယောက်ချင်းစီ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်ပြီး ဤ မတရားမှုကို တက်ကြွစွာ တိုက်ဖျက်မယ်ဆိုရင်မှသာ။
အောက်ပါအမှုတွင် မိခင်အား သူမ၏သားကို ဖခင်ဆီသို့ သွားလည်ရန် မလိုချင်ကြောင်း ကလေးက ကိုယ်တိုင် ပြောဆိုခဲ့သည့်အတွက်
ဖခင်နှင့် ကလေးကြား ဆက်ဆံရေးကို ခြားနားစေသည်ဟု စွပ်စွဲခံထားရသည်။
ထို့နောက် မိခင်အား မှားယွင်းသော အကဲဖြတ်ချက်တစ်ခုအပေါ် အခြေခံ၍ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးပျက်ပြားမှု ရောဂါတစ်ခု ရှိသည်ဟု
သတ်မှတ်ကာ သူမ၏ ကလေးထိန်းသိမ်းခွင့်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အသက် ၄ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးသည် ဖျားနာပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း အောက်တွင်
မြင်ရသည့်အတိုင်း မိခင်ထံမှ ဆွဲယူခံခဲ့ရသည်။
အဖိုးအဖွားများသည် အဲဒီနေ့မှာ ရှိခဲ့ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့် အဲဒီအဖြစ်အပျက်ကို ရိုက်ကူးခဲ့ကြသည်။
"သမီးက အလုပ်လုပ်နေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ခေါင်းလောင်းတီးလိုက်တော့ လူမှုဝန်ဆောင်မှုဌာနနဲ့
ကလေးရဲ့အဖေက ဟောလ်လမ်းထဲကို တိုက်ဝင်လာခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ တံခါးထဲကို ခြေတစ်ခြေ ထည့်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ သူတို့က အဲလီယပ်စ်ကို စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ ယူပြီး ဖခင်နဲ့အတူ နေထိုင်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ပြီးတော့ သမီးက အလုပ်ကနေ တိုက်ရိုက် အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်။
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် တံခါးခေါက်သံထပ်မံကြားရပြီး တရားရုံးအရာရှိရောက်ရှိလာသည်။
ပြီးတော့ အိမ်ရှေ့ဝန်က အဲလီယပ်ကို မေးလိုက်တယ်၊ "မင်းအဖေက တံခါးအပြင်မှာ ရပ်နေပြီး အခု မင်းကို သူနဲ့အတူ ယူသွားချင်တယ်"။
ပြီးတော့ သူက ငိုစတင်ပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အဲဒီကို မသွားချင်ဘူး" လို့ ပြောတယ်။
ပြီးတော့ အိမ်ရှေ့ဝန်က ထပ်မံ ထွက်သွားပြီး အဲလီယပ်စ်ကို ယခုအချိန်အတွက် ဒီမှာနေပြီး ကျန်းမာအောင် ပြန်ဖြစ်စေလိုက်ပါ။
ပြီးတော့ အရာရှိငါးယောက် ဒါမှမဟုတ် ခြောက်ယောက် လာခဲ့ကြတယ်၊ အခုတော့ တိတိကျကျ မပြောနိုင်ဘူး၊ သူတို့က အဲလီယပ်နဲ့အတူ သမီးက
အိပ်ရာပေါ်မှာ လဲနေတဲ့ အနားမှာ ရပ်ပြီး သူ့ကို ယူသွားချင်ခဲ့ကြတယ်။
"ကျွန်တော်နဲ့ ဇနီးက အဲဒီအချိန်မှာ စိတ်အေးအေးနဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေကို ထုတ်ပြီး တစ်ခုခုကို
မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ဖုန်းတွေကို မြှောက်ထားခဲ့တယ်။"
"အူး၊ အူး၊ အူး။" "ကျွန်တော်က ကလေးရဲ့အဖေနဲ့ပဲ စကားပြောချင်တာပါ။"
ကလေးအတွက် ဂျက်ကက်နဲ့ ဖိနပ် တစ်စုံ ရယူလို့ရမလား? ဘာပြောလဲ? ကလေးအတွက် ဂျက်ကက်နဲ့ ဖိနပ် တစ်စုံ!
"ဒါကိုယူမလား?"
ဒီမှာလာပါ၊ စတက်ဖီ။ ဒီမှာလာပါ။ အနည်းဆုံး နုတ်ဆက်ပါဦး။
တစ်ကြိမ် နုတ်ဆက်ပါ။ တစ်ကြိမ် နုတ်ဆက်ပါ။ တစ်ကြိမ် နုတ်ဆက်ပါ။ တံခါးကို လွှတ်လိုက်ပါ။ တံခါးကို လွှတ်လိုက်ပါ။
"မင်းသားကို မတွေ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ?"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ထို့နောက် လေးလကြာ ကျွန်မ သူ့ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။"
နောက်တစ်ခုဖြစ်သောအမှုတွင် မိခင်အား ကျွမ်းကျင်သူ၏မှားယွင်းသောအမြင်အပေါ် အခြေခံ၍
ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးချို့ယွင်းမှုရှိသည်ဟု မမှန်ကန်စွာ စွပ်စွဲခံရပြီး သူမ၏ကလေးထိန်းသိမ်းခွင့်များကို ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။
သူမ၏ သမီးက မနက် ၅ နာရီ ၃၀ မိနစ်တွင် လူငယ်အကျိုးပြုဌာနဝန်ထမ်းများသည်
ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ တံခါးရှေ့၌ ရပ်ကာ သူမ၏ ၇ နှစ်အရွယ် သားကို အင်အားဖြင့် ဆွဲယူသွားသည်ကို ရိုက်ကူးထားသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ညီမထွက်ချင်ဘူး၊ မသွားချင်ဘူးလို့ ပြောရင်တော့ …" "မလုပ်ချင်ဘူး!"
တစ်ယောက်က မမှန်တဲ့အရာတစ်ခုကိုသာဆိုတာကြောင့်…
မသွားချင်ဘူး! မသွားချင်ဘူး!
ဒါပေမယ့် မင်းက ကျွန်တော်မှားယွင်းတဲ့အရာတစ်ခုခုလုပ်ခဲ့တယ်လို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။
တကယ်ဆိုးရွားတဲ့အရာတစ်ခုပါ။ ကလေးတွေတစ်နေရာမှာ အစာမလုံလောက်ဘဲ ဆင်းရဲနေကြပြီး ဘာမှ မလုပ်ဆောင်သေးပါဘူး။
ကျွန်ုပ်၏ကလေးကို ကောင်းစွာစောင့်ရှောက်ထားပြီး ဒီနေရာမှ ထုတ်ယူသွားမည်။
မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မလုပ်ချင်ရင် မလုပ်ချင်ဘူး!
ဒါပေမယ့် ငါ မသွားချင်ဘူး!
"ဒီနေ့ထိ ကျွန်မသားရဲ့ အော်ကြွေးသံကို ခြေလှမ်းပေါ်က ဆွဲချသွားတဲ့အခါ ကြားခဲ့တဲ့ အသံကို နားထဲက မထွက်နိုင်သေးပါဘူး။"
လမ်းတစ်ဖက်က အိမ်နားကသူက အကုန်လုံးကို မြင်ခဲ့တယ်။
ရဲတွေက သူ့ကို ဆွဲထုတ်သွားတဲ့အချိန်မှာ သူမက သူ့ကို တံခါးဘောင်ကို ကပ်ကပ်နေဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့အခြေအနေကို မြင်ခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ ဒီရဲအရာရှိက အရမ်းအားကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ၇ နှစ်အရွယ် သေးငယ်တဲ့ သားလေးရဲ့
လက်တွေကို လှည့်ကွေ့ပြီး ကျွန်မဆီက ဝေးကွာအောင် ဆွဲသွားခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ သူမက သူ့ပခုံးပေါ်ကို ကိုယ်တစ်ကိုယ်ကျကာ သူနဲ့အတူ ပြေးသွားခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော့်သားက ဆူညံဆူညံ ဆူညံဆူညံ ဆူညံခဲ့တယ်။
ဒါကို မင်းနားထဲက မထုတ်နိုင်တော့ဘူး။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီတွေဟာ သီးခြားဖြစ်ရပ်တွေပဲဖြစ်ပြီး လုံးဝထူးခြားမှုတစ်ခုသာဖြစ်တယ်လို့ ထင်နိုင်ပါတယ်။
သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသလို မိဘများနှင့် ကလေးများအများအပြားက ထိုကြမ်းတမ်းသောဖြစ်ရပ်များကို တင်ပြကြသည်။
ဤစိတ်ဒဏ်ရာဖြစ်စေသော အတွေ့အကြုံများ၏ အကျိုးဆက်များကို မကြာခဏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မဖြေရှင်းနိုင်ပါ။
စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်မှုချို့ယွင်းခြင်းများသည် ကလေးများနှင့် မိသားစုများက
ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ရင်ဆိုင်ရမည့် အကျိုးဆက်အနည်းငယ်သာဖြစ်သည်။
ဤကို ဖော်ပြရန် အမှုလေ့လာမှု နှစ်ခု ရှိပါသည်။
"ငါပြန်လာတဲ့အခါမှာ တစ်ခါတစ်ရံ လူနှစ်ယောက် သို့မဟုတ် ယောကျာ်းတွေက ရပ်နေပြီး ငါ့ကို ထပ်မံ ဆွဲယူသွားမယ်လို့ အရမ်းကြောက်ခဲ့တယ်။"
"ကျွန်မက သူ့ကို ကျောင်းကို ခြောက်လကြာ လိုက်ပို့ခဲ့တယ်။ သူ့ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ဟုတ်ကဲ့၊ သူ့ကို
ထောက်ပံ့ပေးဖို့နဲ့ သူ့ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ကျွန်မ စဉ်းစားနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ခဲ့တယ်။"
ပေါလ်ကို မိသားစုထဲကနေ ယူသွားတဲ့အချိန်မှာ အသက်နှစ်နှစ်သာရှိခဲ့သည်။
သူက စကားပြောရပ်သွားပြီး ယနေ့အထိ စကားပြောခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကလေးများအများအပြားသည် သူတို့သိပြီးသား ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခွဲထွက်ခံရခြင်းကြောင့် စိတ်ဒဏ်ရာကိုလည်း ခံစားနေရသည်။
ဤသည် မဖြစ်မနေ ကလေးများတွင် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဒဏ်ရာများနှင့် အပြုအမူပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
မိဘများအား သူတို့၏ကလေးများအား တွေ့ဆုံခွင့်ပြုသည့်အခါ၊ ထိုတွေ့ဆုံမှုများကို
ပုံမှန်အားဖြင့် ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
ဤအစည်းအဝေးများတွင် တင်းကြပ်သော စည်းမျဉ်းများ သက်ဆိုင်ပြီး၊ ယေဘုယျအားဖြင့် အလွန်ရှားပါးပါသည်။
မိဘများသည် သူတို့၏ခံစားချက်များကို ပြသခွင့်မရှိသလို၊ သူတို့နှစ်ဦး၏အတိတ်အကြောင်းကိုလည်း ပြောဆိုခွင့်မရှိပါ။
စည်းကမ်းများကိုချိုးဖောက်ပါက လာရောက်ခွင့်ကို အပြည့်အဝ တားမြစ်မည်။
အိမ်တွင်းနေထိုင်မှုများနှင့် ၎င်းတို့၏ အကျိုးဆက်များ
ကလေးများ၏ ကောင်းမွန်မှုကို ဦးစားပေးသင့်ပေမယ့် အများအားဖြင့် အိမ်ထဲမှာ နေထိုင်ခြင်းက
သူတို့ရဲ့ အခြေအနေကို အလွန်ဆိုးရွားစေတတ်သည်။
ကလေးများအိမ်တွင် နေထိုင်ခြင်းသည် မကြာခဏ ကလေးများနှင့် လူငယ်များအတွက် ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သည်။
ထပ်မံ၍ Wakia ကို ဥပမာအဖြစ် ယူပါ။
"အိမ်မှာ သုံးနှစ်ကျော်နေထိုင်ခြင်းက ပျော်ရွှင်နေတဲ့ ဝကီယာကို ဘာတွေ ပြောင်းလဲစေခဲ့သလဲ?"
ဒါက ကျွန်ုပ်ကို အတော်လေး ပြောင်းလဲစေခဲ့တယ်။
သင်မကြာခင်တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့သူ ဘယ်လောက်ကောင်းဖြစ်ဖြစ်၊ တကယ်တော့ သူတို့ကို မယုံသင့်ပါ။
ဒါပဲ ငါ အဲဒါကနေ သင်ယူခဲ့တာပါ။
ဒေါက်တာ ခရစ်စတစ်ဒစ်စ်က ဤကိစ္စသည် သီးခြားဖြစ်ပွားနေသော ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။
"ဆိုတော့... အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင် ကလေးတွေကို အဖွဲ့အစည်းတွေမှာ တကယ်မကူညီပေးကြပါဘူး။
ဤအခြေအနေသည် ပြင်းထန်စွာ အကြမ်းဖက်ခံထားရပြီး ဖော်ရန်ဆစ်ဆေးပညာက ကလေးများတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ပြင်းထန်သော
ဒဏ်ရာများအတွက် သက်သေပြချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ တွေ့ရှိထားသည့် ကလေးများအတွက်သာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှု – မည်သည့်အခြေအနေမျှမဆို – ဟုတ်လား?
ဒါပေမယ့် ဒီအကြောင်းအရာအပေါ် စုံလင်စွာ လေ့လာထားတဲ့ သုတေသနစာတမ်းများ ရှိပြီး၊ ကလေးများအတွက် အိမ်များ (ဥပမာ
ကက်သလစ်ကလေးအိမ်များ သို့မဟုတ် ဒိုင်အာကောနယ် အဖွဲ့အစည်းများ) ကို အွန်လိုင်းပေါ်တွင် အများပြည်သူ ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ် ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲကြည့်ခဲ့သော အချို့သော သုတေသနများအရ ကလေးများ သို့မဟုတ် လူငယ်များ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးသည် ထွက်ပေါ်လာခင်မှာ
တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိခိုက်နစ်နာထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
သူတို့က မူးယစ်ဆေးစွဲသူများ၊ အရက်စွဲသူများ သို့မဟုတ် ပြစ်မှုဘက်ကို လှည့်သွားကြသည်။
သူတို့မှာ သင့်တော်တဲ့ အရည်အချင်းလက်မှတ်တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး၊ တစ်ခုမှမရှိဘူး၊ အလုပ်လုပ်ခွင့်လက်မှတ်တစ်ခုတောင်
မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ မကြာခဏ အစိုးရအပေါ် ဝန်တစ်ခုလို ဖြစ်နေကြတာပါ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ...
ကလေးအိမ်များရှိ ကလေးများအတွက် ဘာတွေဖြစ်နေလဲ?
သူတို့ကို လုံခြုံစိတ်ချစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။
သူတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်းအချိုးနှုန်းက အလွန်ဆိုးရွားနေတယ်၊ ဟုတ်လား?
အဲဒီမှာလည်း အကုန်လုံးကို ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်အောင် ပြောင်းလဲထားတာကြောင့် ငွေစုဆောင်းမှုတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။
သူတို့အားလုံးက အမြတ်ရဖို့ပဲလိုချင်တာပါ။
ဒါကြောင့် ကလေးတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အားမပေးကြပါဘူး။
သူတို့ပြောနေတာတွေက အကုန်လုံး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။
ကလေးများကို စောင့်ရှောက်ရေးယူခြင်း – အကြီးစားစီးပွားရေး
၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ကလေး ၁၂၁,၀၀၀ ကျော်သည် ကလေးအိမ်များတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ခန့်မှန်း၍ ကလေး ၈၆,၀၀၀
ကျော်သည် မွေးစားမိသားစုများနှင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။
ကလေးတစ်ယောက်ကို ကလေးအိမ်တစ်ခုတွင် တစ်နှစ်တာ ထားရှိရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ €42,000 မှ €54,000 အထိ ဖြစ်သည်။
မိသားစုများသည် ကလေးအသက်အရွယ်ပေါ်မူတည်၍ တစ်လလျှင် €700 မှ €900 အထိ ဖော့စတာကလေးထိန်းသိမ်းခအဖြစ် ရရှိကြသည်။
အခွန်ပေးသူများသည် ဤစီမံချက်များအတွက် တစ်နှစ်လျှင် ၄.၉ ဘီလီယံ ယူရို ပေးဆောင်ကြသည်။
လူငယ်အကျိုးပြုလုပ်ငန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သူ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့် ပြောဆိုခဲ့သည့်
ဆွေးနွေးချက်မှ အောက်ပါ အပိုဒ်သည် အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။
"နေထိုင်ရေးကဏ္ဍကတော့ အမှန်တကယ် အများဆုံးငွေဝင်စေတဲ့ နယ်ပယ်ပါ။"
ဆိုလိုတာကတော့ ဆေးရုံတွင်း ကုသရေးဌာနတွေဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာတာကို မြင်နိုင်ပါတယ်။
ကလေးတွေကို ဈေးကွက်ထဲသို့ ပစ်လိုက်တယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက လူငယ်အကျိုးပြုဌာနတွေပါ။
"ဈေးကွက်ထဲ ထည့်လိုက်မလား?"
"ငါ ဒီစကားကို တိတိကျကျ ပြောမယ်:
ဈေးကွက်ထဲထည့်လိုက်! ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီလိုပဲ၊ ငွေပဲ၊ အားလုံးငွေပဲ။
လူငယ်အကျိုးပြုဌာနက တစ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်လအတွက် သတ်မှတ်ထားသောကြေးဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးကို ငါ့ဆီ ပေးအပ်မယ်ဆိုရင်၊ ငါက
လူငယ်အကျိုးပြုဌာနကို ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ပေးပြီး၊ လူငယ်အကျိုးပြုဌာနက
ဒီကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံမလား မလက်ခံဘူးဆိုတာ ပြောပြပါသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဒါက စီးပွားရေးတစ်ခုပါပဲ။
နောက်ဆုံးတော့ လူငယ်အကျိုးပြုဌာနတွေက လူငယ်တွေကို သူတို့တာဝန်ကနေ လွှဲယူပေးမယ့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိလာတာကို ဝမ်းသာကြတယ်။
လူငယ်အကျိုးပြုရုံးဝန်ထမ်းများသည် အဆောက်အအုံများတွင် ကလေးများ ဘယ်လိုနေထိုင်ကြသည်ကို လုံလောက်စွာ သုံးသပ်နိုင်ခြင်းမရှိသလို၊
ထိုနေရာတွင် လုပ်ဆောင်ထားသည့် အစီအစဉ်များသည် ကလေးများအတွက် သင့်တော်ပြီး
အထောက်အကူဖြစ်မဖြစ်ကိုလည်း သေချာစွာ မသုံးသပ်နိုင်ကြပါ။
ဂျာမနီမှ ကလေးများကို ပြည်ပရှိ မွေးစားမိသားစုများနှင့် အိမ်များသို့ ထပ်တလဲလဲ
ပို့ဆောင်နေကြောင်း အရှက်တရားများ ထပ်မံပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
သူတို့က အဲဒီမှာ ကျောင်းမတက်ခဲ့ကြဘူး၊ အခြား လှုပ်ရှားမှုတွေကိုလည်း မစောင့်ကြည့်၊ မကြီးကြပ်ခဲ့ကြဘူး။
ဒီမှာတော့ ငွေကြေးဆိုင်ရာကိစ္စက ကလေး၏အကျိုးစီးပွားထက် ဦးစားပေးထားသည်။
အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသည် လူငယ်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးရုံးမှ ကလေးတစ်ဦးအတွက် တစ်လလျှင် အများဆုံး ၅,၀၀၀ ယူရိုထိ လက်ခံရရှိသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အဖွဲ့အစည်းက ကလေးကို ပိုလန်နိုင်ငံရှိ မွေးစားမိသားစုထံ ပို့လိုက်ပါက ဒီအတွက် တစ်လလျှင် ၆၀၀ ယူရိုသာ ပေးဆောင်ရမည်။
ကျန်ငွေကို ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုတာကို မကြာခဏ စစ်ဆေးခြင်းမပြုကြပါဘူး။
လူငယ်အကျိုးပြုရုံးများတွင် အလုပ်များလွန်နေခြင်း
လူငယ်အကျိုးပြုရုံးအများစုတွင်လည်း ဝန်ထမ်းမလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဝန်ထမ်းများသည် အမြဲတမ်း အလုပ်များလွန်ကဲနေရသည်။
ထို့ကြောင့် ကလေးများ၏ တည်နေရာနှင့် ကျန်းမာရေးအခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ရန် အချိန်နှင့် ဝန်ထမ်း မလုံလောက်ပါ။
အများအပြား လူမှုဝန်ထမ်းများသည် လက်ရှိလုပ်နည်းများကို ထောက်ခံ၍ မရတော့သောကြောင့် သူတို့၏ အလုပ်မှ နုတ်ထွက်နေကြသည်။
ဘာလင်မြို့ရှိ လူငယ်အကျိုးပြုရုံးဝန်ထမ်းတစ်ဦးက မှတ်ချက်ပြုသည်။
"အမှန်တကယ်က လူတွေက ဒီမှာ မနေချင်တော့ဘူး၊ ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာလည်း အလုပ်မလုပ်ချင်တော့ကြပါဘူး။
မိတ်ဆွေတွေက ဖိအားများလွန်းလို့ ထွက်ခွာနေပြီး ပြောကြတာက"
မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့အတွက်တော့ အဲဒါဟာ ငါ လုပ်ချင်တဲ့ လူမှုကူညီရေး မဟုတ်တော့ဘူး၊ လုပ်ပြီးရင် တခြားနေရာကို သွားမယ့် အလုပ်ပဲ။
ဤသည် အခက်အခဲကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။
ထို့အပြင်၊ အဲဒီမှာ အလုပ်ကို ဘယ်သူလုပ်မလဲဆိုတာ မေးခွန်းတစ်ခု ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
Dr Christidis သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တရားမဝင် ဖယ်ရှားမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင် အမှုအများအပြားကို
ကိုင်တွယ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး အောက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုသည်။
"အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၊ ဆိုလိုသည်မှာ လူငယ်အကျိုးပြုရုံးဝန်ထမ်းများသည် ကျွန်ုပ်ထင်မြင်ချက်အရ
အမိန့်များကိုသာ ဆောင်ရွက်သူများသာဖြစ်ကြသည်။"
ယခင်ကလို အဲဒီမှာ စိတ်ပညာရှင်တွေ သို့မဟုတ် လူမှုဝန်ထမ်းတွေ ရှိတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့၊ ရှိတာကတော့ အနည်းငယ်ပဲ။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့မှာ အချိန်ပိုင်း ကလေးထိန်းကျောင်းဆရာမ တစ်ဦး ရှိပြီး၊ မိုတိုလိုဂျစ်ရှင် တစ်ဦး ရှိသည်။
သူသည် ရွေ့လျားကုထုံး (movement therapy) သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော ကုထုံးများအတွက် တာဝန်ယူပါသည်။
တစ်ချို့အခါမှာ ဘာမှ မသိတဲ့ လူတွေ။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းထွက်တွေကလည်း အများအပြား။
ဒါဆိုရင် သူတို့မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိဘဲ တရားဝင် အာဏာပဲ ရှိတာပဲ ဟုတ်လား?
သူတို့က အဲဒီလိုအလုပ်တွေ လုပ်ဖို့ လစာရတယ်။
ဤဝန်ထမ်းအင်အားကန့်သတ်မှုကြောင့် မုဒိမ်းမှု၊ ဂရုမစိုက်မှု သို့မဟုတ် အကြမ်းဖက်မှုကြောင့်
ရှင်သန်ရေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရသော ကလေးများ၏ လုံခြုံရေးနှင့် သူတို့၏ ကောင်းမွန်သောဘဝကို မထပ်မံအာမခံနိုင်တော့ပါ။
ဤအချက်မှ သက်သေပြသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဤအလွဲသုံးစားမှုများကို သိရှိထားခဲ့သော်လည်း
အစိုးရသည် ကလေးများနှင့် ၎င်းတို့၏ ကောင်းမွန်ရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဘတ်ဂျက်ကန့်သတ်မှု ပြင်းထန်နေသောကြောင့် လူမှုကဏ္ဍသည်လည်း ယခု သန်းပေါင်းများစွာ ပေါင်ငွေဖြတ်တောက်ခံနေရသည်။
ယခုအချိန်တွင် အောက်ပါအချက်များကို အထူးဂရုစိုက်၍ ဦးစားပေးရမည်။
အိမ်များတွင် လူငယ်အကျိုးပြုရုံးဝန်ထမ်းများနှင့် ပညာပေးသူများစွာသည် သူတို့၏အလုပ်ကို နှစ်သက်ကာ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်နေကြသည်။
သူတို့သည် နှလုံးသားကောင်းမြတ်ပြီး ကလေးများနှင့် ၎င်းတို့၏ ကျန်းမာကောင်းမွန်မှုကို ဦးစားပေးကြသည်။
သို့သော် အထက်တွင် အသေးစိတ်ရှင်းပြထားသည့်အတိုင်း သူတို့အတွက် သူတို့၏တာဝန်များကို စိတ်ဓာတ်ပြည့်ဝစွာနှင့်
လိုအပ်သည့်ဂရုစိုက်မှုနှင့် အာရုံစိုက်မှုဖြင့် ဆောင်ရွက်ရခြင်း ပိုမိုခက်ခဲလာနေပါသည်။
ကလေးကုန်ကူးမှုအတွက် တံခါးဖွင့်*
ဒီမှာ အကျဉ်းချုပ်သာ ဖော်ပြမယ့် နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုက ကလေးကုန်ကူးခြင်းပါ။
ဤ မရှင်းလင်း၍ ထိန်းကြပ်မှုနည်းသော စနစ်တွင် ကလေးများကို မည်သူမှ မသိဘဲ ပျောက်ကွယ်စေဖို့ လွယ်ကူသည်။
ဤသည်ကို နှစ်စဉ် ကလေးထောင်ပေါင်းများစွာတွင် ဖြစ်ပေါ်ကြောင်း သက်သေပြထားသည်။
ဤကလေးများကို ကလေးလိင်ဆိုင်များတွင် ဖမ်းဆီးထားခံရနိုင်ပြီး၊ ထို့အပြင် အယူဝါဒဆိုင်ရာ
အကြမ်းဖက်မှုများအတွက်လည်း အသုံးပြုခံရနိုင်သည်။
အဖွဲ့အစည်းများနှင့် အိမ်များတွင် ကလေးများသည် မကြာခဏ သူတို့ကို စောင့်ရှောက်သူများ၏
သနားကြင်နာမှုပေါ် မူတည်ကာ လုံးဝ မှီခိုနေရတတ်သည်။
ဒါက မတရားအသုံးချမှုအတွက် တံခါးဖွင့်ပေးပြီး၊ ဒီကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အရှက်တရားဖြစ်စေသော အမှုအများအပြားက ယခုထိပေါ်ပေါက်ပြီးပါပြီ။
အဆင့်မြင့် နိုင်ငံရေးသမားများ၊ တရားသူကြီးများ၊ ရဲအရာရှိများနှင့် လူမှုဝန်ထမ်းများသည်
ကလေးအကြမ်းဖက်မှုတွင် မကြာခဏ ပါဝင်ကြောင်း သေချာထင်ရှားလာခဲ့သည်။
ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ Kla.TV မှ ယခင်ထုတ်လွှင့်ပြီးသား အခြားအစီအစဉ်များကို အစီအစဉ်အောက်တွင်
ဖော်ပြထားသည့် အကြွေးပေးစာရင်းတွင် ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
နိဂုံး လူငယ်စောင့်ရှောက်ရေးရုံးများက မိသားစုမှ ကလေးများကို ဖယ်ရှားခြင်းကြောင့် ကလေးများသည် စိတ်ဒဏ်ရာရရှိကာ
ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ထိခိုက်နစ်နာသွားကြောင်း သေချာထင်ရှားလာသည်။
အများအပြားကိစ္စများတွင် ၎င်းသည် အမြတ်ရရှိရေးနှင့် ကလေးများကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်းမပြုဘဲ
ကုန်ပစ္စည်းကဲ့သို့ သဘောထားခြင်းဖြစ်သည်။
စနစ်သည် ဤအကြမ်းဖက်မှုကို ဖုံးကွယ်ကာ အားပေးကူညီသည်။
မစ္စ ခရစ်စတစ်ဒစ်စ်က အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြသည်။
ဒါက အစိုးရက ပညာရေးကို ထိန်းချုပ်တာလား?
မိဘများအား သူတို့၏ အခွင့်အရေးအားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရမလား?
၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် Olaf Scholz သည် Die Welt သတင်းစာထံတွင် "ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးများ၏ အိပ်ရာများပေါ်တွင်
လေကြောင်းထိန်းချုပ်မှုကို ရယူလိုသည်" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
နောက်အချိန်မကြာမီ သူက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်ုပ်တို့ SPD သည် ကလေးများ၏ အိပ်ရာများပေါ်တွင်
လေကြောင်းထိပ်တန်းအင်အားကို ရရှိပြီးသားဖြစ်ပါပြီ။"
ရိုးရှင်းစွာပြောရရင်၊ ဤအဓိပ္ပါယ်မှာ ပြည်နယ်အနေဖြင့် ကလေးများပြုစုပျိုးထောင်ရေးတွင်
အများဆုံးထိန်းချုပ်သက်ရောက်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
မိဘအခွင့်အရေးများကို မလေးစားဘဲ မိသားစုအတွင်း ပြင်ပမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ရှိနေသည်။
ဤသည်မှာ ကုလသမဂ္ဂမှ လက်ခံထားသည့် ကျားမဆိုင်ရာ အစီအစဉ်နှင့် ကိုက်ညီပါသည်။
အခြားအရာများအပြင်၊ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စံချိန်စံညွှန်းထားသော မိသားစုနှင့် လူမှုရေးပုံစံကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မိဘများ၏
ကလေးများအပေါ်ရှိ အခွင့်အရေးများကို ဖယ်ရှားခြင်း ပါဝင်သည်။
လိင်အယူဝါဒအရ ကလေးများကို မွေးမြူထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် သူတို့၏ ကောင်းမွန်မှုကို သေချာစေရန် တာဝန်မှာ မိသားစုတွင်
မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံတော်နှင့် ၎င်း၏ အဖွဲ့အစည်းများ၊ ကျောင်းများ၊ လူငယ်စင်တာများ၊ ဘုတ်အိမ်ကျောင်းများ စသည်တို့တွင် ရှိသည်။
ကလေးခိုးယူခြင်း၊ ကလေးခိုးယူမှုနှင့် ကလေးကုန်ကူးမှုဆိုင်ရာ အရှုပ်တော်ပုံများနှင့် အချက်အလက်များ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊
ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေပြည်ထောင်စုဟု ခေါ်ဆိုသော အစိုးရဘက်မှ အမှု၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန် ပြည့်စုံစွာ
စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် ထုတ်ဖော်ဖော်ပြခြင်း မရှိသေးပါ။
ပြည်သူ့မီဒီယာများလည်း အများအားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရှက်တရားများကို ကျယ်ပြန့်စွာ မထုတ်ဖော်ကြသလို
ပြစ်ကျူးကျော်သူများထံမှ တာဝန်ယူမှုကိုလည်း မတောင်းဆိုကြပါ။
ဆန့်ကျင်ဆန့်ကျင်ဖြစ်စေပြီး ပြစ်တင်နိုင်သော အစီရင်ခံစာများကို မီဒီယာသိုလှောင်မှတ်တမ်းများမှ အပိုင်းပိုင်း ဖျက်ပစ်ခဲ့သည်။
ဒါကို ရပ်တန့်ဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲ?
ကလေးများ၏အခွင့်အရေးအတွက် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည့် ဆရာဝန်များ၊ စိတ်ပညာရှင်များနှင့် ဥပဒေရေးရာအကြံပေးများကဲ့သို့
အဖွဲ့အစည်းများနှင့် တစ်ဦးချင်းများစွာသည် ဤမေးခွန်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော
ဖြေရှင်းချက်ရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ ပြည်သူဆက်ဆံရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သည်။
ဤအချက်အလက်များကို ပြည်သူထံ ထုတ်ဖော်ကြေညာရမည်။
ဥပမာအားဖြင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် MWGFD e.V. သည် "ကျွန်ုပ်တို့ကလေးများအား အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ အလွဲသုံးစားမှု"
ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သတင်းစာဆွေးနွေးပွဲတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။
MWGFD နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ကလေးများ၏ကောင်းမွန်မှုကိုစိုးရိမ်သူအားလုံး၏ဆန္ဒမှာ
ဤကိစ္စကို နေ့တိုင်း နီရောင်သတိပေးမီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြည်သူအားလုံး၏အာရုံစိုက်မှုသို့ ဆောင်ယူရန်ဖြစ်ပါသည်။
ဒီအချက်အလက်ကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ဝေရန် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ပူးပေါင်းကူညီရပါမည်။
တရားသူကြီးများ၊ တရားစွဲဆိုသူများ၊ ဆရာများ၊ ပညာရေးဆရာများနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူများကို အထူးသဖြင့်
သတင်းအချက်အလက်ဖြင့် အသိပေးကာ ဤ မဖော်ပြနိုင်သော ရေညှင်းကို ခြောက်သွားစေရန် သူတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် တောင်းဆိုရမည်။
နိဂုံးချုပ်မှာတော့ ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရဲရဲတင်းတင်းရှိသူများ လိုအပ်ပါသည်။ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းနှင့်
မမြင်မထင်ပြုခြင်းအချိန် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ယခုတော့ လူတိုင်းကို လှုပ်ရှားရန် ခေါ်ဆိုထားပါသည်။