Разам з многімі іншымі выжылымі, 50 чалавек з розных краін апублікавалі свае досведы рытуальнага гвалту.
Тлумачэнне: Сатанінскі рытуальны гвалт — гэта найбольш жахлівыя злачынствы, здзейсненыя членамі
окультных груп, часта ў рамках сатанінскіх цырымоній.
Тысячы тых, хто выжыў, ахвяр, сведкаў і тэрапеўтаў па ўсім свеце паведамляюць пра сексуальны
гвалт, катаванні і нават рытуальныя ахвярапрынашэнні.
Паводле іх інфармацыі, гэта злачынствы, здзейсненыя добра звязанай і высокаарганізаванай элітнай
групай злачынцаў, якая добра ведае, як абараняць сябе.
У супрацоўніцтве з прадзюсарамі праекта «50 галасоў рытуальнага гвалту» гэтыя 50 ацалелых
апісваюць свой вельмі асабісты досвед у сваіх відэа.
Гэтыя сведчанні прывялі да атрымання каля 10 гадзін відэаматэрыялаў.
У гэтай праграме мы хацелі б даць лаканічны агляд гэтых шматлікіх, паасобку ўнікальных, але часта падобных лёсаў.
Справаздачы паказваюць, што гэтыя рэчы не абмяжоўваюцца далёкімі краінамі.
Хутчэй, становіцца відавочным, што гэтыя акты гвалту адбываюцца практычна на кожным кантыненце.
Нават на парозе нашага дому тут, у Германіі, Швейцарыі і па ўсёй Еўропе.
Мы пазначылі на карце свету месцы, паведамленыя 50 сведкамі.
Многіх з іх не толькі рытуальна здзекаваліся ў адным месцы або падвяргалі жорсткім працэдурам
кантролю розуму, але і перадавалі з краіны ў краіну.
У выніку многія імёны тых, хто выжыў, сустракаюцца ў некалькіх месцах на карце.
Ужо па адной гэтай карце свету і назвах становіцца зразумела, што злачынцы, хутчэй за ўсё, часта
з'яўляюцца добра звязанымі на міжнародным узроўні групоўкамі.
Варта адразу адзначыць, што наступныя кароткія апісанні і спісы ахопліваюць толькі малую частку таго, што,
паводле ўласных сведчанняў ахвяр — тых, хто выжыў пасля гэтых зверстваў, — ім давялося вынесці.
Поўны змест можна прагледзець на сайце «www.50voices.org».
Спасылку вы знойдзеце пад праграмай і ў тытрах.
У якім узросце сведкі сутыкнуліся з гвалтам?
Большасць з 50-ці ацалелых сведкаў сатанінскіх і окультных рытуалаў перанеслі свае пакуты ў вельмі раным узросце.
Многіх сексуальна даймалі ў немаўлячым або раным дзяцінстве.
Да васьмі-дзевяці гадоў ужо ў самай позняй чарзе і іншыя, хто не зазнаў злоўжыванняў у немаўляцтве, таксама
пачалі пакутаваць ад пастаяннага гвалту, катаванняў, сексуальных злоўжыванняў і маніпуляцый.
Прычына гэтага ў тым, што дысацыяцыя, выкліканая траўмай, магчымая толькі ў маладым узросце.
Такім чынам, дзеці ў кульце праграмуюцца на тое, каб стаць наступным пакаленнем злачынцаў і
выконваць пэўныя задачы, такія як дзіцячая прастытуцыя.
Хто прывёў выжылых у колы злоўжыванняў?
Многія з гэтых людзей нарадзіліся непасрэдна ў сем'ях або кланах, звязаных з окультнымі, педафільскімі ці сатанінскімі культамі.
У гэтым кантэксце часта згадваюцца масоны, як у выпадку з Пія са Швейцарыі.
Караіна з Германіі распавядае пра членаў ложы, якія пазнаёмілі яе з культавымі коламі.
Несджа сцвярджае, што яе бацька быў сатаністам.
Рыке Шван з Германіі таксама вырасла ў сям'і, якая шанавала д'ябла.
Хэйз таксама нарадзіўся ў моцнай культавай сям'і ў Германіі.
Яна сказала, што сваякі ганарыліся сваім радаводам.
Усе яны былі суддзямі, салісітарамі, дэтэктывамі і г.д.
Яе дзед быў псіхолагам, а бабуля нават выкладала псіхалогію ва ўніверсітэце.
Пазней Хэйз быў адпраўлены ў Злучанае Каралеўства і Ірландыю.
Адзін з многіх прыкладаў выхавання ў сям'і сатанінскага культа — сведчанне Каі:
Абодва бакі маёй сям'і каралеўскай крыві, асабліва па бацькоўскай лініі, якая англійская і даволі высока стаіць у каралеўскім
родзе, і я лічу, што гэта была адна з прычын, чаму мяне абралі.
І ў маёй сям'і ёсць палітычныя сувязі з абодвух бакоў.
Такім чынам, існуе шмат магчымасцей таго, як усё пачалося.
І я лічу, што гэта, напэўна, ідзе яшчэ з пакаленняў.
Аннэке з Бельгіі распавядае пра шлюбную пару, якая стала блізкай сям'і.
Затым іх адвялі да міжнароднага пасярэдніка сатанінскіх сетак.
Сведка з раёна Франкфурта кажа, што трапіла ў сатанінскія колы праз працадаўцу свайго бацькі.
Гэты працадаўца быў кіраўніком буйнога нямецкага банка.
Сведка з Швейцарыі, Ева Фрай, падчас знаходжання ў бальніцы ў Лазане ўступіла ў кантакт з
сатанінскімі коламі праз персанал бальніцы.
Іншыя паведамляюць, што ўсынавіцелі, выхавальнікі або супрацоўнікі школ, духавенства ў
цэрквах увялі іх у адпаведныя сатанінскія культы.
Гларыфікацыя сатанізму? Што адбываецца ва ўсім свеце?
Выжылыя часта гавораць пра сатанінскія колы, сатанінскія рытуалы і сатанінскія культавыя
сем'і, у якія яны нарадзіліся або ў якія іх увялі.
У гэтых колах здзяйсняюцца самыя агідныя і неймаверныя зверствы, у тым ліку жорсткія чалавечыя ахвярапрынашэнні.
І прама цяпер па ўсім свеце людзі спрабуюць паказаць сатанізм як захапляльны і прывабны.
Інтэрнэт перапоўнены прапановамі адзення з сатанінскімі матывамі, эзатэрычных аксесуараў і д'ябальскіх татуіровак.
У музычных відэа і мастацкіх фільмах паказваюцца самыя вычварныя сатанінскія сцэны і жудасныя рытуалы, і гэтыя
відэа ніякім чынам не падвяргаюцца цэнзуры або блакіроўцы.
Нашы парламенты выстаўляюць карціны вельмі сумнеўных мастакоў, такіх як Лена Біргіта
Кронквіст Тунстрэм са Швецыі і Бернхард Прынц.
Ніхто з іх не пазбягае адлюстравання рытуальнай жорсткасці ў сваіх працах.
Парадаксальныя і трывожныя перформансы сербскай «перформанс-артысткі» і высокапастаўленай
сатаністкі Марыны Абрамовіч таксама на працягу многіх гадоў у СМІ раздзьмуваліся як мастацтва.
. Можна было б звясці гэта да банальнасці, сказаўшы, што гэта ўсяго толькі мастацтва і мода, усяго
толькі адзенне, карціны, татуіроўкі, відэа і г.д.
Аднак сведчанні 50 ацалелых ад сатанінскіх окультных рытуалаў раскрываюць, што стаіць за гэтай сатанінскай ідэалогіяй.
Па гэтай прычыне мы не хаваем ад нашай аўдыторыі зверствы, якія давялося вынесці ахвярам у «50 галасах».
Таму наша папярэджанне: гэтыя апісанні не для слабанервовых і, перш за ўсё, не для
дзяцей і маладых людзей, маладзейшых за 18 гадоў!
Не для слабанервовых!
Што давялося вытрываць самім сведкам у якасці ахвяр?
Для ўсіх сведкаў галоўнымі праблемамі былі сексуальны і рытуальны гвалт, згвалтаванне, пагрозы смерці і, вельмі часта, катаванні.
Многія з ахвяр таксама падвяргаліся групавым згвалтаванням падчас больш маштабных рытуалаў.
Многія іншыя, такія як Шанталь Фрай з Швейцарыі, Луна з ЗША і Наталі з Германіі, паведамляюць пра жахлівыя
паляванні з удзелам дзяцей, з якіх яны ледзь выжылі.
Яны ў асноўным праводзіліся ў лясах удзельнікамі элітных колаў.
Давіда пераносілі па Еўропе, і ён быў сведкам падобных паляўнічых сцэн у сістэме тунэляў пад Вэстмінстэрам.
Яго прадалі ў чатыры гады ў сексуальныя рабы і з ім абыходзіліся жорстка ў тым ліку ў Ватыкане.
Іншыя, такія як Крысцін з Злучаных Штатаў, у дзяцінстве былі вымушаныя служыць сексуальнымі рабынямі святарам.
Эйша Рэйн таксама з Злучаных Штатаў і ў дзяцінстве была вызначана як «уласнасць» высокапастаўленага мормона.
Там яна перажыла самыя жорсткія рытуалы і цырымоніі — ад сексуальных гвалтаў да амаль смяротнага ўтаплення.
Эліза Э. таксама называе кіраўніцтва мараноў вінаватымі.
Многія дзеці, такія як Хаджар з краін нямецкай мовы, Кая з ЗША, Эрыка са Швейцарыі і Рэйчэл з
Аўстраліі, падвергліся гвалту ў парнаграфічных фільмах.
Некаторых з іх выкарыстоўвалі для эксперыментаў, згвалтоўвалі і зачароўвалі — часам на алтарах у цэрквах і замках — і
яны былі вымушаны нарадзіць сваіх дзяцей пад катаваннямі.
Сара і многія іншыя дзяўчаты-падлеткі ў Каліфорніі былі вымушаны нарадзіць дзяцей для ахвярапрынашэння ў якасці «маці-вытворчых».
І ёй давялося глядзець, як яе ўласнае дзіця было кінута ў бездань у ахвяру.
Дыяна з ЗША паведамляе, што на ёй праводзіліся эксперыменты па развядзенні.
І мяне выкарыстоўвалі для тэхналогіі ўнутрычэраўнага апладнення.
Я быў на гэтым доследным трусіку.
Мяне выкарыстоўвалі для праекта «Чалавечы геном», для такога роду эксперыменту.
Я памятаю, як мяне вазілі ў розныя месцы.
Зона 51, Стэнфардскі ўніверсітэт, Чорны лес у Германіі і, як згадвалася, Вестмінстэрскае абацтва і
Тавістыкскі інстытут, тунэлі пад ім у Лондане, Англія.
Я таксама нарадзіла двайнят у будынку «Скул энд Боўз» Ельскага ўніверсітэта.
Я таксама памятаю некалькі падземных ваенных баз пад Вашынгтонам, акруга Калумбія.
Іншых сведкаў прапаноўвалі або «здымалі» розным людзям у дзяцінстве.
Гэта датычыцца, напрыклад, Хаджар, якую яе педафіл-бацька аддаў у распараджэнне садыстам і сатаністам.
Эльке з Германіі таксама была «прададзена» педафільскаму сетцы.
Жанет Арчэр была сведкай таго, як рассякалі немаўлят і дзяцей, каб атрымаць іх кроў і мяса.
Яе прымусілі есці органы.
Яна называе гэта «тыповым рытуальным сцэнарыем».
Ізабэль з Германіі была згвалтаваная падчас рытуалу, калі ляжала на алтары, а нажом упіваліся ў яе спіну і плечы.
Кая з ЗША таксама распавядае пра згвалтаванні на алтарах у замках і палацах.
Падчас такіх рытуалаў яе апладнілі, і роды былі штучна выкліканы да заканчэння нармальнай цяжарнасці.
Тады Кая была вымушана забраць жыццё нованароджанага.
Іншыя, такія як Хэйз і Кэці Гроўвз з Злучаных Штатаў, былі вымушаны ўдзельнічаць у фільмах-снэф.
Снаф-відэа — гэта жывыя запісы забойстваў, убіўстваў і чалавечых ахвярапрынашэнняў; у дадзеным
выпадку — пераважна жывыя фільмы забойстваў дзяцей.
Што назіральнікі перажылі — дзе яны павінны былі прысутнічаць?
Сведка Аннеке Лукас перажыла жахлівы досвед падчас сустрэчы «Більдэрберг» у 1972 годзе ў Бельгіі.
Пакуль яе гвалтавалі, у той жа пакоі зарэзалі іншае дзіця.
Многія іншыя сведкі таксама былі вымушаны назіраць, як катавалі дзяцей, рытуальна згвалтоўвалі
іх або, у некаторых выпадках, жорстка забівалі.
Нямецкая сведка Элізабэт Шэфер паведамляе пра знявечванне, павешванне, збіццё, бізуноў, апусканне ў гарачую ваду і
здыманне шкуры з галавы нованароджанага дзіцяці, якое загінула.
Крысцін з Луізіяны, Канада, паведамляе пра ахвярапрынашэнне дзіцяці ў імя Сатаны мандрынёрам і святаром.
Лілі была сведкай зверстваў у каталіцкіх цэрквах, замках і палацах.
Яна бачыла, як цяжарным жанчынам, пакуль яны яшчэ былі жывыя, рассякалі жываты, даставалі немаўлят, а потым вымалі ўнутранасці.
Марыя была сведкай таго, як дзетак жорстка катавалі, асабліва ў царкоўных сценах.
Філіпа з Новай Зеландыі мусіла быць там, калі людзям у якасці пакарання зрывалі скуру з цела.
Сью з Каліфорніі стала сведкай таго, як на палявым лагеры дзіця спалілі на вогнішчы.
Большасць з 50 сведкаў павінны былі прысутнічаць, калі прыносіліся ў ахвяру іншыя дзеці.
У некаторых выпадках іх сэрцы або іншыя органы выразалі, пакуль яны яшчэ былі жывыя.
Падчас гэтых сатанінскіх рытуалаў прысутныя пілі кроў, большасць з якіх былі апранутыя ў халаты, і елі органы.
Дзетак таксама гатавалі, і толькі потым ялі мяса і органы.
Сведку, Максу Лоўэну з Італіі, давялося назіраць, як у будынку пад Ватыканам прыносілі ў ахвяру дзяцей.
Іх рассяклі жывых, і тут таксама прысутныя пілі дзіцячую кроў і елі іх органы.
... «Досвед, з якім я цяпер сапраўды змагаюся, пасля таго, як, так бы мовіць, усё гэта ў мяне ўсвядомілася, — гэта вечарынкі з
адрэнахрамам, на якія я мусіў хадзіць, дзе яны літаральна жорстка абыходзіліся з немаўлятамі і вельмі
маленькімі дзецьмі, каб выпрацаваць у іх у крыві адрэналін.
І тады я ўбачыў, што яны забівалі гэтых дзяцей і немаўлят, каб атрымаць кроў.
Яны або пілі кроў, або, калі былі сапраўднымі фанатыкамі, уводзілі яе ўколам.
І гэта сапраўды дрэнна, што мне даводзіцца з гэтым мець справу.
Сведка са Швейцарыі, Свалі, распавядае, што ёй давялося адрачыся ад сваёй хрысціянскай веры:
Аднойчы я зайшоў у пакой, і ўсе, каго я любіў, віселі на крыжы.
І яны сказалі мне, што будуць забіваць іх па аднаму, пакуль я не адракуся ад сваёй веры.
Потым я быў вымушаны глядзець, як шэсць з іх пакутліва паміралі на маіх вачах.
Ці былі дзеянні здзейснены самімі сведкамі пад знешнім уплывам?
Эвелін з Швейцарыі мусіла рэзаць чалавечае мяса на кухні царквы.
Некалькі жанчын-сведкаў з Злучаных Штатаў былі навучаны забойцам пад знешнім уплывам.
Сведка Аннеке з Бельгіі была навучана як прынада для дзіцячых гвалтаўнікоў.
Пазней гэтых мужчын знялі на відэа, калі яны гвалтавалі дзяцей, каб зрабіць іх уразлівымі да шантажу.
Большасць маленькіх дзяцей не выжылі пасля палавых актаў з гэтымі мужчынамі.
Карын, швейцарка, паведамляе, што з першапачатковай дапамогай злачынцаў ёй давялося
адрэзаць пенісы 20-30 в'етнамскіх хлопчыкаў-бежанцаў.
Падрабязнасці гэтага сатанінскага рытуалу настолькі невымоўна жорсткія, што мы не жадаем апісваць іх тут.
Хлопцы ўсе памерлі пасля.
Даг з Аўстраліі расказвае, як у трохгадовым узросце яму давялося зарэзаць дзяўчынку таго ж узросту.
Адзін з злачынцаў накіроўваў сваю руку.
Шанталь Фрай са Швейцарыі была вымушана забіць сяброўку з пісталета, якая потым памерла ў пакутах на яе вачах.
Яе культавы бацька таксама прымусіў яе забіць уласную сястру.
На шчасце, яна перажыла самыя сур'ёзныя траўмы.
Элізабэт Шэфер з Hessey і Лілі, таксама з нямецкамоўнага рэгіёна, былі вымушаны забіць нованароджаных немаўлят.
Лаўру з Баварыі таксама прымусілі пад пагрозай расправы забіць немаўля, якое яшчэ было звязана пупавінай – паводле
яе апісання, гэта было сатанінскае рытуальнае забойства.
Хэйз паведамляе: «Яны хацелі, каб я ўзяў наж і пашкодзіў аднаго з дзяцей».
Урэшце, гэта быў мой дзед, які трымаў мае рукі і забіў гэтае дзіця.
Мэры Спэроў з Злучаных Штатаў паведамляе пра нешта падобнае:
Яны далі мне наж і сказалі, што я павінен дапамагчы забіць хлопчыка.
І я адмовіўся. І яны сказалі мне: «Калі не будзеш падпарадкоўвацца, мы будзем працягваць
забіваць дзяцей такім чынам, пакуль не падпарадкуешся».
Я адчуў, што мушу дапамагчы, інакш памерлі б іншыя дзеці.
Філіпа з Новай Зеландыі мусіла піць кроў ахвяр і есці іх вараную плоць.
Пасля рытуалу ёй трэба было ўсё бездакорна прыбраць і пахаваць памерлых на тэрыторыі месца рытуалу.
Ніна са Швейцарыі была вымушана дапамагаць расчляняваць целы ахвяр рытуальнага гвалту, а потым скідваць іх у бочкі з кіслатой.
Яна кажа, што ў іх ёсць цэлыя ўстановы, дзе яны пазбаўляюцца ад дзяцей.
Як прымусіць дзяцей рабіць такія жахлівыя рэчы?
Большасць тых, хто выжыў, распавядаюць пра здзекі і гвалт з ранняга ўзросту.
Сюды адносяцца маніпуляцыі, псіхалагічны ціск, катаванні, такія як электрашокі і вадзяное пакаранне , збіццё і фізічны
гвалт, пагрозы смерці, згвалтаванні і ўтрыманне ў клетках — часта на працягу некалькіх дзён запар без ежы і вады.
Выкарыстанне наркотыкаў таксама згадвалася часта.
Ёсць яшчэ адзін спосаб прымусіць дзяцей рабіць тое, чаго яны звычайна ніколі не рабілі б:
Злачынцы аказвалі на дзяцей велізарны ціск, пагражаючы шкодай іх любімым жывёлам або блізкім людзям.
Гэта можа дайсці да таго, што любімых хатніх жывёл забіваюць, а блізкіх жорстка катаваць або забіваюць,
калі дзеці не робяць тое, што загадваюць злачынцы.
Потым віну ўскладаюць на абранага дзіцяці паводле дэвізу: «Калі б ты падпарадкаваўся,
дзіцяці ці жывёле была б зберажоная гэтая пакута».
Гэта паўтараецца, пакуль дзіця нарэшце не падпарадуецца.
Элі Харысан, якая сама з ранняга ўзросту пацярпела ад сексуальнага гвалту і гвалту, так
падсумоўвае сведчанні многіх ахвяр, з якімі яна працавала:
Калі я чую гэтыя сцвярджэнні, адно з самых жахлівых для мяне — усведамленне таго, што гэтыя маленькія
дзеці, па сутнасці, з'яўляюцца ахвярамі гандлю людзьмі.
Іх згвалтавалі некалькі дарослых злачынцаў у іхнім свеце, якіх яны любілі і якім давяралі.
Я маю на ўвазе, яны былі яе адзінымі абаронцамі, людзі, якія павінны былі яе абараняць і ахоўваць, —
менавіта яны яе эксплуатавалі і здзекаваліся з яе.
У якім асяроддзі адбываліся падзеі?
Многія ацалелыя неаднаразова згадваюць царкоўныя будынкі — адміністрацыйныя будынкі, навіцыят, самі цэрквы і
скляпы пад імі, а таксама сакрыстыі — як месцы злачынстваў.
Ваенныя базы, некаторыя з якіх знаходзяцца пад зямлёй – напрыклад, авіябаза МакДыла – апісваюцца як месцы злачынстваў.
Шпіталі, такія як тыя ў Лазане або, напрыклад, Армейскі шпіталь Вэлі-Фордж у ЗША, неаднаразова адыгрываюць ролю
ў рытуалах або катаваннях з мэтай кантролю над розумам.
Згадваюцца таксама падземныя памяшканні пад універсітэтамі і каледжамі ў ЗША, а таксама
пакоі пад старым горадам Салотурн у Швейцарыі.
У Злучаных Штатах, Новай Зеландыі і Аўстраліі вялікія, аддаленыя маёнткі часта апісваюць як месцы злачынстваў.
Глорыя Мастэрс, напрыклад, апісвае вялікі загарадны маёнтак, які належыць масонскай ложы ў Уэст-Оклендзе, Новая Зеландыя.
Потым нас павялі ў галоўную залу.
І там нас расклалі паводле рытуальнай схемы, нібы компас з пазнакамі на цыферблаце, і пачалося спеў.
Такім чынам, для мяне гэта быў тыповы прыклад.
Гэта здаралася вельмі часта, раз на месяц з масонцамі.
А потым у іншыя часы года на пэўных мерапрыемствах, якія яны праводзілі.
Такім чынам, гэта было ў асноўным у сельскай мясцовасці.
У Еўропе ў сведчаннях відавочцаў часцей за ўсё неаднаразова згадваюцца замкі і палацы.
Замак Вэвельсбург і Замак Гейдэльберг часта згадваюцца.
Аб Вестмінстэрскім абацтве і сістэме тунэляў пад ім таксама згадваюць некалькі ацалелых.
Майно, якое належыць брытанскай кароне, таксама, здаецца, адыгрывае важную ролю ў сатанінскіх рытуалах.
Ватыкан і яго падземныя збудаванні некалькі разоў згадваюцца як месца злачынства.
Свалі, Макс Лоўэн і Дэвід перажылі там жахлівыя падзеі.
Вілы, вялікія маёнткі і аддаленыя паляўнічыя дамы таксама неаднаразова фігуруюць у апісаннях, дадзеных
сведкамі сатанінскіх рытуальных цырымоній і ахвярапрынашэнняў.
Давайце пяройдзем да злачынцаў – хто яны?
Акрамя членаў сям'і, злачынцы ў асноўным з'яўляюцца высокапастаўленымі прадстаўнікамі
царкоўных, палітычных, дзелавых і акадэмічных колаў.
Аднак высокае дваранства, у тым ліку каралеўскія сем'і, таксама вельмі часта згадваецца ў сведчаннях.
Згадваюцца людзі розных рангаў: ад каталіцкіх святароў да монсіньёраў, біскупаў і нават былога кіраўніка Pro Familia.
Згадваюцца марманы, езуіты і, зноў і зноў, Каталіцкая царква.
Нават высокапастаўленыя ватыканскія чыноўнікі ўключаны ў спісы рытуальных забойцаў.
Кіраўнік буйнога нямецкага банка названы адным з вінаватых, гэтаксама як і людзі з нафтавага
бізнесу і знакамітасці са свету музыкі і кіно.
Выжылая Рэйчэл Вон з Аўстраліі назвала свайго ўласнага бацьку злачынцам, які быў масон і
розенкройцаўцам і працаваў на аўстралійскую разведку.
Рэйчэл таксама тлумачыць, чаму пра гэта даведваецца так мала, хоць многія людзі і ведаюць пра гэтыя жахлівыя рэчы:
Падчас пэўнага рытуалу дзіця забілі, а потым з'елі.
Было прыкладна 50 дарослых, і, напэўна, каля дзевяці дзяцей.
І людзям цяжка гэта зразумець: як гэта магчыма?
За гэтым мусіла б стаяць велізарная змова, каб усе гэтыя дарослыя захоўвалі гэта ў таямніцы.
Ну, гэта аб'яднальны рытуал для ўсіх іх.
Усе яны маюць інфармацыю адно пра аднаго.
У вас ёсць гэты кампраметуючы матэрыял.
Імёны ўдзельнікаў звычайна вядомыя.
Высокапастаўленыя бізнесмены, суддзі, уплывовыя дактары. Іх ніколі не прыцягвалі да адказнасці.
Таксама названы іншыя вінаватыя з палітычнай сферы: напрыклад, міністр абароны Бельгіі, віцэ-прэзідэнты і дыпламаты ЗША,
прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі, а таксама высокапастаўленыя дзяржаўныя чыноўнікі з Ірландыі і Новай Зеландыі, сярод іншых.
Паводле сцвярджэнняў, нават каралева была ўдзельніцай рытуальнага забойства.
Часта паведамляецца пра глабальныя сеткі.
Гэта пацвярджае той факт, што ахвяр часта перадавалі ў некалькі краін і яны падвяргаліся
адным і тым жа трэніроўкам па кантролі над розумам.
Масонскія ложы, розенкройцэры і іншыя окультныя групы часта адыгрываюць у гэтым важную ролю.
Я правёў некалькі начэй з баронам.
І я выжыў – чыста выпадкова, цалкам выпадкова.
Ва ўзросце дзевяці гадоў вельмі дзіўная сітуацыя, так бы мовіць, паставіла мяне ў іншыя ўмовы.
Хтосьці з глабальнай сеткі – да таго часу я быў дзіцём аднаразовага карыстання ў бельгійскай сетцы – і кіраўнік
гэтай сеткі, ..., які на той час быў міністрам абароны.
Ён перадаў мяне міжнароднаму сеткаўцу.
Гэта было падчас сустрэчы ў Білдэрбергу ў 1972 годзе.
Мне было дзевяць гадоў.
Што было найгоршым для ахвяр?
Мы прывядзём два прыклады, якія дэманструюць, што гэтыя рэчы адбыліся і працягваюць адбывацца ў вышэйшых колах:
«...другой найгоршай рэччу для мяне было бачыць, як у Ватыкане прыносяць у ахвяру дзяцей. Глядзець, як іх
прыводзяць і рассякаюць, і бачыць усіх тых VIP-асоб у пакоі.
Яны выконваюць гэтыя ахвярныя рытуалы, каб запрасіць дэманічных істот асяліцца ў іх.
(…) А для мяне гэта было… Убачыць само зло — гэта тое, што дагэтуль пераследуе мяне.
Піць кроў і есці плоць іншага чалавека было даволі жахліва.
Ну, не зусім жахліва, а вельмі жахліва.
І пах спаленага мяса, я ніколі гэтага не забуду.
Яны таксама спалілі целы.
А потым быў пэўны выпадак, калі каралева адсекла дзяўчынцы галаву.
Ёй было прыкладна столькі ж, колькі і мне.
І потым усвядоміць, што наступным буду я, калі не падпарадкуюся, калі не пагаджуся з гэтым.
Выснова: Нягледзячы на тое, што на працягу дзесяцігоддзяў існавалі шматлікія сведчанні, падобныя да тых, што ў
дакументальным фільме «50 галасоў», усё роўна робяцца ўсе намаганні, каб затушыць гэтыя жахлівыя злачынствы.
Прадзюсары «50 галасоў» слушна пішуць на гэтую тэму:
У 2022/23 гадах злачынцы зноў паспрабавалі — гэтым разам з Швейцарыі — маніпуляваць грамадскай думкай і дыскрэдытаваць
ахвяр гэтых гвалтоўных злачынстваў, выкарыстоўваючы «правераны» метад прапаганды сатанінскай панікі і ілжывай памяці.
Тлумачэнне:
Стратэгія прапаганды «сатанінскай панікі» азначае, што на працягу дзесяцігоддзяў увесь прадмет сатанінскага
рытуальнага гвалту адмаўляўся і асуджаўся як сатанінскае нагнятанне страху або істэрыя.
Другі стратэгічны падыход прапаганды «фальшывай памяці» таксама даўно выкарыстоўваецца для распаўсюджвання
сцвярджэння, што сатанінскія рытуальныя злоўжыванні не існуюць.
Тэрапеўты толькі пераконвалі б пацыентаў, што яны перажылі такія жудасныя зверствы ў рамках сатанінскіх рытуалаў.
Гэтыя колы не даюць ніякага абгрунтавання таго, чаму тэрапеўты па ўсім свеце павінны рабіць нешта падобнае.
Чарговая хваля медыяпрапаганды зараз разгортваецца — зноў з Швейцарыі — і гэтым разам з іншым падыходам:
Розныя швейцарскія і нямецкія СМІ ўсё часцей паведамляюць пра так званую «сцэну рэйхсбюргер», члены
якой, як мяркуецца, спрабавалі звяргнуць нямецкі ўрад.
Кажуць, што гэтыя «падрыўнікі» сфабрыкавалі грубыя тэорыі змовы з мэтай падбухторвання насельніцтва да паўстання:
СМІ апісваюць паведамленні пра падземныя сістэмы тунэляў, у якіх, як сцвярджаецца, эліта
масава здзекавалася з дзяцей, як «абсурдныя тэорыі».
Тут тэма сатанінскага рытуальнага гвалту звязана з рухам, звязаным з планамі рэвалюцыі, выходзячы за рамкі простага кпіну.
Паралельна з прапагандай урыўкаў у СМІ, сатанізм агрэсіўна ўводзіцца ў грамадства як модны трэнд.
Сатанізм лічыцца модным і актуальным, захапляльным і бясшкодным.
Аднак сведчанні ацалелых у дакументальным фільме «50 галасоў рытуальнага гвалту» — гэта не
адзіныя доказы таго, што ён зусім не бясшкодны.
Толькі ў двух дакументальных фільмах Лоіс Сасек надала голас 137 ахвярам і 77 сведкам.
Выжылыя таксама назвалі 50 вінаватых.
Калі грамадства не ўсвядоміць неўзабаве, што за паліраваным фасадам ідэалогіі Сатаны хаваюцца неўяўляльнае
гвалт, збочэнні і жорсткія празмернасці, гэта, хутчэй за ўсё, прывядзе да фатальных наступстваў.
Нарэшце, па словах тых, хто выжыў, уплывовыя сатанінскія колы рэалізуюць доўгатэрміновы план,
які закранае ўсіх нас і пагражае нашай свабодзе...
Напрыклад, Альберт Пайк, заснавальнік Сатанінскай царквы і масон 33-га градуса, 145 гадоў таму, займаючы пасады «брыгаднага
генерала» і «вялікага камандора» найвышэйшага ваеннага звяна, спланаваў і загадаў распачаць Першую і Другую сусветныя войны.
Мэты першай і другой сусветных войнаў ужо дакладна дасягнуты.
Першае было неабходна для таго, каб знішчыць уладу цара ў Расіі і ператварыць тую краіну ў крэпасць атэістычнага камунізму.
Другая сусветная вайна мусіла ўзнікнуць з рознагалоссяў паміж фашыстамі і сіяністамі, каб
знішчыць нацызм і ўмацаваць палітычны сіянізм.
Мэтай Другой сусветнай вайны было стварэнне Дзяржавы Ізраіль.
І гэты сатаніст таксама абвясціў Трэцюю сусветную вайну.
Павінна быць распачата Трэцяя сусветная вайна паміж палітычнымі сіяністамі і
палесцінцамі, ці, хутчэй, лідарамі ісламскага свету...
Уплывовы сатаніст Алейстэр Кроулі так сфармуляваў гэта на старонцы 88 чацвёртага тома сваёй кніжнай серыі «Магік у
тэорыі і практыцы»: «Уся планета павінна быць акупана крывёю».
Гэтую вялікую вайну трэба весці, бо гэта магічная аперацыя найвышэйшай важнасці...
У той жа кнізе, на старонцы 87, сатаніст апісвае: «Крывавая ахвяра заўсёды была самай паважанай часткай магіі.»
Таму для найвышэйшай духоўнай карысці трэба выбраць ахвяру, якая валодае найвялікшай і найчысцейшай сілай.
Хлопчык, цалкам невінаваты і высокаінтэлектуальны, — найбольш задавальняючая і прыдатная ахвяра.
Для амаль усіх мэт чалавечая ахвяра — найлепшы варыянт.
Kla.TV заклікае вас сур'ёзна ставіцца да сведчанняў відавочцаў з «50 галасоў ахвяр рытуальнага гвалту» і нашых
дакументальных фільмаў, а не паддавацца сатанінскай прапагандзе.
Падзяліцеся гэтымі праграмамі і дакументальнымі фільмамі з сябрамі, знаёмымі і сваякамі, каб спыніць гэты
вар'яцкі стан шляхам павышэння дасведчанасці ўсяго насельніцтва.
Нарэшце, мы хацелі б падтрымаць усіх пацярпелых, а таксама ўсіх, хто выжыў у выніку
сатанінскага рытуальнага гвалту і ўсіх ахвяр злоўжыванняў.
Адвага дзяліцца сваім досведам з людзьмі, якія іх выслухаюць і ўспрымуць сур'ёзна, — у тым ліку з нашай рэдакцыяй.