ჩვენ კვლავ უნდა გავხდეთ ომისთვის გამზადებულნი.
თავდაცვის მინისტრის, პისტორიუსის, ამ განცხადებამ 2023 წლის ნოემბერში გერმანიის მოსახლეობა შოკში ჩააგდო.
გერმანიის ჯანდაცვის მინისტრი ჯანდაცვის სისტემის მომავალი სამხედრო კონფლიქტებისთვის მომზადებას ცდილობს.
ქალაქებისა და მუნიციპალიტეტების ასოციაცია ახალი ბუნკერების მშენებლობას ითხოვს, ხოლო განათლების
მინისტრი სკოლებში სამოქალაქო თავდაცვის შემოღებას გეგმავს.
მსგავსი განცხადებები გაერთიანებული სამეფოდანაც ისმის.
2024 წლის იანვარში ბრიტანეთის არმიის მეთაურმა ხელისუფლებას რუსეთთან ომისთვის მზადებისკენ მოუწოდა.
დასავლეთ ევროპას "ამზადებენ" ცხელი ომისთვის, თუ ომის შიში ხალხის დასატყვევებლად აგორდა?
ერნსტ ვოლფმა, ჟურნალისტმა, ავტორმა და ეკონომიკის, ფინანსებისა და პოლიტიკის ექსპერტმა, ცოტა ხნის წინ ინტერვიუ მისცა.
ავტორი სორენ შუმანისთან საუბარში ის ომის საკითხს სრულიად განსხვავებული პერსპექტივით განიხილავს.
ინტერვიუდან მოყვანილი შემდეგი ამონარიდები მნიშვნელოვან საპირისპირო არგუმენტს წარმოადგენს ამჟამინდელ "საომარ შეძახილებს".
მხოლოდ ისინი, ვინც ისტორიისგან სწავლობენ, არ არიან განწირულნი მისი გამეორებისთვის.
მე ვიტყოდი, პირდაპირ საქმეზე გადავიდეთ.
როგორ შეაფასებდით მსოფლიოში ომისა და მშვიდობის ამჟამინდელ მდგომარეობას?
ამჟამად სად ვართ?
ო, დიახ, ვფიქრობ, ამჟამად მართლაც რთულ მდგომარეობაში ვართ.
ვფიქრობ, სამი-ოთხი წლის წინ ვერავინ წარმოიდგენდა, რომ 2023 წელს მსოფლიოში ორი ომი და ორი პოტენციური კერა იქნებოდა,
რომლებიც, ფაქტობრივად, შეიძლება სხვა ქვეყნებზე გავრცელდეს და, საბოლოო ჯამში, მსოფლიო ომის გამომწვევი გახდეს.
აბა, ეს ყველაფერი სულ რამდენიმე წლის წინ წარმოუდგენელი იქნებოდა.
მაგრამ ეს უკვე რეალობაა და ჩვენ ის უნდა მივიღოთ.
მაგრამ ამჟამად მნიშვნელოვანია იმის გაცნობიერება, რომ ამ მთელი სიტუაციის ყველაზე სახიფათო ასპექტი ისაა,
რომ არცერთი მხარე არ ცდილობს სიტუაციის დეესკალაციას.
ამჟამად, ერთადერთი, რასაც ვხედავ, არის ის, რომ ცეცხლზე ყველა მხრიდან სულ უფრო და უფრო მეტ საწვავს
ასხამენ და რომ საფრთხეები, ფაქტობრივად, მუდმივად იზრდება.
რა თქმა უნდა, საინტერესოა იმ ყოფილი პაციფისტების როლიც, რომლებიც შემდგომში ომის გამჩაღნებლები გახდნენ.
ასე რომ, არ უნდა დაგვავიწყდეს:
აქ გერმანიაში ჩვენ ვცხოვრობთ მთავრობასთან ერთად, რომელიც მოიცავს მწვანეთა პარტიას, რომელმაც კამპანია აწარმოა ლოზუნგით
"იარაღი არ იქნება საომარ ზონებში!" და რომლებმაც ახლა, მაგალითად, უზრუნველყვეს, რომ ისრაელის საომარ ზონაში იარაღის
მიწოდება ათჯერ მეტია, ვიდრე ეს წელიწად-ნახევრის წინ იყო.
ასე რომ, კულისებს მიღმა უდიდესი ცვლილებები მოხდა და, ჩემი აზრით, ყველაფერი მომავალ შტორმზე მიუთითებს.
ომები შემთხვევით არასდროს ხდება! ომებისთვის ყოველთვის ძალიან, ძალიან დიდი ხნის განმავლობაში ემზადებიან.
ეს ეხება პირველ მსოფლიო ომს და ასევე მეორე მსოფლიო ომს.
ეს ეხება ყველა ომს მას შემდეგ. ისინი დიდი ხნის განმავლობაში ემზადებიან.
ეს უზარმაზარი ლოგისტიკური ძალისხმევაა, რომელიც იქ ჩაიდება.
ასე რომ, ომი არასდროს ხდება ისე, როგორც ამას საზოგადოებას უჩვენებენ, მოულოდნელად, ერთი ღამით.
უკანა ფონზე ყოველთვის რაღაცები ხდება.
და, მაგალითად, უკრაინაში ომის შემთხვევაში, რამდენიმე კვირით ადრე აშკარა იყო, რომ ჯარების გადაადგილება მიმდინარეობდა.
ყველაფერი ძალიან, ძალიან საგულდაგულოდ იყო მომზადებული.
და მთელი ეს ამბავი, რა თქმა უნდა, უზარმაზარი ბიზნესიც არის.
და სწორედ ამიტომ, ამ საქმეში ჩართულები, რა თქმა უნდა, დროულად უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი.
ამიტომ, იარაღის მრეწველობამ დროულად უნდა იცოდეს, რომ ადრეულზე მეტი რაოდენობის იარაღი გახდება საჭირო, რადგან ასეთ
ომში ძალიან ბევრი იარაღის განადგურება მოუწევს ძალიან სწრაფად.
და, რა თქმა უნდა, შევსება ძალიან სწრაფი უნდა იყოს.
ომის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ასპექტია ეკონომიკის გადასვლა მშვიდობიანი დროის ეკონომიკიდან ომის დროის ეკონომიკაზე.
ისიც ხელახლა უნდა მომზადდეს.
ასე რომ, ფონზე უამრავი რამ ხდება, რის შესახებაც რიგითი მოქალაქე სრულიად უცოდინარია.
ომების საინტერესო მხარე ისაა, რომ ომები დღესაც და წარსულშიც გამარჯვებისთვის არ იწევა.
ომები არაფერია, თუ არა იარაღის ინდუსტრიის ხელშეწყობის საშუალება.
დღეს კი, იარაღის ინდუსტრია სრულიად იტ ინდუსტრიისა და დიდი ფინანსური კორპორაციების ხელშია.
და ამჟამად მათ სირთულეები აქვთ; ისინი საკმარის მოგებას ვერ იღებენ. ახლა კი ამ მოგებას ომების ხარჯზე იღებენ.
როგორ გავხადოთ ერები მზად, რომ კვლავ და კვლავ წავიდნენ ომში.
მთავრობები ხალხს ეუბნებიან, რომ ჩვენ სხვა მთავრობის წინააღმდეგი ვართ.
ასე მტერი უბრალოდ იქმნება.
ასე რომ, უკრაინის შემთხვევაში, მოულოდნელად ყველაფერი დიდ დიქტატორ პუტინზე იყო დამოკიდებული.
უკრაინა გოლიათ რუსეთთან დაპირისპირებულ დავითს ჰგავს.
და ჩვეულებრივი ადამიანები ბუნებრივად ყოველთვის დავითის მხარეს იჭერენ და მყისიერად გოლიათის წინააღმდეგ გამოდიან.
ამერიკის მთავრობა ამჟამად ისე იქცევა, თითქოს ის ჩინეთის მთავრობის უდიდესი მოწინააღმდეგე იყოს.
სინამდვილეში, დიდი ამერიკული IT კომპანიები დიდ ჩინურ IT კომპანიებთან ერთად მუშაობენ.
სინამდვილეში, ფონად ყოველთვის ხდება ეკონომიკური ინტერესებისა და ალიანსების წინ წამოწევა.
ხალხს, რიგით მოქალაქეებს, უბრალოდ ის შთაბეჭდილება უქმნიათ, რომ ერთი სახელმწიფო მეორეს ებრძვის.
რადგან ეს არის ერთადერთი გზა, იდეოლოგიურად უბიძგო ხალხს, რეალურად მიიღონ მონაწილეობა ამ ომებში და,
მაგალითად, საკუთარი ვაჟები და ქალიშვილები გაგზავნონ ბრძოლაში.
როლი, რომელსაც არაკომპეტენტური და შანტაჟირებადი პოლიტიკოსები თამაშობენ.
ასე რომ, არსებობს ორი ფენომენი, რომლებიც ჩემთვის საინტერესოა.
პირველ რიგში, ამ ადამიანების არაკომპეტენტურობა, რაც მათ სრულიად უუნაროს ხდის, თავად
დაადგინონ პოლიტიკური სახელმძღვანელო პრინციპები.
და მეორე, შესაძლოა ასევე გამოსყიდვისადმი მიდრეკილება.
მაშ ასე, ჩვენ ვიცით, რომ ადამიანებს, რომლებიც ახლა გარკვეულ თანამდებობებზე ინიშნებიან, ამ
თანამდებობებთან აქამდე არაფერი ჰქონიათ საერთო.
ჩვენ ვიცით, მაგალითად, რომ გვყავდა ურსულა ფონ დერ ლეიენი, რომელიც თავდაცვის მინისტრი იყო, მიუხედავად იმისა,
რომ ამ სფეროსთან არასდროს ჰქონია შეხება და ამ თანამდებობის შესახებ წარმოდგენა არ ჰქონდა.
ჩვენ ვიცით, რომ დაინიშნება ბევრი სხვა მინისტრი, განსაკუთრებით მწვანეთა პარტიიდან.
ბატონმა ჰაბეკმა, მაგალითად, ერთ დროს ფილოლოგია შეისწავლა,
მაგრამ ახლა ის ეკონომიკის მინისტრია და სავარაუდოდ, აბსოლუტური ეკონომიკური ექსპერტია,
ადამიანი, რომელიც ამ სფეროში 40 ან 50 წელი მუშაობდა.
ახლა მას უნდა მისცეს მათ მითითებები და დაადგინოს მათთვის კანონები.
ეს, რა თქმა უნდა, სრულიად აბსურდია.
და შემდეგ არის კიდევ ერთი ფაქტორი.
ზოგიერთ მათგანს აშკარად ადვილად შეიძლება შანტაჟი მოუწყონ.
ასე რომ, ჩვენი კანცლერის ისტორიას გადავხედოთ.
ჩვენი კანცლერი ღრმად არის ჩართული Cum-Ex-ის სკანდალში და სინამდვილეში პასუხისგებაში უნდა მიეცეს Cum-Ex-ის სკანდალის გამო.
და ასევე ღრმად არის ჩართული ბენკოს გაკოტრების საქმეში, იმ ფაქტში, რომ ბატონ ბენკოს გერმანელი გადასახადების გადამხდელების ფულიდან
დაახლოებით 500 მილიონი მიეცა სავარაუდოდ Karstadt-Kaufhof-ის გადასარჩენად, რაც
სინამდვილეში არასდროს ყოფილა გადარჩენის ოპერაცია.
ჩვენ ვიცით, რომ "კარშტადტ-კაუფჰოფმა" გასულ კვირას, ამდენი ფულის მიუხედავად, ოთხ წელიწადში მესამედ განაცხადა გაკოტრების შესახებ.
ასე რომ, ფულადი სახსრები კულისებს მიღმა გადაანაწილეს.
საგადასახადო თანხა, ანუ გერმანელი მუშების მიერ ნაშოვნი ფული, მილიარდერების ჯიბეში აღმოჩნდა.
და ამ პროცესში ყველაზე მნიშვნელოვანი კატალიზატორები გერმანელი პოლიტიკოსები იყვნენ, მათ შორის ბატონი შოლცი.
ვინ ქმნის სინამდვილეში პოლიტიკას.
თავად ბატონი შოლციც კი არ ქმნის საკუთარ პოლიტიკას.
ამას მისი სახელმწიფო მდივანი აკეთებს.
და ბატონი შოლცის ყველაზე მნიშვნელოვანი სახელმწიფო მდივანია ბატონი იორგ პუკისი.
და ის "გოლდმან საქსის" რიგებიდან მოდის.
Goldman Sachs-ის უმსხვილესი აქციონერი კი სხვა არავინაა, თუ არა BlackRock.
საინტერესოა, თუ რა ხდება პარლამენტის სახელმწიფო მდივნის დონეზე, რადგან სწორედ ესენი განსაზღვრავენ პოლიტიკას.
და, მაგალითად, ბატონი ჰაბეკის ყველაზე მნიშვნელოვანი საპარლამენტო სახელმწიფო მდივანი არის ქალი, სახელად ელგა ბარში,
რომელიც 20 წლის განმავლობაში ლონდონის სითიში JP Morgan-ში მუშაობდა, ხოლო ბატონ ჰაბეკთან შემოერთებამდე — BlackRock-ში.
ჩემთვის კი, ყველაფერი, რასაც ბატონი ჰაბეკი აკეთებს, არაფერია, თუ არა BlackRock-ისთვის მოსამზადებელი სამუშაო.
გლობალური სიტუაცია შანტაჟისადმი მიდრეკილი პოლიტიკოსების შესახებ.
ვოლოდიმირ ზელენსკის ბიოგრაფიაც საკმაოდ საინტერესოა. ის პრაქტიკულად არსაიდან გამოჩნდა, როგორც მსახიობი, და მოულოდნელად
პრეზიდენტი გახდა. მას უკან მნიშვნელოვანი მხარდამჭერი ეყენა, კერძოდ მილიარდერი, ბატონი კოლომოისკი, რომელსაც იმ დროს კორუფციის
გამო ამერიკის შეერთებულ შტატებში შესვლა უკვე აკრძალული ჰქონდა.
ასე რომ, ვფიქრობ, მხოლოდ ეს კავშირი აქცევს ბატონ ზელენსკის შანტაჟის მიმართ იმდენად მოწყვლადს, რომ შეგიძლიათ, მას
სურვილისამებრ მისცეთ მითითებები და ის მათ აღარ გაუძლებს.
და, საინტერესოა, რომ მსგავსი რამ ბენჯამინ ნეთანიაჰუსაც ეხება.
ბენიამინ ნეთანიაჰუს ისრაელის სამართალდამცავ სისტემასთან წლების განმავლობაში სერიოზული პრობლემები აქვს, რადგან მას
ბრალად ედება ფავორიტიზმი, კორუფცია, ქრთამის აღება და ა.შ.
და მის წინააღმდეგ რამდენიმე საქმეა აღძრული.
და ეს, რა თქმა უნდა, მას შანტაჟისადმი მიდრეკილს ხდის.
და არ მგონია, რომ ეს რთულია, თუ ფონზე არსებობს ძალა, რომელიც ეუბნება: "მოუსმინე, თუ ასე
მოიქცევი, გარკვეული დროით კანონიერად მარტო დაგტოვებთ".
თუ ჩვენს თხოვნას არ შეასრულებ, მომავალში საქმე გაგიჭირდება.
ასე რომ, ყველა ეს ადამიანი გარკვეულწილად შანტაჟისადმი მოწყვლადია.
ჯო ბაიდენი ამერიკაში მოწყვლადია შანტაჟის მიმართ უკრაინაში მისი როლის გამო.
ის რამდენიმე წლის წინ უკრაინაში ძალიან მნიშვნელოვანი კაცი იყო.
და მისი შვილი, რა თქმა უნდა, ღრმად არის გახვეული უკრაინაში აგორებულ კორუფციულ სკანდალში.
და სწორედ ამიტომ არის ბატონი ბაიდენი შანტაჟისადმიც მოწყვლადი.
დიდი პრობლემა ისაა, რომ როდესაც ადამიანების უმეტესობა ამერიკის შეერთებულ შტატებზე ფიქრობს, ისინი თეთრ სახლს
უყურებენ და ფიქრობენ, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი მსოფლიოში ყველაზე ძლიერი ადამიანია.
ეს სრული სისულელეა.
ამჟამად მსოფლიოში ყველაზე გავლენიანი ადამიანი, თუ მხოლოდ მას შევხედავთ, არის შეშლილი მოხუცი,
რომელსაც აშკარად აღარ ესმის, რა ხდება მის გარშემო.
და ეს ასევე საკმაოდ ნათლად აჩვენებს, რომ ეს კაცი კონტროლს ვეღარ ახორციელებს, არამედ თავად იმართება სხვა ძალების მიერ.
და ძალაუფლება, რომელიც მას აკონტროლებს, არც თეთრ სახლშია და არც ვაშინგტონში.
სინამდვილეში, ძალაუფლება, რომელიც მას აკონტროლებს, ერთ მხარეს უოლ-სტრიტზეა, მეორე მხარეს კი — სილიკონის ველზე.
ასე რომ, სადაც არ უნდა გავიხედოთ, ყოველთვის ვპოულობთ ადამიანებს, რომლებსაც კულისებს მიღმა შეუძლიათ მნიშვნელოვანი ზეწოლის
მოხდენა და შემდეგ მათი ერთ ან სხვა მიმართულებაში წაყვანა.
ერნსტ ვოლფი უკან ძლიერ, მომრიგებელ ძალას ხედავს.
ციტატა: "2019-2023 წლების ჯანდაცვის კრიზისმა გამოავლინა ფენომენი, რომელსაც მეინსტრიმული მედია უმეტესწილად უგულებელყოფდა:
ეროვნული სახელმწიფოების ისტორიაში არასდროს მოქმედებდნენ მსოფლიოს თითქმის 200 მთავრობა ერთსულად.
მათ დააწესეს კარანტინი და სავალდებულო ნიღბების ტარება, შემდეგ კი ხალხს აიძულებდნენ, "ვაქცინაცია" გაეკეთებინათ.
ძალიან ცოტა მთავრობამ შეძლო წინააღმდეგობის გაწევა.
ჩემთვის ეს უკანა პლანზე მოქმედი ძლიერი, კოორდინირებული ძალის მაჩვენებელია.
ჩემი აზრით, ეს არის ის ძალა, რომელზეც სამი წელია ვსაუბრობ: ციფრული-ფინანსური კომპლექსი.
მრავალპოლუსიანი სამყარო თუ, საბოლოო ჯამში, "ერთი მსოფლიო დომინაცია"?
და სწორედ ამიტომ გვაწვდიან ამ ახალ ზღაპარს, რომ ჩვენ მულტიპოლარული სამყაროსკენ მივდივართ, რომელშიც
ბრიკსის ქვეყნები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი გახდებიან.
ეს არის ყველაზე დიდი სისულელე, რომელიც ამჟამად ვრცელდება.
ასევე ფართოდ ვრცელდება ინფორმაცია, რომ დოლარი კვდება და რომ დოლარის უპირატესობა მცირდება.
დოლარი არასდროს ყოფილა ისეთი ძლიერი, როგორიც ბოლო ორი წლის განმავლობაშია.
და ბრიკის ქვეყნები ციფრულ-ფინანსური კომპლექსის ქმნილებაა, რათა ხალხის ყურადღება რეალურად აშშ-ის ძალაუფლებისგან გადაიტანოს.
იმიტომ, რომ ბრიკის ქვეყნები ზუსტად იმავე დღის წესრიგს მისდევენ, რასაც დასავლეთი.
ასე რომ, BRICS-ის უდიდესი ქვეყანა ჩინეთია.
ჩინეთში ციფრული ცენტრალური ბანკის ფულის პოპულარიზაცია მიმდინარეობს.
ხელოვნური ინტელექტი სულ უფრო ძლიერი ხდება.
დრონები გამოიყენება თვალთვალისთვის, გამოიყენება სახის ამოცნობა და ა.შ.
ახლა აბსოლუტური ციფრული დიქტატურა დამყარდა.
იგივე ეხება რუსეთს.
რუსეთში ხელოვნური ინტელექტი იზრდება.
ციფრული რუბლი რუსეთში ორ თვეში დაინერგება.
ეს ზუსტად იგივე დღის წესრიგია.
ასე რომ, ყველა ეს პოლიტიკოსი არაფერია, თუ არა პატარა თოჯინები, რომლებიც თამაშობენ ამ თამაშს, რომელიც შექმნილია იმისთვის,
რომ ხალხის ყურადღება გადაიტანოს კულისებს მიღმა არსებული ნამდვილი ძალაუფლებისგან, კერძოდ, ციფრული-ფინანსური კომპლექსისგან.
ომები შემთხვევით არასდროს ხდება.
ე. ვოლფის თანახმად, მათ არასდროს ემსახურებოდნენ ქვეყნების საფრთხისა და ჩაგვრისგან გათავისუფლების მიზანს.
მიმდინარე "ომის გაჩაღებასაც", როგორც ჩანს, ისევ ის მიზანი აქვს, რომ ხალხის ყურადღება სხვა რამეზე გადაიტანოს.
ყურადღების გადატანა იმ ფონზე მოქმედი, ყველაფრის კოორდინირების უნარის მქონე ძალისგან, რომელმაც
კორონავირუსის პანდემიით თავისი საზიზღარი სახე გამოაჩინა.
ახლა არის შანსი, რომ სრულიად ამხილოთ ისინი.
ამიტომ, გთხოვთ, დამეხმაროთ ამ მნიშვნელოვანი კავშირების შესახებ ინფორმაციის გავრცელებაში.