Kailangan nating maging handa para sa digmaan muli.
Ang pahayag na ito ni Ministro ng Depensa Pistorius noong Nobyembre 2023 ay nagulat ang mga tao sa Alemanya.
Nais ng Ministro ng Kalusugan ng Alemanya na ihanda ang sistema ng pangangalagang
pangkalusugan para sa mga hinaharap na tunggalian militar.
Ang Asosasyon ng mga Bayan at Munisipalidad ay nanawagan ng pagtatayo ng mga bagong bunker, at ang Ministro ng Edukasyon
ay nagpaplanong ipakilala ang depensang sibil sa mga paaralan.
Mga katulad na pahayag ay naririnig din mula sa United Kingdom.
Noong Enero 2024, nanawagan ang pinuno ng Hukbong Britanya sa mga awtoridad na maghanda para sa digmaan laban sa Russia.
Ipinaghahanda ba ang Kanlurang Europa para sa isang mainit na digmaan, o pinapainit ba
ang takot sa digmaan upang lituhin ang mga tao?
Si Ernst Wolff, mamamahayag, may-akda at eksperto sa ekonomiya, pananalapi at politika, ay
kamakailan lamang nagbigay ng isang panayam.
Sa pakikipag-usap kay Sören Schumann, ang may-akda, binibigyang-liwanag niya ang paksa
ng digmaan mula sa ganap na ibang pananaw.
Ang mga sumusunod na sipi mula sa panayam ay isang mahalagang salungat sa kasalukuyang mga sigaw ng digmaan.
Sapagkat tanging ang mga natututo mula sa kasaysayan ang hindi nauulit ito.
Sasabihin ko, diretsahan na tayo.
Paano mo isusuma ang kasalukuyang kalagayan ng mundo pagdating sa digmaan at kapayapaan?
Saan tayo kasalukuyang naroroon?
Oh oo, sa tingin ko ay talagang nasa napakadelikadong sitwasyon tayo sa ngayon.
Sa tingin ko, tatlo o apat na taon na ang nakalipas, walang sinuman ang makakapag-isip na sa 2023 ay magkakaroon ng dalawang
digmaan sa mundo at dalawang posibleng pinagmumulan ng kaguluhan na maaaring kumalat pa sa iba't ibang
bansa at magdulot ng pandaigdigang digmaan sa hinaharap.
Hindi sana maisip ang lahat ng ito ilang taon lang ang nakalipas.
Ngunit iyon na ngayon ang katotohanan, at kailangan nating tanggapin ito.
Ngunit sa ngayon, mahalagang kilalanin na ang pinakamapanganib na aspeto ng buong sitwasyong ito ay ang parehong panig ay
hindi gumagawa ng anumang pagtatangka na pahupain ang tensyon.
Sa ngayon, ang nakikita ko lang ay lalo pang dinaragdagan ang apoy mula sa lahat ng
panig at patuloy na tumataas ang mga panganib.
Siyempre, kawili-wili rin ang papel ng mga dating pacifista na ngayon ay naging mga tagapagpakikidigma sa disyerto.
Kaya hindi natin dapat kalimutan:
Dito sa Alemanya, namumuhay kami sa ilalim ng isang pamahalaan na kinabibilangan ng
Green Party, na nagkampanya sa ilalim ng slogan
"Walang armas sa mga sona ng digmaan!" at na ngayon ay tiniyak nila, halimbawa, na mahigit sampung beses na mas
maraming armas ang naihahatid sa sona ng digmaan ng Israel kaysa noong isang taon at kalahati ang nakalipas.
Kaya nagkaroon ng malalaking pagbabago sa likod ng mga eksena, at sa palagay ko, ang mga palatandaan
ay nagmumungkahi ng magulong panahon sa hinaharap.
Hindi kailanman nangyayari ang mga digmaan nang aksidente! Palaging inihahanda ang mga digmaan nang napakatagal.
Ito ay naaangkop sa Unang Digmaang Pandaigdig, at ito ay naaangkop sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Ito ay naaangkop sa lahat ng digmaan mula noon. Matagal na silang nakahanda.
Kaya't napakalaking pagsisikap sa logistika ang isinasagawa roon.
Kaya't hindi kailanman nangyayari ang digmaan nang biglaan, gaya ng ipinapakita sa publiko.
Palaging may mga bagay na nangyayari sa likuran.
At sa kaso ng digmaan sa Ukraine, halimbawa, ilang linggo nang maaga ay malinaw na may mga paggalaw ng tropa.
Lahat ng bagay ay inihanda nang napakaingat.
At ang buong bagay ay, siyempre, isang napakalaking negosyo rin.
At iyan ang dahilan kung bakit ang mga kasangkot sa negosyong ito ay dapat, siyempre, maabisuhan nang maaga.
Kaya dapat maabisuhan nang maaga ang industriya ng sandata na kakailanganin sa lalong madaling panahon ang mas maraming
sandata kaysa dati, dahil napakaraming sandata ang kailangang sirain nang napakabilis sa ganitong uri ng digmaan.
At siyempre, kailangang napakabilis ng muling pagpuno.
Isa pang mahalagang aspeto ng digmaan ay ang paglipat ng ekonomiya mula sa ekonomiyang
pangkapayapaan patungo sa ekonomiyang pandigma.
Kailangan din itong ihanda muli.
Kaya may iba't ibang bagay na nangyayari sa likod ng eksena na hindi alam ng karaniwang mamamayan.
Ang kawili-wiling bagay tungkol sa mga digmaan ay hindi pinaglalaban ang mga ito upang manalo.
Ang mga digmaan ay hindi hihigit sa isang paraan upang isulong ang industriya ng armas.
At ngayon, ang industriya ng armas ay ganap nang nasa kamay ng industriya ng IT at ng malalaking korporasyong pinansyal.
At kasalukuyan silang nakararanas ng kahirapan; hindi sila nakakalikha ng sapat na kita. At ngayon ay
nakakalikha na sila ng kita sa pamamagitan ng mga digmaan.
Paano gawing handa ang mga bansa na makipagdigma nang paulit-ulit.
Sinasabi ng mga pamahalaan sa mga tao na tayo ay laban sa ibang pamahalaan.
Kaya naman, basta na lang nabubuo ang isang kaaway.
Kaya sa kaso ng Ukraine, bigla itong naging tungkol sa dakilang diktador na si Putin.
Mukhang David ang Ukraine laban sa higanteng Goliath na Russia.
At ang mga karaniwang tao ay likas na palaging nasa panig ni David at agad na laban kay Goliath.
Sa kasalukuyan, kumikilos ang pamahalaang Amerikano na para bang ito ang pinakamalaking kalaban ng pamahalaang Tsino.
Sa katotohanan, ang mga pangunahing kumpanyang IT sa Amerika ay nakikipagtulungan sa mga pangunahing kumpanyang IT sa Tsina.
Sa esensya, palaging may mga interes pang-ekonomiya at mga alyansa na isinusulong sa likuran.
At ang mga tao, ang karaniwang tao sa kalye, ay basta na lang binibigyan ng impresyon na ang
isang estado ay nakikipaglaban sa isa pang estado.
Dahil ito lamang ang paraan upang ideolohikal na himukin ang mga tao na talagang lumahok sa mga digmaang ito at, halimbawa, ipadala
ang kanilang sariling mga anak na lalaki at babae sa labanan.
Ang ginagampanang papel ng mga inutil at madaling pantubok na pulitiko.
Kaya may dalawang phenomena na nakikita kong kawili-wili.
Una, ang kawalan ng kakayahan ng mga taong ito, na ginagawang lubos silang hindi kayang magtakda
ng mga patnubay sa politika sa kanilang sarili.
At pangalawa, posibleng pati ang kahinaan sa pananakot.
Kaya alam natin na ang mga taong ngayon ay inilalagay sa ilang posisyon ay hindi kailanman
nagkaroon ng anumang kinalaman sa mga posisyong iyon dati.
Alam natin, halimbawa, na naroon si Ursula von der Leyen bilang Kalihim ng Depensa kahit na hindi siya kailanman nakahawak
ng anumang bagay dito at wala siyang ideya tungkol sa trabaho.
Alam namin na marami pang ibang ministro ang itatalaga, lalo na sa Partido Berde.
Si Ginoong Habeck, halimbawa, ay minsang nag-aral ng pilolohiya,
Ngunit ngayon siya ay Ministro ng mga Usaping Pang-ekonomiya at inaasahang isang ganap na eksperto sa ekonomiya,
isang taong nagtrabaho sa industriyang ito nang 40 o 50 taon.
Dapat na siyang magbigay sa kanila ng mga tagubilin at gumawa ng mga batas para sa kanila.
Iyon ay, siyempre, ganap na walang katuturan.
At saka may isa pang salik.
Ang ilan sa mga taong ito ay halatang madaling pantubok.
Kaya kailangan nating tingnan ang kasaysayan ng ating Chancellor.
Ang aming Chancellor ay lubos na nalalangkoban sa iskandalong Cum-Ex at dapat talagang
dalhin sa hustisya dahil sa iskandalong Cum-Ex.
at malalim din itong sangkot sa pagkabangkarote ni Benko, sa katotohanang si G. Benko ay halos binigyan ng humigit-kumulang
500 milyong euro mula sa buwis ng mga Aleman upang kunwari ay iligtas ang Karstadt-Kaufhof, na
hindi naman talaga isang operasyong pangligtas.
Alam natin na nagsampa ng pagkabangkarote ang Karstadt-Kaufhof nang ikatlong beses sa loob ng apat na taon
noong nakaraang linggo, sa kabila ng lahat ng perang ito.
Kaya inilipat-lipat ang pondo sa likod ng mga eksena.
Ang pera ng buwis, ibig sabihin ay pera na kinita ng mga manggagawang Aleman, ay napunta sa mga bulsa ng mga bilyonaryo.
At ang pinakamahalagang mga katalista sa prosesong ito ay ang mga Aleman na politiko, kabilang si Ginoong Scholz.
Sino talaga ang gumagawa ng patakaran.
Hindi rin ginagawa ni Ginoong Scholz ang sarili niyang mga patakaran.
Ang kanyang Kalihim ng Estado ang gumagawa niyan.
At ang pinakamahalagang Kalihim ng Estado ni Ginoong Scholz ay si Ginoong Jörg Pukis.
At siya ay nagmula sa hanay ng Goldman Sachs.
At ang pinakamalaking shareholder ng Goldman Sachs ay walang iba kundi ang BlackRock.
Kawili-wili ang nangyayari sa antas ng Kalihim ng Estado sa parlyamento dahil sila ang mga taong nagtatakda ng patakaran.
At ang pinakamahalagang Kalihim ng Estado sa Parlamento ni G. Habeck, halimbawa, ay isang babae na nagngangalang Elga
Bartsch, na nagtrabaho sa JP Morgan sa Lungsod ng London nang 20 taon at nagtrabaho rin sa BlackRock bago sumali kay G. Habeck.
At para sa akin, ang lahat ng ginagawa ni Ginoong Habeck ay hindi hihigit sa simpleng gawain para sa BlackRock.
Ang pandaigdigang sitwasyon tungkol sa mga pulitikong madaling matubok sa pantubok.
Ang pinagmulan ni Volodymyr Zelensky ay medyo kawili-wili rin. Lumitaw siya halos mula sa wala bilang isang aktor at bigla
siyang naging pangulo. Mayroon siyang malaking tagasuporta sa likuran, isang bilyonaryo, si Ginoong Kolomoisky, na
noon ay may travel ban sa Estados Unidos dahil sa korapsyon.
Kaya sa tingin ko, dahil sa koneksyon na ito lamang, napaka-bulnerable ni Ginoong Zelensky sa
pananakot, kaya maaari mo siyang utusan ayon sa iyong gusto, at hindi na niya kayang tumanggi.
At, nakakatuwa, may katulad ding nalalapat kay Benjamin Netanyahu.
Matagal nang nahaharap si Benjamin Netanyahu sa malalaking problema sa sistemang panghukuman sa
Israel dahil siya ay kinasuhan ng paboritismo, korapsyon, atbp., pati na rin ng panunuhol.
At may ilang kaso laban sa kanya.
At iyon, siyempre, ang nagpapahina sa kanya laban sa pananakot.
At hindi ko iniisip na napakahirap niyan kung may puwersa sa likuran na nagsasabing, "Makinig ka, kung gagawin mo 'yan,
iiwan ka naming mag-isa sa usaping legal nang ilang sandali."
Kung hindi mo gagawin ang hinihiling namin sa iyo, magiging mahirap para sa iyo sa hinaharap.
Kaya lahat ng mga taong ito ay bulnerable sa pananakot sa ilang paraan.
Si Joe Biden sa Amerika ay madaling matubok dahil sa kanyang papel sa Ukraine.
Siya ay isang napakahalagang tao sa Ukraine ilang taon na ang nakalipas.
At ang kanyang anak, siyempre, ay lubos na nalalason sa isang iskandalo ng korapsyon sa Ukraine.
At iyan ang dahilan kung bakit si Ginoong Biden ay mahina rin sa pananakot.
Ang malaking problema ay kapag iniisip ng karamihan sa mga tao ang Estados Unidos, tinitingnan nila ang White
House at iniisip na ang Pangulo ng Estados Unidos ang pinakamakapangyarihang tao sa mundo.
Ganap na kalokohan iyan.
Ang pinakamakapangyarihang tao sa mundo sa kasalukuyan, kung titingnan lang natin siya, ay isang baliw na matanda na halatang
hindi na alam kung ano ang nangyayari sa kanyang paligid.
At malinaw ding ipinapakita nito na hindi na kontrolado ng lalaking ito ang sitwasyon,
kundi siya ay kinokontrol ng ibang kapangyarihan.
At ang mga kapangyarihang kumokontrol sa kanya ay hindi nasa White House, ni nasa Washington.
Sa halip, ang mga kapangyarihang kumokontrol dito ay nasa isang panig ng Wall Street at
sa kabilang panig naman sa Silicon Valley.
Kaya kahit saan tayo tumingin, palagi nating makikita ang mga taong maaaring ilagay sa matinding presyur mula sa likod ng
eksena at pagkatapos ay mailihis sa isang direksyon o sa iba pa.
Nakikita ni Ernst Wolff ang isang malakas at nagkokoordina na puwersa sa likuran.
Ang krisis sa kalusugan ng 2019-2023 ay nagbunyag ng isang penomenon na malawakang hindi pinansin ng pangunahing midya:
Hindi pa kailanman sa kasaysayan ng mga estadong-bansa na halos 200 pamahalaan sa buong mundo ang kumilos nang magkakasabay.
Ipinatupad nila ang kuwarantina at sapilitang pagsusuot ng maskara, at pagkatapos
ay pinilit nila ang mga tao na magpabakuna.
Iilan lamang na pamahalaan ang tumanggi.
Para sa akin, ito ay isang palatandaan ng isang malakas at nagkokoordina na puwersa sa likod.
Sa aking pananaw, ito ang puwersang pinag-uusapan ko nang tatlong taon: ang digital-pinansyal na kompleks.
Multipolar na mundo o "isang pandaigdigang dominasyon" nga ba?
At iyan ang dahilan kung bakit pinapakain sa atin ang bagong kuwentong-pamangkin na tayo ay patungo sa isang multipolar na
mundo kung saan lalong magiging mahalaga ang mga bansang BRICS.
Iyon ang pinakamalaking kalokohan na ikinakalat sa ngayon.
Malawak din ang ulat na ang dolyar ay namamatay, na ang pangingibabaw ng dolyar ay unti-unting bumababa.
Hindi kailanman naging kasing-lakas ng dolyar gaya ng sa nakalipas na dalawang taon.
At ang mga bansang BRICS ay likha ng kompleksong digital-pinansyal upang ilihis ang pansin ng mga tao
mula sa tunay na kapangyarihan ng Estados Unidos.
Dahil ang mga bansang BRICS ay sumusunod nang eksakto sa parehong adyenda ng Kanluran.
Kaya, ang pinakamalaking bansa sa BRICS ay ang Tsina.
Sa Tsina, itinataguyod ang digital na pera ng bangko sentral.
Ang AI ay nagiging lalong makapangyarihan.
Ginagamit ang mga drone para sa pagmamanman, ginagamit ang pagkilala ng mukha, at iba pa.
Isang ganap na digital na diktadura ang naitatag na ngayon.
Ganoon din sa Russia.
Ang AI ay tumataas sa Russia.
Ipapakilala ang digital na rouble sa Russia sa loob ng dalawang buwan.
Iyon ay eksaktong pareho ang adyenda.
Kaya ang lahat ng mga pulitikong ito ay hindi hihigit sa maliliit na puppet na sumasabay sa larong ito, na idinisenyo upang
ilihis ang pansin ng mga tao mula sa tunay na kapangyarihan sa likod ng mga eksena, ang kompleks na digital-pinansyal.
Hindi kailanman nangyayari ang mga digmaan nang aksidente.
Ayon kay E. Wolff, hindi nila kailanman pinagsilbihan ang layunin na palayain ang mga bansa mula sa banta at pang-aapi.
Ang kasalukuyang "tugtog ng digmaan" ay tila nagsisilbi rin upang muling maaliwas ang mga tao.
Nililihis ang pansin mula sa pwersang ito na nagkokoordina sa lahat sa likuran, na kakapakita pa lamang ng
sulyap ng pangit nitong mukha sa pandemya ng Corona.
Ngayon ang pagkakataon para ilantad sila nang lubusan.
Kaya, pakitulong na ikalat ang kamalayan tungkol sa mahahalagang koneksiyong ito.