Duela gutxi hezkuntza alternatiboko hezitzaileen artean arrakasta handiena duten joko-egileak
aztertu nituen eta, besteak beste, Kla-TV aurkitu nuen.
Suitzako Ivo Sasek sortzailearen istorioa hain zirraragarria izan zen ezen pentsatu nuen ezin nuela
huts egin eta nire ikusleei gonbidatu behar niola.
Azkar jaso nuen erantzun bat, non Kla-TVren sortzaileak gaitasun arrazoiengatik ez duela gehiago bidaiatzen
eta, beraz, ez dituela gehiago elkarrizketarik ematen.
Hala ere, alabarekin eta Kla-TVko ekoizpen-zuzendari Loisekin hitz egiteko aukera izango nuke.
Eta hori da zehazki gaur egingo dudana.
Eta horrela, ongi etorri Spielmacher AUF1-eko edizio berri batera.
Ongi etorri Linzeko Auf1 estudioetara, Lois maitea.
Oso pozgarria da Suitzatik hain urrun etorri zarela gu bisitatzera eta Kla-TVri eta
zure aita ospetsuari buruz gehiago kontatzera.
Baina, noski, zure berri asko jakin nahi dugu ere.
Eskerrik asko gonbidapena emateagatik, maitea Thomas, maitea AUF1 taldea.
Lehenik eta behin, nire familia osoaren, nire aita Ivo Sasek-en, agur beroak helarazi nahi nituzke.
Zure lana oso eskertzen dugu.
Ekimen honetan arrakasta guztiak opa dizkizugu.
Zuri maite zaitugu. Eskerrik asko. Eskerrik asko gonbidapenagatik.
Lehen aldiz, Spielmacher atal bat maitasun adierazpen batekin hasten da, eta hori eskertuta aitortzen dut.
Kla-TVri buruz hitz egin dezagun. 2012tik zaude martxan.
Horrek esan nahi du sexu-hezkuntza alternatiboko lehenengoetako bat izan zinela, telebistan, interneten eta zure
kanal propioan ere ikusgai egin zinena. Nola gertatu zen hori?
Egiazki, are lehenago hasi zen, 2008an, Zentsura Aurkako Koalizioa (AZK) sortu zenean.
Gertatu zena hauxe izan zen: nire ikuspuntutik, aita masen komunikabideek gogor kalumniatu dutela gogoratzen naizenetik.
Eta noizbait, aitak konturatu zen ez zela bakarra kalumniatzen ari; beste batzuk ere bai.
Hura zen sekta politikoa eta sekta ekonomikoa, eta hau da sekta zientifikoa, eta nolabait dena sekta bat da.
Eta denei ia modu berean tratatu zituzten.
Eta orduan pentsatu zuen: bai, inork ez du benetan hedabideetan plataforma bat eta
zentsurarik gabe hitz egiteko aukera, berak duen bezala.
Eta gero plataforma hau sortu zuen, eta badakizu zertaz ari naizen, ezta? AUF1, Stefan Magnet, konspirazio hedabideen buru
nagusia, muturrekoa, eskuin muturrekoa eta antisemita, noski antisemita, edo AUF1, antolatutako
neonazismoa. Uste dut denok badakigula zertaz ari naizen.
Daniele Ganser. Kontspirazio-guru, mendebaldearen aurkako kontspirazio-ekintzaile, AfD kaka-pilo bat.
Begiratu nuen, eta dirudienez Heiko Schrang burutik nahiko nahastuta dago, eta denok
gaude oker pentsamoldeen izurriz sufritzen.
Eta beti horrela izan da, eta hori izan zen nire aitak plataforma hau sortzera eraman zuen bultzatzailea: hemen ez dago
inolako zentsurarik, nahi duzun bezala hitz egin dezakezu eta baita kontrako adierazpen bat ere egin dezakezu.
Gure kasuan, apal osoak ditugu, bertan hedabideek argitaratu ez zituzten kontrargumentuak, argibideak, zein den
zuzena eta zein den oker jasotzen dituzten fitxategiak.
Une batez bidegabetu behar naiz hemen. Azken asteotan SRFn beste kalumniatzeko kanpaina bat izan zen, non norbaitek
urteetan Kla-TVko burua izan zela pretenditu zuen eta orain editore-taldeari buruzko agerpenak egiten ari den.
Hainbat hilabetez bertan egon zen laguntzaile tekniko gisa, ardurarik gabe eta
editoreen sailari buruzko inolako ikuspegirik gabe.
Kontrako adierazpenen lau orrialde ditut, beraz gure artxiboetatik hona hemen adibide bat: zuzena,
okerra, zuzena, okerra, erantzunik ez, han ezer ere ez.
Eta horrela hasi zen AZK honekin. Orain arte, 100 hizlari baino gehiagok parte hartu dute 19 konferentzietan, eta printzipioa
beti izan da eztabaidaren bi aldeak aurkeztea, bi ahotsak alboan entzun daitezen. Bi aldeak entzuten
dituzunean, intuitiboki sumatzen duzu zer den zuzena.
Eta aukera hau ez badago, orduan ezinezkoa da.
Eta hala gertatu zen, Aitak 2008an AZK sortu zuenean, denek berehala esan zuten: "Ezinezkoa da hori
egitea, ezin duzu 50 pertsona baino gehiago elkartu."
Baina nire aita benetako heroi bat da niretzat; hark esan zidan hori egin dezakezula. Orain hasiko naiz.
3.000 pertsona inguru etorri ziren, eta kopuruak etengabe hazten jarraitu zuen. Orain,
streamingari esker, 48 herrialdetako milaka ikusle daude.
Eta 2012an Kla-TV sortu zenean, zehatz-mehatz berdina zen.
Han ere denek esan zuten ezin zitekeela egin, ezin dela telebista bat egin eta abar, eta hark soilik esan zuen egin daitekeela.
Hasi gaitezke, plataforma bat eskaini behar dugu, gure hedabide propioak sortu behar ditugu.
Eta hamabi urte lehenago, inork ez zuen pentsatuko gaur egun duguna: ehunka behaketa-hegazkin,
behaketa-transmisore eta etengabe izen berriak. Esan behar dut aitarekin harro nagoela, eta umiltasunez hasi zen txikitatik.
Horrela hasi zen dena. Eta edonork bere kexa hedabideetara bidal dezake, eta horregatik dago Kla-TV.
Kla-TV guztiz borondatezko oinarri batean funtzionatzen du, eta langile guztiak ohorezko karguan dihardute. Nola lortzen da
boluntarioekin halako kalitate eta kantitate maila? Nola antolatzen da, nola prestatzen
dira langile hauek, eta nola kudeatzen da dena?
Beraz, oinarrizkoan, denek lan-bizitzan daude.
Eta lanaren ondoren, arratsaldean, Kla-TVren lana benetan hasten da, eta inork ez du bere lanagatik ezer kobratzen. Ezer ere.
Ez dago fakturarik, ez dago dohaintzetarako eskaerarik, eta dena dibertitzeko besterik ez da, zaletasun baten modukoa.
Eskaladarako ekipamendurako edo edozerrako zerbait berria erosten baduzu, orduan pertsona batek
mikrofono bat ekartzen du, beste batek kamera bat, eta abar.
Eta esan nahi dudana da Alemaniako GEZ tasak 8,5 mila milioi direla, Austriakoak 2,1 mila milioi, orain 7 milioi
ekarpen-egile kontuan hartuta, edo Suitzan 17,7 mila milioi.
Beraz, ikus dezakezu gorroto-hizkerarako, beldurra zabaltzeko, kalumniarako, gezurretarako eta gerra sustatzeko
ustiapen amaigabea dagoela, eta mezu bat bidali nahi dugu: hori guztia dirurik gabe ere posible dela.
Hau konpromiso pertsonal baten bidez lor daiteke.
Kla-TVren berezitasuna da denek beren kabuz ekintza abiatu dezaketela lege-hauste horien, ustelkeriaren,
farmazeutikoen iruzurraren eta hedabideen gezurren aurka.
Eta horrek pertsona bakoitza motibatzen du hemen elite boteretsu honen aurka zerbait egitera.
Eta hemen benetan familia bat balitz bezala da, eta dena borondatezkoa da. Hori da printzipioa.
Era berean, opari-ikuspegikoa da, denek ikusi dezaten une honetan zer ematen dien poza.
Badira ikerketa bakarrik egiten duten talde osoak, beste batzuek testuak idazten dituzten bitartean.
Ondoren, badaude gure zerbitzarietan soilik iturriak babeskopiatzera mugatzen direnak, dena etengabe ezabatzen delako.
Iturriak ziurtatze hutsagatik ehunka dira.
Edo programak errazago aurkitzeko etiketak eta bilaketa-terminoak ezartzen dituzten etxekoandreak.
Edo gure hedabideen artxibo propioa dugu.
Batzuetan nerabe gazteago batzuk ere badaude, eta esaten dute: "Orain etiketak gehitu nahi ditut; beti idatzi
argazkian ikusten duzuna, bilaketan errazago aurkitzeko."
Moztzea, programatzea, diseinatzea, idaztea, zuzentzea.
Laguntzeko hainbeste bide daude ezen ia denontzat zerbait dago.
Orain soilik otoitz egiten duten batzuek diote: «Otoitz egiten dut honek aurrera egingo duela, argia sartuko dela».
Pertsona batzuek programan editatzen, moderatzen eta hitz egiten dute.
Eta besteak ere, sukaldatzen dutenak edo atzeko aldea zaintzen dutenak, horren parte berdinak dira.
Haiek ere gauza berari buruz modu berean sentitzen dira. Eta hori da Kla-TVren oinarria.
Elkarrekin gorputz bakar gisa lan egiten dugu.
Beraz, gako-hitz nagusia organismoa da. Kide bakoitza garrantzitsua da.
Jendeak elkar baloratzen du, denek behar dutelako.
Ezinezkoa da hatzik gabe, bihotzik gabe, birikarik gabe.
Eta organo bakoitza garrantzitsua da. Elkar baloratzen dugu.
Eta hori da han esperimentatzen dugun elkarreragin organikoa.
Harmonia da, familia baten antzekoa da, guk bizitzen dugun moduan.
Baina esan behar dut, Kla-TV abiarazi zenetik hamabi urte daramatzala indarrean doako lankidetzaren oinarria.
Hori benetan 47 urteko oinarria da.
Nire aitak hitzaldi bakoitzaren amaieran esaten du.
Ni Ivo Sasek naiz, 47 urtez Jainkoaren aurrean egon naiz.
Eta egia da hori. 47 urtez hori erakutsi du.
Dena doan egin zuen. Liburuak, CDak, filmak.
Ekitaldi hauetan liburuz betetako mahai osoak daude. Jendeak liburu asko erosi ditu.
Poltsak bete ziren. Denak doan.
Honek, noski, etxekoa dela ere adierazten du.
Liburu guztiak ditugu. Berak 18 liburu idatzi ditu.
Guk geuk askoz produktu gehiago egin genituen.
Hau da, orain Suitzan dago. Asmatzailea ere bada.
Ondoren, raclette-labearekin liburuak egin zenituen, itsasgarria labean urtuz eta gero moztuz.
Ondoren, sukaldean frijitu. Horrela ondo lotuko da.
Hemen esku-egindako liburu baten adibide bat daukat.
Eta bertan ere badaude "Aldaketaren Jauna" istorio honetako gauza hauek.
Hau ere doan deskarga edo eskatu dezakezu.
Eta guztia eskuz egina dago.
Honek ere zenbait muga dakar.
Hasierako urteetan batzuetan ezin zuen kafea ordaindu.
Zerbait eraiki behar zenuenean, iltzeak zuzentzen zenituen.
Baina berezia da, bide batez, 47 urte daramatzala Jainkoaren aurrean zutik.
Jainkoa, guztiz ustekabean, benetan den bezala esperimentatu zuen.
Honek ez du erlijioarekin edo elizarekin zerikusirik.
Orain konturatu naiz hau Jainkoa dela.
Hori da bizitza. Hori da poza. Hori da zoriona.
Eta hori ukitu zuenean, naturalki Bibliaren irakurtzen hasi zen.
Eta han, adibidez, Mateo 6:33an dio: "Bilatu lehenik Jainkoaren erreinua eta haren zuzentasuna,
eta gauza hauek guztiak ere emango zaizkizue."
Eta gero esan zuen: hori probatu nahi dut. Hori zientzia espirituala da.
Ondoren nire diru guztia eman nuen, inori ezer esan gabe, eta Jainkoan jarri nuen nire konfiantza.
Eta hori da istorioa, jada hiru zatitan banatuta dagoena, non 2018ra arte mirariak eta mirariak gertatu ziren, eta dirurik
gabe geratzen ginenean, norbait etxera korrika etortzen zen.
Inoiz ikusi ez baduzu, utzi gutun-azal bat; ez dakizu ere fakturan zegoenik.
Eta horiek, noski, une bikainak dira.
Edo ezer geratzen ez zenean, norbait etortzen zen.
Une horiek besterik ez zeuden.
20 edo 30 pertsonentzako prestaturiko janariaz iristen da.
Eta hori da egia dela konturatzen zaren esperientzia.
Jainkoa gure zaintza egiten du.
Eta hori printzipio horietako bat besterik ez zen, eta ezin zenion inori esan.
Sinpleki, horrek benetan frogatzen du Jainkoa leiala den ala ez.
Eta gero norbaitek hautsi zuen. Gero nola edo hala dirua falta zen.
Eta gero beste norbaitek esan zuen beste zerbait iritsiko zela. Gero 800 franko iritsi ziren.
Aitak jakin zuenean, esan zuen: "Ezingo duzu itzuli."
Hori da, beraz, gauza guztien oinarria, eta hori orain guk geuk bizi ari gara, noski.
Orain Ama eta Aitaren seme-alabak gara.
Hauts-xurgagailuak hautsi direnean, hauts-xurgagailuak otoitz egiten dituzu, eta orduan hauts-xurgagailu bat iristen da.
Norbaitek buruan du xurgagailu bat opari gisa ematea.
Nire ahizpa txikiagoak esan zuen sagarretarako otoitz egin behar dudala.
Ez daukagu sagarrik, beraz, opari gisa sagar batzuk hartuko ditugu.
Benetan zoragarria da.
Badakizu orain bertan monitoreen aurrean eserita dauden pertsona batzuk pentsatzen ari
direla: "Kaixo, benetan funtzionatzen al du honek?"
Orain, 1988an jaio zinela esan al dezaket?
Ia 36 urte daramatzazu planetan.
Berretsi al dezakezu Jainkoari laguntza eskatu zenionean hark lagundu zizula?
Beti, beti, salbuespenik gabe.
Hori mezu bikaina da. Noski.
Are gehiago doa, kasu batzuetan pentsamenduak ere.
Denda barruan nago, uste dut oinetakoak gustuko ditudala, baina orain ezin ditut erosi.
Baina hori bakarrik pentsatzen ari naiz, aurrera noa.
Egun batzuk geroago, auzokide baten, bere lagun baten, poltsa bat iritsi da, bertan zapatilak zeuden, eta bertan zehazki
paletez apaindutako zapatila, niri gustatzen zitzaizkidan distiratsu puntuekin, eta zuk besterik gabe esaten duzu:
Jainkoa, entzuten nauzu, ikusten nauzu, nire bihotza ikusten duzu.
Eta horrela, gaur egunera arte guretzako hornitzen jarraitzen du.
Joan den astean, berriro etorri zen ekartzen dituzten janari guztiak ekarriz.
Batzuetan iraungitzeko zorian dauden gauzak ere izaten dira, baina orduan azkar jan besterik ez dituzu egiten.
Hau da gure bizitza. Jainkoak gure zaintzen du.
Itzuli gaitezen Kla-TVra eta zure lan praktikoetara.
Niretzat, AUF1eko lan profesional honetara ohituta eta egunero hori bizitzen duen norbait bezala, ezin da
irudikatu nola ekoitzi daitezkeen The Tedros File bezalako programak hain kalitate sensazionalarekin.
Orain beste bideo sentsazional bat egin duzu, zuk hala deitzen diozun bezala, Osasunaren Mundu Erakundeari buruz.
Beraz, benetan bikain kalitatea.
Nola funtzionatzen du honek praktikan boluntarioekin?
Zuk zara ekoizpen-zuzendaria.
Ziur aski gurekin deskribatu ahal izango duzu.
Bai, dena borondatezkoa da. Hori da garrantzitsuena.
Eta beti da, beraz, esaten dugu, adibidez, Tedrosen fitxa hau tarta baten antzekoa dela.
Erdian jartzen duzu, zatitan mozten duzu, eta denek diote: "Zati honengatik gose naiz."
Soinua egiten ari naiz. Oh, animazioa egiten ari naiz. Oh, izenburuak egiten ari naiz.
Orain pozik nago, testua idazten ari naiz, iturriak egiaztatzen eta abar.
Baina elkarrekin lan egiteko modu desberdinak ditugu, batez ere erantzukizuna partekatzeko.
Baina hori baino haratago doa. Elkarrekintza organiko honetatik gertakari txiki bat kontatu dezaket.
Eskuan gidoi bat daukat, osteguna da, arratsaldeko zazpiak.
Gidoi bikaina da, eta elektrifikatzen nauela sentitzen dut.
Baina orain, laburbilduz, ostegun arratsaldean, 14:00etan, jada euli-talde deialdi bat izan genuen. Zer da euli-talde deialdia?
Orduan esaten duzu: "Ai, erretzen ari da", nik esango nuke, edo guk ere "tximista" esaten dugu, tximista da.
Oraindik film oso garrantzitsu batzuk azkar ekoiztu behar ditugu, larunbatean ekitaldi handi bat dugulako.
Horrek esan nahi du oraindik ere filmak ekoizten jarraitzen genuela, eta dozena pare bat pertsona espontaneoki
etorri zirela, «Ai, libre nago, berehala iritsiko naiz» esanez.
Lokust-talde batek bere kabuz zuhaitz bat suntsitu dezakeen bezala, elkarrekin bizitza
minutu batean suntsitzen da. Hori da printzipioa.
Beraz, arratsaldean egin zen swarm operazioa, orain 19:00ak dira, eta larunbatean ekitaldi handi bat dugu.
Ekitaldian, jendea mundu osotik etortzen da.
Guk geuk prestatu dugu; hau da aurretik eta ondoren.
Zenbait ehun lagun hutsik dagoen aretora sartzen dira, eta ondoren dena prestatu egiten da.
Horrek esan nahi du jendeak oraindik prestatu behar duela, beraz kable-planak egiten
dituzte, eta dena halako euli-multzo erraldoi bat da.
Hiru ordutan 20 tona material jartzen dira, eta erdi orduan dena berriro kendu egiten da, baina beti
multzoaren printzipioaren arabera. Denek prest egon behar dute.
Ostegun gaua da, ostiral gauerdian lanaren ondoren alde egin behar dute, eta nik nire gidoia daukat, baina larunbatean emititu
behar da, garrantzitsua, garrantzitsua, premiazkoa delako.
Eta orain dator, orain dator gure indarra, eta ohartzen naiz gidoi hau garrantzitsua bada, badaude bideak.
Eta orain esaten dut: Jainkoa, gidoi hau zuretzat garrantzitsua bada, bidali iezadazu behar ditudan pertsonak inori
ezer eskatu beharrik gabe, edo bestela nik neuk egingo dut.
Une honetan filmarekiko benetan gogoan nago, ikusi besterik ez dut egin behar; bestela gaueko txanda
batean lan egingo dut, besterik gabe bidali jendea.
Orduan eseri eta lehen mozketa egiten hasten naiz, eta lehen hotsa entzuten dut; beraz, hitz
egin nirekin eta esan: "Lois, zer egiten ari zara?"
Lagundu al dezaket? Zer egiten ari zara?
Frauke. Esaten ari naiz dokumental bat ekoizten hasi naizela, eta horregatik oso ilusio handia dut.
Hey, Icke-k eta biok lagundu nahi dizugu.
Gidoiaren lehen eta bigarren atalak emango ditut.
Orduan horretara itzuli nahi dut, eta estudioan telefonoa jotzen hasten da; Alemaniako erdialdeko norbait deitzen du, ingeniaritza
zibileko teknikaria, bestea jostuna eta fisioterapeuta bat; deitzen dute: "Film estudioan laguntza behar al duzu?"
Eta nik esaten dut, hemen badago zerbait niretzat. Begira hemen, laugarren zatia, bosgarren zatia.
Nire seigarren zatira itzuli nahi dut, eta orduan ipar Alemaniatik beste mezu bat agertzen da,
hortz-mediku Stefanek dio: "Lois, nire laguntza behar al duzu?"
Ez nau inoiz zuzenean harremanetan jarri.
Sentitzen dut oraindik ez dudala nire asteko guztia atera.
Esaten dut, niretzat zerbait dagoela. Gidoiarekin, hau eta hura egiaztatu behar dituzu.
Oraindik hizlariak antolatu behar ditugu.
Egin al duzu? Noski, zalantzarik gabe.
Eta esaten dut, orain laburbilduko dudala.
Arratsaldeko orduan, guk hamaikaok modu horretan iritsi ginen.
Filma arratsaldean prest egongo da.
Eta ohera poz-pozik noa, emozioz ia lo egin ezinik.
Baina orduan denek horrela sentitzen dute.
Eta hori da lehenago aipatu nuen printzipioa, gorputz bakar gisa elkarrekin lan egitea.
Aitak hamarkada luzez hau irakasten ari da.
Guk gara organismoa, gorputzaren adarrak.
Baina Jainkoa da hau guztia bizitzen duen burua.
Hori indar gorena edo energia ona ere deitu dezakezu.
Denek hitz desberdinak dituzte horretarako, baina guk gorputzean bizi den espiritu gisa bizitzen dugu, eta denek
bultzada horiekin bat egiten dute, edo guk geure burua horiekin bat egitera entrenatzen dugu.
Hauek poza lehertzeak dira, eta ostegun gaua dela uste duzun gauzetarako prestutasuna dira.
Kaixo, ekitaldi garrantzitsu bat dugu.
Sentitzen dezakezu ni pozik nagoela.
Orduan konturatzen zara Jaunak gauzak horrela egiten dituela.
Orain beste atal bat, pixka bat ulertzeko.
Urte Berriaren bezpera zen, eta denek ospatu nahi zuten.
Eta konturatu naiz urteko berrikuspenean huts egin dugula.
Testu-dokumentuarekin zerbait gaizki dago; eszena bat falta da.
Eta testu-dokumentua norbaitek egiaztatu eta iturriak bermatu behar dituela pentsatzen dudanean.
Austriatik datorren Dori, Lois, ezin dut hori egin, behar al nauzu?
Hemen testu-dokumentua. Eta orduan konturatzen naiz ebakitzaile bat behar dudala.
Garrantzitsuena den eszena, garrantzitsuena den ekitaldia hemen falta da.
Nürnbergo Txokoan, Hannak dioenez, lagundu dezaket. Editorea da.
Eta orain gau batean, Urte Berriaren gauaren festan, dena laburbildu dut.
Hori izan zen nire Urte Berriaren gaua ospatzeko festa pertsonala, inolako antolakuntzarik gabe.
Eskualde hauetatik, beti zehazki, pertsona egokia aurreratu da.
Oraindik atea jotzen ari den anaia, Lois, orain behar nauzu?
Esaten dut, egin hau eta hau telefonoa.
Hau da elkarketa zoragarria, non denek beren barruko ahotsari entzuten dioten.
Non naiz beharrezkoa, non gozatzen dut?
Bat zama da, bestea plazerra.
Ez badut gozatzen, ez dut parte hartzen. Hori da Kla-TVko printzipioa.
Eta hala doa, egunetik egunera.
Ikusten duzue, ikusle maiteok, emakume honek pasioa du egiten duenaren alde.
Uste dut zure aita deialdia lan honekin betetzen ari dela. Bai.
Eta ziurrenik zuk ere bai.
Ez zen erraza Linzera etortzera konbentzitzea. Hitzordu asko.
Ia entzuten zen 2025ean programa ekoiztu beharko genuela.
Zure egitarauan proiektu garrantzitsu asko daudelako.
Kla-TVn datozen nabarmenenak kontatu iezaguzu. Une honetan zer lantzen ari zara?
Ba, esan behar dut gaur egun ditugun proiekten artean, urrunetik garrantzitsuena dela Osasunaren Mundu Erakundearen
pandemiari buruzko itunari buruzko nazioarteko alarma hau.
Beraz, bozketa Genevan egingo da maiatzaren 27tik ekainaren 1era.
194 herrialdetako ordezkariak daude.
Eta esan behar da orain benetan estatu-kolpe bat prestatzen ari direla hemen.
Beraz, Osasunaren Mundu Erakundea eta haren Zuzendari Nagusi Tedros hainbeste aginte eta botere izango dituzte,
ezen benetan pandemiak deklaratzeko gai izango baitira.
Haiek, eskalpelo batekin bezala, estatuak benetan haiek kastratu eta beren burua boteretsu egin nahi dituzte.
Honek esan nahi du ondoren txertaketa, karrantena eta askatasunaren murrizketak nahi duten moduan eta
hark nahi duen moduan deklaratu ahal izango dituztela.
Eta jada Tedrosen fitxategiari buruz eztabaidatu dugu.
Gainera, bere iragan kriminala ere jada argitu dugu.
Eta hori benetan kasu okerrena da.
Eta horregatik esan behar dut hau dela une honetan garrantzitsuena den proiektua.
Zuzendaritza-organo guztiak daudelako, ez dago organo zaindari independenterik.
Jada AUF1-en jakinarazi duzuenez, egia monopolioan izatea eta zer den zuzena eta zer den
okerra esatea nahi dute. Desinformazioa ezabatu.
Eta orain, akordioaren testuaren faktu garrantzitsuenen laburpen-orri bat ere prestatu dugu, zehazki hitz
hauekin zure politikariarengana joan eta eztabaidatzeko benetan onak diren datuak izan ditzazun.
Eta denek joan daitezke beren herrialdeko politikariengana eta benetan danborra jo dezakete kolpe isil hau agerian uzteko.
Gure ustez, orain benetan erabakigarri den unea da.
Eta, beraz, munduko mapari oso modu estrategikoan begiratu nion.
Beraz, zein hizkuntza hitz egiten da zein herrialdetan, herrialde guztietara iristeko?
Zeren eta honek herrialde guztiak eragiten ditu.
Eta gero, herrialde horietara iristeko zein hizkuntza erabil genitzakeen benetan estrategikoki aztertu genuen.
Eta orain, egia esan, programa hau 39 hizkuntzatan argitaratu dugu, gure boluntario itzultzaileek
herrialde estrategiko guztiak ere estaltzen dituztelarik.
Eta aukera hau hartu nahi nuke Auf1eko ikusle maiteak animatzeko, programaren azpian lotuta dagoen
informazio-fitxa begiratzera, non nagusien eta politikarien aldeko eskuorrien eta argumentuen bilduma dagoen.
Orain benetan ekin diezaiogun, politikariekin elkarrizketan aritu gaitezen.
Eta beste herrialde batzuetan kontaktuak, lagunak edo senideak badituzu, mesedez, ziurtatu
programa garrantzitsu honetaz jabetuta daudela.
Materiala ere hizkuntzetan itzuli da.
Benetan hemen egun eta gauean lan egiten dugu.
Baina materiala benetan eskuratzeko eta banatzeko prest dago.
Zeren, esan nahi dizut, bakarrik elkarrekin gelditu dezakegula zoramena hau.
Hau benetan mundu-mailako hondamendi bat da, egiaz.
Eta horixe da benetan elkarrekin eutsi eta sinergiak sortu behar ditugun lekua.
Ikusle maiteok, produktu-kokapen hau berariaz baimenduta dago.
Beraz, WHOri eta haren planiei dagokienean, zabalkundea guztiz baimenduta dago.
Sasek familiari buruz hitz egin dezagun.
Apur bat ikerketa eginez gero, ikusiko duzu hamaika anai-arreba dituen familia handi batetik datorrela.
Denak Kla-TVn enplegatuta daude?
Zure lanari begira, nola deskribatuko zenuke zure familia-bizitza?
Beraz, hamar anai-arreba ditut, guztira hamaika gara.
Gazteena orain 20 urte bete ditu.
Eta agian familiaren historiari buruz. Nire gurasoak oso sortzaileak dira.
Horrela, hasierako urteetan gurekin antzerki-ekoizpen txikiak egin zituzten, musikalak, eta gero bira batzuk, non
denei urtean behin bihotzetik zuzenean, haiei mugitzen zienari buruz abesti bat idazteko baimena zuten.
Guk ere gure oporrak modu honetan igaro genituen.
Betidanik dibertigarria izan da, musika jotzen genuen, eta denek instrumentu bat aukeratzeko aukera zuten.
Beti arduratu izan dira denek lor dezaten, beren talentuak aurkitu eta garatu ditzaten. Abesteko klaseak, dantza
klaseak edo beste edozer izan, beti ziurtatu dute gure bihotzean genuena benetan adierazi eta praktikan jartzeko aukera izatea.
Eta, beraz, egia da benetan denek beren talentuak erabat garatu dituztela.
Adibidez, nire ahizpa txikiagoa, Ruth-Elpida, konpositore bikaina da.
Film-musika konposatzen du eta maila goreneko abesti-egilea da. Era berean, Kla.TVrako
eta film luzeetarako musika konposatzen du.
Nire anaia Elias IT mundu osoan genioa da.
Beraz, Kla-TVren atzean dagoen zerbitzari-azpiegitura osoarekin eta webgune guztiekin batera zer osatzen ari diren.
Hori benetan bikaina da.
Eta haiek, esaterako, bederatzi pertsona—bera eta bere taldea—benetan lortu zuten nolabait hacker-erasoak
bederatzi hilabetez, egun eta gauean zehar, uxatzea.
Eta benetan profesionala izan zen. Guri oztopoak jartzeko milioika inbertitu dituzte proiektu honetan.
Eta Elias mirari-egile hutsa da.
Nire anaia Jan-Henoch berriro guztiz desberdina da.
Ondoren, eraikuntzan, elektrizitate-ingeniaritzan, mekanikan, iturgintzan, instalazioan,
hozte-teknologian eta eguzki-teknologian erabat murgiltzen da.
Oinarri osoaz arduratzen da eta berriro bere gauzak egiten ari da.
Ondoren Boasa dago, sukaldaritzarekiko pasioa duena eta etxeko lanak, nekazaritza eta gastronomia maite dituena.
Horrela, dena elkar osatzen du.
Baina orain benetan ere gustatzen zaio film estudioara etortzea, edizioan laguntzeko bakarrik.
Familia-enpresa bat besterik ez da, edo hobeto esanda, denek elkar osatzen duten lekua.
Sulamith, nire ahizpa, eta Andreas grafikoetan, filmaren muntaketan eta mozketean benetako profesionalak dira.
Ondoren, halako ikastaroak ematen dituzten ehunka ekarpen egile trebatzen dituzte.
Anna-Sophia ere bai, profesionala da, editorea.
Baina orain itzuli da, gutxienez niretzat, abeslari eta aktore izar gisa.
Beraz, Rihannak ez du atzean geratzen.
Baina gurasoek beti lortzen zuten haiengandik ateratzea.
Noemi, ba, anai-arreba asko dituzu, ez dut arriskurik hartuko.
Jostun trebea, kontulari eta etxeko lanetan aditua da; bikaina da.
Gainera, guretzat testuak ere idazten ditu eta jendea mobilizatzen du.
Stefan eta Ramon berriro ere supertrebeak eta anitza gaitasunak dituztenak dira.
Lanbide-trebetasun egokia: ebanistak, lorazainak, paisaia-lorazainak.
Beraz, hori ere txoko guztietan behar dugu.
Espero dut zure igogailuan inor ahaztu ez duzula? Ez, bat ere ez.
Ez da anai-arreba batek inoiz esango: "Ei, zergatik ez nauzu aipatu?"
Eta orain beste irtenbide on bat daukat.
Beraz, amaigabeko antolaketa-trebetasuna.
Edonola ere, elkar eragiten dugu.
Eta hemen ere, eraldaketa-liburu honetan, denek dute beren hitza.
Horrela, zertxobait arretazago irakur dezakezu nola denek inplikatzen ari diren.
Benetan denek aukera dute hitz egiteko. Benetan bertan murgil zaitezke.
Baina hori gure familiaren begirada txiki bat besterik ez da.
Nolakoa izan zen hori zuretzat neska gazte gisa?
Berehala argi zenuen enpresa familiar honetan sartuko zinela?
Gaur zu zara ekoizpen-zuzendaria.
Betidanik izan al da hori zure joera?
Beno, egia esan, txikitatik nire aitaren idazkaria izan nahi nuen.
Irakasleek eta ikasleek benetan saiatu ziren niri hori egiteari uzteko konbentzitzen.
Baina ez zuten lortu. Hori harri gainean idatzita zegoen. Nire bihotzaren nahia besterik ez zen.
Besterik gabe konturatu nintzen aita nire bizitzarekin egiten duena babestu nahi dudala.
Eta horixe zen. Ni izan nintzen lehenengoa Aitari galdetzeko ea elkarte honetan, ongintzako erakunde
honetan, bere bizitzako lan honetan parte hartu nezakeen.
Eta hori ez zen hain erraza.
Ondoren esan zidan pentsatzeko bost aste eman zizkidala.
Badakizu ondorioak kontuan hartzen ari naizela.
Ez dut segurtasunik, ez dut soldatarik.
Dena gau batez amaitu daiteke. Izena zikintzea, jazarpenak.
Eta hasieratik esan zidan gurekin bat egingo bazenu, ardurak izango zenituzkeela.
Ez duzu soilik esan dezakeen: 'Agur, orain alde noa, honekin nekatuta nago.'
Horrek esan nahi du bost aste dituela hori pentsatzeko, eta horrek dakartzan ondorio guztiak kontuan hartuta.
Itxaron, agian ez dakizu zer ari zaren esaten.
Edo hamabost inguru. Bai, egiten dut, ezta?
Baina orduan erabaki bat hartu nuen. Jakin nuen zer nahi nuen.
Eta hori zirraragarria izan zen.
Ondoren, familiaren barruan eragin-uhin bat sortu nuen.
Ondoren, lehen-semeak ere aitarengana etorri eta esan zuen: «Hori da nire bizitzarako ikuspegia.»
Ondo pentsatu dut.
Eta gero denek gauza bera bizi izan zuten, non esan zuten: 'Begira ondorio guztiak, eta orain pentsatu horretaz.'
Ez duzu hori horrela bakarrik egin dezakezun, beraz, nolabaiteko konpromisoa eskatzen du.
Bai, eta gero guztia.
Norbaitek bere buruarentzat karrera bat egin dezake.
Esan nahi dudana da eskolan oso onak ginela. Zehazki.
Eta bertan erabaki hori besterik gabe hartu.
Eta gero, egia esan, bata bestearen atzetik garbitu ziren, esango nuke.
Eta dominoen antzera.
Eta hori berezia izan zen, sekta adituek aurreikusi baitzuten lehenengoa 18 urte bete bezain pronto alde egingo zuela.
Hek ihes egingo du. Orain alderantziz gertatu da.
Lehenengoa 18 zenean, orduan hasi zen benetan.
Horrek esan nahi du bata bestearen atzetik borondatez batu zirela, Aitari konbentzituz: "Ni ere nahi dut."
Horrek esan nahi du kultuen adituek eman ziguten iraungitze-datara arteko hamabi urteetan
dena elkarrekin eraiki genuela. Familia oso gisa.
Eta gero kultoen adituak itzuli ziren.
Hori oso artifiziala da. Familia-unitatearen gaindiko kohesioa.
Beraz, kultu-aditek beti izan dute zer esan. Hori inoiz ez zen egokia.
Gero, gainera, hutsetik hedabideen ekaitz bat sortu zuten, nire anaia Eliasek taldea utzi izan balu bezala.
Benetako kalumniatzeko kanpaina bat izan zen.
Nire anaia oraindik gezur honengatik sufritzen ari da.
Esaten ari naizena besterik ez da: guk egin genuena edozer izan, hedabideentzat inoiz ez zela egokia.
Horrek berriro ekartzen gaitu esku artean dugun gaiera.
Sekten gaia ere berriro eztabaidatu behar dugu. Hori oso interesatzen zait.
Baina galdera bat gehiago.
Esan zenuen soldata gabe lan egiten duzula.
Ez, hori ere ez da zuzena.
Nola irudikatu beharko litzateke hau?
Zerbait hartu behar duzu.
Nire saria zehazki hori da, zerbait arrakasta duenean, lehenago azaldu nuen bezala.
Hori da gehien harritzen duen saria.
Ohean zaude eta ohartzen zara nik pentsamenduetan galduta nagoela.
Hori benetan zoragarria izan zen.
Lan bat amaitzean hori konturatzen zarenean, sentimendu hori da gehien asetzen duena.
Denek elkarri gehiago esaten diote. Eskerrik asko, eskerrik asko, eskerrik asko, eskerrik asko.
Eta behar dudan guztia beti han dago.
Azken finean, Jainkoarekin duen harremana da.
Eta hori da egunetik egunera konfiantza.
Eta joan den astean bakarrik, berriro ere mahai gainean janaria zegoen.
Etortzen da, joaten da.
Esan nahi dudana da ez dela sari gabe.
Baina Suitzatik Austriara gidatzen ari bazara, zure autoa petrolioz bete beharko duzu.
Eta orduan behar duzu dirua.
Nola iristen da dirua zure diru-biltegietara?
Esan nuen nire aita eredurik onena dela.
Hura bizi du.
Ematen du, isurtzen du, isurtzen du.
Eta horrela, denek beren bihotzean sentitzen duten moduan hasten dira.
Orain, niri gidatu zidan gidariak esaten duen bezala, Lois, oporretan nago.
Autoz eramango zaitut?
Gidari baten ordaina ordaindu beharko nuke?
Atzealdean bost ordu oso nituen zure galderak pentsatzeko.
Baina ikusten duzuenez, gidari bati ordaindu beharko nioke.
Hori barrutik dator.
Eta Jainkoa hain handia bada non hegaztiei zaintzen dien eta loreei jantzi ederrenak ematen dizkien.
Zergatik ez luke guretzako funtzionatu?
Hori da Jesusek Bibliaren arabera esaten duena. Hori da guk bizitzeko duguna.
Baina horrek inori estresik eragin ez dio.
Esaten ari naiz hori dela Aitak adibide bat jartzeko modua.
Mundu berria dirurik gabe dago.
Elkarri bihotz osoz ematen diogu.
Eta hori itzultzen da gero eta gehiago, norbaitek eman dezakeen baino.
Zer liluratzen zaitu zure lanean eta zer bultzatzen zaitu?
Hori argi dago elkarreragin organiko hau dela.
Non konturatzen zaren adimen handiago bat lanean ari dela, dena kudeatzen duena.
Niretzat, hori lilura hutsa da.
Honek ez gaitu soilik eragiten.
Esan nahi dudana da perretxikoak bezalaxe sortzen ari diren hezkuntza-mugimendu guztiak.
Sentitzen dut atzean indar bat dagoela, eta indar hori benetan bikaina dela.
Eta han egunero mirariak bizi ditut.
Eta haurtzarotik hona gehien liluratu nauena da etengabe ikusi izana nola ehunka pertsona eraldatu diren.
Beraz, esaten dut, egoak eta egoisteak zuek bihurtu zineten.
Gorrotatsuak besterik gabe eskuzabal bihurtu ziren.
Epaitegietara jotzeko joera zuten eta liskartsuak ziren pertsonak bat-batean maitekorrak, artzainak, elkarren arteko loturak sortzen
zituzten, leunak bihurtu ziren eta besteentzako bizitza zuten.
Eta depresioan dauden, etsita dauden eta melankoliako pertsonak alai daude eta etengabe euren onena opa diote elkarri;
eta esaldi leialak, ezkontzak eta familiak berreskuratu dira.
Hori da hainbeste liluratzen nauena, aldaketa norberaren bihotzean hasten delako.
Aitak hemen hasi zuen mugimendu oso honetan.
Non bada gorrotoa, gatazka, jelosia, avarizia eta irabazien bilaketa, beti ni neu naiz hasiera.
Mundua berehala aldatzen hasi naiteke.
Baina badakit munduaren amaierara heltzen dela.
Hori egin dezakeen boterea.
Eta nire aita han oso benetakoa da, bizitzen duelako.
Berak 18 liburu idatzi ditu.
Milaka ikasgai doan antolatu dira.
Non beti gauza berari buruz den.
Hemen jokoan dagoen indar izugarri honi buruz.
Baina orain erresistentzia ere badago. Azken finean, difamazioa dago.
Lehenago zuk zeuk aipatu zenuen hitza.
Duela gutxi Suitzako Irrati eta Telebistarekin gatazka izan zenuen.
Nola gertatu zen hau? Zeri buruzkoa zen?
Beraz, hemen pixka bat zehaztu behar dut.
Kontua da, lehenago ere galdetu izan dudala zergatik SRFk gu atzetik dabilen.
Eta beti daude zenbait izen tartean. Georg Otto Schmid, Hugo Stamm. Beti izen berberak.
Eta orain, azken urteotan konturatu naiz hauek direla gu erasotzen gaituzten pertsona berberak, baina
beste talde batzuk gutxiesten edo defendatzen dituztenak.
Benetako krimen izugarriak egotzita dauden pertsonak.
Beraz, mundu osoko milaka bizirik iraun duten pertsonei buruz ari gara, eta haiek gauza benetan izugarriak kontatzen hasi dira.
Satanismozko sekta batetik, hau da, satanismo ideologiatik.
Hau haur-sakrifizio krudelak, erritu-abusua, haurren tortura eta haurren torturatzea barne hartzen du.
Orain, zuen artean batzuek pentsa dezakete: zer ari da esaten?
Hemen laburki aipatuko dut, baina pixka bat atzera egin behar dut.
Satanista guru Aleister Crowleyk bere liburuan, Theory, Practice and Magic izenekoan, Theory
and Practice, 4. bolumeko 87. orrialdean dio:
Odol-sakrifizioa beti izan da magiaren zati errespetatuena.
Espirituaren onura gorenera iristeko, beraz, ahalik eta botere handiena eta garbiena duen sakrifizio bat aukeratu behar da.
Errugabetasun perfektuko eta adimen handikoa den mutiko bat da biktima asebetegarri eta egokiena.
Giza sakrifizioa ia helburu guztietarako onena da.
Beraz, irudika ezazu nire aitak hori idatzi izan balu. Ados, itxi parentesia.
Orain, Suitzan ahots askok hitz egin dute, Satanaren kultu hau bertan agerian utziz. Gako-hitzak: Nathalie kasua eta abar.
Askok aurkitu dute testigantza emateko ausardia.
Eta orain, Georg Otto Schmid berriro ere arreta-erdigunean dago.
Hugo Stamm bera, SRF bera koteria batean.
Hori guztia konspirazio-teoria da.
Guztia barregarria diruditen.
Biktimak eta lekukoak iraindu zituzten.
Ah, bai, eta Satanaren Elizaren zale gutxi horiek, haiei buruz batere kezkatu beharrik ez dugu.
Bat-batean, nire aita demonizatzen duten pertsona berberak, nik niretzat maiteena dudana, oso adeitsu bihurtu dira.
Ez, ez naiz beldurtuta, beldurtzeko ezer ez dago.
Eta ondoren dokumentala kaleratu nuen, non SRFaren eta zirkulu hauek guztien, kazetari Robin Rehmannen eta sekta sataniko honen
arteko loturak agerian jartzen hasi nintzen, bizirik atera direnek bildutako informazio
guztitik jasotako datu eta froga guztiak erabiliz.
Eta orduan zirraragarria bihurtu zen.
Igandean, emisioa amaitu ondoren, mehatxu-gutun bat jaso nuen, bi orduko epean berehala kendu nezan eskatuz eta,
hala ezean, ondorio juridikoak izango nituela mehatxatuz.
Hori benetan inoiz bizitako gauzarik muturrekoena izan zen.
Eta gero, noski, nire ikerketa jarraitu nuen.
Ondoren, laburki kendu nuen.
Ados, hori izango zen nire hurrengo galdera.
Behera hartu al duzu?
Laburki kendu nuen.
Gutun honek hainbeste mehatxu egin zidan.
Jada neure burua kartzelako burdinen atzean ikusten nuen.
Eta gero ikerketa gehiago egin nuen eta ohartu nintzen dena froga sendoa dela.
Ekartutakoa baino askoz gehiago dago.
Jada ospatu zuten eta han oraindik zegoen guztiei idatzi zioten.
Kla-TV-k kendu egin zuen.
Zuk ere bai, zuk ere bai, zuk ere bai.
Bittel TV, dena joan da, joan da, joan da.
Eta gero mehatxu gutun honi eta filmari kontraesana den adierazpen batekin itzuli nintzen.
Berriro igo dut, eta orain are datu gehiagorekin dago eskuragarri.
Eta berriro ere egiaztatu zituen faktu guztiak.
Eta orduan bideo honek 1,86 milioi ikustaldi lortu zituen eta birala bihurtu zen.
Eta gero basoan isilunea nagusitu zen.
SRF-etik gehiago ez nuen inoiz ezer entzun.
Hori oso susmagarria iruditu zitzaidan.
Baina esan nahi dudana, gauza guztitik ateratako nire ondorioa, hau da.
Nire aitaren antzeko zintzo eta zuzenak diren pertsonak modu okerren eta txarren
posiblean kalumniatu eta kriminalizatzen dituzte.
Eta iruditzen zait helburua dela inori ere benetako krimenak gertatzen diren lekuan
zulaketak egiteko ideia burura etortzea eragoztea.
Hori da nire egungo egoera.
Zeren orduan kristauak diote pertsona horiek oso gaiztoak direla eta egun eta gauean otoitz egiten dutela.
Baina ez dut uste arriskurik sortzen dutenik; arrisku hori, ordea, halako pertsonetatik etortzeko aukera handiagoa du.
Eta orain berriro Satanismoari buruzko nire ikerketara itzuli behar naiz.
Non uste dudan goian hariak tiratzen ari den nor den aztertu behar dugun.
Eta hemen gogora datorkit bere burua Satanista gisa aitortu zuen Albert Pike.
33. mailako masona zen eta sekta satanikoaren sortzailea.
Eta kontuan izan: brigadier jenerala eta komandante nagusia ere bazen, hau da, armadako kargu gorena.
Eta gero, 1891n, garrantzizko dokumentu bat agerian geratu zen, bertan nola planifikatu zituen hiru
mundu-gerrak erakusten zuena. Dokumentatuta eta antolatuta.
Lehen Mundu Gerra laburki laburbilduko dut.
Errusian Tzarraren boterea zapaldu behar da, herrialdea komunismo ateistaren gotorleku bihurtuz. Bigarren Mundu Gerra.
Fascisten eta sionisten arteko desberdintasunetatik sortu behar da nazismoa suntsitzeko eta sionismo politikoa indartzeko.
Bigarren Mundu Gerraren helburua Israelgo Estatua ezartzea zen.
Hirugarren Mundu Gerra piztu behar da sionisten politikoen eta palestinarren artean, edo,
hobeto esanda, mundu islamiarraren buruzagien artean.
Orain bertan gertatzen ari dena ziurrenik ezaguna iruditzen zaigu.
Eta besterik gabe azpimarratu nahi dut krimenak benetan non gertatzen diren horretan jarri behar dugula arreta.
Eta hori berriro ere berretsi du satanista Aleister Crowleyk, lehenago aipatu nuen bere liburuan, non
esaten duen planeta osoa odolez bainatu behar dela.
Gerr handia borrokatu behar da, garrantzi handiko eragiketa magikoa delako.
Hori modu irekian idatz dezake; inork ez du begiratzen, eta hedabideek ez dute horren berri ematen.
Imajinatu nire aitak hori idatziko balu.
Planeta odolez bainatu behar dugu.
Zure aita kalumniaren eraso handia jasan zuen.
Haur zinenekoan nola hauteman zenuen hori?
Galderaren lehen zatia, baina, jakina, guretzat ere interesgarria da nola atera zen zure aita garai hartatik?
Konspirazio-teoriko, kultu-lider eta Holokausto ukatzailetzat etiketatu zuten, eta beste zer izan zitekeen, inork ez daki.
Horrek pertsona batean eragina du. Zer sentitu zenuen horri buruz?
Ziur aski entzun duzu eskolako zure ikaskideen aldetik zerbait edo beste zerbait.
Eta nola bizi izan zenuen zure aita urte guztietan zehar?
Baziren aldi berean etsipen eta frustrazio uneak ere?
Beraz, oinarrizkoan, bigarrenarekin hasiko naiz.
Ia eguneroko bizitzaren parte dira puntu zero hauek, non batzuetan injustizia guztiek malkoetara eramaten zaituzten.
Baina nire aitak benetan modu izugarrian erakusten du hori: une horietan, behe-behean dagoenean, negar besterik ezin duzunean
egin eta lurrean botere gabe etzanda zaudenean, beti Jainkoarengana jotzen du, justizia
badagoela badaki eta bere fedean indarra hartzen du.
Harritzekoa da hori guztia gainditu izana.
Istorioak istorioz kontatu nezake.
Hori dela eta, nire eredu handiena da, zeren eta beti berriro altxatzen baita ahultasun eta botererik eza une horietatik,
Jainkoarekiko duen fedea inoiz galdu gabe eta beti leial egonaz.
Eta gainera, nola sentitzen naizen galdetu zenidan. Noski, zaila da.
Arrakalak gure leihoetara bota dizkigute, gure autoak marraztu dituzte, hemen eta han erdiko hatza erakutsi digute, bi aldiz
lapurtu gaituzte, gure etxea erre egin dute, familiaren aurkako erasoak izan dira, gurpilak moztu dituzte,
torlojuak askatu dituzte, eta behin ia familia osoa hil zuten.
Hemen ere hala dio, eta gertatu ez izana ere miraria da.
Hori izugarri txarra da, eta eskolan egiten den kalumniak ere bai.
Esan nahi dudana da, kalumniak guztiak, egunkaria ere irakurtzen dute.
Mutilen eskutik ere jo egin ninduten, benetan, ba, baztertu egin ninduten.
Baina niretzat are okerragoa, edo ia okerragoa, ez zen hori bakarrik, baizik eta, adibidez, nerabezaroaz geroztik
etengabe presionatu izan nindutela nire gurasoen aurka jartzeko.
Beti lapurtzen dizute; alde egin handik, etorri hona eta zerbait nahi baduzu, hartu nahi duzuna.
SRF bera ere, SRFko Evelyn Falkek esan zidan: "Etorri, lagundu gaitzazu, zatoz guregan."
Une honetan tentagarria da, esan nahi dudana da suitzarrek soldata onak ordaintzen dituztela, beraz han ondo bizi zaitezke, ezta?
Baina harrituta nago: denek, eta benetan denek, indar jakin batzuek eta pertsona jakin batzuek beti
saiatu izan direla gu banatzen, familiatik urruntzen.
Baina neure buruari esan nion munduak jakin behar zuela nork ziren benetan nire aita eta ama.
2010ean ere aurkezpen bat egin nuen, AZKren webgunean aurki daitekeena, eta bertan
nire aitari buruzko adierazpen bat egin nuen.
Esan nuen: "Ama eta Aita, bihar bazkari-orduan eta arratsaldean musu egingo digute eta besarkatuko gaituzte."
Ez gara inoiz tentsioekin ohera joaten.
Dena beti argituko da.
Ez dut inoiz haserre sentitu.
Besterik gabe, nire iritzia esan nuen, haiei ahotsa emateko.
Horrela jokatu nuen, izan ere, lurrean zerua bizi izan genuela lekukotza eman nahi dudalako.
Testimoniatu nahi nuke inoiz ez genuela utzi eguzkia edozein gatazkatan edo desadostasunetan sartzen.
Niretzat, munduko guraso onenak dira, eta munduak hori jakin behar du.
Eta horrela kudeatu nuen guztia.
Nahi dut ahots disidentea izatea, eta horregatik etorri naiz hona.
Orain ia galdera bati emango niokeen erantzuna aurresan duzu, baina hala ere berriro galdetu nahi dut.
Zeren ikerketa egiten duzunean, hezkuntzaren gaia ere aurkitzen baituzu.
Eta zure aita oso zorrotza dela diote, eta webgune batzuek diote haurrak zigortzea beharrezkoa dela pertsona on bihurtzeko.
Nola bizi izan zenuen hau haurtzaroan eta nerabezaroan?
Lehenik eta behin, tut, tut, tut, bip, bip, gezurra, hori ez da egia.
Haurrak zigortzea pertsona ona izateko aurre-baldintza dela pentsatzea guztiz zentzugabea eta txorakeria da.
Nire aitak inoiz ez zuen halakorik esan, ezta hori eskatu ere.
Agian esango niokeen gorputz-zigorra eskatzen ari zela, guztia zentzugabea zela.
Hori inoiz ez zen hala izan.
Ez dut inoiz indarkeriarik jasan ez amaren ez aitaren aldetik.
Betidanik bizitu dut maitasunezko elkarreragin hau.
Ez inoiz haserre, ez inoiz emozioz eragindako zigorrik, inoiz ez.
Baina hedabideek hori entzun nahi ez dute, eta kontatu behar dizut nola SRF-k berriro Georg Otto Schmid-ekin
elkarrizketa bat egin zuen gure ekitaldietako batean.
Eta uste dut 17 urte ditudala, orain da nire unea, eta kameraren aurrean zuzenean esan dezaket nola den benetan.
Eta gero kameraren aurrean esaten du: "Haurrak diziplinatu behar dituzu eta haien borondatea apurtu."
Eta berehala esan nuen: hori ez da egia, itxaron segundo bat, nire aita da pertsona atseginena, inoiz ez dut
ikusi haserre, inoiz ez dut ikusi indarkeria erabiltzen.
Nik dena kamerara esan nuen, zuzenean SRF kamerara.
Kameragizona azkar-azkar ibiltzen ari zen, zuzendaria jada halako modukoa zen, eta giroa pixka bat bitxia zen.
Eta pentsatu nuen, azkenean lortu genuela. Botoz boto.
Jendeak gero beraiek ikusi ahal izango dute.
Hori emititu al zuten?
Eta gero, laster etsipena etorri zitzaidan, aretoa berriro bueltaka ibili nintzelako.
Pixka bat geroago, ikusten ditut biek elkarrizketa errepikatzen leku ezkutatu batean, ni gabe.
Jakina, inoiz ez zen emititu.
Beraz, badakizu ez dela nahi.
Eta orain, gai hau ikertzen ari diren guztiei, eta baita zu ere, hezitzaile ona zarenez, gezur hauekin topo egiten duzunean, esan
nahi nuke hedabideek ez dutela interesik gauzak benetan nola dauden jakiteko, baina hori ere publikoan eskuragarri dagoela.
Nire aitak 'Ikuspegiarekin Hezi' izeneko liburu bat idatzi du.
Hori beti izan da ardatza.
Gainera, familia osoarentzako bira bat ere egin genuen, non gai honi abesti osoak eskaini genizkion.
Denek hitz egin zezakeen nola bizi izan zuten.
Denek hori ikus dezakete.
Eta han ez duzu horrelako zaborrik idatzita aurkituko.
Baina honi buruz hitz batzuk esan nahi nituzke, denoi eragiten digulako.
Niretzat, gako-esaldia 'ikuspegiarekin hezi' da. Ikuspegi.
Zeren horrela laburbilduko zenuke nire gurasoen heziketa.
Aitak beti esaten zigun dena indarrari buruzkoa dela.
Han kanpoan dauden gerrak, ustelkeria eta ustiapena indar ilunak dira.
Eta adin txikitatik gure bihotzetan jotzen dute.
Eta mundu zabalean gertatzen den guztia hemen hasten da bihotzean. Liskarrak, envidia, lapurreta.
Eta ikuspegia beti izan da gaizkia nire bihotzean eta ondoren mundu osoan garaitzea.
Eta nire barruko Jainkoak gaizkia garaitu dezake eta garaituko du.
Eta horretarako ere gu behar gaitu.
Bakarrik ezin du egin. Ontziak behar ditu.
Eta ez dago inolako aldea nire eguneroko bizitzan gauza txiki eta gaizto bat gainditzen
dudan ala gauza handi bat gainditzen dudan.
Biek indar gainjainkoarra behar dute.
Bi kasuetan, ez da nahikoa zerbait ona egiteko erabaki hutsa hartzea.
Eta horrela hezi gintuzten.
Horrela bizi izan nuen.
Eta gauza guztietan beti heldutasunera gidatu gintuzten, guk geuk konturatzeko: "Ei, hori oker dago."
Ah, hori gerra da.
Hori terrorismo-ekintza txiki bat izan zen.
Eta benetan esan behar dut, aitak ez gintuela yin-yang teoriekin hezi, esanez: bai, hemen dago gaizkia eta hemen dago ona, eta
orekatuta mantendu behar direla, orduan dena ondo egongo dela.
Gaiztakeriak, nahiz eta %10 besterik ez izan, beti borrokatu, lapurtu, zapaldu eta esklabo egin nahi dio onari.
Beraz, yin-yang teoria hau ez da gure heziketa-modua, gure familian ere berdina delako.
Ez dezakezu esan: "guregandik lapurtzen duen lapur txiki bat bada, gainerakoa ondo dago".
Zure familiaren barruan ez dago gehiago bakea.
Gaitzak guk garaitu behar ditugu.
Hori dela eta, gure familiaren leloa beti izan da guztiontzako bakea eta lasaitasuna.
Eta horregatik, zerbait gertatzen zenean, askotan ordu luzez eserita egoten ginen, denok pozik egon
arte, denok barnean askatuta eta bakean egon arte.
Eta ondoren, kalumniaren ondorioz, nire aita benetan atxilotu zuten ikerketarako.
Eta bera galdekatua izan zen, eta gu guztiak berehala deitu gintuzten eskolatik, tratu txarren seinaleak
bilatzeko aztertu gintuzten, olatu honetan guztian.
Eta hori te-kopa bateko ekaitz bat baino txikiagoa izan zen.
Te-kopa batean ekaitz bat dela esan zenuen, hemen bake zerutiarra duzu, denak zure
modukoak balira, hemen lanik gabe geratuko ginateke.
Hori diote poliziak, hori diote agintari hauek.
Eta orain esan behar dut, bai, ez lukete lanik izango, baina une honetan poliziak nahiko lan dute.
Eskolara gero eta gehiago atera behar dute.
Informazio hau irakasleengandik lehen eskutik jaso dut, haurrek muga guztiak erabat galdu dituztelako.
Ez dago batere ondo jokatzen; horrek esan nahi du istiluak sortzen dituztela, bortitzak direla, eta, esan nahi dudana da,
poliziak ere han daudela, ez dutela bambu-makilak eramaten, beren ekipamendua dute, eta irakasleek beren neke-egoerak dituzte.
Haiek ezin dute gehiago haur hauekin egin.
Beraz, honi buruz ohar azkar bat besterik ez:
Mugarik ez dagoela dioen ideologia hau.
Dena baimenduta dago.
Ez dago ezer onik edo gaizkirik gehiago.
Zuk ere emakumea eta gizona zara, baita bien arteko kolore guztiak ere; bertan ez dago orientaziorik.
Hau ere niretzat nahiko fenomeno berria da.
Eta, badakizu, tabuerik gabe, mugarik gabe; nik esango nuke hori behiek hesirik ez dutela behar esatea dela, hesiek min
egiten dietelako; orain errepidean libreki ibil daitezke, eta jendea haiekin talka eginda hil arren, hori indarkeria da.
Ez beharko lirateke gehiago muga.
Esan nahi dudana da mugarik ez dagoela dioen ideologia hau ere guztiz berria dela uste dudala, eta, beraz,
nire atzetik jar zaitezkeela; ulertzen al duzu zer esan nahi dudan? Bai, bai, noski.
Liburuari buruz hitz egin nahi nuen.
Ikerketa pixka bat eginez gero, aurkituko duzu duela urte batzuk zure anaia Simon eta Davidekin batera 'Ama,
mesedez, zigortu nazazu' izeneko liburu bat argitaratu zenuela.
Hori, oinarrizko argibide-liburua al da oraintxe esan duzunari buruz, zuk ere muga batzuk ezarri behar dituzula?
Lehenik eta behin, izenburu honek bekainak tolestu egiten dizkizu.
Lehenik eta behin, izenburu hau aipu bat da, aipu provokatzaile bat, gertakari batetik hartua, non hamaika
urteko neska batek negarrez bere aitaren bulegora etorri zen.
Haurrak ginela ikusi gintuen, baina bere burua ere ikusi zuen, eta esan zuen: begira, zure seme-alabak maitekorrak izan daitezke.
Zure seme-alabek on egin dezakete.
Ezin dut egin. Beti okerra egin behar dut.
Betidanik desadostasunean egon behar naiz. Inoiz ezin dut men egin.
Nire amak ere ez dit inoiz eskua altxatzen. Ez dit inolako mugarik ezartzen.
Eta egiaz, negarrez, aitari eskatu zion amari galdetzeko ea une horietan agian makilarekin zigortzera joan zitekeen.
Beraz, hori hauteman zuen eta, besterik gabe, aukera hau eman zigun mugatxo bat ezartzen denean nola bizi dugun azaltzeko.
Hosto txiki baten adibide bat besterik ez: kanpoan pixka bat pinzatzen duzu, baina
soilik egoera berezietan, beharrezkoa denean.
Lapurreta txikia, giltza txikia. Lapurreta handiak ez du gehiago funtzionatzen.
Droga-saltzaileak, banku-lapurrak, gezurtiak, gezurti txikiak, gezurti handiak, politikariak,
edozer, ezin duzu horretatik azkar ihes egin.
Hortxe izan genuen aukera horri buruz pixka bat hitz egiteko.
Nola bizitzen dugun eta inoiz ez dugula haserre bezalakorik edo konpondu gabeko harremanik bizitu.
Baina proportzioetatik kanpo handitu dute, bambu-makil hau lurrean oraindik ditugun arazo bakarra balitz bezala.
Mendeetan, milaka urtez ohikoa izan den praktika hau zen: kasu muturrekoetan muga bat markatzea.
Eta hori da zehazki esaten ari naizena: zergatik dute satanistek euren jai handiena Indarkeriarik Gabeko Hezkuntzaren Egunean?
Zeren han baitago benetan bikain diren deabruen ugalketa-lurrea.
Mugarik ez baduzu ezarri, esan dezakezu: egin nahi duzuna.
Joan nahi duzun edozein lekutara.
Txikiak etortzen ari dira, deabru txikiak hazten ari dira.
Guk geure buruaz, gure ikaskideez eta han eserita negarrez zaudenean eta gauza egokia egin ezin duzula
konturatzen zarenean nolakoa den hitz egin genuen.
Narkotikoetan menpekotasuna dut.
Hemen lagun bat bestearen atzetik daukat.
Nire grinaren eta bekatuaren esklabo naiz.
Nahi nuke norbaitek txikitan non zegoen muga erakutsi izan balidake.
Eta horixe esan behar dut, hori dute gure gurasoek.
Nire aitak hori onartu zuen.
Esan nahi dudana da bambu-txapela mendeetan zehar oraindik ere normala zela.
Hori orain ideologia berri bat da.
Lehenik eta behin esan nahi nuen nahi duzuna egin dezakezula. Esan dezadan, orain zure diru-zorroa hartzeko gogoa dut.
Hori da ideologia hau.
Nahi dudana egin dezaket, nahi dudan unetan.
Baina ideologia honek ez du funtzionatzen, zeren eta orduan arazo bat duzu, nik zure zorroa lapurtzen ari naizelako.
Ikusten duzuenez, beti dago osotasun bat.
Eta horixe da nik esaten dudana: Aita oraindik gai horri buruz irekita dagoela.
Baina zergatik egiten dute horrela Geschiss-en?
Hori dela eta aipatu nuen lehenago: denek uste dute bambu-makilak oraindik ditugun arazo handiena direla, baina haiek
bonbak botatzen eta beren herritarrak zauritzen ari dira.
Eta inork ez du han begiratzen.
Apur bat jarrai dezakezu?
Bai, noski.
Ba, ni naiz gurasoek noizean behin huts egiten zuten belaunaldikoa.
Eta atzealdean ere batzuk zeuden.
Nire amak beti egurrezko koilar bat erabiltzen zuen.
Eta besteek alderantzizkoak esaten badituzte ere, ez dut uste kalte egin zidanik.
Noizean behin ere, onuragarria zen.
Gaur egun, jendeak esaten du ez direla horrelako gauzak gehiago egiten.
Bai, baina liburua ere benetan gomendatzen dut, gure gurasoek nola hezi gaituztenen espektroa hain harrigarria delako.
Berriro eta berriro erakutsi dute: begira, honek jarraitzen badu, orain hau egiten
baduzu, zer esan nahi du horrek zure ingurunerako?
Orain zure anaiari lapurtzen badiozu, zer esan nahi du horrek beretzat? Zer esan nahi du?
Eta horrela, nire anaia liburuan azaldu zuen nola hasi zen kutxatik lapurtzen.
Eta beti ihes eginez, beti lapurtuz.
Ondoren eskolan lapurtzen hasi zen.
Ikasleei boligrafoak lapurtu zizkien.
Eta gero eta ilunago bihurtu zen, gero eta kargatuta.
Azken finean, ez zuen gehiago nota onik, bakarrik errendimendu txarra.
Ez zen batere ondo sentitzen.
Eta mugak ikustea bakarrik askatzailea izan zela esaten duenean, hori ez da ona.
Edo beste bat, orduan kontatu behar nuen amaiera: gelako aurrean zutik jarri, "zuregandik
lapurtu nuen, barkatu" esan eta negar egin zuen.
Klase osoa emozioz gainezka zegoen.
Non konturatzen zaren: eh, ona berriro ona dela, eta gaiztoa berriro gaiztoa dela.
Edo nik esango nuke, gure familian ere behin bandera faltsuko ekintza bat izan genuela: biak suarekin
jolasten ari ziren, eta gero alfonbra erre egin zen.
Eta gero, madarikatua, ezta? Orain hautsita dago.
Orduan, biak, nagusiak, beren ahizpa txikiari leporatzea erabaki zuten.
Eta gero, ahizpa txikiagoak terrorismo ekintxatxo hau bandera faltsu operazio gisa burutu zuen; hark egin zuen, ezta?
Zalantzarik gabe, hori aurkitu zuten.
Denak pozik zeuden eta esan zuten hau ez zela ona.
Hori ez da ona.
Ez zenuke hori berriro egin behar.
Bestela, gero eta handiagoa izango da.
Eta liburuan ere horrela da: lapur txiki bat, lapur handi bat, banku-lapurra.
Baina bakarrik esan dezaket nire gurasoek guretzat heziera bikaina eman zutela.
Ez da inoiz haserririk egoten, esan dudan bezala, ez hitz gogorrik ere, inoiz.
Eta nik neuk ere ezin dut gogoratu aitak makila eman zidala.
Ni ere entzun nuen. Ulertzen al duzu zer esan nahi dudan?
Ados, utz dezagun Saseksen familiaren egoera oraingoz alde batera.
Har dezagun pauso bat gehiago.
Hitz egin dezagun hain deitutako 'bombshell' bideo honi buruz.
Hori da zure ideia, gai bereziei buruzkoa da.
Zer da horren atzean dagoen ideia?
Esan hori gure ikusleei.
Beraz, ideia da bideo bat benetan bultzatu, denek aldi berean partekatu dezaten, eta ahalik eta hizkuntza
gehienetan aldi berean kaleratu, elur-bola efektua izan dezan.
Eta horrela dago orain Munduko Osasun Erakundearen pandemiari buruzko hitzarmen honekin, aurretik aipatu nuenarekin; ahal duten
guztiei eskatzen diegu beren kanaletan igotzea eta zabaltzea, izan ere horrek elur-bola efektua sortzen du eta
denok batera lan eginez gero egun gutxitan sei, zazpi edo zortzi zifrako kopuruetara iritsi gaitezke.
Eta, halaber, hezitzaile desberdinen arteko lankidetza ikusi nahiko nuke, non elkarrekin esango genuke: "Atera dezagun
aurrera hau, WHOren pandemiari buruzko hitzarmen honen antzera."
Jada Tokion eta Espainian manifestazioak daude, Hungarian erresistentzia pizten ari da, nonahi, eta hainbat
Afrikako herrialdek ez dute gehiago berarekin egon nahi.
Ikusten duzuenez, hemen jada oztopoak gainditzen ari gara, eta uste dut denok elkarrekin lan eginez
gero, denek bat egiten badute, asko lor dezakegula.
Baina orain Zerbitzu Digitalen Lege hau dugu, eta AUF1-en ere horri aurre egin behar diogu.
Nola egiten diozu aurre?
Zentsura saihesteko estrategia bat duzu?
Beno, egia esan, hamabi urte daramatzagu. Hamabi urte lehenago, Kla-TVrekin batera, pertsona batetik bestera eskuz helarazten
den, Internetetik erabat independente den sare bat eraikitzen hasi ginen. Aurrealdean eta atzealdean informazioa duen
paper-orri bat da, astean behin laburki argitaratzen dena.
Eta egia esan, hamabi urte daramatzagu sare hau eraikitzen, non fisikoki konektatzen garen; alegia, anonimotasunetik ateratzen
garen. Ez da nire 777 zenbakidun izate hutsa; elkarren posta-helbideak, harremanetarako xehetasunak eta
telefono-zenbakiak dakizkigu. Orain hori da gure ardatz nagusia ere, eta ikusleoi eskatzen dizuegu anonimotasunetik ateratzea,
elkarri helbideak eta telefono-zenbakiak ematea, eta telefono zenbakiak. Nahi izanez gero, gurekin ere harremanetan jar
zaitezke. Beste herrialdeekin ere harremanetan jartzea garrantzitsua da. Hona hemen esteka: www.kla.tv-vernetzung.
Horrela, elkar ezagutuko dugu, eta gure taldeko kide hurbilenak zurekin harremanetan jarriko da, eta jakingo duzu: "Ah, han bizi
zara, eta zentsura gertatuz gero, nire eskutik jasoko duzu egunkaria edo programa. Horretan guztiz zentratu behar dugu, izan
ere, jada hainbat plataformatan ezabatu eta blokeatu gaituzte, batez ere milioi muga gainditu
genuenean, eta hori da nire lehentasun nagusia.
Gaurko Spielmacher AUF1 edizioaren helmuga hurbiltzen ari gara, eta ohikoa baino pixka bat luzeagoa izango da.
Itzuli gaitezen eredu onen inguruko galderara: izan al dituzu eredu onik zure bizitzan? Zure aita pentsatzen dut,
baina izan al dira zure ekoizpen-kudeatzaile eta aurkezle lanetan inspiratu zaituzten eredu onik ere?
Bai, Aita, Ama, Zita, Daniela, Ruth eta Bettina gure lehen lerroko borrokalariak dira; ekaitz muturrekoenetatik bizirik
atera dira. Niretzat Bibliako pertsonaia nabarmenenen parean daude. Ekaitz horiek gainditu eta
irmotasunez eutsi ahal baduzu, nire ereduak dira.
Zer esan nahi du zuretzat zoriontasunak gaur egun, 36 urteko emakume gazte gisa, zure bizitzan?
Jainkoarekin bizitza
Jendearentzat gauza bakarra desiratu ahal bazenu, zer izango litzateke?
Haiek egunero nik bizitzen dudana bizitzeko aukera izan dezatela, baina nahi izanez gero, beraiek ere hori egin dezaketela. Ez dut
nahi hitzez bakarrik geratu; beraz, harremanetan jar zaitezke gurekin eta parte hartu nahi baduzu, kooperazio organikoaren
esperientzia nola den ezagutzeko. Esan bezala, Parte hartu daitezkeen arlo asko daude, baina nahi nuke denek halako
zerbait bizitzeko aukera izatea; niretzat liluragarria da, bai.
Hala ere, Lois Sasekek une txar bat badu, albiste txarrak jasotzen baditu edo haserretzen bada, nola ateratzen
zara egoera horretatik eta nola itzultzen zara zorionera?
Egunero goizean otoitz egiten dut, Jainkoari horretaz hitz egiten diot; gutxienez ordubetez beti egiten dut hori, Jainkoaren
babesa izan dezadan, bestela ezin nukeelako guztia kudeatu.
Behar dudanean, bere sorbaldan negar egiten dut. Berengan makurtu zaitezke. Hori da gure amak eta aitak guretzat eredutzat jarri
zuten harremana. Kontsolamendu, indar eta konfiantza iturri handia da. Maitasun amaigabea
ematen dit. Niretzat, argi dago nire babeslekua dela.
Orduan, programa hau amaitzeko, zure Jainkoarekiko konexioa baliatu nahi nuke. Gaur egun guretzat orakulu
moduko bat izan zaitezke eta hurrengo urteotan munduak nola garatuko den esan iezagukezu?
Beraz, argia beti da iluntasuna baino indartsuagoa, egia beti da gezurrak baino indartsuagoa, eta ona beti gaizkia gainditzen du.
Baina hori zenbat azkar gertatzen den guztiz gure esku dago, argiak gorputz bat behar duelako, egia batek
gorputz bat behar duelako, onberak gorputz bat behar duelako.
Eta guk ezaugarri horien ontzi izan gabe, Jainkoaren garaipen-indar honen eramale izan gabe,
ezer ezin da lor; hori da nire konbentzimendua.
Baina sarean konektatzen bagara, ezaugarri on horiek barneratzen baditugu, orduan esaten dut
Babilonia ordu batean eroriko dela, Bibliak dioen bezala.
Eta hori da nire itxaropena, nire sinesmena: elkarrekin lor dezakegula.
Ikusle maiteak, gaur elizara joan ezin izan bazinate, programa hau ikusi baduzue, barkatuta zaudete, izan
ere, Kla-TVko Lois Sasek-en bisitari esker, programa honetan zerbait jainkotiarra egon baita.
Eskerrik asko programa honetarako eskuragarri egoteagatik.
Mesedez, helarazi zure familiari AUF1 taldearen agur beroenak.
Pozten gara zure lana babesten laguntzeaz.
Agian lankidetza pixka bat gehiago sakondu dezakegu, Ivo Sasek eta Stefan Magnet-en bizitzetan
jada bat edo bi antzekotasun aurkitu ditudalako.
Biek erresistentzia-borrokalari sendoak dira, alde guztiek errespetatuak, eta agian nolabaiteko lankidetza,
lankidetzaren sakontzea, zentzuzkoa litzateke. Eskerrik asko.
Ikusle maiteok, eskaera bat dugu zuretzat.
Partekatu programa hau. Kla-TV bisitatzera gonbidatuta zaude.
Bat egin dezagun ongia sustatzen duen eta Babilonia erortzen duen gorputz bat osatzeko, Lois Sasek-en hitzekin amaitzeko.
Eskerrik asko zure arretagatik.
Zorion onena. Hurrengoan arte.