Ne duhet të bëhemi përsëri të përgatitur për luftë.
Kjo deklaratë e Ministrit të Mbrojtjes Pistorius në nëntor 2023 tronditi popullin e Gjermanisë.
Ministri gjerman i Shëndetësisë dëshiron të përgatisë sistemin e kujdesit shëndetësor për konfliktet ushtarake të ardhshme.
Shoqata e Qyteteve dhe Komunave po kërkon ndërtimin e bunkerëve të rinj, dhe Ministri i Arsimit
planifikon të prezantojë mbrojtjen civile në shkolla.
Po ashtu, nga Mbretëria e Bashkuar po dëgjohen deklarata të ngjashme.
Në janar 2024, shefi i Ushtrisë Britanike i bëri thirrje autoriteteve të përgatiten për luftë me Rusinë.
A po përgatitet Evropa Perëndimore për një luftë të nxehtë, apo po nxitet frika nga lufta për të shpërqendruar njerëzit?
Ernst Wolff, gazetar, autor dhe ekspert i ekonomisë, financave dhe politikës, së fundmi dha një intervistë.
Në një bisedë me autorin Sören Schumann, ai hedh dritë mbi temën e luftës nga një perspektivë krejtësisht e ndryshme.
Pjesët e mëposhtme nga intervista janë një kundërpikë e rëndësishme ndaj thirrjeve aktuale të luftës.
Vetëm ata që mësojnë nga historia nuk janë të destinuar ta përsërisin atë.
Do të thoja, të kalojmë direkt te pika.
Si do ta përmbledhnit gjendjen aktuale të botës në aspektin e luftës dhe paqes?
Ku jemi aktualisht?
Oh po, mendoj se jemi në një situatë vërtet të pasigurt në këtë moment.
Epo, mendoj se tre apo katër vjet më parë askush nuk do të kishte mundur të imagjinonte që në vitin 2023 do të kishte dy luftëra në
botë dhe dy pika të mundshme tensioni që mund të përhapen më tej në vende të tjera dhe që në të vërtetë
mund të çojnë në një luftë botërore në një moment.
Epo, asgjë nga kjo nuk do të ishte e mundur të mendohej vetëm disa vjet më parë.
Por tani kjo është realitet, dhe ne duhet ta pranojmë.
Por duhet ta shihni tani që gjëja më e rrezikshme në këtë tërë situatë është se asnjëra palë
nuk po bën asnjë përpjekje për të ulur tensionin.
Në këtë moment, gjithçka që shoh është se gjithnjë e më shumë karburant po i hidhet zjarrit nga të gjitha
anët dhe se rreziqet në të vërtetë po rriten vazhdimisht.
Sigurisht, roli i ish-pacifistëve që prej atëherë janë bërë nxitës të luftës në shkretëtirë është gjithashtu interesant.
Prandaj nuk duhet të harrojmë:
Këtu në Gjermani jetojmë me një qeveri që përfshin Partinë e Gjelbër, e cila bëri fushatë me sloganin
"Asnjë armë në zonat e luftës!" dhe që tani kanë siguruar, për shembull, që më shumë se dhjetë herë më shumë
armë po dërgohen në zonën e luftës së Izraelit sesa ishte rasti një vit e gjysmë më parë.
Pra, ka pasur disa ndryshime të mëdha prapa skenave, dhe sipas mendimit tim, shenjat tregojnë për mot të stuhishëm përpara.
Luftrat kurrë nuk ndodhin rastësisht! Luftrat gjithmonë përgatiten për një kohë shumë, shumë të gjatë.
Kjo vlen për Luftën e Parë Botërore, dhe vlen për Luftën e Dytë Botërore.
Kjo vlen për të gjitha luftërat që atëherë. Ato janë përgatitur për një kohë të gjatë.
Pra, aty po bëhet një përpjekje e madhe logjistike.
Pra, një luftë kurrë nuk ndodh ashtu si paraqitet publikut, papritmas brenda natës.
Gjithmonë ka gjëra që ndodhin në sfond.
Dhe në rastin e luftës në Ukrainë, për shembull, ishte e qartë javë përpara se po zhvilloheshin lëvizje trupash.
Gjithçka u përgatit shumë, shumë me kujdes.
Dhe e gjithë kjo, natyrisht, është gjithashtu një biznes i madh.
Dhe për këtë arsye, ata që janë të përfshirë në këtë biznes duhet, natyrisht, të informohen me kohë.
Prandaj industria e armëve duhet të njoftohet me kohë se së shpejti do të kërkohet një numër më i madh
armësh se më parë, sepse në një luftë të tillë duhet të shkatërrohen shumë armë shumë shpejt.
Dhe, natyrisht, furnizimi duhet të kryhet shumë shpejt.
Një aspekt tjetër i rëndësishëm i luftës është tranzicioni i ekonomisë nga ekonomia e
kohës së paqes në ekonominë e kohës së luftës.
Edhe kjo duhet përgatitur përsëri.
Pra, në sfond po ndodhin të gjitha llojet e gjërave për të cilat qytetari mesatar nuk ka fare dijeni.
Gjëja interesante për luftërat është se luftërat sot, ashtu si në të kaluarën, nuk luftohen për t'u fituar.
Luftrat nuk janë gjë tjetër veçse një mjet për të promovuar industrinë e armëve.
Dhe sot, industria e armëve është plotësisht në duart e industrisë së teknologjisë së
informacionit dhe korporatave të mëdha financiare.
Dhe ata po përjetojnë vështirësi në këtë moment; nuk po gjenerojnë fitime të mjaftueshme. Dhe tani
ata po i gjenerojnë këto fitime përmes luftërave.
Si t'i bësh kombet të gatshme të shkojnë në luftë përsëri e përsëri.
Qeveritë i thonë njerëzve se ne jemi kundër qeverisë tjetër.
Kështu, një armik thjesht krijohet.
Pra, në rastin e Ukrainës, papritmas gjithçka ishte për diktatorin e madh Putin.
Ukraina duket si David kundër Rusisë Goliath.
Dhe njerëzit normalë natyrisht gjithmonë mbështesin Davidin dhe menjëherë janë kundër Goliathit.
Qeveria amerikane aktualisht po vepron sikur të ishte armiku më i madh i qeverisë kineze.
Në të vërtetë, kompanitë e mëdha amerikane të teknologjisë së informacionit bashkëpunojnë me
kompanitë e mëdha kineze të teknologjisë së informacionit.
Në thelb, gjithmonë promovohen interesa ekonomike dhe aleanca në sfond.
Dhe njerëzit, njerëzit e zakonshëm në rrugë, thjesht u prezantohet ky imazh se një shtet po lufton kundër një shteti tjetër.
Sepse kjo është e vetmja mënyrë për t'i shtyrë njerëzit ideologjikisht që të marrin pjesë vërtet në këto luftëra dhe,
për shembull, t'i dërgojnë djemtë dhe vajzat e tyre në betejë.
Roli i luajtur nga politikanë të paaftë dhe të shantazhueshëm.
Pra, ka dy fenomene që i gjej interesante.
Së pari, paaftësia e këtyre njerëzve, e cila i bën ata krejtësisht të paaftë për të vendosur vetë udhëzime politike.
Dhe së dyti, ndoshta edhe ndjeshmëria ndaj shantazhit.
Pra, ne e dimë që njerëzit që tani po vendosen në disa pozicione nuk kanë pasur kurrë asgjë të bëjnë me këto pozicione më parë.
Ne e dimë që, për shembull, kemi pasur Ursula von der Leyen, e cila ishte ministre e Mbrojtjes, megjithëse nuk ishte përfshirë
kurrë në atë fushë dhe nuk kishte asnjë kuptim të rolit.
Ne e dimë që shumë ministra të tjerë do të emërohen, veçanërisht në Partinë e Gjelbër.
Zoti Habeck, për shembull, njëherë ka studiuar filologji,
Por tani ai është Ministër i Çështjeve Ekonomike dhe supozohet të jetë një ekspert absolut ekonomik,
dikush që ka punuar në këtë fushë për 40 ose 50 vjet.
Tani ai duhet t'u japë atyre udhëzime dhe të nxjerrë ligje për ta.
Kjo është, natyrisht, krejtësisht absurde.
Dhe pastaj ka edhe një faktor tjetër.
Disa nga këta njerëz janë padyshim edhe lehtësisht të shantazhueshëm.
Pra, duhet të hedhim një sy historikut të kancelariut tonë.
Kancelari ynë është thellësisht i përfshirë në skandalin Cum-Ex dhe në të vërtetë duhet
të vihet para drejtësisë për skandalin Cum-Ex.
dhe është gjithashtu thellësisht i përfshirë në falimentimin e Benkos, në faktin që z. Benko më shumë a më pak iu dhanë rreth
500 milionë euro nga paratë e tatimpaguesve gjermanë për të ashtuquajturën shpëtim të Karstadt-Kaufhof, që
në të vërtetë kurrë nuk ishte një operacion shpëtimi.
Ne e dimë që Karstadt-Kaufhof paraqiti kërkesë për falimentim për herë të tretë në katër vjet
javën e kaluar, pavarësisht gjithë kësaj paraje.
Pra, fondet janë zhvendosur prapa skenave.
Paratë e taksave, dmth paratë e fituara nga punëtorët gjermanë, kanë përfunduar në xhepat e miliarderëve.
Dhe katalizatorët më të rëndësishëm në këtë proces ishin politikanët gjermanë, përfshirë zotin Scholz.
Kush në të vërtetë harton politikën.
Zoti Scholz vetë as nuk harton politikat e tij.
Sekretari i tij shtetëror e bën këtë.
Dhe sekretari i shtetit më i rëndësishëm i zotit Scholz është zoti Jörg Pukis.
Dhe ai vjen nga radhët e Goldman Sachs.
Dhe aksioneri më i madh i Goldman Sachs nuk është askush tjetër veçse BlackRock.
Ajo që ndodh në nivelin e sekretarit shtetëror parlamentar është interesante sepse këta janë njerëzit që përcaktojnë politikën.
Dhe sekretarja e shtetit më e rëndësishme parlamentare e zotit Habeck, për shembull, është një grua me emrin Elga Bartsch, e
cila ka punuar për JP Morgan në City-n e Londrës për 20 vjet dhe ka punuar për BlackRock para se t'i bashkohej zotit Habeck.
Dhe për mua, gjithçka që zoti Habeck po bën nuk është gjë tjetër veç punë përgatitore për BlackRock.
Situata globale lidhur me politikanët që janë të ndjeshëm ndaj shantazhit.
Biografia e Volodymyr Zelenskit është gjithashtu mjaft interesante. Ai u shfaq praktikisht nga asgjë si aktor dhe
papritmas u bë president. Ai kishte një mbështetës të madh në prapaskenë, një miliarder, zotin Kolomoisky, i
cili në atë kohë tashmë kishte një ndalim hyrjeje në Shtetet e Bashkuara për shkak të korrupsionit.
Pra, mendoj se vetëm ky lidhje e bën zotin Zelensky kaq të pambrojtur ndaj shantazhit, sa mund t'i jepni atij
udhëzime sipas dëshirës tuaj, dhe ai nuk mund t'u rezistojë më.
Dhe, mjaft interesant, diçka e ngjashme vlen edhe për Benjamin Netanjahun.
Benjamin Netanyahu ka pasur probleme të mëdha me sistemin e drejtësisë në Izrael për vite me radhë, sepse ai është akuzuar
për favorizëm, korrupsion e kështu me radhë, për nepotizëm.
Dhe ka disa raste kundër tij.
Dhe kjo, natyrisht, e bën atë të pambrojtur ndaj shantazhit.
Dhe nuk mendoj se është kaq e vështirë nëse ka një forcë në sfond që i thotë: "Dëgjo, nëse e bën
këtë, do të të lëmë rehat ligjërisht për një kohë."
Nëse nuk bën atë që të kërkojmë, gjërat do të bëhen të vështira për ty në të ardhmen.
Pra, të gjithë këta njerëz janë të pambrojtur ndaj shantazhit në njëfarë mënyre.
Joe Biden në Amerikë është i cenueshëm ndaj shantazhit për shkak të rolit të tij në Ukrainë.
Ai ishte një njeri shumë i rëndësishëm në Ukrainë disa vjet më parë.
Dhe djali i tij, natyrisht, është thellësisht i përfshirë në një skandal korrupsioni në Ukrainë.
Dhe për këtë arsye zoti Biden është gjithashtu i prekshëm ndaj shantazhit.
Problemi i madh është se kur shumica e njerëzve mendojnë për Shtetet e Bashkuara, ata shikojnë Shtëpinë e
Bardhë dhe mendojnë se Presidenti i Shteteve të Bashkuara është njeriu më i fuqishëm në botë.
Kjo është krejtësisht budallallëk.
Njeriu më i fuqishëm në botë në këtë moment, nëse e shikojmë vetëm, është një plak i çmendur
që qartë nuk e di më çfarë po ndodh rreth tij.
Dhe kjo gjithashtu tregon qartë se ky njeri nuk është më në kontroll, por po kontrollohet nga fuqi të tjera.
Dhe fuqitë që e kontrollojnë atë nuk janë në Shtëpinë e Bardhë, as në Uashington.
Përkundrazi, fuqitë që e kontrollojnë atë ndodhen nga njëra anë në Wall Street dhe nga ana tjetër në Silicon Valley.
Pra, kudo që të shikojmë, gjithmonë gjejmë njerëz që mund të vendosen nën presion të konsiderueshëm nga pas skenave dhe
që më pas mund të drejtohen në një drejtim apo në një tjetër.
Ernst Wolff sheh një forcë të fortë, koordinuese në sfond.
Kriza shëndetësore e viteve 2019-2023 ka zbuluar një fenomen që është injoruar në masë të madhe nga mediat kryesore:
Kurrë më parë në historinë e shteteve kombëtare nuk kanë vepruar në njëzëri gati 200 qeveri në mbarë botën.
Ata vendosën karantinën dhe maskat e detyrueshme, dhe më pas i shtynë njerëzit të "vaksinoheshin".
Shumë pak qeveri kanë rezistuar.
Për mua, kjo është një tregues i një force të fortë, koordinuese në prapaskenë.
Sipas mendimit tim, kjo është forca për të cilën kam folur për tre vjet: kompleksi digjital-financiar.
Botë multipolare apo, në fund të fundit, "dominim i një bote"?
Dhe për këtë arsye na ushqejnë me këtë përrallë të re se jemi në rrugë drejt një bote multipolare, në të cilën
vendet e BRICS-it do të bëhen veçanërisht të rëndësishme.
Kjo është budallallëku më i madh që po përhapet në këtë moment.
Gjithashtu raportohet gjerësisht se dollari po vdes, se supremacia e dollarit po zbehet.
Dollari nuk ka qenë kurrë më i fortë se sa ka qenë në dy vitet e fundit.
Dhe vendet e BRICS-it janë një krijim i kompleksit digjital-financiar për të
shpërqendruar njerëzit nga fuqia e SHBA-së në të vërtetë.
Sepse vendet e BRICS ndjekin pikërisht të njëjtën agjendë si Perëndimi.
Pra, vendi më i madh i BRICS-it është Kina.
Në Kinë po promovohet paraja digjitale e bankës qendrore.
Inteligjenca artificiale po bëhet gjithnjë e më e fuqishme.
Përdoren dronë për mbikëqyrje, përdoret njohja e fytyrës, etj.
Tani është vendosur një diktaturë digjitale absolute.
E njëjta gjë vlen edhe për Rusinë.
Inteligjenca artificiale po përhapet në Rusi.
Rubla digjitale do të prezantohet në Rusi pas dy muajsh.
Kjo është pikërisht e njëjta agjendë.
Pra, të gjithë këta politikanë nuk janë gjë tjetër veçse kukulla të vogla që luajnë sipas kësaj loje, e cila është
krijuar për t'i shpërqendruar njerëzit nga fuqia e vërtetë pas skenave, domethënë kompleksi digjital-financiar.
Luftrat kurrë nuk ndodhin rastësisht.
Sipas E. Wolff, ato kurrë nuk kanë shërbyer për qëllimin e çlirimit të vendeve nga kërcënimi dhe shtypja.
Ritmi aktual i luftës gjithashtu duket se shërben për të shpërqendruar njerëzit edhe një herë.
Duke tërhequr vëmendjen nga kjo forcë gjithëpërfshirëse në prapaskenë, e cila sapo ka treguar një shikim
të fytyrës së saj të shëmtuar me pandeminë e Koronës.
Tani është mundësia t'i ekspozoni plotësisht.
Prandaj, ju lutem ndihmoni në përhapjen e ndërgjegjësimit për këto lidhje të rëndësishme.