Aku bubar iki nyinaoni sapa waé sing paling sukses dadi playmaker ing kalangan pendidik
alternatif lan nemokake Kla-TV, lan sapituruté.
Crita pangadegé, Swiss Ivo Sasek, pancen nyenengake banget nganti aku mikir, aku pancen kudu ngundang dhèwèké kanggo pamirsa aku.
Aku cepet nampa balesan sing kandha yèn pangadeg Kla-TV ora lelungan maneh amarga alesan
kapasitas lan mula ora maringi wawancara maneh.
Nanging aku bakal nduwé kasempatan kanggo ngomong karo putriné lan manajer produksi Kla-TV, Lois.
Lan kuwi pancen sing bakal tak lakoni dina iki.
Lan kanthi mangkono, sugeng rawuh ing edisi anyar Spielmacher AUF1.
Sugeng rawuh ing studio Auf1 ing Linz, Lois sing kinurmatan.
Apik tenan kowe wis teka saka Swiss kanggo ngunjungi kita lan nyritakake luwih akeh babagan Kla-TV lan bapakmu sing misuwur.
Nanging mesthi wae kita uga pengin sinau akeh babagan sampeyan.
Matur nuwun sanget kanggo undhangané, Thomas sing kinurmatan, tim AUF1 sing kinurmatan.
Kaping pisan, aku pengin nyampekake salam hangat saka kabeh keluargaku, saka bapakku Ivo Sasek.
Kita banget ngaturaken panuwun kanggo pakaryan panjenengan.
Mugi panjenengan kasil ing upaya punika.
Kita tresna marang sampeyan. Kita matur nuwun marang sampeyan. Matur nuwun kanggo undhangané.
Kaping pisan, episode Spielmacher diwiwiti kanthi pangakuan tresna, sing tak syukuri.
Ayo langsung ngomong babagan Kla-TV. Sampeyan wis ana wiwit taun 2012.
Iku ateges kowe dadi salah siji pendidik seks alternatif pisanan sing uga katon ing televisi, ing
internet, lan ing saluranmu dhéwé. Kepiye kuwi bisa kelakon?
Sejatine, iki diwiwiti luwih awal maneh, ing taun 2008, karo pambentukan AZK, Koalisi Anti-Sensor.
Sing kelakon yaiku, saka sudut pandangku, bapakku wis parah difitnah déning media massa wiwit aku isih éling.
Lan ing sawijining wektu, Bapak nyadari yèn dhèwèké ora siji-sijiné sing difitnah. Wong liya uga kena fitnah.
Iku sekte politik lan sekte ekonomi, lan iki sekte ilmiah, lan entah kenapa kabeh iku sekte.
Lan saben wong diubati meh padha.
Lan banjur dheweke mikir, ya, ora ana sing tenan-tenan entuk platform ing media lan
kesempatan kanggo ngomong tanpa sensor kaya dheweke.
Lan banjur dhèwèké mung ngedegaké platform iki, lan kowé ngerti maksudku, ya, AUF1, Stefan Magnet, dhèwèké kuwi sapa, raja media
konspirasi, ekstrim, ekstremis sayap tengen lan anti-Semitik, mesthi anti-Semitik, utawa AUF1, neo-Nazi sing
terorganisir. Aku kira kita kabèh wis ngerti kuwi apa.
Daniele Ganser. Guru konspirasi, pengusaha konspirasi anti-Kulon, AfD iku tumpukan tai.
Aku ndelok, lan katoné Heiko Schrang ora waras tenan, lan kita kabèh lagi nandhang epidemi mental.
Lan kaya ngono tansah kelakon, lan kuwi dadi dorongan sing ndadekake bapakku ngedegake platform iki, ing
ngendi ora ana sensor, ing ngendi kowe bisa ngomong bebas lan uga menehi pernyataan balasan.
Ing kasus kita, kita duwe rak-rak kebak berkas sing isine bantahan sing ora diterbitake dening
media, klarifikasi, apa sing bener lan apa sing salah.
Aku kudu nyimpang sithik kéné. Ing sawetara minggu kepungkur waé ana kampanye fitnah maneh marang SRF, ing ngendi ana
wong sing pura-pura wis dadi kepala Kla-TV pirang-pirang taun lan saiki ngetokaké pambocoran babagan tim editorial.
Dheweke ana ing kana sawetara sasi dadi asisten teknis, tanpa tanggung jawab lan tanpa wawasan babagan departemen editorial.
Aku duwe papat kaca pernyataan bantahan, mula saka arsip kita, iki contone: bener, salah,
bener, salah, ora ana tanggapan, ora ana apa-apa.
Lan mula diwiwiti karo AZK iki. Nganti saiki, luwih saka 100 pembicara wis melu 19 konferensi, lan prinsipé mesthi nampilaké
loro-lorone argumentasi supaya loro swara bisa dirungokaké bareng-bareng. Nalika kowe krungu
loro-lorone, kowe bisa nggunakake intuisi kanggo nemtokake kesan sing kowe rumangsa bener.
Lan yen kamungkinan iki ora ana, mula ora mungkin.
Lan mangkono nalika Bapak ngedegake AZK ing taun 2008, kabeh wong langsung kandha, "Kowe ora bakal bisa nindakake
kuwi, iku mokal, kowe ora bisa nglumpukake luwih saka 50 wong."
Nanging bapakku pancen pahlawan sejati kanggo aku; dhèwèké kandha yèn aku isa nindakake iki. Aku mung bakal miwiti.
Nganti 3.000 wong teka, lan cacahé terus nambah. Saiki, amarga streaming, ana ewonan pamirsa saka 48 negara.
Lan nalika Kla-TV diadegaké ing taun 2012, kahanané persis padha.
Ing kono uga, kabeh wong padha kandha manawa iku ora bisa ditindakake, kowe ora bisa nggawe televisi lan
sapiturute, lan dheweke mung kandha manawa kowe bisa.
Kita bisa miwiti, kita kudu nyedhiyakake platform, kita kudu nggawe media kita dhewe.
Loro welas taun kepungkur, ora ana siji wae sing bakal nyangka apa sing saiki kita duwé: atusan pesawat pengintai, pemancar
pengintai, lan jeneng-jeneng anyar sing terus muncul. Aku kudu ngomong, aku bangga marang bapakku, lan
dhèwèké nduwèni andhap asor kanggo miwiti saka cilik.
Mangkono kabeh mau diwiwiti. Lan sapa waé bisa ngirim keluhane marang media, mulané Kla-TV ana.
Kla-TV mlaku sakabehe kanthi sukarela, karo kabeh pagawé makarya kanthi kehormatan. Kepiye bisa nggayuh kualitas lan
kuantitas kaya ngono karo relawan? Kepiye diatur, kepiye pagawé iki dilatih, lan kepiye kabeh diatur?
Dadi intine, kabeh wong wis mlebu ing donya kerja.
Lan sawisé kerja ing wayah sore, pakaryan Kla-TV sejatine diwiwiti, lan ora ana siji waé sing
nuntut bayaran kanggo pakaryané. Ora ana apa-apa.
Ora ana tagihan, ora ana panjalukan sumbangan, lan kabeh mung kanggo seneng-seneng, kaya hobi. Yen kowe tuku barang
anyar kanggo piranti panjatmu utawa apa wae, banjur siji wong nggawa mikropon, sijiné nggawa kamera, lan sapiturute.
Lan maksudku, biaya GEZ kanggo Jerman 8,5 milyar, kanggo Austria 2,1 milyar, yen saiki kita ngetung
7 yuta kontributor, utawa 17,7 milyar ing Swiss.
Dadi kowe bisa weruh yèn ana eksploitasi tanpa wates kanggo ujaran kebencian, nyebarake rasa wedi, fitnah,
goroh, lan nyulut perang, lan kita pengin ngirim pesen yèn kabèh iki bisa ditindakake tanpa dhuwit.
Iki bisa digayuh liwat komitmen pribadi.
Sing istimewa saka Kla-TV yaiku saben wong bisa tumindak dhéwé nglawan pelanggaran hukum
iki, korupsi, penipuan farmasi, lan goroh media.
Lan kuwi banjur nyurung saben individu kanggo nindakake apa-apa ing kéné nglawan elit sing kuwasa iki.
Lan kéné pancèn kaya kulawarga, lan kabèh mau sukarela. Kuwi prinsipé.
Iki uga berorientasi marang hadiah, supaya saben wong bisa ndeleng apa sing saiki nggawa kabungahan kanggo dheweke.
Ana tim-tim sakabehe sing mung nindakake riset, dene liyane nulis teks.
Banjur ana wong-wong sing mung nyimpen cadangan sumber-sumber ing server kita, amarga kabeh mau terus-terusan diilangi.
Iku atusan mung kanggo ngamanake sumber.
Utawa ibu-ibu rumah tangga sing nyetel tag lan istilah telusuran supaya luwih gampang golek program.
Utawa kita duwe arsip media kita dhewe.
Kadhangkala malah ana remaja enom sing kandha, "Aku pengin nambah tag saiki, tansah tulis apa sing kowe deleng ing
gambar supaya luwih gampang ditemokake nalika nggoleki."
Ngiris, mrogram, ngrancang, ngetik, mriksa teks.
Ana akèh cara kanggo mbantu, saéngga meh saben wong bisa nemokake sing cocog.
Sawetara wong sing saiki mung ndedonga kandha, "Aku ndedonga supaya iki bisa tembus, supaya cahya mlebu."
Sawetara wong nyunting, ngatur, lan ngomong ing program.
Lan wong-wong liyane uga, sing masak utawa sing njaga punggungmu tetep bebas, padha dadi pérangan sing ora kalah penting.
Padha rumangsa kaya ngono bab kuwi. Lan kuwi dhasar saka Kla-TV.
Kita padha makarya bebarengan kaya siji awak.
Dadi, tembung kunci yaiku organisme. Saben anggota iku penting.
Wong padha ngargeni siji lan sijine amarga saben wong padha butuh.
Iku ora mungkin tanpa driji, tanpa ati, tanpa paru-paru.
Lan saben organ iku penting. Kita padha ngajeni siji lan sijine.
Lan kuwi interaksi organik sing kita alami ing kana.
Iki harmoni, kaya kulawarga, miturut pangrasan kita.
Nanging aku kudu ngomong, dhasar kerjasama bebas iki wis ana luwih saka rolas taun, wiwit Kla-TV diwiwiti.
Iku pancen dhasar sing wis ana suwéné 47 taun.
Bapakku tansah ngomong kuwi ing pungkasan saben pidato.
Aku Ivo Sasek, sing wis ngadeg ing ngarepe Gusti Allah suwene 47 taun.
Lan pancen mangkono kahanané. Dheweke wis dadi tuladha iki suwéné 47 taun.
Dheweke nindakake kabeh kanthi gratis. Buku, CD, film.
Ana meja-meja kebak buku ing acara-acara iki. Wong-wong wis padha nyetok buku.
Tas-tas wis kebak. Kabeh gratis.
Iki mesthi uga ateges yèn iki digawe dhéwé.
Kita duwe kabeh buku. Dheweke wis nulis 18 buku.
Kita wis nggawe luwih akèh produk dhéwé.
Yaiku, saiki ana ing Swiss. Dheweke uga panemu.
Banjur kowe nggawe buku nganggo oven raclette, nglelehake lem ing oven banjur motongé.
Banjur goreng ing kompor. Kuwi bakal ngiket kanthi apik.
Ing kene aku duwe conto buku sing digawe kanthi tangan kaya ngene.
Lan ing kono uga ana barang-barang iki saka crita "Pangeran Pangowahan".
Sampeyan uga bisa ngundhuh utawa pesen iki kanthi gratis.
Lan kabèh digawe kanthi tangan.
Iki uga ngemot sawetara watesan.
Kadhangkala ing taun-taun awal, dheweke kerep ora mampu tuku kopi.
Kowe nglurusake paku nalika kudu mbangun soko.
Nanging sing istimewa yaiku, ngomong-ngomong, dhèwèké wis ngadeg ing ngarepé Gusti Allah suwéné 47 taun.
Dheweke ngalami Gusti kanthi pancen ora disangka-sangka, kaya Gusti iku saktenané.
Iki ora ana gandhèngané karo agama utawa apa waé karo gréja.
Baru nyadari yèn iki Gusti.
Iku urip. Iku kabungahan. Iku kabagyan.
Lan nalika dhèwèké nyentuh kuwi, dhèwèké mesthi miwiti maca Kitab Suci.
Lan ing kana, contone, ana ing Matius 6:33: "Goleka dhisik Karajaning Gusti Allah lan
kabeneran-Ne, lan kabèh iki bakal ditambahaké marang kowe."
Lan banjur dhèwèké kandha, aku pengin nyoba kuwi. Kuwi ilmu spiritual.
Banjur aku mènèhaké kabèh dhuwitku, ora ngandhani sapa-sapa, lan percaya marang Gusti Allah.
Lan kuwi critane, sing wis ana telung bagean, ing ngendi nganti taun 2018 mujijat demi mujijat kelakon, ing ngendi
nalika dhuwit wis entek, ana wong sing mlayu mlebu omah.
Yen kowe durung tau weruh sadurunge, tinggal tinggalake amplop; kowe malah ora ngerti yen kuwi ana ing tagihan.
Lan kuwi mesthi wae wektu-wektu sing fantastis.
Utawa nalika wis ora ana apa-apa maneh, ana wong sing bakal teka.
Ana mung momen-momen kuwi.
Dheweke teka karo panganan siap saji kanggo 20 utawa 30 wong.
Lan iku pengalaman sing nggawe kowe nyadari yèn kuwi pancèn bener.
Gusti ngopeni kita.
Lan kuwi mung salah siji saka prinsip-prinsip kuwi, sing kowe ora diijini ngandhani sapa wae.
Mung iku pancen nguji apa Gusti setya utawa ora.
Lan banjur ana wong sing ngrusak. Banjur entah kepiye dhuwit ilang.
Lan banjur ana wong liya sing kandha yèn ana barang liya sing bakal teka. Banjur teka 800 franc.
Nalika Bapak ngerti, dhèwèké kandha, "Kowe ora bisa mbalèkaké."
Dadi kuwi mung dhasar saka kabèh iki, sing saiki kita alami dhéwé, mesthi waé.
Saiki kita minangka anaké Mum lan Dad.
Nalika penyedot bledug padha rusak, kowe ndedonga supaya entuk penyedot bledug, banjur ana penyedot bledug teka.
Ana wong sing kepengin menehi penyedot bledug minangka hadiah.
Adhiku wadon kandha aku kudu ndedonga supaya entuk apel.
Kita ora duwe apel, mula kita bakal entuk apel minangka hadiah.
Iku pancen fantastis.
Kowe ngerti yen sawetara wong saiki lagi lungguh ing ngarep monitoré lan mikir, "Halo, apa iki pancen bisa digunakaké?"
Saiki kowe, kowe lair taun 1988, yen aku kena mbukak rahasia kuwi.
Sampeyan wis ana ing planet iki meh 36 taun.
Apa sampeyan bisa mastèkaké yèn nalika sampeyan nyuwun tulung marang Gusti Allah, Panjenengané wis nulungi sampeyan?
Tansah, tansah, tanpa kecualian.
Iku pesen sing fantastis. Mesthi.
Iku malah luwih adoh, malah pikiran ing sawetara kasus.
Dadi aku ana ing toko, aku mikir aku seneng sepatu kuwi, nanging saiki aku ora bisa mbayar.
Nanging aku mung mikir bab kuwi, aku wis maju.
Sawetara dina sawisé, ana tas saka tangga teparo, kancané, sing nembe mampir, isiné sepatu, lan ana persis
sepatu sing nganggo palèt, nganggo bintik-bintik gemerlap sing tak senengi, lan kowé mung kandha:
Gusti, Panjenengan mireng aku, Panjenengan mirsani aku, Panjenengan mirsani atiku.
Mula dhèwèké terus maringi kanggo kita nganti saiki.
Minggu kepungkur, ana siji maneh teka karo kabèh panganan sing digawa.
Kadhang ana uga barang-barang sing meh kadaluwarsa, nanging banjur kowe mung mangan kanthi cepet.
Iki urip kita. Gusti Allah ngopeni kita.
Ayo bali menyang Kla-TV lan karya praktismu.
Aku ora bisa mbayangake, minangka wong sing saiki wis biasa karo karya profesional ing AUF1 lan ngrasakake saben
dina, yen kowe bisa ngasilake program kaya The Tedros File, contone, kanthi kualitas sing nggumunake banget.
Saiki kowe wis nggawe video sensasional liyane, kaya sing kowe sebut, babagan WHO.
Dadi, pancen kualitasé luar biasa.
Kepiye iki bisa digunakake ing praktik karo relawan?
Sampeyan manajer produksi.
Sampeyan mesthi bisa nerangake marang kita.
Ya, kabeh iku sukarela. Iku sing paling penting.
Lan mesthi wae, mula kita kandha, contone, file Tedros iki kaya kue.
Kowe nyelehake ing tengah, motong dadi potongan-potongan, lan kabeh padha kandha, "Aku luwe karo potongan iki."
Aku sing nggarap swara. Oh, aku sing nggarap animasi. Oh, aku sing nggarap judhul.
Aku saiki seneng, aku lagi nulis teks, mriksa sumber-sumber lan sapiturute.
Nanging kita nduwé cara-cara sing béda kanggo makarya bareng, utamané kanggo nuduhaké tanggung jawab.
Nanging iki malah luwih adoh tinimbang kuwi. Aku bisa nyritakaké sawijining kedadeyan cilik saka interaksi organik iki.
Aku nduwé skrip ing tanganku, iki dina Kemis, jam pitu bengi.
Naskah sing apik banget, lan aku krasa kaya disetrum.
Nanging saiki, kanthi ringkes, ing dina Kamis sore jam 2, kita wis nampa panggilan swarm. Apa iku panggilan swarm?
Wektu kuwi kowe ngomong, "oh, kobong", aku bakal ngomong, utawa kita uga ngomong kilat, iki kilat.
Kita isih duwe sawetara film sing penting banget sing kudu digarap kanthi cepet amarga ana acara gedhe ing dina Setu.
Iku ateges kita isih ngasilake film, sawetara puluh wong teka kanthi spontan, kandha,
"Oh, aku luang, aku bakal teka saiki uga."
Kaya swarmo belalang sing bisa ngabote wit piyambak, urip bebarengan, ing sedhela, langsung kabote. Kuwi prinsipé.
Dadi saiki operasi swarm iki wis kelakon ing sonten, saiki jam pitu bengi lan kita duwe acara gedhe ing dina Setu.
Ing acara kasebut, wong-wong teka saka saindenging jagad.
Kita nyetel dhewe; iki sadurunge lan sawise.
Sawetara atus wong mung mlebu menyang aula kosong, banjur kabèh disiapaké.
Iku ateges wong-wong isih kudu nyiapake, mula padha nggawe rencana kabel, kabèh kuwi kaya segerombolan gedhé.
Ing telung jam, 20 ton bahan disiapake, lan ing setengah jam kabeh dibongkar maneh, nanging
mesthi manut prinsip gerombolan. Kabeh kudu siyap.
Iki dina Kemis sonten, dheweke kudu lunga sawisé kerja dina Jumuah sonten, lan aku duwe skripku, nanging kudu
disiarkan dina Setu amarga penting, penting, mendesak.
Lan saiki teka, saiki teka kekuwatan kita, lan aku nyadari yen naskah iki penting, mula mesthi ana dalan.
Lan saiki aku kandha, Ya Allah, yen skrip iki penting kanggo Panjenengan, tulung kirimake wong-wong sing
tak butuhake tanpa aku kudu njaluk marang sapa wae, utawa yen ora, aku bakal nindakake dhewe.
Aku pancen kepengin banget nonton film iki saiki, aku kudu nonton, yen ora aku bakal kerja shift bengi,
nanging yen ora, kirimna wong-wong mau marang aku.
Banjur aku lungguh, miwiti nggawe potongan pisanan, banjur aku krungu sing pisanan, mula
ajak aku ngobrol, kandha, "Lois, kowe lagi apa?"
Bisa mbantu sampeyan? Sampeyan lagi apa?
Frauke. Aku lagi miwiti nggawe dokumenter, lan aku pancen semangat banget.
Hei, kita pengin mbantu kowe, Icke lan aku pengin mbantu kowe.
Aku bakal nyerahake bagean kapisan lan kapindho saka skrip.
Banjur aku pengin bali menyang kuwi, banjur telpon muni ing studio, ana wong saka Jerman Tengah, sawijining
insinyur sipil, liyane penjahit, banjur ana fisioterapis nelpon, apa kowe butuh bantuan ing studio film?
Lan aku kandha, ana sing kanggo aku. Delengen kene, bagéan papat, bagéan lima.
Aku pengin bali menyang bagean enemku, banjur ana pesen liyane saka Jerman Lor, dokter gigi
Stefan kandha, "Lois, apa kowe butuh bantuanku?"
Dheweke durung nate ngubungi aku langsung.
Aku krasa durung entuk kabeh saka minggu iki.
Aku kandha, ana sing kanggo aku. Kanthi skrip iki, kowe kudu mriksa iki lan kuwi.
Kita isih kudu ngatur para pembicara.
Kowe gelem nindakake? Mesthi, mesthi wae.
Lan aku kandha, saiki aku mungkasi cekak.
Nalika bengi, kabèh sewelas saka kita wis teka kaya ngono.
Film kasebut bakal siap ing wayah sore.
Lan aku turu kanthi kabungahan sing ngluwihi, meh ora bisa turu amarga kegirangan.
Nanging banjur kabeh wong padha krasa kaya ngono.
Lan kuwi prinsip sing wis tak sebutake sadurunge, makarya bebarengan kaya siji awak.
Bapak wis ngajar iki puluhan taun.
Kita iku organisme, anggota awak.
Nanging Gusti Allah iku sirah sing ngalami kabèh iki.
Sampeyan uga bisa nyebuté kekuwatan luhur utawa energi apik.
Saben wong nduwé tembung dhéwé kanggo kuwi, nanging kita ngrasakaké kuwi minangka roh sing manggon ing awak, lan
saben wong manut karo dorongan-dorongan kuwi, utawa kita nglatih awak dhéwé supaya manut karo dorongan-dorongan kuwi.
Iki ledhakan kabungahan, iki kersané kanggo prekara-prekara sing kowe kira iku sonten Kemis.
Halo, kita duwe acara gedhe.
Kowe bisa ngrasakake yen aku seneng.
Banjur kowe nyadari yèn iki carané Gusti nindakake bab-bab.
Siji episode maneh, supaya kowe ngerti sethithik.
Wayah wengi taun anyar, kabeh wong kepengin ngrayakake.
Lan aku nyadari yen kita wis kliru ing tinjauan tahunan kita.
Ana sing ora bener karo dokumen teks; ana sawijining adegan sing ilang.
Lan nalika aku mikir aku butuh wong kanggo mriksa dokumen teks lan ngamanake sumber-sumberé.
Dori saka Austria, Lois, aku ora bisa nglakoni, apa kowe butuh aku?
Iki dokumen teks. Banjur aku nyadari yen aku butuh pisau pemotong.
Adegan sing paling penting, kedadeyan sing paling penting, ora ana ing kene.
Nuremberg Corner, Hanna kandha yèn aku bisa mbantu. Dhèwèké iku editor.
Lan saiki aku mung wis nyimpulake kabeh mau mung ing sawijining pesta Malem Taun Anyar.
Iku pesta Malem Taun Anyar pribadiku, tanpa organisasi apa-apa.
Saka wilayah-wilayah iki, pas wektune, wong sing tepat maju.
Nganti adhiku, sing isih mengetuk, Lois, apa kowe butuh aku saiki?
Aku kandha, gawe iki lan telpon iki.
Iki iketan sing luar biasa, ing ngendi saben wong ngrungokake swara batine.
Ing endi aku dibutuhake, ing endi aku seneng-seneng?
Siji iku beban, sijine iku kesenengan.
Yen aku ora seneng, aku ora melu. Kuwi prinsip ing Kla-TV.
Lan mangkono lumaku saben dina, saben bengi.
Sampeyan bisa weruh, para pamirsa, yèn wanita iki pancèn semangat karo apa sing ditindakake.
Aku kira bapakmu wis nglakoni panggilané kanthi pakaryan iki. Ya.
Lan kowe uga mbokmenawa.
Ora gampang ngajak kowe teka ing Linz. Akeh janjian.
Kaya meh muni yèn kita kudu ngasilaké program ing taun 2025.
Amarga ana akèh proyek penting ing agendamu.
Critakake marang kita babagan sorotan sing bakal teka ing Kla-TV. Saiki sampeyan lagi nggarap apa?
Ya, aku kudu ngomong yèn saka kabèh proyek sing saiki kita duwé, sing paling wigati yaiku panggilan
bangun internasional iki babagan perjanjian pandemi WHO.
Dadi, pemungutan swara bakal dianakake ing Jenewa wiwit tanggal 27 Mei nganti 1 Juni.
Ana delegasi saka 194 negara.
Lan kudu diomongake manawa saiki padha pancen ngrancang kudeta ing kene.
Dadi WHO lan Direktur-Jenderal ing kéné, Tedros, bakal diwènèhi wewenang lan kakuwatan sing
gedhé banget, nganti bisa nyatakake pandemi.
Kaya nganggo skalpel, negara-negara bagian sejatine kepengin nyetrasi lan nguwataké dhéwé.
Iki ateges banjur padha bisa ngumumake vaksinasi, karantina, lan watesan kabebasan miturut karsa dheweke lan karsa dheweke.
Lan kita wis rembugan babagan berkas Tedros.
Kita uga wis nerangake masa lalune sing kriminal.
Lan kuwi pancen skenario paling awon.
Lan mulane aku kudu ngomong yèn iki proyek sing paling penting saiki.
Amarga kabeh badan pangawas iku ana, mula ora ana badan pangawas sing mandiri.
Sampeyan wis nglaporake ing AUF1 manawa padha kepengin nduwèni monopoli marang kabeneran lan nemtokake apa
sing bener lan apa sing salah. Ngilangi disinformasi.
Lan saiki kita uga wis nyiyapake lembar fakta sing ngemot fakta-fakta paling penting saka teks persetujuan, supaya sampeyan
bisa menyang politisi sampeyan nganggo tembung persis iki lan nduwé fakta-fakta sing apik banget kanggo didiskusikake.
Lan saben wong bisa menyang para politikus ing negarane dhewe lan pancen nggebuk kendhang kanggo mbukak kudeta licik iki.
Amarga saka sudut pandang kita, saiki pancen wayahe krusial.
Mula aku ndeleng peta donya kanthi cara sing banget strategis.
Dadi, basa apa sing diomongake ing negara endi, supaya kita bisa nggayuh kabeh negara?
Amarga iki mengaruhi kabeh negara.
Lan banjur kita nindakake tinjauan sing pancen strategis babagan basa-basa sing bisa kita
gunakake kanggo nggayuh negara-negara kasebut.
Lan saiki kita pancen wis nerbitake program iki ing 39 basa, supaya kabeh negara
strategis uga kalebu dening penerjemah relawan kita.
Lan aku kepengin njupuk kesempatan iki kanggo nyemangati sampeyan, para pamirsa Auf1, supaya ndeleng lembar fakta sing
ana pranala ing ngisor program iki, sing ngemot selebaran lan argumentasi kanggo wong-wong arus utama lan para politikus.
Saiki kita pancen maju, melu dialog karo para politikus.
Lan yen sampeyan duwe kenalan ing negara liya, kanca-kanca ing negara liya, utawa sedulur, mangga
pasthekake yen padha ngerti babagan program penting iki.
Materi iki uga wis diterjemahake menyang basa-basa liyane.
Kita pancen kerja awan lan bengi ing kene.
Nanging bahan kasebut pancen ana kanggo dijupuk lan disebarake.
Amarga, ayo tak kandha marang kowe, mung bebarengan kita bisa mandhegake kegilaan iki.
Iki pancen bencana global tenan.
Lan ing kono kita pancen kudu guyub rukun lan nggawe sinergi.
Penempatan produk iki, para pamirsa, kanthi tegas diijini.
Dadi, nalika ngrembug WHO lan rencanane, panyebaran pancen diijini.
Ayo padha rembugan babagan kulawarga Sasek.
Yen kowe nindakake riset sithik, kowe bakal nemokake yen dheweke asalé saka kulawarga gedhé sing nduwé sewelas sedulur.
Apa kabeh padha makarya ing Kla-TV?
Kepiye sampeyan bakal njlèntrèhaké urip kulawarga sampeyan, miturut apa sing sampeyan lakoni?
Dadi aku duwe sepuluh sedulur, kabeh ana sewelas.
Sing paling enom saiki wis umur 20 taun.
Lan mbok menawa babagan sejarah kulawarga. Wong tuwaku pancen kreatif banget.
Dadi ing taun-taun awal padha nggawe produksi teater cilik bareng kita, musikal, banjur tur ing ngendi saben wong diijini nulis lagu
saben taun, langsung saka ati, babagan apa sing nyentuh atiné.
Kita uga nglampahi preinan kaya ngene.
Iku mesthi nyenengake, kita main musik, saben wong diijini milih piranti musik.
Padha tansah ngopeni banget supaya saben wong bisa mekar, nemokake bakaté lan ngembangaké. Apa kuwi pelajaran nyanyi,
pelajaran tari, utawa apa waé, padha mesthekake yèn kita pancèn bisa ngungkapaké apa sing ana ing atiné lan ngleksanani.
Lan mula pancen saben wong wis ngembangake bakaté kanthi sampurna.
Contone, adikku wadon, Ruth-Elpida, iku komposer sing luar biasa.
Dheweke nyipta musik film lan dadi penulis lagu kelas atas. Dheweke uga nyipta musik kanggo Kla.TV lan film fitur.
Masku Elias iku jenius ing saindenging jagad TI.
Dadi apa sing lagi padha disusun, karo sakabehe infrastruktur server ing mburi Kla-TV, karo kabeh situs web.
Iku pancen brilian.
Lan dheweke, umpama, sanga wong, yaiku dheweke lan timé, pancen bisa nahan serangan hacker salawase sanga wulan, awan lan bengi.
Lan kuwi pancen profesional banget. Wong-wong mau wis nandur modal yuta-yuta ing proyek iki kanggo ngalangi kita.
Lan Elias pancen mung wong sing bisa nindakake mujijat.
Masku Jan-Henoch saiki pancen beda maneh.
Banjur dhèwèké melu sakabehé ing konstruksi, rékayasa listrik, mékanika, pipa banyu,
instalasi, téknologi pendingin, lan téknologi surya.
Dheweke ngurus sakabehe pangkalan lan mung maneh nindakake kegiyatané.
Banjur ana Boasa, sing semangat masak lan seneng ngrawat omah, tetanen, lan gastronomi.
Kanthi mangkono, kabeh padha nyengkuyung siji lan sijine.
Nanging saiki dheweke uga pancen seneng banget teka ing studio film, mung kanggo mbantu nyunting.
Iki mung bisnis kulawarga, utawa luwih tepaté, panggonan ing ngendi saben wong saling melengkapi.
Sulamith, adhiku, lan Andreas pancen profesional sejati ing grafis, nyunting film, lan motong film.
Banjur padha nglatih atusan kontributor sing nganakake kursus kaya ngono.
Anna-Sophia uga, dhèwèké uga profesional, dadi editor.
Nanging saiki dheweke wis bali, paling ora kanggo aku, dadi penyanyi lan aktris bintang.
Dadi Rihanna ora ketinggalan.
Nanging wong tuwa tansah bisa nggodha supaya padha metu.
Noemi, ya, akèh sedulur, aku ora bakal njupuk risiko.
Dheweke penjahit, juru buku, lan pembantu omah sing pinter banget.
Dheweke uga nulis teks kanggo kita lan nggerakake wong-wong.
Stefan lan Ramon maneh iku wong serba bisa sing duwé bakat luar biasa.
Kerajinan sing becik, tukang kayu, tukang kebon, tukang tata taman.
Dadi kita uga butuh kuwi ing saben pojok.
Muga-muga kowe ora lali karo sapa-sapa ing liftmu? Ora, ora lali.
Ora ana sedulur sing bakal ngomong, "Hei, kok kowe ora nyebut aku?"
Lan saiki aku duwe solusi apik liyane.
Dadi, bakat organisasi sing tanpa wates.
Ing kahanan apa waé, kita padha saling ngaruh.
Lan ing kene uga, ing buku pangowahan iki, saben wong nduwé hak ngomong.
Supaya sampeyan bisa maca luwih tliti carane saben wong melu.
Saben wong pancen entuk kesempatan kanggo ngomong. Kowe pancen bisa nyemplung ing kono.
Nanging kuwi mung sekilas cilik babagan kulawarga kita.
Kepiye rasane kanggo kowe nalika isih bocah wadon?
Apa langsung cetha marang sampeyan yen sampeyan kepengin gabung ing bisnis kulawarga iki?
Sampeyan manajer produksi dina iki.
Apa kuwi mesthi dadi karepmu?
Ya, sakjane aku kepengin dadi sekretaris bapakku wiwit isih cilik.
Para guru lan murid pancen nyoba ngajak aku supaya ora nindakake kuwi.
Nanging padha ora kasil. Kuwi wis tetep. Kuwi mung kepinginan atiku.
Aku mung nyadari yen aku pengin ndhukung apa sing ditindakake Bapak karo uripku.
Lan kuwi waé. Aku sing pisanan takon marang Bapak apa aku bisa melu organisasi iki, yayasan amal iki, karya uripé.
Lan kuwi ora gampang.
Banjur dhèwèké kandha marang aku yèn dhèwèké wis maringi aku limang minggu kanggo mikir manèh.
Kowe ngerti yen aku lagi nimbang akibaté.
Aku ora duwe keamanan, aku ora duwe upah.
Kabeh iki bisa rampung sajrone bengi. Fitnah, penindasan.
Lan dhèwèké wis kandha marang aku wiwit wiwitan yèn kowe gabung karo kita, kowe bakal nduwé tanggung jawab.
Kowe ora bisa mung ngomong, 'Monggo, aku lunga saiki, aku ora kasengsem maneh.'
Iku ateges limang minggu kanggo mikir maneh, karo kabeh akibaté.
Tunggu dhisik, kowe bisa uga ora ngerti apa sing kok omongake.
Utawa watara 15. Ya, aku nindakake, ta?
Nanging banjur aku mutusaké. Aku ngerti apa sing tak karepaké.
Lan kuwi nyenengake.
Banjur aku nyebabake efek berantai ing kulawarga.
Banjur anak sulung uga teka marang Bapak lan kandha, "iku visiku kanggo urip."
Aku wis mikir kanthi tliti.
Lan banjur kabeh padha ngalami kahanan sing padha, nalika padha kandha, 'Delengen kabeh akibaté, saiki pikirna.'
Kowe ora bisa mung nindakake kaya ngono, mula iki rada mbutuhake komitmen.
Ya, banjur kabèh.
Wong bisa mbangun karir kanggo awake dhewe.
Maksudku, kita pancen pinter tenan ing sekolah. Bener.
Lan mung gawe keputusan kuwi ing kono.
Lan banjur pancen mili siji sawisé sijiné, miturutku.
Lan kaya domino.
Lan kuwi istimewa amarga para ahli kultus prédhiksi yèn nalika sing pisanan umuré 18 taun, dhèwèké bakal mabur.
Dheweke bakal mlayu. Saiki kosok baline wis kelakon.
Nalika sing sepisanan umuré 18 taun, wektu kuwi pancèn diwiwiti.
Iku ateges siji sawisé sijiné padha melu kanthi sukarela, ngyakinke Bapak, "Aku uga pengin."
Iku ateges kita wis mbangun kabeh bebarengan sajrone rolas taun nganti tekan tanggal kadaluwarsa sing diwenehake
dening para ahli kultus. Bebarengan minangka sak kulawarga.
Lan banjur para ahli kultus bali.
Iku pancen ora alamiah. Solidaritas iki ngluwihi unit kulawarga.
Dadi para ahli kultus mesthi duwe sing arep diomongake. Kuwi ora tau bener.
Banjur padha malah nyipta badai media saka ora ana apa-apa, kaya-kaya adhiku Elias wis metu saka band.
Iku pancen kampanye fitnah sejati.
Masku isih nandhang sangsara amarga goroh iki.
Aku mung ngomong yen apa wae sing wis kita lakoni, ora tau bener kanggo media.
Iku nggawa kita bali menyang topik sing lagi dirembug.
Kita uga kudu mbahas maneh bab sekte. Aku cukup kasengsem karo kuwi.
Nanging ana siji pitakon maneh.
Kowe ngomong yen kowe kerja tanpa dibayar.
Ora, kuwi uga ora bener.
Kepiye carane mbayangake iki?
Kowe kudu entuk soko.
Ganjaranku pancen kaya ngono, nalika ana sing kasil, kaya sing wis tak gambarke sadurunge.
Iku ganjaran sing paling keterlaluan.
Kowe lagi ana ing amben lan weruh yèn aku kesasar ing pikiran.
Iku pancen apik tenan.
Iku ganjaran paling nggumunake nalika kowe nyadari sawisé rampung gawean.
Kabeh wong padha ngandhani siji lan sijine luwih akeh. Matur nuwun, matur nuwun, matur nuwun, matur nuwun.
Lan kabeh sing tak butuhake mesthi ana ing kana.
Iki pancen sesambetan karo Gusti Allah.
Lan kuwi kapercayan saka dina menyang dina.
Lan mung minggu kepungkur, ana panganan maneh ing meja.
Tekane, sirna.
Aku mung pengin ngomong yen iki ora tanpa ganjaran.
Nanging yen sampeyan nyopir saka Swiss menyang Austria, sampeyan kudu ngisi mobil nganggo bensin.
Lan kuwi wektu kowe butuh dhuwit.
Kepiye dhuwit bisa mlebu ing kasmu?
Aku ngomong yèn bapakku iku teladan paling apik.
Dheweke nglakoni iku.
Dheweke maringi, ngucurake, ngucurake.
Mula saka iku, saben wong miwiti miturut raos ing atiné.
Dadi saiki, kaya sing diomongake sopir sing ngeterake aku, Lois, aku lagi liburan.
Bisa aku nganter kowe?
Apa aku kudu mbayar sopir?
Aku nduwé limang jam sakabèhé ing mburi kono kanggo mikiraké pitakonmu.
Nanging kowe weruh, aku kudu mbayar sopir.
Iku asalé saka njero.
Lan yen Gusti Allah pancen agung banget nganti padha ngopeni manuk-manuk lan maringi
kembang-kembang sandhangan sing paling éndah.
Kenapa ora bisa digunakake kanggo kita?
Kuwi sing diomongake Yesus ing Kitab Suci. Kuwi carane kita urip.
Nanging kuwi ora kudu nggawe sapa wae stres.
Aku mung ngomong yèn kuwi carané Bapak dadi tuladha.
Donya anyar iku tanpa dhuwit.
Kita nyerahake awake dhewe marang siji lan sijine kanthi sakabehe atine.
Lan iku mili bali luwih lan luwih tinimbang sing bisa diwenehake.
Apa sing narik kawigatenmu saka pakaryanmu lan apa sing nyemangati kowe?
Iku cetha interaksi organik iki.
Nalika kowe nyadari yèn ana intelijèn sing luwih dhuwur sing lagi makarya, ngatur kabèh.
Kanggo aku, iku pancen kagum murni.
Iki ora mung mengaruhi kita.
Maksudku, kabèh gerakan pendhidhikan sing sumebar kaya jamur.
Aku mung krasa ana kekuwatan ing mburi iki sing pancen brilian.
Lan aku ngalami mujijat ing kana saben dina.
Lan sing wis nggawe aku banget kagum wiwit aku isih cilik yaiku aku tansah nyumurupi carane atusan wong wis malih.
Dadi aku kandha, ego-ego lan wong sing egois dadi kowe-kowe.
Wong-wong serakah mung dadi dermawan.
Utawa wong-wong sing seneng nggugat lan remen rebutan, dumadakan dadi welas asih,
ngopeni, nyambung, alus, lan uripe kanggo wong liya.
Lan wong-wong sing sedhih, putus asa, lan melankolis dadi ceria lan tansah ngaturake pangajab becik, lan
ukara-ukara setya, mantenan, lan kulawarga wis dipulihaké.
Iku sing banget narik kawigatanku, amarga owah-owahan diwiwiti saka atine dhéwé.
Ing sakabehe gerakan iki sing diwiwiti Bapak ing kene.
Nalika ana rasa iri, perselisihan, rasa cemburu, keserakahan, lan nguber bathi, mesthi diwiwiti saka aku.
Aku bisa langsung miwiti ngganti donya.
Nanging aku ngerti yen iku tekan pucuking donya.
Kakuwatan iki sing bisa nindakake kuwi.
Lan bapakku pancen asli banget ing kana amarga dheweke pancen nglakoni kuwi.
Dheweke wis nulis 18 buku.
Ewon-ewon pelajaran diatur kanthi gratis.
Ing ngendi mesthi wae mung bab sing padha.
Babagan kekuwatan ageng iki sing lagi tumindak.
Nanging saiki uga ana perlawanan. Ana fitnah, sakwisé kabèh.
Kowe wis nyebut tembung kuwi dhéwé sadurungé.
Kowe bubar iki nduwé perselisihan karo Swiss Broadcasting.
Kepiye iki bisa kelakon? Bab apa iki?
Dadi aku kudu bali sethithik kene.
Masalahé, aku wis tau kepingin ngerti kenapa SRF nguber kita.
Lan mesthi ana jeneng-jeneng tartamtu sing melu. Georg Otto Schmid, Hugo Stamm. Mesthi jeneng sing padha.
Lan saiki, ing taun-taun pungkasan iki, aku wis nyadari yèn wong-wong iki padha karo sing nyerang kita,
nanging padha ngremehake utawa mbela klompok liyané.
Wong-wong sing dituduh nindakake kejeman nyata.
Dadi kita lagi ngomongake ewonan penyintas saka saindenging jagad sing wiwit crita
babagan prekara-prekara sing pancen nggegirisi.
Saka sekte Setan, yaiku ideologi Setan.
Iki nganti nyakup pangorbanan bocah kanthi kejem, panyalahgunaan ritual, panyiksaan bocah, lan panyiksa bocah.
Saiki, sawetara saka kowe kabeh bisa uga mikir, apa sing diomongake dheweke?
Aku bakal nyitir kanthi ringkes ing kene, nanging aku kudu bali sethithik.
Guru Satanis Aleister Crowley kandha ing bukune sing umum, Theory, Practice and Magic,
ing Theory and Practice, Volume 4, kaca 87:
Kurban getih tansah dadi bagéan sing paling diurmati ing sihir.
Kanggo entuk paedah spiritual paling dhuwur, mula sapa waé kudu milih kurban sing nduwèni daya paling ageng lan paling suci.
Anak lanang sing bener-bener suci lan nduwé akal cerdas iku korban sing paling nyenengake lan paling cocog.
Kurban manungsa paling apik kanggo meh kabèh kabutuhan.
Dadi, bayangna yen bapakku sing nulis kuwi. Ya, tutup kurung.
Saiki, akèh swara ing Swiss wis padha ngomong, mbukak kultus Setan iki. Kata kunci: kasus Nathalie, lan sapituruté.
Akeh wong sing wis duwe keberanian kanggo nyekseni.
Lan saiki, Georg Otto Schmid bali dadi sorotan.
Hugo Stamm sing padha, SRF sing padha ing sawijining kelompok cilik.
Kabeh iku teori konspirasi.
Padha nggawe kabèh iki katon konyol.
Padha ngolok-olok korban lan saksi.
Oh ya, lan sawetara penggemar Church of Satan, kita ora perlu kuwatir babagan dheweke babar pisan.
Dadi dumadakan, wong-wong sing padha ngdemonisasi bapakku, sing tak anggep wong sing
paling tak tresnani, saiki padha banget loman.
Ora, aku ora wedi, ora ana sing kudu diwedi.
Lan banjur aku nerbitake dokumenter, ing ngendi aku miwiti mbukak sambungan antarane SRF lan kabeh lingkaran iki uga wartawan Robin
Rehmann karo sekte Setan iki, kanthi nggunakake fakta lan bukti sing diklumpukake saka
kabeh informasi sing diwenehake para penyintas.
Lan banjur dadi nyenengake.
Ing dina Minggu sawisé siaran, aku nampa layang ancaman sing maringi ultimatum rong jam supaya langsung
mbusak, disertai ancaman akibat hukum yèn aku ora manut.
Iku pancen bab paling ekstrim sing tau tak alami.
Lan banjur, mesthi wae, aku nerusake panalitiku.
Banjur aku kanthi cekak mbusak.
Oke, kuwi mesthine bakal dadi pitakonanku sabanjure.
Kowe wis mbusak?
Aku wis nyopot sakedhap.
Surat iki ngancem aku banget.
Aku wis bisa ndeleng awaké dhéwé ana ing balik jeruji.
Lan banjur aku nindakake riset luwih lanjut lan nyadari yen kabeh kuwi pancen bener.
Ana luwih akèh tinimbang sing wis tak gawa.
Wong-wong mau wis padha ngrayakake lan wis nulis marang kabeh wong sing isih ana ing kana.
Kla-TV wis mbusak.
Kowe uga kudu, kowe uga kudu, kowe uga kudu.
Bittel TV, kabeh wis ilang, ilang, ilang.
Lan banjur aku bali karo pernyataan bantahan marang surat ancaman iki lan filmé.
Unggah maneh, aku wis ngunggah maneh, karo luwih akèh fakta.
Lan mbuktekake saben fakta maneh.
Lan banjur video iki munggah nganti 1,86 yuta tontonan lan dadi viral.
Lan banjur ing alas dadi meneng.
Aku ora tau krungu apa-apa maneh saka SRF.
Iku nggawe aku banget curiga.
Nanging sing arep tak kandhakake, kesimpulanku saka kabèh iki, ya iki.
Wong-wong jujur lan lurus kaya bapakku difitnah lan dijadekake kriminal kanthi cara sing paling ala.
Lan aku krasa yen tujuane yaiku nyegah sapa wae supaya ora kepikiran nggali-nggali ing
panggonan sing sejatine kedadeyan kejahatan.
Iku statusku saiki.
Amarga banjur wong Kristen kandha yèn wong-wong kuwi ala banget lan padha ndedonga saben dina lan saben wengi.
Nanging aku ora mikir yèn kuwi mbebayani; luwih kamungkinan asalé saka wong-wong kaya ngono.
Lan saiki aku kudu bali maneh menyang panalitiku babagan Satanisme.
Ing kéné aku rumangsa kita kudu ndeleng sapa sing narik tali saka pucuk.
Lan ing kene aku kelingan marang Albert Pike, sing ngakoni dhéwé minangka Satanis.
Dheweke iku Freemason derajat kaping 33 lan pangadeg sekte Satanik.
Lan cathetan: dhèwèké uga dadi brigadir jenderal lan panglima agung, yaiku perwira paling dhuwur ing militer.
Lan banjur ana dokumen penting sing muncul ing taun 1891, sing nuduhake carane dheweke ngrancang
telung perang donya. Didokumentasikake lan diatur.
Perang Donya I, aku bakal nyimpulake kanthi ringkes.
Kakuwasané Tsar kudu dipun remuk ing Rusia, ngowahi nagara mau dadi benteng komunisme ateis. Perang Donya II.
Iki kudu muncul saka bedane antarane fasis lan Zionis supaya bisa ngrusak Nazisme lan nguwatake Zionisme politik.
Tujuan Perang Donya II yaiku ngadegake Negara Israel.
Perang Donya Katelu kudu dipicu antara Zionis politik lan wong Palestina, utawa luwih tepaté para pimpinan donya Islam.
Apa sing kedadeyan saiki mesthi katon akrab kanggo kita.
Lan aku mung pengin narik kawigaten marang kasunyatan yèn kita kudu ngfokusaké perhatian kita ing
panggonan ing ngendi kejahatan kuwi pancèn kedadeyan.
Lan iki dikonfirmasi maneh dening Satanis Aleister Crowley, maneh ing bukune sing wis tak sebutake sadurunge, ing ngendi dheweke
kandha yen saindenging planet kudu dimandhi nganggo getih.
Perang agung iki kudu diperjuangake, amarga iki minangka operasi gaib sing paling wigati.
Dheweke bisa nulis kuwi kanthi terang-terangan, ora ana sing ngawasi, ora ana media sing nglaporake.
Bayangna yen bapakku sing nulis kuwi.
Kita kudu ngumbah planet iki nganggo getih.
Bapakmu kena cacad nama sing akeh banget.
Kepiye kowe nanggapi kuwi nalika isih cilik?
Bagéan 1 saka pitakon, nanging sing uga kita kepéngin ngerti, mesthi waé, yaiku kepiye bapakmu bisa ngliwati wektu kuwi?
Dheweke dilabeli minangka teoris konspirasi, pimpinan kultus, penyangkal Holocaust, lan sapa ngerti apa maneh.
Iku nduwé pangaruh marang wong. Kowe krasa piye bab kuwi?
Kowe mesthi wis tau krungu siji utawa liyane saka kanca-kancamu ing sekolah.
Lan kepiye kowe ngalami bapakmu sajrone taun-taun kuwi?
Apa uga ana wektu-wektu kuciwa lan frustasi?
Dadi intine, aku miwiti karo sing nomer loro.
Iki meh dadi bagéan saka urip saben dina, titik-titik nol iki, ing ngendi kadhangkala
kowe nganti nangis amarga kabèh ketidakadilan.
Nanging bapakku pancen dadi tuladha sing luar biasa babagan iki, carane ing wektu-wektu nalika dhèwèké ana ing titik paling
ngisor, nalika kowe mung bisa nangis, nalika kowe nggleleng tanpa daya ing lemah, dhèwèké tansah ngadhep marang Gusti
lan yakin yèn ana kaadilan, lan njupuk kekuwatan saka imané.
Kagum tenan yèn dhèwèké bisa slamet saka kabèh kuwi.
Aku bisa nyritakake crita demi crita.
Mulane dhèwèké dadi teladan paling gedhé kanggo aku, amarga dhèwèké tansah tangi manèh saka
momen-momen ringkih lan ora kuwasa, ora tau kelangan iman marang Gusti Allah lan tansah setya.
Lan kowe malah takon aku kepiye rasaku bab iki. Mesthi angel.
Endhog wis dilemparake marang jendhela omah kita, mobil kita digores, kita kerep diwènèhi jempol tengah ing kéné lan ing kana,
kita wis dirampok kaping pindho, omah kita wis dibakar, ana serangan marang kulawarga, ban mobil dipotong,
sekrup dilonggarkan, lan sapisan meh kabèh kulawarga mati.
Ing kéné uga kacarita, uga iku mujijat yèn kuwi ora kelakon.
Iku nggegirisi, kaya uga fitnah ing sekolah.
Maksudku, kabèh fitnah kuwi, padha maca koran uga.
Aku malah dipukuli bocah-bocah lanang, aku pancen, ya, ditolak.
Nanging sing tak temokake malah luwih parah, utawa meh luwih parah, ora mung kuwi, nanging uga kasunyatan
yèn, umpamané, aku wis terus-terusan dipaksa wiwit isih remaja supaya mbelot marang wong tuwaku.
Awakmu tansah dipikat, metu saka kana, teka kene, njupuk dhewe.
Malah SRF dhéwé, maksudku Evelyn Falk saka SRF, kandha marang aku, ayo, tulung kita, mampir marang kita.
Saiki kuwi nggodha, maksudku, wong Swiss mbayar upah sing apik, dadi kowe bisa urip nyaman ing kana, ta?
Nanging aku kaget banget manawa saben wong, lan tenan saben wong, ana kekuwatan tartamtu lan individu tartamtu sing
tansah nyoba misahake kita, nyeret kita adoh saka kulawarga.
Nanging aku kandha marang awakku dhéwé yèn aku péngin donya ngerti sapa bapak lan ibuku sing saktenané.
Aku uga wis menehi presentasi ing taun 2010, sing bisa ditemokake ing situs web AZK, ing
kana aku nggawe pernyataan babagan bapakku.
Aku kandha, "Hey, Bu lan Pak, sesuk padha bakal nyium kita pas dhahar awan, pas sore, lan ngeluk kita."
Kita ora tau turu karo ketegangan.
Kabeh bakal tansah dijlentrehake.
Aku durung tau ngrasakake nesu.
Aku mung ngomong apa sing ana ing pikiranku, mung kanggo menehi dheweke swara.
Mangkono caraku ngadhepi kuwi, amarga aku kepengin dadi saksi yèn kita wis ngalami swarga ing bumi.
Aku pengin nyekseni yèn kita ora tau nglilakaké srengéngé surup amarga ana perselisihan utawa ora sarujuk.
Miturut aku, dheweke wong tuwa paling apik ing donya, lan donya kudu ngerti kuwi.
Lan kuwi carane aku ngatasi kabeh iku.
Aku pengin dadi swara sing beda, mulane aku teka ing kene.
Saiki kowe meh wis nebak jawabané pitakonanku, nanging aku tetep arep takon maneh.
Amarga nalika sampeyan nindakake riset, sampeyan uga nemoni topik babagan pendidikan.
Lan bapakmu koné ketat banget, lan sawetara situs web ngandhakake yèn ngukum bocah iku
prasyarat kanggo ngowahi dadi wong sing apik.
Kepiye kowe ngalami iki nalika isih bocah lan remaja?
Kaping pisan, tut, tut, tut, bip, bip, goroh, kuwi ora bener.
Nganggep paukuman marang bocah minangka syarat dadi wong sing apik iku omong kosong tenan, sampah.
Bapakku ora tau ngomong kaya ngono lan uga ora tau nyuwun kuwi.
Mbok menawa aku mesthi wis ngandhani dhèwèké yèn dhèwèké nyaranake paukuman fisik, kabèh iku omong kosong.
Iku ora tau kaya ngono.
Aku ora tau ngalami kekerasan saka ibuku utawa bapakku.
Aku tansah ngalami interaksi katresnan iki.
Aja nesu, aja ngukum amarga emosi, aja tau.
Nanging media ora gelem krungu kuwi, lan aku kudu nyritakake crita cilik babagan carane SRF nindakake wawancara
ing salah siji acara kita karo Georg Otto Schmid maneh.
Lan aku mikir, umuré aku 17 taun, saiki wayaheku, aku bisa ngomong kaya apa sing saktenané ana ing ngarepé kamera.
Lan banjur dheweke kandha ing ngarep kamera: "Kowe kudu ngdisiplin bocah-bocah lan ngerusak kemauane."
Lan banjur aku langsung kandha, kuwi ora bener, enteni sedhela, bapakku iku wong sing paling apikan, aku durung nate
weruh dheweke nesu, durung nate weruh kekerasan saka dheweke.
Aku ngomong kabeh marang kamera, langsung menyang kamera SRF.
Juru kamera padha kesusu-kesusu, sutradarane wis kaya ngono, suasanane rada aneh.
Lan aku mikir, pungkasané kita wis nindakake. Saka saben swara.
Wong-wong banjur bisa ndeleng dhéwé.
Apa kuwi disiarkan?
Lan banjur, kuciwa ora suwe teka, amarga aku mlaku-mlaku maneh ngubengi aula.
Sethithik mengko, aku weruh loro-lorone padha mbaleni wawancara ing ceruk sing didhelikake, tanpa aku.
Mesthi wae, iku ora tau disiarkan.
Dadi kowe ngerti yèn kuwi ora dikarepake.
Lan saiki, kanggo saben wong sing lagi neliti iki lan uga kowe, minangka pendidik sing apik, nalika kowe nemoni goroh-goroh
iki, aku mung pengin ngomong yen media ora kasengsem karo kahanan sing saktenane, nanging uga wis kasedhiya sacara umum.
Bapakku wis nulis buku, Educate with Vision.
Iku tansah dadi fokus.
Kita uga nindakake tur kulawarga sakabehe ing ngendi kita pancen nyedhiyakake lagu-lagu sakabehe kanggo tema iki.
Kabeh wong bisa crita babagan kepiye dheweke ngalami iku.
Kabeh wong bisa ndeleng kuwi.
Lan kowe ora bakal nemokake omong kosong kaya ngono ditulis ing kana.
Nanging aku kepengin ngomong sawetara tembung babagan iki, amarga iki bab sing nyentuh saben wong.
Kanggo aku, frasa kunci yaiku 'ngedukasi kanthi visi'. Visi.
Amarga kuwi carane kowe bisa nyimpulake cara ngasuh wong tuwaku.
Amarga Bapak tansah ngandhani kita yèn kabèh iku bab kekuwatan.
Ing kana, perang-perang, korupsi, eksploitasi, kuwi kabèh kekuwatan peteng.
Lan padha ngetuk ing atiné kita wiwit isih cilik.
Lan kabeh sing kelakon ing donya gedhe lan amba diwiwiti saka kene ing ati. Rebutan, iri, maling.
Lan visiku mesthi kanggo ngalahake kejahatan ing atiku lan banjur ing saindenging jagad.
Lan Gusti ing sajroning atiku bisa lan bakal ngalahake kejahatan.
Lan dheweke uga butuh kita kanggo kuwi.
Dheweke ora bisa nindakake dhewekan. Dheweke butuh wadah.
Lan ora ana bedane apa aku ngatasi prekara cilik lan ala ing urip saben dinane utawa prekara gedhe.
Kalorone mbutuhake kekuwatan gaib.
Ing loro-lorone, ora cukup mung niat nindakake kabecikan.
Lan mangkono carane dheweke nggedhekake kita.
Mangkono carane aku ngalami.
Lan ing saben bab, padha tansah nuntun kita nganti mateng, supaya kita dhéwé nyadari, "eh, iki salah."
Ah, kuwi perang.
Iku tumindak terorisme cilik.
Lan aku pancen kudu ngomong, Bapak ora nggedhekake kita nganggo teori yin-yang, ngomong, ya, iki ala lan iki apik,
lan kudu dijaga supaya imbang, banjur kabeh bakal becik.
Amarga kejahatan, sanajan mung 10%, bakal tansah perang nglawan kabecikan, nyolong saka kabecikan,
nindhes kabecikan, lan nggawe kabecikan dadi budak.
Dadi teori yin-yang iki dudu cara kita dibesarké, amarga ing kulawarga kita uga padha.
Kowe ora bisa ngomong, ya, maling cilik sing nyolong saka kita, liyane ora apa-apa.
Kowe ora duwe tentrem maneh ing kulawargamu.
Kejahatan kudu dikalahake dening kita.
Mulane semboyan kulawarga kita mesthi tentrem lan sepi kanggo kabeh wong.
Lan mulane kita kerep lungguh pirang-pirang jam nalika ana kedadeyan, nganti kabeh wong seneng,
nganti kabeh wong merdeka ing jeroné ati lan tentrem.
Lan banjur, amarga fitnah kuwi, bapakku pancen ditahan kanggo disidik.
Lan dhèwèké diinterogasi lan kita kabèh langsung dipanggil saka sekolah, dipriksa
pratandha kekerasan, mung ing gelombang iki kabèh.
Lan kuwi ternyata mung badai ing cangkir teh.
Kowe ngomong iki mung badai ing cangkir teh, kowe nduwé tentrem kaya ing swarga ing kéné, yèn kabèh wong
kaya kowe, kita ora bakal ana gawéan manèh ing kéné.
Kuwi sing diomongake polisi, kuwi sing diomongake para panguwasa iki.
Lan saiki aku kudu ngomong, ya, dheweke ora bakal duwe pakaryan maneh, nanging saiki polisi isih duwe akèh pakaryan.
Padha kudu luwih asring menyang sekolah-sekolah.
Aku entuk informasi iki saka sumber langsung saka para guru, amarga bocah-bocah saiki pancen ora ngerti watesan maneh.
Ora ana apa-apa, saiki padha ora tumindak becik maneh, tegese padha rusuh, kasar, banjur polisi uga ana ing kana, ora nggawa
pentungan bambu, nanging nggawa piranti, lan para guru uga kesel.
Padha ora bisa maneh ngadhepi bocah-bocah iki.
Dadi, mung cathetan cekak babagan iki:
Ideologi iki sing ngomong manawa ora ana maneh tapel wates.
Kabeh diijini.
Ora ana sing apik utawa ala maneh.
Kowe uga dadi wanita lan priya lan kabeh nuansa ing antarané; ing kono ora ana orientasi maneh.
Iki uga minangka fenomena anyar kanggo aku.
Lan, kowe ngerti, iki ora ana maneh tabu, ora ana maneh watesan, aku bakal ngomong kaya ngomong manawa sapi ora perlu pager maneh
amarga pager kuwi nyekel sikilé, saiki sapi bisa mlayu-mlayu ing dalan lan sanajan ana wong sing
mati nalika nabrak sapi, nanging kuwi kekerasan.
Ora ana maneh watesan.
Aku mung pengin ngomong yèn aku mikir yèn ideologi iki sing ngomong yèn ora ana wates uga dadi bab anyar tenan, lan mula
kowe bisa ngetutaké aku, apa kowe paham maksudku? Ya, ya, mesthi.
Aku kepengin ngomong babagan buku iku.
Yen kowe nindakake riset, kowe bakal nemokake yen kowe wis nerbitake buku sawetara taun kepungkur bareng karo
sedulurmu Simon lan David sing judhule: "Mum, tulung didik aku."
Apa kuwi saktenane buku pandhuan kanggo apa sing sampeyan omongake barusan, yèn sampeyan uga kudu netepake watesan?
Kaping pisan, judhul iki nggawe kowe ngernyut.
Kaping pisan, judhul iki minangka kutipan, kutipan provokatif saka sawijining kedadeyan nalika bocah wadon
umur sewelas taun teka ing kantor bapaké karo nangis.
Dheweke ndeleng kita kaya bocah-bocah, nanging uga ndeleng awake dhewe, lan dheweke kandha, "delengen, anak-anakmu bisa tresna."
Anak-anakmu bisa nindakake kabecikan.
Aku ora bisa nindakake. Aku mesthi kudu nindakake sing salah.
Aku mesthi kudu ora sarujuk. Aku ora bisa tau manut.
Ibuku uga ora tau nyentuh aku. Dheweke ora tau netepake watesan kanggo aku.
Lan dheweke pancen nyuwun marang bapaké kanthi nangis, supaya bapaké takon marang ibuné apa
bapaké bisa nggunakake cemeti ing wektu kaya ngono.
Dadi dhèwèké nyumurupi kuwi lan mung maringi kita kasempatan iki kanggo ngomong kepiye raos
kita nalika ana wates cilik sing ditemtokaké.
Mung conto godhong cilik, kowe nyopot, ana ing njaba, mung dicubit sethithik, miturutku, nanging
mung ing kahanan istimewa sing pancen dibutuhake.
Maling cilik, kunci cilik. Maling gedhe ora bisa maneh.
Para bandar narkoba, perampok bank, tukang goroh, tukang goroh cilik, tukang goroh gedhe,
politisi, apa wae, kowe ora bisa uwal kanthi cepet maneh.
Ing kono kita nduwé kasempatan mung kanggo ngobrol sethithik babagan kuwi.
Mung carane kita ngalami lan kita durung tau ngalami apa-apa kaya nesu utawa hubungan sing durung rampung.
Nanging iki dibesar-besarké, kaya-kaya tunas bambu iki siji-sijiné masalah sing isih ana ing donya iki.
Iki, sing wis dadi praktik umum atusan taun, malah ewonan taun, yaiku yen ing kahanan ekstrim, wates ditandhani.
Lan kuwi pancen sing tak omongake: kenapa para Satanis nduwé preinan paling gedhé ing Dina Pendidikan Tanpa Kekerasan?
Amarga ing kana papan panggonané kanggo ngembangaké setan-setan sing pancen hebat.
Yen kowe ora netepake watesan apa-apa, kowe bisa ngomong, "lakoni apa wae sing kowe karepake."
Pergi menyang endi wae sing kowe karepake.
Anak-anak cilik teka, setan-setan cilik lagi dipiara.
Kita mung ngomongake bab awake dhewe, bab kanca-kanca sekolah, bab kepiye rasane nalika kowe lungguh
nangis lan nyadari yen kowe ora bisa nindakake sing bener.
Aku kecanduan obat-obatan.
Aku nduwé kanca siji sawisé sijiné ing kéné.
Aku diperbudhak déning napsu lan dosa.
Aku kepéngin ana wong sing wis nuduhaké marang aku ngendi watesé nalika aku isih cilik.
Lan ing kono aku kudu ngomong, kuwi sing diduwèni wong tuwa kita.
Bapakku ngakoni iku.
Maksudku, topi bambu kuwi isih lumrah nganti atusan taun.
Iku saiki dadi ideologi anyar.
Aku pengin ngomong dhisik yèn kowe isa nindakake apa waé sing kowe karepake. Ngomong
jujur, aku krasa kepéngin njupuk dompetmu saiki.
Iku ideologi iki.
Aku bisa nindakake apa wae sing tak karepake, kapan wae sing tak karepake.
Nanging ideologi iki ora bisa amarga banjur kowe duwe masalah, amarga aku nyolong dompetmu.
Kowe weruh, mesthi ana sakabehe.
Lan ing kono aku ngomong yèn Bapak isih mbukak bab kuwi.
Nanging kenapa padha nindakake kaya ngono ing Geschiss?
Mulané aku wis nyebutaké mau: sanajan kabèh wong rumangsa yèn tongkat bambu iku masalah paling gedhé sing isih
kita duwé, padha nglontaraké bom lan nglarani wong-wongé.
Lan ora ana sing ndeleng ing kana.
Apa kowe bisa ngikuti sethithik?
Ya, mesthi.
Ya, aku kalebu generasi sing ibuku lan bapakku kadhangkala, kaya sing diomongake, kliru.
Lan ana sawetara uga ing mburi.
Ibuku tansah nggunakake sendhok kayu.
Lan sanajan wong liya ngomong kosok baline, aku ora mikir yen kuwi nimbulake cilaka marang aku.
Kadhangkala, uga migunani.
Saiki, wong-wong padha kandha yèn kowe ora nindakake prekara kaya ngono manèh.
Ya, nanging aku pancen nyaranake buku iku uga, amarga spektrum carane wong tuwa kita ngopeni kita pancen fantastis.
Ditampilake bola-bali, delengen, yen iki terus, yen kowe nindakake iki saiki, apa tegese kanggo lingkunganmu?
Apa tegese kanggo adhimu yen kowe nyolong saka dheweke saiki? Apa tegese?
Lan banjur adhiku nerangake ing buku carane dheweke miwiti nyolong dhuwit saka laci kasir.
Lan tansah nyelundup-nyelundup, tansah nyolong.
Banjur dheweke wiwit nyolong ing sekolah.
Dheweke nyolong pulpen saka murid-murid.
Lan dheweke saya muram, saya krasa abot.
Ing pungkasan, dheweke ora duwe nilai apik maneh, mung prestasi sing ala.
Dheweke ora krasa waras maneh.
Lan nalika dhèwèké kandha yèn mung ndelok wates kuwi wis maringi rasa bébas, kuwi ora apik.
Utawa siji maneh, banjur aku kudu ngrampungake crita kuwi, banjur dheweke ngadeg ing ngarep kelas, kandha, "Aku
nyolong saka kowe, aku nyuwun pangapunten," lan nangis.
Kabeh murid ing kelas kuwi padha kegirangan banget.
Nalika kowe nyadari, hei, sing apik dadi apik maneh, sing ala dadi ala maneh.
Utawa aku kandha, kita uga tau ngalami tumindak panipuan nganggo bendera palsu ing kulawarga,
loro wong padha dolanan geni, banjur karpeté kobong.
Lha banjur, aduh, ya? Saiki wis rusak.
Banjur loro-lorone, sing luwih tuwa, padha mikir nyalahake adhine.
Lan banjur, adhiné wadon nglakoni tumindak terorisme cilik iki minangka operasi bendera palsu, kuwi pancèn dhèwèké, ta?
Sing mesthi wae ditemokake.
Kabeh wong seneng lan padha kandha yen iki ora apik.
Iku ora apik.
Kowe ora kena nindakake kuwi maneh.
Yen ora, bakal terus saya gedhe.
Lan kaya ngono uga ing buku: maling cilik, maling gedhe, perampok bank.
Nanging aku mung bisa ngomong yèn wong tuwaku wis ngopeni kita kanthi apik banget.
Ora ana nesu, kaya sing tak kandhakake, ora ana tembung kasar, ora tau.
Lan aku dhéwé malah ora kelingan nampa tongkat saka bapakku.
Aku uga ngrungokake. Apa kowe ngerti maksudku?
Oke, ayo kita tinggalake dhisik kahanan kulawarga Saseks.
Ayo maju siji langkah maneh.
Ayo padha rembug babagan video sing diarani bombshell iki.
Iku gagasanmu, babagan topik khusus.
Apa idèné ing mburi iki?
Critakake kuwi marang pamirsa kita.
Dadi idene yaiku bener-bener ngedorong video iki, supaya kabeh wong padha nuduhake bebarengan, lan nerbitake bebarengan ing
sak akeh basa sing bisa, supaya nduweni efek salju gundukan.
Lan saiki kahanané kaya ngéné karo perjanjian pandemi WHO iki, sing wis tak sebutaké sadurungé, ing ngendi kita njaluk marang
sapa waé sing bisa supaya ngunggahaké menyang salurané lan mbagikaké, amarga kuwi bakal ngasilaké efek bola salju
sing bisa nggayuh angka enem, pitu, utawa wolu digit mung sajrone sawetara dina yèn kita kabèh kerja bareng.
Lan aku uga kepengin weruh kerjasama antarane para pendidik sing béda-béda, ing ngendi kita padha ngomong bebarengan,
ayo padha majokake iki, kaya perjanjian pandemi WHO iki.
Wis ana demonstrasi ing Tokyo, Spanyol, perlawanan lagi muncul ing Hongaria, ing endi-endi, mula aku duwe
pirang-pirang negara Afrika sing ora kepengin dheweke maneh.
Kowe weruh, kita wis nembus kéné, lan aku mikir yèn yèn kita kabèh kerja bareng, kita bisa nggayuh akèh yèn kabèh padha melu.
Nanging saiki kita duwe Undhang-Undhang Layanan Digital iki, sing uga kita ing AUF1 diadhepi.
Kowe ngatasi iki kepiye?
Apa sampeyan duwe strategi kanggo nyingkiri sensor?
Ya, saktenane wis rolas taun saiki. Rolas taun kepungkur, bareng karo Kla-TV, kita miwiti mbangun jaringan pangiriman manual, sing
pancen mandiri saka internet, saka wong siji marang wong liyane. Iku lembaran kertas sing ana informasi ing
ngarep lan mburi, diterbitake saben minggu ing wangun cekak.
Lan kita saktenane wis mbangun jaringan iki suwene rolas taun, ing ngendi kita nyambung sacara fisik, tegesé kita metu saka
anonimitas, ora mung aku sing diarani siji-siji 777, nanging kita padha ngerti alamat pos, rincian kontak, lan nomer telpon siji
lan sijiné, lan saiki uga dadi fokus kita, ing ngendi aku uga ngajak kowe, para pamirsa, supaya metu saka anonimitas, saling
menehi alamat lan nomer telpon. lan nomer telpon. Yen kowe kepengin, kowe uga bisa nyambung karo kita. Uga penting nyambung
karo negara-negara liya. Iki pranala: www.kla.tv-vernetzung. Kanthi mangkono, kita bisa langsung kenal siji lan sijine, banjur
anggota tim kita sing paling cedhak bakal ngubungi kowe, lan kowe bakal ngerti, "Ah, kowe manggon ing kana, lan yen ana sensor,
sampeyan bakal nampa koran utawa program saka aku. Kita kudu fokus tenan marang iki amarga kita wis dibusak lan diblokir
ing pirang-pirang platform, utamane nalika kita ngliwati wates siji yuta, sing dadi prioritas nomer siji kanggo aku.
Kita saiki wis meh tekan garis finish edisi dina iki saka Spielmacher AUF1, sing bakal rada luwih dawa tinimbang biasane.
Mbalèk marang pitakon babagan teladan: apa ana teladan ing uripmu? Aku kira bapakmu, nanging apa uga ana
teladan sing maringi inspirasi marang kowe ing pakaryanmu minangka manajer produksi lan pembawa acara?
Ya, Pak, Ibu, Zita, Daniela, Ruth, Bettina, padha dadi pejuang garis ngarep kita, wis slamet saka badai paling ekstrim, lan
miturut aku padha pantes disejajarke karo tokoh-tokoh paling misuwur ing Kitab Suci. Yen kowe bisa tetep teguh nalika
ngadhepi badai kaya ngono, mula padha dadi teladan kanggo aku.
Apa tegese kabagyan kanggo sampeyan ing urip sampeyan saiki minangka wanita enom umur 36 taun?
Urip karo Gusti Allah
Yen kowe bisa nyuwun mung siji bab kanggo wong, apa kuwi?
Supaya padha ngalami apa sing tak alami saben dina, nanging padha uga bisa nindakake yen kepengin. Aku ora mung pengin omong
kosong, mula kowe uga bisa hubungi kita lan melu yen kepengin ngalami kepiye kerjo bareng organik kuwi. Kaya sing wis tak
kandhakake, Ana akèh bidang sing bisa sampeyan melu, nanging aku kepéngin kabèh wong bisa ngrasakaké
kaya ngéné iki, iki pancèn narik kawigatanku, ya.
Nalika Lois Sasek ngalami wektu sing ala, nalika kabar ala teka, nalika dheweke nesu, kepiye carane
metu saka kahanan kuwi lan bali marang kabagyan?
Aku ndedonga, aku ngomong karo Gusti bab iki saben esuk uga, aku tansah nindakake paling ora sakjam, mung
supaya aku entuk dhukungan saka Gusti, amarga yen ora, aku ora bakal bisa ngadhepi kabeh iki.
Yen aku perlu, aku nangis ing pundhaké. Kowe bisa nyandhak marang dhèwèké. Kuwi jinis hubungan sing diwenehake ibu lan bapak kanggo
kita. Iku dadi sumber panglipur, kekuwatan, lan kapercayan. Iku maringi aku katresnan tanpa wates.
Kanggo aku, iku cetha dadi panggonan pangayoman.
Banjur, kanggo nutup program iki, aku kepengin nggunakake sambunganmu karo Gusti. Apa kowe bisa dadi semacam
peramal kanggo kita dina iki lan ngandhani kepiye donya bakal berkembang sajrone sawetara taun ngarep?
Mangkono, padhang tansah luwih kuwat tinimbang pepeteng, kabeneran tansah luwih kuwat tinimbang
goroh, lan kabecikan tansah menang nglawan kabecikan.
Nanging sepira cepeté iki kelakon sakabèhé gumantung marang kita, amarga cahya butuh
awak, kabeneran butuh awak, kabecikan butuh awak.
Lan tanpa kita dadi wadah kanggo sipat-sipat iki, tanpa kita dadi pembawa kakuwatan kamenangan saka Gusti Allah
iki, ora ana apa-apa sing bisa digayuh, iku kapercayaanku.
Nanging yen kita jejaring, yen kita nglambangake sipat-sipat apik iki, banjur aku kandha Babilon bakal
tiba sajrone sakjam, kaya sing kacathet ing Kitab Suci.
Lan iku pangarep-arepku, pracayaku, manawa kita bisa nggayuh iki bebarengan.
Para pamirsa, yen sampeyan ora bisa rawuh ing gréja dina iki, saiki sampeyan dibebasake yen wis nonton
program iki, amarga ana sing ilahi ing program iki, matur nuwun marang rawuhe Lois Sasek saka Kla-TV.
Matur nuwun sanget wis kasedhiya kanggo program iki.
Mangga sampaikan salam hormat kami saka tim AUF1 kanggo kulawarga panjenengan.
Kita seneng ndhukung sampeyan ing pakaryan sampeyan.
Mbok menawa kita bisa ngembangake kerjasama iki luwih adoh, amarga aku wis nemokake siji utawa
loro kesamaan ing uripe Ivo Sasek lan Stefan Magnet.
Kalorone iku pejuang perlawanan sing teguh lan dihormati dening kabèh pihak, lan mbok menawa sawijining kerjasama, utawa
nguwatake kolaborasi, bakal luwih masuk akal. Matur nuwun sanget.
Para pamirsa, kita duwe panyuwunan kanggo sampeyan.
Sebarake program iki. Mangga uga bukak Kla-TV.
Ayo padha kumpul bebarengan kanggo mbentuk sawijining badan sing nyengkuyung kabecikan lan ngrubuhake
Babilon, lan ditutup karo tembung-tembungé Lois Sasek.
Matur nuwun kanggo perhatian panjenengan.
Mugi-mugi kabegjan. Sampurno rawuh malih.