Людзей найлягчэй маніпуляваць і кантраляваць, калі ў іх калектыўна ўбіваюць страх.
Сёння, наводзячы страх перад пагрозай сусветнай вайны ці кліматычнай катастрофы, цэлыя народы
прыводзяцца ў стан масавай гіпнотызацыі, а то і паралічу ад шоку, і такім чынам робяцца бездапаможнымі.
Насельніцтва, траўмаванае страхам, потым можа быць прымушана прыняць самыя злачынныя законы, уключаючы пазбаўленне правоў, як
гэта ўжо адбылося падчас інсцэніраванай пандэміі каранавіруса.
Паралізаваная страхам перад канцом свету, насельніцтва потым праглынае альбо бессэнсоўныя інструкцыі, такія як пастаяннае
нашэнне супрацьпылавых маек у тыя часы, — альбо бессэнсоўныя законы аб ацяпленні, якія сёння робяць кватэры недаступнымі.
Наступны дакументальны фільм «Масавая псіхоз», які тлумачыць гэтыя складаныя стратэгіі псіхалагічнай вайны супраць
чалавецтва, выкарыстоўваючы пандэмію каранавіруса ў якасці прыкладу, сёння больш актуальны, чым калі-небудзь!
Зводны тэрмін «псіхоз» абазначае цяжкія псіхічныя расстройствы, пры якіх хворыя губляюць сувязь з рэальнасцю.
Калі гэтыя сімптомы ўзнікаюць ва ўсёй групе людзей, гэта называецца «масавы псіхоз».
На працягу стагоддзяў уплывовыя асобы стваралі і выкарыстоўвалі гэты трывожны расстройства, калі ім трэба было
ўвесці таталітарную сістэму, бо толькі пад уплывам ілюзіі людзі гатовыя адмовіцца ад сваіх правоў.
Сёння неабходны для гэтага страх у асноўным ствараецца СМІ.
Але як гэтыя будучыя тыраны могуць пераўтварыць чалавечы розум такім чынам, што ён дзейнічае насуперак уласным інтарэсам?
Адказ дае псіхалогія, якая ўвяла такія тэрміны, як «прамыўка мозгу», «кантроль над розумам» і, як
найвышэйшую форму, «ментацыд» — забойства розуму.
Метады Івана Паўлава: Ключ да паспяховага насаджэння Іван Пятровіч Паўлаў быў рускім урачом і фізіёлагам, які, дзякуючы
сваім паспяховым эксперыментам па дрэсіроўцы сабак, змог прадэманстраваць, што мысленне і
паводзінскія схемы сабак і людзей можна «перапраграмаваць».
Для сваіх эксперыментаў з сабакамі яму спатрэбіліся толькі званочак, сабачае харчаванне, сабака і час.
У галоднага сабакі заўсёды цякла сліна, калі ён бачыў ежу.
Паўлаў потым звяноўкаваў кожны раз, калі карміў сабаку. Пасля шматлікіх паўтораў умовы ў сабакі так
сфарміраваліся, што ўсяго толькі гук званочка выклікаў у яго слінётанне, нават калі ніякай ежы не было.
Паўлаў быў перакананы, што чалавечы розум можна сфармаваць падобным чынам.
Ён разглядаў людзей як жывёл, хоць і крыху больш развітых, але ў сутнасці ўсё ж жывёл, якіх можна было ўмовіць
рэагаваць на стымулы, — і гэты погляд на чалавецтва падзялялі таксама савецкія кіраўнікі таго часу.
Па гэтай прычыне Паўлаў быў вельмі заахвочаны пасля таго, як саветы прыйшлі да ўлады, і яму
дазволілі працягваць свае эксперыменты на людзях.
У 1919 годзе Уладзімір Ленін у размове з Паўлавым сказаў, і я цытую: «Я хачу, каб масы Расіі
прытрымліваліся камуністычнага ўзору мыслення і рэакцый».
Людзей можна выправіць і сфармаваць так, каб яны сталі тымі, якімі мы іх хочам бачыць.
Канчатковай мэтай камуністычнай сістэмы была трансфармацыя чалавечай прыроды.
І даследаванні Паўлава забяспечылі тэарэтычную аснову для дасягнення гэтай мэты.
Метады Паўлава былі як зроблены на замову для асновы марксісцкай ідэалогіі – перавыхавання і перапраграмавання чалавека.
Звычайна ясны розум выступае ў якасці ахоўнага шчыта ад такіх уплываў, але праз наўмысна выкліканую
стомленасць, фізічную слабасць і псіхалагічны стрэс эксперыменты «зламалі дух» і падарвалі лагічнае мысленне.
Разумных людзей можна было індактрынаваць — ці, можна сказаць, навучыць — гэтак жа лёгка, як і простых.
Мыццё мозгу, псіхічнае забойства і ілжывыя прызнанні
Мыццё мазгоў і ілжывыя прызнанні, якія яно выклікае, не варта ўяўляць у сярэднявечных катэгорыях, напрыклад, часоў
паляванняў на ведзьмаў, калі знявечаная ахвяра проста прызнавалася ва ўсім, толькі каб спыніць фізічныя пакуты.
Хутчэй, гэта вытанчаны рытуал сістэматычнага індактрынавання і прымусу з мэтай пераўтварэння і
самаабвінавачвання, накіраваны на знішчэнне асноўных поглядаў чалавека і ўспрымання рэальнасці і іх замену на новыя.
Галандскі доктар і псіхолаг Ёст Мэрло ўвёў тэрмін «ментацыд», што азначае забойства розуму.
Можна было б таксама сказаць: забойства яснага мыслення.
Аднак гэтае спрадвечнае злачынства супраць розуму было толькі эфектыўна сістэматызавана і
далей удасканалена на працягу XX стагоддзя.
Ахвяры такога псіхалагічнага тэрору ў выніку рабілі ілжывыя прызнанні, у якія самі ж і верылі, і
прызнаваліся ў злачынствах, якіх яны ніколі не здзяйснялі.
У наступным відэа тлумачыцца, у якой ступені гэты псіхалагічны тэрор выкарыстоўваўся або выпрабоўваўся ў турэмных лагерах.
Гэты псіхалагічны тэрор выкарыстоўваўся або выпрабоўваўся ў турэмных лагерах:
Фаза 1:
Спачатку ахвяр знясільвалі, галоўным чынам не праз жорсткія фізічныя пакуты, а праз голад, холад, ізаляцыю і страх.
Таксама выкарыстоўваліся маскі, якія абмяжоўваюць дыханне, напрыклад, у турэмным лагеры Гуантанама.
Пастаянныя допыты і пазбаўленне сну прывялі да крайняй стомленасці і поўнага адчаю, да якога і імкнуліся тыя, хто мыў мозг.
Калапс ахвяры звычайна быў раптоўным.
Мерло пісаў пра гэты этап, і я цытую: «Нібы раптам ператвараецца ў паслухмянасць і пацвярджэнне».
З гэтага моманту, у тэрмінах псіхааналізу, у сумленні індывіду жыве паразітычнае
суперэга, гаворачы голасам свайго новага гаспадара.
Гэтая раптоўная капітуляцыя — гэта несвядомы і выключна эмацыйны працэс, і яна можа нават выклікаць так званы
«стакгольмскі сіндром», пры якім ахвяра злачынства адчувае пэўную сімпатыю да злачынцы.
Фаза 2:
Пасля зламання волі ілжывае прызнанне чыталі зноў і зноў, забіваючы яго ў мозг ахвяры.
Таксама былі прыведзены дадатковыя аргументы і абгрунтаванні, каб наратыў выглядаў
максімальна праўдападобным, хоць усё гэта было хлуснёй.
Фаза 3:
Цяпер абвінавачаны мог зрабіць ілжывае прызнанне і абвінаваціць у гэтым іншых.
Адным з прыкладаў (сярод многіх) быў Фрэнк Х. Швабл, высокапастаўлены член Корпуса марской пяхоты Злучаных Штатаў, які
трапіў у палон да кітайскіх камуністаў падчас Карэйскай вайны.
Пасля шматмесячнага зняволення ён прызнаўся — вельмі падрабязна — што ЗША скралі ў Паўднёвай Карэі
дзяўчынку-падлетка і ўчынілі там біялагічныя ваенныя злачынствы.
Вярнуўшыся ў Злучаныя Штаты, ён адстойваў сябе перад ваенным судом, кажучы: «Словы былі мае, але думкі — іхнія».
Ён адклікаў свае паказанні і расказаў пра метады мыцця мозгу, якім яго падвяргалі.
Аднак не ўсе мелі такую ж псіхічную ўстойлівасць, як Швабле.
Каля адной трэцяй часткі амерыканскіх салдат, узятых у палон кітайцамі, сталі адданымі камуністамі.
Мыццё мозгу ўсяму грамадству
Гэтаксама, як можна сістэматычна ўкараняць чужыя думкі ў асобнага чалавека, гэта таксама можна рабіць і ў вялікай групе.
Бо грамадства складаецца з асобных людзей, якімі можна маніпуляваць, укладаючы ў іх скепсіс, нявызначанасць і страх.
У артыкуле 1969 года ў Die Zeit чэшскі псіхолаг Іво Планая (нар. 1934) апісаў наступным чынам розныя метады, якія выкарыстоўваюцца
для сістэматычнай дэперсаналізацыі асобных людзей і калектываў:
Паводле Планавы, агульнае насельніцтва ў таталітарных рэжымах падпадае пад апатыю (абыякавасць) да падзей.
Гэтыя апатычныя асобы больш не здольныя прымаць свядомыя рашэнні і імкнуцца да мэт, якія
выходзяць за рамкі штодзённага заробку на хлеб.
Гэтая апатыя можа ўзнікнуць, як апісана, альбо ў выніку раптоўнага псіхічнага злому, альбо праз павольны працэс самаадмаўлення.
Кажуць, што гэты паступовы, доўгатэрміновы метад знясілення розуму яшчэ больш эфектыўны і ўстойлівы, асабліва калі людзі,
якіх маніпулююць падобным чынам, жывуць у адным асяроддзі.
У гэтым варыянце не менш важныя комплекс віны, гэта значыць самаабвінавачванне, і гульня з надзеяй.
Людзям зноў і зноў даюць надзею на нешта, што потым не ажыццяўляецца, каб яны заставаліся апатычнымі і не паўставалі.
Параўнанне з цяперашняй палітыкай «каронавіруса» тут сапраўды красамоўнае.
І тут урад сістэматычна працуе з абяцаннямі выратавання, калі б толькі масы зрабілі тое ці гэта.
У той час як індывідуальная «перавыхаванне» перашкаджае кантакту са знешнім светам, у
большых групах людзей камунікацыя кантралюецца.
– сёння мы перажываем гэта праз сінхранізаваныя СМІ.
Пастаянная прапаганда прыводзіць да двух процілеглых эфектаў:
Адна група пачынае развіваць апатыю і становіцца абыякавай, у той час як другая — меншая — група развівае рэакцыю
непакорлівасці і жаданне знайсці праўду за прапагандай.
Ідэальныя ўмовы для глыбокага расколу грамадства, якое раней мірна жыло разам, што зноў адбываецца цяпер!
«Дыяграма прымусу» Бідэрмана і меры «Карона»
Альберт Д. Бідэрман, сацыёлаг з Ваенна-паветраных сіл ЗША, у сваёй так званай «дыяграме прымусу» апісаў кітайскія і
карэйскія метады катаванняў, якія выкарыстоўваліся для сістэматычнага перавыхавання амерыканскіх ваеннапалонных.
Паводле Бідэрмана, тры асноўныя элементы для гэтага — залежнасць, слабасць і страх.
Восем розных цесна звязаных паміж сабой «мяккіх метадаў катавання» ператвараюць псіхічна незалежных людзей у
паслухмяных падданых, якіх патрабуе таталітарны рэжым.
Давайце больш уважліва разгледзім гэтыя восем прынцыпаў і параўнаем іх з цяперашнімі мерамі, звязанымі з каранавірусам!
Навязлівыя метады мыцця мозгу паводле Альберта Бідэрмана Метад 1: Ізаляцыя / прымусовая
манатоннасць / пазбаўленне ад органаў пачуццяў
Праз поўнае або групавое ізаляванне зняволеныя страцілі ўсю сацыяльную падтрымку і больш не маглі абараняць сябе.
Ты мусіў увесь час чымсьці займацца, мала рухаўся і кожны дзень меў аднолькавую нудную руціну.
Каранцінныя абмежаванні з-за каранавіруса і правілы сацыяльнага дыстанцыявання маюць той жа эфект.
Адмяняюцца культура, спорт і сямейныя традыцыі, і чым даўжэй доўжыцца ізаляцыя, тым больш драматычнымі становяцца
наступствы для фізічнага і псіхічнага здароўя пацярпелых.
Псіхічныя праблемы значна павялічыліся падчас лакдаўнаў, асабліва сярод дзяцей.
Метад 2: Манапалізацыя ўспрымання
Увага можа быць сканцэнтравана толькі на непасрэднай небяспецы.
Іншыя стымулы, якія адцягваюць ад гэтага, заблакіраваны.
Зняволеных падвяргалі цемры або яркаму святлу, але не менш эфектыўнымі былі пастаянныя лекцыі і частае
паўтарэнне хлусні і дагматаў, якія ім забівалі ў галаву.
Хіба гэта не нагадвае нам пра пастаянны шквал бясконцых лічбаў пра «выпадкі» каранавіруса ў СМІ?
І, вядома, усё больш інтэнсіўныя намаганні па цэнзуры ўсіх нелаяльных галасоў і іх схаванні ад
грамадскасці, незалежна ад таго, наколькі высокапастаўленымі і паважанымі могуць быць эксперты.
Метад 3: выкліканая стомленасць, аслабленне Відавочна, што ў пэўны момант людзі стамляюцца.
Каты чаргаваліся, а вязень не мог.
Глод, наўмысна выкліканыя хваробы, пазбаўленне сну і доўгія допыты былі толькі некаторымі з метадаў, якія
выкарыстоўваліся для наўмыснага выклікання знясілення.
Паралелі з каранавірусам:
Пасля года з паловай няспыннай прапаганды многія ўжо зняверыліся і дазволілі наратыву ўрада пранікнуць у свае розумы.
Яны проста стомленыя ад гэтага... і неяк гэта нават можна зразумець!
Вы ўжо дасягнулі стану апатыі, апісанага Іва Планавай.
Метад 4: Пагрозы
Каты выкарыстоўвалі пагрозы смерці, бясконцай ізаляцыі і зняволення, а таксама пагрозы ў
адрас сем'яў ахвяр, каб усяліць страх і адчай.
Толькі штучна створаная паніка наконт інфекцыі каранавірусам прымусіла нас прыняць меры, прынятыя палітыкамі.
Дзецям казалі, што яны падвядуць пад небяспеку сваіх дзядулю і бабулю, калі будуць іх наведваць і нават абдымаць.
Насамрэч, ужо ўвесну 2020 года было відавочна, што паказчык смяротнасці ад каранавіруса
быў роўны паказчыку звычайнага сезоннага грыпу.
Тым не менш, ваяўнічае асвятленне ў СМІ працягвалася без перашкод.
Унутраны дакумент-стратэгія Міністэрства ўнутраных спраў Германіі паказвае, што гэтыя
страхі былі наўмысна створаны і маніпулявалі імі.
Мэтад 5: Перыядычная мяккасць
Цяпер злачынцы становяцца добрымі... час ад часу. Нечаканая дабрыня і ўзнагароды ствараюць эмацыйную сувязь і
забяспечваюць, што зняволены прытрымліваецца правілаў.
Яны выклікаюць надзеі на паляпшэнне ягонага становішча — надзеі, якія звычайна не
апраўдваюцца, але заблытваюць і дэмаралізуюць яго.
Гэта таксама знаёма, ці не так?
Лакадаўн так – лакадаўн не, гэтае правіла – тое правіла, і надыходзіць палёгка.
Яшчэ некалькі тыдняў, і ўсё будзе скончана...
Зноў і зноў узнікае надзея, што мы хутка зможам вярнуцца да нармальнага жыцця.
Гэта частка псіхалагічнай стратэгіі!
Мэтад 6: Дэманстрацыя «усемагутнасці» і «ўсёведнасці» Зняволенага пераконваюць, што любы супраціў
бескарысны, што ён ніжэйшы і заўсёды такім застанецца.
Паралельна з «Каронай»: гвалт паліцыі ў дачыненні да дэманстрантаў дэманструе фізічную перавагу дзяржаўнай улады.
Нават афіцыйны спецыяльны дакладчык ААН па пытаннях катаванняў Нільс Мельцэр папярэджваў, і я цытую: «Паліцэйскі
бесцырымоўнасць па ўсім свеце нарастае і разбурае грамадскі давер, сацыяльны мір, згуртаванасць і дэмакратыю».
Урады павінны перастаць ставіцца да ўласнага народа як да ворагаў!
Мэтад 7: Дэградацыя . Быць цалкам у чыёй-небудзь ласцы знішчае ўсялякую надзею, што супраціў нешта дасягне.
Гэта зводзіць зняволенага да ўзроўню дзіцяці ці жывёлы.
Катавальнікі дасягаюць гэтага шляхам зняважальных пакаранняў, брудных умоў, абразаў і
кпінаў або пазбаўлення зняволенага прыватнасці.
Самыя маскі — гэта чыстая прыніжальнасць, а потым яшчэ і гэтыя тэсты, якія многія лічаць надзвычай непрыемнымі.
Кітай нават дайшоў да таго, што браў анальныя тампоны ў японскіх грамадзян, якія ўязджалі ў краіну.
Абразы або кпіны ў адрас людзей, якія не вакцынуюцца, з'яўляюцца звычайнай з'явай.
І наколькі эфектыўная спроба заахвоціць людзей вакцынавацца каўбасой ці бургер?
Хіба гэта не нагадвае вам пра сабак Паўлава, у якіх сліна цякла, калі званочак сігналізаваў пра час кармлення?
Метад 8: Прымусовае выкананне трывіяльных сцвярджэнняў
Зняволеныя павінны былі выконваць сумныя, бескарысныя пратакальныя правілы.
Гэта прывучыла іх выконваць загады сваіх кіраўнікоў, якімі б бессэнсоўнымі яны ні былі.
Бес sens-ных мер быў парадкам дня з самага пачатку так званай пандэміі.
Напрыклад, на аэрапорце пры рэгістрацыі неабходна захоўваць мінімальную дыстанцыю, а ўсяго праз
некалькі хвілін тыя ж пасажыры сядзяць побач у самалёце.
Я ўпэўнены, што вы, дарагія гледачы, можаце з галавы прывесці яшчэ шмат прыкладаў!
Намерам стратэгаў, што стаяць за гэтым, з'яўляецца просты: мы не павінны думаць, не павінны нічога
аспрэчваць, а замест гэтага павінны навучыцца паслухмянасці.
Тыповая рыса дыктатуры!
Выснова на гэты момант: Здаецца, што ўсе восем пунктаў гэтай «дыяграмы прымусу» выконваюцца ў выпадку каранавіруса.
Як усталяваць таталітарную дзяржаўную ўладу?
Пытанне такое: як пераканаць народ, які прывык да свабоды і дэмакратыі, зноў адмовіцца ад сваіх фундаментальных правоў?
Як можна ператварыць свабодных людзей у падданых у таталітарнай сістэме?
На жаль, гэта неаднаразова рабілася на працягу гісторыі, і зараз гэтыя намаганні зноў вядуцца — ужо на глабальным узроўні.
Наўмысна выкліканы масавы псіхоз, апісаны вышэй, — гэта ключ да гэтага.
Паводле словаў рэлігіязнаўцы Артура Верслуіса, таталітарызм — гэта «сучасная з'ява поўнай цэнтралізаванай дзяржаўнай улады
ў спалучэнні з ліквідацыяй правоў і свабод асобнага чалавека».
Грамадства падзяляецца на дзве групы: кіраўнікоў, якія ўзвышаны да амаль боскага статусу, і масы, якія
становяцца залежнымі падданымі гэтай так званай «эліты».
Абодва ідуць насуперак чалавечай прыродзе, бо і кіраўнікі — такія ж смяротныя людзі, і ператварыць насельніцтва ў падданых
можна толькі праз ілюзіі, падобныя на рэакцыі шызафрэніка.
Першы крок — заўсёды пасеяць страх, што асабліва эфектыўна ў хвалях псіхалагічнага тэрору.
Мерло піша, і я цытую: «Кожная хваля тэрору разгортвае свой эфект мацней за папярэднюю пасля паўзы, таму што
людзі ўсё яшчэ неспакойныя пасля папярэдняга досведу».
Моральны дух пастаянна падае, а псіхалагічны ўплыў кожнай новай прапагандысцкай кампаніі становіцца ўсё
мацнейшым; ён дасягае грамадства, якое ўжо было падрыхтавана.
У той жа час прапаганда спрыяе замяшанню ў свядомасці мас.
Сістэматычна распаўсюджваецца дэзінфармацыя пра крыніцу «пагрозы» і характар «крызісу».
У эпоху інтэрнэту інфармацыя з дапамогай алгарытмаў накіроўваецца мэтанакіравана ці нават цалкам блакуецца, г.зн. цэнзуруецца.
У залежнасці ад таго, што карыстальнік раней праглядаў у інтэрнэце, яму зноў прапануецца падобная інфармацыя.
Такім чынам, розныя мэтавыя групы могуць развіць цалкам розныя ўспрыманні рэальнасці.
Тэхналогія як фактар залежнасці, ізаляцыя як каталізатар Паколькі сучасная прапаганда мае форму прывабных тэхналогій –
смартфонаў, інтэрнэту, тэлебачання і г.д. – яна шырока і з энтузіязмам спажываецца, і многія людзі ад яе залежаць.
І гэта найбольш эфектыўна, калі людзі абмежаваныя ў сацыяльных кантактах.
Не ўсе засляпленыя прапагандай, таму «сацыяльнае дыстанцыяванне» выкарыстоўваецца, каб нейтралізаваць карэкціруючую сілу
тых, на каго не паўплываў пастаянны націск хлуслівай інфармацыі.
Юст Мэрло піша, і я цытую: «Ізаляцыя і цярплівае паўтарэнне стымулаў неабходныя для дамацэлівання дзікіх жывёл».
Таталітары прытрымліваліся гэтага правіла.
Яны ведаюць, што могуць найхутчэй зламаць сваіх палітычных ахвяр, калі трымаць іх у ізаляцыі.
Калі насельніцтва доўгі час падвяргаецца хвалям псіхалагічнага тэрору, яно становіцца безнадзейным
і ўразлівым. Людзі прагнуць упарадкаванага свету.
На дадзены момант таталітары прапануюць такі свет — але коштам свабоды, коштам кантролю над уласным жыццём.
Калісьці вольныя, незалежныя людзі сталі пакорлівымі і паслухмянымі падданымі!
Хлусня і замяшанне як карысныя інструменты Ахвяр тоталітарных рэжымаў наўмысна вучаць хлусіць.
Пастаяннае ўспрыманне ілжывых паведамленняў, якія наўмысна змяняюць кірунак зноў і зноў, настолькі заблытвае лагічнае
мысленне, што некаторыя людзі перастаюць абараняцца ад хлусні.
Людзі становяцца пасіўнымі і ўспрымаюць наратыў у цэлым.
Свабоднае мысленне адыходзіць на другі план, а на яго месца прыходзіць індактрынацыя.
Мова з'яўляецца важным кампанентам такой прапаганды.
Словы губляюць свой першапачатковы сэнс, і гэта таксама наўпросты напад на розум.
Людзі — істоты прывычныя.
Павольна, паступова, але ўпэўнена грамадзяне прывыкаюць да недасканалай сістэмы.
Лёгка распазнаць таталітарныя структуры ў далёкіх краінах або ў гістарычнай рэтраспектыве.
Калі, напрыклад, глядзець на Паўночную Карэю, усе на Захадзе, напэўна, кажуць: «Які ж вар'яцкі культ!» На жаль,
аднак, пачатак не так лёгка распазнаць, калі ты сам у ім загразнуў, як гэта адбылося з намі цяпер!
Мы таксама прывыкаем да паслухмянасці і пакоры перад уладай!
Хіба гэта не нагадвае вам пра змрочныя часы ў нашай краіне?
Пачынаючы з «прычыны», а потым зрываючыся ў вар'яцтва Большасць ідэалогій прыцягваюць сваіх прыхільнікаў
разумнымі — ці, прынамсі, разумнымі на першы погляд — ідэямі.
Возьмем, напрыклад, каранавірус: ідэя інфекцыйнага захворвання, якое распаўсюджваецца ў
глабалізаваным свеце, адпавядае пануючым уяўленням насельніцтва.
Вось чаму большасць людзей спачатку падтрымалі меры па ахове здароўя.
Аднак у пэўны момант працэсу мыццця мозгу логіка ўжо не мае ролі.
Абсурдна, але насамрэч усё наадварот.
Супярэчнасці далей умацоўваюць уладу ідэалогіі, як паказвае прыклад фундаменталісцкіх рэлігій. Феномен так
званых «затопленых выдаткаў» таксама адыгрывае важную ролю.
Затопленыя выдаткі — іншымі словамі, затопленыя або незваротныя выдаткі — азначаюць, што вы ўжо ўклалі ў праект
столькі часу і энергіі, а магчыма, і грошай, што прызнаць гэты праект памылкай цяжка ці немагчыма.
Разбітыя абяцанні — гэта сістэматычна Ці ўсё яшчэ нас здзіўляе, калі палітыкі пасля сваёй абрання паводзяць сябе
так, быццам думаюць: «Мне якая справа, што я сказаў учора?»
Разбітыя абяцанні — гэта сістэматычна, як у палітыцы ў цэлым, так і ў дачыненні да каранавіруса.
Нябачна канца гэтым мерам, няма імунітэту праз вакцынацыю, не спыняецца нашэнне масак
і падобныя абавязкі для вакцынаваных асоб.
І ўсё ж большасць насельніцтва працягвае давяраць сваім урадам і нават СМІ.
Гэта прыклад вышэйзгаданага «Сталкавага сіндрому» і азначае глабальнае скочванне насельніцтва ў ідэалогію.
Страх перад спыненнем антыкавідных мер Мы бачым, наколькі ўжо паспяховай была прапаганда з таго факту, што некаторыя
людзі больш не хочуць вяртацца ў свет без антыкавідных мер.
Яны настолькі засвоілі ідэалогію, што развілі «сіндром пячоры» — страх перад нармальнасцю.
Такія людзі потым аказваюць ціск на тых, хто думае інакш, хто не паверыў хлусні і прагне вяртання да нармальнага жыцця.
Вось менавіта тое, што і патрэбна таталітарнаму рэжыму: ціск не толькі «зверху», гэта значыць з боку ўрада
і СМІ, але і «збоку», гэта значыць з боку суграмадзян.
З гэтага моманту мы хацелі б перадаць слова нашаму калегу.
123
Здаецца, што тут вядзецца вытанчаная псіхалагічная вайна супраць чалавецтва.
У гэтым святле ўсе гэтыя меры маюць сэнс — з пункту гледжання тых, хто цягне за нітачкі! Гэты аналіз жахлівы.
Але толькі сутыкнуўшыся з гэтай непрыемнай і некамфортнай праблемай, мы зможам прыняць адпаведныя контрмеры.
Адна важная інфармацыя — гэта сама інфармацыя. Калі ласка, падзяліцеся гэтай праграмай! Каб як мага
больш людзей змаглі зразумець праграму мазгавога прання, якая адбываецца, і спыніць яе.
У наступных спасылках вы таксама знойдзеце спасылку на газету «Express», дзе можна замовіць арыгінальнае выданне для чытання.