Kështuquajtura "Taurus leak", e cila në mediat kryesore keqkuptohej si "çështja e përgjimeve të Taurus", bëri bujë.
Çfarë ndodhi dhe kush përfiton nga e gjithë kjo çështje e përgjimit?
Që nga fillimi:
Taurus është një raketë lundrimi gjermane-suedeze ajër-tokë me saktësi maksimale.
Ai mund të fluturojë poshtë radarëve të armikut dhe të shkatërrojë bunkerë dhe objekte të
tjera të mbrojtura mirë, si depot e municionit.
Me një rreze veprimi më shumë se 500 kilometra, raketat lundruese mund të arrijnë gjithashtu territorin rus.
Kjo është pikërisht ajo që e bën sistemin e armëve kaq të vlefshëm për Ukrainën.
Në verën e vitit 2023, qeveria ukrainase i kërkoi Gjermanisë të furnizojë me raketa lundrimi Taurus.
Forcat e Armatosura Gjermane kanë 600 prej tyre. Secili kushton rreth një milion euro.
Kontroversi i Taurusit
Që nga vera e vitit 2023, ka pasur polemikë të ashpër mbi dorëzimin e raketave lundruese Taurus në Ukrainë.
Qeveria, parlamenti, pjesë të SPD-së, AfD-ja dhe Partia e Majtë u shprehën kundër saj.
Në fillim të marsit 2024, 61% e gjermanëve të anketuar refuzuan dërgesat e sistemeve Taurus.
Kancelari Olaf Scholz është kategorikisht kundër dërgesave.
Më 13 mars, ai deklaroi në Bundestag se dorëzimi i armëve kërkonte që "të mos kishte përfshirje të ushtarëve gjermanë".
Scholz tha: "Si Kancelari, kam përgjegjësinë të parandaloj që Gjermania të përfshihet në këtë luftë."
Nga ana tjetër, politikanë nga Partia e Gjelbër, FDP dhe partitë e Unionit, si dhe pjesë të SPD-së,
po kërkojnë dorëzimin e raketave lundruese Taurus.
Rasti i përgjimit të Taurus
Më 19 shkurt 2024, gjatë një konference në internet, inspektori dhe tre oficerë të rangut të lartë të Forcës
Ajrore Gjermane diskutuan një mundësi dërgimi të raketave lundruese gjermane Taurus në Ukrainë.
Pikat kryesore ishin nëse kjo do të mundësonte sulme ndaj Urës së Krimesë dhe depove ruse të municionit, dhe
nëse kjo do të ishte e mundur pa përfshirjen gjermane.
Biseda u përgju dhe u regjistrua fshehurazi.
Prokuroria Federale Publike supozon se ishte një shërbim inteligjence rus.
Më 1 mars 2024, u transmetua në transmetuesit dhe kanalet ruse.
Më 2 mars, qeveria gjermane konfirmoi autenticitetin e regjistrimit.
Eksperti ushtarak zviceran Ralph Bosshard theksoi se me bisedat telefonike të
interceptuara duhet gjithmonë të veprohet me kujdes.
Bosshard studioi historinë ushtarake, ndër lëndë të tjera, punoi si oficer karriere për 25 vjet dhe kaloi gjashtë vjet në OSBE.
Bosshard pyet veten se si dikush mund të ishte kaq i pakujdesshëm sa të diskutonte çështje të tilla në telefon.
Ministri gjerman i Mbrojtjes, Boris Pistorius, foli për një "gabim individual në aplikim".
Një pjesëmarrës në bisedë u lidh nga Singapori përmes një linje të pasigurt të të dhënave, sipas ministrit.
A mund të jetë vërtet e vërtetë që oficerët me gradë të lartë janë të gatshëm të marrin rrezikun e bërjes së
thirrjeve telefonike nga jashtë përmes ofruesve komercialë?
Bosshard e përmbledh kështu:
"Këtu kërkohet skepticizëm, sepse biseda të tilla mund të inskenohen gjithashtu."
Shkencëtari gjerman i shkencave politike dhe gazetari Hermann Ploppa tha se, megjithëse biseda ishte reale, disa qarqe
në Perëndim madje mund ta kenë pranuar që ajo të rrjedhë në mënyrë të paligjshme, për të krijuar fakte, si të thuash.
Avokati gjerman Peter Schindler ndan këtë mendim.
Kjo ngre pyetjen se kujt ose çfarë i shërben ky incident i pretenduar.
Në një punim diplome të publikuar më 4 mars 2024, Schindler i referohet një "rrjedhjeje të kontrolluar strategjikisht
si pjesë e luftës kognitive (dmth. psikologjike)".
Këtu janë disa fragmente:
Lejimi i informacionit për sistemin Taurus të Bundeswehr-it synon të testojë nëse populli
gjerman do të reagojë negativisht ndaj kësaj.
Në të njëjtën kohë, popullsia duhet të përgatitet më tej mendërisht për atë që supozohet të jetë
"i pashmangshëm" – një luftë e hapur me Rusinë.
Prej dy vjetësh, e gjithë kjo ka ndjekur të njëjtin model, një performancë teatrale me role të përcaktuara:
Një Kancelar Scholz i hezituar, një opozitë "të arsyeshme" brenda radhëve të tij (Roth SPD, Baerbock Të Gjelbërt,
Strack-Zimmermann FDP) dhe një opozitë e vërtetë (Röttgen, Kiesewetter), e forcuar nga mediat tabloidë.
Kështu duket për audiencën:
Të gjitha partitë e opozitës dhe vendet e NATO-s duan dorëzimin e sistemeve Taurus dhe, më
vonë, trupat tokësore për të çuar luftën në Rusi.
Vetëm Scholz ende heziton, si gjithmonë. Në një moment, Scholz gjithmonë dorëzohet dhe përmbush.
Së voni pasi raketa e parë Taurus godasë Rusinë ose NATO-ja vendosë më shumë ushtarë të luftës reale në
Ukrainë, Gjermania do të gjendet në luftë të hapur me Rusinë.
Më në fund të fundit, "të çosh luftën në Rusi", siç kërkoi Roderich Kiesewetter (anëtar i Bundestagut, CDU) në
një intervistë në fillim të shkurtit 2024, do të thotë gjithashtu të çosh luftën në qytetet gjermane.
Ose kërkohet një arsye për t'u futur në luftë: si në vitin 1964, për shembull, me sulmin e pretenduar nga
varkat e shpejta vietnameze të Veriut ndaj dy anijeve luftarake amerikane në Gjirin e Tonkinit.
Kjo nuk ndodhi kurrë, por çoi në ndërhyrjen e Shteteve të Bashkuara në Luftën e Vietnamit.
Ishte një operacion me flamur të rremë.
Operacionet e konfirmuara me flamur të rremë mund të gjenden në programin "False flag operations confirmed!"
Kjo është vlerësimi i avokatit gjerman Peter Schindler.
Sipas kësaj, popullsia gjermane duhet të manipulohet derisa të pranojë përfshirjen e Gjermanisë në luftën ruso-ukrainase.
Schindler gjithashtu thekson se një skenar i tillë ka kuptim të plotë nga një perspektivë gjeopolitike.
SHBA-ja mund të ruajë kështu fuqinë e saj për konfliktet në Izrael ose Gaza, me Iranin dhe me Kinën.
Në janar 2023, Gjenerali i Forcës Ajrore të SHBA-së, Michael Minihan, parashikoi në një mesazh të shkurtër se
SHBA-ja dhe Kina do të përballeshin me njëra-tjetrën në fushën e betejës brenda vetëm dy vjetësh.
Kjo është sepse Kina mund të përpiqet të pushtojë Tajvanin.
Minihan fjalë për fjalë: "Shpresoj të jem gabim. Instinkti im më thotë se do të luftojmë në vitin 2025."
Sipas Schindler, prandaj është në interes të gjeostrategëve amerikanë të angazhojnë dhe dobësojnë
Rusinë në një luftë të ashpër dhe të zgjatur në Evropë.
Për më tepër, Schindler beson se Evropa në fund do të eliminohej si konkurrent ekonomik i Shteteve të Bashkuara.
Fakti që manipuluesit amerikanë janë të përfshirë është gjithashtu i qartë nga biseda e
interceptuar midis oficerëve të forcave ajrore gjermane:
Në minutat e para, Gjeneral-brigadieri Frank Gräfe thotë se është në një ngjarje në
Singapor dhe atje ka takuar Gjeneralin Schneider.
Ky është pasardhësi i Wilsbachut.
Ajo që tingëllon si gjeneralë gjermanë, nuk janë aspak gjeneralë gjermanë.
Të dy janë gjeneralë amerikanë.
Planet, të cilat janë gjithashtu subjekt i diskutimeve të mëtejshme, iu prezantuan Gjeneralit Wilsbach në tetor 2023.
Pjesa tjetër e bisedës përqendrohet në mënyrën se si të bindet Ministri i Mbrojtjes, Boris Pistorius, të
miratojë dorëzimin e një sistemi Taurus në Ukrainë.
Si është e mundur që gjeneralët më të lartë gjermanë t'i kenë paraqitur këto plane një gjenerali amerikan paraprakisht?
Me vështirësi mund të kontestohet se politika e mbrojtjes gjermane ndikohet, nëse jo kontrollohet, nga ushtria amerikane.
Prof. David Vine nga American University në Uashington D.C. flet për 119 (!) baza ushtarake të Ushtrisë së SHBA-së në Gjermani.
Që nga fjalimi i vitit 2015 në Stratfor nga gjeostrategu amerikan George Friedman, dihet gjithashtu se SHBA e sheh kërcënimin
e saj më të madh në një aleancë të mundshme gjermane-ruse.
Nga kjo perspektivë, një marrëdhënie e ndarë midis Gjermanisë dhe Rusisë, madje deri në pikën e luftës,
shërben interesave të politikës amerikane të hegjemonisë.
Është ende tepër herët për të thënë nëse Scholz do të bindet të pranojë dorëzimin e raketave Taurus në Ukrainë.
As nuk mund të thuhet nëse lufta do të përhapet në Evropë.
Ajo që mund të thuhet, megjithatë, është se popullsia po terrorizohet gjithnjë e më
shumë dhe po përballet me mundësinë e luftës.
Rasti i përgjimit të Taurus dhe deklaratat e bëra nga Presidenti francez Emmanuel Macron janë vetëm dy shembuj ndër shumë.
Macron nuk përjashton dërgimin e trupave tokësore perëndimore në Ukrainë.
Ajo që nuk duhet të anashkalohet është se e gjithë retorika e luftës dhe frikësimi nuk
janë as rastësi, as një e keqe e nevojshme.
Kla.TV ka demonstruar në shumë programe se pas përpjekjeve për të mbjellë frikë dhe terror në popullatë
qëndrojnë strategji të synuara dhe të sofistikuara.
Gazeta britanike The Observer përdori termin "Strategjia e Tensionit" që në vitin 1969.
Operacionet e fshehta shqetësojnë popullsinë dhe ngjallin frikë.
Sipas parimit "Mund t'i ndodhë kujtdo."
Kështu njerëzit bindën të pranojnë vendime politike që përndryshe kurrë nuk do t'i pranonin.
Kla.TV gjithashtu tregoi se si menaxhimi i synuar i terrorit u jep qeverive burime dhe
pushtete që kurrë nuk do të ishin të mundura pa të.
Pavarësisht nëse frikërat shkaktohen nga kërcënime të mundshme ose reale të luftës, pandemia të supozuara, sulme
terroriste të dyshuara apo skandale përgjimesh, në fund të fundit gjithmonë vjen tek e njëjta gjë:
Të drejtat e qytetarëve po kufizohen edhe më tej, ndërsa pushtetet e qeverive dhe të organizatave
ndërkombëtare po zgjerohen në mënyrë të vazhdueshme.
Së fundi, për të arritur disa qëllime që përndryshe do të ishin të paarritshme.
Në veçanti, bëhet fjalë për krijimin e një qeverie botërore të menaxhuar në mënyrë qendrore – ose, me fjalë të
tjera, kontroll dhe pushtet total mbi çdo qytetar të Tokës.
Në mes të këtyre përpjekjeve për të krijuar një qeveri qendrore botërore, ekziston një hap tjetër që ka rëndësi të madhe:
përkatësisht Traktati Pandemik i OBSH-së dhe amendamentet në Rregulloret Ndërkombëtare të Shëndetit.
Këto duhet të paraqiten për miratim në Asamblenë e 77-të Botërore të Shëndetësisë në
Gjenevë, nga 27 maji deri më 1 qershori 2024.
Fuqia e kontrollit dhe përkufizimi i OBSH-së duhet të standardizohen, të rregullohen globalisht dhe të transferohen
në të gjitha vendet në mënyrë ligjërisht të detyrueshme.
Për traktatin pandemik të jetë ligjërisht i detyrueshëm për të gjitha shtetet anëtare të OBSH-së nevojitet një shumicë prej dy
të tretave, ndërsa për ndryshimet e rregulloreve shëndetësore mjafton një shumicë e thjeshtë në Asamblenë Botërore të OBSH-së.
Duke nënshkruar traktatin pandemik, OBSH-ja mund të diktonte trajtime mjekësore, masa mbikëqyrjeje ose censure në mbarë botën.
Një komitet i ashtuquajtur "Komiteti i Zbatimit" do të duhej të verifikonte nëse shtetet
po i zbatojnë me të vërtetë këto rregullime.
OBSH do të kishte autoritetin dhe mjetet për të përjashtuar, sanksionuar ose ndëshkuar çdo qytetar që, për
shembull, nuk dëshiron të vaksinohet nga jeta publike.
Duke marrë parasysh natyrën shpërthyese të kësaj çështjeje, a mund të jetë që thirrjet e zëshme për luftë, skandalet e
përgjimeve dhe shpërqendrimet e tjera po përdoren për të thyer çdo rezistencë ndaj traktatit pandemik të OBSH-së ?
Më në fund, ja një citat nga themeluesi i Kla.TV, Ivo Sasek, nga fjalimi i tij hyrës në
AZK-në e 19-të, të cilin e mbajti më 4 nëntor 2023:
"Por së pari dhe mbi të gjitha, duhet t'i bëj thirrje vigjilencës së të gjithëve.
Asgjë nuk më duket më e rëndësishme në këtë moment sesa të sigurohemi që të mos lejojmë veten të shpërqendrohemi nga të
gjitha problemet e reja që kanë lindur në botë, duke iu përkushtuar plotësisht
mashtrimit global të Covid-it që sapo kemi përjetuar.
Kjo është tema qendrore sot.
Duke vepruar kështu, sundimtarët e mundshëm të botës, të pabesë (unë do t'i quaja jashtëzakonisht
kriminalë), na kanë dhënë një mundësi të paprecedentë për t'i ekspozuar ata për atë që janë vërtet.
A e kupton?
Prandaj më duket se disa nga ngjarjet aktuale botërore nuk janë gjë tjetër veçse një taktikë e madhe shpërqendruese për
të na tërhequr vëmendjen nga ndjekja e vazhdueshme penale e kësaj bande vrasësish masivë të Covid-it në mbarë botën.
Unë them, prandaj të mos lejojmë asgjë apo askënd të na shpërqendrojë nga detyra jonë për të zbardhur këtë
gjenocid të Covid-it në një gjyq global; dhe nëse është e nevojshme, në një gjyq krejtësisht të pavarur.
Ne as nuk shpërqendrohemi nga luftërat e sapo shfaqura, siç është rasti tani.
As nga sulmet bakteriale apo sulmet me armë biologjike.
Jo, madje as nga katastrofat natyrore, apo, në maksimum, nga jashtëtokësorët që shfaqen papritmas ose edhe
nga zbulime të reja fantastike, tërheqja e vetëmbajtjes dhe të gjitha llojet e tjera të gjërave.
Ne kthehemi herë pas here te ky rivlerësim i domosdoshëm me ngut.