ما باید دوباره برای جنگ آماده شویم.
این اظهارات وزیر دفاع، پیستوریوس، در نوامبر ۲۰۲۳ مردم آلمان را شوکه کرد.
وزیر بهداشت آلمان می‌خواهد سیستم مراقبت‌های بهداشتی را برای درگیری‌های نظامی آینده آماده کند.
انجمن شهرها و شهرداری‌ها خواستار ساخت سنگرهای جدید است و وزیر آموزش و پرورش قصد دارد دفاع مدنی را در مدارس معرفی کند.
اظهارات مشابهی از بریتانیا نیز شنیده می‌شود.
در ژانویه ۲۰۲۴، رئیس ارتش بریتانیا از مقامات خواست تا برای جنگ با روسیه آماده شوند.
آیا اروپای غربی برای یک جنگ داغ «آماده» می‌شود، یا ترس از جنگ برای منحرف کردن توجه مردم دامن زده می‌شود؟
ارنست ولف، روزنامه‌نگار، نویسنده و کارشناس اقتصاد، امور مالی و سیاست، اخیراً مصاحبه‌ای انجام داد.
در گفت‌وگو با نویسنده سورن شومان، او موضوع جنگ را از دیدگاهی کاملاً متفاوت روشن می‌کند.
گزیده‌های زیر از مصاحبه، نقطه‌مقابل مهمی برای «فریادهای جنگی» کنونی هستند.
زیرا تنها کسانی که از تاریخ می‌آموزند، محکوم به تکرار آن نیستند.
من می‌گویم، بیایید مستقیماً به اصل مطلب بپردازیم.
وضعیت کنونی جهان را از منظر جنگ و صلح چگونه خلاصه می‌کنید؟
در حال حاضر کجا هستیم؟
آه بله، فکر می‌کنم در حال حاضر در وضعیت بسیار متزلزلی قرار داریم.
خب، فکر می‌کنم سه یا چهار سال پیش هیچ‌کس نمی‌توانست تصور کند که در سال ۲۰۲۳ دو جنگ در جهان وجود داشته باشد و دو کانون تنش بالقوه
وجود داشته باشد که عملاً بتوانند در کشورهای دیگر گسترش یابند و در واقع پتانسیل این را
داشته باشند که در مقطعی به جنگ جهانی منجر شوند.
خب، هیچ‌کدام از این‌ها چند سال پیش قابل تصور نبود.
اما اکنون این یک واقعیت است و ما باید آن را بپذیریم.
اما در حال حاضر مهم است که بپذیریم خطرناک‌ترین جنبهٔ این وضعیت آن است که هیچ‌یک از دو طرف تلاشی برای کاهش تنش انجام نمی‌دهند.
در حال حاضر، تنها چیزی که می‌بینم این است که از همه طرف‌ها سوخت بیشتری به آتش افزوده
می‌شود و خطرات در واقع پیوسته در حال افزایش هستند.
البته نقش صلح‌طلبان سابق که اکنون به جنگ‌طلبان صحرایی تبدیل شده‌اند نیز جالب است.
پس نباید فراموش کنیم:
اینجا در آلمان، ما با دولتی زندگی می‌کنیم که حزب سبز در آن حضور دارد، حزبی که تحت شعار
«در مناطق جنگی هیچ سلاحی!» و کسانی که اکنون، برای مثال، تضمین کرده‌اند که بیش از ده برابر سلاح نسبت به یک
سال و نیم پیش به منطقه جنگی اسرائیل تحویل داده می‌شود.
پس پشت صحنه تغییرات عظیمی رخ داده است و به نظر من نشانه‌ها حاکی از روزهای طوفانی پیش رو هستند.
جنگ‌ها هرگز به‌طور تصادفی رخ نمی‌دهند! جنگ‌ها همیشه برای مدت‌ها طولانی آماده می‌شوند.
این موضوع در مورد جنگ جهانی اول صدق می‌کند و در مورد جنگ جهانی دوم نیز صدق می‌کند.
این موضوع از آن زمان به بعد در مورد همه جنگ‌ها صدق می‌کند. آن‌ها برای مدت طولانی آماده شده‌اند.
پس این یک تلاش لجستیکی عظیم است که در آنجا در جریان است.
پس یک جنگ هرگز آن‌طور که به مردم نشان می‌دهند، ناگهان و یک‌شبه رخ نمی‌دهد.
همیشه در پس‌زمینه اتفاقاتی در حال رخ دادن است.
و در مورد جنگ اوکراین، برای مثال، هفته‌ها پیش از آن روشن بود که تحرکات نیرو در حال انجام است.
همه چیز خیلی خیلی با دقت آماده شده بود.
و کل ماجرا، البته، یک کسب‌وکار عظیم هم هست.
و به همین دلیل است که افراد درگیر در این کسب‌وکار باید، البته، به‌موقع مطلع شوند.
بنابراین صنعت تسلیحات باید به‌موقع مطلع شود که به‌زودی به تعداد بیشتری سلاح نسبت به گذشته نیاز خواهد بود، زیرا در
چنین جنگی باید تعداد زیادی از سلاح‌ها خیلی سریع نابود شوند.
و البته، تأمین مجدد باید بسیار سریع باشد.
یکی دیگر از جنبه‌های مهم جنگ، انتقال اقتصاد از حالت صلح به حالت جنگ است.
آن هم باید دوباره آماده شود.
پس در پس‌زمینه انواع و اقسام اتفاقاتی در جریان است که شهروند عادی از آن‌ها کاملاً بی‌خبر است.
نکتهٔ جالب در مورد جنگ‌ها این است که جنگ‌های امروزی و گذشته برای پیروز شدن جنگیده نمی‌شوند.
جنگ‌ها چیزی جز وسیله‌ای برای رونق صنعت تسلیحات نیستند.
و امروز، صنعت تسلیحات کاملاً در دست صنعت فناوری اطلاعات و شرکت‌های بزرگ مالی است.
و در حال حاضر با مشکلات مواجه هستند؛ سود کافی به‌دست نمی‌آورند. و اکنون این سودها را از طریق جنگ‌ها به‌دست می‌آورند.
چگونه ملت‌ها را وادار کنیم بارها و بارها به جنگ بروند.
دولت‌ها به مردم می‌گویند که ما مخالف دولت دیگر هستیم.
پس دشمنی به‌سادگی ساخته می‌شود.
پس در مورد اوکراین، ناگهان همه‌چیز درباره دیکتاتور بزرگ پوتین بود.
اوکراین مانند داوود در برابر جالوت روسیه به نظر می‌رسد.
و فرد عادی به‌طور طبیعی همیشه طرفدار داوود است و بلافاصله با جالوت مخالف می‌شود.
دولت آمریکا در حال حاضر طوری رفتار می‌کند که گویی بزرگ‌ترین دشمن دولت چین است.
در واقع، شرکت‌های بزرگ فناوری اطلاعات آمریکا با شرکت‌های بزرگ فناوری اطلاعات چین همکاری می‌کنند.
اساساً، همواره منافع و اتحادهای اقتصادی در پس‌صحنه ترویج می‌شوند.
و به مردم عادی در خیابان صرفاً این تصور القا می‌شود که یک دولت با دولت دیگری می‌جنگد.
زیرا این تنها راه ایدئولوژیک برای وادار کردن مردم به مشارکت واقعی در این جنگ‌ها و، برای مثال،
فرستادن پسران و دختران خود به میدان نبرد است.
نقش بازی‌شده توسط سیاستمداران نالایق و قابل باج‌گیری.
پس دو پدیده وجود دارد که من آن‌ها را جالب می‌دانم.
اولاً، بی‌کفایتی این افراد که آن‌ها را کاملاً ناتوان در تعیین دستورالعمل‌های سیاسی می‌کند.
و دوم اینکه، احتمالاً آسیب‌پذیری در برابر باج‌گیری نیز وجود دارد.
پس می‌دانیم که افرادی که اکنون در برخی سمت‌ها قرار می‌گیرند، قبلاً هیچ ارتباطی با این سمت‌ها نداشته‌اند.
ما آگاهیم که برای مثال، اورسولا فون در لاین را داشتیم که وزیر دفاع بود، در حالی که هرگز در آن
زمینه دخالتی نداشت و از نقش آن هیچ درکی نداشت.
ما می‌دانیم که بسیاری از وزرای دیگر منصوب خواهند شد، به‌ویژه در حزب سبز.
آقای هابک، برای مثال، زمانی زبان‌شناسی خوانده بود.
اما اکنون او وزیر امور اقتصادی است و قرار است یک کارشناس اقتصادی تمام‌عیار باشد، کسی که
چهل یا پنجاه سال در این صنعت کار کرده است.
او قرار است به آنها دستور بدهد و برایشان قانون وضع کند.
این البته کاملاً مسخره است.
و سپس عامل دیگری نیز وجود دارد.
برخی از این افراد آشکارا به‌راحتی باج‌گیری می‌شوند.
پس باید نگاهی به تاریخچهٔ صدراعظم‌مان بیندازیم.
وزیر دارایی ما عمیقاً در رسوایی Cum-Ex درگیر است و در واقع باید به‌خاطر این رسوایی به دادگاه کشانده شود.
و همچنین در ورشکستگی بنکو عمیقاً درگیر است، در واقعیتی که به آقای بنکو به طور تقریبی ۵۰۰ میلیون یورو از پول
مالیات‌دهندگان آلمانی داده شد تا ظاهراً کارشتات-کوفهوف را نجات دهد، که هرگز یک عملیات نجات نبود.
ما می‌دانیم که کارشتات-کافهوف هفته گذشته، با وجود تمام این پول‌ها، برای سومین بار در چهار سال ورشکستگی اعلام کرد.
پس وجوه پشت صحنه جابه‌جا شده‌اند.
پول مالیات، یعنی پولی که کارگران آلمانی به دست آورده‌اند، به جیب میلیاردرها رفته است.
و مهم‌ترین کاتالیزورها در این فرایند، سیاستمداران آلمانی، از جمله آقای شولتز بودند.
واقعاً چه کسی سیاست‌گذاری می‌کند؟
خود آقای شولز هم سیاست‌های خودش را تدوین نمی‌کند.
دبیر دولتی او این کار را انجام می‌دهد.
و مهم‌ترین معاون وزیر آقای شولز، آقای یورگ پوکیس است.
و او از صفوف گلدمن ساکس آمده است.
و بزرگ‌ترین سهامدار گلدمن ساکس کسی جز بلک‌راک نیست.
آنچه در سطح دبیران دولتی پارلمانی رخ می‌دهد جالب است، زیرا این افراد سیاست‌ها را تعیین می‌کنند.
و برای مثال، مهم‌ترین معاون پارلمانی آقای هابک، زنی به نام الگا بارتش است که به مدت بیست سال در شرکت جی‌پی
مورگان در شهر لندن کار کرده و پیش از پیوستن به آقای هابک، در شرکت بلک‌راک مشغول به کار بوده است.
و به نظر من، تمام کارهایی که آقای هابک انجام می‌دهد، چیزی جز کارهای مقدماتی برای بلک‌راک نیست.
وضعیت جهانی در مورد سیاستمدارانی که در معرض باج‌گیری قرار دارند.
پیشینه ولودیمیر زلنسکی نیز بسیار جالب است. او عملاً از هیچ‌جا به‌عنوان یک بازیگر ظهور کرد و ناگهان رئیس‌جمهور شد. او
پشتیبان بزرگی داشت، یعنی یک میلیاردر به نام آقای کولومویسکی که در آن زمان به‌خاطر فساد از سفر به ایالات متحده محروم بود.
پس من فکر می‌کنم که همین ارتباط به‌تنهایی آقای زلنسکی را آن‌قدر در برابر باج‌گیری آسیب‌پذیر می‌کند که
می‌توانید هر طور که مایلید به او دستور بدهید و او دیگر قادر به مقاومت در برابر آن‌ها نخواهد بود.
و جالب اینکه، چیزی مشابه در مورد بنیامین نتانیاهو نیز صدق می‌کند.
بنیامین نتانیاهو سال‌هاست که با نظام قضایی اسرائیل مشکلات عمده‌ای داشته است، زیرا به تبعیض، فساد و خویشاوندسالاری متهم شده است.
و چندین پرونده علیه او وجود دارد.
و این، البته، او را در برابر باج‌گیری آسیب‌پذیر می‌کند.
و فکر نمی‌کنم این کار آن‌قدر دشوار باشد اگر نیرویی در پس‌زمینه به او بگوید: «گوش کن، اگر این کار را
بکنی، برای مدتی از نظر قانونی تو را تنها می‌گذاریم.»
اگر آنچه از شما می‌خواهیم انجام ندهید، در آینده برایتان دشوار خواهد شد.
پس همهٔ این افراد به نوعی در معرض باج‌گیری قرار دارند.
جو بایدن در آمریکا به‌خاطر نقشش در اوکراین در معرض باج‌گیری قرار دارد.
او چند سال پیش در اوکراین مردی بسیار مهم بود.
و پسرش، البته، عمیقاً در یک رسوایی فساد در اوکراین درگیر است.
و به همین دلیل است که آقای بایدن نیز در برابر باج‌خواهی آسیب‌پذیر است.
مشکل بزرگ این است که وقتی اکثر مردم به ایالات متحده فکر می‌کنند، به کاخ سفید نگاه می‌کنند و تصور
می‌کنند رئیس‌جمهور ایالات متحده قدرتمندترین مرد جهان است.
این کاملاً مزخرف است.
قدرتمندترین مرد جهان در حال حاضر، اگر فقط به او نگاه کنیم، یک پیرمرد دیوانه است که آشکارا دیگر نمی‌داند اطرافش چه می‌گذرد.
و این همچنین به‌وضوح نشان می‌دهد که این مرد دیگر کنترل اوضاع را در دست ندارد، بلکه تحت کنترل نیروهای دیگری است.
و قدرت‌هایی که او را کنترل می‌کنند، نه در کاخ سفید هستند و نه در واشنگتن.
بلکه قدرت‌هایی که آن را کنترل می‌کنند، از یک سو در وال‌استریت و از سوی دیگر در سیلیکون‌ولی قرار دارند.
پس مهم نیست به کجا نگاه کنیم، همیشه افرادی را می‌یابیم که می‌توان آن‌ها را از پشت صحنه تحت فشار
قابل‌توجهی قرار داد و سپس به این سو یا آن سو هدایت کرد.
ارنست ولف در پس‌زمینه نیروی قدرتمند و هماهنگ‌کننده‌ای را می‌بیند.
بحران سلامت سال‌های ۲۰۱۹-۲۰۲۳ پدیده‌ای را آشکار کرده است که توسط رسانه‌های جریان اصلی تا حد زیادی نادیده گرفته شده است:
هرگز در تاریخ دولت-ملت‌ها نزدیک به ۲۰۰ دولت در سراسر جهان هم‌صدا عمل نکرده‌اند.
آنها قرنطینه و ماسک‌های اجباری را معرفی کردند و سپس مردم را وادار کردند تا «واکسینه‌» شوند.
دولت‌های بسیار کمی مقاومت کرده‌اند.
برای من، این نشانه‌ای از یک نیروی قدرتمند هماهنگ‌کننده در پس‌صحنه است.
به نظر من، این همان نیرویی است که سه سال است درباره‌اش صحبت می‌کنم: مجتمع دیجیتال-مالی.
جهان چندقطبی یا در نهایت «تسلط بر یک جهان»؟
و به همین دلیل است که این افسانهٔ جدید به خورد ما داده می‌شود که ما در مسیر یک جهان چندقطبی هستیم
که در آن کشورهای بریکس به‌ویژه اهمیت خواهند یافت.
این بزرگ‌ترین چرندی است که در حال حاضر منتشر می‌شود.
همچنین به‌طور گسترده گزارش می‌شود که دلار در حال مرگ است و برتری آن در حال کاهش است.
دالر هرگز به اندازهٔ دو سال گذشته قوی نبوده است.
و کشورهای بریکس مخلوقی از مجموعه دیجیتال-مالی هستند تا مردم را از قدرت واقعی ایالات متحده منحرف کنند.
زیرا کشورهای بریکس دقیقاً همان دستورکار غرب را دنبال می‌کنند.
پس، بزرگ‌ترین کشور بریکس چین است.
در چین، پول دیجیتال بانک مرکزی در حال ترویج است.
هوش مصنوعی هر روز قدرتمندتر می‌شود.
از پهپادها برای نظارت استفاده می‌شود، شناسایی چهره به کار گرفته می‌شود و غیره.
یک دیکتاتوری دیجیتال مطلق اکنون برپا شده است.
همین موضوع در مورد روسیه نیز صدق می‌کند.
هوش مصنوعی در روسیه در حال رشد است.
رuble دیجیتال در روسیه ظرف دو ماه معرفی خواهد شد.
این دقیقاً همان دستور کار است.
پس همه این سیاستمداران چیزی جز عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی کوچکی نیستند که در این بازی نقش ایفا می‌کنند؛ بازی‌ای
که برای منحرف کردن توجه مردم از قدرت واقعی پشت‌صحنه، یعنی مجتمع دیجیتال-مالی، طراحی شده است.
جنگ‌ها هرگز اتفاقی رخ نمی‌دهند.
به گفتهٔ ای. ولف، آن‌ها هرگز در خدمت آزادسازی کشورها از تهدید و ستم نبوده‌اند.
تمدید مداوم صدای جنگ نیز به نظر می‌رسد که بار دیگر برای منحرف کردن توجه مردم به کار گرفته می‌شود.
حواس‌پرتی از این نیروی هماهنگ‌کننده همه‌جانبه در پس‌زمینه، که همین‌الان با همه‌گیری کرونا
تنها گوشه‌ای از چهره زشت خود را نشان داده است.
اکنون فرصت این است که آن‌ها را کاملاً افشا کنید.
لذا لطفاً به گسترش آگاهی دربارهٔ این ارتباطات مهم کمک کنید.