Дар паҳлуи бисёр наҷотёфтагони дигар, 50 нафар аз кишварҳои гуногун таҷрибаҳои худро аз хушунати маросимӣ ошкор карданд.
Шарҳ: Мавзӯи хушунати маросимии шайтонӣ ба даҳшатноктарин ҷиноятҳое дахл дорад, ки аъзои гурӯҳҳои окультӣ,
аксаран дар доираи маросимҳои шайтонӣ, содир мекунанд.
Ҳазорҳо наҷотёфтагон, қурбониён, шоҳидон ва терапевтҳо дар саросари ҷаҳон дар бораи таҷовузи ҷинсӣ,
шиканҷа ва ҳатто қурбониҳои маросимӣ хабар медиҳанд.
Ба иттилои онҳо, инҳо ҷиноятҳое ҳастанд, ки аз ҷониби як гурӯҳи элитаи пурра пайванддор ва хеле муташаккили ҷинояткорон
содир шудаанд, ки хуб медонанд, чӣ гуна худро ҳифз кунанд.
Дар ҳамкорӣ бо продюсерҳои лоиҳаи «50 овоз аз хушунати маросимӣ», ин 50 наҷотёфта таҷрибаҳои
хеле шахсии худро дар видеоҳояшон баён мекунанд.
Ин гувоҳиҳо тақрибан 10 соат навори филмӣ ба даст оварданд.
Дар ин барнома мо мехоҳем назари мухтасар ба ин сарнавиштҳои зиёдеро пешниҳод кунем, ки
ҳарчанд инфиродӣ ҳастанд, аммо аксаран шабеҳанд.
Ҳисоботҳо нишон медиҳанд, ки ин чизҳо ба кишварҳои дур маҳдуд намешаванд.
Баръакс, рӯшан мешавад, ки ин амалҳои хушунат қариб дар ҳар қитъаи ҷаҳон рух медиҳанд.
Ҳатто дар назди дари хонаи мо дар инҷо, дар Олмон, Швейтсария ва дар саросари Аврупо.
Мо маконҳое, ки 50 шоҳид гузориш додаанд, дар харитаи ҷаҳон нишонгузорӣ кардем.
Бисёре аз онҳо на танҳо дар як ҷо мавриди озори мазҳабӣ қарор гирифтанд ё ба усулҳои шадиди назорати ақлӣ дучор
шуданд, балки дар чандин кишвар интиқол дода мешуданд.
Дар натиҷа, номҳои бисёре аз наҷотёфтагон дар чанд макон дар харита пайдо мешаванд.
Танҳо бо нигаристан ба харитаи ҷаҳон ва номҳои он, равшан мешавад, ки ҷинояткорон аксаран
шабакаҳои байналмилалии хуб пайвандшуда ҳастанд.
Бояд аз аввал қайд кард, ки тавсифҳои мухтасар ва рӯйхатҳои зерин танҳо қисми ками он чизҳоро дар бар мегиранд,
ки қурбониён – наҷотёфтагони ин фоҷиаҳо – бар асоси ҳикояҳои худи онҳо таҳаммул кардаанд.
Шумо метавонед матни пурраро дар вебсайти "www.50voices.org" бинед.
Шумо истинодро дар поёни барнома ва дар кредитиҳо хоҳед ёфт.
Дар чандсолагӣ шаҳидон зӯровариро аз сар гузарониданд?
Аксари 50 шоҳиди зиндамондаи маросимҳои шайтонӣ ва пинҳонӣ дар синни хеле хурд шаҳид шудаанд.
Бисёре ҳангоми кӯдакӣ ё хурдсолӣ дучори таҷовузи ҷинсӣ шудаанд.
То синни ҳашт ё нӯҳсолагӣ, дертарин, дигароне, ки дар кӯдакӣ ба онҳо зӯроварӣ нашуда буд, низ шурӯъ карданд ба дучор шудан
бо зӯроварии доимӣ, шиканҷа, таҷовузи ҷинсӣ ва манипулятсия.
Сабаби ин аст, ки диссотсиатсияи бар асоси травма танҳо дар синни ҷавонӣ имконпазир аст.
Ба ин васила, кӯдакон дар секта ба он шарт дода мешаванд, ки насли ояндаи ҷинояткорон шаванд ва вазифаҳои
мушаххас, ба монанди фоҳишагии кӯдакон, иҷро кунанд.
Кӣ наҷотёфтагонро ба доираҳои зӯроварӣ овард?
Бисёре аз ин одамон мустақиман дар оилаҳо ё қабилаҳои околифтӣ, педофилӣ ё сатанистӣ таваллуд шудаанд.
Дар ин замина борҳо ба фримасонҳо ишора мешавад, мисли ҳолати Пиа аз Швейтсария.
Карина аз Олмон дар бораи аъзои ложа, ки ӯро ба доираҳои культӣ шинос карданд, нақл мекунад.
Нессяҳ мегӯяд, ки падари ӯ сатанист буд.
Рике Шван аз Олмон низ дар оилае ба воя расид, ки шайтонро парастиш мекарданд.
Ҳейз низ дар оилаи пурқудрати культӣ дар Олмон таваллуд шудааст.
Ӯ гуфт, ки хешовандон ба наслҳои хуниашон ифтихор мекарданд.
Онҳо ҳама додрасҳо, вакилони мудофеъ, детективҳо ва ғайра буданд.
Бибии бузурги ӯ равоншинос буд ва бибии хурди ӯ ҳатто дар донишгоҳ равоншиносӣ меомӯзонд.
Баъдтар Ҳейз ба Шоҳигарии Муттаҳида ва Ирландия фиристода шуд.
Яке аз мисолҳои зиёде, ки нишон медиҳад, ки дар оилаи як культи шайтонӣ ба воя расидаанд, изҳороти Кая аст:
Ҳар ду тарафи оилаи ман хуни шоҳона доранд, махсусан тарафи падари ман, ки англисӣ аст ва дар хати шоҳона
хеле баланд қарор дорад, ва ман бовар дорам, ки ин яке аз сабабҳое буд, ки чаро ман интихоб шудам.
Ва оилаи ман дар ҳар ду тараф алоқаҳои сиёсӣ дорад.
Пас имкониятҳои зиёде вуҷуд доранд, ки чӣ гуна ҳама чиз оғоз ёфтааст.
Ва ман бовар дорам, ки эҳтимолан ин ба наслҳо бармегардад.
Аннеке аз Белгия дар бораи як ҷуфти оиладор, ки ба оила наздик шуда буданд, нақл мекунад.
Сипас онҳо онҳоро ба як миёнарави байналмилалӣ барои шабакаҳои шайтонӣ бурданд.
Як шоҳид аз минтақаи Франкфурт мегӯяд, ки ӯ тавассути корфармои падари худ ба давраҳои шайтонӣ ҷалб шудааст.
Ин корфармо сарвари як бонки калони олмонӣ буд.
Шоҳиде аз Швейтсария, Эва Фрей, ҳангоми бистарӣ дар беморхонаи Лозанн тавассути
кормандони беморхона бо даирaҳои шайтонӣ тамос гирифт.
Баъзеҳо мегӯянд, ки волидони фарзандхонд, омӯзгорон ё кормандони мактаб ва рӯҳониёни калисо
онҳоро ба культҳои мувофиқи шайтонӣ шинос кардаанд.
Глорификатсияи шайтанат? Ҳоло дар саросари ҷаҳон чӣ рӯй медиҳад?
Наҷотёфтагон аксаран дар бораи доираҳои шайтонӣ, маросимҳои шайтонӣ ва оилаҳои культии шайтонӣ, ки дар онҳо
таваллуд шудаанд ё ба онҳо ворид шудаанд, ҳарф мезананд.
Дар ин доираҳо даҳшатноктарин ва ғайримумкинтарин ваҳшиёнагиҳо, аз ҷумла қурбониҳои шадиди инсонӣ, содир мешаванд.
Ва ҳоло дар саросари ҷаҳон одамон мекӯшанд, ки сатанизмро ҷолиб ва ҷаззоб нишон диҳанд.
Интернет пур аз пешниҳодҳо барои либосҳои бо мотивҳои шайтонӣ, лавозимоти пинҳонӣ ва татуировкаҳои шайтонӣ аст.
Видеоклипҳо ва филмҳои пурра беш аз ҳама саҳнаҳои шайтонии беадо ва маросимҳои даҳшатнокро нишон медиҳанд, бе
он ки ин видеоҳо ба ягон шакл сензура ё баста шаванд.
Парлумонҳои мо расмҳои рассомони хеле шубҳанок, ба монанди Лена Биргитта Кронквист Тунстрём
аз Шветсия ё Бернхард Принц, намоиш медиҳанд.
Ҳеҷ кадоме аз онҳо аз тасвири хушунати маросимӣ дар асарҳояшон худдорӣ намекунад.
Иҷроҳои нодуруст ва ноороми «ҳунарманди перформанс»-и сербӣ ва сатҳи баланди шайтонпараст Марина
Абрамович низ солҳо дар ВАО ҳамчун санъат таблиғ шудаанд.
. Онро метавон соддатар карда гуфт, ки ин танҳо санъат ва мӯд аст, танҳо либос, расмҳо, татуировкаҳо, видеоҳо ва ғайра.
Аммо изҳороти 50 наҷотёфта аз маросимҳои пинҳонии шайтонӣ он чизеро ошкор мекунад, ки
дар паси ин идеологияи шайтонӣ пинҳон аст.
Аз ин сабаб, мо аз шунавандагонамон фоҷиаҳое, ки қурбониёни «50 Voices» маҷбур шуданд таҳаммул кунанд, пинҳон намекунем.
Аз ин рӯ, ҳушдори мост: ин тавсифҳо барои дилбаландҳо нестанд ва, пеш аз ҳама, барои кӯдакон ва ҷавонони то 18-сола нестанд!
Барои дилзаиҳо нест!
Худи шоҳидон ҳамчун қурбониён бояд чӣ азиятҳоро таҳаммул мекарданд?
Барои ҳамаи шоҳидон, зӯроварии ҷинсӣ ва ритуалӣ, таҷовуз, таҳдид ба қатл ва, хеле зуд-зуд, шиканҷа масъалаҳои асосӣ буданд.
Бисёре аз шоҳидон низ ҳангоми маросимҳои калонтар таҷовузи гурӯҳиро аз сар гузарониданд.
Бисёре дигар, аз ҷумла Шантал Фрай аз Швейтсария, Луна аз ИМА ва Натали аз Олмон, дар бораи шикори даҳшатнок
бо иштироки кӯдакон хабар медиҳанд, ки онҳо тавонистанд танҳо бо мушкилӣ аз он наҷот ёбанд.
Инҳо асосан дар ҷангалҳо аз ҷониби аъзои доираҳои элита баргузор мешуданд.
Давидро дар саросари Аврупо давр доданд ва ӯ дар системаи туннелҳои зери Вестминстер чунин саҳнаҳои шикорро мушоҳида кард.
Ӯ дар синни чорсолагӣ ҳамчун ғуломи ҷинсӣ фурӯхта шуд ва дар ҷойҳое, аз ҷумла дар Ватикан, бо ӯ зӯроварӣ карданд.
Дигарон, мисли Кристина аз Иёлоти Муттаҳида, дар кӯдакӣ маҷбур шуданд, ки ба рӯҳониён ҳамчун ғуломони ҷинсӣ хизмат кунанд.
Эсия Рейн низ аз Иёлоти Муттаҳида аст ва дар кӯдакӣ ҳамчун «моликият»-и як мормони баландпоя муайян шуда буд.
Он ҷо ӯ ба ваҳшиёнарин маросимҳо ва расмҳои шадид дучор шуд – аз таҷовузи ҷинсӣ то қариб ғарқ шудан ба марг.
Элиса Е. низ роҳбарияти мормонҳоро ҳамчун ҷинояткорон ном мебарад.
Бисёре аз кӯдакон, ба монанди Ҳаҷар аз кишварҳои немисзабон, Кая аз ИМА, Эрика аз Швейтсария ва Рейчел аз Австралия,
дар филмҳои порнографӣ мавриди зӯроварӣ қарор гирифтаанд.
Баъзе аз онҳо дар таҷрибаҳо иштирок карда, таҷовуз шуда ва ҳомиладор карда мешуданд – баъзан дар олтарҳои
калисоҳо ва қалъаҳо – ва маҷбур буданд, ки фарзандонашонро дар зери шиканҷа ба дунё оранд.
Сара ва бисёр духтарони дигари наврас дар Калифорния маҷбур карда шуданд, ки ҳамчун «модарони
зоянда» барои қурбонӣ кӯдакон таваллуд кунанд.
Ва ӯ маҷбур шуд тамошо кунад, ки кӯдаки худаш ҳамчун қурбонӣ ба амиқи бепоён партофта мешавад.
Диана аз ИМА хабар медиҳад, ки бар ӯ таҷрибаҳои наслпарварӣ гузаронида шудаанд.
Ва ман барои технологияи бордорсозии in vitro истифода шуда будам.
Ман барои он харгӯши озмоишӣ будам.
Ман барои Лоиҳаи Геноми Инсон, барои чунин таҷриба истифода шуда будам.
Ман ёд дорам, ки маро ба ҷойҳои гуногун бо ҳавопаймо мебурданд.
Минтақаи 51, Донишгоҳи Стэнфорд, Ҷангали Сиёҳ дар Олмон ва, чун зикр шуд, Аббейи Вестминстер ва
Институти Тависток, туннелҳои зери он дар Лондон, Англия.
Ман низ дар бинои «Скалл энд Боунз»-и Донишгоҳи Йел дугонаҳо таваллуд кардам.
Ман инчунин чанд пойгоҳи низомии зеризаминӣ дар зери Вашингтон, Д.С.-ро ба ёд меорам.
Шаҳидони дигар ҳамчун кӯдакон ба одамони гуногун пешниҳод ё «иҷора» дода мешуданд.
Ин, масалан, ба Ҳаҷар дахл дорад, ки падари педофилаш ӯро барои садистон ва шайтонпарастон дастрас карда буд.
Элке аз Олмон низ ба як шабакаи педофилӣ «фурӯхта» шуд.
Жанет Арчер шоҳид шуд, ки кӯдакон ва тифлонро бурида, хун ва гӯшти онҳоро мегирифтанд.
Ӯ маҷбур шуд узвҳоро бихӯрад.
Ӯ инро «сценарияи маъмулӣ барои маросим» меномад.
Изабелл аз Олмон дар як маросим ҳангоми хобидан рӯи олтар таҷовуз шуд, дар ҳоле ки кордҳо ба пушт ва китфҳояш зада мешуданд.
Кая аз ИМА низ дар бораи таҷовузҳо дар олтарҳои қалъаҳо ва қасрҳо нақл мекунад.
Дар давоми чунин маросимҳо ӯ ҳомиладор карда шуд ва таваллудаш пеш аз поёни муҳлати
муқаррарии ҳомиладорӣ бо маҷбурӣ ба амал оварда шуд.
Сипас Кая маҷбур шуд, ки ҳаёти навзодро бигирад.
Шахсони дигар, ба монанди Ҳейз ва Кэти Гроувс аз Иёлоти Муттаҳида, маҷбур шуданд дар филмҳои қатл иштирок кунанд.
Видеоҳои снуф сабтҳои зиндаи қатлу куштор ва қурбониҳои инсонӣ мебошанд; дар ин ҳолат асосан филмҳои зиндаи қатли кӯдакон.
Наҷотёфтагон ҳамчун мушоҳидагарон чӣ таҷриба доштанд – онҳо бояд дар куҷо ҳузур медоштанд?
Шоҳид Аннеке Лукас дар ҷаласаи Билеберг соли 1972 дар Белгия таҷрибаи даҳшатнок дошт.
Ҳангоми таҷовуз ба ӯ, дар ҳамон ҳуҷра кӯдаки дигар кушта шуд.
Бисёре аз шоҳидони дигар низ маҷбур шуданд тамошо кунанд, ки чӣ гуна кӯдакон шиканҷа мешуданд, ба таври маросимӣ
таҷовуз мешуданд ё дар баъзе ҳолатҳо ваҳшиёна кушта мешуданд.
Гувоҳи олмонӣ Элизабет Шефер дар бораи пора-пора кардани ҷасад, овезон кардан, латту кӯб кардан, латту кӯб бо
лаҷом, ғӯтидан дар оби гарм ва кандани пӯсти сари кӯдаки навзод то маргаш хабар медиҳад.
Кристина аз Луизиана, Канада, хабар медиҳад, ки як монсиньёр ва як рӯҳонӣ дар номи Шайтон як кӯдакро қурбон кардаанд.
Лили дар калисоҳои католикӣ, қалъаҳо ва қасрҳо шаҳодат дод ба ваҳшиёнагиҳо.
Ӯ шоҳид шуд, ки занони ҳомиларо ҳанӯз зинда шикамашонро мебуриданд, кӯдаконашонро берун
мегирифтанд ва сипас ичаҳояшонро берун мекашиданд.
Мария шоҳид шуд, ки кӯдакон ба таври шадид шиканҷа мешуданд, махсусан дар муҳити калисо.
Филлиппа аз Зеландияи Нав маҷбур буд ҳузур дошта бошад, вақте ки пӯсти одамон ҳамчун ҷазо канда мешуд.
Сю аз Калифорния дар як лагер шаҳодат дод, ки як кӯдакро ба тахтаи чӯбӣ баста, оташ зада месӯзонданд.
Аксари 50 шоҳид бояд ҳузур дошта бошанд, вақте ки кӯдакони дигар қурбон карда мешуданд.
Дар баъзе ҳолатҳо дилҳояшон ё узвҳои дигари онҳо ҳангоми зинда буданашон бурида мешуданд.
Дар ин маросимҳои шайтонӣ хунро ҳузурандорон менӯшиданд, ки аксари онҳо либосҳои дароз пӯшида буданд, ва узвҳоро мехӯрданд.
Кӯдаконро низ пухтанд ва танҳо пас гӯшт ва узвҳояшонро хӯрданд.
Як шоҳид, Макс Ловен аз Италия, маҷбур шуд тамошо кунад, ки дар як муассиса дар зери Ватикан кӯдакон қурбон карда мешуданд.
Онҳоро зинда бурида кушоданд, ва дар ин ҷо низ ҳузуриён хуни кӯдаконро менӯшиданд ва узвҳояшонро мехӯрданд.
... «Таҷрибаҳое, ки ман ҳоло, пас аз ба вуҷуд омадани ҳамаи хотираҳои онҳо, воқеан бо онҳо мубориза мебарам, он маҳфилҳои
адеренохром буданд, ки ман маҷбур будам дар онҳо ширкат кунам, ки дар он ҷо онҳо воқеан кӯдакон ва кӯдакони хеле хурдсолро ба таври
шадид азият медоданд, то адреналини хунашонро афзоиш диҳанд.»
Ва сипас ман дидам, ки онҳо ин кӯдакон ва тифлҳоро мекуштанд, то хун гиранд.
Онҳо ё хунро менӯшиданд, ё, агар воқеан сахтгир мебуданд, онро тазриқ мекарданд.
Ва ин воқеан як чизи хеле бад аст, ки ман бояд бо он сару кор дошта бошам.
Шоҳиде аз Швейтсария, Свали, нақл мекунад, ки ӯ маҷбур шуд аз эътиқоди масеҳии худ даст кашад:
Як рӯз ман ба ҳуҷрае ворид шудам ва ҳамаи онҳое, ки дӯсташон медоштам, дар салиб овезон буданд.
Ва онҳо ба ман гуфтанд, ки онҳоро як-як мекушанд, то даме ки ман аз эътиқоди худ даст кашам.
Сипас ман маҷбур будам, ки шаш нафари онҳоро пеши чашмони худ то марг шиканҷа кунанд.
Оё ин корҳоро худи шоҳидон таҳти таъсири беруна анҷом додаанд?
Эвелин аз Швейтсария маҷбур шуд гӯшти инсонро дар ошхонаи калисо бурида кунад.
Чанд нафари шоҳидони зан аз Иёлоти Муттаҳида таҳти таъсири беруна ҳамчун қатлкунандагон омӯзонида шуданд.
Гувоҳ Аннеке аз Белгия ҳамчун ҷалбгари таҷовузгарони кӯдакон омӯзонида шуд.
Мардонро баъдтар ҳангоми озор додани кӯдакон филмбардорӣ карданд, то онҳоро ба шантаж осебпазир созанд.
Аксари кӯдакони хурдсол пас аз алоқаи ҷинсӣ бо ин мардон зинда намонданд.
Карин, як зани швейтсарӣ, хабар медиҳад, ки бо кӯмаки ибтидоии ҷинояткорон ӯ маҷбур шуд, ки пенисҳои 20
то 30 писари паноҳандаи вьетнамиро бурида партояд.
Ҷузъиёти бештари ин маросими шайтонӣ он қадар бениҳоят ваҳшиёнаанд, ки мо намехоҳем онҳоро дар ин ҷо тавсиф кунем.
Пас аз он ҳамаи писарон мурданд.
Даг аз Австралия нақл мекунад, ки ҳангоми се солагӣ ӯ маҷбур шуд духтари ҳамсиннашро бо корд бикушад.
Яке аз ҷинояткорон дасташро роҳнамоӣ кард.
Шантал Фрай аз Швейтсария маҷбур шуд, ки бо пистолет дӯстеро бикушад, ки сипас дар азоб пеши чашмони ӯ ҷон дод.
Падари культаш низ ӯро маҷбур кард, ки хоҳарашро бикушад.
Хушбахтона, ӯ аз вазнинтарин ҷароҳатҳо наҷот ёфт.
Элизабет Шефер аз Ҳессен ва Лили, ки ӯ низ аз минтақаи олмонзабон буд, маҷбур шуданд, ки кӯдакони навзодро кушанд.
Лаура аз Бавария низ бо силоҳ маҷбур карда шуд, ки кӯдакеро, ки ҳанӯз ба симни шикам пайваст буд,
бикушад – ин, ба гуфтаи ӯ, қатли маросими шайтонӣ буд.
Ҳейз гузориш медиҳад: «Онҳо мехостанд, ки ман корд гирам ва ба яке аз кӯдакон зарар расонам.»
Дар ниҳоят, бобоям буд, ки дасти маро гирифта, ин кӯдакро кушт.
Мэри Спэрроу аз Иёлоти Муттаҳида чизе монанди инро хабар медиҳад:
Онҳо ба ман корд доданд ва гуфтанд, ки ман бояд дар куштани он писар кӯмак кунам.
Ва ман рад кардам. Ва онҳо ба ман гуфтанд: «Агар итоат накунӣ, мо то он даме ки итоат кунӣ, ба ҳамин тариқ кӯдаконро мекушем.»
Ман ҳис кардам, ки бояд кӯмак кунам, вагарна кӯдакони дигар мемурданд.
Филиппа аз Зеландияи Нав маҷбур шуд хуни қурбониёнро нӯшад ва гӯшти пухтаи онҳоро бихӯрад.
Пас аз маросим, ӯ бояд ҳама чизро комилан тоза карда, мурдагонро дар ҳудуди макони маросим дафн мекард.
Нина аз Швейтсария маҷбур шуд, ки ба пора-пора кардани ҷасадҳои қурбониёни хушунати маросимӣ кӯмак
кунад ва сипас онҳоро ба бочкаҳои кислота партояд.
Вай мегӯяд, ки онҳо муассисаҳои пурра доранд, ки дар он кӯдаконро партофта мекунанд.
Шумо чӣ гуна кӯдаконро водор мекунед, ки чунин корҳои даҳшатнок анҷом диҳанд?
Аксари наҷотёфтагон дар бораи зӯроварӣ ва хушунат аз синни хурдӣ ҳарф мезананд.
Инҳо манипулятсия, фишори равонӣ, шиканҷа, ба монанди зарбаҳои барқӣ ва оббозӣ (усули шиканҷа бо тақлиди ғарқшавӣ), латту кӯб ва
хушунати ҷисмонӣ, таҳдид ба қатл, таҷовуз ва маҳдудсозӣ дар қафасҳоро – аксаран чанд рӯз пай
дар пай бе ғизо ва нӯшокӣ – дар бар мегиранд.
Истифодаи маводи мухаддир низ борҳо зикр шудааст.
Як роҳи дигар ҳаст, ки кӯдаконро водор созад, то корҳоеро анҷом диҳанд, ки онҳо одатан ҳеҷ гоҳ намекунанд:
Ҷинояткорон кӯдаконро бо таҳдиди осеб расонидан ба ҳайвоноти дӯстдоштаашон ё ба одамон зери фишори шадид қарор доданд.
Ин метавонад то он дараҷа расад, ки ҳайвоноти хонагии дӯстдоштаро мекушанд ва наздиконро бераҳмона шиканҷа мекунанд ё мекушанд,
агар кӯдакон он чиро, ки ҷинояткорон мегӯянд, иҷро накунанд.
Пас айб ба дӯши кӯдаки интихобшуда меафтад, тибқи шиор: «Агар ту фармонро иҷро карда
мебудӣ, ин кӯдак ё ҳайвон аз ин азоб раҳо мешуд.»
Ин такрор мешавад, то даме ки кӯдак ниҳоят итоат кунад.
Элли Харрисон, ки худаш аз синни хурдсолӣ аз таҷовузи ҷинсӣ ва хушунат ранҷ кашидааст, изҳороти бисёр
қурбониёнеро, ки бо онҳо кор кардааст, чунин ҷамъбаст мекунад:
Вақте ки ман ин изҳоротро мешунавам, яке аз даҳшатноктарин чизҳо барои ман дарк кардани он аст, ки ин
кӯдакони хурдсол аслан қурбониёни тиҷорати одаманд.
Онҳоро дар ҷаҳони худ чанд нафар ҷинояткорони калонсол таҷовуз карданд, ки онҳо онҳоро
дӯст медоштанд ва ба онҳо эътимод доштанд.
Яъне, онҳо ягона ҳимоятгарони ӯ буданд; ҳамон одамоне, ки бояд ӯро ҳифз ва дифоъ мекарданд, худи
онҳо буданд, ки ӯро истисмор ва бадрафторӣ карданд.
Дар кадом муҳит ин амалҳо рух доданд?
Бисёре аз наҷотёфтагон борҳо биноҳои калисо – биноҳои маъмурӣ, новициат, худи калисоҳо ва толорҳои зери онҳо, инчунин
сакристияҳоро – ҳамчун макони содиршавии ҷиноятҳо зикр мекунанд.
Пойгоҳҳои низомӣ, ки баъзеи онҳо зеризаминӣ ҳастанд – масалан, пойгоҳи ҳавоӣ МакДилл – ҳамчун саҳнаҳои ҷиноят тавсиф мешаванд.
Беморхонаҳо, мисли онҳое дар Лозанна ё, масалан, Беморхонаи низомии Valley Forge дар ИМА, такрор ба такрор
дар маросимҳо ё шиканҷаи назорати ақлӣ нақш мебозанд.
Дар ИМА низ таҳхонаҳои зери донишгоҳҳо ва коллеҷҳо зикр шудаанд, инчунин ҳуҷраҳои зери шаҳри қадимаи Солутурн дар Швейтсария.
Дар Иёлоти Муттаҳида, Зеландияи Нав ва Австралия, хоҷагиҳои калони дурдаст аксар вақт ҳамчун саҳнаҳои ҷиноят тавсиф мешаванд.
Глория Мастерс, масалан, як манзили калони деҳотиро, ки ба фримасонҳо дар Ғарби Окленд,
Зеландияи Нав тааллуқ дорад, тавсиф мекунад.
Пас моро ба толори асосӣ бурданд.
Ва он ҷо моро дар як намунаи маросимӣ, мисли компасе бо нуқтаҳояш, ҷой доданд ва сипас сурудхонӣ оғоз шуд.
Пас ин барои ман як намунаи маъмулӣ буд.
Ин хеле зуд-зуд рух медод, як бор дар як моҳ бо фримасонҳо.
Ва сипас дар дигар вақтҳои сол дар чорабиниҳои муайян, ки онҳо баргузор мекарданд.
Пас ин бештар дар минтақаҳои деҳот буд.
Дар Аврупо дар гузоришҳои шоҳидон такрор ба такрор қалъаҳо ва қасрҳо зикр мешаванд.
Қасри Вюэльсбург ва Қасри Ҳайдельберг аксар вақт зикр мешаванд.
Аббейи Вестминстер ва системаи туннелҳо дар зери он низ аз ҷониби чанд наҷотёфта зикр шудаанд.
Моликияти таҷлилаи Бритониё низ ба назар мерасад, ки дар маросимҳои шайтонӣ нақши муҳим мебозад.
Ватикан ва иншооти зеризаминӣ чандин маротиба ҳамчун макони ҷиноят зикр шудаанд.
Свали, Макс Ловен ва Дэвид дар он ҷо таҷрибаҳои даҳшатнок доштанд.
Виллаҳо, манзилҳои бузурги давлатӣ ва паноҳгоҳҳои дурдасти шикор низ такрор ба такрор дар тавсифҳои наҷотёфтагон
аз маросимҳои ритуалии шайтонӣ ва қурбониҳо зикр мешаванд.
Биёед ба содиркунандагон гузарем – онҳо кӣ ҳастанд?
Ғайр аз аъзои оила, ҷинояткорон асосан намояндагони баландпоя аз калисо, сиёсат, тиҷорат ва доираҳои академӣ мебошанд.
Аммо ашрофиёни баландпоя, аз ҷумла хонадони шоҳона, низ дар изҳороти шоҳидон хеле зиёд зикр мешаванд.
Аз рӯҳониёни католик то монсиньорҳо, епископҳо ва ҳатто собиқ раҳбари «Про Фамилия» номбар шудаанд.
Мормонҳо, йезуитҳо ва борҳо ва борҳо Калисои католикӣ зикр мешаванд.
Ҳатто мансабдорони баландпояи Ватикан низ дар рӯйхати қатлкунандагони маросимӣ дохил шудаанд.
Роҳбари яке аз бонкҳои бузурги Олмон ҳамчун ҷинояткор номбар шудааст, инчунин шахсони соҳаи нафт
ва ситораҳои маъруф аз саҳнаи мусиқӣ ва синамо.
Наҷотёфтаи Рейчел Воан аз Австралия падари худро ҳамчун ҷинояткор ном бурд, ки фримасон ва
розикрусиан буда, барои хадамоти махфии Австралия кор мекард.
Рейчел инчунин шарҳ медиҳад, ки чаро аз ин ҳама чиз хеле кам ошкор мешавад, гарчанде ки
бисёриҳо дар бораи ин воқеаҳои даҳшатнок медонанд:
Дар ҷараёни як маросими муайян кӯдакеро куштанд ва сипас хӯрданд.
Тақрибан 50 калонсол ҳузур доштанд ва эҳтимолан мо кӯдакон тақрибан нӯҳ нафар будем.
Ва мардум фаҳмидани онро душвор мешуморанд: ин чӣ гуна имконпазир аст?
Барои он ки ҳамаи ин калонсолон онро пинҳон нигоҳ доранд, бояд як фитнаи бузург вуҷуд медошт.
Хуб, ин як маросими муттаҳидсозӣ барои ҳамаи онҳо аст.
Онҳо ҳама дар бораи якдигар маълумот доранд.
Шумо ин маводи компрометтаро доред.
Номи шахсони дар ин ҳодиса дастдошта одатан маълуманд.
Соҳибкорони баландпоя, додрасон, духтурони бонуфуз. Онҳо ҳеҷ гоҳ ба ҷавобгарӣ кашида нашудаанд.
Аз соҳаи сиёсӣ дигар ҷинояткорон низ номбар шудаанд: масалан, вазири дифои Белгия, муовинони президенти ИМА ва
дипломатҳо, сарвазири Британияи Кабир ва мансабдорони баландпояи ҳукумат аз Ирландия ва Зеландияи Нав, дар миёни дигарон.
Ба гуфтаи изҳорот, ҳатто шоҳбону низ дар қатли маросимӣ даст дошт.
Гузоришҳои зиёде дар бораи шабакаҳои глобалӣ ҳастанд.
Ин далелро тасдиқ мекунад, ки қурбониёнро аксар вақт ба чанд кишвар мефиристоданд ва онҳо
ҳамон омӯзиши назорати зеҳнро аз сар гузарониданд.
Ложаҳои фримасонҳо, розикрусианҳо ва дигар гурӯҳҳои окультӣ аксар вақт дар ин ҷо нақши муҳимеро мебозанд.
Ман чанд шабро бо барон гузаронидам.
Ва ман зинда мондам – танҳо ба тасодуф, комилан ба тасодуф.
Дар синни нӯҳсолагӣ як вазъияти хеле аҷиб маро, метавон гуфт, дар мавқеи дигар қарор дод.
Касе аз шабакаи ҷаҳонӣ – то он замон ман дар шабакаи Белгия кӯдаки якдафъаина будам – ва сарвари
ин шабака, ..., ки дар он замон вазири дифоъ буд.
Ӯ маро ба як шабакасози байналмилалӣ супурд.
Ин дар ҷаласаи Бильдерберг дар соли 1972 буд.
Ман нӯҳсола будам.
Барои қурбониён бадтарин чиз чӣ буд?
Мо ду мисолро таъкид хоҳем кард, ки нишон медиҳанд, ки ин ҳодисаҳо дар баландтарин доираҳо рух додаанд ва ҳоло ҳам идома доранд:
...барои ман бадтарин чизи дигар ин буд, ки дар Ватикан кӯдакон қурбонӣ мешуданд. Дидани он ки онҳоро меоварданд ва пора-пора
мекарданд, ва тамошои ҳамаи он шахсони баландпоя дар он ҳуҷра.
Онҳо ин маросимҳои қурбониро анҷом медиҳанд, то мавҷудоти шайтонӣ онҳоро маскан гиранд.
(…) Ва барои ман он… дидани худи бадӣ чизе буд, ки то ҳол маро таъқиб мекунад.
"Хӯрдани хун ва хӯрдани гӯшти инсони дигар хеле даҳшатнок буд.
Хуб, на чандон даҳшатнок, балки хеле даҳшатнок.
Ва бӯи гӯшти сӯхта, ман онро ҳеҷ гоҳ фаромӯш нахоҳам кард.
Онҳо инчунин ҷасадҳоро сӯхтанд.
Ва сипас махсусан ҳодисае, ки дар он шоҳбону сарро аз танаи духтар ҷудо кард.
Ӯ тақрибан ба синни ман баробар буд.
Ва он гоҳ фаҳмидан, ки агар ман итоат накунам ва бо он розӣ нашавам, навбати ман хоҳад буд.
Хулоса: Гарчанде даҳҳо сол боз гувоҳиҳои зиёде, монанди онҳое, ки дар филми ҳуҷҷатии «50 Овоз» оварда шудаанд, вуҷуд
доранд, ҳамоно тамоми кӯшишҳо барои пинҳон нигоҳ доштани ин ҷиноятҳои даҳшатнок анҷом дода мешаванд.
Истеҳсолкунандагони «50 Voices» дар ин мавзӯъ дуруст менависанд:
Дар соли 2022/23 ҷинояткорон бори дигар — ин дафъа аз Швейтсария — кӯшиш карданд, ки бо истифода аз усули «исботшудаи» паникаи
шайтонӣ/пропагандаи хотираҳои бардурӯғ афкори ҷамъиятиро манипулятсия кунанд ва
қурбониёни ин ҷиноятҳои хушунатомезро бадном созанд.
Тавзеҳ:
Стратегияи пропагандаи «Паникаи шайтонӣ» маънои онро дорад, ки тамоми мавзӯи хушунати маросимӣ бо иштироки шайтонҳо даҳсолаҳо рад
карда шуда, ҳамчун тарсонидани шайтонӣ ё истерия маҳкум мешуд.
Дуюми стратегияи пропагандаи «хотираҳои бардурӯғ» низ муддати тӯлонӣ истифода мешавад, то пайваста паҳн
кунанд, ки хушунати маросимии шайтонӣ вуҷуд надорад.
Терапевтҳо танҳо беморонро бовар мекарданд, ки онҳо чунин фоҷиаҳои даҳшатнокро ҳамчун
қисми маросимҳои шайтонӣ аз сар гузаронидаанд.
Ин давраҳо ҳеҷ асосеро пешниҳод намекунанд, ки чаро терапевтҳо дар саросари ҷаҳон бояд чунин кор кунанд.
Як мавҷи дигари таблиғи ВАО ҳоло ҷараён дорад – боз аз Швейтсария сарчашма мегирад – ва ин дафъа бо як равиши дигар:
Нашрияҳои гуногуни Швейтсария ва Олмон рӯз ба рӯз бештар дар бораи ба ном «саҳнаи рейхсбургерҳо» хабар медиҳанд, ки
аъзои он гӯё кӯшиш кардаанд ҳукумати Олмонро сарнагун кунанд.
Гуфта мешавад, ки ин «таҳдидгарон» назарияҳои сохтаи табаддулотиро ихтироъ кардаанд, то аҳолиро ба шӯриш ташвиқ кунанд:
Воситаҳои ахбори омма гузоришҳо дар бораи системаҳои туннелҳои зеризаминӣ, ки дар онҳо, ба гуфтаи хабарҳо,
кӯдакон аз ҷониби доираҳои элита ба таври оммавӣ озор дода шудаанд, «назарияҳои абсурд» меноманд.
Дар ин ҷо мавзӯи хушунати маросимии шайтонӣ бо ҳаракате, ки бо нақшаҳои инқилоб алоқаманд аст, пайванд
дода шудааст ва аз масхараҳои оддӣ фаротар меравад.
Ҳамзамон бо таблиғоти таҷовузгаронаи ВАО, сатанизм бо шиддат ҳамчун як тамоюли мӯд ба ҷомеа ворид карда мешавад.
Сатанизм ҳамчун мӯд ва замонавӣ, ҷолиб ва бехатар ҳисобида мешавад.
Аммо изҳороте, ки наҷотёфтагон дар филми ҳуҷҷатии «50 овоз аз таҷовузи маросимӣ» додаанд, ягона
далел нест, ки нишон медиҳад он ҳеҷ гоҳ бехатар нест.
Танҳо дар ду филми ҳуҷҷатӣ Лоис Сасек ба 137 қурбонӣ ва 77 шоҳид овоз дод.
Наҷотёфтагон низ 50 нафарро ҳамчун ҷинояткорон ном бурданд.
Агар ҷомеа зуд дарк накунад, ки зӯроварии тасаввурнопазир, пастфитратӣ ва бераҳмии беандоза дар паси
рӯйпӯшии ҷилодори идеологияи Шайтон пинҳон аст, ин эҳтимолан ба оқибатҳои фоҷеабор меанҷомад.
Дар ниҳоят, ба гуфтаи наҷотёфтагон, доираҳои бонуфузи шайтонӣ нақшаи дарозмуддатеро амалӣ мекунанд, ки ба
ҳамаи мо таъсир мерасонад ва озодии моро таҳдид мекунад...
Масалан, Альберт Пайк, бунёдгузори Калисои Шайтонӣ ва фримасони дараҷаи 33, 145 сол пеш ҳамчун «генерал-бригадир»
ва «фармондеҳи бузург»-и нирӯҳои олӣ Ҷанги Якум ва Ҷанги Дуюми Ҷаҳонро тарҳрезӣ ва фармон дода буд.
Мақсадҳои ду ҷанги ҷаҳонии аввал аллакай дақиқ амалӣ шудаанд.
Барои нобуд кардани қудрати подшоҳ дар Русия ва табдил додани он кишвар ба қалъаи коммунизми бехудоӣ, аввалиаш зарур буд.
Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ бояд аз ихтилофҳо байни фашистон ва сионистон сар мешуд, то нацизмро
нобуд кунад ва сионизми сиёсиро тақвият бахшад.
Ҳадафи Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ таъсиси Давлати Исроил буд.
Ва ин шайтонпараст низ ҷангҳои сеюми ҷаҳониро эълон кард.
Ҷанги сеюми ҷаҳонӣ бояд байни сионистони сиёсӣ ва фаластиниён, ё дақиқтараш роҳбарони ҷаҳони исломӣ, оғоз шавад...
Сатисти бонуфуз Элейстер Кроули дар саҳифаи 88-уми ҷилди чоруми силсилаи китобҳои худ «Magick in Theory and Practice»
чунин иброз медорад: «Пурра сайёра бояд дар хун ғарқ шавад.»
Ин ҷанги бузург бояд ҷангида шавад, зеро он амалиёти ҷодугарии ниҳоят муҳим аст...
Дар ҳамин китоб, дар саҳифаи 87, сатанист чунин тавсиф мекунад: «Қурбонии хун ҳамеша
муҳимтарин ва муътамадтарин ҷузъи ҷодугарӣ буд.»
Барои бадаст овардани баландтарин манфиати маънавӣ, бинобар ин бояд қурбониеро интихоб
кард, ки бузургтарин ва покизатарин қудрат дорад.
Кӯдаки мард, комилан бегуноҳ ва бо зеҳни баланд, қурбонии қонеъкунанда ва мувофиқтарин аст.
Барои қариб ҳамаи мақсадҳо қурбонии инсонӣ беҳтарин вариант аст.
Kla.TV шуморо даъват мекунад, ки изҳороти шоҳидон аз «50 Овозҳо оид ба Зӯроварии Маросимӣ» ва филмҳои ҳуҷҷатии
моро ҷиддӣ гиред ва ба пропагандаи сатанизм фиреб нахӯред.
Ин барномаҳо ва филмҳои ҳуҷҷатиро бо дӯстону шиносону хешовандонатон мубодила кунед, то бо баланд бардоштани огоҳӣ дар
байни тамоми аҳолӣ ин девонагиро қатъ кардан мумкин шавад.
Ниҳоят, мо мехоҳем ҳамаи онҳое, ки осеб дидаанд, воқеан наҷотёфтагон аз хушунати маросимҳои
шайтонӣ ва ҳамаи қурбониёни зӯровариро ҳавасманд созем.
Шуҷоат барои мубодила кардани таҷрибаҳои худ бо онҳое, ки ба онҳо гӯш медиҳанд ва онҳоро
ҷиддӣ мегиранд – аз ҷумла дастаи таҳририяи мо.