We moeten weer oorlogsklaar worden.
Deze verklaring van minister van Defensie Pistorius in november 2023 schokte de mensen in Duitsland.
De Duitse minister van Volksgezondheid wil het gezondheidszorgsysteem uitrusten
voor toekomstige militaire conflicten.
De Vereniging van Steden en Gemeenten roept op tot de bouw van nieuwe bunkers en de minister van Onderwijs is
van plan om civiele bescherming op scholen in te voeren.
Soortgelijke uitspraken komen ook uit Groot-Brittannië.
In januari 2024 riep het hoofd van het Britse leger de autoriteiten op om zich
voor te bereiden op een oorlog met Rusland.
Wordt West-Europa afgestemd op een hete oorlog of dient de aangewakkerde angst voor oorlog om de mensen af te leiden?
Ernst Wolff, journalist, auteur en expert op het gebied van economie, financiën en politiek, gaf onlangs een interview.
In een interview met auteur Sören Schumann belicht hij het onderwerp oorlog vanuit een heel ander perspectief.
De volgende fragmenten uit het interview zijn een belangrijk tegengeluid voor de huidige oorlogskreten.
Want alleen degenen die van de geschiedenis leren, zijn niet veroordeeld om deze te herhalen.
Ik zou zeggen: laten we meteen ter zake komen.
Hoe zou je de huidige situatie in de wereld samenvatten in termen van oorlog of vrede?
Waar staan we nu?
Oh ja, ik denk dat we ons op dit moment in een gevaarlijke situatie bevinden.
Ik denk niet dat iemand zich drie of vier jaar geleden had kunnen voorstellen dat er in 2023 twee oorlogen in de wereld zouden zijn
en twee potentiële brandhaarden die zich over landen zouden kunnen verspreiden en die op een gegeven
moment tot een wereldoorlog zouden kunnen leiden.
Dit had je je een paar jaar geleden waarschijnlijk allemaal niet kunnen voorstellen.
Maar dat is nu de realiteit en die moeten we accepteren.
Maar je moet je op dit moment realiseren dat het gevaarlijkste aan deze hele situatie is dat geen van
beide partijen een poging doet om te de-escaleren.
Het enige wat ik op dit moment zie is dat er van alle kanten steeds meer brandstof op het vuur wordt
gegooid en dat de gevaren eigenlijk steeds groter worden.
Natuurlijk is de rol van voormalige pacifisten die nu veranderd zijn in oorlogsstokers in de woestijn ook interessant.
We mogen dit dus niet vergeten:
We leven hier in Duitsland met een regering waarvan de Groenen deel uitmaken, die de verkiezingscampagne voerden onder het motto
Geen wapens in oorlogsgebieden! en die er nu bijvoorbeeld voor hebben gezorgd dat er meer dan tien keer zoveel wapens worden
geleverd aan oorlogsgebied Israël dan anderhalf jaar geleden.
Er is veel veranderd op de achtergrond en volgens mij wijzen de tekenen op een storm.
Oorlogen ontstaan nooit toevallig! Oorlogen worden altijd voorbereid voor een lange, lange tijd.
Dit geldt voor de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog.
Dat geldt voor alle oorlogen sindsdien. Ze zijn voor lange tijd voorbereid.
Dat is dus ook een enorme logistieke inspanning die wordt geleverd.
Een oorlog vindt dus nooit plaats zoals hij aan het publiek wordt voorgesteld, ineens van de ene op de andere dag.
Er zijn altijd dingen in beweging op de achtergrond.
En in de Oekraïense oorlog kon je bijvoorbeeld al weken van tevoren zien dat er troepen in beweging waren.
Alles was heel, heel zorgvuldig voorbereid.
En het is natuurlijk ook een enorme business.
En daarom moeten degenen die bij deze zaak betrokken zijn natuurlijk op tijd worden geïnformeerd.
De wapenindustrie moet er dus op tijd van op de hoogte worden gebracht dat er binnenkort een groter aantal wapens
nodig zal zijn dan voorheen, omdat er in zo'n oorlog heel snel veel wapens vernietigd moeten worden.
En natuurlijk moeten we sneller leveren.
Deze omschakeling van de economie van een economie in vredestijd naar een oorlogseconomie is dus ook belangrijk in oorlog.
Ook dit moet weer worden voorbereid.
Er gebeuren dus allerlei dingen op de achtergrond die de normale burger helemaal niet opmerkt.
Het interessante aan oorlogen is dat ze tegenwoordig, net als in het verleden, niet worden uitgevochten om te winnen.
Oorlogen zijn niets meer dan een promotie voor de wapenindustrie.
En de defensie-industrie is nu volledig in handen van de IT-industrie en grote financiële groepen.
En ze hebben op dit moment problemen, ze maken niet genoeg winst. En die winst maken ze nu door oorlogen.
Hoe maak je mensen steeds weer bereid om ten strijde te trekken?
De regeringen doen tegen de mensen alsof we tegen de andere regering zijn.
Er wordt dus gewoon een vijand opgebouwd.
Dus in het geval van Oekraïne was het plotseling de grote dictator Poetin.
Oekraïne lijkt David tegen Goliath Rusland.
En normale mensen sluiten zich natuurlijk altijd aan bij David en zijn meteen tegen Goliath.
De Amerikaanse regering doet momenteel alsof ze de grote tegenstander is van de Chinese regering.
In werkelijkheid werken de grote Amerikaanse IT-bedrijven samen met de grote Chinese IT-bedrijven.
In principe wordt er op de achtergrond altijd wel een of andere economie of alliantie gepromoot.
En de mensen, de gewone mensen op straat, krijgen simpelweg dit beeld voorgeschoteld van
een staat die tegen een andere staat vecht.
Omdat dit de enige manier is om mensen ideologisch aan te zetten om daadwerkelijk deel te nemen aan deze oorlogen en
bijvoorbeeld hun eigen zonen en dochters de strijd in te sturen.
De rol van incompetente en chanteerbare politici.
Er zijn dus twee interessante fenomenen voor mij.
Ten eerste, de incompetentie van deze mensen, waardoor ze totaal niet in staat zijn om zelf beleidsrichtlijnen op te stellen.
En ten tweede, mogelijk ook de mogelijkheid van chantage.
We weten dus dat de mensen die nu op bepaalde posities worden geplaatst nooit iets met deze posities te maken hebben gehad.
Zo weten we bijvoorbeeld dat we Ursula von der Leyen hadden, die minister van Defensie was, hoewel ze er nooit
iets mee te maken heeft gehad en geen idee had van de baan.
We weten dat veel andere ministers worden ingezet, vooral op het gebied van groene ministers.
De heer Habeck heeft bijvoorbeeld ooit filologie gestudeerd,
is nu minister van Economische Zaken en wordt daarom verondersteld een absolute economische professional te
zijn, mensen die al 40 of 50 jaar in deze sector werken,
Hij wordt nu verondersteld hen instructies te geven en wetten voor hen te maken.
Dat is natuurlijk volkomen absurd.
En dan is er nog een andere factor.
Sommige van deze mensen zijn natuurlijk ook makkelijk te chanteren.
We moeten dus kijken naar de geschiedenis van onze bondskanselier.
Onze bondskanselier is diep verstrikt in het cum-ex schandaal en zou eigenlijk terecht moeten staan voor het cum-ex schandaal
en is ook nauw betrokken bij het faillissement van Benko, in het feit dat de heer Benko min of meer ongeveer 500
miljoen aan Duits belastinggeld kreeg om zogenaamd Karstadt-Kaufhof te redden, wat nooit een reddingsoperatie was.
We weten dat Karstadt-Kaufhof vorige week voor de derde keer in vier jaar faillissement heeft aangevraagd, ondanks al dat geld.
Dus geld is naar de achtergrond verschoven.
Belastinggeld, d.w.z. geld dat Duitse werknemers hebben verdiend, is terechtgekomen in de zakken van miljardairs.
En de belangrijkste katalysatoren waren Duitse politici, waaronder de heer Scholz.
Wie maakt het beleid in werkelijkheid?
De heer Scholz maakt zelf geen beleid.
Zijn staatssecretaris doet dat.
En de belangrijkste staatssecretaris van de heer Scholz is ene Jörg Pukis.
En hij komt uit de gelederen van Goldman Sachs.
En de grootste aandeelhouder van Goldman Sachs is niemand minder dan BlackRock.
Wat interessant is, is wat er gebeurt op het niveau van de parlementaire staatssecretarissen,
omdat dit de mensen zijn die het beleid bepalen.
En de belangrijkste parlementaire staatssecretaris van de heer Habeck is bijvoorbeeld een vrouw, Elga Bartsch, die 20 jaar
voor JP Morgan in de City van Londen heeft gewerkt en voor BlackRock heeft gewerkt voordat ze bij de heer Habeck kwam.
En voor mij is alles wat de heer Habeck doet niets anders dan werken voor BlackRock.
Hoe de situatie wereldwijd is met betrekking tot chanteerbare politici.
De achtergrond van Vladimir Selensky is ook erg interessant, omdat hij als acteur praktisch uit het niets opdook en plotseling
president werd, die op de achtergrond een grote medestander had, namelijk een miljardair, de heer Kolomoisky, die
toen al een inreisverbod voor de VS kreeg vanwege corruptie.
Dus ik denk dat alleen al deze connectie met deze miljardair Mr Selenski zo vatbaar maakt voor chantage dat je
hem instructies kunt geven hoe je maar wilt, zodat hij deze instructies niet langer kan weerstaan.
En, interessant genoeg, geldt iets soortgelijks voor Benjamin Netanyahu.
Benjamin Netanyahu heeft al jaren grote problemen met de rechterlijke macht in Israël, omdat hij wordt beschuldigd
van vriendjespolitiek, corruptie enzovoort, van afpersing.
En er lopen verschillende rechtszaken tegen hem.
En dat maakt hem natuurlijk ook kwetsbaar voor chantage.
En ik denk niet dat het zo moeilijk is als een of andere kracht op de achtergrond hem vertelt dat hij voorzichtig moet
zijn, als je dat doet, laten we je een tijdje legaal met rust.
Als je niet doet wat we van je vragen, zal je het in de toekomst moeilijk krijgen.
Al deze mensen zijn dus op de een of andere manier kwetsbaar voor chantage.
Joe Biden is in Amerika kwetsbaar voor chantage vanwege zijn rol in Oekraïne.
Een paar jaar geleden was hij een zeer belangrijk man in Oekraïne.
En zijn zoon is natuurlijk diep verstrikt in een corruptiemoeras in Oekraïne.
En daarom kan de heer Biden worden gechanteerd.
Het grote probleem is dat de meeste mensen, als ze aan de VS denken, naar het Witte Huis kijken en denken dat
de president van de VS de machtigste man ter wereld is.
Dat is absolute onzin.
De machtigste man ter wereld op dit moment is, als we alleen al naar hem kijken, een demente oude man die
duidelijk niet meer weet wat er om hem heen gebeurt.
En dat laat ook heel duidelijk zien dat deze man niets meer onder controle heeft, maar
dat hij wordt beheerst door andere krachten.
En de machthebbers zitten niet in het Witte Huis, ze zitten niet in Washington.
De machthebbers zitten aan de ene kant in Wall Street en aan de andere kant in Silicon Valley.
Dus waar we ook kijken, we vinden altijd mensen op wie we vanuit de achtergrond veel druk kunnen uitoefenen en die we
vervolgens in de ene of de andere richting kunnen sturen.
Ernst Wolff ziet een sterke, coördinerende kracht op de achtergrond.
Citaat: De gezondheidscrisis van 2019-2023 heeft ons een fenomeen laten zien dat
grotendeels verborgen wordt gehouden door de mainstream:
Nooit eerder in de geschiedenis van natiestaten hebben bijna 200 regeringen in de wereld eensgezind gehandeld.
Ze voerden quarantaine en verplichte maskers in en drongen er vervolgens bij de mensen op aan om zich te laten vaccineren.
Zeer weinig regeringen hebben zich verzet.
Voor mij is dit een indicatie van een sterke, coördinerende kracht op de achtergrond.
In mijn ogen is dit de kracht waar ik het al drie jaar over heb, het digitaal-financiële complex.
Multipolaire wereld of toch één-wereld-overheersing?
En daarom wordt ons dit nieuwe sprookje verteld dat we op weg zijn naar een multipolaire wereld waarin
de BRICS-staten bijzonder belangrijk zullen worden.
Dat is de grootste onzin die momenteel wordt verspreid.
Het gerucht gaat ook dat de dollar op sterven na dood is, dat de suprematie van de dollar afneemt.
De dollar is nog nooit zo sterk geweest als in de afgelopen twee jaar.
En de BRICS-landen zijn een creatie van het digitaal-financiële complex om mensen af te
leiden van de macht van de VS in werkelijkheid.
Omdat de BRICS-landen precies dezelfde agenda uitvoeren die in het Westen wordt uitgevoerd.
Het grootste BRICS-land is dus China.
China zet vaart achter digitaal geld van de centrale bank.
AI wordt steeds krachtiger.
Drones worden gebruikt voor surveillance, gezichtsherkenning enzovoort.
Er is nu een absolute digitale dictatuur gevestigd.
Hetzelfde geldt voor Rusland.
AI is in opkomst in Rusland.
De digitale roebel wordt over twee maanden in Rusland geïntroduceerd.
Dit is precies dezelfde agenda.
Al deze politici zijn dus niets meer dan kleine marionetten die dit spel spelen, dat bedoeld is om mensen af
te leiden van de echte supermacht op de achtergrond, namelijk het digitaal-financiële complex.
Oorlogen ontstaan dus nooit toevallig.
Volgens E. Wolff hebben ze nooit het doel gediend om landen te bevrijden van bedreigingen en onderdrukking.
Zo lijkt de huidige oorlogsmacht ook het doel te dienen om mensen weer af te leiden
Om af te leiden van deze alles coördinerende kracht op de achtergrond, die net een stukje van zijn
lelijke gezicht heeft laten zien met de coronapandemie.
Nu is de kans om ze volledig te ontmaskeren.
Help dus mee om deze belangrijke connecties onder de aandacht te brengen.