Ek het onlangs ondersoek ingestel na die mees suksesvolle spelmakers onder alternatiewe
opvoeders en het onder andere op Kla-TV afgekom.
Die verhaal van die stigter, die Switser Ivo Sasek, was so opwindend dat ek vir myself gedink
het: ek móét hom absoluut vir my kykers uitnooi.
Ek het vinnig 'n antwoord ontvang waarin gesê word dat die stigter van Kla-TV nie meer weens
kapasiteitsredes reis nie en daarom nie meer onderhoude gee nie.
Ek sou egter die geleentheid hê om met die dogter en die produksiebestuurder van Kla-TV, Lois, te praat.
En dit is presies wat ek vandag gaan doen.
En daarmee, welkom by 'n nuwe uitgawe van Spielmacher AUF1.
Welkom by die Auf1-studio's in Linz, liewe Lois.
Dis wonderlik dat jy al die pad van Switserland gekom het om ons te besoek en meer te vertel oor Kla-TV en jou beroemde pa.
Maar natuurlik wil ons ook baie van jou leer.
Baie dankie vir die uitnodiging, liewe Thomas, liewe AUF1-span.
Eerstens wil ek graag hartlike groete oordra van my hele familie, van my vader Ivo Sasek.
Ons waardeer u werk baie.
Ons wens u alle sukses toe in hierdie onderneming.
Ons is lief vir jou. Ons dank jou. Dankie vir die uitnodiging.
Vir die eerste keer begin 'n Spielmacher-episode met 'n liefdesverklaring, wat ek dankbaar erken.
Kom ons praat oor Kla-TV. Jy is al sedert 2012 hier.
Dit beteken dat jy een van die eerste alternatiewe seksopvoeders was wat ook op televisie, op die internet en op jou
eie kanaal sigbaar geword het. Hoe het dit tot stand gekom?
Eintlik het dit selfs vroeër begin, in 2008, met die stigting van die AZK, die Anti-Sensuurkoalisie.
Wat gebeur het, was dat, vanuit my perspektief, my vader deur die massamedia ernstig beswadder is sedert ek kan onthou.
En op 'n stadium het Pa besef dat hy nie die enigste een was wat gelaster is nie. Ander ook.
Dit was die politieke sekte en die ekonomiese sekte, en dit is die wetenskaplike sekte,
en op een of ander manier is alles 'n sekte.
En almal is min of meer op dieselfde manier behandel.
En toe het hy gedink: ja, niemand kry regtig 'n platform in die media en die geleentheid om sonder sensuur te praat soos hy nie.
En toe het hy net hierdie platform gestig, en jy weet wat ek bedoel, reg, AUF1, Stefan Magnet, wat is hy, die
samenzweringsmedia-grootkop, ekstrem, regse ekstremis en antisemities, antisemities natuurlik, of AUF1,
georganiseerde neo-naziïsme. Ek dink ons weet almal wat dit is.
Daniele Ganser. Samesweringsguru, anti-Westerse samesweringsentrepreneur, AfD 'n hoop kak.
Ek het gou gekyk, en dit blyk dat Heiko Schrang nie heeltemal reg in sy kop is nie, en ons
ly almal aan 'n plaag van misplaatste denke.
En dit was nog altyd so, en dit was die aansporing wat my pa gelei het om hierdie platform te stig, waar
daar eenvoudig geen sensuur is nie, waar jy net vrylik kan praat en ook 'n teenstelling kan lewer.
In ons geval het ons hele rakke vol lêers met weerleggingstellings wat die media nie gepubliseer het
nie, verduidelikings, wat korrek is en wat onjuist is.
Ek moet hier vir 'n oomblik afwyk. Net in die afgelope paar weke was daar weer 'n lasterveldtog op SRF, waar iemand
voorgegee het dat hy jare lank die hoof van Kla-TV was en nou openbarings oor die redaksionele span maak.
Sy was daar vir 'n paar maande as tegniese assistent, sonder verantwoordelikheid en sonder insig in die redaksionele afdeling.
Ek het vier bladsye teenstellingsopmerkings, so net uit ons lêers, hier is 'n voorbeeld: korrek,
onkorrek, korrek, onkorrek, geen reaksie, niks daar nie.
En so het dit begin met hierdie AZK. Tot dusver het meer as 100 sprekers aan 19 konferensies deelgeneem, en die beginsel was nog
altyd om albei kante van die argument voor te stel sodat albei stemme langs mekaar gehoor kan word. Wanneer
jy albei kante hoor, kan jy jou intuïsie gebruik om te bepaal watter indruk jy korrek vind.
En as hierdie moontlikheid nie bestaan nie, is dit nie moontlik nie.
En so was dit dat toe Pa in 2008 die AZK gestig het, almal dadelik gesê het: "Jy kan dit nooit doen nie, dit is
onmoontlik, jy kan nie meer as 50 mense bymekaarkry nie."
Maar my pa is regtig 'n held vir my; hy het gesê jy kan dit doen. Ek begin net.
Tot 3 000 mense het gekom, en die getalle het aanhou groei. Nou, danksy stroomdiens, is daar duisende kykers uit 48 lande.
En toe Kla-TV in 2012 gestig is, was dit presies dieselfde.
Daar het almal ook gesê dit kan nie gedoen word nie, jy kan nie 'n televisie maak nie en so aan, en hy het net gesê jy kan.
Ons kan begin, ons moet 'n platform verskaf, ons moet ons eie media skep.
En twaalf jaar gelede sou niemand kon dink aan wat ons nou het nie: honderde verkenningsvliegtuie, verkenningssenderstasies,
altyd nuwe name. Ek moet sê, ek is trots op my pa, en hy het die nederigheid gehad om klein te begin.
Dit is hoe dit alles begin het. En enigiemand kan hul klagte by die media indien, wat is hoekom Kla-TV bestaan.
Kla-TV funksioneer heeltemal op vrywillige basis, met alle werknemers wat in 'n erehoedanigheid werk. Hoe is dit moontlik om
met vrywilligers so 'n kwaliteit en hoeveelheid te bereik? Hoe word dit georganiseer, hoe word
hierdie werknemers opgelei, en hoe word alles bestuur?
So basies is almal in die werkslewe.
En ná werk in die aand begin die werklike Kla-TV-werk eers, en niemand vra vir hul werk geld nie. Niks.
Daar is geen rekeninge nie, daar is geen versoeke om skenkings nie, en dit is alles net vir pret, soos 'n stokperdjie. As jy
iets nuuts vir jou klimtoerusting of wat ook al koop, dan bring een persoon 'n mikrofoon, 'n ander 'n kamera, of wat ook al.
En ek bedoel, die GEZ-fooie vir Duitsland is 8,5 miljard, vir Oostenryk 2,1 miljard, as ons nou 7
miljoen bydraers tel, of 17,7 miljard in Switserland.
Soos jy kan sien, is daar eindelose uitbuiting vir haatspraak, vreesaanhitsing, laster, leuens en oorlogsvoering, en ons wil
'n boodskap stuur dat dit alles ook sonder geld gedoen kan word.
Dit kan bereik word deur persoonlike toewyding.
Die spesiale ding aan Kla-TV is dat almal self kan optree teen hierdie wetsoortredings,
korrupsie, farmaseutiese bedrog en media-leuens.
En dit motiveer elkeen van ons om iets aan hierdie magtige elite te doen.
En dit is regtig net soos 'n familie hier, en alles is vrywillig. Dit is die beginsel.
Dit is ook geskenkgeoriënteerd, sodat almal kan sien wat hulle tans vreugde bring.
Daar is hele spanne wat net navorsing doen, terwyl ander tekste skryf.
Dan is daar ook dié wat net die bronne op ons bedieners rugsteun, omdat alles voortdurend verwyder word.
Dit is honderde net om bronne te verseker.
Of huishoudsters wat etikette en soekterme instel om programme makliker te vind.
Of ons het ons eie media-argief.
Soms is daar selfs jonger tieners wat sê: "Ek wil nou etikette byvoeg, skryf altyd wat jy in die prent kan
sien, sodat dit makliker is om te vind in die soektog."
Sny, programmering, ontwerp, tik, redigering.
Daar is soveel maniere om te help dat daar vir byna almal iets is.
Sommiges wat nou net bid, sê: Ek bid dat dit deurbreek, dat lig sal inkom.
Sommige mense redigeer, matig en praat op die program.
En die ander ook, wat kook of die agterkant dek, is net so 'n deel daarvan.
Hulle voel dieselfde daaroor. En dit is die beginsel agter Kla-TV.
Ons werk saam as een liggaam.
So, die sleutelwoord is organisme. Elke lid is belangrik.
Mense waardeer mekaar omdat almal dit nodig het.
Dit is nie moontlik sonder die vinger nie, sonder die hart nie, sonder die longe nie.
En elke orgaan is belangrik. Ons waardeer mekaar.
En dit is die organiese interaksie wat ons daar ervaar.
Dit is 'n harmonie, dit is soos 'n familie, soos ons dit ervaar.
Maar ek moet sê, hierdie grondslag van vrye samewerking bestaan nou al twaalf jaar, sedert Kla-TV van stapel geloop het.
Dit is regtig 'n fondament van 47 jaar.
My pa sê dit aan die einde van elke toespraak.
Ek is Ivo Sasek, wat al 47 jaar voor God gestaan het.
En dit is inderdaad die geval. Hy het dit al 47 jaar lank geïllustreer.
Hy het alles gratis gedoen. Boeke, CD's, films.
By hierdie geleenthede is daar hele tafels vol boeke. Mense het hul voorraad aangevul.
Sakke is gevul. Alles gratis.
Dit impliseer natuurlik ook dat dit tuisgemaak is.
Ons het al die boeke. Hy het 18 boeke geskryf.
Ons het baie meer produkte self gemaak.
Dit wil sê, nou in Switserland. Hy is ook 'n uitvinder.
Toe het jy die boeke gemaak met die raclette-oond, gom in die oond laat smelt en dit toe gesny.
Dan braai dit op die stoof. Dit sal dit mooi bind.
Hier het ek 'n voorbeeld van so 'n handgemaakte boek.
En daarin is ook hierdie dinge uit hierdie verhaal, "Here van Verandering".
Jy kan dit ook gratis aflaai of bestel.
En dit is alles met die hand gemaak.
Dit hou ook sekere beperkings in.
Soms in die vroeë jare kon hy dikwels nie koffie bekostig nie.
Jy het jou naels reguit gemaak wanneer jy iets moes bou.
Maar wat besonders is, is dat hy al 47 jaar voor God staan.
Hy het God, heeltemal onverwags, ervaar soos Hy werklik is.
Dit het niks met godsdiens te doen nie en ook niks met die kerk te doen nie.
Ek het pas besef dat dit God is.
Dit is die lewe. Dit is vreugde. Dit is geluk.
En toe hy dit aangeraak het, het hy natuurlik begin om die Bybel te lees.
En daar sê dit byvoorbeeld in Matteus 6:33: "Soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid,
en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word."
En toe sê hy: Ek wil dit probeer. Dit is geestelike wetenskap.
Toe het ek al my geld weggegee, het vir niemand daarvan vertel nie, en het my vertroue in God gestel.
En dit is die storie, wat reeds drie dele het, waar tot 2018 wonder bo wonder gebeur het, waar, wanneer daar
geen geld meer oor was nie, iemand hardloop in die huis in.
As jy dit nog nooit tevore gesien het nie, sit net 'n koevert neer; jy het nie eens geweet dit was op die rekening nie.
En dit is natuurlik fantastiese oomblikke.
Of wanneer daar niks meer oor was nie, sou iemand verbykom.
Daar was net daardie oomblikke.
Hy kom met kant-en-klare kos vir 20 of 30 mense.
En dit is die ervaring waar jy besef dat dit waar is.
God sorg vir ons.
En dit was net een van daardie beginsels wat jy nie aan enigiemand kon vertel nie.
Simpelweg dat mens werklik toets of God getrou is of nie.
En toe het iemand dit gebreek. Toe was daar op een of ander manier geld weg.
En toe het iemand anders gesê dat iets weer ingekom het. Toe het 800 frank ingekom.
Toe Pa dit uitgevind het, het hy gesê: "Jy kan dit nie teruggee nie."
Dit is dus bloot die grondslag van die hele saak, wat ons nou natuurlik self ervaar.
Ons nou as die kinders van Ma en Pa.
Wanneer die stofsuiers stukkend is, bid jy vir stofsuiers, en dan kom daar 'n stofsuier aan.
Iemand dink daaraan om 'n stofsuier as geskenk te gee.
My jonger suster het gesê ek moet bid vir appels.
Ons het geen appels nie, so ons sal 'n paar appels as geskenk kry.
Dit is regtig fantasties.
Jy weet dat sommige mense nou voor hul monitors sit en dink: "Hallo, werk dit regtig?"
Kan jy nou, jy is in 1988 gebore, as ek dit mag openbaar.
Jy is al byna 36 jaar op hierdie planeet.
Kan jy bevestig dat toe jy God gevra het om jou te help, Hy dit gedoen het?
Altyd, altyd, sonder uitsondering.
Dis 'n fantastiese boodskap. Absoluut.
Dit gaan selfs verder, selfs gedagtes in sommige gevalle.
Ek is in die winkel, ek dink ek hou van die skoene, maar ek kan dit nou nie bekostig nie.
Maar ek dink net daaroor, ek gaan voort.
'n Paar dae later is daar 'n sak van 'n buurvrou, haar vriendin, wat net ingeloop het, met skoene daarin, en daar is
presies die skoen met die pallets, met die glinsterende kolletjies wat ek so graag gehad het, en jy sê net:
God, U hoor my, U sien my, U sien my hart.
En so voorsien hy steeds vir ons tot op hede.
Verlede week het nog een gekom met al die kos wat hulle bring.
Soms is daar ook dinge wat op die punt staan om te verval, maar dan eet jy dit net vinnig op.
Dit is ons lewe. God sorg vir ons.
Kom ons keer terug na Kla-TV en jou praktiese werk.
Dit is vir my ondenkbaar, ek is nou gewoond aan hierdie professionele werk by AUF1 en ervaar dit elke
dag, dat jy programme soos The Tedros File byvoorbeeld in so 'n sensasionele gehalte kan produseer.
Jy het nou weer 'n sensasionele video gemaak, soos jy dit noem, oor die WGO.
So, werklik uitstaande kwaliteit.
Hoe werk dit in die praktyk met vrywilligers?
Jy is die produksiebestuurder.
Jy sal dit sekerlik vir ons kan beskryf.
Ja, dit is alles vrywillig. Dit is die belangrikste ding.
En dit is altyd, so sê ons byvoorbeeld, hierdie Tedros-lêer is soos 'n koek.
Jy sit dit in die middel, sny dit in stukkies, en almal sê: "Ek is honger na hierdie stuk."
Ek doen die klank. O, ek doen die animasie. O, ek doen die titels.
Ek is nou gelukkig, ek skryf die teks, ek kontroleer die bronne of wat ook al.
Maar ons het verskillende maniere om saam te werk, hoofsaaklik om verantwoordelikheid te deel.
Maar dit gaan selfs verder as dit. Ek kan 'n klein voorval uit hierdie organiese interaksie vertel.
Ek het 'n skrip in my hand, dit is Donderdag, 7 nm.
'n wonderlike draaiboek, en ek kan voel hoe dit my elektrifiseer.
Maar nou, kortliks, op Donderdagmiddag om 2 nm het ons reeds 'n swermswaaipering gehad. Wat is 'n swermswaaipering?
Dis wanneer jy sê: "O, dit brand," sou ek sê, of ons sê ook weerlig, dit is weerlig.
Ons het nog 'n paar baie belangrike films wat vinnig vervaardig moet word omdat ons Saterdag 'n groot geleentheid het.
Dit beteken dat ons steeds films vervaardig het, 'n paar dosyn mense het spontaan
opgedaag en gesê: "O, ek is vry, ek kom dadelik."
Net soos 'n skare sprinkane op hul eie 'n boom kan opeet, word die lewe saam in 'n minuut opeet. Dit is die beginsel.
So, hierdie swermoperasie het in die middag plaasgevind, dit is nou 7 nm, en ons het 'n groot geleentheid op Saterdag.
By die geleentheid kom mense van regoor die wêreld.
Ons stel dit self op; dit is voor en ná.
'n Paar honderd mense kom net in die leë saal in en dan is alles opgestel.
Dit beteken dat mense steeds moet voorberei, so hulle maak kabelplanne, dit is alles so 'n groot skare.
In drie uur word 20 ton materiaal opgestel, en in 'n halfuur word alles weer afgebreek, maar altyd
volgens die swermbeginsel. Almal moet gereed wees.
Dit is Donderdagaand, hulle moet Vrydagaand ná werk vertrek, en ek het my skrip, maar dit moet Saterdag
uitgesaai word omdat dit belangrik, belangrik, dringend is.
En nou kom, nou kom ons krag, en ek besef dat as hierdie skrip belangrik is, daar 'n manier is.
En toe sê ek nou: God, as hierdie draaiboek vir jou belangrik is, stuur dan vir my die mense wat ek nodig het
sonder dat ek iemand hoef te vra, anders doen ek dit self.
Ek is regtig nou in die bui vir die fliek; ek móét dit net sien, anders werk ek net 'n
nagskof, maar anders stuur maar die mense vir my.
Dan gaan ek sit, begin my eerste sny maak, en dan hoor ek die eerste een, so gesels met my en sê: Lois, wat doen jy?
Kan ek jou help? Wat doen jy?
Frauke. Ek sê ek begin nou eers om 'n dokumentêr te vervaardig, en ek is regtig opgewonde daaroor.
Haai, ons wil jou help, Icke en ek wil jou help.
Ek sal die eerste en tweede dele van die draaiboek oorhandig.
Dan wil ek weer daarna teruggaan, dan lui die telefoon daar in die ateljee, iemand uit Sentraal-Duitsland, 'n
siviele ingenieur, die ander was 'n naaldvrou, 'n fisioterapeut, bel en vra: benodig jy hulp in die filmsateljee?
En ek sê, daar is iets vir my. Kyk hier, deel vier, deel vyf.
Ek wil teruggaan na my deel ses, toe verskyn daar weer 'n boodskap uit Noord-Duitsland,
tandarts Stefan sê: Lois, het jy my hulp nodig?
Hy het my nog nooit direk gekontak nie.
Ek voel asof ek nog nie alles uit my week gehaal het nie.
Ek sê, daar is iets vir my. Met die skrip moet jy dit en dat nagaan.
Ons moet nog steeds die sprekers organiseer.
Sal jy dit doen? Natuurlik, beslis.
En ek sê, ek maak dit nou kort.
Teen die aand het ons almal elf op hierdie wyse aangekom.
Die film sal in die aand gereed wees.
En ek gaan oorvrolik slaap, amper nie kan slaap van opgewondenheid nie.
Maar dan voel almal so.
En dit is die beginsel wat ek vroeër genoem het, om as een liggaam saam te werk.
Pa leer dit al dekades lank.
Ons is die organisme, die ledemate van die liggaam.
Maar God is die hoof wat dit alles laat leef.
Jy kan dit ook hoër mag of goeie energie noem.
Almal het hul eie woorde daarvoor, maar ons ervaar dit as die gees wat in die liggaam woon, en almal gaan saam met hierdie impulse,
of ons oefen onsself om saam met hierdie impulse te gaan.
Dit is uitbarstings van vreugde, dit is gewilligheid vir dinge waar jy dink dit is Donderdagaand.
Hallo, ons het 'n groot gebeurtenis.
Jy kan aanvoel dat ek gelukkig is.
Dan besef jy dat dit is hoe die Here dinge doen.
Nog een episode, net sodat jy 'n bietjie verstaan.
Dit was Oujaarsaand, almal wou feesvier.
En ek besef dat ons 'n fout gemaak het met ons jaarlikse oorsig.
Daar is iets fout met die teksdokument; 'n toneel ontbreek.
En wanneer ek dink ek het iemand nodig om die teksdokument na te gaan en die bronne te verseker.
Dori uit Oostenryk, Lois, ek kan nie daarin slaag nie, het jy my nodig?
Hier is 'n teksdokument. En toe besef ek dat ek 'n snyer nodig het.
Die belangrikste toneel, die belangrikste gebeurtenis, ontbreek hier.
Neurenberghoek, sê Hanna, ek kan help. Sy is 'n redakteur.
En nou het ek dit alles net in een aand, by 'n Oujaarsaandpartytjie, opgesom.
Dit was my persoonlike Oujaarsaandpartytjie, sonder enige organisasie.
Uit hierdie gebiede het, altyd presies op tyd, die regte persoon vorendag gekom.
Totdat my broer, wat nog klop, Lois, het jy my nou nodig?
Ek sê, maak dit en hierdie telefoon.
Dit is hierdie fantastiese verweefdheid, waar almal na hul innerlike stem luister.
Waar ek nodig is, waar ek myself geniet?
Een is 'n las, die ander 'n plesier.
As ek dit nie geniet nie, neem ek nie deel nie. Dit is die beginsel by Kla-TV.
En so gaan dit, dag na dag.
Julle kan sien, liewe kykers, dat hierdie vrou passievol is oor wat sy doen.
Ek neem aan dat jou pa sy roeping met hierdie werk uitleef. Ja.
En jy waarskynlik ook.
Dit was nie maklik om jou na Linz te kry nie. Baie afsprake.
Dit het amper geklink asof ons die program in 2025 sou moes produseer.
Omdat daar talle belangrike projekte op jou agenda is.
Vertel ons oor die komende hoogtepunte op Kla-TV. Waaraan werk jy tans?
Wel, ek moet sê dat verreweg die belangrikste projek wat ons tans het, hierdie
internasionale wekroep rakende die WGO-pandemieverdrag is.
So, die stemming sal in Genève plaasvind van 27 Mei tot 1 Junie.
Daar is afgevaardigdes uit 194 lande.
En dit moet gesê word dat hulle nou regtig hier 'n staatsgreep beplan.
So moet die WGO en sy direkteur-generaal, Tedros, soveel gesag en mag gegee word dat hulle werklik pandemies kan verklaar.
Hulle is soos met 'n skalpel; die state wil hulle eintlik kasteer en hulleself bemagtig.
Dit beteken dat hulle dan enting, kwarantyn en beperkings op vryheid kan afkondig soos
hulle dit nodig ag en soos hy dit nodig ag.
En ons het reeds die Tedros-lêer bespreek.
Ons het ook reeds lig gewerp op sy kriminele verlede.
En dit is regtig die ergste-geval-scenario.
En daarom moet ek sê dat dit tans die belangrikste projek is.
Omdat daar alle toesighoudende liggame is, is daar geen onafhanklike toesighoudende liggame nie.
Jy het reeds op AUF1 berig dat hulle 'n monopolie op die waarheid wil hê en wil bepaal wat
reg is en wat verkeerd is. Elimineer misleiding.
En nou het ons ook 'n feiteblad opgestel met die belangrikste feite uit die tekste van die ooreenkoms, sodat jy
werklik met hierdie presiese bewoording na jou politikus kan gaan en werklik goeie feite het om oor te gesels.
En almal kan na hul politici in hul eie land gaan en regtig op die trommel slaan om hierdie sluipendse staatsgreep te ontbloot.
Want nou, vanuit ons oogpunt, is dit regtig knoop die knoop.
En so het ek 'n baie strategiese blik op die wêreldkaart gewerp.
So, watter taal word in watter land gepraat, sodat ons alle lande kan bereik?
Omdat dit alle lande raak.
En toe het ons 'n werklik strategiese blik gewerp op watter tale ons kon gebruik om hierdie lande te bereik.
En nou het ons hierdie program eintlik in 39 tale vrygestel, sodat alle strategiese lande
ook deur ons vrywillige vertalers gedek word.
En ek wil graag hierdie geleentheid gebruik om julle, liewe kykers van Auf1, aan te moedig om die feiteblad wat
onder die program gekoppel is, te besigtig, wat pamflette en argumente vir hoofstroommense en politici insluit.
Dat ons nou regtig daarvoor gaan en in dialoog met die politici tree.
En as jy kontakte in ander lande het, vriende in ander lande, familielede, maak asseblief seker
dat hulle bewus is van hierdie belangrike program.
Die materiaal is ook in ander tale vertaal.
Ons werk regtig dag en nag hier.
Maar die materiaal is regtig daar om geneem en versprei te word.
Want, laat ek jou sê, net saam kan ons hierdie waansin stop.
Dit is werklik 'n wêreldwye ramp, regtig.
En dit is waar ons regtig saam moet staan en sinergieë moet skep.
Hierdie produkplasing, liewe kykers, is uitdruklik toegelaat.
So wanneer dit by die WGO en sy planne kom, is verspreiding absoluut toegelaat.
Kom ons praat oor die Sasek-familie.
As jy 'n bietjie navorsing doen, sal jy vind dat hy uit 'n groot familie met elf broers en susters kom.
Is hulle almal in diens by Kla-TV?
Hoe sou jy jou gesinslewe beskryf, gegewe wat jy doen?
Ek het dus tien broers en susters, ons is in totaal elf.
Die jongste het nou 20 geword.
En miskien oor familiegeskiedenis. My ouers is baie kreatief.
So het hulle in die vroeë jare klein teaterproduksies saam met ons opgevoer, musicals, en daarna toere
waartydens almal elke jaar 'n liedjie kon skryf, reguit uit die hart, oor wat hulle geroer het.
Ons het ook ons vakansies so deurgebring.
Dit was altyd pret, ons het musiek gespeel, almal kon 'n instrument kies.
Hulle het altyd groot sorg gedra om te verseker dat almal kon floreer, hul talente kon ontdek en ontwikkel. Of dit nou
sanglesse, danslesse of wat ook al was, hulle het altyd gesorg dat ons regtig kon uitdruk wat
in ons harte was en dit in die praktyk kon bring.
En so is dit werklik die geval dat almal hul talente ten volle ontwikkel het.
Byvoorbeeld, my jonger suster, Ruth-Elpida, is 'n wonderlike komponis.
Sy komponeer filmmusiek en is 'n eersteklas liedjieskrywer. Sy komponeer ook musiek vir Kla.TV en speelfilms.
My broer Elias is 'n genie in die hele IT-wêreld.
So wat hulle saamstel, met die hele bedienerinfrastruktuur agter Kla-TV, met al die webwerwe.
Dis net briljant.
En hulle, byvoorbeeld nege van hulle, hy en sy span, het regtig op een of ander manier
kuberaanvalle nege maande lank, dag en nag, afweer.
En dit was regtig professioneel. Hulle het miljoene in hierdie projek belê om ons te lam te maak.
En Elias is eenvoudig 'n wonderwerker.
My broer Jan-Henoch is weer heeltemal anders.
Hy is dan ten volle betrokke by konstruksie, elektriese ingenieurswese, meganika, loodgieterswerk,
installasie, verkoelingtegnologie en sonkragtegnologie.
Hy sorg vir die hele basis en doen net weer sy ding.
Dan is daar Boasa, wat passievol is oor kook en lief is vir huishouding, landbou en gastronomie.
Op dié manier vul alles mekaar aan.
Maar nou geniet sy dit ook regtig om na die filmset te kom, net om met die redigering te help.
Dit is bloot 'n familieonderneming, of eerder 'n plek waar almal mekaar aanvul.
Sulamith, my suster, en Andreas is regte professionele persone in grafika, filmredigering en montering.
Hulle lei dan honderde bydraers op wat sulke kursusse aanbied.
Anna-Sophia ook, sy is ook 'n professionele redakteur.
Maar nou is sy terug, ten minste vir my, as 'n ster-sangeres en aktrise.
So val Rihanna nie agter nie.
Maar die ouers het dit altyd reggekry om dit uit hulle te kry.
Noemi, wel, baie broers en susters, ek gaan nie 'n kans neem nie.
Sy is 'n talentvolle naaldster, boekehouer en huishoudster, wat briljant is.
Sy skryf ook tekste vir ons en mobiliseer mense.
Stefan en Ramon is weer eens uiters begaafde alleskunners.
Goeie vakmanskap, timmermanne, tuiniers, landskapstuiniers.
So ons het dit ook op elke hoek nodig.
Ek hoop jy het niemand in jou hysbak vergeet nie? Nee, nie eers nie.
Nie dat enige broer of suster sal sê: 'Haai, hoekom het jy my nie genoem nie?'
En nou het ek nog 'n goeie oplossing.
So, eindelose organisatoriese talent.
Hoe dit ook al sy, beïnvloed ons mekaar.
En hier ook, in hierdie boek van transformasies, kry almal hul sê.
Sodat jy 'n bietjie noukeuriger kan lees hoe almal betrokke raak.
Almal kry regtig 'n kans om te praat. Jy kan regtig daarin ondergedompel raak.
Maar dit is net 'n klein blik in ons familie.
Hoe was dit vir jou as jong meisie?
Was dit vir jou onmiddellik duidelik dat jy by hierdie familieonderneming sou aansluit?
Jy is vandag die produksiebestuurder.
Was dit nog altyd jou neiging?
Wel, eintlik wou ek van 'n vroeë ouderdom af my pa se sekretaris wees.
Die onderwysers en leerders het regtig probeer om my daarvan af te praat.
Maar hulle het nie daarin geslaag nie. Dit was in klip gegiet. Dit was eenvoudig my hart se begeerte.
Ek het net besef dat ek wil ondersteun wat Pa met my lewe doen.
En dit was dit. Ek was die eerste wat vir Pa gevra het of ek by hierdie organisasie, hierdie liefdadigheidsorganisasie,
hierdie lewenswerk van hom kon aansluit.
En dit was nie so maklik nie.
Hy het toe vir my gesê hy het my vyf weke gegee om daaroor na te dink.
Jy weet dat ek die gevolge oorweeg.
Ek het geen sekuriteit nie, ek het geen salaris nie.
Dit kan alles van die een dag op die volgende verby wees. Die laster, die vervolging.
En hy het vir my van die begin af gesê dat as jy by ons aansluit, jy verantwoordelikhede sal hê.
Jy kan nie net sê: 'Sê totsiens, ek gaan nou weg, ek is nie meer geïnteresseerd nie.'
Dit beteken vyf weke om dit oor te dink, met alle gevolge.
Wag eers, jy weet dalk nie eens wat jy sê nie.
Of ongeveer 15. Ja, ek doen, nie waar nie?
Maar toe het ek my besluit geneem. Ek het geweet wat ek wou hê.
En dit was opwindend.
Ek het toe 'n rimpelwerking in die familie veroorsaak.
Toe het die eerstgeborene ook na Pa gekom en gesê: dit is my visie vir die lewe.
Ek het dit deurgedink.
En toe het almal dieselfde ding deurgemaak, waar hulle gesê het: 'Kyk na al die gevolge, dink nou daaroor na.'
Jy kan dit nie net so doen nie, so dit verg 'n bietjie toewyding.
Ja, en dan die hele ding.
Mens kan 'n loopbaan vir jouself maak.
Ek bedoel, ons was baie goed op skool. Presies.
En maak net daardie besluit daar.
En toe het dit eintlik een ná die ander ingespoel, sou ek sê.
En soos domino's.
En dit was spesiaal omdat die kultusdeskundiges voorspel het dat wanneer die eerste een 18 word, hy sou wegvlieg.
Hy sal weghardloop. Nou het die teenoorgestelde gebeur.
Waar die eerste een 18 was, het dit regtig begin.
Dit beteken dat hulle een ná die ander vrywillig aangesluit het en Pa oortuig het: "Ek wil ook."
Dit beteken dat ons alles saam opgebou het oor die twaalf jaar wat gelei het tot hierdie vervaldatum wat die
kultusdeskundiges aan ons gegee het. Saam as 'n hele familie.
En toe het die kultusdeskundiges teruggekom.
Dit is baie onnatuurlik. Hierdie samehorigheid buite die gesinsunit.
So het kultusdeskundiges nog altyd iets gehad om te sê. Dit was nog nooit reg nie.
Toe het hulle selfs 'n mediastorm uit die lug opgeroep, asof my broer Elias die band verlaat het.
Dit was 'n regte lasterveldtog.
My broer ly nog steeds aan hierdie leuen.
Ek sê net dat wat ons ook al gedoen het, dit was nooit reg vir die media nie.
Dit bring ons terug by die onderwerp wat ter sprake is.
Ons moet ook weer die onderwerp van sekte bespreek. Ek is nogal geïnteresseerd daarin.
Maar nog een vraag.
Jy het gesê jy werk sonder betaling.
Nee, dit is ook nie reg nie.
Hoe moet mens dit voorstel?
Jy moet iets kry.
My beloning is presies dit, wanneer iets slaag, soos ek vroeër beskryf het.
Dit is die mees skandalige beloning.
Jy lê in die bed en merk op dat ek in gedagtes verlore is.
Dit was net wonderlik.
Dit is die mees bevredigende gevoel wanneer jy dit ná 'n werk besef.
Almal vertel die ander meer. Dankie, dankie, dankie, dankie.
En alles wat ek nodig het, is altyd daar.
Dit is immers 'n verhouding met God.
En dit is vertroue van dag tot dag.
En net verlede week was daar weer kos op die tafel.
Dit kom, dit gaan.
Ek wil net sê dat dit nie sonder beloning is nie.
Maar as jy van Switserland na Oostenryk ry, sal jy jou motor met petrol moet volmaak.
En dis wanneer jy geld nodig het.
Hoe beland geld in jou kaste?
Ek het gesê my pa is die beste rolmodel.
Hy leef dit.
Hy gee, giet uit, giet uit.
En so begin almal soos hulle in hul harte voel.
So nou, soos die bestuurder wat my gery het sê: Lois, ek is op vakansie.
Mag ek jou ry?
Moet ek betaal vir 'n bestuurder?
Ek het die hele vyf uur daar agter gehad om oor jou vrae te dink.
Maar jy sien, ek sou moes betaal vir 'n bestuurder.
Dit kom van binne.
En as God so groot is dat Hy vir die voëls sorg en die blomme die mooiste klere gee.
Waarom behoort dit nie vir ons te werk nie?
Dit is wat Jesus in die Bybel sê. Dit is hoe ons leef.
Maar dit behoort nie vir enigiemand stres te veroorsaak nie.
Ek sê net dat dit is hoe Pa 'n voorbeeld stel.
Die nuwe wêreld is sonder geld.
Ons gee onsself met ons hele harte aan mekaar.
En dit vloei meer en meer terug as wat 'n mens kan gee.
Wat fascineer jou aan jou werk en wat dryf jou?
Dit is duidelik hierdie organiese interaksie.
Waar jy besef dat daar 'n hoër intelligensie aan die werk is wat alles bestuur.
Vir my is dit suiwer fassinasie.
Dit raak nie net ons nie.
Ek bedoel al die opvoedkundige bewegings wat soos sampioene opskiet.
Ek voel net dat daar 'n krag daaragter is wat eenvoudig briljant is.
En ek ervaar daar elke dag mirakels.
En wat my al sedert ek klein was geweldig gefassineer het, is dat ek voortdurend waargeneem het hoe honderde mense verander is.
Ek sê dus: ego's, egoïste het julle geword.
Gierige mense het eenvoudig vrygewig geword.
Of gedingsoekende, kibbelende mense het skielik liefdevol, herderlik, verbindend en
saggeaard geraak en hul lewens aan ander gewy.
En depressiewe, wanhoopvolle en melankoliese mense is vrolik en wens voortdurend hul beste wense, en
geloofsvolle uitdrukkings, huwelike en gesinne is herstel.
Dit is wat my so baie fassineer, want verandering begin in jou eie hart.
In hierdie hele beweging wat Pa hier begin het.
Waar daar afgunst, twis, jaloesie, gierigheid en winssoektog is, begin dit altyd by my.
Ek kan dadelik begin om die wêreld te verander.
Maar ek weet dit gaan tot by die einde van die wêreld.
Hierdie krag wat dit kan doen.
En my pa is daar net uiters eg, want hy leef dit.
Hy het 18 boeke geskryf.
Duizende lesse word gratis aangebied.
Waar dit altyd oor dieselfde ding gaan.
Oor hierdie enorme krag wat hier aan die werk is.
Maar nou is daar ook weerstand. Daar is immers laster.
Jy het vroeër self die woord genoem.
Jy het onlangs 'n dispuut met die Switserse Uitsaaikorporasie gehad.
Hoe het dit gebeur? Waar gaan dit oor?
So ek moet hier 'n bietjie teruggaan.
Die saak is dat ek al voorheen gewonder het waarom die SRF ons agtervolg.
En daar is altyd sekere name betrokke. Georg Otto Schmid, Hugo Stamm. Altyd dieselfde name.
En nou, in die afgelope jare, het ek besef dat dit dieselfde mense is wat ons aanval,
maar wat ander groepe bagatelliseer of verdedig.
Mense wat van werklike gruweldade beskuldig word.
So ons praat oor duisende oorlewendes van regoor die wêreld wat begin praat oor regtig verskriklike dinge.
Van 'n Sataniese sekte, d.w.s. Sataniese ideologie.
Dit strek tot wrede kinderoffers, rituele misbruik, marteling van kinders en die kwel van kinders.
Nou dink sommige van julle dalk: waarvan praat sy?
Ek sal hier kort aanhaal, maar ek moet 'n bietjie teruggaan.
Die satanistiese guru Aleister Crowley sê in sy openbare boek Teorie, Praktiek en
Magie, in Teorie en Praktiek, Deel 4, bladsy 87:
Blooffofferal was nog altyd die mees gerespekteerde deel van towerkrag.
Vir die hoogste geestelike voordeel moet 'n mens dus 'n offer kies wat die grootste en suiwerste krag besit.
'n manlike kind van perfekte onskuld en hoë intelligensie is die mees bevredigende en geskikte slagoffer.
Menslike offer is die beste vir byna alle doeleindes.
So, stel jou voor as my pa dit geskryf het. Reg, sluit hakie.
Nou het baie stemme in Switserland hul mond oopgemaak en hierdie presiese Satankultus
ontbloot. Sleutelwoord: die Nathalie-saak, en so meer.
Baie het die moed gevind om te getuig.
En nou is Georg Otto Schmid weer in die kollig.
Dieselfde Hugo Stamm, dieselfde SRF in 'n koterie.
Dit is alles samenzweringsteorie.
Hulle laat die hele saak belaglik lyk.
Hulle het die slagoffers en getuies bespot.
O ja, en daardie paar Church of Satan-aanhangers, ons hoef glad nie oor hulle bekommerd te wees nie.
So skielik is dieselfde mense wat my pa, wat ek as die dierbaarste persoon vir my beskou, demoniseer, skielik baie genadig.
Nee, ek is nie bang nie, daar is niks om bang vir te wees nie.
En toe het ek die dokumentêr vrygestel, waarin ek begin het om die verbindings tussen SRF en al hierdie kringe en die joernalis
Robin Rehmann met hierdie Sataniese sekte te openbaar, deur feite en bewyse te gebruik wat uit al die
inligting wat deur hierdie oorlewendes versamel is, verkry is.
En toe het dit opwindend geword.
Op Sondag ná die uitsending het ek 'n dreigbrief ontvang met 'n twee-uur-ultimatum om dit
onmiddellik te verwyder, anders sou daar regsgevolge wees.
Dit was werklik die mees ekstreme ding wat ek nog ooit ervaar het.
En toe, natuurlik, het ek my navorsing voortgesit.
Ek het dit toe kortliks afgeneem.
Oké, dit sou my volgende vraag gewees het.
Het jy dit afgehaal?
Ek het dit kortliks afgeneem.
Hierdie brief het my so baie bedreig.
Ek kon my reeds agter tralies sien.
En toe het ek nog navorsing gedoen en besef dat dit alles stewig is.
Daar is baie meer as wat ek gebring het.
Hulle het reeds gevier en aan almal geskryf wat dit nog daar bo gehad het.
Kla-TV het dit verwyder.
Jy moet ook, jy moet ook, jy moet ook.
Bittel TV, alles weg, weg, weg.
En toe het ek teruggekom met 'n teenstelling teen hierdie dreigbrief en die film.
Herlaai, ek het dit weer opgelaai, met selfs meer feite.
En het elke feit weer eens bevestig.
En toe het hierdie video skielik tot 1,86 miljoen kyke gestyg en is dit viraal.
En toe het dit stil geword in die woud.
Ek het nooit weer iets van SRF gehoor nie.
Dit het my baie agterdogtig gemaak.
Maar wat ek wil sê, my gevolgtrekking uit die hele saak, is dit.
Eerlike, reguit mense soos my pa word op die slegste moontlike manier gelaster en gekriminaliseer.
En ek kry die indruk dat die punt is om te verhoed dat iemand op die idee kom om rond
te grawe waar die werklike misdade plaasvind.
Dit is my huidige status.
Want dan sê die Christene dat dié wat daar is baie kwaad is en dat hulle daar dag en nag bid.
Maar ek dink nie hulle stel 'n gevaar in nie; dit is meer waarskynlik dat dit van mense soos hulle sal kom.
En nou moet ek terugkeer na my navorsing oor satanisme.
Waar ek voel dat ons moet kyk wie bo aan die toue trek.
En hier word ek herinner aan die selfverklaarde Satanis Albert Pike.
Hy was 'n vrymesselaar van die 33ste graad en stigter van die sataniese sekte.
En neem kennis: hy was ook 'n brigadegeneraal en grootmeester, d.w.s. die hoogstgegradeerde offisier in die weermag.
En toe het in 1891 'n belangrike dokument na vore gekom wat wys hoe hy die drie wêreldoorloë beplan het. Gedokumenteer en gereël.
Die Eerste Wêreldoorlog sal ek kortliks opsom.
Die mag van die Tsaar moet in Rusland verpletter word, en die land in 'n bolwerk van
ateïstiese kommunisme omskep word. Tweede Wêreldoorlog.
Dit moet voortkom uit die verskille tussen fasciste en sioniste om nazisme te vernietig en politieke sionisme te versterk.
Die doel van die Tweede Wêreldoorlog was die vestiging van die Staat Israel.
Die Derde Wêreldoorlog moet tussen die politieke Sioniste en Palestyne ontketen word, of
eerder tussen die leiers van die Islamitiese wêreld.
Wat nou gebeur, lyk waarskynlik bekend vir ons.
En ek wil net aandag vestig op die feit dat ons ons aandag moet rig op waar die misdade eintlik gepleeg word.
En dit word weer eens bevestig deur die satanis Aleister Crowley, weer in sy boek wat ek vroeër genoem het, waar hy
sê dat die hele planeet in bloed ondergedompel moet word.
Hierdie groot oorlog moet gevoer word, want dit is 'n magiese operasie van uiterste belang.
Hy kan dit openlik skryf; niemand let daarop nie, geen media-uitlaat berig daaroor nie.
Stel jou voor as my pa dit geskryf het.
Ons moet die planeet in bloed bad.
Jou vader is aan baie laster blootgestel.
Hoe het jy dit as kind ervaar?
Deel 1 van die vraag, maar wat ons natuurlik ook interesseer, is hoe jou pa daardie tyd deurgekom het?
Hy is bestempel as 'n samenzweringsteoretikus, 'n kultusleier, 'n Holocaust-ontkenner, en wie weet wat nog.
Dit het 'n uitwerking op 'n persoon. Hoe het jy daaroor gevoel?
Jy het sekerlik al een ding of 'n ander van jou klasmaats op skool gehoor.
En hoe het jy jou pa oor al daardie jare ervaar?
Was daar ook oomblikke van teleurstelling en frustrasie?
So basies begin ek met die tweede een.
Dit is amper deel van die alledaagse lewe, hierdie nulpunte, waar jy soms tot trane geroer word deur al die onreg.
Maar my pa illustreer dit regtig op 'n geweldige wyse: hoe hy in daardie oomblikke, wanneer hy op die laagste punt is, wanneer al
wat jy kan doen is huil, wanneer jy magteloos op die vloer lê, altyd na God wend en weet dat
daar geregtigheid is en krag uit sy geloof put.
Dit is merkwaardig dat hy dit alles oorleef het.
Ek kan storie ná storie vertel.
Daarom is hy my grootste rolmodel, want hy staan altyd weer op uit hierdie oomblikke van swakheid en magteloosheid, verloor nooit
sy geloof in God nie en bly altyd standvastig in sy oortuiging.
En jy het my selfs gevra hoe ek daaroor voel. Natuurlik is dit moeilik.
Ons het al eiers teen ons vensters gegooi gekry, motors gekrap, mense het hier en daar die middelvinger aan ons gewys, ons is al
twee keer beroof, ons huis is in brand gesteek, daar was aanvalle op die familie, bande is deurgekap, skroewe is
losgemaak, en een keer is byna die hele familie gedood.
Dit staan hier ook so, dit is ook 'n wonder dat dit nie gebeur het nie.
Dit is verskriklik, net soos die laster op skool.
Ek bedoel, al die laster, hulle lees ook die koerant.
Ek is selfs deur die seuns aangerand, ek was regtig, wel, verwerp.
Maar wat ek nog erger, of amper erger, gevind het, was nie net dit nie, maar ook die feit dat ek byvoorbeeld sedert my tienerjare
voortdurend onder druk was om teen my ouers in opstand te kom.
Altyd gestolen, kom uit daardie plek, kom hier, help jouself.
Selfs SRF self, ek bedoel Evelyn Falk van SRF, het vir my gesê: kom, kom help ons, kom oor na ons.
Dit is tans versoekend, ek bedoel, die Switsers betaal goeie lone, so jy kan daar goed leef, nie waar nie?
Maar ek vind dit skokkend dat almal, en ek bedoel regtig almal, dat sekere magte, sekere individue nog altyd probeer
het om ons te verdeel, om ons van die familie weg te lok.
Maar ek het vir myself gesê dat ek wou hê die wêreld moes weet wie my pa en ma regtig is.
Ek het ook in 2010 'n aanbieding gegee, wat op die AZK-webwerf gevind kan word, waar ek 'n verklaring oor my vader gemaak het.
Ek het gesê: hey Ma en Pa, hulle sal ons môre soen by middagete, in die aand, en ons omhels.
Ons gaan nooit met spanning slaap nie.
Alles sal altyd verduidelik word.
Ek het nog nooit woede ervaar nie.
Ek het net my mening uitgespreek, net om hulle 'n stem te gee.
Dit is hoe ek daarmee omgegaan het, want ek wil getuig dat ons die hemel op aarde ervaar het.
Ek wil getuig dat ons nooit die son oor enige dispuut of meningsverskil laat ondergaan het nie.
Vir my is hulle die beste ouers in die wêreld, en die wêreld moet dit weet.
En so het ek met die hele saak omgegaan.
Ek wil 'n dissensie-stem wees, daarom het ek hierheen gekom.
Nou het jy byna my antwoord op 'n vraag voorspel, maar ek wil dit tog weer vra.
Want wanneer jy jou navorsing doen, kom jy ook die onderwerp van onderwys teë.
En jou pa word gesê dat hy baie streng is, en sommige webwerwe beweer dat dit 'n voorvereiste is om
kinders te straf om hulle in goeie mense te verander.
Hoe het jy dit as kind en tiener ervaar?
Eerstens, toet, toet, toet, bip, bip, lieg, dit is nie waar nie.
Om die straf van kinders as 'n voorvereiste om 'n goeie mens te word te beskou, is absolute nonsens, rommel.
My pa het nooit so iets gesê nie en het ook nooit daarvoor gevra nie.
Miskien sou ek vir hom gesê het dat hy korporale straf eis, alles nonsens.
Dit was nooit die geval nie.
Ek het nog nooit geweld van my ma of pa ervaar nie.
Ek het nog altyd hierdie liefdevolle interaksie ervaar.
Nooit woede nie, nooit enige straf uit emosie nie, nooit.
Maar die media wil dit nie hoor nie, en ek moet vir jou 'n klein storie vertel oor hoe SRF weer 'n onderhoud met
Georg Otto Schmid by een van ons geleenthede gevoer het.
En ek dink ek is 17 jaar oud, nou is my oomblik, ek kan sê hoe dit regtig is reg voor die kamera.
En toe sê hy voor die kamera: "Jy moet kinders dissiplineer en hul wil breek."
En toe het ek onmiddellik gesê: dit is nie waar nie, wag 'n oomblik, my pa is die lieflikste mens, ek het hom nog nooit
kwaad gesien nie, nog nooit gesien hoe hy geweld gebruik nie.
Ek het alles in die kamera gesê, direk in die SRF-kamera.
Die kameraman het gehaast rondgeloop, die regisseur was alreeds so, dit was 'n bietjie 'n eienaardige atmosfeer.
En ek het gedink, uiteindelik het ons dit reggekry. Stem vir stem.
Mense kan dit dan self sien.
Is dit uitgesaai?
En toe het die teleurstelling gou opgetree, omdat ek nogmaals om die saal geloop het.
'n Bietjie later sien ek die twee van hulle wat die onderhoud in 'n verborge nis herhaal, sonder my.
Natuurlik is dit nooit uitgesaai nie.
So jy weet dit word nie gewen nie.
En nou, vir almal wat hieroor navorsing doen, en selfs jy, as 'n goeie opvoeder, wanneer jy hierdie leuens teëkom,
wil ek net sê dat die media nie belangstel in hoe dinge regtig is nie, maar dit is ook openbaar beskikbaar.
My pa het 'n boek geskryf, Opvoed met Visie.
Dit was nog altyd die fokus.
Ons het ook 'n hele gesinsreis gemaak waar ons regtig hele liedjies aan hierdie tema toegewy het.
Almal kon praat oor hoe hulle dit ervaar het.
Almal kan dit sien.
En jy sal nie enige van daardie rommel daar vind nie.
Maar ek wil graag 'n paar woorde hieroor sê, want dit raak almal.
Vir my is die sleutelwoord 'onderrig met visie'. Visie.
Want so kan jy my ouers se opvoeding opsom.
Want Pa het altyd vir ons gesê dat dit alles oor krag gaan.
So ver daar buite, die oorloë, die korrupsie, die uitbuiting, dit is donker kragte.
En hulle klop van 'n vroeë ouderdom af op ons harte.
En alles wat daar buite in die groot, wye wêreld gebeur, begin hier in die hart. Ruzies, jaloesie, diefstal.
En die visie was altyd om die kwaad in my hart te oorwin en daarna in die hele wêreld.
En God in my kan en sal die kwaad oorwin.
En hy het ons ook daarvoor nodig.
Hy kan dit nie alleen doen nie. Hy het vaartuie nodig.
En daar is geen verskil of ek iets kleins en bose in my alledaagse lewe oorwin of iets groots nie.
Albei vereis bonatuurlike krag.
In beide gevalle is dit nie genoeg om net te besluit om iets goeds te doen nie.
En so het hulle ons grootgemaak.
Dit is hoe ek dit ervaar het.
En in alles het hulle ons altyd na volwassenheid gelei, sodat ons self besef het: hou op, dit is verkeerd.
Ah, dis oorlog.
Dit was 'n geringe daad van terrorisme.
En ek moet regtig sê, Pa het ons nie grootgemaak met yin-yang-teorieë nie, wat sê: ja, hier is kwaad en hier is goed,
en hulle moet in balans gehou word, dan sal alles reg wees.
Want die kwaad, selfs al maak dit net 10%, sal altyd teen die goed veg, daarvan steel, dit onderdruk en dit tot slawe maak.
So hierdie yin-yang-teorie is nie hoe ons grootgemaak is nie, want dit is dieselfde in ons familie.
Jy kan nie sê: wel, 'n klein dief wat van ons steel, en die res is in orde nie.
Jy het nie meer vrede in jou familie nie.
Oewil moet deur ons verslaan word.
Daarom was ons familie-motto nog altyd vrede en stilte vir almal.
En daarom het ons dikwels ure gesit wanneer iets gebeur het, totdat almal gelukkig was,
totdat almal vry van binne was en in vrede.
En toe, as gevolg van die laster, is my pa eintlik in hegtenis geneem vir ondersoek.
En dat hy ondervra is en ons almal onmiddellik van die skool af opgeroep is, ondersoek is vir
tekens van misbruik, net in hierdie hele golf.
En dit het geblyk minder as 'n storm in 'n teekoppie te wees.
Jy het gesê dit is 'n storm in 'n teekoppie, jy het hier hemelse vrede, as almal soos jy was, sou ons hier geen werk meer hê nie.
Dis wat die polisie sê, dis wat hierdie owerhede sê.
En ek moet nou sê, ja, hulle sou nie meer werk hê nie, maar op die oomblik het die polisie nogal baie werk.
Hulle moet al hoe meer na die skole toe gaan.
Ek het hierdie inligting uit eerstehandse bronne van onderwysers, omdat kinders regtig nie meer enige grense ken nie.
Niemand, hulle is nie meer goedgedraagtig nie, wat beteken dat hulle oproer maak, hulle is gewelddadig, en dan, ek bedoel, die
polisiebeamptes is ook daar, hulle het nie 'n bamboesstok by hulle nie, hulle het hul toerusting
by hulle, en die onderwysers het hul uitbrande.
Hulle kan nie meer met hierdie kinders klaarkom nie.
So, net 'n vinnige nota hieroor:
Hierdie ideologie dat daar nie meer grense is nie.
Alles is toegelaat.
Niks is nog goed of kwaad nie.
Jy is ook 'n vrou en 'n man en alle skakerings daartussen; daar is geen oriëntasie meer daarin nie.
Dit is ook nogal 'n nuwe verskynsel vir my.
En, jy weet, hierdie geen taboes meer, geen grense meer nie; ek sou sê dit is soos om te sê dat koeie nie meer heinings nodig het
nie omdat hulle daardeur vasgekeer word; hulle kan nou op die pad rondhardloop, en selfs al sterf
mense wanneer hulle in hulle inry, maar dit is geweld.
Daar behoort geen grense meer te wees nie.
Ek wil net sê dat ek dink hierdie ideologie dat daar geen grense is nie, is ook iets heeltemal nuuts, en so kan
jy my volg, kan jy volg wat ek bedoel? Ja, ja, natuurlik.
Ek wou oor die boek praat.
As jy navorsing doen, sal jy vind dat jy 'n paar jaar gelede saam met jou broers Simon en David 'n boek met die
titel "Ma, dissiplineer my asseblief" gepubliseer het.
Is dit basies die instruksiehandleiding vir wat jy nou gesê het, dat jy ook grense moet stel?
Eerstens laat hierdie titel jou frons.
Eerstens is hierdie titel 'n aanhaling, 'n provokatiewe aanhaling uit 'n voorval waarin 'n elfjarige
meisie in trane by haar pa se kantoor aangekom het.
Sy het ons as kinders gesien, maar sy het ook haarself gesien, en sy het gesê: kyk, julle kinders kan liefdevol wees.
Jou kinders kan goed doen.
Ek kan dit nie doen nie. Ek moet altyd die verkeerde ding doen.
Ek moet altyd onstem wees. Ek kan nooit gehoorsaam nie.
My ma sit ook nooit 'n hand op my nie. Sy stel geen grense vir my nie.
En sy het eintlik in trane haar pa gesmeek om haar ma te vra of hy in sulke oomblikke dalk die rietjie kon gebruik.
So het hy dit opgemerk en het ons eenvoudig hierdie geleentheid gegee om te sê hoe ons
dit ervaar wanneer 'n klein grens gestel word.
Net 'n voorbeeld van 'n klein spruitjie: jy pluk dit, dit is buite, 'n klein knippie, sou ek sê, maar
net in uitsonderlike situasies waar dit nodig is.
Klein dief, klein slot. Groot dief werk nie meer nie.
Dwelghandelaars, bankrowers, leuenaars, klein leuenaars, groot leuenaars, politici, wat
ook al, jy kan nie meer vinnig daaruit kom nie.
Dit is waar ons die geleentheid gehad het om net 'n bietjie daaroor te gesels.
Net hoe ons dit ervaar en dat ons nog nooit iets soos woede of onopgeloste verhoudings ervaar het nie.
Maar dit word uit sy proporsies opgeblase, asof hierdie bamboesstok die enigste
probleem is wat ons nog op hierdie aarde het.
Dit, wat vir eeue, selfs millennia, algemene praktyk was, was dat in uiterste gevalle 'n grens gemerk is.
En dit is presies wat ek sê: waarom hou Sataniste hul grootste fees op Dag van Nie-gewelddadige Onderwys?
Want dit is waar die broeiplek vir regtig wonderlike duiwels is.
As jy geen grense stel nie, sê maar doen wat jy wil.
Gaan waar jy ook al wil.
Kleintjies kom, klein duiwels word grootgemaak.
Ons het net oor onsself gepraat, oor ons skoolmaats, oor hoe dit is wanneer jy daar sit en
huil en besef jy kan nie die regte ding doen nie.
Ek is verslaaf aan dwelms.
Ek het hier een vriend ná die ander.
Ek is in die diens van wellus en sonde.
Ek wens iemand het vir my gewys waar die grens was toe ek klein was.
En dit is waar ek moet sê, dit is wat ons ouers het.
My pa het dit erken.
Ek bedoel, die bamboeshoed was nog eeue lank normaal.
Dit is nou 'n nuwe ideologie.
Ek wou vooraf sê dat jy kan doen wat jy wil. Laat ek sê, ek het nou lus om jou beursie te vat.
Dit is hierdie ideologie.
Ek kan doen wat ek wil, wanneer ek wil.
Maar hierdie ideologie werk nie, want dan het jy 'n probleem, want ek steel jou beursie.
Jy sien, daar is altyd 'n geheel.
En dit is waar ek sê dat Pa nog steeds daaroor open is.
Maar waarom doen hulle dit so in Geschiss?
Daarom het ek dit vroeër genoem: al voel almal dat bamboesstokke die grootste probleem is wat ons nog het,
laat hulle steeds hul bomme val en vermink hul eie mense.
En niemand kyk daar nie.
Kan jy 'n bietjie volg?
Ja, natuurlik.
Wel, ek behoort tot die generasie waar Ma en Pa soms, soos hulle sê, 'n fout gemaak het.
En daar was ook 'n paar op die agterkant.
My ma het altyd 'n houtlepel gebruik.
En selfs al beweer ander die teenoorgestelde, dink ek nie dit het my enige skade berokken nie.
Van tyd tot tyd was dit ook voordelig.
Deesdae sê mense dat jy nie meer sulke dinge doen nie.
Ja, maar ek beveel die boek regtig ook aan, want die spektrum van hoe ons ouers ons grootgemaak het, is so fantasties.
Oor en oor gewys, kyk, as dit so aangaan, as jy dit nou doen, wat beteken dit vir jou omgewing?
Wat beteken dit vir jou broer as jy nou by hom steel? Wat beteken dit?
En so het my broer in die boek verduidelik hoe hy begin steel het uit die kassa.
En altyd rondsluip, altyd steel.
Toe het hy by die skool begin steel.
Hy het die penne van die leerders gesteel.
En hy het al hoe somberder, al hoe meer belaasd geraak.
Uiteindelik het hy nie meer goeie punte gehad nie, net swak prestasie.
Hy het glad nie goed gevoel nie.
En wanneer hy sê hoe bevrydend dit was om net daardie grens te sien, is dit nie goed nie.
Of nog 'n ander een, dan moet ek dit eers klaar vertel, toe het hy voor die klas gaan staan, gesê:
"Ek het by jou gesteel, ek is jammer," en gehuil.
Die hele klas was dol van opgewondenheid.
Waar jy besef, hè, goed is weer goed en kwaad is weer kwaad.
Of ek sê, ons het ook al 'n valsvlag-aksie in ons familie gehad, twee van hulle het met
vuur gespeel, toe het die tapyt afgebrand.
En toe, verdomd, reg? Nou is dit gebreek.
Toe het die twee van hulle, die ouer kinders, op die idee gekom om hul jonger suster die skuld te gee.
En toe het die jonger suster hierdie klein terreurdade as 'n valsvlagoperasie uitgevoer, dit was sy, was dit nie?
Wat natuurlik ontdek is.
Almal was gelukkig en het gesê dat dit nie goed was nie.
Dit is nie goed nie.
Jy moet dit nie weer doen nie.
Anders sal dit aanhou groter word.
En so is dit ook in die boek: 'n klein dief, 'n groot dief, 'n bankrover.
Maar ek kan net sê dat my ouers ons fantasties grootgemaak het.
Daar is nooit enige woede nie, soos ek gesê het, nooit 'n harde woord nie, nooit.
En ek kan myself nie eens herinner dat ek die knoffel van my pa ontvang het nie.
Ek het ook geluister. Verstaan jy wat ek bedoel?
Oké, laat ons die Saseks-familie se situasie nou eers agter ons laat.
Kom ons neem dit een stap verder.
Kom ons praat oor hierdie sogenaamde bombshell-video.
Dit is jou idee, dit gaan oor spesiale onderwerpe.
Wat is die idee daaragter?
Sê dit vir ons kykers.
Die idee is om regtig 'n video te bevorder, om almal terselfdertyd dit te laat deel, en om dit gelyktydig in soveel
tale as moontlik vry te stel, sodat dit 'n sneeubaleffek kry.
En so is dit nou met hierdie WGO-pandemie-ooreenkoms, wat ek vroeër genoem het, waar ons almal wat kan vra om dit op hul
kanale op te laai en te deel, want dit skep 'n sneeubaleffek waardeur ons binne net 'n paar dae ses-, sewe-
of agt-syfersyfers kan bereik as ons almal saamwerk.
En ek wil ook graag samewerking tussen die verskillende opvoeders sien, waar ons saam sê: kom ons
dryf dit deur, soos hierdie WGO-pandemieverdrag.
Daar is reeds betogings in Tokio, Spanje, weerstand ontwaak in Hongarye, oral, en ek het
verskeie Afrikalande wat hom nie meer wil hê nie.
Jy sien, ons is hier alreeds besig om deur te breek, en ek dink dat as ons almal saamwerk, ons baie kan bereik as almal inspring.
Maar nou het ons hierdie Digitale Dienswet, waarmee ons by AUF1 ook gekonfronteer word.
Hoe gaan jy daarmee om?
Het jy 'n strategie om sensuur te vermy?
Wel, eintlik al twaalf jaar nou. Twaalf jaar gelede, terselfdertyd as Kla-TV, het ons begin om 'n hand-aangebied
netwerk te bou, heeltemal onafhanklik van die internet, van persoon tot persoon. Dit is 'n vel met inligting aan
die voorkant en agterkant, weekliks in kortvorm gepubliseer.
En ons bou eintlik al twaalf jaar lank aan hierdie netwerk, waar ons fisies met mekaar verbind, d.w.s. ons kom uit die anonimiteit
uit; dit is nie net ek wat so-en-so 777 is nie, maar ons ken mekaar se posadresse, kontakbesonderhede en telefoonnommers, en
dit is nou ook ons fokus, waar ek ook julle, die kykers, vra om uit die anonimiteit uit te kom en mekaar julle adresse en
telefoonnommers te gee. en telefoonnommers. As jy wil, kan jy ook met ons netwerk. Dit is ook belangrik om met ander lande te
netwerk. Hier is die skakel: www.kla.tv-vernetzung. Op dié manier ken ons mekaar net, en dan sal die naaste lid van ons span jou
kontak, en sal jy weet, "Ah, jy woon daar, en in die geval van sensuur sal jy die koerant of die program van my ontvang. Ons
moet hierop ten volle fokus omdat ons reeds op talle platforms verwyder en geblokkeer is, veral toe ons die
miljoen-merk verbygesteek het, wat my nommer een prioriteit is.
Ons nader die eindstreep van vandag se uitgawe van Spielmacher AUF1, wat 'n bietjie langer as gewoonlik gaan wees.
Terug by die vraag oor rolmodelle: was daar enige rolmodelle in jou lewe? Ek raai jou pa, maar was daar ook rolmodelle wat jou
in jou werk as produksiebestuurder en aanbieder geïnspireer het?
Ja, Pa, Ma, Zita, Daniela, Ruth, Bettina, hulle is ons frontliniestryders, hulle het die mees ekstreme storms oorleef,
en vir my kan hulle reg langs die mees prominente figure in die Bybel geplaas word. As jy deur sulke
storms standvastig kan bly, dan is hulle my rolmodelle.
Wat beteken geluk vir jou in jou lewe vandag as 'n 36-jarige jong vrou?
Lewe met God
As jy net een ding vir mense kon wens, wat sou dit wees?
Dat hulle ervaar wat ek elke dag ervaar, maar hulle kan dit ook doen as hulle wil. Ek wil nie net praat nie, so jy kan ook met
ons in verbinding tree en betrokke raak as jy wil ervaar hoe organiese samewerking is. Soos ek gesê het, daar is soveel
gebiede waar jy betrokke kan raak, maar ek wens regtig dat almal iets soos dit kan ervaar, dit is vir my fassinerend, ja.
Wanneer Lois Sasek 'n slegte oomblik het, slegte nuus ontvang of ontsteld raak, hoe kom
jy uit daardie toestand en terug by geluk?
Ek bid, ek praat elke oggend ook met God daaroor; ek doen dit altyd vir minstens 'n uur, net sodat ek in God ondersteuning het,
want anders sou ek glad nie met die hele saak kon klaarkom nie.
Wanneer ek moet, huil ek op sy skouer. Jy kan op hom leun. Dit is die soort verhouding wat ons ma en pa vir ons voorgeleef het. Dit
is so 'n bron van troos, 'n bron van krag en selfvertroue. Dit gee my eindelose liefde. Vir my is dit duidelik my toevlugsoord.
Dan, om hierdie program af te sluit, wil ek graag u verbinding met God gebruik. Kan u vandag vir ons 'n
soort orakel wees en vir ons vertel hoe die wêreld oor die volgende paar jaar sal ontwikkel?
So is lig altyd sterker as duisternis, waarheid altyd sterker as leuens, en goed oorwin altyd kwaad.
Maar hoe vinnig dit gebeur, is heeltemal in ons hande, want lig het 'n liggaam nodig, waarheid het
'n liggaam nodig, goedheid het 'n liggaam nodig.
En sonder dat ons vaartuie vir hierdie eienskappe is, sonder dat ons draers van hierdie oorwinningskrag van
God is, kan niks bereik word nie; dit is my oortuiging.
Maar as ons netwerk, as ons hierdie goeie eienskappe beliggaam, sê ek Babilon sal in 'n uur val, soos dit in die Bybel staan.
En dit is my hoop, my oortuiging, dat ons dit saam kan bereik.
Geagte kykers, as u vandag nie kerk toe kon gaan nie, is u nou ontskoof as u hierdie program gekyk het, want
daar was iets goddeliks in hierdie program, danksy die besoek van Lois Sasek van Kla-TV.
Baie dankie dat u beskikbaar was vir hierdie program.
Stuur asseblief ons beste groete aan u familie van die AUF1-span.
Ons is bly om jou in jou werk te ondersteun.
Miskien kan ons die samewerking 'n bietjie verder stoot, want ek het reeds een of twee parallelle in
die lewens van Ivo Sasek en Stefan Magnet ontdek.
Albei is standvastige weerstandsvegters wat deur alle kante gerespekteer word, en miskien sou 'n vorm van samewerking,
'n verdieping van samewerking, sin maak. Baie dankie.
Geagte kykers, ons het 'n versoek aan julle.
Deel hierdie program. Voel vry om ook Kla-TV te besoek.
Kom ons verenig om 'n liggaam te vorm wat goedheid bevorder en Babilon afbring, en sluit af met die woorde van Lois Sasek.
Dankie vir u aandag.
Alles van die beste. Sien jou volgende keer.