"၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၇ ရက်နေ့မှာ ကျွန်မ COVID-19 ကာကွယ်ဆေး တတိယအကြိမ် ထိုးပြီး သုံးရက်အကြာမှာ မူးမောသွားခဲ့တယ်။
ပြန်သတိရလာတော့ ဘာမှ မနားလည်တော့ဘဲ ခြေထောက်တွေကလည်း ထောက်မထားနိုင်တော့ဘူး။ လမ်းလျှောက်လို့ မရတော့ဘူး။"
ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသူများတွင် ထိုးနှံပြီးနောက် အပတ်များနှင့် လများကြာသော်လည်း spike ပရိုတင်းနှင့် ရောင်ခြင်းများကို
အင်္ဂါအများအပြားတွင် တွေ့ရှိရပြီး ၎င်းသည် ပြင်းထန်၍ မကြာခဏ သေဆုံးစေနိုင်သည့် ရောဂါများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ထားဘဲ mRNA ကုဒ်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ပရိုတင်းတစ်ခုကို ဆက်တိုက်
ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်းကို ဘယ်လိုရှင်းပြနိုင်မလဲ။
၂၀၂၃ ခုနှစ်ကုန်တွင် Kla.TV သည် Prof. Dr. Sucharit Bhakdi ၏ "RNA ကာကွယ်ဆေးများ၏ မဆုံးမစ အန္တရာယ်များ" ဆိုသည့်
အရေးပေါ်စာကို ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးဖြင့် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ယခု ၂၀၂၄ ခုနှစ် မတ်လကုန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာ ဒေါက်တာ ဆူချရီတ် ဘခဒီ၊ ပရော်ဖက်ဆာ ကာရီနာ ရိစ်နှင့် ဒေါက်တာ မိုက်ကယ် ပယ်လ်မာတို့သည်
ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ထိုဆောင်းပါးတွင် ရရှိသော သုတေသနအသစ်များက အချိန်တုန်းက
ပြောကြားခဲ့သည့် သတိပေးချက်အားလုံးကို အတည်ပြုခဲ့သည်။
သူတို့က သိပ္ပံနည်းကျ တိကျစွာ ရှင်းပြသော်လည်း ပုံမှန်လူများလည်း နားလည်နိုင်အောင် mRNA ကာကွယ်ဆေးများဟု ခေါ်ဆိုသော ဆေးများသည်
လိမ်လည်မှုဖြစ်ပြီး အလွန်အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ရှင်းပြသည်။
ဤသုတေသနကျကျ စုစည်းထားသော ဆောင်းပါးသည် ဤခေါင်းစဉ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ မလေ့လာဖူးသူ မည်သူမဆိုနှင့် မျှဝေရန် အထူးသင့်တော်ပါသည်။
ဤအစီအစဉ်အောက်တွင် ပုံနှိပ်ရန်အတွက် PDF ဖိုင်အဖြစ် ရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။
အောက်တွင် ပါမောက္ခ ဘခဒီက သင့်အတွက် ဆောင်းပါးကို ဖတ်ပြနေပါသည်။
ပရော်ဖက်ဆာ ဘခဒီက ဖော်ပြထားသည့် အခြေအနေများကြောင့် ယခင်က ထိခိုက်ခံထားရသူများပေါ် သက်ရောက်နိုင်သည့် ထိခိုက်မှုကြီးမားမှုကို
Lara ၏ နောက်ထပ်အစီရင်ခံစာတွင် ဖော်ပြထားသည်။
သူမသည် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် မရေမတွက်နိုင်သော ထိခိုက်ခံရသူများထဲမှ
တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ "Vaccinated, harmed, denied… and now what?" ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော MWGFD သတင်းစာဆွေးနွေးပွဲတွင်
သူမ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်မျှဝေခဲ့သည်။ Prof.
၁၂၃၄၃၂၁ ချစ်ခင်ရပါသော လူသားများ၊ ချစ်ခင်ရပါသော လူသားမိသားစု၊ ကျွန်ုပ်မှာ သင့်တို့အား
ပြောပြရန် အလွန်အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခု ရှိပါသည်။
ဤသည်မှာ ကာကွယ်ဆေးများထဲတွင် DNA ကို နောက်ဆုံးတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းအကြောင်းဖြစ်သည်။
RNA ကာကွယ်ဆေးများသည် လိမ်လည်မှုဖြစ်ပြီး အလွန်အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ယခု ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ခရိုမိုဆိုမ်များသည် ဘဝစာအုပ်များဖြစ်ပြီး DNA ဖြင့် ကုဒ်ရေးထားသော ပရိုတင်းမော်လီကျူးများ ထုတ်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားချက်များ ပါဝင်သည်။
လိုအပ်ပါက သက်ဆိုင်ရာစာအုပ်ကို ဖွင့်၍ လိုချင်သော ချက်ပြုတ်နည်း၏ မိတ္တူတစ်စောင် ပြုလုပ်သည်။
ဤကော်ပီသည် mRNA ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ပရိုတင်းထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ဖယ်ရှားခံရသည်။
RNA ကာကွယ်ဆေးများသည် ခရိုမိုဆိုမ်မှူးစာတမ်းများ၏ သက်တမ်းတိုကူးယူချက်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊
ထိုကူးယူချက်များနှင့် မတူဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်တွင် မပါဝင်သင့်သော ပရိုတင်းများ ထုတ်လုပ်စေသည်။
ထိုအစား၊ ၎င်းတို့သည် SARS-CoV-2 ၏ စပိုက် ပရိုတင်းကဲ့သို့သော နိုင်ငံခြား အန်တီဂျင်များ ဖွဲ့စည်းလာစေသည်။
ဤအမျိုးအစား ကာကွယ်ဆေးထိုးတိုင်းတွင် mRNA မော်လီကျူးများ ဘီလျံကျော်ကို ပို့ဆောင်ပေးသည်။
မက်ဆာဂျင် (mRNA) ကာကွယ်ဆေးကို အစုလိုက်ထုတ်လုပ်ရန် DNA ချက်ပြုတ်ချက်ကို အစုလိုက်ရရှိနိုင်ရမည်။
ဒါကို ဘယ်လို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မလဲ?
ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရာတွင် အသုံးပြုသော နည်းလမ်းသည် ဂျင်နက်စ်အင်ဂျင်နီယာ၏ အခြေခံကျသော အုတ်မြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
DNA ချက်ပြုတ်နည်းများ၏ ဘီလျံနှင့် ထရီလျံကော်ပီများသည် ဘက်တီးရီးယားမှ စတင်ပေါ်ပေါက်သည်။
ချက်ပြုတ်နည်းများကို ပလာစမစ်ဟုခေါ်သော သေးငယ်သော ဘက်တီးရီးယား ခရိုမိုဆိုမ်များတွင် ပါဝင်သည်။
ဘက်တီးရီးယားဆဲလ်များသည် မိနစ် ၂၀ တိုင်း ခွဲထွက်နိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် တစ်နာရီအတွင်း ဆဲလ်အရေအတွက်သည် ၈ ဆ တိုးမြင့်သည်။
ဒီနည်းဖြင့် အရည်ယဉ်ကျေးမှုထဲမှ မရေတွက်နိုင်သော ဘက်တီးရီးယားများကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း
စုဆောင်းနိုင်ပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသော ဘက်တီးရီးယားဆဲလ်တွင် ဆွေးနွေးထားသည့် ပလာစမစ်၏ မိတ္တူများစွာ ပါဝင်မည်။
ပလာစမစ်များကို လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။
နိုင်ငံခြားမှ မျိုးဗီဇများ၊ ဥပမာ ဗိုင်းရပ်စ်ပရိုတင်းများကို ဖော်ပြပေးသော မျိုးဗီဇများကို ထည့်သွင်းနိုင်သည်။
ဘက်တီးရီးယားများ မျိုးပွားပြီးနောက် ပလာစမစ်များကို စုဆောင်းကာ mRNA မိတ္တူများ ထုတ်လုပ်ရာတွင် နမူနာအဖြစ် အသုံးပြုသည်။
RNA မော်လီကျူးများကို နောက်ဆုံးတွင် lipid nanoparticles (LNPs) ဟုခေါ်သော သေးငယ်သော အဆီလုံးများထဲသို့ ထုပ်ပိုးထားသည်။
LNP ၏ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းများကို စင်တက်တစ်ဆင့် ထုတ်လုပ်ထားပြီး ကိုယ်တိုင် အဆိပ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
ထို့အပြင် Pfizer/BioNTech နှင့် Moderna တို့က အသုံးပြုထားသည့် အထူးအဆီဓာတုပစ္စည်းများကို မန်ဘာဆိုင်ရာ ကပ်ရောဂါကာကွယ်ဆေးများအတွက်
အရေးပေါ်ခွင့်ပြုချက် ရရှိမီ လူသားများပေါ်တွင် စမ်းသပ်မထားခဲ့ပါ။
ဤသည် မငြင်းနိုင်သော၊ လုံးဝမလိုအပ်သော ကျန်းမာရေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
RNA ကို LNP ထုပ်ပိုးခြင်းက ဖျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ကာ သွေးလည်ပတ်မှုမှတဆင့်
ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အင်္ဂါအားလုံးသို့ ရောက်ရှိနိုင်စေသည်။
အဲဒီမှာ LNP များသည် ထရွိုဂျန်မြင်းကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကြသည်။
၎င်းတို့ကို ဆဲလ်များက စုပ်ယူပြီး mRNA ကို ထုတ်လွှတ်သည်။
ဤအပြီးတွင် စပိုက်ပရိုတင်း ထုတ်လုပ်ခြင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။
ဤသည်က ကိုယ်ခံစွမ်းအားတုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ အနာဂတ်က ကူးစက်ရောဂါများမှ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော
အထူးအန္တီဘော်ဒီများ ဖွဲ့စည်းခြင်းကိုပါ ပါဝင်စေသည်။
သို့သော် ကိုယ်ခံစနစ်သည် နိုင်ငံခြားပရိုတင်းများ ထုတ်လုပ်သော ကိုယ်တွင်းဆဲလ်များကို သိရှိကာ ဖျက်ဆီးသည်။
သဘာဝအတိုင်း၊ ဤအခြေအနေသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆဲလ်များ ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံရသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။
ဤနိုင်ငံခြားပရိုတင်းများကို ထိုအတိုင်း အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခြင်းသည် မွေးကတည်းက ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။
ဤနည်းဖြင့် ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံထားသော ဆဲလ်များကို ထိရောက်စွာ ဖယ်ရှားပေးကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို ကာကွယ်ပေးသည်။
၎င်းကို ဖိနှိပ်၍ မရနိုင်ပါ။
ထို့ကြောင့် နိုင်ငံခြားပရိုတင်းတစ်ခုကို ကုဒ်ပြုထားသော mRNA ကို ဆဲလ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလျှင် ထိုဆဲလ်ကို ကိုယ်ခံစနစ်က တိုက်ခိုက်သည်။
ပြောင်းရွှေ့ထည့်သွင်းထားသော အင်္ဂါများကို ကိုယ်ခံစနစ်က ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ဤအခြေခံအချက်ကို ဖော်ပြသည်။
ငါ့ရဲ့ ကျောက်ကပ်ကို သင် လက်ခံရင်၊ သင်က ငါ့ရဲ့ ကျောက်ကပ်ကို ငြင်းပယ်မယ်။
မင်းက ငါ့ဒုတိယကျောက်ကပ်ကို ယူလိုက်ပြီး၊ ဒုတိယငြင်းပယ်မှုကလည်း လိုက်လာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါက ပိုမြန်ပြီး ပိုစိတ်ဆိုးတယ်။
ထပ်ခါထပ်ခါ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ဆက်တိုက်တိုးလာနေသော အန္တရာယ်ထိခိုက်မှုများတွင်လည်း အခြေခံသဘောတရားများသည် တူညီနေသည်။
တစ်ခါထိုးဆေးတိုင်းတွင် LNP ထဲသို့ ထုပ်ပိုးထားပြီး ထိုးဆေးပေးသည့် RNA မိတ္တူအရေအတွက်သည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အဆင့်မဲ့သော ဆဲလ်များအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ခံစနစ်က တိုက်ခိုက်မည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုကို နိုင်ငံခြားပရိုတင်းထုတ်လုပ်မှု ရပ်ဆိုင်းသွားမှသာ ရပ်တန့်နိုင်ပါသည်။
ဒါပေမယ့် ဒါ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ?
ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်သူတွေနဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအာဏာပိုင်တွေက မကြာခဏ ကျွန်တော်တို့ကို
အာမခံပေးခဲ့သလို နေ့အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတာလား?
ပြီးခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း၊ ဤအဆိုနှင့် မကိုက်ညီသော စိုးရိမ်ဖွယ် တွေ့ရှိချက်များ ရရှိခဲ့သည်။
ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသူများတွင် ထိုးနှံပြီးနောက် အပတ်များနှင့် လများကြာသော်လည်း spike ပရိုတင်းနှင့် ရောင်ခြင်းများကို
အင်္ဂါရပ်အများအပြားတွင် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ပြင်းထန်ပြီး မကြာခဏ သေဆုံးစေနိုင်သည့် ရောဂါများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ထားဘဲ mRNA ကုဒ်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ပရိုတင်းတစ်ခုကို
ဆက်တိုက်ထုတ်လုပ်နေခြင်းကို ဘယ်လိုရှင်းပြနိုင်မလဲ?
၁၂၃၄၃၂၁ ယုံကြည်နိုင်သော်လည်း စိုးရိမ်ဖွယ်ဖြစ်သော အဖြေတစ်ခုကို McKernan နှင့် သူ၏အဖွဲ့က တစ်နှစ်က
ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်မှ ရရှိခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်စဉ် mRNA ကို ပလာစမစ် DNA ပုံစံများမှ ဖွဲ့စည်းကြောင်း ယခင်က ဆွေးနွေးပြီးသားဖြစ်သည်။
mRNA ကို LNP ထဲတွင် ထုပ်ပိုးမည့်အခါ မတိုင်မီ ဤ DNA ကို ပထမဦးစွာ ဖယ်ရှားရမည်။
မဟုတ်ပါက ပလာစမစ် DNA ကို RNA နှင့်အတူ လစ်ပစ်အလုံးများထဲတွင် ထုပ်ပိုးထားနိုင်သည်။
McKernan သည် ပလာစမစ် DNA ကို ဖယ်ရှားခြင်းဆိုင်ရာ အရေးကြီးသော ဤအဆင့်ကို သေချာစွာ မဆောင်ရွက်ထားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
Pfizer နှင့် Moderna ကာကွယ်ဆေး အစုလိုက်ထုတ်လုပ်မှုများစွာတွင် ပလာစမစ် DNA အလွန်အကျွံများတွေ့ရှိရသည်။
Kevin McKernan ရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များကို အဓိကမီဒီယာများက လျော့နည်းအောင် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအာဏာပိုင်များက ထုတ်လုပ်သူများက DNA ပါဝင်ကြောင်း အသိပေးခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သော်လည်း၊ WHO မှ
သတ်မှတ်ထားသည့် ကန့်သတ်ချက်များထက် အစီရင်ခံထားသော တန်ဖိုးများသည် နည်းပါးနေသောကြောင့်
အတည်ပြုခွင့် ပေးခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။
ဒါပေမယ့် ဒီကန့်သတ်ချက်တွေ ဘယ်ကနေလာတာလဲ?
ဥရောပဆေးဝါးအေဂျင်စီ (EMA) သည် ကာကွယ်ဆေး တစ်ထိုးလျှင် DNA ၁၀ နာနိုဂရမ်အထိသာ ခွင့်ပြုထားသည်။
သူမက ၁၉၉၈ ခုနှစ်က ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) အစီရင်ခံစာကို ကိုးကားခဲ့သည်။
ဤနည်းပညာဆိုင်ရာအစီရင်ခံစာတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ "လက်ရှိသိရှိထားသည့်အချက်အလက်များအရ
ဆက်တိုက်ဆဲလ်လိုင်းများမှ DNA ကို တစ်သန့်ရှင်းထားသော ဒိုစ်လျှင် 10 ng အထိ ယခုလက်ခံနိုင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါပြီ။"
အသစ်သတ်မှတ်ထားသော အထက်ဆုံးကန့်သတ်ချက်သည် မိုက်ခရိုဘက်တီးရီးယားဆဲလ်များ၊ ဒိုင်ပလိုအိုင်ဒ်ဆဲလ်လိုင်းများ
သို့မဟုတ် ပထမဆင့်ဆဲလ်စိုက်ပျိုးမှုများမှ ထွက်ရှိသော ထုတ်ကုန်များတွင် မသက်ဆိုင်ပါ။
ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရသည်မှာ WHO အစီရင်ခံစာတွင် DNA အမျိုးအစားနှစ်မျိုးကို ခွဲခြားပြထားသည်။
တစ်ခုကို တစ်ခုထက် ပိုအန္တရာယ်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပမာဏကို သတ်မှတ်ထားသော တန်ဖိုးအထိ ကန့်သတ်ထားသည်။
ဒါပေမယ့် mRNA ကာကွယ်ဆေးများတွင် ပါဝင်သော ပလာစမစ် DNA သည် အန္တရာယ်ပိုများသော
အမျိုးအစားလား၊ ဒါမှမဟုတ် အန္တရာယ်နည်းသော အမျိုးအစားလား?
ဟာ တကယ်တော့ အမျိုးအစားနှစ်ခုထဲမှာ မပါပါဘူး၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) ၏ လမ်းညွှန်ချက်မှာ ဆေးဝါး သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးထဲ ပါဝင်တဲ့
DNA မည်မျှကိုမဆို "ဖုံးအုပ်မထားသော" DNA အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ထို DNA ကို ကိုယ်ခန္ဓာဆဲလ်များထဲသို့
စုပ်ယူခြင်းမှာ အလွန်ထိရောက်မှုနည်းပါးမည်ဟု ယူဆထားသည်။
သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ကာကွယ်ဆေးများထဲရှိ ညစ်ညမ်းနေသော DNA သည် mRNA ကဲ့သို့ LNP ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားမည်။
ဤထုပ်ပိုးမှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်များထဲသို့ DNA ကို ပိုမိုထိရောက်စွာ စုပ်ယူနိုင်ပါသည် ။
ထို့ကြောင့် LNP ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော DNA အတွက် "လုံခြုံသော" အကန့်အသတ်ကို သေချာစွာ စီစဉ်ထားသော
စမ်းသပ်မှုအသစ်များဖြင့် သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် EMA က သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို လက်ခံနိုင်တယ်လို့ ယူဆကြပါစို့။
ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘယ်ကို ဦးတည်စေနေတာလဲ?
အထက်ပါအစီရင်ခံစာ တွင် EMA သည် Pfizer/BioNTech မှ အတည်ပြုခွင့်မပြုမီ လက်ခံရရှိခဲ့သည့်
ကာကွယ်ဆေးနမူနာအားလုံးသည် ကျန်ရှိ DNA အတွက် EMA သတ်မှတ်ထားသည့် အကန့်အသတ်နှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ဆိုသည်။
သို့သော် EMA သည် အတည်ပြုပြီးနောက် ဆက်လက်အရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှုကို မသေချာစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပြီး၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ အခြား
စည်းကမ်းထိန်းရေးအာဏာပိုင်များအားလုံးတွင်လည်း အခြေအနေတူညီသည်။
ဤအချက်ကို Kevin McKernan ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များအရ သက်သေပြနိုင်ပြီး၊ စမ်းသပ်ခဲ့သည့်
ကာကွယ်ဆေးထုတ်ကုန်စုစုပေါင်းများတွင် ပါဝင်သည့် DNA ပမာဏသည် WHO နှင့် EMA မှ သတ်မှတ်ထားသည့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသည်။
ဤအချက်က ကျွန်ုပ်တို့အား အံ့ဩဖွယ်၊ အံ့အားသင့်ဖွယ် အမှန်တရားတစ်ခုကို သိရှိစေသည် – ထိုအန္တရာယ်ကြီးမားသော
ကာကွယ်ဆေးများကို မည်သည့်ထိန်းချုပ်မှုမျှမရှိဘဲ ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ သန်းပေါင်းများစွာသော လူများအား အတည်ပြုချက်ရရှိရန်လိုအပ်သည့်
စည်းကမ်းများကို ပြင်းထန်စွာ ချိုးဖောက်ထားသော ကာကွယ်ဆေးထုပ်များဖြင့် ထိုးနှံခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမှစ၍ စျေးကွက်ထုတ်ခွင့်ပြုလက်မှတ်တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် စံနှုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသော
ဆေးတစ်မျိုးကို ထိုးဆေးထိုးခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကာကွယ်ဆေးများကို ဆက်လက်ထိုးနှံခြင်းသည် ပြစ်မှုတစ်ရပ်ထက် မနည်းပါ။
အစိုးရတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အလွန်မိုက်မဲတဲ့ မသိနားမလည်မှုကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူတွေကို ဒီလိုဆိုးရွားစွာ
ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ယနေ့ထိ ဆက်လက်ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်းပါ။
မှတ်ချက်။ အနောက်တိုင်းနိုင်ငံများရှိ သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များက McKernan ၏ အဖွဲ့မှန်မမှန်ကို
စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တက်ကြွစွာ ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။
ထိုအစား သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆူညံစွာ ပြောဆိုကြသည် – DNA သည် ဆဲလ်ထဲသို့ မဝင်နိုင်ပါ။
ဒါဖြစ်လာရင် အဲဒီမှာ အလျင်အမြန် ချိုးဖျက်ခံပြီး ဖျက်စီးခံရမှာပါ။
ထို့အပြင် ဆဲလ်နျူကလီးယပ်ကို ဆဲလ်အတွင်းရှိ ဆိုင်တိုဆောလ်မှ မဖြတ်ကျော်နိုင်သော အလွှာတစ်ခုဖြင့်
ခွဲထားသောကြောင့် ပြင်ပ DNA များသည် ထိုနျူကလီးယပ်ထဲသို့ ဝင်ကာ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဆောင်ရွက်၍ မရနိုင်ပါ။
ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ဇာတ်လမ်းမှာ ကောင်းတာတစ်ခုတည်းက တာဝန်ရှိသူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ထုတ်လိုက်ရပြီဆိုတာပဲ။
သူတို့နောက်ကျောနံရံထိကပ်နေပြီး၊ ဒါကို လူတိုင်းမြင်နိုင်တယ်။
ပြည်နယ်အဖွဲ့အစည်းများသည် ထင်ရှားစွာ ဤကြီးမားသောရာဇဝတ်မှုကို ကျူးလွန်သူများနှင့် ပူးပေါင်းနေကြသည်။
McKernan ရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်တွေက ဇီဝဗေဒကို နည်းနည်းပဲ သိထားသူ မည်သူမဆိုအတွက် သတိပေးသံတွေကို တီးခေါ်စေမှာပါ။
LNP ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော ပလာစမစ် DNA သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆဲလ်များထဲသို့ ထိရောက်မြန်ဆန်စွာ ဝင်ရောက်မည်ဟု သေချာပါသည်။
နျူကလီးယားအလွှာသည် ခရိုမိုဆိုမ်များကို ဆက်တိုက်ကာကွယ်ပေး၍ မရနိုင်ပါ၊ ဆဲလ်ခွဲခြင်းတိုင်းတွင်
ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တွင် နိုင်ငံခြား DNA သည် သားဆဲလ်အသစ်များ၏ နျူကလီးယားအသစ်များထဲသို့ ထည့်သွင်းခံရသည်။
ဤယူဆောင်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ကုဒ်ပြုထားသော ပရိုတင်းများ၏ ရေရှည်ထုတ်လုပ်မှုကို စတင်လှုံ့ဆော်ရန်
လုံလောက်ပြီး၊ ဤအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခရိုမိုဆိုမ် DNA ထဲသို့ ပေါင်းစည်းထည့်သွင်းရန် မလိုအပ်ပါ ။
တစ်ဖက်မှာတော့၊ ထိုပေါင်းစည်းမှုဖြစ်ပေါ်လာပါက ထပ်ဆောင်းအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
မက်ကန်နန်၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကနေဒါရှိ အခြားဓာတ်ခွဲခန်းများမှ ထပ်မံအတည်ပြုထားသည်။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် အတွေ့အကြုံပြည့်ဝသော ဂျာမန်သုတေသနအဖွဲ့တစ်စုက BioNTech ကာကွယ်ဆေးအစုပေါင်းများပေါ်တွင်
ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့သည့် စမ်းသပ်မှုများအကြောင်းကို တင်ပြလိုက်ပါသည်။
အစပိုင်းရလဒ်: ယခင်ကဲ့သို့ စမ်းသပ်ခဲ့သည့် အထုပ်ခြောက်ခုလုံးတွင် ဘက်တီးရီးယား DNA အများအပြား တွေ့ရှိခဲ့သည်။
McKernan က ပလာစမစ်ပေါ်တွင် ယခင်က ရှာတွေ့ခဲ့သော ဂီနက်စ်အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ဒီမှာလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဤကိစ္စသည် လူသိများစွာ ခေါ်ဆိုကြသည့် SV40 ပရိုမိုတာဟု ဆိုသော အလွန်ထူးခြားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင်လည်း
သက်ဆိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ ရှိခြင်းကို ပြည်သူများနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအာဏာပိုင်များထံမှ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
Pfizer နှင့် BioNTech တို့သည် သူတို့၏ ပလာစမစ်ထဲသို့ SV40 ပရိုမိုတာကို ထည့်သွင်းခဲ့ရခြင်းအကြောင်းရင်းသည်
အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤအစိတ်အပိုင်းသည် spike mRNA ထုတ်လုပ်ရာတွင် မလိုအပ်သေးပြီး Moderna က
ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုသည့် ပလာစမစ်တွင်လည်း မပါဝင်သေးပါ။
သို့သော် SV40 ပရိုမိုတာတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်တစ်ခုရှိပြီး၊ မပိုင်းခွဲနေသေးသော ဆဲလ်များတွင်ပါ
ကိုယ်တိုင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော DNA စဉ်လိုက်များကို ချောမွေ့စွာ နျူကလီးယားအလွှာမှ ဖြတ်ကျော်ကာ ထိုးထွင်းနိုင်သည်။
ဒီဟာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာကို သင်ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားဖို့ ကျန်ထားပါတယ်။
နောက်မေးခွန်းကတော့ ပလာစမစ် DNA ကို လူ့ဆဲလ်ထဲသို့ ယူဆောင်ပြီး ရေရှည်တည်နိုင်ပါသလား။
ဖြေဆိုချက်က ဟုတ်ပါတယ်။
သုတေသနအဖွဲ့က DNA စုပ်ယူမှုသည် အလွန်လျင်မြန်စွာဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက်ပိုင်း ရက်ပေါင်းများစွာအတွင်း
ဆဲလ်များထဲတွင် ဆက်လက်တည်ရှိကာ ဆဲလ်ခွဲခြင်းတစ်ကြိမ်ပြီးနောက်မှပါ တွေ့ရှိနိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
စားသုံးသော DNA ကို အလျင်အမြန် ဖျက်စီးပစ်သည်ဆိုသော အဆိုသည် လုံးဝ မမှန်ကန်ပါ – ၎င်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ မမှန်ကန်သော သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်ပါသည်။
ယခုအခါ နိုင်ငံခြား DNA ကို အသက်ရှင်မှုစာအုပ်ထဲသို့၊ ဆဲလ်များနှင့် သုတေသနတိရစ္ဆာန်များ၏ ခရိုမိုဆိုမ်များထဲသို့
ထည့်သွင်းထားသည့် နမူနာများ များပြားလာပါပြီ။
ဖြစ်နိုင်သော အကျိုးဆက်များသည် မျိုးစုံပြီး မခန့်မှန်းနိုင်ပါ။
ဆဲလ်ခွဲခြားခြင်းနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် တိကျစွာညှိထားသော စနစ်တွင်
ပျက်စီးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက ကင်ဆာဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။
ကိုယ်ခံစွမ်းအားစနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်သော ဂျင်များတွင် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည်
ထိုစနစ်၏ မမှန်ကန်စွာ လည်ပတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ဦးနှောက်ဆဲလ်များရှိ ဂျင်များ ပျက်စီးခြင်းကြောင့် မည်သည့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါမဆို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
အကယ်၍ နိုင်ငံခြား DNA သည် သားရည်ဆဲလ်များ သို့မဟုတ် ပေါင်းစပ်ပြီးသား ဥများ၏ ခရိုမိုဆိုမ်များထဲသို့
ထည့်သွင်းသွားပါက၊ ထိုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲသွားသော လက္ခဏာများသည် မျိုးဆက်ဆက်ခံနိုင်ပါလိမ့်မည်။
ဤသည်က ကျွန်ုပ်တို့အား နောက်ဆုံးမေးခွန်းသို့ ရောက်ရှိစေသည်။
ကာကွယ်ဆေးများထဲမှ ဘက်တီးရီးယား DNA သည် လူ့ခရိုမိုဆိုမ်များထဲသို့လည်း
ထည့်သွင်းခံရနိုင်သည်ဆိုတာကို ကျွန်ုပ်တို့ စိုးရိမ်သင့်ပါသလား။
ဤမေးခွန်းကိုရှင်းလင်းရန် ဂျာမန်အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ကာကွယ်ဆေးဖြင့်ကုသထားသော ဆဲလ်မွေးပျိုးထုတ်များကို ကီဗင်ထံပို့ပြီး
ဆဲလ်များ၏ DNA ကို အပြည့်အစုံ စဉ်လိုက်ဖတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ရလဒ်များကို Kevin ၏ Substack တွင် ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
ဖြေကြားချက်က ထပ်မံပြောရရင် ဟုတ်ကဲ့ပါပဲ။
ဤဆဲလ်များ၏ ခရိုမိုဆိုမ်များတွင် ဘက်တီးရီးယား DNA ရှိကြောင်း သက်သေများသည် လက်ရှိတွင် မကြာမီ ပြည့်စုံတော့မည်။
ဤအရာကို သီးခြားဆဲလ်များတွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါက၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်လည်း မဖြစ်ပေါ်သင့်ကြောင်း ဘာကြောင့်ဆိုတာ ထင်ရှားသလား?
ဒီတစ်ခါပဲ၊ ဒီတစ်ခါတစ်ခုတည်း ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဖြေကြားချက်က မဟုတ်ပါဘူး။
ယနေ့၊ ဒီမှာနဲ့ ယခုအချိန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ အစိုးရများက စာတန်ဆန်သော အစီအစဉ်တစ်ခုကို
စတင်ဆောင်ရွက်ပြီး ကံဆိုးသူ သန်းပေါင်းများစွာကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေ၊ သတ်ဖြတ်ပြီး ဂီနီဗက်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိနေရပါသည်။
ဤအစီအစဉ်ကို ပိုမိုချဲ့ထွင်ရန် စီစဉ်ထားပြီး၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် လူ့ဆေးဘက်နှင့် တိရစ္ဆာန်ဆေးဘက်တွင်
အသုံးပြုသော ရိုးရာကာကွယ်ဆေးများကို mRNA ထိုးဆေးပြင်ဆင်မှုများဖြင့် အပြည့်အဝ အစားထိုးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) က COVID ကာကွယ်ဆေးများ၏ လုံခြုံမှုကို ထူးခြားစွာ သက်သေပြထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် အနာဂတ်
mRNA ကာကွယ်ဆေးများကို အခြားရောဂါပိုးများအတွက် ပြင်းထန်စွာ စမ်းသပ်ရန် မလိုတော့ကြောင်း ပြောကြားထားသည်။
ဒါပေမယ့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သိပ္ပံက ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ ဒီမဲမှောင်တဲ့ ပျက်စီးကြေညာချက်ထက် အမှန်တရားနဲ့ ပိုဝေးတာ ဘာမှ မရှိပါ။
ချစ်ခင်ရပါသော ပြည်သူပြည်သားများခင်ဗျား၊ သင့်ကိုယ်ပိုင်အတွက်နှင့် သင့်ချစ်သူများအတွက် ဒီတစ်ချက်ကို မမေ့ပါနှင့်။
ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်တစ်ခုတွင် ပြင်ပအန္တီဂျင်တစ်ခု ဖော်ပြခြင်းသည်
အမြဲတမ်း ကိုယ်ခံစနစ်မှ ထိုဆဲလ်ကို တိုက်ခိုက်စေသည်။
mRNA ကာကွယ်ဆေးအသစ်တိုင်းသည် ကိုယ်ပိုင် နိုင်ငံခြား အန္တီဂျင်ကို ကိုဒ်ပြုထားသောကြောင့်၊ COVID-19 ဆန့်ကျင်
ဗီဇပြင်ဆင်ထားသော ကာကွယ်ဆေးများတွင် မြင်တွေ့ခဲ့သလို တစ်ခုချင်းစီလည်း ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
ယခင်ကဲ့သို့ပင်၊ ဤထိခိုက်မှုသည် တစ်ခါပြန်အသစ်ပြုလုပ်တိုင်း ပိုဆိုးလာမည်။
mRNA ကာကွယ်ဆေးများတွင် ပလက်စမစ်များမှ ထုတ်လုပ်ထားသော mRNA ကို စျေးနှုန်းသက်သာပြီး ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ခွဲထုတ်နိုင်မည့်
နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် mRNA ကာကွယ်ဆေးများတွင် ပလက်စမစ်များ ပါဝင်နေခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်လာနိုင်ပြီး
ထုတ်လုပ်မှုစံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီမှုကိုလည်း မည်သူမှ စစ်ဆေးကြပ်မတ်နေခြင်း မရှိပါ။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) အစီအစဉ်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်သည်။
ဒါက သင့်ကိုနဲ့ သင့်ချစ်သူများကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေတယ်။
ကမ္ဘာ့လူထုရေ၊ ညီညွတ်ပြီး ဒီပြစ်မှုဆိုင်ရာ မူးဝါးမှုမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ။
မက်ဆင်ဂျာ RNA ကာကွယ်ဆေးတွေကို ရပ်ကြစို့ – ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) ကိုလည်း ရပ်ကြစို့!
မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မနာမည်က လာရာဖြစ်ပြီး ဒီနေ့ ကျွန်မရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပါမယ်။
ကျွန်မနာမည်က လာရာပါ။
ကျွန်မနာမည်က လာရာပါ၊ တစ်လက ကျွန်မ အသက် ၂၀ ပြည့်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မနာမည်က လာရာ၊ အသက် ၂၀ နှစ်ရှိပြီး၊ အသက် ၁၈ ပြည့်မယ့်နေ့ မတိုင်ခင် နှစ်ပတ်အတွင်း ကျွန်မဟာ
တစ်ခါတည်း လမ်းလျှောက်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။
၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေး တတိယကြိမ် ထိုးပြီး သုံးရက်အကြာ ကျွန်ုပ် မေ့ယှဉ်သွားခဲ့သည်။
ပြန်သတိရလာချိန်တွင် ကျွန်ုပ် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး ခြေထောက်များက ကျွန်ုပ်ကို ထောက်ပံ့၍ မရတော့ပါ။
ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ် လုံးဝ လမ်းလျှောက်၍ မရတော့ပါ။
ဒီရက်စွဲကို မကြာခင် မေ့မလျော့ပါဘူး။
တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ကျွန်တော်လည်း အသက်ရှူခက်လာပြီး ကလေးဆေးရုံကို ယူဆောင်သွားခံခဲ့ရတယ်။
ဟုတ်ကဲ့။
နောက်ကာလအတွင်း ကျွန်ုပ်၏အခြေအနေ မထူးခြားစွာ မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။
ငါ့လက်တွေကတောင် ပစ္စည်းတွေကို မှန်ကန်စွာ ဖမ်းယူလို့ မရခဲ့ဘူး။
ကျွန်ုပ်သည် တစ်နေ့တာကို အိပ်ရာပေါ်မှာသာ ဖြုန်းခဲ့သည်။
စာဖတ်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါ၊ အကြောင်းက စာကြောင်းထဲက တတိယစကားလုံးကို ရောက်ချိန်မှာ ပထမနှစ်လုံးကို ကျွန်တော် မေ့သွားခဲ့ပါပြီ။
ဂီတနဲ့ ဗီဒီယိုတွေက ကျွန်ုပ်ကို အဖော်ပြုခဲ့တယ်။
မထိန်းနိုင်ခြင်းဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထည့်လိုက်တယ်၊ ငါက အဲဒီစကားလုံးကို မသိခဲ့ဘူး။
ကျွန်ုပ်ကို လေးလကြာ အိပ်ရာပေါ်မှာပဲ ကန့်သတ်ထားခဲ့ရသည်။
ကျွန်တော် အသက် ၁၈ ပြည့်သွားခဲ့သည်။
ငါ့အတွက်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်မှာ အပြင်ထွက်ပြီး မိတ်ဆွေတွေနဲ့ တွေ့ဆုံကာ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ခံစားဖို့ အချိန်ဖြစ်မယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကို အိပ်ရာတစ်လုံးမှာ ချိတ်ထားခဲ့တယ်။
မိတ်ဆွေတွေက တစ်ယောက်ချင်းစီ နုတ်ဆက်သွားကြတယ်။
တစ်ဖက်မှာတော့ ငါ့အတွက် အရမ်းနာကျင်စရာပါ၊ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်မှာတော့ အိမ်မှာပဲ အလကားနေတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။
နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတဲ့ အခက်အခဲအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် မရှင်းပြနိုင်ဘူး။
ဤအချိန်ကာလကို ကျော်လွန်မည်။
ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို အဓိက စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြပါမည်။
အက်ပွိုကယ်ချာက ကျွန်ုပ်ကို ပြန်လည်ခြေထောက်ပေါ်တက်စေခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ကျောင်းမှာ တစ်နှစ်ထပ်တက်နေတယ်။
ကျွန်တော် ပဲရစ်နဲ့ ရိုမကို ခရီးတို နှစ်ခု သွားတော့မယ်။ ဟူရာ!
ဒါပေမယ့် ၂၀၂၂ စက်တင်ဘာလမှာ... သံလိုအလေးချိန်ရှိတဲ့ ပင်ပန်းမှုတစ်ခုက စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ပြန်ဖြစ်မှုများ စတင်နေပြီ။
ထပ်မသွားနိုင်ဘူး။
ကျွန်တော် အတန်းကို ထပ်တက်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မအောင်မြင်ပါဘူး။
ကျောင်းအမျိုးအစားတွေ ပြောင်းလဲတာ၊ ဟုတ်ကဲ့။
အထက်တန်းအပြီးကောလိပ် မရှိတော့ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ပြောင်းလဲမှုက ကောင်းတယ်။
မကောင်းတဲ့နေ့တွေမှာပါ ကျောင်းသွားနိုင်ဖို့ ကျွန်တော် ခြေထောက်ထောက်တံယူမယ်။
ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်လာသော 'ပြန်လည်ကျဆင်းခြင်း' ဟုခေါ်သော ကာလ စတင်သည်။
ကျွန်တော် အခုတော့ လက်ထောက်တံတွေက မကူညီတော့ဘူး၊ အရမ်းပင်ပန်းသွားလို့ပါ။
ငါ ဘယ်တော့မှ မလိုချင်ခဲ့တဲ့ အရာကို လက်ခံရမယ်။ အဲဒါကတော့ လက်ထောက်လှည်းပါ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကျောင်းသွားလို့ရတယ်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် ပြန်ကျခြင်းပုံစံတစ်ခုလို နေထိုင်ခဲ့တယ်။
ယခုတော့ ငါ ဒီပြန်ဖြစ်မှုတွေနဲ့အတူ ဘဝကို နေထိုင်တတ်သွားပြီ။
၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှစ၍ ကျွန်ုပ်၏ဘဝသည် ရိုလာကိုစတာကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပြန်ဖြစ်ခြင်း၊ ရပ်ခြင်း၊ အပိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်ဖြစ်ခြင်း၊ ရပ်ခြင်း၊ ပြင်းထန်စွာ ပြန်ဖြစ်ခြင်း၊ ရပ်ခြင်း။
ဒါ မလွယ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော် ဒါကို လုပ်ချင်တယ်။
ကျွန်ုပ်မှာ အိပ်မက်များစွာရှိသည်။
ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း ကျွန်ုပ်သည် အရေးမကြီးဘူးလို့ ထင်ရမည့် အရာတစ်ခုကို အထူးစိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။
ငါ့မှာဘာရှိနေလဲ မသိဘူး။
ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ဘူး။
ကျွန်မ မေ့မလျော့နိုင်ဘူး မိခင်က အင်တာနက်မှာ ရှာပြီး ကျွန်မနာမည်မရှိဘူးထင်ခဲ့တဲ့ ရောဂါတစ်ခုဟာ
တကယ်တော့ နာမည်တစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ သိခဲ့တဲ့နေ့ကို။ Post-Vac Syndrome၊ Post-Vac Syndrome။
အခုတော့ ငါ ဒီအကြောင်းကို ရယ်နိုင်ပြီ။ အကြောင်းကတော့ တကယ်တော့ ဒါက ရောဂါနာမည် မဟုတ်တာပါ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ပျော်ခဲ့တယ်။
ယခုတော့ ဘာကြောင့် ဒါဟာ ငါ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါနားလည်သွားပြီ။
တစ်ယောက်က မထင်မှတ်ဘဲ ငါ့ကို မြင်လိုက်တာကြောင့်။ ငါ့အခြေအနေကိုလည်း နာမည်တစ်ခုပေးထားခဲ့တယ်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ရောဂါကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေခဲ့သောကြောင့်။
ငါတစ်ယောက်တည်း မနေတော့ဘူး။
ဒါက လွတ်လပ်စေခဲ့တယ်။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးတိုင်း "အားလုံး ပုံမှန်" ဟုသာ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်ုပ်မှာ
သေးငယ်ကြိုးကြောနုရိုပသီ (small fibre neuropathy) နဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ရောဂါလက္ခဏာစု (fatigue
syndrome) ဆိုတဲ့ ရောဂါနှစ်ခု ရှိကြောင်း သတ်မှတ်ခံရခဲ့သည်။
ဒီရှည်လျားတဲ့ခရီးစဉ်မှာ ကျွန်ုပ်မှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဆိုးရွားတဲ့အတွေ့အကြုံတွေပဲ မရှိခဲ့ပါဘူး။
ဆရာဝန်အနည်းငယ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားခဲ့ကြသည်။
သင်က ကျွန်ုပ်ကို နည်းနည်းပို၍ တိုးတက်အောင် ကူညီပေးခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် နှလုံးသားအနက်မှ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
ငါက အခုတောင် ရိုလာကိုစတာပေါ်မှာ ဆက်လက်စီးနင်းနေဆဲပါ။
မပြီးသေးဘူး။
ဒါပေမယ့် အခုတော့ ပိုပြားသွားပြီ။
အဲဒီလိုပဲ ဆက်လက်နေပါစေလိုပါတယ်။
တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ဒီရိုလာကိုစတာကနေ လုံးဝဆင်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။
အလုပ်လုပ်နိုင်တဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ရပ်နေရတာကောင်းမယ်။
ဆက်လက်သုတေသနလုပ်ပါ!
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် ရှုထောင့်လိုအပ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်အတွက် သင်လိုအပ်ပါသည်။ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
MWGFD အဖွဲ့အစည်းသည် "vaccinated, harmed, denied" စီးရီးတွင် mRNA ကာကွယ်ဆေးကြောင့်
ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသူများနှင့် ထပ်မံ၍ ထူးခြားစိတ်ဝင်စားဖွယ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အင်တာဗျူးများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ပြသထားသော လင့်ခ်အောက်တွင် ဤအရာများကို ရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။
mRNA နည်းပညာကို အခြားကာကွယ်ဆေးများ (သို့မဟုတ် ပိုမိုတိကျစွာပြောရရင် ဂျင်ကုထုံးများ) အတွက်လည်း
မိတ်ဆက်သွားမည့်အတွက် ကာကွယ်ဆေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများအကြောင်း ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်အစီရင်ခံစာများကို
ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ထုတ်ဖော်ကြေညာခြင်းမှာ ပိုမိုအရေးကြီးပါသည်။
ဤမေးမြန်းချက်များကို လွတ်လပ်စွာ မျှဝေလိုက်ပါ။
သင့်ဒေသရှိ mRNA ကာကွယ်ဆေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိခိုက်မှုများကို vetopedia.org တွင် တင်ပြခြင်းဖြင့် mRNA
ကာကွယ်ဆေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိခိုက်မှုများ၏ အကျယ်အဝန်းကိုလည်း ဖော်ထုတ်ရာတွင် ကူညီနိုင်ပါသည်။