Αγαπητοί θεατές, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται εδώ και δύο χρόνια.
Δεν διαφαίνεται τέλος: στις 24 Φεβρουαρίου 2022, τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία.
Στην ομιλία που εκφώνησε ο Βλαντιμίρ Πούτιν λίγο πριν από την εισβολή, δικαιολόγησε την ενέργεια λέγοντας ότι προστατεύει
τον ρωσόφιλο πληθυσμό στις ανατολικές περιοχές της Ουκρανίας από την κακοποίηση και τη δολοφονία από το καθεστώς του Κιέβου.
Σίγουρα δεν έλεγε όλη την αλήθεια, γιατί φυσικά δεν πρόκειται μόνο για την προστασία της μειονότητας,
αλλά και για τη διατήρηση της εξουσίας του στην περιοχή.
Αγαπητέ Βλαντιμίρ (Πούτιν): γιατί έπρεπε να εισβάλεις στην Ουκρανία και να ρίξεις τον πρώτο πυροβολισμό;
Δεν γνωρίζατε ότι υπάρχει μια στρατηγική που δεν αφήνει αυτόν που ρίχνει τον πρώτο πυροβολισμό να βγει από
την πράξη ... και στη συνέχεια κλιμακώνει το όλο θέμα μέχρι να σκάσει τελικά πραγματικά;
Στην ομιλία του στην Μπούντεσταγκ τον Μάρτιο του 2014, ο Γκρέγκορ Γκίζι είχε απόλυτο δίκιο όταν έλεγε -και εξακολουθεί να
ισχύει και σήμερα- ότι υπάρχει μόνο ο δρόμος της διπλωματίας!
Και αυτό ίσχυε και για εσάς!
Ήμασταν στο σωστό δρόμο:
Πραγματοποιήθηκαν ιδιωτικά ταξίδια φιλίας από το Βερολίνο στη Μόσχα, στα οποία συμμετείχαν
αρκετές εκατοντάδες άτομα - με αυξανόμενο ενδιαφέρον.
Πολλοί άνθρωποι σκέφτηκαν να ξαναμάθουν ρωσικά στη Γερμανία και πολλά άλλα πράγματα.
Κάνουμε έκκληση σε σένα, Βλαντιμίρ: τερμάτισε αυτόν τον πόλεμο - άνευ όρων!
Αυτό το μονοπάτι της διπλωματίας, το οποίο έχει επισημάνει ο Gregor Gysi, έχει επίσης
παραμεληθεί από τη γερμανική μας κυβέρνηση.
Από την αρχή, φαίνεται ότι η κυβέρνησή μας ενδιαφέρεται περισσότερο να κάνει φασαρία παρά να ασκήσει διπλωματία:
Αγαπητή Annalena (Baerbock): Το να μιλάμε στο Συμβούλιο της Ευρώπης για το γεγονός ότι εμείς στην Ευρώπη δεν
πολεμάμε ο ένας τον άλλον αλλά είμαστε σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία δεν ακούγεται πολύ διπλωματικό.
Και ακόμη και αν αυτή η φράση ήταν ένα γλωσσικό ολίσθημα που τα μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν στη συνέχεια να διορθώσουν, εμείς, ο
γερμανικός λαός, εξακολουθούμε να έχουμε μια κοινή συναίνεση: όχι άλλος πόλεμος, όχι γερμανική εμπλοκή σε
πόλεμο και όχι παραδόσεις όπλων σε περιοχές κρίσης!
Αυτά τα πράγματα δεν είναι διαπραγματεύσιμα.
Ως κυβέρνησή μας, πρέπει όχι μόνο να το λάβετε υπόψη σας, αλλά και να το εφαρμόσετε με αυτόν τον τρόπο!
Γνωρίζουμε ήδη ότι υπάρχουν πολλοί κερδοσκόποι της κρίσης από τους οποίους έχετε κίνητρα, αλλά αυτό δεν σας δίνει
ποτέ το δικαίωμα να αγνοείτε τη δημοκρατική βούληση του λαού.
Είναι πολύ αισθητό και έχει συμβεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της κλιμάκωσης των προμηθειών όπλων τους τελευταίους μήνες:
Μόλις ο καγκελάριος μας εκφράσει τις τελευταίες του επιφυλάξεις σχετικά με ορισμένες παραδόσεις όπλων, κατηγορείται για
έλλειψη αλληλεγγύης με μια κατακραυγή από τα μέσα ενημέρωσης.
Μοιάζει σχεδόν με το παιχνίδι καλός μπάτσος - κακός μπάτσος:
Ο πρώτος διατυπώνει μια εντελώς αφηρημένη άποψη, και όταν υπάρχει κατακραυγή από τον κόσμο, ο επόμενος την αποδυναμώνει, έχει
επιφυλάξεις, θέλει να λύσει το πρόβλημα διαφορετικά ... και στο τέλος γίνεται τελικά - ίσως σε ελαφρώς τροποποιημένη μορφή.
Αγαπητέ Olaf (Scholz): σε παρακαλώ μην νομίζεις ότι εμείς, οι απλοί άνθρωποι, δεν μπορούμε να καταλάβουμε ένα τέτοιο παιχνίδι.
Δεν μπορείτε να συνεχίσετε να κυβερνάτε χωρίς τη βούληση του λαού για πάντα!
Σας εκπλήσσει το γεγονός ότι όλο και λιγότεροι άνθρωποι στη χώρα υποστηρίζουν μια τέτοια πολιτική;
Και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πρέπει να χρησιμοποιούν όλο και πιο κραυγαλέες προπαγανδιστικές μεθόδους για να το καλύψουν;
Αλλά μερικές φορές έχουμε επίσης την εντύπωση ότι είστε ένας από τους λίγους ανθρώπους στη γερμανική πολιτική που
εξακολουθούν να σκέφτονται τις συνέπειες των πράξεών τους.
Παρακαλώ παραμείνετε στο ρόλο σας: κρατήστε μας έξω από τον πόλεμο!
Και στη συνέχεια: παραδόσεις πυραύλων Taurus cruise ... μια δουλειά που έγινε για τους Γερμανούς.
Ορισμένοι από τους στρατηγούς τους και ο επιθεωρητής τους ήταν ήδη οι εγκέφαλοι:
Αγαπητέ Μπόρις (Πιστόριους): Πίστις (Pistorius): Αυτό το νούμερο ακούγεται σαν μια σχολική φάρσα που
μπορεί να έκαναν ένας ή δύο συνάδελφοί μου στο γραφείο:
Προσκαλείτε μερικούς νεοσύλλεκτους σε ένα διαδικτυακό συνέδριο για ένα εκρηκτικό θέμα. ... και κατά λάθος
στέλνετε τον σύνδεσμο μέσω τυφλής αντιγραφής στον ανταγωνισμό, ο οποίος φυσικά ενδιαφέρεται πολύ να ακούσει.
Ίσως τα δεδομένα πρόσβασης να διαβιβάστηκαν επίσης από έναν από τους συναδέλφους - για παράδειγμα, από τον συνάδελφο
που έχει μια ιδέα για το ποιος ανατίναξε το North Stream...
Εάν ο διαγωνισμός δημοσιοποιήσει την περίπτωση αυτή και αναφέρει τη συνάντηση, αυτό είναι το πολύ ένα σημάδι ότι
ο διαγωνισμός ενεργεί έντιμα και δεν επιθυμεί κλιμάκωση:
Η δημοσιοποίηση κρυφών, σκοτεινών σχεδίων δεν είναι έγκλημα, αλλά έντιμη πράξη!
Τώρα σκεφτόμαστε επίσης τον Τζούλιαν Ασάνζ.
Στη συνέχεια, κατηγορώντας τον ανταγωνισμό για τη δική τους βλακεία, την οποία οι δικοί τους άνθρωποι έχουν κατασκευάσει...
αυτό ακούγεται σαν την πραγματική σύγχρονη φάρσα.
Πρέπει να ξέρετε τι πρέπει να κάνετε τώρα:
Ως αφελείς άνθρωποι, θα έλεγα ίσως:
1. εκπαιδεύστε τους υπαλλήλους σας στη σύγχρονη τεχνολογία επικοινωνίας
2. ανακαλέστε όλα τα σχέδια προς αυτή την κατεύθυνση: δεν θέλουμε μια τέτοια πολιτική!
3. να ζητήσουμε επισήμως συγγνώμη από τις ενδιαφερόμενες αρχές της Ρωσίας για το παράπτωμά μας.
4. και τέλος: μετανοήστε ειλικρινά για τη δική σας και τη δική μας πολεμική συμπεριφορά...
Λιγότερο αφελώς, ωστόσο, μπορεί να ειπωθεί ότι η αλήθεια είναι ότι το θέμα συζητήθηκε πριν από μήνες μεταξύ του αμερικανικού
στρατού και των δικών σας ανθρώπων. - και στις 19 Φεβρουαρίου οι άνθρωποί σας σχεδίαζαν -και προετοίμαζαν- έναν επιθετικό πόλεμο.
Πρόκειται για ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 1 του βασικού νόμου!
Είναι ο στρατός μας εκτός ελέγχου;
Πριν από λίγες ημέρες, ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος κάλεσε την Ουκρανία να κάνει ειρήνη και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις.
Τα μέσα ενημέρωσης τον επέπληξαν γι' αυτό.
Αλλά νομίζω ότι είναι μια τολμηρή και καλά μελετημένη δήλωση:
επειδή το επίκεντρο εδώ δεν είναι τα εξουσιαστικά-πολιτικά συμφέροντα, αλλά οι άνθρωποι σε όλες τις
πλευρές που υποφέρουν από τον καταστροφικό πόλεμο.
Και δεν έχουμε καν ρωτήσει τον λαό της Ουκρανίας για τον πόλεμο αυτό:
Αγαπητοί Ουκρανοί, εδώ στη Γερμανία: ήρθατε σε εμάς ως πρόσφυγες και σας υποδεχτήκαμε με ανοιχτές αγκάλες.
Ενταχθήκατε γρηγορότερα από οποιονδήποτε άλλο πρόσφυγα, επειδή καταλαβαίνουμε την κατάστασή σας.
Δεν θέλετε πόλεμο και θέλετε να προστατεύσετε τον εαυτό σας και τις οικογένειές σας από τον πόλεμο! Αυτό είναι εντάξει!
Εσείς, οι πρόσφυγες, δεν ανταποκριθήκατε σχεδόν καθόλου στο κάλεσμα του προέδρου σας Σελένσκι
να υπηρετήσετε στο στρατό του - πράγμα κατανοητό.
Και επίσης το τηλεφώνημα ότι ο πρόεδρός σας θέλει κάποια από τα χρήματα των προσφύγων σας, τα οποία σας
πληρώνουμε, δεν το πήρατε στα σοβαρά - επίσης κατανοητό!
Το αίτημά μου προς εσάς: ενημερώστε τον πρόεδρό σας: δεν είναι ντροπή να φεύγετε από τον επικείμενο πόλεμο.
Η λευκή σημαία δεν είναι ντροπή: εσείς, ο ουκρανικός λαός, καταφέρατε ήδη μια φορά
να απελευθερωθείτε από τη ρωσική κυριαρχία.
Μπορείτε να το ξανακάνετε ανά πάσα στιγμή, αλλά εν ειρήνη.
Ένας κλιμακούμενος πόλεμος θα μας βύθιζε όλους σε αίμα και δάκρυα και θα γύριζε την ανθρωπότητα 100 χρόνια πίσω!
Συμπέρασμα: Αγαπητοί πολιτικοί στο εσωτερικό και στο εξωτερικό:
Αν θέλετε πραγματικά να κάνετε πόλεμο, γιατί δεν νοικιάζετε ένα στάδιο στην Ουκρανία, να καλέσετε τους φίλους και τους συγγενείς
σας και να βρεθείτε με τους φίλους του Βλαντιμίρ Πούτιν;
Ο νικητής θα αποφασίσει ποια ξένη γλώσσα θα πρέπει να είναι η πρώτη στα σχολεία μας.
Εμείς, ο λαός, δεν φοβόμαστε την αλλαγή, διότι η αλλαγή είναι μέρος της ζωής.
Αλλά επιτρέψτε μου να σας πω: δεν θέλουμε τους πολέμους σας!
Καμία ρωσική, γερμανική ή ουκρανική οικογένεια δεν μεγάλωσε τα παιδιά της για να σκοτωθούν στους πολέμους σας!
Κάθε ένας από εσάς που επινοεί πολεμικά συνθήματα είναι εφεξής ένοχος συνενοχής και πολεμοκάπηλου -
στο στυλ: ένας ξεκινάει, οι άλλοι απλά συνεχίζουν.
Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Και αυτό αποκαλύπτει την πραγματική σας διάθεση.
Επομένως: Ειρήνη τώρα - χωρίς διαπραγματεύσεις - αμέσως!
Εμείς - ο λαός - πιστεύουμε: η ειρήνη είναι εφικτή!
Τέλος, αγαπητοί θεατές, δεν θέλω να ζήσω σε έναν κόσμο στον οποίο είμαστε αντιμέτωποι μεταξύ μας:
Οι κακοί Ιρακινοί, οι κακοί Σύριοι, οι κακοί Ιρανοί, οι κακοί Ρώσοι και οι κακοί Παλαιστίνιοι - δεν υπάρχουν καν!
Υπάρχουν όμως εγκέφαλοι που σχεδιάζουν άσχημες ενέδρες και δολοφόνοι που στη συνέχεια δίνουν την αφορμή για να χτυπήσουν.
Όχι μόνο στη σύγκρουση στην Ουκρανία, αλλά και στη σύγκρουση στη Γάζα, μπορείτε να δείτε τις
βρώμικες δουλειές όπως σε ένα εικονογραφημένο βιβλίο:
Δολοφόνοι σκοτώνουν αθώους Ισραηλινούς και ο καλύτερος στρατός του κόσμου δεν επεμβαίνει σε μια περιοχή
που δεν έχει καν το μέγεθος της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Και αντί να απολογηθούν για την έλλειψη βοήθειας και να κυνηγήσουν τους δράστες, αυτό χρησιμοποιείται στη
συνέχεια ως δικαιολογία για τη δολοφονία αθώων Παλαιστινίων, ανδρών, γυναικών και παιδιών. Μια γενοκτονία!
Οι εγκέφαλοι και οι δολοφόνοι πρέπει να τιμωρηθούν!
Ωστόσο, το πρώτο βήμα είναι πάντα να διακρίνουμε ένα τέτοιο παιχνίδι - και να συγκροτούμε ανεξάρτητες
επιτροπές έρευνας όπου υπάρχει πραγματική έλλειψη σαφήνειας.
Η συμβουλή μου: παρακολουθήστε ξανά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Πώς λειτουργούν οι σύγχρονοι πόλεμοι.