Njerëzit manipulohen dhe kontrollohen më lehtë kur atyre u mbjell frika në mënyrë kolektive.
Sot, duke trilluar kërcënimin e një lufte botërore ose të një katastrofe klimatike, popullata të tëra po vendosen në
një gjendje hipnoze masive, madje edhe në paralizë të shkaktuar nga shoku, dhe kështu bëhen të pafuqishëm.
Një popull i traumatizuar nga frika mund të detyrohet më pas të pranojë ligjet më kriminale, përfshirë mohimin e
të drejtave të tyre, ashtu siç ka ndodhur tashmë gjatë pandemisë së inskenuar të koronavirusit.
Paralizuar nga frikërat për fundin e botës, popullsia atëherë gëlltit ose udhëzime të kota, si mbajtja e vazhdueshme
e maskave kundër pluhurit atëherë – ose ligje të kota për ngrohjen që sot e bëjnë banesat të papërballueshme.
Filmi dokumentar i mëposhtëm, "Mass Psychosis", i cili shpjegon këto strategji të sofistikuara të luftës psikologjike
kundër njerëzimit duke përdorur shembullin e pandemisë së koronavirusit, është më i rëndësishëm sot se kurrë!
Termi i përgjithshëm "psikozë" i referohet çrregullimeve të rënda mendore në të cilat
të prekurit humbasin kontaktin me realitetin.
Kur këto simptoma shfaqen te një grup i tërë njerëzish, i quhet "psikozë masive".
Për shekuj me radhë, figura të fuqishme kanë krijuar dhe shfrytëzuar këtë çrregullim ankthi kur kanë dashur të vendosin
një sistem totalitar, sepse vetëm nën magjinë e një iluzioni njerëzit janë të gatshëm të heqin dorë nga të drejtat e tyre.
Sot, frika e nevojshme për këtë gjenerohet kryesisht nga mediat.
Por si mund t'i riformësojnë këta tiranë të ardhshëm mendjen njerëzore në mënyrë që ajo të veprojë kundër interesave të veta?
Përgjigjja ofrohet nga psikologjia, e cila ka krijuar terma të tillë si "larje truri", "kontroll mendjeje" dhe,
si formë përfundimtare, "menticide" – vrasja e mendjes.
Metodat e Ivan Pavlovit: Çelësi i indoktrinimit të suksesshëm Ivan Petroviç Pavlov ishte një mjek dhe fiziolog rus i cili,
përmes eksperimenteve të tij të suksesshme të trajnimit me qentë, arriti të demonstrojë se modelet e të menduarit dhe
të sjelljes së qenve dhe njerëzve mund të "riprogramohen".
Për eksperimentet e tij me qentë, gjithçka që i duhej ishte një zile, ushqim për qentë, një qen dhe kohë.
Qeni i uritur gjithmonë i rridhnin ujët në gojë kur shihte ushqimin.
Pavlov më pas binte një kambanë sa herë që ushqente qenin. Pas shumë përsëritjesh, qeni u kushtëzua aq shumë
sa që vetëm dëgjimi i kambanës i bënte gojën t'i ujitej, edhe pa pasur ushqim në dispozicion.
Pavlovi ishte i bindur se mendja njerëzore mund të formohej në një mënyrë të ngjashme.
Ai i konsideronte njerëzit si kafshë, megjithëse disi më të zhvilluara, por në thelb ende kafshë që mund të
kondicionoheshin nga stimuluesit – dhe këtë pikëpamje për njerëzimin e ndanin edhe sundimtarët sovjetikë të asaj kohe.
Për këtë arsye, Pavlovi u inkurajua shumë pasi sovjetikët morën pushtetin dhe iu lejua të
vazhdonte eksperimentet e tij mbi njerëzit.
Në vitin 1919, Vladimir Lenini tha në një dialog me Pavlovin, dhe citoj: "Dua që masat e Rusisë të ndjekin
një model komunist të të menduarit dhe të reagimit."
Njerëzit mund të korrigjohen dhe të bëhen ashtu siç duam ne.
Qëllimi përfundimtar i sistemit komunist ishte transformimi i natyrës njerëzore.
Dhe kërkimet e Pavlovit ofruan bazën teorike për arritjen e këtij qëllimi.
Metodat e Pavlovit ishin të përshtatura posaçërisht për thelbin e ideologjisë marksiste –
riarsimin dhe rikondicionimin e qenieve njerëzore.
Normalisht, një mendje e kthjellët formon një mburojë mbrojtëse kundër një ndikimi të tillë, por përmes lodhjes së
shkaktuar qëllimisht, dobësisë fizike dhe stresit psikologjik, eksperimentet "thyen shpirtin" dhe fikën të menduarit logjik.
Njerëzit inteligjentë mund të indoktrinohen – madje mund të thuhet se trajnohen – po aq lehtë sa mendjet e thjeshta.
Larje truri, tortura mendore dhe pranimet e rreme
Larja e trurit dhe pranimet e rreme që ajo sjell nuk duhet të imagjinohen në terma mesjetarë, si gjatë gjuetisë
së shtrigave, ku viktima e torturuar thjesht pranoi çdo gjë vetëm për të ndalur torturën fizike.
Më saktë, është një ritual i sofistikuar i indoktrinimit sistematik dhe i detyrimit për t'u konvertuar dhe për t'u
vetëfajësuar, me qëllim shkatërrimin e qëndrimeve themelore të personit dhe perceptimeve të tij
për realitetin dhe zëvendësimin e tyre me të reja.
Mjeku dhe psikologu holandez Joost Meerloo krijoi termin "menticide", që do të thotë vrasje e mendjes.
Mund të thuhej gjithashtu: vrasja e mendimit të qartë.
Megjithatë, ky krim i lashtë kundër arsyes u sistemua në mënyrë efektive dhe u rafinua më tej gjatë shekullit të 20-të.
Viktimat e këtij terrori psikologjik në fund bënë pranimet e rreme që vetë i besuan,
duke pranuar krime që nuk i kishin kryer kurrë.
Videon e mëposhtme shpjegon në çfarë mase ky terror psikologjik u përdor ose u testua në kampet e përqendrimit.
Ky terror psikologjik u përdor ose u testua në kampet e burgut:
Faza 1:
Së pari, viktimat u dobësuan, kryesisht jo për shkak të dhunës së rëndë fizike, por për
shkak të urisë, të ftohtit, izolimit dhe frikës.
Maska që kufizon frymëmarrjen u përdorën gjithashtu, për shembull në kampin e burgut të Guantanamos.
Pyetjet e vazhdueshme dhe privimi nga gjumi çuan në lodhje ekstreme dhe dëshpërim të plotë, deri në
pikën që larësit e trurit dëshironin të arrinin.
Rënia e viktimës zakonisht ishte e papritur.
Meerloo shkroi për këtë fazë, dhe citoj: "Është sikur papritmas kthehet në nënshtrim dhe afirmim."
Që nga ky çast, në terma psikoanalitikë, një superego parazitike jeton në ndërgjegjen e
individit, duke folur me zërin e zotit të tij të ri.
Kjo kapitullim i papritur është një proces i pavetëdijshëm dhe krejtësisht emocional dhe madje mund të shkaktojë të
ashtuquajturin "sindroma e Stokholmit", në të cilën viktima e një krimi ndjen njëfarë simpatie për kryesorin.
Faza 2:
Pas thyerjes, pranim i rremë u lexua përsëritësisht dhe kështu u ngul në trurin e viktimës.
U ofruan edhe argumente dhe justifikime shtesë për ta bërë rrëfimin sa më të besueshëm, edhe pse gjithçka ishte gënjeshtër.
Faza 3:
Tani i pandehuri mund të bënte rrëfimin e rremë dhe të implikonte edhe të tjerë.
Një shembull (ndër shumë) ishte Frank H. Schwable, një anëtar me gradë të lartë i Korpusit të Marinës së Shteteve të Bashkuara,
i cili ra në duart e komunistëve kinezë gjatë Luftës së Koresë.
Pas shumë muajsh robërie, ai pranoi – me hollësi të mëdha – se SHBA po kryente krime lufte biologjike në Kore.
Kur u kthye në Shtetet e Bashkuara, ai u mbrojt para një gjykate ushtarake, duke thënë, dhe po citoj:
"Fjalët ishin të miat, por mendimet ishin të tyre."
Ai tërhoqi dëshminë e tij dhe zbuloi metodat e larjes së trurit të cilave i ishte nënshtruar.
Megjithatë, jo të gjithë kishin të njëjtën rezistencë mendore si Schwable.
Rreth një e treta e ushtarëve amerikanë që u morën robër nga kinezët u bënë komunistë të palëkundur.
Larje truri e një shoqërie të tërë
Ashtu siç është e mundur të implantohen në mënyrë sistematike mendime të huaja në një individ, po ashtu
është e mundur të bëhet kjo edhe me një grup të madh.
Sepse një shoqëri përbëhet nga individë që mund të manipulohen duke u mbjellë atyre skepticizëm, pasiguri dhe frikë.
Në një artikull të vitit 1969 në Die Zeit, psikologu çek Ivo Planava (i lindur në 1934) përshkroi metodat e
ndryshme të përdorura për të depersonalizuar në mënyrë sistematike individët dhe kolektivat si më poshtë:
Sipas Planavës, popullsia e përgjithshme në regjimet totalitare bie në apati (indiferencë) ndaj ngjarjeve.
Këta individë apatikë nuk janë më në gjendje të marrin vendime të vetëdijshme dhe të ndjekin qëllime
që shkojnë përtej sigurimit të bukës së përditshme.
Kjo apati mund të ndodhë, siç është përshkruar, përmes një shpërthimi të papritur mendor, ose
përmes një procesi të ngadaltë të braktisjes së vetes.
Kjo metodë graduale dhe afatgjatë e lodhjes së mendjes thuhet se është edhe më efektive dhe e qëndrueshme, veçanërisht kur njerëz
të manipuluar në të njëjtën mënyrë jetojnë në të njëjtin mjedis.
Po aq të rëndësishme në këtë variant janë kompleksi i fajit – domethënë vetëakuzimi – dhe loja me shpresën.
Herë pas here njerëzve u jepet shpresë për diçka – e cila më pas dështon të realizohet – për
t'i mbajtur apatikë në mënyrë që të mos rebelohen.
Krahasimi me politikën aktuale të koronavirusit është goditës këtu.
Edhe këtu, qeveria punon në mënyrë sistematike me premtime shpëtimi, sikur masat vetëm të bënin këtë apo atë.
Ndërsa "riedukimi" individual parandalon kontaktin me botën e jashtme, komunikimi kontrollohet në grupe më të mëdha njerëzish.
– sot po e përjetojmë këtë përmes mediave të sinkronizuara.
Propaganda e vazhdueshme çon në dy efekte të kundërta:
Një grup zhvillon apati, bëhet indiferent, ndërsa grupi tjetër – më i vogël – zhvillon një reagim sfidues
dhe dëshirë për të gjetur të vërtetën pas propagandës.
Kushtet ideale për të ndarë thellë një shoqëri që më parë jetonte së bashku në paqe, gjë që po ndodh përsëri tani!
"Diagrami i detyrimit" i Bidermanit dhe masat "Corona"
Albert D. Biderman, një shkencëtar social në Forcat Ajrore të SHBA-së, përshkroi në atë që ai e quajti "diagrami i detyrimit"
metodat kineze dhe koreane të torturës që përdorej për të riarsimuar në mënyrë
sistematike të burgosurit amerikanë të luftës.
Sipas Bidermanit, tre elementët kryesorë për këtë janë: varësia, dobësia dhe frika.
Tetë teknika të ndryshme të "metodave të buta të torturës", të cilat janë ngushtë të ndërlidhura, i kthejnë
individët mendërisht të pavarur në subjektet e bindshme që i nevojiten një regjimi totalitar.
Le të hedhim një vështrim më të afërt këtyre tetë parimeve dhe t'i krahasojmë me masat aktuale kundër koronavirusit!
Metodat koercive të larjes së trurit sipas Albert Biderman Metoda 1: Izolimi / monotonia e detyruar / privimi ndijor
Përmes izolimit të plotë ose grupor, të burgosurit humbën çdo mbështetje sociale dhe nuk ishin më në gjendje të mbroheshin.
Duhej të ishe gjithmonë i zënë, nuk bëje mjaftueshëm ushtrime dhe ke pasur të njëjtën rutinë të mërzitshme çdo ditë.
Bllokimet e koronavirusit dhe rregullat e distancimit kanë të njëjtin efekt.
Traditat kulturore, sportive dhe familjare janë anuluar, dhe sa më gjatë të zgjasë izolimi, aq më dramatike
janë pasojat për shëndetin fizik dhe mendor të të prekurve.
Problemet e shëndetit mendor janë rritur ndjeshëm gjatë bllokimeve, veçanërisht tek fëmijët.
Metoda 2: Monopolizimi i perceptimit
Vëmendja mund të përqendrohet vetëm në emergjencën e menjëhershme.
Stimulime të tjera që do të shpërqendronin nga kjo bllokohen.
Të burgosurit i nënshtroheshin errësirës ose dritës së fortë, por po aq efektive ishin ligjëratat e
pandërprera dhe përsëritja e shpeshtë e gënjeshtrave dhe dogmave që duhej t'u nguleshin në mendje.
A nuk na kujton kjo bombardimin e pandërprerë me shifra të pafundme për "rastet" e koronavirusit në media?
Dhe, natyrisht, përpjekjet gjithnjë e në rritje për të censuruar të gjitha zërat kundërshtues dhe për t'i
mbajtur larg publikut, pavarësisht se sa të lartë në rang dhe të respektuar mund të jenë ekspertët.
Metoda 3: Shterje e induktuar, dobësim Natyrisht, në një moment, njerëzit lodhen.
Mizoruesit ndërroheshin, por i burgosuri nuk mundej.
Uria, sëmundjet e shkaktuara, privimi nga gjumi dhe marrjet e gjata në pyetje ishin vetëm disa nga
metodat e përdorura për të shkaktuar qëllimisht lodhjen.
Paralelizma me koronavirusin:
Pas një viti e gjysmë propagande të pandërprerë, shumë njerëz tashmë kanë hequr dorë dhe i kanë lejuar
narrativës së qeverisë të depërtojë në mendjet e tyre.
Thjesht janë lodhur nga kjo... dhe në njëfarë mënyre madje mund ta kuptosh!
Ju tashmë keni arritur gjendjen apatike të përshkruar nga Ivo Planava.
Metoda 4: Kërcënimet
Torturuesit përdornin kërcënime me vdekje, izolim dhe burgosje të pafund, si dhe kërcënime ndaj
familjeve të viktimave, për të mbjellë frikë dhe dëshpërim.
Vetëm paniku i krijuar artificialisht për infektimin me koronavirus na ka bërë të pranojmë masat e marra nga politikanët.
Fëmijëve u thanë se do të rrezikonin gjyshërit e tyre nëse i vizitonin dhe madje edhe i përqafonin.
Në fakt, tashmë ishte e qartë në pranverën e vitit 2020 se shkalla e vdekshmërisë nga koronavirusi
ishte e barabartë me atë të gripit sezonal të zakonshëm.
Megjithatë, mbulimi mediatik luftarak vazhdoi i papenguar.
Një dokument strategjik i brendshëm i Ministrisë së Brendshme gjermane zbulon se këto
frikëra u krijuan dhe u manipuluan qëllimisht.
Metoda 5: Lëshim i rastësishëm
Tani kryerësit bëhen të mirë... herë pas here. Mirësitë dhe shpërblimet e papritura krijojnë një lidhje emocionale
dhe sigurojnë që i burgosuri t'i përmbahet rregullave.
Ato ngjallin shpresa për një përmirësim të situatës së tij – shpresa që zakonisht nuk
përmbushen, por që e ngatërrojnë dhe e demoralizojnë atë.
Kjo gjithashtu tingëllon e njohur, apo jo?
Bllokim po – bllokim jo, ky rregull – ai rregull, dhe lehtësim në horizont.
Vetëm edhe disa javë, pastaj do të kemi mbaruar...
Herë pas here ngjiten shpresat se së shpejti mund të kthehemi në normalitet.
Kjo është pjesë e strategjisë psikologjike!
Metoda 6: Demonstrimi i "të gjithafuqishmërisë" dhe "të gjithdijes" Burgosuri bindet se çdo rezistencë është e
kotë, se ai është inferior dhe gjithmonë do të mbetet i tillë.
Paralelisht me koronavirusin: Forca policore e përdorur kundër demonstruesve tregon superioritetin fizik të pushtetit shtetëror.
Edhe Raportuesi Special i OKB-së për Torturën, Nils Melzer, paralajmëroi, dhe citoj: "Brutaliteti i policisë po
përshkallëzohet në mbarë botën dhe po shkatërron besimin e publikut, paqen sociale, kohezionin dhe demokracinë."
Qeveritë duhet të ndalojnë së trajtuari popullin e tyre si armiq!
Metoda 7: Degradimi Të jesh plotësisht në mëshirën e dikujt shkatërron çdo shpresë që rezistenca të arrijë ndonjë gjë.
Kjo e redukton të burgosurin në nivelin e një fëmije ose kafshe.
Përdhunuesit e torturës e arrijnë këtë përmes dënimeve poshtëruese, një mjedisi të ndotur, fyerjeve dhe
talljeve, ose duke i mohuar të burgosurit çdo privatësi.
Vetëm maskët janë një poshtërim i pastër, dhe pastaj ka teste, të cilat shumë i gjejnë jashtëzakonisht të pakëndshme.
Kina madje shkoi aq larg sa mori tamponë analë nga qytetarët japonezë që hynin në vend.
Fyerjet ose talljet ndaj njerëzve që nuk vaksinohen janë të zakonshme.
Dhe sa efektive është përpjekja për të joshur njerëzit që të vaksinohen me një bratwurst ose një burger?
A nuk të kujton kjo qentë e Pavlovit, të cilëve u rridhnin pështyma kur zileja binte për të sinjalizuar kohën e ushqyerjes?
Metoda 8: Zbatimi i pretendimeve banale
Të burgosurit duhej të përmbaheshin ndaj rregullave të mërzitshme dhe të padobishme të protokollit.
Kjo i mëshoi atyre të zbatonin urdhrat e sundimtarëve të tyre, pa marrë parasysh sa të pamenjërë ata mund të ishin.
Masat e kota kanë qenë në rend të ditës që nga fillimi i ashtuquajturës pandemi.
Për shembull, distancat minimale duhet të mbahen gjatë regjistrimit në një aeroport, vetëm që të njëjtët pasagjerë
të ulen afër njëri-tjetrit në avion disa minuta më vonë.
Jam i sigurt që mund të mendoni për shumë shembuj të tjerë menjëherë, të dashur shikues!
Qëllimi i strategëve pas kësaj është i thjeshtë: ne nuk duhet të mendojmë, nuk duhet të vëmë në
dyshim asgjë, por në vend të kësaj të mësojmë bindjen.
Një tipar tipik i një diktature!
Përfundim deri tani: Duket se të tetë pikat e kësaj "diagrame të detyrimit" janë përmbushur në rastin e koronavirusit.
Si krijohet pushteti totalitar i shtetit?
Pyetja është: Si i bindni një popull që ishte mësuar me lirinë dhe demokracinë të heqë
dorë përsëri nga të drejtat e tij themelore?
Si mund të kthehen njerëzit e lirë në subjektë në një sistem totalitar?
Fatkeqësisht, kjo është bërë shumë herë gjatë historisë, dhe tani ky përpjekje po zhvillohet përsëri – në shkallë globale.
Psikoza masive e shkaktuar me qëllim, e përshkruar më sipër, është çelësi i kësaj.
Sipas studiuesit fetar Arthur Versluis, totalitarizmi është "fenomeni modern i pushtetit total të centralizuar të shtetit i
kombinuar me shfarosjen e të drejtave individuale të njeriut".
Shoqëria është e ndarë në dy grupe: sundimtarët, të cilët ngrihen në një status thuajse hyjnor, dhe masat, të cilat
bëhen subjektë të varur të kësaj të ashtuquajturë "elitë".
Të dyja shkojnë kundër natyrës njerëzore, sepse sundimtarët janë gjithashtu qenie njerëzore të gabueshme, dhe kthimi
i popullsisë në subjektë mund të arrihet vetëm përmes iluzioneve që ngjajnë me reagimet e një skizofreni.
Hapi i parë është gjithmonë të mbjellë frikën, e cila është veçanërisht efektive në valë të terrorit psikologjik.
Meerloo shkruan, dhe citoj: "Çdo valë terrori shfaq efektin e saj më fuqishëm se ajo e mëparshme pas një pauze,
sepse njerëzit janë ende të trazuar nga përvoja e mëparshme."
Morali po bie vazhdimisht dhe ndikimi psikologjik i çdo fushate të re propagande po bëhet gjithnjë e më i
fortë; ai po arrin një publik që tashmë është zbutur.
Në të njëjtën kohë, propaganda kontribuon në ngatërrimin e mendjeve të masave.
Dezinformimi rreth burimit të "kërcënimit" dhe natyrës së "krizës" përhapet në mënyrë sistematike.
Në epokën e internetit, informacioni drejtohet në mënyrë specifike ose madje bllokohet
plotësisht, dmth. censurohet, përmes algoritmeve.
Në varësi të asaj që përdoruesi ka parë më parë në internet, atij i prezantohet përsëri informacion i ngjashëm.
Grupet e ndryshme të synuara mund të zhvillojnë kështu perceptime krejtësisht të ndryshme të realitetit.
Teknologjia si faktor varësues, izolimi si katalizator Që nga propaganda moderne vjen në formën e teknologjisë tërheqëse –
smartfonë, interneti, televizioni, etj. – ajo konsumohet gjerësisht dhe me
entuziazëm, dhe shumë njerëz janë të varur prej saj.
Dhe është më efektive kur njerëzit janë të kufizuar në kontaktet e tyre sociale.
Jo të gjithë janë verbuar nga propaganda, prandaj "distancimi social" përdoret për të neutralizuar fuqinë
korrigjuese të atyre që nuk janë ndikuar nga bombardimi i vazhdueshëm me informacione të rreme.
Joost Meerloo shkruan, dhe citoj: "Izolimi dhe përsëritja e durueshme e stimujve janë
të nevojshme për të butësuar kafshët e egra."
Totalitaristët ndoqën këtë rregull.
Ata e dinë se mund t'i kondicionojnë viktimat e tyre politike më shpejt nëse i mbajnë në izolim.
Kur një popullatë është tronditur për një kohë të gjatë nga valët e terrorit psikologjik, ajo bëhet e dëshpëruar
dhe e pambrojtur. Njerëzit dëshirojnë një botë të rregullt.
Në këtë pikë, totalitarët ofrojnë një botë të tillë – por me çmimin e lirisë, me çmimin e kontrollit mbi jetën e vet.
Njëherë njerëz të lirë e të pavarur janë bërë subjekte të nënshtruar dhe të bindur!
Gënjeshtra dhe konfuzioni si mjete të dobishme Viktimat e regjimeve totalitare mësohen qëllimisht të gënjejnë.
Dëgjimi i vazhdueshëm i mesazheve të rreme që qëllimisht ndryshojnë drejtimin herë pas here ngatërron
mendimin logjik në atë masë sa disa njerëz ndalojnë së mbrojturi veten nga gënjeshtrat.
Njerëzit bëhen pasivë dhe e brendëshojnë narrativën si tërësi.
Mendimi i lirë mbetet në plan të dytë dhe indoktrinimi merr vendin e tij.
Gjuha është një komponent i rëndësishëm i kësaj propagande.
Fjalët humbin kuptimin e tyre origjinal, dhe kjo gjithashtu është një sulm frontal ndaj mendjes.
Njerëzit janë krijesa të zakoneve.
Ngadalë, gradualisht, por me siguri, qytetarët po i përshtaten një sistemi me mangësi.
Është e lehtë të njohësh strukturat totalitare në vende të largëta ose në retrospektivë historike.
Kur sheh Korenë e Veriut, për shembull, të gjithë në Perëndim ndoshta thonë: Çfarë kulte çmenduri! Fatkeqësisht,
megjithatë, fillimet nuk janë kaq të lehta për t'u vërejtur kur je i ngecur vetë në të, ashtu siç jemi ne tani!
Ne gjithashtu po mësohemi t'i bindemi autoritetit dhe t'i tregojmë respekt atij!
A nuk të kujton kohë të errëta në vendin tonë?
Duke filluar me "arsye", pastaj duke u zhytur në çmenduri Shumica e ideologjive rekrutojnë ndjekësit e tyre me ide
të arsyeshme – ose të paktën që tingëllojnë të arsyeshme.
Merrni koronavirusin, për shembull: ideja e një sëmundjeje ngjitëse që përhapet në një botë të
globalizuar përputhet me pikëpamjet mbizotëruese të popullatës.
Prandaj shumica e njerëzve në fillim mbështetën masat e mbrojtjes së shëndetit.
Në një moment të caktuar të procesit të larjes së trurit, megjithatë, logjika nuk luan më asnjë rol.
Absurdisht, e kundërta është në të vërtetë e vërtetë.
Kontradiktat forcojnë më tej fuqinë e një ideologjie, siç tregon shembulli i feve fundamentaliste. Fenomeni i ashtuquajturave
"kosto të pakthyeshme" gjithashtu luan një rol të rëndësishëm.
Kostot e pakthyeshme – me fjalë të tjera, kostot e pakthyeshme – nënkuptojnë që ju tashmë keni investuar kaq shumë kohë dhe
energji, dhe ndoshta edhe para, në një projekt, sa që është e vështirë ose e pamundur ta pranoni këtë projekt si një gabim.
Premtimet e thyera janë sistematike A jemi ende të befasuar kur politikanët veprojnë pas zgjedhjes së tyre
sikur mendojnë: "Çfarë më intereson se çfarë thashë dje?"
Premtimet e thyer janë sistematike, si në politikë në përgjithësi, ashtu edhe në lidhje me koronavirusin.
Asnjë fund i masave, asnjë imunitet përmes vaksinimit, asnjë fund i mbajtjes së maskave dhe
detyrimeve të ngjashme për personat e vaksinuar.
Megjithatë, shumica e popullsisë vazhdon të besojë tek qeveritë e tyre dhe madje edhe tek mediat.
Kjo është një shembull i "sindromës së Stokholmit" të përmendur më parë dhe tregon
rrëshqitjen globale të popullsisë drejt një ideologjie.
Frika nga përfundimi i masave kundër koronavirusit Ne mund të shohim se sa e suksesshme ka qenë tashmë
propaganda nga fakti që disa njerëz nuk duan më të kthehen në një botë pa masa kundër koronavirusit.
Ata e kanë përvetësuar ideologjinë në një shkallë kaq të madhe saqë kanë zhvilluar
'sindromën e shpellës' – frikën nga normaliteti.
Këta njerëz më pas ushtrojnë presion mbi ata që mendojnë ndryshe, që nuk kanë rënë pre e gënjeshtrave
dhe që dëshirojnë me mall rikthimin në jetën normale.
Kjo është pikërisht ajo që i nevojitet një regjimi totalitar: presion jo vetëm "nga lart" – domethënë nga qeveria dhe
mediat – por edhe "nga ana" – domethënë nga bashkëqytetarët.
Në këtë pikë, do të dëshironim t'ia kalonim kolegut tonë.
Të dashur shikues, duke parë këtë analizë të gazetës ExpressZeitung, nuk mund të mos dyshosh se pas të gjitha
rregullave dhe ndalimeve kontradiktore dhe shpesh krejtësisht absurde fshihet një
strategji jashtëzakonisht e menduar mirë dhe perfide.
Duket se këtu po zhvillohet një luftë psikologjike e sofistikuar kundër njerëzimit.
Të parë në këtë dritë, të gjitha këto masa kanë kuptim – nga perspektiva e atyre që
tërheqin fijet! Kjo analizë është frikësuese.
Por vetëm duke u përballur me këtë çështje të pakëndshme dhe të sikletshme mund të marrim masat kundërvepruese të duhura.
Një informacion i rëndësishëm është vetë informacioni. Ju lutemi shpërndani këtë program! Që më shumë e më
shumë njerëz të kuptojnë programin e larjes së trurit që po zhvillohet dhe ta ndalojnë atë.
Në referencat e mëposhtme do të gjeni gjithashtu një lidhje me gazetën Express, ku mund të
porosisni edicionin origjinal për ta lexuar.