«Праз тры дні пасля трэцяй прышчэпкі ад COVID-19, якую я зрабіла 17 студзеня 2022 года, я страціла прытомнасць. А
калі ачуняла, была ў поўнай разгубленасці, і ногі больш не трымалі мяне. Я проста больш не магла хадзіць».
"У вакцынаваных людзей спайкавы бялок і запаленне выяўляліся ў многіх органах на працягу некалькіх тыдняў і
нават месяцаў пасля ўколаў, што было звязана з сур'ёзнымі і часта смяротнымі захворваннямі.
Але як можна было б растлумачыць гэтае нечаканае пастаяннае выпрацоўванне бялку, закодзіраванага мРНК?
У канцы 2023 года Kla.TV апублікавала тэрміновае лісце прафесара доктара Sucharit Bhakdi пра
«бесканечныя небяспекі РНК-вакцын» на некалькіх мовах.
Цяпер, у канцы сакавіка 2024 года, прафесар доктар Sucharit Bhakdi, прафесар Karina Reiss і доктар Michael
Palmer апублікавалі артыкул, у якім новыя высновы пацвярджаюць усе папярэджанні, зробленыя ў той час.
Яны навукова дакладна, але зразумела для неспецыялістаў, тлумачаць, чаму так званыя мРНК-вакцыны
з'яўляюцца махлярствам і надзвычай небяспечнымі.
Гэты добра даследаваны артыкул ідэальна падыходзіць для тых, хто яшчэ не вывучаў гэтую тэму глыбока.
Яго можна знайсці ў фармаце PDF у гэтай праграме для друку.
Ніжэй прафесар Бхакдзі чытае для вас гэты артыкул услых.
У наступнай справаздачы Лара паказвае драматычныя наступствы, якія апісаныя абставіны
могуць мець для тых, каму ўжо быў нанесены шкоду.
Яна — адна з незлічоных ахвяр вакцынацыі ад каранавіруса, і распавядае сваю гісторыю пакут на прэс-сімпозіуме MWGFD пад назвай
«Прышчэпленыя, пацярпелыя, адмаўленыя... і што далей?» Праф.
Дарагія людзі. Дарагая сям'я чалавецтва, у мяне ёсць нешта вельмі, вельмі важнае, што я павінен вам сказаць.
Гэта пра апошняе адкрыццё ДНК у вакцынах.
Чаму РНК-вакцыны з'яўляюцца махлярствам і надзвычай небяспечнымі — гэта тэма для абмеркавання.
Храмасомы — гэта кнігі жыцця, якія змяшчаюць зашыфраваныя ў ДНК рэцэпты для сінтэзу малекул бялкоў.
Пры неабходнасці адкрываецца адпаведная кніга і робіцца копія патрэбнага рэцэпту.
Гэтая копія — мРНК.
Яно кантралюе выпрацоўку бялку, а затым яго ўтылізуюць.
РНК-вакцыны падобныя на гэтыя кароткажывучыя копіі храмасомных рэцэптаў; але, у адрозненне ад іх, яны
выклікаюць выпрацоўку бялкоў, якія не належаць нашым целам.
Замест гэтага яны выклікаюць утварэнне чужародных антыгенаў, такіх як шпікавы бялок SARS-CoV-2.
Кожная ін'екцыя такой вакцыны дастаўляе больш за мільярд копій (малекул мРНК).
Масавае вытворчасць вакцыннай мРНК патрабуе масавай даступнасці ДНК-рэцэпта.
Як гэтага можна дасягнуць?
Метад, які выкарыстоўваецца для вырашэння гэтай праблемы, з'яўляецца краевугольным каменем геннай інжынерыі.
Мільярды і трыльёны копій ДНК-рэцэптаў паходзяць ад бактэрый.
Рэцэпты ўтрымліваюцца ў малюсенькіх бактэрыяльных храмасомах, якія называюцца плазмідамі.
Бактэрыяльныя клеткі могуць дзяліцца кожныя 20 хвілін, што азначае, што іх колькасць
павялічваецца ўвасьміразова кожны гадзіну.
Такім чынам, з вадкай культуры можна атрымаць незлічонае мноства бактэрый усяго за некалькі дзён, і кожная асобная бактэрыяльная
клетка будзе ўтрымліваць шмат копій патрэбнай плазміды.
Плазміды лёгка маніпуляваць.
Можна ўстаўляць замежныя рэцэпты, г.зн. гены, якія кадуюць вірусныя бялкі, напрыклад.
Пасля бактэрыяльнай прапагацыі плазміды вылучаюць і затым выкарыстоўваюць у якасці матриц для сінтэзу мРНК-копій.
Молéculы РНК у канчатковым выніку ўпакоўваюцца ў малюсенькія тлустыя глабулы, якія называюцца ліпіднымі наначасціцамі (LNPs).
Асноўныя кампаненты ЛНП сінтэтычнага паходжання і самі па сабе з'яўляюцца таксічнымі.
Акрамя таго, спецыяльныя ліпідныя злучэнні, якія выкарыстоўваюцца кампаніямі Pfizer/BioNTech і Moderna, нават не
выпрабоўваліся на людзях да таго, як мРНК-вакцыны абодвух вытворцаў атрымалі дазвол на экстранае выкарыстанне.
Гэта стварае бясспрэчную і цалкам непатрэбную рызыку для здароўя.
Упакоўка РНК у ЛНП абараняе яе ад разбурэння, дазваляючы ёй трапляць у ўсе органы цела праз крываток.
Там ЛНП паводзяць сябе як траянскія коні.
Яны паглынаюцца клеткамі, і мРНК вызваляецца.
За гэтым ідзе выпрацоўка шпікавага бялку.
Гэта, у сваю чаргу, запускае імунны адказ, уключаючы фарміраванне спецыфічных антыцел, якія
прызначаны абараняць нас ад будучых інфекцый.
Аднак імунная сістэма распазнае і знішчае клеткі арганізма, якія выпрацоўваюць чужародныя бялкі.
Натуральна, гэта адбываецца, калі нашы клеткі заражаюцца вірусамі.
Гэтая здольнасць распазнаваць чужародныя бялкі як такія ўжо прысутнічае пры нараджэнні.
Яно абараняе нас на працягу ўсяго жыцця, бо такім чынам эфектыўна выдаляюцца вірусна-інфікаваныя клеткі.
Яго нельга прыдушыць.
Такім чынам, калі ў клетку ўводзіцца мРНК, якая кадзіруе чужы бялок, гэтая клетка атакаваецца імуннай сістэмай.
Адхіленне перасаджаных органаў ілюструе гэты фундаментальны факт.
Калі вы атрымаеце мой нырак, ваш арганізм яго адкіне.
Ты атрымліваеш мой другі нырок, і надыходзіць другое адхіленне, толькі гэтым разам хутчэйшае і зласнейшае.
Тыя ж прынцыпы ляжаць у аснове пастаянна нарастаючага шкоднага ўздзеяння паўторных уколаў вакцыны.
Колькасць копій РНК, убудаваных у ЛНП і ўводзімых з кожнай ін'екцыяй, велізарная.
Мірыяды клетак па ўсім целе будуць атакаваныя нашай імуннай сістэмай.
Гэты напад можна спыніць толькі пасля таго, як спыніцца выпрацоўка чужога бялку.
Але як доўга гэта працягнецца?
Усяго некалькі дзён, як неаднаразова запэўнівалі нас вытворцы вакцын і нарматыўныя органы?
За апошнія два гады былі зроблены трывожныя назіранні, якія не супярэчаць гэтаму сцвярджэнню.
У вакцынаваных людзей шпікавы бялок і запаленне выяўляліся ў многіх органах на працягу некалькіх тыдняў і
нават месяцаў пасля ўколаў , што было звязана з цяжкімі і часта смяротнымі захворваннямі.
Але як можна было б растлумачыць гэтае нечаканае пастаяннае выпрацоўванне бялку, закодзіраванага мРНК?
Праўдападобны, але трывожны адказ быў дадзены адкрыццём Маккернана і яго калег, якое яны апублікавалі год таму.
Мы ўжо абмяркоўвалі, што падчас вытворчасці вакцыны мРНК утвараецца з дапамогай шаблонаў з плазміднай ДНК.
Перад тым як мРНК упакоўваецца ў ЛНП, гэтая ДНК павінна быць спачатку выдалена.
У адваротным выпадку плазмідная ДНК можа быць уключана ў ліпідныя глабулы разам з РНК.
Маккернан выявіў, што гэты вырашальны этап выдалення плазміднай ДНК не быў выкананы старанна.
У многіх партыях вакцын Pfizer і Moderna былі выяўлены празмерныя колькасці плазміднай ДНК.
Высновы Кевіна Маккерэнана былі прыменшаны агульнапрынятай навуковай супольнасцю.
Рэгулятарныя органы заявілі, што вытворцы паведамілі ім пра наяўнасць ДНК, але гэта не перашкодзіла ім даць дазвол, паколькі
паведамленыя значэнні былі ніжэйшыя за межы, устаноўленыя СААЗ.
Але адкуль бяруцца гэтыя межы?
Еўрапейскае агенцтва лекавых сродкаў (ЕАЛС) усталявала ліміт у 10 нанаграмаў ДНК на адну дозу вакцыны.
Яна спаслалася на справаздачу СААЗ 1998 года.
У гэтай тэхнічнай справаздачы сцвярджаецца: "На падставе бягучых ведаў, ДНК з бесперапынных клетачных ліній у колькасці да
10 нг на адну ачышчаную дозу цяпер можа лічыцца прымальнай."
Новы верхні ліміт не распаўсюджваецца на прадукты, атрыманыя з мікробных клетак,
дыплоідных ліній клетак або першасных культур клетак.
Мы бачым, што ў справаздачы СААЗ робіцца адрозненне паміж двума тыпамі ДНК.
Адзін лічыцца больш небяспечным за другі, таму іх колькасць абмежавана ўказаным значэннем.
Але да якой з дзвюх катэгорый належыць плазмідная ДНК, якая змяшчаецца ў мРНК-вакцынах –
да больш небяспечнай ці да менш небяспечнай?
Насамрэч яно не належыць ніводнай з катэгорый, таму што рэкамендацыя СААЗ імпліцытна мяркуе, што любая ДНК, якая
ўтрымліваецца ў леку або вакцыне, — гэта не больш чым «голая» ДНК, паглынанне якой у
клеткі нашага арганізма будзе вельмі неэфектыўным.
Аднак у адрозненне ад гэтага, забруджвальны ДНК у вакцынах будзе ўпакаваны ў ЛНП, гэтак жа, як і мРНК.
Гэта ўпакоўка забяспечвае значна больш эфектыўнае пранікненне ДНК у клеткі нашага арганізма .
Таму было б неабходна вызначыць «бяспечны» ліміт для ДНК, укапсуляванай у ЛНП, з
дапамогай новых, старанна спланаваных эксперыментаў.
Але дапусцім, што абмежаванне, устаноўленае EMA, з'яўляецца прымальным.
Куды гэта вядзе?
У сваёй вышэйзгаданай справаздачы ЕМА сцвярджае, што ўсе ўзоры вакцыны, атрыманыя ёю ад Pfizer/BioNTech
да зацвярджэння, адпавядалі ліміту ЕМА на рэштку ДНК.
Аднак відавочна, што ЕМА не забяспечыла бесперапынны кантроль якасці пасля зацвярджэння, і тое ж самае
тычыцца ўсіх іншых рэгулятарных органаў па ўсім свеце.
Пра гэта сведчаць высновы Кевіна Маккернана, згодна з якімі ўтрыманне ДНК ва ўсіх пратэставаных
партыях вакцыны перавышае ліміт, устаноўлены СААЗ і ЕМА.
Гэта прыводзіць нас да неверагоднага, шакавальнага ўсведамлення таго, што гэтыя катастрафічныя вакцыны вырабляліся без
усялякага кантролю, і што сотні мільёнаў людзей атрымалі ўколы з партыямі вакцыны, якія груба парушалі ўмовы зацвярджэння.
Цяпер забаронена ўводзіць прэпарат, які не адпавядае спецыфікацыям, вызначаным у дазволе на маркетынг.
Працяг увядзення гэтых вакцын — гэта ні што іншае, як злачынны акт.
Вось да чаго давялі нашы ўрады сваім змрочным невуцтвам, што яны зрабілі гэта са сваімі ж грамадзянамі і працягваюць гэта рабіць.
Заўвага: Кампетэнтныя органы ў заходніх краінах актыўна адмаўляюцца расследаваць, ці магла мець рацыю каманда Маккернана.
Замест гэтага яны ў адзін голас скандуюць: ДНК нават не трапіць у клеткі.
І калі гэта так, то там яно хутка будзе раскладзена і знішчана.
Акрамя таго, ядро клеткі аддзелена ад ядзернага соку непранікальнай мембранай, таму чужая ДНК ніколі не
можа пранікнуць у ядро, каб выконваць там сваю функцыю.
Адзінае добрае ў гэтай жахлівай гісторыі тое, што адказныя ўлады цяпер самі сябе выкрылі.
Іх спіна да сцяны, і гэта відавочна ўсім.
Відавочна, што дзяржаўныя ўстановы знаходзяцца ў змове з арганізатарамі гэтага жахлівага злачынства.
Высновы Маккернана павінны павінна выклікаць трывогу ў кожнага, хто мае хаця б найменшае веданне біялогіі.
Відавочна, што плазмідная ДНК, укапсулёваная ў ЛНП, будзе трапляць у нашы клеткі з высокай эфектыўнасцю.
Ядзерная мембрана не можа бесперапынна абарачаць храмасомы; яна распускаецца падчас кожнага дзялення клеткі, і чужая
ДНК затым інкарпаруецца ў новаўтвораныя ядры даччыных клетак.
Ужо гэтага ўпітвання дастаткова, каб запусціць доўгатэрміновае выпрацоўванне закодзіраваных бялкоў – для
гэтага не патрабуецца інтэграцыя ў ДНК нашых храмасом .
З іншага боку, калі такая інтэграцыя ўсё ж адбудзецца, гэта стварае дадатковыя рызыкі.
Высновы Маккернана з таго часу былі пацверджаны іншымі лабараторыямі ў Злучаных Штатах і Канадзе.
Цяпер мы паведамляем пра далейшыя эксперыменты, праведзеныя камандай дасведчаных
нямецкіх даследчыкаў над партыямі вакцыны BioNTech.
Пачатковы вынік: як і раней, у ўсіх шасці прааналізаваных партыях былі выяўлены вялікія колькасці бактэрыяльнай ДНК.
Усе генетычныя элементы, раней знойдзеныя Мак-Керэнам на плазмідзе, былі выяўлены і тут.
Гэта таксама датычыцца так званага прамотара SV40, вельмі асаблівага элемента, існаванне якога было
схаванае ад грамадскасці, а таксама ад нарматыўных органаў.
Чаму Pfizer і BioNTech уключылі прамотар SV40 у сваю плазміду — гэта вельмі цікавае пытанне.
Гэты элемент не неабходны для вытворчасці мРНК шпіка, і ён яшчэ адсутнічае на плазмідзе, які
выкарыстоўвае Moderna для вытворчасці вакцыны.
Аднак прамотар SV40 валодае захапляльнай здольнасцю кантрабандаваць сябе разам з прымацаванымі да
яго паслядоўнасцямі ДНК праз цэлую ядзерную мембрану, нават у клетках, якія зараз не дзяляцца.
Мы пакідаем вам самім падумаць, што гэта значыць.
Наступнае пытанне: ці можа плазмідная ДНК быць засвоена чалавечымі клеткамі і заставацца там на працягу доўгага часу?
Адказ — так!
Даследчая група выявіла, што паглынанне ДНК адбываецца хутка і што яна застаецца ў клетках на працягу многіх наступных
дзён, застаючыся вызначальнай нават пасля цыклу дзялення клетак.
Такім чынам, сцвярджэнне, што ўжытая ДНК хутка разбураецца, з'яўляецца цалкам ілжывым – яно
ўяўляе сабой небяспечную медыцынскую дэзінфармацыю.
Цяпер існуе шмат прэцэдэнтаў укаранення чужой ДНК у кнігу жыцця, у храмасомы клетак і лабараторных жывёл.
Магчымыя наступствы шматлікія і непрадказальныя.
Спажыненне ў дакладна наладжаным механізме, які кантралюе дзяленне і развіццё клетак, можа прывесці да раку.
Змены ў генах, якія функцыянуюць як частка імуннай сістэмы, могуць прывесці да яе дысфункцыі.
Парушэнне гену ў клетках мозгу можа выклікаць любую магчымую неўралагічную хваробу.
Калі чужая ДНК пранікае ў храмасомы спермацічнай клеткі або ў аплодненую яйкаклетку, атрыманыя
змененыя характарыстыкі будуць перадавацца па спадчыне.
Гэта прыводзіць нас да нашага апошняга пытання:
Ці варта турбавацца, што бактэрыяльная ДНК з вакцын таксама можа ўбудавацца ў храмасомы чалавека?
Каб удакладніць гэтае пытанне, нямецкая каманда адправіла Кевіну свае культуры клетак, апрацаваных вакцынай, з
просьбай правесці поўную паслядоўнасць ДНК гэтых клетак.
Вынікі можна паглядзець на Substack Кевіна .
Адказ зноў: так!
Выяўленне бактэрыяльнай ДНК у храмасомах такіх клетак на сённяшні дзень амаль завершана.
Калі гэта адбываецца ў ізаляваных клетках, ці ёсць нейкая відавочная прычына, чаму гэта не павінна адбывацца і ў арганізме?
Гэтым разам, і толькі гэтым разам, наш адказ — не.
Сёння, тут і цяпер, мы сутыкаемся з усведамленнем, што ўрады па ўсім свеце распачалі сатанінскую праграму,
якая пакалечыла, забіла і генетычна мадыфікавала мільёны няшчасных людзей па ўсім свеце.
І гэтая праграма павінна быць пашырана; СААЗ мае намер паўсюдна замяніць звычайныя вакцыны ў медыцыне для
людзей і ветэрынарыі на ін'екцыйныя прэпараты на аснове мРНК.
Сусветная арганізацыя аховы здароўя сцвярджае, што бяспека вакцын ад COVID-19 была даказана настолькі
пераканаўча, што дбайнае тэсціраванне будучых мРНК-вакцын супраць іншых патагенаў больш не неабходнае.
Але нішто не магло б быць далей ад праўды, чым гэта змрочнае прызнанне банкруцтва медыцынскай навукі.
Дарагія суайчыннікі, дзеля сябе і сваіх блізкіх ніколі не забывайце адну рэч:
Экспрэсія чужароднага антыгену ў клетцы нашага арганізма заўсёды прывядзе да атакі імуннай сістэмы на гэтую клетку.
Паколькі кожная новая мРНК-вакцына кадзіруе свой уласны чужы антыген, кожная з іх таксама будзе выклікаць пашкоджанні, гэтак
жа, як мы бачылі з генна-інжынернымі вакцынамі супраць COVID-19.
І як і раней, гэтая шкода будзе пагаршацца з кожным аднаўленнем.
Забруджванне мРНК-вакцын, хутчэй за ўсё, таксама стане нормай, бо не існуе эканамічна эфектыўнага метаду надзейнага аддзялення мРНК
масавага вытворчасці ад плазмідаў, – і ў любым выпадку, здаецца, ніхто не кантралюе
захаванне якіх-небудзь стандартаў вытворчасці.
Праграма СААЗ пагражае чалавецтву.
Яно пагражае ТАБЕ і тваім блізкім.
Народы свету, аб'яднайцеся і выратуйце нас ад гэтага злачыннага вар'яцтва!
Давайце спынім мРНК-вакцыны – давайце спынім СААЗ!
Вітаю, мяне завуць Лара, і сёння я раскажу вам сваю гісторыю.
Мяне завуць Лара.
Мяне завуць Лара, і мне споўнілася дваццаць месяцаў таму.
Мяне завуць Лара, мне дваццаць гадоў, і за два тыдні да майго васемнаццацігоддзя я раптам не змагла хадзіць.
Праз тры дні пасля трэцяй прышчэпкі ад каронавіруса, якую я зрабіў(ла) 17 студзеня 2022 года, я страціў(ла) прытомнасць.
Калі я ачуняў(ла), я быў(ла) у поўнай разгубленасці, і мае ногі больш не трымалі мяне. Я проста больш не мог(магла) хадзіць.
Я не хутка забуду гэту дату.
Праз гадзіну ў мяне таксама пачаліся цяжкасці з дыханнем, і мяне адвезлі ў дзіцячую бальніцу.
Так.
У наступны перыяд мой стан значна не змяніўся.
Нават мае рукі не маглі належным чынам схапіць прадметы.
Я праводзіў дні ў ложку.
Чытаць было немагчыма, бо да трэцяга слова ў сказе я ўжо забываў першыя два...
Музыка і відэа не давалі мне сумаваць.
У гэтую сумесь дадалі яшчэ і нетрапнасць, слова, якое я нават не ведаў.
Я быў прыкаваны да ложка на чатыры месяцы.
Мне толькі што споўнілася васямнаццаць.
Для мяне гэта быў бы час выйсці куды-небудзь, сустрэцца з сябрамі і атрымаць асалоду ад сваёй свабоды.
Але мяне прывязалі да ложка.
Сябры развітваліся адзін за адным.
З аднаго боку, мне вельмі балюча, а з другога — што рабіць з чалавекам, які проста ляжыць на канапе дома?
Я не магу растлумачыць сабе ўсё наступнае выпрабаванне.
Гэта перавысіла б гэты час.
Я апішу гэта ключавымі словамі.
Акупунктура вярнула мяне на ногі.
Я паўтараю год у школе.
Я адпраўляюся ў дзве кароткія паездкі: у Парыж і Рым. Ура!
Але верасень 2022... Навальваецца свінцовая стомленасць.
Пачынаюцца рэцыдывы.
Не магу зноў ісці.
Я спрабую паўтарыць клас. Гэта не працуе.
Змяненне тыпаў школ, добра.
Больш няма каледжа для старшакласнікаў.
Але перамена — гэта добра.
Я вазьму касты, каб нават у дрэнныя дні хадзіць у школу.
Пачынаецца перыяд так званых рэцыдываў.
Калёны мне больш не дапамагаюць, бо я стаміўся ад іх.
Я павінен прыняць тое, чаго я ніколі не хацеў: інваліднае крэсла.
Але я магу пайсці ў школу.
Потым я жыў у нейкім рытме рэцыдываў.
Цяпер я навучыўся жыць з гэтымі рэцыдывамі.
З таго дня ў студзені 2022 года маё жыццё — як на амерыканскіх горках:
Рэцыдыў, паўза, частковы рэцыдыў, паўза, цяжкі рэцыдыў, паўза.
Гэта нялёгка. Але я магу гэта зрабіць. Я хачу гэта зрабіць.
У мяне шмат мараў.
За гэтыя два гады мяне асабліва турбавала нешта, што можа здацца няважным.
Я не ведаў, што са мной.
Ніхто не ведаў.
Я памятаю той дзень, калі мая мама даведалася ў інтэрнэце, што ў маёй безыменнай хваробы ўсё ж ёсць
назва: Сындром пасля вакцынацыі, Сындром пасля вакцынацыі.
Цяпер я магу з гэтага смяяцца. Бо насамрэч гэта не назва хваробы.
Але я быў шчаслівы.
Цяпер я ведаю, чаму гэта было для мяне так важна.
Таму што нехта раптам мяне ўбачыў. І майму стану далі назву.
Таму што я падзяліўся сваёй хваробай з іншымі.
Я больш не быў сам-насам.
І гэта было вызваляльным.
Пасля шматлікіх абследаванняў, якія заўсёды завяршаліся высновай, што «ўсё ў норме», я нарэшце атрымаў два
дыягназы: неўрапатыя дробных валокнаў і сіндром стомленасці.
На гэтым доўгім шляху ў мяне былі не толькі дрэнныя досведы атрымання медыцынскай дапамогі.
Некалькі дактароў былі рашучымі.
Вы дапамаглі мне крыху прасунуцца наперад, і я дзякую вам ад усяго сэрца.
Я ўсё яшчэ на амерыканскіх горках.
Гэта яшчэ не скончана.
Але цяпер ён стаў больш плоскім.
Спадзяюся, так і застанецца.
І я спадзяюся, што ў нейкі момант я змагу цалкам сысці з гэтай амерыканскай горкі.
Было б добра стаяць на зямлі на сваіх працоўных нагах.
Працягвайце даследаванні!
Усім нам патрэбна перспектыва. А мне патрэбны ты. Дзякуй.
Асацыяцыя MWGFD правяла далейшыя ўражальныя і кранальныя інтэрв'ю з людзьмі, якія пацярпелі ад
мРНК-вакцын, у серыі «Вакцынаваныя, пацярпелыя, адмаўленыя».
Вы можаце знайсці іх па спасылцы, якая адлюстравана.
Улічваючы, што тэхналогія мРНК таксама будзе ўводзіцца для іншых вакцынацый — ці, дакладней, генных тэрапій, — асабліва важна
асвятляць гэтыя драматычныя паведамленні пра шкоду ад вакцын.
Калі ласка, не саромейцеся дзяліцца гэтымі інтэрв'ю.
Вы таксама можаце дапамагчы падкрэсліць маштаб шкоды, нанесенай мРНК-вакцынацыяй, зарэгістраваўшы любыя пашкоджанні
ад вакцынацыі ў вашым рэгіёне на сайце vetopedia.org.