Πρέπει να ξαναγίνουμε έτοιμοι για πόλεμο.
Αυτή η δήλωση του υπουργού Άμυνας Pistorius τον Νοέμβριο του 2023 σόκαρε τους ανθρώπους στη Γερμανία.
Ο Γερμανός υπουργός Υγείας θέλει να εξοπλίσει το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης για μελλοντικές στρατιωτικές συγκρούσεις.
Ο Σύνδεσμος Πόλεων και Δήμων ζητά την κατασκευή νέων καταφυγίων και ο Υπουργός Παιδείας
σχεδιάζει να εισαγάγει την πολιτική άμυνα στα σχολεία.
Παρόμοιες δηλώσεις ακούγονται και από τη Μεγάλη Βρετανία.
Τον Ιανουάριο του 2024, ο επικεφαλής του βρετανικού στρατού κάλεσε τις αρχές να προετοιμαστούν για πόλεμο με τη Ρωσία.
Είναι η Δυτική Ευρώπη συντονισμένη σε έναν θερμό πόλεμο ή ο υποδαυλισμένος φόβος του πολέμου
χρησιμεύει για να αποσπάσει την προσοχή των ανθρώπων;
Ο Ernst Wolff, δημοσιογράφος, συγγραφέας και ειδικός σε θέματα οικονομίας, χρηματοοικονομικών
και πολιτικής, έδωσε πρόσφατα μια συνέντευξη.
Σε μια συνέντευξη με τον συγγραφέα Sören Schumann, ρίχνει φως στο θέμα του πολέμου από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία.
Τα παρακάτω αποσπάσματα από τη συνέντευξη αποτελούν μια σημαντική αντί-φωνή στις τρέχουσες κραυγές πολέμου.
Γιατί μόνο όσοι μαθαίνουν από την ιστορία δεν είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν.
Εγώ θα έλεγα ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα.
Πώς θα συνοψίζατε την τρέχουσα κατάσταση στον κόσμο με όρους πολέμου ή ειρήνης;
Πού βρισκόμαστε σήμερα;
Ω ναι, νομίζω ότι βρισκόμαστε σε μια πραγματικά επικίνδυνη κατάσταση αυτή τη στιγμή.
Πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια, δεν νομίζω ότι κανείς θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα υπήρχαν δύο πόλεμοι στον κόσμο το 2023 και
δύο πιθανές εστίες ανάφλεξης που θα μπορούσαν πραγματικά να εξαπλωθούν σε διάφορες χώρες και να έχουν τη
δυνατότητα να οδηγήσουν σε παγκόσμιο πόλεμο κάποια στιγμή.
Πιθανότατα δεν θα μπορούσατε να τα φανταστείτε όλα αυτά πριν από λίγα χρόνια.
Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα τώρα και πρέπει να την αποδεχτούμε.
Αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσετε αυτή τη στιγμή ότι το πιο επικίνδυνο πράγμα σε όλη αυτή την κατάσταση είναι ότι καμία
από τις δύο πλευρές δεν κάνει καμία προσπάθεια αποκλιμάκωσης.
Το μόνο που βλέπω αυτή τη στιγμή είναι ότι όλο και περισσότερο καύσιμο ρίχνεται στη φωτιά από όλες
τις πλευρές και ότι οι κίνδυνοι αυξάνονται συνεχώς.
Φυσικά, ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο ρόλος των πρώην ειρηνιστών που τώρα έχουν μετατραπεί σε πολεμοκάπηλους της ερήμου.
Δεν πρέπει λοιπόν να ξεχνάμε:
Ζούμε εδώ στη Γερμανία με μια κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν οι Πράσινοι, οι οποίοι
διεξήγαγαν την προεκλογική εκστρατεία με το σύνθημα
Όχι όπλα σε εμπόλεμες ζώνες! και οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει τώρα, για παράδειγμα, ότι πάνω από δέκα φορές
περισσότερα όπλα παρέχονται στην εμπόλεμη ζώνη του Ισραήλ από ό,τι μόλις πριν από ενάμιση χρόνο.
Πολλά έχουν αλλάξει στο παρασκήνιο και, κατά τη γνώμη μου, τα σημάδια δείχνουν μια καταιγίδα.
Οι πόλεμοι δεν γίνονται ποτέ τυχαία! Οι πόλεμοι προετοιμάζονται πάντα για πολύ, πολύ καιρό.
Αυτό ισχύει για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτό ισχύει για όλους τους πολέμους από τότε. Είναι προετοιμασμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Επομένως, αυτή είναι επίσης μια τεράστια υλικοτεχνική προσπάθεια που καταβάλλεται.
Έτσι, ένας πόλεμος δεν συμβαίνει ποτέ με τον τρόπο που παρουσιάζεται στο κοινό, ξαφνικά από τη μια μέρα στην άλλη.
Υπάρχουν πάντα πράγματα σε κίνηση στο παρασκήνιο.
Και στον πόλεμο στην Ουκρανία, για παράδειγμα, μπορούσες να καταλάβεις εβδομάδες πριν ότι τα στρατεύματα μετακινούνταν.
Όλα προετοιμάστηκαν πολύ, πολύ προσεκτικά.
Και φυσικά το όλο θέμα είναι επίσης μια τεράστια επιχείρηση.
Και γι' αυτό το λόγο όσοι εμπλέκονται σε αυτή την επιχείρηση πρέπει φυσικά να ενημερώνονται εγκαίρως.
Έτσι, η βιομηχανία όπλων πρέπει να ενημερωθεί εγκαίρως ότι σύντομα θα χρειαστεί μεγαλύτερος αριθμός όπλων από
ό,τι προηγουμένως, διότι πολλά όπλα πρέπει να καταστραφούν πολύ γρήγορα σε έναν πόλεμο όπως αυτός.
Και φυσικά πρέπει να παραδώσουμε περισσότερα πολύ γρήγορα.
Έτσι, αυτή η μετατροπή της οικονομίας από μια οικονομία ειρηνικής περιόδου σε μια πολεμική
οικονομία είναι επίσης σημαντική στον πόλεμο.
Αυτό πρέπει επίσης να προετοιμαστεί ξανά.
Έτσι, συμβαίνουν διάφορα πράγματα στο παρασκήνιο που ο απλός πολίτης δεν τα αντιλαμβάνεται καθόλου.
Το ενδιαφέρον με τους πολέμους είναι ότι σήμερα, αλλά και στο παρελθόν, οι πόλεμοι δεν γίνονται για να κερδηθούν.
Αντίθετα, οι πόλεμοι δεν είναι τίποτα περισσότερο από την προώθηση της βιομηχανίας όπλων.
Και η αμυντική βιομηχανία βρίσκεται πλέον πλήρως στα χέρια της βιομηχανίας
πληροφορικής και των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ομίλων.
Και έχουν προβλήματα αυτή τη στιγμή, δεν βγάζουν αρκετά κέρδη. Και τώρα βγάζουν αυτά τα κέρδη μέσω των πολέμων.
Πώς να κάνεις τους ανθρώπους πρόθυμους να πάνε στον πόλεμο ξανά και ξανά.
Οι κυβερνήσεις προσποιούνται στον λαό ότι είμαστε εναντίον της άλλης κυβέρνησης.
Έτσι απλά δημιουργείται ένας εχθρός.
Έτσι, στην περίπτωση της Ουκρανίας, ήταν ξαφνικά ο μεγάλος δικτάτορας Πούτιν.
Η Ουκρανία μοιάζει με τον Δαβίδ απέναντι στον Γολιάθ της Ρωσίας.
Και οι φυσιολογικοί άνθρωποι φυσικά συμμαχούν πάντα με τον Δαβίδ και είναι αμέσως εναντίον του Γολιάθ.
Η αμερικανική κυβέρνηση συμπεριφέρεται σήμερα σαν να είναι ο μεγάλος αντίπαλος της κινεζικής κυβέρνησης.
Στην πραγματικότητα, οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες πληροφορικής συνεργάζονται με
τις μεγάλες κινεζικές εταιρείες πληροφορικής.
Βασικά, υπάρχει πάντα κάποιο είδος οικονομίας ή συμμαχίας που προωθείται στο παρασκήνιο.
Και οι άνθρωποι, οι απλοί άνθρωποι στο δρόμο, απλά παρουσιάζουν αυτή την εικόνα ενός κράτους που πολεμά ένα άλλο κράτος.
Διότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να οδηγηθούν οι άνθρωποι ιδεολογικά στο να λάβουν πραγματικά μέρος σε
αυτούς τους πολέμους και, για παράδειγμα, να στείλουν τους ίδιους τους γιους και τις κόρες τους στη μάχη.
Ο ρόλος που διαδραματίζουν οι ανίκανοι και εκβιάσιμοι πολιτικοί.
Υπάρχουν λοιπόν δύο ενδιαφέροντα φαινόμενα για μένα.
Πρώτον, η ανικανότητα αυτών των ανθρώπων, η οποία τους καθιστά εντελώς ανίκανους να
θέσουν οι ίδιοι κατευθυντήριες γραμμές πολιτικής.
Και δεύτερον, ενδεχομένως και η πιθανότητα εκβιασμού.
Γνωρίζουμε λοιπόν ότι οι άνθρωποι που τοποθετούνται τώρα σε ορισμένες θέσεις δεν είχαν ποτέ καμία σχέση με αυτές τις θέσεις.
Έτσι, γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι είχαμε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία ήταν υπουργός Άμυνας, αν και δεν είχε
ποτέ καμία σχέση με αυτό και δεν είχε ιδέα για τη δουλειά.
Γνωρίζουμε ότι πολλοί άλλοι υπουργοί έχουν αναπτυχθεί, ιδίως στον τομέα των πράσινων υπουργών.
Ο κ. Habeck, για παράδειγμα, σπούδασε κάποτε φιλολογία,
είναι τώρα υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων και, ως εκ τούτου, υποτίθεται ότι είναι ένας απόλυτος
επαγγελματίας της οικονομίας, άνθρωποι που έχουν εργαστεί σε αυτόν τον κλάδο για 40 ή 50 χρόνια,
Τώρα υποτίθεται ότι θα τους δώσει οδηγίες και θα φτιάξει τους νόμους γι' αυτούς.
Αυτό είναι φυσικά εντελώς παράλογο.
Και υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας.
Κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους είναι προφανώς επίσης εύκολο να εκβιαστούν.
Πρέπει λοιπόν να ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία του Ομοσπονδιακού Καγκελάριου μας.
Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος μας είναι βαθιά μπλεγμένος στο σκάνδαλο cum-ex και θα έπρεπε να δικαστεί για το σκάνδαλο cum-ex.
και εμπλέκεται επίσης σε μεγάλο βαθμό στην πτώχευση της Benko, στο γεγονός ότι στον κ. Benko δόθηκαν λίγο πολύ περίπου 500 εκατ.
ευρώ από χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων για να σωθεί δήθεν η Karstadt-Kaufhof, η οποία δεν ήταν ποτέ επιχείρηση διάσωσης.
Γνωρίζουμε ότι η Karstadt-Kaufhof κατέθεσε αίτηση πτώχευσης την περασμένη εβδομάδα για τρίτη
φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια, παρά τα τόσα χρήματα.
Έτσι, τα χρήματα έχουν μετακινηθεί στο παρασκήνιο.
Φορολογικά χρήματα, δηλαδή χρήματα που έχουν κερδίσει οι Γερμανοί εργαζόμενοι, έχουν καταλήξει στις τσέπες δισεκατομμυριούχων.
Και οι σημαντικότεροι καταλύτες ήταν οι Γερμανοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένου του κ. Scholz.
Ποιος κάνει την πολιτική στην πραγματικότητα.
Ο ίδιος ο κ. Scholz δεν ασκεί τη δική του πολιτική.
Αυτό το κάνει ο υφυπουργός του.
Και ο υφυπουργός του κ. Scholz, ο πιο σημαντικός, είναι ο κ. Jörg Pukis.
Και προέρχεται από τις τάξεις της Goldman Sachs.
Και ο μεγαλύτερος μέτοχος της Goldman Sachs δεν είναι άλλος από την BlackRock.
Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το τι συμβαίνει σε επίπεδο κοινοβουλευτικών υφυπουργών, διότι
αυτοί είναι οι άνθρωποι που καθορίζουν την πολιτική.
Και η πιο σημαντική κοινοβουλευτική υφυπουργός του κ. Habeck, για παράδειγμα, είναι μια γυναίκα, η Elga Bartsch, η οποία
εργάστηκε για την JP Morgan στο City του Λονδίνου για 20 χρόνια και εργάστηκε για την BlackRock πριν ενταχθεί στον κ. Habeck.
Και για μένα, όλα όσα κάνει ο κ. Habeck δεν είναι τίποτα περισσότερο από το να εργάζεται για την BlackRock.
Ποια είναι η κατάσταση παγκοσμίως όσον αφορά τους εκβιάσιμους πολιτικούς.
Το ιστορικό του Βλαντιμίρ Σελένσκι είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον, καθώς εμφανίστηκε ουσιαστικά από το πουθενά ως ηθοποιός και
ξαφνικά έγινε πρόεδρος, ο οποίος είχε έναν μεγάλο υποστηρικτή στο παρασκήνιο, δηλαδή έναν δισεκατομμυριούχο, τον
κ. Κολομόισκι, στον οποίο είχε ήδη απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ εκείνη την εποχή λόγω διαφθοράς.
Νομίζω λοιπόν ότι αυτή και μόνο η σχέση με αυτόν τον δισεκατομμυριούχο καθιστά τον κ. Selenski τόσο ευάλωτο στον
εκβιασμό που μπορείτε να του δίνετε οδηγίες όπως θέλετε, ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί σε αυτές τις οδηγίες.
Και, είναι αρκετά ενδιαφέρον, κάτι παρόμοιο ισχύει και για τον Βενιαμίν Νετανιάχου.
Ο Βενιαμίν Νετανιάχου έχει μεγάλα προβλήματα με τη δικαιοσύνη στο Ισραήλ εδώ και χρόνια, επειδή κατηγορείται
για ευνοιοκρατία, διαφθορά και ούτω καθεξής, για εκβιασμό.
Και υπάρχουν αρκετές αγωγές εναντίον του.
Και αυτό, φυσικά, τον καθιστά επίσης ευάλωτο σε εκβιασμούς.
Και δεν νομίζω ότι είναι τόσο δύσκολο αν κάποια δύναμη στο παρασκήνιο του πει να προσέχει, αν το
κάνεις αυτό, θα σε αφήσουμε ήσυχο νομικά για λίγο.
Αν δεν κάνετε αυτό που σας ζητάμε, τα πράγματα θα γίνουν δύσκολα για εσάς στο μέλλον.
Έτσι, όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι ευάλωτοι σε εκβιασμούς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Ο Τζο Μπάιντεν στην Αμερική είναι ευάλωτος σε εκβιασμούς λόγω του ρόλου του στην Ουκρανία.
Ήταν ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος στην Ουκρανία πριν από μερικά χρόνια.
Και ο γιος του είναι φυσικά βαθιά μπλεγμένος σε ένα βάλτο διαφθοράς στην Ουκρανία.
Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο κ. Μπάιντεν μπορεί να εκβιαστεί.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν σκέφτονται τις ΗΠΑ, βλέπουν τον Λευκό Οίκο και νομίζουν ότι
ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο.
Αυτό είναι απόλυτη ανοησία.
Ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο αυτή τη στιγμή, αν τον κοιτάξουμε απλά, είναι ένας παράφρων γέρος
που προφανώς δεν ξέρει πλέον τι συμβαίνει γύρω του.
Και αυτό δείχνει επίσης ξεκάθαρα ότι αυτός ο άνθρωπος δεν έχει πλέον τίποτα υπό έλεγχο, αλλά ότι ελέγχεται από άλλες δυνάμεις.
Και οι δυνάμεις που την ελέγχουν δεν κάθονται στον Λευκό Οίκο, δεν κάθονται στην Ουάσινγκτον.
Αντίθετα, οι δυνάμεις που την ελέγχουν βρίσκονται από τη μία πλευρά στη Wall Street και από την άλλη στη Silicon Valley.
Έτσι, όπου κι αν ψάξουμε, βρίσκουμε πάντα ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να ασκήσουμε μεγάλη πίεση από το
παρασκήνιο και τους οποίους μπορούμε στη συνέχεια να οδηγήσουμε προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Ο Ernst Wolff βλέπει μια ισχυρή, συντονιστική δύναμη στο παρασκήνιο.
Απόσπασμα: Η υγειονομική κρίση 2019-2023 μας έδειξε ένα φαινόμενο που έχει αποκρυβεί σε μεγάλο βαθμό από την επικρατούσα τάση:
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία των εθνικών κρατών σχεδόν 200 κυβερνήσεις στον κόσμο δεν έδρασαν με ομοφωνία.
Εισήγαγαν καραντίνα και υποχρεωτικές μάσκες και στη συνέχεια προέτρεψαν τους ανθρώπους να εμβολιαστούν.
Πολύ λίγες κυβερνήσεις αντιστάθηκαν.
Για μένα, αυτό αποτελεί ένδειξη μιας ισχυρής, συντονιστικής δύναμης στο παρασκήνιο.
Στα μάτια μου, αυτή είναι η δύναμη για την οποία μιλάω εδώ και τρία χρόνια, το ψηφιακό-χρηματοοικονομικό σύμπλεγμα.
Πολυπολικός κόσμος ή μονοκοσμική κυριαρχία τελικά;
Και γι' αυτό μας λένε αυτό το νέο παραμύθι ότι βρισκόμαστε στο δρόμο προς έναν πολυπολικό κόσμο, στον
οποίο τα κράτη BRICS θα αποκτήσουν ιδιαίτερη σημασία.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανοησία που διαδίδεται αυτή τη στιγμή.
Φημολογείται επίσης ότι το δολάριο πεθαίνει, ότι η υπεροχή του δολαρίου μειώνεται.
Το δολάριο δεν ήταν ποτέ τόσο ισχυρό όσο τα τελευταία δύο χρόνια.
Και οι χώρες BRICS είναι ένα δημιούργημα του ψηφιακού-χρηματοπιστωτικού συμπλέγματος για να αποσπάσει την
προσοχή των ανθρώπων από τη δύναμη των ΗΠΑ στην πραγματικότητα.
Επειδή οι χώρες BRICS εφαρμόζουν ακριβώς την ίδια ατζέντα που εφαρμόζεται στη Δύση.
Έτσι, η μεγαλύτερη χώρα των BRICS είναι η Κίνα.
Η Κίνα προχωράει με το ψηφιακό χρήμα της κεντρικής τράπεζας.
Η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται όλο και πιο ισχυρή.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται για επιτήρηση, αναγνώριση προσώπου κ.ο.κ.
Έχει πλέον εγκαθιδρυθεί μια απόλυτη ψηφιακή δικτατορία.
Το ίδιο ισχύει και για τη Ρωσία.
Η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται σε άνοδο στη Ρωσία.
Το ψηφιακό ρούβλι θα εισαχθεί στη Ρωσία σε δύο μήνες.
Αυτή είναι ακριβώς η ίδια ατζέντα.
Έτσι, όλοι αυτοί οι πολιτικοί δεν είναι τίποτα περισσότερο από μικρές μαριονέτες που παίζουν αυτό το παιχνίδι, το οποίο έχει ως
στόχο να αποσπάσει την προσοχή των ανθρώπων από την πραγματική υπερδύναμη στο παρασκήνιο,
δηλαδή το ψηφιακό-χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα.
Έτσι, οι πόλεμοι δεν γίνονται ποτέ τυχαία.
Σύμφωνα με τον E. Wolff, ποτέ δεν υπηρέτησαν τον σκοπό της απελευθέρωσης χωρών από απειλές και καταπίεση.
Έτσι, η σημερινή πολεμική δύναμη φαίνεται επίσης να εξυπηρετεί τον στόχο της απόσπασης
της προσοχής των ανθρώπων για άλλη μια φορά
Για να αποσπάσει την προσοχή από αυτή την πανσυντονιστική δύναμη στο παρασκήνιο, η οποία μόλις έδειξε ένα
κομμάτι από το άσχημο πρόσωπό της με την πανδημία της κορώνας.
Τώρα είναι η ευκαιρία να τους εκθέσετε πλήρως.
Γι' αυτό σας παρακαλούμε να βοηθήσετε στη διάδοση αυτών των σημαντικών συνδέσεων.