Мы павінны зноў стаць прыдатнымі да вайны.
Гэтая заява міністра абароны Пісторыуса ў лістападзе 2023 года шакавала жыхароў Германіі.
Нямецкі міністр аховы здароўя хоча падрыхтаваць сістэму аховы здароўя да будучых ваенных канфліктаў.
Асацыяцыя гарадоў і муніцыпалітэтаў заклікае да будаўніцтва новых бункераў, а міністр
адукацыі плануе ўвесці грамадзянскую абарону ў школах.
Падобныя заявы таксама гучаць з Злучанага Каралеўства.
У студзені 2024 года кіраўнік Брытанскай арміі заклікаў улады падрыхтавацца да вайны з Расіяй.
Ці «падрыхтоўваюць» Заходнюю Еўропу да гарачай вайны, ці ж страх перад вайной раздзьмуваюць, каб адцягнуць увагу людзей?
Эрнст Вольф, журналіст, пісьменнік і эксперт у галіне эканомікі, фінансаў і палітыкі, нядаўна даў інтэрв'ю.
У размове з аўтарам Сёрэнам Шуманам ён асвятляе тэму вайны з зусім іншага боку.
Наступныя ўрыўкі з інтэрв'ю з'яўляюцца важным контрапунктам да цяперашніх «ваенных клічаў».
Толькі тыя, хто вучыцца на гісторыі, не асуджаныя яе паўтараць.
Я б сказаў: давайце пяройдзем непасрэдна да справы.
Як бы вы ахарактарызавалі цяперашні стан свету ў дачыненні да вайны і міру?
Дзе мы зараз знаходзімся?
О так, я думаю, што мы зараз у сапраўды хісткім становішчы.
Ну, я думаю, што тры ці чатыры гады таму ніхто не мог сабе ўявіць, што ў 2023 годзе ў свеце будуць дзве вайны і дзве
патэнцыйныя ачагі напружанасці, якія могуць насамрэч распаўсюдзіцца на іншыя краіны і сапраўды мець
патэнцыял прывесці ў нейкі момант да сусветнай вайны.
Ну, усё гэта было б неўяўляльна ўсяго некалькі гадоў таму.
Але цяпер гэта рэальнасць, і мы павінны яе прыняць.
Але на дадзены момант важна прызнаць, што самы небяспечны аспект усёй гэтай сітуацыі ў тым, што ніводная са
сторін не робіць ніякіх спробаў знізіць напружанасць.
На дадзены момант я бачу толькі тое, што з усіх бакоў у агонь падліваецца ўсё больш
паліва і што небяспекі насамрэч пастаянна растуць.
Вядома, цікавая таксама роля былых міралюбцаў, якія пасля сталі варагамі міру.
Таму мы не павінны забываць:
Тут, у Германіі, мы жывём пры ўрадзе, у склад якога ўваходзіць Партыя зялёных, якая вяла кампанію пад лозунгам
«Ніякай зброі ў зонах вайны!» — і якія цяпер, напрыклад, забяспечылі, што ў ваенную зону Ізраіля пастаўляецца больш
чым у дзесяць разоў больш зброі, чым было паўтара года таму.
Такім чынам, за кулісамі адбыліся велізарныя змены, і, на маю думку, прыкметы сведчаць пра надыходзячыя бурныя часы.
Вайны ніколі не здараюцца выпадкова! Да вайн заўсёды рыхтуюцца на працягу вельмі доўгага перыяду часу.
Гэта датычыцца Першай сусветнай вайны, і гэта датычыцца Другой сусветнай вайны.
Гэта датычыцца ўсіх войнаў з таго часу. Яны рыхтуюцца даўно.
Такім чынам, там прыкладаюцца велізарныя лагістычныя намаганні.
Таму вайна ніколі не пачынаецца так, як яе падаюць грамадскасці, — раптоўна, за адну ноч.
Заўсёды нешта адбываецца ў фонавым рэжыме.
А ў выпадку вайны ва Украіне, напрыклад, было зразумела за некалькі тыдняў да гэтага, што рухаюцца войскі.
Усё было падрыхтавана вельмі, вельмі старанна.
І ўсё гэта, вядома, таксама велізарны бізнес.
І таму тыя, хто займаецца гэтай справай, вядома ж, павінны быць своечасова інфармаваныя.
Таму зброевая прамысловасць павінна своечасова атрымліваць інфармацыю, што ў хуткім часе спатрэбіцца больш
зброі, чым раней, бо ў такой вайне вельмі вялікая колькасць зброі павінна быць знішчана вельмі хутка.
І, вядома, папаўненне павінна быць вельмі хуткім.
Яшчэ адзін важны аспект вайны — пераход эканомікі з мірнага рэжыму на ваенны.
Гэта таксама трэба зноў падрыхтаваць.
Такім чынам, у закуліссі адбываецца ўсялякая розная дзейнасць, пра якую звычайны грамадзянін зусім не ведае.
Цікава, што войны, і сённяшнія, і мінулыя, вядуцца не дзеля перамогі.
Вайны — гэта не што іншае, як сродак прасоўвання зброевай прамысловасці.
І сёння зброевая прамысловасць цалкам знаходзіцца ў руках ІТ-індустрыі і буйных фінансавых карпарацый.
І зараз яны сутыкаюцца з цяжкасцямі; яны не атрымліваюць дастатковай прыбытку. І цяпер
яны атрымліваюць гэты прыбытак праз войны.
Як зрабіць нацыі гатовымі ісці на вайну зноў і зноў.
Урады кажуць людзям, што мы супраць іншага ўрада.
Такім чынам, вораг проста ствараецца.
Такім чынам, у выпадку з Украінай раптам усё звялося да вялікага дыктатара Пуціна.
Украіна выглядае як Давід супраць Галіафа Расіі.
А нармальныя людзі ад прыроды заўсёды на баку Давіда і адразу ж супраць Галіяфа.
Амерыканскі ўрад зараз паводзіць сябе так, быццам ён з'яўляецца найвялікшым ворагам кітайскага ўрада.
Насамрэч, буйныя амерыканскія ІТ-кампаніі супрацоўнічаюць з буйнымі кітайскімі ІТ-кампаніямі.
Па сутнасці, заўсёды ў закуліссі прасоўваюцца эканамічныя інтарэсы і саюзы.
А людзям, звычайным людзям на вуліцы, проста ствараецца ўражанне, што адна дзяржава ваюе з іншай.
Бо гэта адзіны спосаб ідэалагічна прымусіць людзей фактычна ўдзельнічаць у гэтых войнах і,
напрыклад, пасылаць сваіх сыноў і дачок на поле бою.
Роля, якую адыгрываюць некампетэнтныя і шантажаваныя палітыкі.
Такім чынам, ёсць два феномены, якія я лічу цікавымі.
Па-першае, некампетэнтнасць гэтых людзей, з-за якой яны зусім не здольныя самастойна вызначаць палітычны курс.
І па-другое, магчыма, таксама ўразлівасць да шантажу.
Такім чынам, мы ведаем, што людзі, якіх цяпер прызначаюць на пэўныя пасады, раней ніколі не мелі да іх ніякага дачынення.
Мы ведаем, што, напрыклад, Урсула фон дэр Ляйен была міністрам абароны, хоць ніколі не была звязана
з гэтай сферай і не разумела сутнасці гэтай ролі.
Мы ведаем, што будуць прызначаны яшчэ многія міністры, асабліва з Партыі зялёных.
Спадар Габек, напрыклад, калісьці вывучаў філалогію,
Але цяпер ён міністр эканомікі і павінен быць абсалютным эканамічным экспертам, кімсьці,
хто працаваў у гэтай галіне 40 ці 50 гадоў.
Цяпер ён павінен даваць ім інструкцыі і ствараць для іх законы.
Гэта, вядома, абсалютна абсурдна.
І яшчэ ёсць іншы фактар.
Некаторых з гэтых людзей, відавочна, таксама лёгка шантажаваць.
Такім чынам, нам трэба зірнуць на гісторыю нашага канцлера.
Наш канцлер глыбока замешаны ў скандале Cum-Ex і павінен быць прыцягнуты да адказнасці за скандал Cum-Ex.
і таксама глыбока ўцягнуты ў справу аб банкруцтве Беנקo, у тое, што спадару Бенкo больш-менш далі 500 мільёнаў грошай
нямецкіх падаткаплацельшчыкаў нібыта для выратавання Karstadt-Kaufhof, чым выратавальная аперацыя ніколі не была.
Мы ведаем, што кампанія Karstadt-Kaufhof на мінулым тыдні ў трэці раз за чатыры гады абвясціла
сябе банкрутам, нягледзячы на ўсе гэтыя грошы.
Такім чынам, сродкі перамяшчаліся за кулісамі.
Падатковыя грошы, г.зн. грошы, заробленыя нямецкімі рабочымі, апынуліся ў кішэнях мільярдэраў.
І найважнейшымі каталізатарамі ў гэтым працэсе былі нямецкія палітыкі, у тым ліку спадар Шольц.
Хто сапраўды вызначае палітыку.
І сам спадар Шольц таксама не стварае ўласную палітыку.
Яго дзяржаўны сакратар гэта робіць.
І самы важны дзяржаўны сакратар спадара Шольца — спадар Ёрг Пукіс.
І ён выходзіць з шэрагаў «Голдман Сакс».
І найбуйнейшым акцыянерам Goldman Sachs з'яўляецца ні хто іншы, як BlackRock.
Цікава тое, што адбываецца на ўзроўні парламенцкіх дзяржаўных сакратароў, бо менавіта гэтыя людзі вызначаюць палітыку.
Напрыклад, найважнейшай парламенцкай дзяржаўнай сакратаркай спадара Хабека з'яўляецца жанчына па імені Эльга Барш,
якая 20 гадоў працавала ў JP Morgan у лонданскім Сіці, а потым у BlackRock, перш чым далучыцца да спадара Хабека.
А для мяне ўсё, што робіць спадар Габек, — гэта не больш чым падрыхтоўчая праца на карысць БлэкРок.
Сусветная сітуацыя адносна палітыкаў, схільных да шантажу.
Біяграфія Уладзіміра Зяленскага таксама даволі цікавая. Ён з'явіўся практычна з ніадкуль як акцёр і раптам стаў прэзідэнтам.
За ім стаяў магутны спонсар, а менавіта мільярдэр, спадар Каломoyскі, якому на той час ужо было
забаронена ўезд у Злучаныя Штаты з-за карупцыі.
Такім чынам, я лічу, што ўжо адна гэтая сувязь робіць спадара Зельэнскага настолькі ўразлівым да шантажу, што вы можаце
даваць яму любыя ўказанні, а ён ужо не зможа ім супрацьстаяць.
І, што цікава, нешта падобнае датычыцца і Беньяміна Нетаньяху.
У Беньяміна Нетаньяху на працягу многіх гадоў былі сур'ёзныя праблемы з сістэмай правасуддзя ў Ізраілі,
таму што яго абвінавачвалі ў пратэкцыянізме, карупцыі і гэтак далей, у тым ліку ў хабары.
І супраць яго вядзецца некалькі спраў.
І гэта, вядома, робіць яго схільным да шантажу.
І я не думаю, што гэта так складана, калі за кулісамі ёсць сіла, якая кажа яму: «Слухай, калі ты так зробіш,
мы на нейкі час пакінем цябе ў спакоі перад законам».
Калі вы не зробіце тое, што мы просім, у будучыні вам стане цяжка.
Такім чынам, усе гэтыя людзі ў пэўнай ступені ўразлівыя да шантажу.
Джо Байдэн у Амерыцы ўразлівы для шантажу з-за яго ролі ва Украіне.
Некалькі гадоў таму ён быў вельмі важным чалавекам ва Украіне.
І ягоны сын, вядома ж, глыбока замяшаны ў карупцыйным скандале ва Украіне.
І таму спадар Байдэн таксама ўразлівы для шантажу.
Галоўная праблема ў тым, што, калі большасць людзей думае пра Злучаныя Штаты, яны глядзяць на Белы дом і лічаць, што
прэзідэнт Злучаных Штатаў — самы ўплывовы чалавек у свеце.
Гэта абсалютная лухта.
Самы ўплывовы чалавек у свеце на дадзены момант, калі проста на яго паглядзець, — гэта не ў сабе стары,
які, відавочна, ужо не разумее, што адбываецца вакол яго.
І гэта таксама даволі ясна паказвае, што гэты чалавек больш не кантралюе сітуацыю, а знаходзіцца пад уплывам іншых сіл.
І ўлады, якія ім кіруюць, не ў Белым доме, і не ў Вашынгтоне.
Хутчэй, улады, якія яго кантралююць, знаходзяцца з аднаго боку на Уол-стрыт, а з другога — у Сіліконавай даліне.
Такім чынам, куды б мы ні паглядзелі, мы заўсёды знаходзім людзей, на якіх можна аказаць значны ціск з-за
куліс і якіх потым можна накіраваць у пэўным кірунку.
Эрнст Вольф бачыць у кулісах моцную, каардынуючую сілу.
Цытата: «Здароўевы крызіс 2019-2023 гадоў выявіў феномен, які быў у значнай ступені ігнараваны асноўнымі СМІ:
Ніколі раней у гісторыі нацыянальных дзяржаў амаль 200 урадаў па ўсім свеце не дзейнічалі ўзгоднена.
Яны ўвялі каранцін і абавязковыя маскі, а потым прымушалі людзей «вакцынавацца».
Вельмі нешмат урадаў вытрымалі.
Для мяне гэта сведчанне моцнай, каардынуючай сілы за кулісамі.
На маю думку, гэта і ёсць тая сіла, пра якую я казаў тры гады: лічбава-фінансавы комплекс.
Усё ж такі, шматпалярны свет ці «адзінае сусветнае панаванне»?
І таму нам падсоўваюць гэтую новую казку, што мы на шляху да шматполюснага свету, у
якім краіны БРІКС набудуць асаблівага значэння.
Гэта найвялікшая лухта, якая зараз распаўсюджваецца.
Таксама шырока паведамляецца, што долар памірае, што гегемонія долара змяншаецца.
Долар ніколі не быў такім моцным, як за апошнія два гады.
А краіны БРІКС — гэта стварэнне лічбава-фінансавага комплексу, каб адцягнуць людзей ад рэальнай улады ЗША.
Таму што краіны БРІКС прытрымліваюцца дакладна той жа праграмы, што і Захад.
Такім чынам, найбуйнейшая краіна БРІКС — Кітай.
У Кітаі прасоўваецца лічбавая грашовая адзінка цэнтральнага банка.
ШІ становіцца ўсё мацнейшым.
Дронамі карыстаюцца для назірання, прымяняецца распазнаванне твараў і гэтак далей.
Цяпер усталявана абсалютная лічбавая дыктатура.
Тое ж самае датычыцца і Расіі.
У Расіі расце папулярнасць штучнага інтэлекту.
Лічбавы рубель будзе ўведзены ў Расіі праз два месяцы.
Гэта дакладна тая ж праграма.
Такім чынам, усе гэтыя палітыкі — не больш чым маленькія лялькі, якія гуляюць паводле гэтых правілаў, закліканых
адцягнуць увагу людзей ад сапраўднай улады за кулісамі, а менавіта — лічбава-фінансавага комплексу.
Вайны ніколі не здараюцца выпадкова.
Паводле Э. Вольфа, яны ніколі не служылі мэце вызвалення краін ад пагрозы і прыгнёту.
Цяперашняя «ваенная барабанная дроб» таксама, здаецца, служыць мэце, каб зноў адцягнуць увагу людзей.
Адцягваючы ўвагу ад гэтай сілы, што ўсё каардынуе з-за куліс і якая толькі што паказала сваё
пачварнае аблічча падчас пандэміі каранавіруса.
Цяпер ёсць магчымасць цалкам іх выкрыць.
Таму, калі ласка, дапамажыце распаўсюдзіць інфармацыю пра гэтыя важныя сувязі.