Луѓето најлесно се манипулираат и контролираат кога колективно им се всадува страв.
Денес, со повикување на заканата од светска војна или климатска катастрофа, цели популации се ставаат во
состојба на масовна хипноза, дури и во парализа предизвикана од шок, и со тоа се онеспособуваат.
Народот трауматизиран од страв потоа може да биде принуден да ги прифати најкриминалните закони, вклучително и
одземањето на нивните права, како што веќе се случи за време на инсценираната пандемија на коронавирусот.
Парализирано од стравови за крајот на светот, населението потоа го голта или бесмислените упатства, како постојаното
носење маски за прашина во тоа време – или бесмислените закони за греење што денес го прават станот недостижен.
Следниот документарен филм, "Масовна психоза", кој ги објаснува овие софистицирани стратегии за психолошко војување
против човештвото преку примерот на пандемијата на коронавирусот, е порелевантен денес повеќе од кога било!
Кровниот термин "психоза" се однесува на тешки ментални нарушувања при кои погодените ја губат врската со реалноста.
Кога овие симптоми се појавуваат кај цела група луѓе, тоа се нарекува "масовна психоза".
Векови наназад моќни личности создавале и експлоатирале ова анксиозно нарушување кога сакале да воведат
тоталитарен систем, бидејќи само под магијата на заблуда луѓето се спремни да се откажат од своите права.
Денес, стравот потребен за ова првенствено го создаваат медиумите.
Но како овие идни тирани можат да го преобликуваат човечкиот ум на таков начин што тој дејствува против сопствените интереси?
Одговорот го дава психологијата, која ги кова термините како "испирање на мозокот", "контрола на
умот" и, како крајна форма, "менцид" – убиство на умот.
Методите на Иван Павлов: Клучот за успешна индоктринација Иван Петрович Павлов беше руски лекар и физиолог кој, преку своите
успешни експерименти со обука на кучиња, успеа да покаже дека мислите и моделите на однесување кај
кучињата и луѓето можат да се "препрограмираат".
За неговите експерименти со кучиња, сè што му требаше беше ѕвонче, храна за кучиња, куче и време.
На гладниот куче секогаш му потекуваше вода во устата кога ќе го видеше храната.
Потоа Павлов ѕвонеше ѕвонче секој пат кога му даваше храна на кучето. По многу повторувања, кучето беше толку
условено што само слушањето на ѕвонењето на ѕвончето му предизвикуваше лачење плунка, дури и кога немаше храна.
Павлов беше убеден дека човечкиот ум може да се обликува на сличен начин.
Тој ги сметаше луѓето за животни, иако малку поразвиени, но суштински сè уште животни кои можат да бидат
условени со стимули – и овој поглед на човештвото го делеа и советските владетели од тоа време.
Поради тоа, Павлов беше многу охрабрен откако Советите ја презедоа власта и му беше
дозволено да ги продолжи своите експерименти врз луѓе.
Во 1919 година, Владимир Ленин рече во дијалог со Павлов, и цитирам: "Сакам масите на Русија да следат
комунистички образец на размислување и реагирање."
Луѓето можат да се коригираат и обликуваат во она што сакаме да бидат.
Крајната цел на комунистичкиот систем беше трансформацијата на човечката природа.
И истражувањето на Павлов обезбеди теоретска основа за постигнување на оваа цел.
Павловините методи беа специјално прилагодени за суштината на марксистичката идеологија –
превоспитувањето и ре-условувањето на човечките суштества.
Обично, јасниот ум создава заштитен штит против такво влијание, но преку намерно предизвикана исцрпеност, физичка
слабост и психолошки стрес, експериментите "го скршија духот" и го исклучија логичкото размислување.
Интелигентните луѓе можат да бидат индоктринирани – може дури да се каже обучени – исто толку лесно како и едноставните умови.
Миење на мозокот, ментално убиство и лажни признанија
Мозгопрањето и лажните исповеди што ги создава не треба да се замислуваат во средновековни термини, како за време
на лов на вештерки, кога мачената жртва едноставно признавала сè само за да престане физичката мака.
Напротив, тоа е софистициран ритуал на систематско индоктринирање и принуда за обраќање и самообвинување, со цел
да се уништат основните ставови и перцепции на личноста за реалноста и да се заменат со нови.
Холандскиот лекар и психолог Јуст Меерлоо го коваше терминот "менцид", што значи убивање на умот.
Може да се каже и: убиството на јасното размислување.
Сепак, овој вековен злостор против разумот беше ефикасно систематизиран и дополнително усовршен во текот на 20-тиот век.
Жртвите на таков психолошки терор на крајот дадоа лажни исповеди во кои и самите поверуваа,
признавајќи злосторства што никогаш не ги сториле.
Следното видео објаснува во која мера овој психолошки терор беше користен или тестиран во затворските логори.
Овој психолошки терор беше користен и тестиран во затворските логори:
Фаза 1:
Прво, жртвите беа исцрпени, главно не преку сурова физичка насилност, туку преку глад, студ, изолација и страв.
Се користеа и маски за ограничување на дишењето, на пример во затворскиот камп во Гвантанамо.
Постојаното испрашување и лишувањето од сон доведоа до екстремен замор и целосна
безнадежност, до степен што го посакуваа мозокопралните.
Колапсот на жртвата обично беше ненадеен.
Мирлоу напиша за оваа фаза и цитирам: "Како да одеднаш се претвора во покорност и потврда."
Од овој момент натаму, во психоаналитички термини, паразитско над-јас живее во совеста на
поединецот, зборувајќи со гласот на својот нов господар.
Оваа ненадејна капитулација е несвесен и чисто емоционален процес и дури може да предизвика она што е познато како
"Стокхолмски синдром", при што жртвата на злосторството чувствува одредена симпатија кон сторителот.
Фаза 2:
По сломот, лажното признание беше повторно и повторно читано и така всадено во мозокот на жртвата.
Дополнителни аргументи и оправдувања беа дадени за да се направи нарацијата да изгледа
што е можно поверодостојна, иако сè беше лага.
Фаза 3:
Сега обвинетиот може да даде лажно признание и да ги обвини и другите.
Еден пример (меѓу многуте) беше Френк Х. Швабл, висок член на Маринскиот корпус на Соединетите Американски Држави, кој падна
во рацете на кинеските комунисти за време на Корејската војна.
По многу месеци во заробеништво, тој призна – во големи детали – дека САД вршат биолошки воени злосторства во Кореја.
Во Соединетите Американски Држави, тој се бранеше пред воен суд, велејќи, и цитирам: "Зборовите беа мои, но мислите беа нивни."
Тој се повлече од своето сведочење и ги откри методите на миење на мозокот на кои беше подложен.
Сепак, не секој имаше иста ментална издржливост како Швабле.
Околу една третина од американските војници кои беа заробени од Кинезите станаа цврсти комунисти.
Мозочно перење на целото општество
Како што е можно систематски да се всадат туѓи мисли во поединец, така е можно да се направи и со голема група.
Бидејќи општеството се состои од поединци кои можат да бидат манипулирани со
всадување скептицизам, несигурност и страв во нив.
Во статија од 1969 година во "Ди Цајт", чешкиот психолог Иво Планова (роден 1934) ги опиша различните
методи што се користат за систематско деперсонализирање на поединци и колективи на следниов начин:
Според Планова, општата популација во тоталитарните режими паѓа во апатија (равнодушност) кон настаните.
Овие апатични поединци повеќе не се способни да носат свесни одлуки и да гонат цели што ги
надминуваат нивните секојдневни напори за заработка на леб.
Оваа апатија може да настане, како што е опишано, преку ненадеен ментален слом или преку бавен процес на самоотфрлање.
Овој постепен, долгорочен метод на изморување на умот се вели дека е уште поефективен и поодржлив, особено
кога слично манипулирани луѓе живеат во иста средина.
Подеднакво важни во оваа варијанта се комплексот на вина – односно самообвинувањето – и играњето со надеж.
Повторно и повторно, на луѓето им се дава надеж за нешто – кое потоа не се остварува –
за да останат апатични и да не се побунат.
Споредбата со сегашната "коронавирусна" политика е навистина впечатлива овде.
И тука владата систематски работи со ветувања за спасение ако масите само би го направиле ова или она.
Додека индивидуалната "пре-едукација" го спречува контактот со надворешниот свет,
комуникацијата е контролирана во поголеми групи луѓе.
– денес го доживуваме ова преку синхронизираните медиуми.
Постојана пропаганда води до два спротивни ефекти:
Една група развива апатија и станува рамнодушна, додека другата – помалата – група развива спротивставувачка
реакција и желба да ја открие вистината зад пропагандата.
Идеални услови за длабоко разделување на општество кое претходно живееше мирно заедно, што повторно се случува сега!
Бидермановиот "Дијаграм на принуда" и "Корона" мерки
Алберт Д. Бидерман, општествен научник во Военото воздухопловство на САД, во својот "Дијаграм на принуда" ги опиша
кинеските и корејските методи на тортура што се користеа за систематско превоспитување на американските воени заробеници.
Според Бидерман, трите главни елементи за ова се: зависност, слабост и страв.
Осум различни техники на "благородни методи на тортура", кои се тесно поврзани, ги претвораат ментално независните луѓе во
послушни субјекти што им се потребни на тоталитарниот режим.
Ајде да ги разгледаме подетално овие осум принципи и да ги споредиме со тековните мерки за коронавирусот!
Коективни методи за миење на мозокот според Алберт Бидерман Метод 1: Изолација / принудена монотонност / сензорска депривација
Преку целосна или групна изолација, затворениците ја изгубија сета социјална поддршка и повеќе не беа во можност да се бранат.
Мораше постојано да се занимаваш, не добиваше доволно вежбање и имаше иста досадна рутина секој ден.
Заклучувањата поради коронавирусот и правилата за дистанцирање имаат ист ефект.
Културните, спортските и семејните традиции се откажани, а колку подолго трае изолацијата, толку се по драматични
последиците за физичкото и менталното здравје на погодените.
Проблемите со менталното здравје значително се зголемија за време на карантините, особено кај децата.
Метод 2: Монополизирање на перцепцијата
Вниманието може да се фокусира само на непосредната итна ситуација.
Други стимули што би го одвлекле вниманието од ова се блокирани.
Заробениците беа изложени на темнина или силна светлина, но подеднакво ефикасни беа постојаните
предавања и честото повторување на лаги и догми кои требаше да им се врежат во главите.
Зарем ова не нè потсетува на постојаниот налет на медиумите со бескрајни бројки за "случаите" на коронавирус?
И, секако, сѐ поголемите напори да се цензурираат сите дисидентски гласови и да се задржат од јавноста,
без разлика колку високи и почитувани се експертите.
Метод 3: индуцирано исцрпување, ослабување Очигледно, во одреден момент луѓето се уморуваат.
Мачителите се менуваа, но затвореникот не можеше.
Гладување, предизвикани болести, лишување од сон и долги испрашувања беа само некои од методите што
се користеа за намерно предизвикување на исцрпеност.
Паралели со коронавирусот:
По една и пол година неуморна пропаганда, многумина веќе се предадоа и дозволија наративот на владата да им проникне во умот.
Тие едноставно се уморни од тоа... и некако дури можеш да го разбереш тоа!
Веќе сте ја достигнале апатичната состојба опишана од Иво Планова.
Метод 4: Закани
Мачителите користеа закани со смрт, бескрајна изолација и затворање, како и закани против
семејствата на жртвите, за да всадат страв и очај.
Само вештачки создадената паника за инфекција со коронавирусот нè натера да ги прифатиме мерките преземени од политичарите.
На децата им беше кажано дека ќе ги изложат своите баби и дедовци на ризик ако ги посетат и дури ги прегрнат.
Всушност, уште напролет 2020 година беше јасно дека стапката на смртност од коронавирусот
беше еднаква на онаа на обичниот сезонски грип.
Сепак, военото медиумско известување продолжи без престан.
Внатрешен стратешки документ на германското Министерство за внатрешни работи открива дека овие
стравови биле намерно создадени и манипулирани.
Метод 5: Повремена попустливост
Сега извршителите стануваат добри... одвреме-навреме. Неочекуваните добрини и награди создаваат емоционална врска и
обезбедуваат дека затвореникот ќе ги почитува правилата.
Тие будат надеж за подобрување на неговата состојба – надеж што обично не се остварува, но која го збунува и деморализира.
И тоа звучи познато, нели?
Локдаун да – локдаун не, ова правило – она правило, и се наѕира олеснување.
Уште само неколку недели, па ќе завршиме...
Постојано се разбудуваат надежи дека наскоро би можеле да се вратиме во нормала.
Тоа е дел од психолошката стратегија!
Метод 6: Демонстрација на "сèмоќност" и "сèзнаење" Заробеникот е убеден дека секој отпор е
залуден, дека е инфериорен и секогаш ќе остане таков.
Паралелно со коронавирусот: Силата на полицијата употребена против демонстрантите ја
демонстрира физичката супериорност на државната власт.
Дури и официјалниот специјален известувач на ОН за мачиња, Нилс Мелцер, предупреди, и цитирам: "Полициската
бруталност се зголемува ширум светот и ја уништува јавната доверба, социјалниот мир, кохезијата и демократијата."
Владите мора да престанат да ги третираат своите луѓе како непријатели!
Метод 7: Деградација . Бидејќи си целосно на нечија милост, се уништува секоја надеж дека отпорот ќе постигне нешто.
Ова го сведува затвореникот на ниво на дете или животно.
Измачувачите го постигнуваат ова преку понижувачки казни, валкана средина, навреди и исмејување,
или со одземање на затвореникот секаква приватност.
Само маските се чиста пониженост, а потоа има и овие тестови, кои многумина ги сметаат за исклучително непријатни.
Кина дури отиде толку далеку што зема анални брисеви од јапонски државјани кои влегуваа во земјата.
Навредите или исмејувањата кон луѓето кои не се вакцинираат се вообичаени.
И колку е ефикашен обидот да се примамат луѓето да се вакцинираат со братвурст или хамбургер?
Не те потсетува ли тоа на Павловите кучиња, на кои им потекуваше плунка кога ѕвонеше ѕвонцето што сигнализираше време за хранење?
Метод 8: Проведување на тривијални тврдења
Затворениците мораа да ги почитуваат досадни, бескорисни протоколни правила.
Ова ги навикна да ги извршуваат наредбите на своите владетели, без разлика колку тие беа бесмислени.
Бесмислените мерки се на дневен ред уште од почетокот на таканаречената пандемија.
На пример, при чекирање на аеродром мора да се одржуваат минимални растојанија, а само неколку минути
подоцна истите патници седат блиску еден до друг во авионот.
Сигурен сум дека можете да се сетите на многу повеќе примери без размислување, драги гледачи!
Намерата на стратезите зад ова е едноставна: не треба да мислиме, не треба да се сомневаме во ништо, туку да научиме послушност.
Типична карактеристика на диктатура!
Заклучок досега: Се чини дека сите осум точки од овој "дијаграм на принуда" се исполнети во случајот со коронавирусот.
Како се воспоставува тоталитарна државна власт?
Прашањето е: Како да натерате народ кој бил навикнат на слобода и демократија повторно да се откаже од своите основни права?
Како слободни луѓе можат да се претворат во поданици во тоталитарен систем?
За жал, ова е направено многупати во историјата, и токму сега овој потфат повторно се спроведува низ целиот свет.
Намерно индуцираната масовна психоза опишана погоре е клучот за ова.
Според религиозниот научник Артур Верслуис, тоталитаризмот е "модерен феномен на целосна централизирана државна власт во
комбинација со искоренување на индивидуалните човекови права".
Општеството е поделено на две групи: владетелите, кои се издигнати до речиси божествен статус, и масите, кои
стануваат зависни поданици на оваа таканаречена "елита".
И двете одат против човечката природа, бидејќи и владетелите се смртни луѓе, и претворањето на населението во поданици може да
се постигне само преку заблуди слични на реакциите на шизофреник.
Првиот чекор секогаш е да се посее страв, што е особено ефикасно во бранови на психолошки терор.
Мирлоо пишува, и цитирам: "Секој бран на терор го развива својот ефект посилно од претходниот по пауза, бидејќи
луѓето сè уште се вознемирени од претходното искуство."
Моралот постојано опаѓа, а психолошкиот ефект од секоја нова пропагандна кампања станува сè
посилен; таа допира до јавност која веќе е омекната.
Во исто време, пропагандата придонесува за збунување на умовите на масите.
Систематски се шират дезинформации за изворот на "заканата" и природата на "кризата".
Во ерата на интернетот, информациите се специфично насочуваат или дури и целосно блокираат, односно цензурираат, преку алгоритми.
Во зависност од тоа што корисникот претходно го прегледал на интернет, му се прикажуваат повторно слични информации.
Различни целни групи така можат да развијат сосема различни перцепции за реалноста.
Технологијата како зависнички фактор, изолацијата како катализатор Бидејќи модерната пропаганда доаѓа во форма на
привлечна технологија – паметни телефони, интернет, телевизија итн. – таа се консумира широко и
со ентузијазам, а многу луѓе се зависни од неа.
И тоа е најефикасно кога луѓето се ограничени во своите социјални контакти.
Не сите се заслепени од пропаганда, поради што "социјалното дистанцирање" се користи за да се неутрализира
корективната моќ на оние кои не биле под влијание на постојаниот налет на лажни информации.
Јуст Меерлоо пишува, и цитирам: "Изолацијата и трпеливото повторување на стимули се
неопходни за припитомување на диви животни."
Тоталитаристите го следеа ова правило.
Тие знаат дека можат најбрзо да ги условат своите политички жртви ако ги држат во изолација.
Кога едно население е потресено од бранови на психолошки терор доволно долго, станува
безнадежно и ранливо. Луѓето копнеат по уреден свет.
Во овој момент, тоталитаристите нудат таков свет – но по цена на слободата, по цена на контролата врз сопствениот живот.
Некогаш слободни и независни луѓе станаа покорни и послушни поданици!
Лаги и збунетост како корисни алатки На жртвите на тоталитарните режими намерно им се учи да лажат.
Постојаното слушање лажни пораки, кои намерно повторно и повторно ја менуваат насоката, го збунува логичкото размислување
до таа мера што некои луѓе престануваат да се бранат од лагите.
Луѓето стануваат пасивни и го интернализираат наративот во целина.
Слободното размислување зазема втор план, а него го зазема индоктринацијата.
Јазикот е важна компонента на таква пропаганда.
Зборовите го губат своето првобитно значење, и тоа е директен напад врз умот.
Луѓето се суштества на навики.
Полека, постепено, но сигурно, граѓаните се навикнуваат на несовршен систем.
Лесно е да се препознаат тоталитарни структури во далечни земји или во историска ретроспектива.
Кога, на пример, гледате на Северна Кореја, сите на Запад веројатно велат: Каков луд култ! За жал, сепак,
почетоците не се толку лесни за препознавање кога сами сте заглавени во нив, како што сме ние во моментов!
Ние исто така се навикнуваме на послушност и почит кон авторитетот!
Зарем тоа не те потсетува на мрачни времиња во нашата земја?
Почнувајќи со "разум", потоа лудило Повеќето идеологии ги регрутираат своите следбеници со
разумни – или барем разумно звучечки – идеи.
Земете го коронавирусот за пример: идејата за заразна болест што се шири во глобализиран свет се
вклопува со доминантните ставови на населението.
Затоа повеќето луѓе првично ги поддржаа мерките за заштита на здравјето.
Во одреден момент од процесот на миење на мозокот, сепак, логиката повеќе не игра улога.
Апсурдно, всушност е спротивното.
Противречностите дополнително ја зацврстуваат моќта на една идеологија, како што покажува примерот на
фундаменталистичките религии. Феноменот на таканаречените "потрошени трошоци" исто така игра значајна улога.
Потрошени трошоци – со други зборови, потрошени или неповратни трошоци – значат дека веќе сте вложиле толку многу
време и енергија, а можеби и пари, во проект што е тешко или невозможно да го признаете како грешка.
Скршените ветувања се систематски Дали сè уште се изненадуваме кога политичарите по нивниот избор се
однесуваат како да мислат: "Што ме интересира што реков вчера?"
Скршените ветувања се системски, и во политиката воопшто и во однос на коронавирусот.
Ни крај на мерките, ни имунитет преку вакцинација, ни крај на носењето маски и слични обврски за вакцинираните лица.
И сепак, мнозинството од населението продолжува да им верува на своите влади, па дури и на медиумите.
Ова е пример за гореспоменатиот "Стокхолмски синдром" и означува глобално лизгање на населението во една идеологија.
Страв од укинување на мерките за коронавирус Можеме да видиме колку веќе е успешна пропагандата од фактот што некои луѓе
повеќе не сакаат да се вратат во свет без мерки за коронавирус.
Тие ја интернализирале идеологијата до таа мера што развиле "синдром на пештера" – страв од нормалноста.
Таквите луѓе потоа вршат притисок врз оние кои размислуваат поинаку, кои не наседнале на
лагите и копнеат по враќање во нормален живот.
Токму ова му треба на тоталитарниот режим: притисок не само "однадвор" – односно од владата и
медиумите – туку и "од страна" – односно од сограѓаните.
Во овој момент, би сакале да ја предадеме речта на нашиот колега.
Почитувани гледачи, гледајќи ја оваа анализа на весникот ExpressZeitung, не може да не се сомневаме дека зад сите овие
контрадикторни и честопати апсолутно апсурдни правила и забрани стои исклучително добро осмислена и perfidna стратегија.
Се чини дека овде се води софистицирана психолошка војна против човештвото.
Во ова светло, сите овие мерки имаат смисла – од перспективата на оние што ги влечат конците! Оваа анализа е застрашувачка.
Но само со соочување со ова непријатно и непријатно прашање може да се преземат соодветни контрамерки.
Една важна информација е самата информација. Ве молиме споделете ја оваа програма! За да можат сè повеќе
луѓе да ја разберат програмата за миење на мозокот што се спроведува и да ѝ стават крај.
Во следниве референци ќе најдете и линк до весникот "Експрес", каде што можете да го нарачате оригиналното издание за читање.