Əziz tamaşaçılar, Ukraynada müharibə artıq iki ildən çoxdur davam edir.
Son görünmür: 24 fevral 2022-ci ildə rus qoşunları Ukraynaya daxil oldu.
Hücumdan qısa müddət əvvəl Vladimir Putinin etdiyi çıxışda o, bu hərəkəti Ukraynanın şərq regionlarındakı
Rusiyaya dost əhaliyi Kiyev rejimi tərəfindən edilən zülm və qətldən qorumaq məqsədi ilə əsaslandırdı.
O, şübhəsiz ki, bütün həqiqəti demirdi, çünki bu yalnız azlıqları qorumaq məsələsi deyil, həm də
bu bölgədəki hakimiyyətini qorumaq məsələsidir.
Əziz Vladimir (Putin): niyə Ukraynaya işğal etməli və ilk atışı açmalı oldunuz?
Bilməzdinmi ki, birinci atəşi açan şəxsi vəziyyətdən kənarda saxlamaq və sonra hər şeyi getdikcə böyüdüb nəhayət tamamilə
partlayana qədər gərginləşdirmək üçün bir strategiya var?
2014-cü ilin martında Bundestaga etdiyi çıxışda Gregor Gysi tamamilə düzgün dedi və bu gün də bu
doğru qalır: diplomatiya irəliyə gedən yeganə yoldur!
Və bu sənə də aiddir!
Biz yolumuzda yaxşı irəliləyirdik:
Berlin-dən Moskvaya özəl dostluq səfərləri keçirilirdi, onlara bir neçə yüz insan qatılmışdı – maraq getdikcə artırdı.
Almaniyada bir çox insan yenidən rus dilini öyrənməyi və daha başqa çox şeyləri nəzərdən keçirdi.
Biz sizə müraciət edirik, Vladimir: bu müharibəni şərtsiz bitirin!
Alman federal hökumətimiz də Gregor Gysi tərəfindən xətrələnmiş bu diplomatik yanaşmanı laqeydliklə qarşıladı.
Əvvəldən elə görünür ki, hökumətimiz diplomatik fəaliyyətə girməkdən çox qalmaqal salmağa meyllidir:
Hörmətli Annalena (Baerbock): Avropa Şurasında demək ki, biz Avropada bir-birimizlə döyüşmürük, amma Rusiya
ilə müharibə vəziyyətindəyik, çox diplomatik səslənmir.
Və hətta bu bəyanat dil sürüşməsi olsa belə, mətbuatımız bunu sonra yumşaltmağa çalışsa da, biz, alman xalqı, hələ də ortaq
razılığa malikik: bir daha müharibə olmasın, Almaniyanın müharibədə iştirak etməməsi
və böhran bölgələrinə silah göndərilməməsi!
Bu məsələlər danışıq mövzusu deyil.
Hökumətimiz olaraq, siz yalnız bunu nəzərə almalı, həm də onu bu cür tətbiq etməlisiniz!
Biz bilirik ki, böhrandan yararlanan və sizi təhrik edən çox adam var; amma bu, sizə xalqın
demokratik iradəsini nəzərə almamaq hüququ vermir.
Bu çox nəzərə çarpır və son aylarda silah tədarükünün artması fonunda bir neçə dəfə baş verib:
Maliyyə nazirimiz bəzi silah tədarükünə dair son şərtlərini ifadə etdikdən dərhal sonra mediada qalxmış hay-küy
fonunda ona həmrəylikdən məhrum olmaqda ittiham irəli sürülür.
Bu demək olar ki, yaxşı polis, pis polis oyununa bənzəyir:
Birinci şəxs tamamilə absurd bir fikir irəli sürür, sonra ictimaiyyətin etirazları baş qaldıranda növbəti şəxs fikri
yumşaldır, şübhələrini bildirir, problemi başqa cür həll etmək istəyir... və nəhayət, bu yenə də həyata
keçirilir – bəlkə də bir qədər dəyişdirilmiş formada.
Hörmətli Olaf (Şolz): zəhmət olmasa düşünmə ki, biz, adi insanlar, belə bir hiyləni görməzdən gələcəyik.
Siz xalqın iradəsini əbədi nəzərə almazdan gələ bilməzsiniz!
Ölkədə bu cür siyasətləri dəstəkləyən insanların sayı getdikcə azalmasına təəccüblənirsinizmi?
Və media bunu ört-basdır etmək üçün getdikcə daha açıq-aydın propaganda üsullarına əl atmalı olur?
Bəzən isə bizdə belə təəssürat yaranır ki, siz Almaniya siyasətində hələ də öz hərəkətlərinin
nəticələrini düşünən azsaylı adamlardan birisiniz.
Zəhmət olmasa, rolunuzda qalın: bizi müharibədən kənarda saxlayın!
Və sonra: Taurus gəmi əleyhinə raketlərinin təhvil verilməsi... almanlar üçün görülən iş.
Onların bəzi generalları və hətta müfəttişləri bu baxımdan artıq qabaqcıllar idi:
Hörmətli Boris (Pistorius): Bu rəqəm məktəbdə bir-iki həmkarıma xas zarafat kimidir:
Siz mübahisəli mövzu üzrə veb-konfransa bir neçə təcrübəsiz şəxsi dəvət edirsiniz. ... və linki səhvən gizli kopiya
(blind copy) vasitəsilə rəqiblərinizə göndərirsiniz, onlar isə təbii olaraq dinləməyə çox maraq göstərirlər.
Bəlkə giriş məlumatları da həmkarlarından biri tərəfindən göndərilib – məsələn, Şimal Axını kim
partlatdığını bilən həmin həmkar tərəfindən...
Əgər belə bir halda rəqabət ictimaiyyətə açıqlanırsa və görüş barədə hesabat verirsə, bu, ən çox rəqabətin ləyaqətlə
davrandığı və gərginliyin artmasını istəmədiyinin əlamətidir:
Gizli, pis niyyətli planları ifşa etmək cinayət deyil, şərəfli əməldir!
İndi biz də Julian Assange haqqında düşünürük.
Sonra isə öz insanlarınızın axmaqlığına görə rəqibləri günahlandırmaq... bu,
həqiqətən də müasir dövrün bir farsına bənzəyir.
İndi nə edəcəyinə özün qərar verməlisən:
Sadəlövh bir insan kimi deyə bilərdim:
1. İşçilərinizi müasir kommunikasiya texnologiyaları üzrə təlim keçin
2. Bu istiqamətdəki bütün planlardan imtina edin: biz belə siyasət istəmirik!
3. Rusiyadakı müvafiq orqanlardan bizim düzgün olmayan hərəkətlərimizə görə rəsmi olaraq üzr istəyin.
4. Və nəhayət, amma ən az önəmlisi deyil: sənin və bizim döyüşkən davranışımıza səmimi qəlbdən peşman ol...
Lakin məsələyə daha az sadəlövh yanaşdıqda demək olar ki, əslində bu məsələ aylar əvvəl ABŞ hərbi rəhbərliyi ilə sizin
oğlanlarınız arasında artıq müzakirə olunmuşdu – və 19 fevralda sizin adamlarınız işğal müharibəsi planlaşdırıb hazırlamışdılar.
Bu, Əsas Qanunun 26(1)-ci maddəsinə əsasən cinayətdir!
Bəs bizim hərbi qüvvələrimiz nəzarətdən çıxıb?
Tövbə haqqında danışanda: hətta Papa Fransisk bir neçə gün əvvəl Ukraynadan sülh yaratmağı və danışıqlara girməyi tələb etdi.
O, buna görə mediada tənqid olundu.
Amma məncə, bu cəsur və yaxşı düşünülmüş bir bəyanatdır:
Çünki burada diqqət güc siyasətində deyil, bu dağıdıcı müharibədən əziyyət çəkən bütün tərəflərin insanlarına yönəlib.
Və biz hələ bu müharibə barədə Ukrayna əhalisinə soruşmamışıq belə:
Əziz ukraynalılar, Almaniyada bizimlə birlikdə olan sizlər: siz qaçqın kimi bizə gəldiniz və biz sizi açıq qollarla qarşıladıq.
Sizin vəziyyətinizi başa düşdüyümüz üçün siz digər bütün qaçqınlardan daha tez inteqrasiya olundunuz.
Siz müharibə istəmirsiniz və özünüzü, ailənizi müharibədən qorumaq istəyirsiniz! Bu normaldır!
Siz, qaçqınlar, indiyədək Prezident Zelenskinin onun ordusunda xidmət etməyə çağırışına demək olar
ki, cavab verməmisiniz – bu isə başa düşüləndir.
Və hətta Prezidentinizdən biz sizə ödədiyimiz qaçqın pulunun bir hissəsini götürməsini istəməyimiz belə
əslində ciddi qəbul edilmədi – bu isə başa düşüləndir!
Sizdən xahişim: prezidentinizə bildirin ki, müharibə təhdidindən qaçmaqda heç bir utanc yoxdur.
Ağ bayraq utanc deyil: siz, Ukrayna xalqı, bir dəfə əvvəl rus hökmranlığından qurtulmağı bacarmısınız.
Sən bunu istənilən vaxt yenidən edə bilərsən, amma sakit şəkildə.
Gərginləşən müharibə hamımızı qan və göz yaşlarına qərq edər və insanlığı 100 il geri atar!
Nəticə: Əziz siyasətçilər, həm ölkə daxilində, həm də xaricdə:
Əgər həqiqətən müharibə aparmaq istəyirsənsə, niyə Ukraynada bir stadion kirayələyib dostlarını və qohumlarını dəvət
edib Vladimir Putinin yoldaşları ilə yaxşıca döyüşməyəsən?
Qalib sonra məktəblərimizdə ilk olaraq hansı xarici dilin tədris olunacağını seçə biləcək.
Biz, xalq olaraq, dəyişiklikdən qorxmuruq, çünki dəyişiklik həyatın bir hissəsidir.
Amma bilin ki: biz sizin müharibələrinizi istəmirik!
Heç bir rus, alman və ya ukraynalı ailə övladlarını sizin müharibələrinizdə öldürülmək üçün böyütməyib!
İndi etibarən müharibə şüarları uyduran hər kəs cinayətdə iştirakçılıq və müharibəçilikdə təqsirlidir –
belə: biri başlayır, digərləri sadəcə davam etdirirlər.
Nəticə həmişə eynidir. Və bu, sənin əsl təbiətini ortaya qoyur.
Buna görə: İndi sülh – danışıqsız – dərhal!
Biz – xalq – inanırıq: sülh mümkündür!
Nəhayət, əziz tamaşaçılar, bir-birimizə qarşı qoyulduğumuz bir dünyada yaşamaq istəməzdim:
Şər iraqlılar, şər suriyalılar, şər iranlılar, şər ruslar və şər fələstinlilər – onlar hətta mövcud da deyillər!
Amma mövcud olan, pis pusqular planlaşdıran beyinlər və sonra zərbə vurmaq üçün bəhanə yaradan qatillərdir.
Yalnız Ukraynada deyil, Qəzza münaqişəsində də bu çirkli işi sanki şəkilli kitabdakı kimi görə bilərsiniz:
Qatillər günahsız israilliləri öldürürlər və dünyanın ən yaxşı ordusu müdaxilə etmir, hətta
Baden-Vürtemberq qədər böyük olmayan bir ərazidə.
Və kömək çatışmazlığına görə üzr istəmək və günahkarları ovlamaq əvəzinə, bu, günahsız fələstinliləri – kişiləri, qadınları
və uşaqları öldürmək üçün bəhanə kimi istifadə olunur. Soyqırım!
Beyinlər və qatillər cəzalandırılmalıdır!
Lakin ilk addım həmişə belə oyunların üstünü açmaq – və həqiqi qeyri-müəyyənlik olduqda
müstəqil istintaq komissiyaları yaratmaqdır.
Mənim məsləhətim: "Müasir müharibələr necə işləyir" tədris proqramına yenidən nəzər yetirin.