Við verðum aftur orðnir stríðshæfir.
Þessi yfirlýsing varnarmálaráðherra Pistorius í nóvember 2023 skók þjóðina í Þýskalandi.
Þýski heilbrigðisráðherrann vill undirbúa heilbrigðiskerfið fyrir framtíðar hernaðarátök.
Samtök bæja og sveitarfélaga krefjast byggingar nýrra víggirðinga, og menntamálaráðherrann hyggst innleiða borgarvarnir í skólum.
Svipaðar yfirlýsingar heyrast einnig frá Bretlandi.
Í janúar 2024 hvatti yfirmaður breska hersins yfirvöld til að undirbúa sig fyrir stríð við Rússland.
Er Vestur-Evrópa verið að "búa" undir heitan stríð, eða er ótti við stríð ýtt undir til að afvegaleiða fólkið?
Ernst Wolff, blaðamaður, rithöfundur og sérfræðingur í hagfræði, fjármálum og stjórnmálum, gaf nýlega viðtal.
Í samtali við höfundinn Sören Schumann varpar hann ljósi á stríðsviðfangsefnið úr algerlega nýju sjónarhorni.
Eftirfarandi brot úr viðtalinu eru mikilvægt mótvægi við núverandi "stríðsköll".
Aðeins þeir sem læra af sögunni eru ekki dæmdir til að endurtaka hana.
Ég myndi segja: skulum koma beint að málefninu.
Hvernig myndir þú lýsa núverandi ástandi heimsins hvað varðar stríð og frið?
Hvar erum við núna?
Ó já, ég held að við séum í mjög óvissri stöðu þessa stundina.
Jæja, ég held að fyrir þremur eða fjórum árum hefði enginn getað ímyndað sér að árið 2023 yrðu tvær stríðir í heiminum og tvö
möguleg átakasvæði sem gætu raunverulega breiðst út til fleiri landa og jafnvel leitt til heimsstyrjaldar einhvern tíma.
Jæja, ekkert af þessu hefði verið hugsanlegt fyrir nokkrum árum.
En það er nú veruleikinn, og við verðum að sætta okkur við það.
En þú verður að sjá að í augnablikinu er hættulegasta við þessa stöðu að hvorugur aðilinn reynir að draga úr spennu.
Í augnablikinu sé ég eingöngu að sífellt meira eldsneyti sé bætt á eldinn frá öllum hliðum
og að hætturnar séu í raun stöðugt að aukast.
Auðvitað er hlutverk fyrrverandi friðarsinna sem síðan hafa orðið stríðsæsingamenn í eyðimörkinni einnig áhugavert.
Því megum við ekki gleyma:
Hér í Þýskalandi búum við við ríkisstjórn sem inniheldur Græna flokkinn, sem herferðaði undir slagorðinu
"Engin vopn í stríðssvæðum!" og sem hafa nú tryggt, til dæmis, að meira en tíu sinnum fleiri vopn séu send
til stríðssvæðis Ísraels en var fyrir einu og hálfu ári.
Það hafa orðið miklar breytingar bak við tjöldin, og að mínu mati benda merkin til óveðurs framundan.
Stríð gerast aldrei fyrir tilviljun! Stríð eru alltaf undirbúin í langan, langan tíma.
Þetta gildir um fyrri heimsstyrjöldina og gildir einnig um seinni heimsstyrjöldina.
Þetta gildir um öll stríð síðan þá. Þau hafa verið undirbúin um langan tíma.
Þetta er gríðarlegur skipulagslegur fyrirgangur sem er lagður í þetta.
Svo gerist stríð aldrei eins og það er kynnt almenningi, skyndilega yfir nótt.
Það eru alltaf einhverjar athafnir í gangi í bakgrunni.
Og í tilviki stríðsins í Úkraínu, til dæmis, var ljóst vikur fyrirfram að herhreyfingar væru í gangi.
Allt var undirbúið mjög, mjög vandlega.
Og allt þetta er auðvitað líka gríðarlegur viðskiptarekstur.
Og þess vegna verða þeir sem koma að þessu máli að sjálfsögðu að vera upplýstir tímanlega.
Vopnaiðnaðurinn verður því að fá tímanlega tilkynningu um að fljótlega muni þurfa fleiri vopn en áður, því að í
slíkum stríði þarf að eyðileggja mjög mörg vopn mjög hratt.
Og auðvitað þarf að endurnýja mjög hratt.
Annað mikilvægt atriði í stríði er umbreyting efnahagslífsins úr friðartímaefnahag í stríðs­tímaefnahag.
Það þarf líka að undirbúa það aftur.
Þannig að alls konar hlutir eru að gerast í bakgrunni sem venjulegur borgari er algjörlega ómeðvitaður um.
Það sem er áhugavert við stríð er að stríð í dag, eins og áður fyrr, eru ekki barin til að sigra.
Stríð eru ekki annað en leið til að efla vopnaiðnaðinn.
Og í dag er vopnaiðnaðurinn alfarið í höndum upplýsingatæknigeirans og stórra fjármálafyrirtækja.
Og þeir eiga í erfiðleikum um þessar mundir; þeir eru ekki að afla nægjanlegs hagnaðar.
Og nú afla þeir þessum hagnaði með stríðum.
Hvernig á að fá þjóðir til að vera reiðubúnar að fara í stríð aftur og aftur.
Stjórnvöld segja fólki að við séum á móti hinni ríkisstjórninni.
Þá er óvinur einfaldlega búinn til.
Svo í tilviki Úkraínu var allt skyndilega um hinn mikla einræðisherra Pútín.
Úkraína lítur út eins og Davíð gegn risavaxinni Rússlandi.
Og venjulegur maður tekur eðlilega alltaf David með sér og er strax á móti Goliat.
Bandaríska ríkisstjórnin hagar sér nú eins og hún væri mesti andstæðingur kínversku ríkisstjórnarinnar.
Í raun og veru vinna helstu bandarísku upplýsingatæknifyrirtækin með helstu kínversku upplýsingatæknifyrirtækjunum.
Í grundvallaratriðum eru ávallt efnahagslegir hagsmunir og bandalög sem eru kynnt í bakgrunni.
Og fólkinu, venjulegu fólki á götunni, er einfaldlega gefið til kynna að eitt ríki sé að berjast við annað ríki.
Vegna þess að þetta er eina leiðin til að hugmyndafræðilega knýja fólk til að taka raunverulega þátt í þessum
stríðum og, til dæmis, senda eigin syni og dætur í orrustur.
Hlutverkið sem vanhæfir og undir kúgun hæfir stjórnmálamenn gegna.
Svo eru til tvö fyrirbæri sem mér finnast áhugaverð.
Í fyrsta lagi vanhæfni þessara manna, sem gerir þá algjörlega ófæra um að setja sjálfir pólitískar leiðbeiningar.
Og í öðru lagi, mögulega einnig viðkvæmni fyrir lausnargjaldi.
Þannig vitum við að þeir sem nú eru settir í ákveðnar stöður hafa aldrei átt neitt erindi við þessar stöður áður.
Við vitum til dæmis að við höfðum Ursula von der Leyen, sem var varnarmálaráðherra þrátt fyrir að hún hefði aldrei
haft neitt með málið að gera og hefði enga hugmynd um starfið.
Við vitum að margir aðrir ráðherrar verða skipaðir, sérstaklega í Græna flokknum.
Herra Habeck, til dæmis, stundaði einu sinni málvísindi,
En nú er hann ráðherra efnahagsmála og á að vera algjör sérfræðingur í efnahagsmálum, einhver
sem hefur starfað í þessum geira í 40 eða 50 ár.
Hann á nú að gefa þeim leiðbeiningar og setja lög fyrir þá.
Það er auðvitað algjörlega fáránlegt.
Og svo er annar þáttur.
Sumir af þessum fólki eru augljóslega líka auðveldlega leystir fram af.
Svo þurfum við að skoða sögu kanslara okkar.
Fjármálaráðherra okkar er djúpt flæktur í Cum-Ex-skandallinn og ætti í raun að sæta ábyrgð fyrir hann.
og er einnig djúpt tengdur gjaldþroti Benko, í því að herra Benko fékk meira og minna um 500 milljónir evra úr þýskum skattfé
til að bjarga Karstadt-Kaufhof, sem var aldrei björgunaraðgerð.
Við vitum að Karstadt-Kaufhof sótti um gjaldþrot fyrir þriðja sinn á fjórum árum síðustu viku, þrátt fyrir allt þetta fé.
Svo hafa fjármunir verið færðir til bak við tjöldin.
Skattpeningar, þ.e. peningar sem þýskir launamenn hafa unnið sér, hafa endað í vösum milljarðamæringa.
Og mikilvægustu hvatar í þessu ferli voru þýskir stjórnmálamenn, þar á meðal herra Scholz.
Hver mótar í raun stefnu.
Herra Scholz sjálfur mótar heldur ekki sínar eigin stefnur.
Ríkisskrifari hans gerir það.
Og mikilvægusti ríkisritari herra Scholz er herra Jörg Pukis.
Og hann kemur úr röðum Goldman Sachs.
Og stærsti hluthafi Goldman Sachs er enginn annar en BlackRock.
Það sem gerist á stigi ríkisritara þingsins er áhugavert, því þetta eru þeir sem ákvarða stefnuna.
Og mikilvægasta þingræðisríkisritari herra Habeck, til dæmis, er kona að nafni Elga Bartsch, sem vann hjá JP
Morgan í Londonarborg í tuttugu ár og vann hjá BlackRock áður en hún gekk til liðs við herra Habeck.
Og fyrir mig er allt sem herra Habeck er að gera ekki annað en undirbúningsvinna fyrir BlackRock.
Alþjóðlega ástandið varðandi stjórnmálamenn sem eru viðkvæmir fyrir lausnargjaldi.
Bakgrunnur Volodymyr Zelenskýs er einnig nokkuð áhugaverður. Hann birtist úr engu sem leikari og var skyndilega gerður forseti.
Hann hafði sterkan bakhjarl í milljarðamæringnum herra Kolomoisky, sem þá þegar hafði verið
bannaður að koma inn í Bandaríkin vegna spillingar.
Ég tel að þessi tenging ein og sér geri herra Zelensky svo berskjaldaðan fyrir blákveikingu að þú getir gefið honum fyrirmæli
eins og þér sýnist, og hann geti ekki lengur staðist þau.
Og, áhugavert nokk, gildir eitthvað svipað um Benjamin Netanyahu.
Benjamin Netanyahu hefur í áraraðir átt í miklum vandræðum við réttarkerfið í Ísrael vegna þess að hann
hefur verið ákærður fyrir hlutdrægni, spillingu og svo framvegis, þar á meðal mútugreiðslur.
Og það eru nokkur mál gegn honum.
Og það gerir hann auðvitað viðkvæman fyrir lausnargjaldi.
Og ég held ekki að það sé svo erfitt ef einhver kraftur í bakgrunni segir við hann: "Hlustaðu, ef þú
gerir það, munum við láta þig í friði löglega um tíma."
Ef þú gerir ekki það sem við biðjum þig um, munu hlutirnir verða þér erfiðir í framtíðinni.
Þannig eru allir þessir einstaklingar á einhvern hátt berskjaldaðir fyrir leynimakli.
Joe Biden í Bandaríkjunum er viðkvæmur fyrir lausnargjöldum vegna hlutverks síns í Úkraínu.
Hann var mjög mikilvægur maður í Úkraínu fyrir nokkrum árum.
Og sonur hans er auðvitað djúpt flæktur í spillingarskandall í Úkraínu.
Og þess vegna er herra Biden einnig viðkvæmur fyrir lausnargjaldi.
Stóra vandamálið er að þegar flestir hugsa um Bandaríkin horfa þeir á Hvíta húsið og halda að
forseti Bandaríkjanna sé voldugasti maður í heiminum.
Þetta er algjör vitleysa.
Máttugasti maðurinn í heiminum um þessar mundir, ef við lítum eingöngu á hann, er geðveikur gamall maður sem
augljóslega veit ekki lengur hvað er að gerast í kringum hann.
Og það sýnir líka mjög skýrt að þessi maður hefur ekki lengur stjórn, heldur er hann stjórnað af öðrum öflum.
Og valdið sem stýrir honum er hvorki í Hvíta húsinu né í Washington.
Frekar eru valdamennirnir sem stjórna því staðsettir annars vegar á Wall Street og hins vegar í Silicon Valley.
Svo sama hvar sem við lítum, finnum við alltaf fólk sem hægt er að setja undir verulegt álag bak við
tjöldin og sem síðan er hægt að stýra í þá eða aðra átt.
Ernst Wolff sér sterka samhæfðingarafl í bakgrunni.
Heilakreppan 2019–2023 hefur afhjúpað fyrirbæri sem hefðbundin fjölmiðlar hafa að mestu hunsað:
Aldrei fyrr í sögu þjóðríkja hafa næstum 200 ríkisstjórnir um allan heim staðið saman í aðgerðum.
Þeir innleiddu sóttkví og skyldu til að nota grímur og ýttu síðan á fólk til að láta bólusetja sig.
Mjög fáar ríkisstjórnir hafa staðist.
Fyrir mig er þetta vísbending um sterka, samhæfðandi öflu í bakgrunni.
Að mínu mati er þetta krafturinn sem ég hef talað um í þrjú ár: stafræna-fjármálakomplexið.
Fjölpóla heimur eða samt "ein heimsyfirráð" að lokum?
Og þess vegna er okkur fóðrað með þessari nýju ævintýrisögu um að við séum á leiðinni að fjölpóla heimi
þar sem BRICS-löndin munu verða sérstaklega mikilvæg.
Þetta er mesta vitleysa sem er núna í dreifingu.
Einnig er víða greint frá því að dollarinn sé að deyja og að yfirráð hans séu að minnka.
Dollari hefur aldrei verið eins sterkur og hann hefur verið síðustu tvö árin.
Og BRICS-löndin eru sköpun stafræns-fjármálakerfis til að afvegaleiða fólk frá raunverulegri völdum Bandaríkjanna.
Vegna þess að BRICS-löndin fylgja nákvæmlega sömu dagskrá og Vesturlöndin.
Svo er stærsta BRICS-landið Kína.
Í Kína er stafræn seðlabankapeningur kynntur.
Gervigreind er að verða sífellt öflugri.
Ómönnuð flugfarartæki eru notuð til eftirlits, andlitsgreining er notuð o.s.frv.
Alger stafræn einræði hefur nú verið komið á fót.
Sama gildir um Rússland.
Gervigreind er að vaxa í Rússlandi.
Rúblan í stafrænu formi verður tekin upp í Rússlandi eftir tvo mánuði.
Þetta er nákvæmlega sama dagskrá.
Þessir stjórnmálamenn eru ekki annað en litlar marionettur sem spila með í þessum leik, sem er hannaður til að
afvegaleiða fólk frá raunverulegum völdum bak við tjöldin, nefnilega stafræna-fjármálakompleksi.
Stríð gerast aldrei fyrir tilviljun.
Samkvæmt E. Wolff hafa þau aldrei þjónað tilgangi að frelsa lönd undan ógn og kúgun.
Núverandi "stríðstrommur" virðast einnig þjóna því tilgangi að afvegaleiða fólk enn og aftur.
Sem dregur athygli frá þessari samræmingarafli í bakgrunni, sem hefur einmitt sýnt glitta í
ljóta andlit sitt með kórónuveirufaraldrinum.
Nú er tækifærið til að afhjúpa þá algjörlega.
Þess vegna vinsamlegast hjálpaðu til við að vekja athygli á þessum mikilvægu tengslum.