கீழே நீங்கள் "குறைபாடுள்ள நிபுணர் அறிக்கைகள்" பற்றிய ஒரு நிகழ்ச்சியைக் காணலாம்.
குழந்தைகளைக் கட்டாயமாக அகற்றுதல்
வீட்டிலேயே இருப்பதும் அதன் விளைவுகளும்
குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுப்பது – ஒரு பெரிய வணிகம்
இளைஞர் நல அலுவலகங்களில் பணிச்சுமை
குழந்தை கடத்தலுக்கு திறந்த வழி
2022-ல், ஜெர்மனியில் 66,000-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்கள் பராமரிப்பில் எடுக்கப்பட்டனர்.
அவர்கள் மாநிலப் பராமரிப்பில் வைக்கப்பட்டு, வளர்ப்புக் குடும்பங்கள் அல்லது இல்லங்களில் தங்க வைக்கப்பட்டனர்.
அவர்களில் 28,600 துணை இல்லாத சிறார் அகதிகள் இருந்தனர்.
பல ஆண்டுகளாக, இந்த எண்கள் பொதுவாக உயர்ந்து வருகின்றன அல்லது ஒரே மாதிரியான அளவில் நீடிக்கின்றன.
சர்வதேச இடமாற்றங்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் நடைபெறும் நாடு ஜெர்மனி.
உலகிலேயே ஜெர்மனியில்தான் மிகவும் ஆபத்தான மற்றும் திறனற்ற பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்களா, அல்லது இந்த அபாயகரமான உயர்
புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால் வேறு ஏதேனும் காரணம் உள்ளதா?
இந்தத் திட்டம் இந்தப் பிரச்சினையின் மீது வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுவதோடு, இடமாற்றங்களுக்குப்
பின்னால் உள்ள அமைப்பையும் உன்னிப்பாக ஆராய்கிறது.
66,000 வழக்குகளில் பெரும்பாலானவற்றில், குழந்தைகளை அவர்களின் பெற்றோரின் பராமரிப்பிலிருந்து அகற்றுவதற்கான
காரணங்கள், பெற்றோரின் வன்முறை, புறக்கணிப்பு அல்லது மது மற்றும் போதைப்பொருள் பழக்கம் அல்ல.
பெரும்பாலான குழந்தைகள், அவர்களது பெற்றோர் சமாளிக்க இயலவில்லை என்று கூறப்படுவதால் பராமரிப்பில் எடுக்கப்படுகிறார்கள்.
மற்ற காரணங்களில் பெற்றோருக்கும் குழந்தைகளுக்கும் இடையிலான "பற்றுக் கோளாறுகள்", ஒரு பெற்றோரின் "பற்றுச்
சகிப்புத்தன்மையின்மை" அல்லது – நம்பினால் நம்புங்கள், நம்பாவிட்டால் விடுங்கள் – பல சந்தர்ப்பங்களில், "தாய்
மற்றும் சேய் இடையேயான மிக நெருங்கிய உறவு" ஆகியவை அடங்கும்.
இந்த நேர்வுகளில், குழந்தையிடம் பெரும்பாலும் தாயுடன் ஒரு நல்ல மற்றும் இணக்கமான உறவு இருக்கும்.
தவறான அறிக்கைகள்
குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுக்கும்போது, சட்டப் பாதுகாவலர்கள் குறித்த உளவியல் நீதிமன்ற
அறிக்கைகள் பெரும்பாலும் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
இந்த அறிக்கைகள் தகுதியான குடும்ப நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் மதிப்பீட்டிற்கு ஒரு முக்கிய அடிப்படையாக
அமைகின்றன, மேலும் அவற்றின் முடிவின் அடிப்படையில், குழந்தைகளின் எதிர்காலம் தீர்மானிக்கப்படும்.
இந்த நிபுணர் கருத்துக்கள் மீண்டும் மீண்டும் பெரும் தீங்கை ஏற்படுத்துகின்றன, ஏனெனில் அவை குடும்ப
வாழ்வில் பெரும் குறுக்கீட்டிற்கு வழிவகுக்கின்றன.
பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் அவை அதிக செலவை ஏற்படுத்துகின்றன.
அவை பெற்றோருக்கு €15,000 வரை செலவாகலாம், மேலும் அவர்களால் செலுத்த முடியாவிட்டால், வரி செலுத்துவோர்.
இது ஆண்டுதோறும் மொத்தம் பல நூறு மில்லியன் யூரோக்களை உருவாக்குகிறது.
இருப்பினும், இந்த அறிக்கைகளில் பெரும்பாலும் வெளிப்படையான குறைபாடுகள் உள்ளன.
குடும்ப விவகாரங்கள் குறித்து 1,000-க்கும் மேற்பட்ட நிபுணர் அறிக்கைகளை எழுதியுள்ள உளவியலாளர், நிபுணர் சாட்சி, தடயவியல்
உளவியலாளர் மற்றும் நடத்தை சிகிச்சையாளரான டாக்டர் ஆண்ட்ரியா கிறிஸ்டிடிஸ், இந்த விஷயத்தில் பின்வரும் அறிக்கையை வெளியிடுகிறார்:
அனைத்து தொழில்நுட்பத் தேவைகளையும் உண்மையாகப் பூர்த்தி செய்யும் ஒரு அறிக்கையைக்கூட நான் இன்னும் காணவில்லை.
அவற்றில் கிட்டத்தட்ட அனைத்திலும் கடுமையான குறைபாடுகளை அது கண்டறிந்தது.
பல சந்தர்ப்பங்களில், சம்பந்தப்பட்ட பெற்றோர்கள் அல்லது பெற்றோர், மதிப்பீட்டாளர்களால் சுருக்கமான
உரையாடல்களுக்குப் பிறகு, சில சமயங்களில் தொலைபேசி உரையாடல்களுக்குப் பிறகு மட்டுமே கண்டறியப்பட்டனர்.
டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ் இதை விளக்குகிறார்:
துரதிர்ஷ்டவசமாக, தற்போதைய சட்டத்தின் கீழ், நீதிபதியால் நியமிக்கப்படும் எவரும் நிபுணர்
கருத்தைத் தயாரிக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள்.
அவனால் அதைச் செய்ய முடியுமா என்பது வேறு கேள்வி.
நீதிபதி, "ஆம், அவர் அதில் திறமையானவர், நான் அவரைத் தகுதியானவராகக் கருதுகிறேன்," என்று கூறினால்,
அப்போது அவர் நிபுணர் அறிக்கைகளைத் தயாரிக்கலாம்.
பயிற்சி பெற்ற உளவியலாளர்கள் கூட அடிக்கடி அறிவியல் பூர்வமற்ற முறையில் செயல்படுகிறார்கள் என்று அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது.
உதாரணமாக, ரோர்ஷாக் மைக்கறை சோதனை குழந்தைகளுடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
அங்கே, அது மைக் கறைகளைப் பார்த்து, அவற்றில் அது என்ன அடையாளம் காண்கிறதோ அதை விவரிக்கக் கேட்கப்படுகிறது.
இத்தகைய சோதனைகள் நீதிமன்றத்தில் சான்றாக முற்றிலும் பொருத்தமற்றவை, ஆயினும்கூட அவை குழந்தையின் நலன்
தொடர்பான முடிவுகளுக்கு அடிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ் கருத்துரைக்கிறார்:
நீ அதை உனக்குப் பிடித்த மாதிரி எடுத்துக்கொள்ளலாம். நீ முற்றிலும் சுதந்திரம்.
அதில் நிபுணர் என்ன காண்கிறார் என்பது அவரது மனநிலையைப் பொறுத்தது, அன்றி குழந்தை என்ன காண்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது அல்ல.
இந்த அறிவியல் பூர்வமற்ற மற்றும் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய அடிப்படையில், நிபுணர்
விரும்பும் எந்தவொரு முடிவையும் கண்டறிய முடியும்.
பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் விளைவுகள் மரணத்தை ஏற்படுத்தும்.
அறிக்கைகளில் பெற்றோர்களுக்கு பெரும்பாலும் குழந்தை வளர்ப்புத் திறன் குறைபாடு அல்லது ஆளுமைக் கோளாறுகள் இருப்பது கண்டறியப்படுகிறது.
குழந்தைகளின் பராமரிப்பு உரிமையை இழப்பதற்கும், அவர்களை வளர்ப்புக் குடும்பங்கள் அல்லது இல்லங்களில் வைப்பதற்கும் இவைகளே காரணங்கள்.
பெரும்பாலான மக்கள் இந்த உண்மைகளைப் பற்றி அறியவில்லை.
இந்த நடைமுறைகள் எதையும் பொதுமக்கள் அணுக முடியாது, மேலும் ஏறக்குறைய யாருக்கும் இந்த செயல்முறைகளை அணுக அனுமதி இல்லை.
குழந்தைகளைக் கட்டாயமாக அகற்றுவதும் அதன் விளைவுகளும்
பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு இந்தப் போதுமானவற்றல்லாத, பெரும்பாலும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும்
தவறான மதிப்பீடுகளின் நடைமுறை விளைவுகள், கீழே உள்ள வழக்கு ஆய்வுகள் மூலம் விளக்கப்பட்டுள்ளன.
பின்வரும் காட்சிகள் மிகவும் மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
இருப்பினும், பல குழந்தைகளும் அவர்களது பெற்றோர்களும் இந்தக் கொடுமைகளை நேரடியாக அனுபவிக்கின்றனர்.
அதனால்தான், நீங்கள் பார்வையைத் திருப்பாமல், குழந்தைகள் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்களின்
துன்பங்களை எதிர்கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.
குழந்தைகள் பலவீனமானவர்கள் மற்றும் உதவியற்றவர்கள், அவர்களுக்கு எந்த ஆதரவும் இல்லை, யாரும் அவர்களைக் கேட்பதில்லை.
நம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்து இந்த அநீதிக்கு எதிராகத் தீவிரமாகப் போராடவில்லை என்றால்.
பின்வரும் வழக்கில், சிறுவனே தன் தந்தையைப் பார்க்க விரும்பவில்லை என்று கூறியதால், தாய் தனது மகனைத்
தந்தையிடமிருந்து அந்நியப்படுத்தியதாகக் குற்றம் சாட்டப்படுகிறாள்.
பின்னர், தவறான மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் அந்தத் தாய்க்கு ஆளுமைக் குறைபாடு இருப்பது கண்டறியப்பட்டு,
அவரது குழந்தை வளர்ப்புரிமைகள் ரத்து செய்யப்பட்டன.
4 வயது சிறுவன் காய்ச்சலுடன் படுக்கையில் இருந்தபோதிலும், கீழே காணப்படுவது போல அவன் தாயிடமிருந்து கடத்தப்பட்டான்.
அன்று தாத்தா பாட்டி அங்கே இருந்தனர், மேலும் அந்தக் காட்சியைத் தங்கள் கைபேசிகளில் படம்பிடித்தனர்.
"மகளும் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள், அப்போது மணி ஒலித்தது, பின்னர் சமூக சேவைகளும்
குழந்தையின் தந்தையும் கூடத்திற்குள் பாய்ந்து வந்தனர்."
மேலும் ஒரு கால் கதவில் வைக்கப்பட்டது.
பின்னர் அவர்கள் எலியாஸைப் பராமரிப்பில் எடுத்து, அவனது தந்தையுடன் வாழ வைக்கும் முடிவை எடுத்தனர்.
மகளும் வேலையிலிருந்து நேராக வீட்டிற்கு வந்தாள்.
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, மீண்டும் கதவு மணி ஒலித்தது, மேலும் நீதிமன்ற ஊழியர் வந்தார்.
பிறகு அந்தப் பணியாளர் எலியாஸிடம், "உங்கள் அப்பா வாசலுக்கு வெளியே நிற்கிறார்; அவர் இப்போது உங்களைத்
தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறார்" என்றார்.
பிறகு அவன் அழத் தொடங்கி, "வேண்டாம், நான் அங்கு செல்ல விரும்பவில்லை" என்றான்.
பிறகு அந்தப் பணியாளர் மீண்டும் வெளியேறி, எலியாஸ் இப்போதைக்கு இங்கேயே தங்கி குணமடைய வேண்டும் என்று கூறினார்.
அப்போது ஐந்து அல்லது ஆறு அதிகாரிகள் வந்தனர், இப்போது என்னால் சரியாகச் சொல்ல முடியாது, அவர்கள் எலியாஸுடன் படுத்திருந்த
மகளைச் சுற்றி நின்று, அவனை அழைத்துச் செல்ல முயன்றனர்.
"என் மனைவியும் நானும் உடனடியாக சுதாரித்துக்கொண்டு, எங்கள் கைபேசிகளை எடுத்து, அதை ஆவணப்படுத்த மேலே உயர்த்தினோம்."
"ஆ, ஆ, ஆ." "நான் குழந்தையின் தந்தையிடம் பேச வேண்டும்."
"குழந்தைக்கு ஒரு ஜாக்கெட் மற்றும் ஷூக்கள் வாங்கலாமா?" "மன்னிக்கவும்?" "குழந்தைக்கு ஒரு ஜாக்கெட் மற்றும் ஷூக்கள்!"
"அதை எடுத்துவர விரும்புகிறாயா?"
இங்கே வா, ஸ்டெஃபி. இங்கே வா. குறைந்தபட்சம் பிரியாவிடை சொல்.
"ஒருமுறை விடைபெற்றுக்கொள். ஒருமுறை விடைபெற்றுக்கொள். ஒருமுறை விடைபெற்றுக்கொள்." "வாசலை விடு. வாசலை விடு."
"உங்கள் மகனை நீங்கள் எவ்வளவு காலமாகப் பார்க்கவில்லை?"
"ஆம், பிறகு நான்கு மாதங்கள் நான் அவனை முற்றிலும் பார்க்கவில்லை."
அடுத்த வழக்கில், ஒரு குறைபாடுள்ள நிபுணர் கருத்தின் அடிப்படையில், தாய்க்கு ஆளுமைக் குறைபாடு இருப்பதாகத்
தவறாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, அதனால் அவரது குழந்தைப் பராமரிப்பு உரிமைகள் ரத்து செய்யப்பட்டன.
காலை ஐந்து முப்பது மணிக்கு, இளைஞர் நல அலுவலக ஊழியர்கள் காவல்துறையினருடன் வந்து, கதவருகே நின்று, அவளுடைய 7 வயது மகனை
வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்வதை அவளுடைய மகள் படம்பிடிக்கிறார்.
"ஆம், மேலும் நமது சகோதரன் வெளியேற விரும்பவில்லை, விலகிச் செல்ல விரும்பவில்லை என்று நாம் சொன்னால், ..." "நான் விரும்பவில்லை!"
யாரோ ஒருவர் உண்மையற்ற ஒன்றைக் கூறுகிறார் என்பதற்காக மட்டும்...
எனக்கு வேண்டாம்! எனக்குப் போக வேண்டாம்!
ஆனால் நான் எதையாவது தவறாகச் செய்ததாக என்னைக் குற்றம் சாட்ட முடியாது.
ஏதோ மிகவும் மோசமாக இருக்கிறது. எங்கோ குழந்தைகள் பட்டினி கிடக்கிறார்கள், அதைப் பற்றி எதுவும் செய்யப்படவில்லை.
என் குழந்தை நன்கு கவனிக்கப்படுகிறார், அவரை இங்கிருந்து அழைத்துச் செல்லப்படுவேன்.
இல்லை, நான் விரும்பவில்லை என்றால். நான் விரும்பவில்லை!
ஆனால் நான் செல்ல விரும்பவில்லை!
"இன்றுவரை, என் மகனின் அலறல் சத்தம், அவர்கள் அவனைப் படிக்கட்டுகளில் இழுத்துச் சென்றபோது,
என் காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது."
மேலும், தெருவின் குறுக்கே இருந்த அண்டை வீட்டுக்காரர் எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்.
காவலர்கள் அவனை இழுத்துச் சென்றபோது, அவன் கதவுச் சட்டத்தை பற்றிக்கொள்ள முயன்றதை அவள் பார்த்திருந்தாள்.
பிறகு இந்தக் காவல்துறை அதிகாரி, ஒரு பெரிய, வலிமையான மனிதர், என் ஏழு வயதுச் சிறிய மகனின் கைகளை
முறுக்கி, என்னை விட்டு அவனை இழுத்துச் சென்றார்.
பிறகு அவள் அவன் தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு அவனுடன் ஓடிவிட்டாள்.
என் மகன் கத்தினான், கத்தினான், கத்தினான், கத்தினான்.
மேலும் அது உங்கள் காதுகளில் இருந்து உங்களால் அகற்ற முடியாது.
இவை வெறும் தனிப்பட்ட நிகழ்வுகளும், முற்றிலும் விதிவிலக்குமானவையும் என்று ஒருவர் நினைக்கலாம்.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, இருப்பினும், பல பெற்றோர்களும் குழந்தைகளும் இதுபோன்ற கொடூரமான சம்பவங்களைப் புகாரளிக்கின்றனர்.
இந்த அதிர்ச்சிகரமான அனுபவங்களின் விளைவுகளை, ஒருவரின் வாழ்நாள் முழுவதும் பெரும்பாலும் சமாளிக்க முடிவதில்லை.
கவலை, பீதித் தாக்குதல்கள் மற்றும் பற்றுகோளாறுகள் ஆகியவை, குழந்தைகளும் குடும்பங்களும் தங்கள் வாழ்நாள்
முழுவதும் பொதுவாகப் போராட வேண்டிய சில விளைவுகளாகும்.
இதை விளக்குவதற்கு இங்கே இரண்டு வழக்கு ஆய்வுகள் உள்ளன:
நிக்கோ: "நான் திரும்பி வந்தபோது, ஏதேனும் ஒரு சமயத்தில், அங்கே இரண்டு பேர் அல்லது ஆண்கள் நின்றுகொண்டு, என்னை மீண்டும் அழைத்துச்
சென்றுவிடுவார்கள் என்று எனக்கு மிகவும் பயமாக இருந்தது."
"நான் ஆறு மாதங்களுக்கு அவனுடன் பள்ளிக்குச் சென்றேன், அவன் அருகில் அமர்ந்தேன், ஆம், அவனுக்கு ஆதரவளிக்கவும் அவனது பயத்தைப்
போக்கவும் என்னால் நினைக்க முடிந்த அனைத்தையும் செய்தேன்."
பால் தனது குடும்பத்தினரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டபோது அவனுக்கு வயது இரண்டுதான்.
அவர் பேசுவதை நிறுத்தினார், இன்றும் அவருக்குப் பேச்சுப் பிரச்சினைகள் உள்ளன.
மேலும், பல குழந்தைகள் தங்களுக்குப் பழக்கமான சூழல்களிலிருந்து பிரிக்கப்படும் அதிர்ச்சியாலும் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
இது தவிர்க்க முடியாமல் குழந்தைகளிடம் ஆழ்ந்த மன அதிர்ச்சியையும் நடத்தை மாற்றங்களையும் ஏற்படுத்துகிறது.
பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளைப் பார்க்க அனுமதிக்கப்பட்டால், இந்த சந்திப்புகள் பொதுவாக மேற்பார்வையின் கீழ் நடைபெறுகின்றன.
இந்தக் கூட்டங்களுக்குக் கடுமையான விதிமுறைகள் பொருந்தும், அவை பொதுவாக மிகவும் அரிதானவை.
பெற்றோர்கள் தங்கள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தவோ அல்லது தங்கள் கடந்த காலத்தைப் பற்றிப் பேசவோ அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.
விதிமுறைகள் மீறப்பட்டால், வருகைகள் முற்றிலும் தடைசெய்யப்படும்.
வீட்டுத் தங்குதல்களும் அவற்றின் விளைவுகளும்
கவனம் குழந்தைகளின் நலனில் இருக்க வேண்டும் என்றாலும், பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், ஒரு வீட்டில்
தங்குவது அவர்களின் நிலையை வியத்தகு முறையில் மோசமாக்குகிறது.
குழந்தைகள் இல்லத்தில் தங்குவது பெரும்பாலும் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது.
மீண்டும் வாகிாவை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
வீட்டில் மூன்று ஆண்டுகள் கழித்தது மகிழ்ச்சியான வாக்கியாவிற்கு என்ன செய்தது?
அது என்னை மிகவும் மாற்றிவிட்டது.
நீங்கள் இப்போதுதான் சந்தித்த ஒருவர் எவ்வளவு நல்லவராக இருந்தாலும், நீங்கள் உண்மையில் அவரை நம்பக்கூடாது.
அதிலிருந்து நான் கற்றுக்கொண்டது அதுதான்.
இது ஒரு தனிப்பட்ட வழக்கு அல்ல என்று டாக்டர் கிறிஸ்டிடிஸ் விளக்குகிறார்:
"ஆக, சுருக்கமாகச் சொன்னால்: நிறுவனங்களில் குழந்தைகளுக்கு எந்த உதவியும் செய்யப்படுவதில்லை."
கடுமையாகத் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்ட மற்றும் குழந்தைகளிடம் தீவிர காயங்களுக்கான தெளிவான ஆதாரங்களைத் தடய
மருத்துவம் கண்டறிந்த நிலையில் மட்டுமே இது சாத்தியமாகும்:
பாலியல் துஷ்பிரயோகம் – எதுவாக இருந்தாலும் சரிதானே?
ஆனால் இந்தத் தலைப்பில் முழுமையான ஆய்வுகள் உள்ளன – குழந்தைகள் இல்லங்கள், உதாரணமாக கத்தோலிக்க குழந்தைகள் இல்லங்கள்
அல்லது டயகோனல் நிறுவனங்கள், இணையத்தில் பொதுவாகக் கிடைக்கின்றன.
நான் பதிவிறக்கம் செய்த சில ஆய்வுகள், கிட்டத்தட்ட 90% குழந்தைகள் – அல்லது பிற்காலத்தில் இளைஞர்கள் – வெளியே வருவதற்கு முன்பே
ஏதோ ஒரு வகையில் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்று கண்டறிந்துள்ளன.
அவர்கள் ஒன்று போதைக்கு அடிமையானவர்கள், அல்லது குடிப்பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்கள், அல்லது குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
அவர்களுக்கு எந்தவொரு நல்ல தகுதிகளும் கிடைப்பதில்லை, முற்றிலும் இல்லை, ஒரு நல்ல வேலைக்கான தகுதியாவது கூட
இல்லை, அதனால் அவர்கள் பெரும்பாலும் அரசுக்கு ஒரு சுமையாகிவிடுகிறார்கள், ஏனென்றால் அவர்கள், எதில்...
குழந்தைகள் இல்லங்களில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு என்ன நடக்கிறது?
அவர்கள் பாதுகாப்பான காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
அவர்களிடம் உள்ள பணியாளர் விகிதம் மிகவும் மோசமாக இருக்கிறது, இல்லையா?
அதனால், எல்லாமே தனியார்மயமாக்கப்பட்டதால், அங்கும் சேமிப்புகள் செய்யப்படுகின்றன.
அவர்கள் அனைவரும் லாபம் சம்பாதிக்க மட்டுமே விரும்புகிறார்கள்.
எனவே குழந்தைகள் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள், ஊக்குவிக்கப்படுவதில்லை.
அவர்கள் சொல்வது எல்லாம் முட்டாள்தனம்.
குழந்தைகளைப் பராமரிப்பில் எடுப்பது – ஒரு பெரிய வணிகம்
2022-ல், 121,000 குழந்தைகள் குழந்தைகள் இல்லங்களிலும், சுமார் 86,000 குழந்தைகள் வளர்ப்புக் குடும்பங்களுடனும் வாழ்ந்தனர்.
ஒரு குழந்தையை ஒரு வருடத்திற்கு குழந்தைகள் இல்லத்தில் வைப்பதற்கான செலவு €42,000 முதல் €54,000 வரை உள்ளது.
ஒரு வளர்ப்புக் குழந்தையை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக, குடும்பங்கள் குழந்தையின் வயதைப் பொறுத்து, மாதத்திற்கு €700 முதல் €900
வரையிலான வளர்ப்புப் பராமரிப்பு உதவித்தொகையைப் பெறுகின்றன.
வரி செலுத்துவோர் இந்த நடவடிக்கைகளுக்காக ஆண்டுக்கு €4.9 பில்லியன் செலுத்துகின்றனர்.
பல பத்தாண்டுகளாக இளைஞர் நலனில் பணியாற்றி வரும் ஒரு ஊழியருடனான உரையாடலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட
பின்வரும் பகுதி இந்தச் சூழ்நிலையை விளக்குகிறது.
"தங்குமிடத் துறைதான் நிச்சயமாக அதிகப் பணம் ஈட்டித் தரும் பகுதி."
அதாவது, பல ஆண்டுகளாக உள்நோயாளிகளுக்கான வசதிகள் மேலும் மேலும் பரவலாகி வருவதை நீங்கள் காணலாம்.
சொல்லப்போனால், குழந்தைகளைச் சந்தையில் தள்ளுவது இளைஞர் நல அலுவலகங்கள்தான்.
"அதை சந்தையில் வீசிவிடுங்களா?"
"நான் இதை மிகவும் திட்டமிட்டுச் சொல்லப் போகிறேன்:"
அதை சந்தையில் வீசு! ஏன்னா அது அப்படித்தான்: எல்லாம் பணத்தைப் பத்திதான், முழுக்க முழுக்க பணத்தைப் பத்திதான்.
மேலும், இளைஞர் நல அலுவலகம் ஒரு இளைஞரை ஒரு குறிப்பிட்ட தினசரி அல்லது மாதாந்திர கட்டணத்திற்கு எனக்கு வழங்கினால், நான் இளைஞர்
நல அலுவலகத்திற்கு ஒரு சலுகையை வழங்குகிறேன், மேலும் அந்த சலுகையை ஏற்றுக்கொள்வதா வேண்டாமா என்று இளைஞர் நல அலுவலகம் கூறுகிறது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது ஒரு வணிகம்.
இறுதியாக, இளைஞர்களைத் தங்களின் பொறுப்பிலிருந்து விடுவிக்கும் ஒரு அமைப்பு உருவானதில் இளைஞர் நல அலுவலகங்கள் மகிழ்ச்சியடைகின்றன.
இளைஞர் நல அலுவலக ஊழியர்கள், குழந்தைகள் காப்பகங்களில் குழந்தைகள் எவ்வாறு வாழ்கின்றனர் என்பதையும், அங்கு எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகள்
குழந்தைகளுக்குப் பொருத்தமானதாகவும் உதவிகரமானதாகவும் உள்ளதா என்பதையும் போதுமான அளவு மதிப்பிடுவதில் பெரும்பாலும் தவறுகின்றனர்.
ஜெர்மனியிலிருந்து குழந்தைகள் வளர்ப்புக் குடும்பங்களுக்கும் இல்லங்களுக்கும் வெளிநாடுகளுக்கு
அனுப்பப்படுவதாக மீண்டும் மீண்டும் ஊழல்கள் வெளிவந்தன.
அவர்கள் அங்கு பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை, மேலும் அவர்களின் மற்ற செயல்பாடுகளும் கண்காணிக்கப்படவோ அல்லது மேற்பார்வையிடப்படவோ இல்லை.
இங்கு, குழந்தையின் நலனை விட நிதிக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது.
ஒரு நிறுவனம் இளைஞர் நல அலுவலகத்திடமிருந்து ஒரு குழந்தைக்கு மாதத்திற்கு €5,000 வரை பெறுகிறது.
உதாரணமாக, அந்த நிறுவனம் குழந்தையை போலந்தில் உள்ள ஒரு வளர்ப்புக் குடும்பத்திற்கு அனுப்பினால்,
இதற்காக மாதத்திற்கு €600 மட்டுமே செலுத்தினால் போதும்.
மீதமுள்ள பணத்திற்கு என்ன நடக்கிறது என்பது பெரும்பாலும் சரிபார்க்கப்படுவதில்லை.
இளைஞர் நல அலுவலகங்களில் பணிச்சுமை
பெரும்பாலான இளைஞர் நல அலுவலகங்களிலும் பணியாளர் பற்றாக்குறை உள்ளது, மேலும் பணியாளர்கள்
தொடர்ச்சியான பணிச்சுமையால் அவதிப்படுகிறார்கள்.
எனவே, குழந்தைகளின் இருப்பிடம் மற்றும் நலனைக் கண்காணிக்க நேரம் மற்றும் ஊழியர்களின் பற்றாக்குறை உள்ளது.
பல சமூகப் பணியாளர்கள், தங்களிடம் வேலை செய்ய எதிர்பார்க்கப்படும் விதத்தை இனிமேலும் ஆதரிக்க
முடியாததால், தங்கள் வேலையிலிருந்து ராஜினாமா செய்கிறார்கள்.
பெர்லினைச் சேர்ந்த இளைஞர் நல அலுவலக ஊழியர் ஒருவர் கருத்து தெரிவிக்கிறார்:
"உண்மை என்னவென்றால், மக்கள் இனி இங்கு தங்க விரும்பவில்லை, மேலும் இந்த நிலைமைகளின் கீழ் வேலை செய்யவும்
விரும்பவில்லை. சக ஊழியர்கள் அதிக அழுத்தத்தின் கீழ் இருப்பதால் வெளியேறுகிறார்கள், அவர்கள் கூறுவது:
இல்லை, என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் அதைச் செய்துவிட்டு வேறு எங்காவது செல்ல வேண்டும் என்ற அர்த்தத்தில் அது இனி சமூகப் பணியாக இல்லை.
இது நிலைமையை மேலும் மோசமாக்குகிறது.
மேலும், அங்கே வேலைகளைப் பிறகு யார் செய்வார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
பல ஆண்டுகளாக சட்டவிரோத இடமாற்றங்களைக் கையாண்டு, பல வழக்குகளைத் தனிப்பட்ட முறையில் நடத்திய டாக்டர்
கிறிஸ்டிடிஸ் பின்வருமாறு கருத்து தெரிவிக்கிறார்:
"மேலும் நிர்வாகம், அதாவது இளைஞர் நல அலுவலக ஊழியர்கள், வெறுமனே செயல்படுத்துபவர்கள் மட்டுமே, என் கருத்துப்படி."
மேலும், முன்பைப் போல அங்கே உளவியலாளர்கள் அல்லது சமூகப் பணியாளர்கள் இருப்பதாக
நினைக்காதீர்கள், இருப்பினும் அங்கங்கே சிலர் இருக்கிறார்கள்.
இப்போது எங்களிடம் ஒரு பகுதி நேர மழலையர் பள்ளி ஆசிரியர் இருக்கிறார், மேலும் இயக்க சிகிச்சை அல்லது அது
போன்றவற்றுக்குப் பொறுப்பான ஒரு இயக்கவியல் நிபுணரும் இருக்கிறார்.
சில சமயங்களில், சிறிதும் யோசனை இல்லாதவர்கள். மேலும், பலர் ஒரே நேரத்தில் பல்கலைக்கழகப் படிப்பை விட்டு வெளியேறுபவர்கள்.
அதாவது, அவர்களுக்கு தொழில்முறை நிபுணத்துவம் இல்லை, அதிகாரப்பூர்வ அதிகாரம் மட்டுமே உள்ளது, இல்லையா?
அவர்கள் அப்படிப்பட்ட வேலைகளைச் செய்ய சம்பளம் வாங்குகிறார்கள்.
இந்த பணியாளர் பற்றாக்குறை, துஷ்பிரயோகம், புறக்கணிப்பு அல்லது வன்முறை காரணமாக வாழ்வாங்கு வாழ்வதில் சிக்கலில்
உள்ள குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் நலனை இனிமேலும் உறுதி செய்ய முடியாது என்பதையும் குறிக்கிறது.
இதிலிருந்து, பல ஆண்டுகளாக இந்தத் துஷ்பிரயோகங்களைப் பற்றி அறிந்திருந்த மாநிலம், குழந்தைகள் மற்றும்
அவர்களின் நலனில் அக்கறை கொள்ளவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.
கடுமையான நிதிநிலைச் சூழலைக் கருத்தில் கொண்டு, சமூகத் துறையும் இப்போது மில்லியன் கணக்கான
பவுண்டுகள் மதிப்பிலான வெட்டுக்களை எதிர்கொள்கிறது.
இந்த இடத்தில் பின்வருவனவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும்:
வீடுகளில் உள்ள பல இளைஞர் நல அலுவலக ஊழியர்களும் கல்வியாளர்களும் தங்கள் வேலையை விரும்பி, அதில் அர்ப்பணிப்புடன் உள்ளனர்.
அவர்கள் நல்ல மனமுடையவர்கள், மேலும் குழந்தைகள் மற்றும் அவர்களின் நல்வாழ்வில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.
இருப்பினும், மேலே விரிவாக விளக்கப்பட்டபடி, தங்கள் வேலையை மனசாட்சியுடனும், தேவையான கவனிப்புடனும், கவனத்துடனும்
செய்து முடிப்பது அவர்களுக்கு மிகவும் கடினமாகி வருகிறது.
குழந்தை கடத்தலுக்கு வழிவகுக்கிறது*
இங்கே சுருக்கமாகக் குறிப்பிடப்படவுள்ள மற்றொரு அம்சம் குழந்தை கடத்தல் ஆகும்.
இந்த வெளிப்படையற்ற மற்றும் கிட்டத்தட்ட கண்காணிக்கப்படாத அமைப்பில், யாரும் கவனிக்காமல் குழந்தைகளை 'மறைக்க' செய்வது எளிது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகளுக்கு இது நடப்பதாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தக் குழந்தைகள் குழந்தைகள் பாலியல் விடுதிகளில் சிறைபிடிக்கப்பட்டு, சடங்கு ரீதியான
துஷ்பிரயோகத்திற்காகவும் பயன்படுத்தப்படலாம்.
நிறுவனங்களிலும் வீடுகளிலும், குழந்தைகள் பெரும்பாலும் தங்கள் பராமரிப்பாளர்களின் கருணையில்
இருந்து, அவர்களையே முழுமையாகச் சார்ந்திருக்கிறார்கள்.
இது துஷ்பிரயோகத்திற்கு வழிவகுக்கிறது, மேலும் இது தொடர்பான பல ஊழல்கள் ஏற்கனவே வெளிவந்துள்ளன.
உயர் பதவியில் உள்ள அரசியல்வாதிகள், நீதிபதிகள், காவல்துறை அதிகாரிகள் மற்றும் சமூக சேவகர்கள் குழந்தை
துஷ்பிரயோகத்தில் அடிக்கடி ஈடுபடுவதாகத் தெளிவானது.
இந்தத் தலைப்பில் Kla.TV ஏற்கனவே ஒளிபரப்பியுள்ள மற்ற நிகழ்ச்சிகளைக் காணுங்கள், அவை
நிகழ்ச்சியின் கீழே உள்ள வரவுகளில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
முடிவு இளைஞர் நல அலுவலகங்களால் தங்கள் குடும்பங்களிலிருந்து பிரிக்கப்படுவதால், குழந்தைகள் வாழ்நாள் முழுவதும் அதிர்ச்சியுற்று
பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.
பல சந்தர்ப்பங்களில், இது இலாபத்தைப் பற்றியதும், குழந்தைகளைப் பாதுகாத்து தீங்குகளிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்குப்
பதிலாக அவர்களை "பண்டங்களாக" நடத்துவது பற்றியதுமாகும்.
இந்த அமைப்பு இந்தத் துஷ்பிரயோகத்தை மறைத்து ஊக்குவிக்கிறது.
திருமதி கிறிஸ்டிடிஸ் இதை பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:
இது மாநிலம் கல்வியைக் கைப்பற்றுவது பற்றியதா?
பெற்றோர்கள் தங்கள் எல்லா உரிமைகளையும் இழப்பார்களா?
2002-ஆம் ஆண்டில், ஓலாஃப் ஸ்கோல்ஸ் 'டை வெல்ட்' செய்தித்தாளிடம், "குழந்தைகளின் படுக்கைகள் மீது வான்
மேலாதிக்கத்தை நாங்கள் பெற விரும்புகிறோம்" என்று கூறினார்.
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அவர் கூறினார்: "நாங்கள், எஸ்.பி.டி, ஏற்கனவே குழந்தைகளின்
படுக்கைகள் மீது வான் மேலாதிக்கத்தை அடைந்துள்ளோம்."
எளிமையான மொழியில், இதன் பொருள் குழந்தைகள் வளர்ப்பில் அரசுக்கு முடிந்தவரை செல்வாக்கு இருக்கும் என்பதாகும்.
பெற்றோர் உரிமைகள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன, மேலும் குடும்பத்தில் வெளித் தலையீடு உள்ளது.
இது ஐ.நா. ஏற்றுக்கொண்ட பாலின நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு இணங்க உள்ளது.
மற்ற பல விஷயங்களுடன், உலகளாவிய தரப்படுத்தப்பட்ட குடும்ப மற்றும் சமூக மாதிரியை அமல்படுத்துவதற்காக, பெற்றோரின்
குழந்தைகள் மீதான உரிமைகளை நீக்குவதும் இதில் அடங்கும்.
பாலினக் கோட்பாட்டின்படி, குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கும் அவர்களின் நலனை உறுதி செய்வதற்கும் முதன்மையான பொறுப்பு குடும்பத்திடம்
இல்லை, மாறாக அரசு மற்றும் அதன் நிறுவனங்களான பள்ளிகள், இளைஞர் மையங்கள், தங்கும் பள்ளிகள் போன்றவற்றிடமே உள்ளது.
குழந்தை கடத்தல், குழந்தை திருட்டு மற்றும் குழந்தை கடத்தல் வர்த்தகம் தொடர்பாக மீண்டும் மீண்டும் வெளிவரும் அனைத்து
ஊழல்களுக்கும் உண்மைகளுக்கும் மத்தியில், அரசியலமைப்பு மாநிலம் என்று கூறப்படுபவர் தரப்பில் விஷயத்தின் ஆணி வேரைக் கண்டறிய
எந்த முழுமையான விசாரணைகளோ அல்லது வெளிப்படுத்தல்களோ நடைபெறவில்லை.
பொது ஊடகங்களும் பெரும்பாலும் மௌனமாகவே இருக்கின்றன, ஊழல்களைப் பெரிய அளவில் வெளிப்படுத்தாமலும்
குற்றவாளிகளிடம் பொறுப்புக்கூறலைக் கோரமலும் இருக்கின்றன.
சர்ச்சைக்குரிய மற்றும் குற்றஞ்சாட்டும் அறிக்கைகள் ஊடகக் காப்பகங்களிலிருந்து பகுதி நீக்கப்பட்டன.
இதைத் தடுக்க என்ன செய்ய வேண்டும்?
குழந்தைகளின் உரிமைகளுக்காகப் பிரச்சாரம் செய்யும் அர்ப்பணிப்புள்ள மருத்துவர்கள், உளவியலாளர்கள் மற்றும் வழக்கறிஞர்கள்
போன்ற பல நிறுவனங்களுக்கும் தனிநபர்களுக்கும் இந்தக் கேள்விக்கு ஒரு தெளிவான பதில் உள்ளது: மக்கள் தொடர்புப் பணி.
இந்த உண்மைகள் பொதுவெளியில் அறியப்பட வேண்டும்.
உதாரணமாக, டிசம்பர் 2023-ல், MWGFD e.V. "நமது குழந்தைகள் மீதான நிறுவன ரீதியான துஷ்பிரயோகம்" என்ற
தலைப்பில் ஒரு பத்திரிகையாளர் கருத்தரங்கை நடத்தியது.
நமது குழந்தைகளின் நலனில் அக்கறை கொண்ட MWGFD-யின் மற்றும் அனைவரின் விருப்பமும், இந்த விஷயம் ஒவ்வொரு நாளும் நமது சக
குடிமக்கள் அனைவரின் கவனத்திற்கும் ஒரு சிவப்பு எச்சரிக்கை விளக்கு போலக் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்பதே ஆகும்.
இந்தத் தகவலை நாம் அனைவரும் பரவலாகப் பரப்ப உதவ வேண்டும்.
நீதிபதிகள், அரசு வழக்கறிஞர்கள், ஆசிரியர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் குறிப்பாக மருத்துவ வல்லுநர்கள் ஆகியோருக்குத்
தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டு, இந்தச் சொல்லொணாச் சேற்றை வற்றச் செய்வதில் அவர்கள் தங்கள் பங்கை ஆற்ற அழைக்கப்பட வேண்டும்.
முடிவு என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்றால்: நமக்குத் துணிச்சலான மக்கள் தேவை – மௌனமாக இருந்து கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதற்கான காலம்
முடிந்துவிட்டது – இப்போது அனைவரும் செயல்பட அழைக்கப்படுகிறார்கள்.