דרײַ טעג נאָך דעם וואָס איך האָב באַקומען מײַן דריטע קאָוויד-19 וואַקסינע אום דעם 17טן יאַנואַר 2022, בין איך אומגעפֿאַלן. און
ווען איך בין צוריק צום זין געקומען, בין איך געווען אינגאַנצן פֿאַרטומלט און מײַנע פֿיס האָבן מיך מער נישט
געקענט האַלטן. איך האָב פּשוט מער נישט געקענט גיין.
"אין געװאַקסינירטע מענטשן זענען שפּיק־פּראָטעין און אַנטצינדונג געפֿונען געוואָרן אין פילע אָרגאַנען וואָכן און
אפילו חדשים נאָך די שפּריצן, וואָס איז געווען פֿאַרבונדן מיט ערנסטע און אָפֿט מאָל טויטלעכע חולאות."
אָבער ווי קען מען דערקלערן די אומגעריכטע, אָנהאַלטנדיקע פּראָדוקציע פֿון אַן mRNA-קאָדירטן פּראָטעין?
בײַם סוף פֿון 2023 האָט Kla.TV פֿאַרעפֿנטלעכט דעם דרינגענדיקן בריוו פֿון פּראָפֿעסאָר ד״ר סוטשאַריט באַקדִי וועגן די
"ניט-ענדיקע סכּנות פֿון RNA-וואַקסינען" אין עטלעכע שפּראַכן.
יעצט, צום סוף פֿון מאַרץ 2024, האָבן פּראָפֿ׳ ד״ר סוטשאַריט באַקדִי, פּראָפֿ׳ קאַרינאַ רייס און ד״ר מיכאַיל פּאַלמער
אַרויסגעגעבן אַן אַרטיקל, אין וועלכן נײַע געפֿינסן באַשטעטיקן אַלע די וואָרענונגען וואָס זענען געגעבן געוואָרן אין יענער צײַט.
זיי דערקלערן אויף אַ וויסנשאַפֿטלעך פּינקטלעכן אופֿן, אָבער אויף אַן אופן וואָס איז פֿאַרשטענדלעך פֿאַר פּראָסטע
מענטשן, פֿאַר וואָס די אַזוי-גערופֿענע mRNA-וואַקצינען זענען שווינדלעריש און אויסערגעוויינטלעך געפֿערלעך.
דער גוט־פֿאָרשטערטער אַרטיקל איז אידעאַל צו טיילן מיט יעדן וואָס האָט נאָך נישט טיף אויסגעפֿאָרשט דעם טעמע.
עס קען געפֿונען ווערן ווי אַ PDF־טעקע אונטער דעם פּראָגראַם פֿאַר דרוקן.
אונטן לייענט פּראָפֿ׳ באַקדִי דעם אַרטיקל פֿאַר אײַך.
דער דראַמאַטישער השפּעה וואָס די אומשטאַנדן, באַשרייבן דורך פּראָפֿעסאָר באַקדִי, קענען האָבן אויף די שוין באַטראָפֿענע,
ווערט אילוסטרירט אין אַ שפּעטערדיקן באַריכט פֿון לאַראַ.
זי איז איינע פֿון אומצאָליקע קרבנות פֿון דער קאָראָנאַווירוס־וואַקסינאַציע און דערציילט איר
טרויערדיקע מעשׂה בײַם MWGFD־פּרעס־סימפּאָזיום מיטן טיטל "געשפּריצט, געשעדיקט, אָפּגעזאָגט… און איצט וואָס?" פּראָפֿ.
ליבע מענטשן. ליבע מענטשלעכע משפּחה, איך האָב עפּעס זייער, זייער וויכטיק צו דערציילן אײַך.
עס גייט וועגן די לעצטע אַנטדעקונג פֿון דנ״א אין וואַקסינען.
פֿאַרוואָס די RNA-וואַקסינען זענען באַטרוג און זייער געפֿערלעך, איז איצט דער דיסקוסיע־טעמע.
כראָמאָסאָמען זענען די ביכער פֿון לעבן, וואָס אַנטהאַלטן DNA-קאָדירטע רעצעפּטן פֿאַר
דער פּראָדוקציע פֿון פּראָטעין-מאָלעקולן.
אויב נייטיק, ווערט דאָס באַטרעפֿנדיקע בוך געעפֿנט און עס ווערט געמאַכט אַ קאָפּיע פֿון דעם געוואונטשטן רעצעפּט.
די קאָפּיע איז mRNA.
עס קאָנטראָלירט די פּראָדוקציע פֿון דעם פּראָטעין און ווערט דאַן אָפּגעוואָרפֿן.
RNA-וואַקסינען זענען ענלעך צו די קורצ־לעבעדיקע קאָפּיעס פֿון כראָמאָסאָמישע רעצעפּטן; אָבער אַנדערש ווי
זיי, פֿאַרשאַפֿן זיי די פּראָדוקציע פֿון פּראָטעין וואָס געהערן נישט אין אונדזערע גופים.
אַנשטאָט דעם, ברענגען זיי אַרויס די פֿאָרמירונג פֿון פֿרעמדע אַנטיגענען, אַזוי ווי דער שפּיץ־פּראָטעיִן פֿון SARS-CoV-2.
יעדער שפּריץ פֿון דעם מין וואַקצין צושטעלט מער ווי אַ ביליאָן קאָפּיעס (mRNA-מאָלעקולן).
מאַס־פּראָדוקציע פֿון דער וואַקצין־מRNA פֿאָדערט די מאַס־צוטריטלעכקייט פֿון דעם DNA־רעצעפּט.
ווי קען מען דאָס דערגרייכן?
דער מעטאָד וואָס מען ניצט צו לייזן דעם פּראָבלעם איז אַ יסוד פֿון גענעטישער אינזשעניריע.
די ביליאָנען און טריליאָנען קאָפּיעס פֿון די־ען־עי־רעצעפּטן שטאַמען פֿון באַקטעריעס.
די רעצעפּטן זענען אַנטהאַלטן אין קליינע באַקטיריעלע כראָמאָסאָמען, גערופֿן פּלאַזמידן.
באַקטיריעלע צעלן קענען זיך טיילן יעדע 20 מינוט, וואָס מיינט אַז די צאָל צעלן פֿאַרגרעסערט זיך אַכטמאָל יעדע שעה.
אויף דעם אופֿן קען מען אין בלויז אַ פּאָר טעג אויסזאַמלען אומצאָליקע באַקטיריעס פֿון אַ פֿליסיקער
קולטור, און יעדע איינציקע באַקטיריעלע צעל וועט אַנטהאַלטן אַ סך קאָפּיעס פֿונעם פּלאַזמיד אין קשיא.
פּלאַזמידן זענען גרינג צו מאַניפּולירן.
אויסלענדישע רעצעפּטן, דאָס הייסט גענעס וואָס קאָודירן ווירוס־פּראָטעין, למשל, קענען ווערן אַרײַנגעשטעלט.
נאָך דער באַקטיריעלער פּראָפּאַגאַציע ווערן די פּלאַזמידן געזאַמלט און דערנאָך גענוצט ווי
טעמפּלאַטן פֿאַר דער פּראָדוקציע פֿון mRNA-קאָפּיעס.
די RNA-מאָלעקולן ווערן לעצטנס פּאַקירט אין קליינע פֿעט-גלאָבולן, גערופֿן ליפּיד-נאַנאָפּאַרטיקלען (LNPs).
די הויפּט־קאָמפּאָנענטן פֿון LNP ווערן סינטעטיש פּראָדוצירט און זענען באַוווּסט ווי טאַקסיש.
דערצו, די ספּעציעלע ליפּיד־פֿאַרבינדונגען וואָס פֿײַזער/בײַאָנטעק און מאָדערנאַ ניצן, זענען אַפֿילו נישט אויסגעפּרוּווט
געוואָרן אויף מענטשן, איידער די מ-ר-נ- וואַקצינען פֿון ביידע פּראָדוצירער האָבן באַקומען נויטפֿאַל־באַשטעטיקונג.
דאָס שטעלט אַן אומאָפּווייגלעכע און גאָר אומנויטיקע געזונטהייט־ריזיקע.
די LNP־פּאַקירונג פֿון דער RNA באַשיצט זי פֿון צעשטערונג און ערלויבט איר צו דערגרייכן
אַלע אָרגאַנען פֿון דעם גוף דורך דעם בלוטשטראם.
דאָרט פֿונקציאָנירן די LNPs ווי טראָיאַנער פֿערד.
זיי ווערן אויפגענומען דורך די צעלן און די mRNA ווערט באַפרײַט.
דערנאָך קומט די פּראָדוקציע פֿון דעם שפּיק־פּראָטעין.
דאָס רופֿט דערנאָך אַרויס די אימון־רעאַקציע, אַרײַנגערעכנט די פֿאָרמירונג פֿון ספּעציפֿישע אַנטיקערפּערס, וואָס
זענען באַשטימט אונדז צו באַשיצן פֿון צוקונפֿטיקע אינפֿעקציעס.
אָבער דער אימיון־סיסטעם דערקענט און פארניכטט גוף־צעלן וואָס פּראָדוצירן פרעמדע פּראָטעין.
נאַטירלעך, דאָס פּאַסירט ווען אונדזערע צעלן ווערן אינפֿיצירט מיט ווירוסן.
די פֿעיִקייט צו דערקענען אויסלענדישע פּראָטעינען ווי אַזעלכע איז שוין פֿאַראַן פֿון געבורט אָן.
עס באַשיצט אונדז במשך פֿון אונדזער גאַנצן לעבן, ווײַל ווירוס־אינפֿיצירטע צעלן ווערן אויף דעם אופֿן עפֿעקטיוו עלימינירט.
עס קען נישט ווערן אונטערדרוקט.
דעריבער, ווען אַ mRNA וואָס קאָדירט אַ פרעמדן פּראָטעין ווערט אַרײַנגעפֿירט אין אַ צעל,
ווערט יענע צעל אַטאַקירט דורך דעם אימון־סיסטעם.
די אָפּווייזונג פֿון איבערגעפּלאַנצטע אָרגאַנען אילוסטרירט דעם יסודי פאקט.
אויב דו וועסט באַקומען מײַן ניר, וועסטו זי אָפּװײַזן.
דו קריגסט מײַן צווייטן ניר, און די צווייטע אָפּווייזונג קומט נאָך, נאָר דאָס מאָל שנעלער און כעסדיקער.
די זעלבע פּרינציפּן ליגן בײַם יסוד פֿון די שטענדיק וואַקסנדיקע שעדלעכע ווירקונגען פֿון ווידערהאָלטע וואַקצין־אינזשעקציעס.
די צאָל פֿון RNA־קאָפּיעס, וואָס ווערן פּאַקירט אין LNP און מיט יעדער שפּריץ אַדמיניסטרירט, איז ריזיק.
מיליאַרן צעלן איבערן גאַנצן גוף וועלן ווערן אַטאַקירט דורך אונדזער אימון־סיסטעם.
דער אַטאַק קען נאָר אָפּגעשטעלט ווערן ווען די פּראָדוקציע פֿון דעם אויסלענדישן פּראָטעין האָט אויפגעהערט.
אָבער ווי לאַנג וועט דאָס דויערן?
נאָר אַ פּאָר טעג, ווי די וואַקצין־פּראָדוצירער און די רעגולאַטאָרישע אויטאריטעטן
האָבן אונדז איבער און איבער באַשטעטיקט?
אין די לעצטע צוויי יאָר זענען געמאכט געוואָרן אַלאַרמירנדיקע באַמערקונגען וואָס זענען נישט קאָנסיסטענט מיט דעם טענה.
בײַ געװאַקסענירטע מענטשן זענען שפּיק־פּראָטעין און אַנטצינדונג געפֿונען געוואָרן אין פילע אָרגאַנען וואָכן און
אפילו חדשים נאָך די שפּריצן , וואָס איז געווען פֿאַרבונדן מיט ערנסטע און אָפֿט מאָל טויטלעכע חולאות.
אָבער ווי קען מען דערקלערן די אומגעריכטע, אָנהאַלטנדיקע פּראָדוקציע פֿון אַן mRNA-קאָדירטן פּראָטעין?
אַ גלייבלעכע אָבער אַלאַרמירנדיקע ענטפֿער איז געגעבן געוואָרן דורך די אַנטדעקונג וואָס מקקערנאַן און זײַנע
קאָלעגעס האָבן געמאַכט און אַ יאָר צוריק פֿאַרעפֿנטלעכט.
מיר האָבן שוין דיסקוטירט אַז mRNA ווערט געשאַפֿן פֿון פּלאַסמיד־DNA־טעמפּלאַטן בעת דער וואַקצין־פּראָדוקציע.
איידער די mRNA דערנאָך אין LNP פּאַקירט ווערט, מוז מען קודם די DNA אַרויסנעמען.
אויב נישט, קען די פּלאַזמיד־די־ען־עי צוזאַמען מיט די אַר־ען־עי אין די ליפּיד־גלאָבולן אַרײַנגעשלאָסן ווערן.
מקערנאַן האָט אַנטדעקט אַז דער קריטישער שריט פֿון אַרויסנעמען די פּלאַזמיד־די־ען־עי איז
נישט געווען דורכגעפֿירט מיט געהעריקער זאָרג.
איבעריקע כּמויות פֿון פּלאַזמיד־די־ען־עי זענען געפֿונען געוואָרן אין אַ סך פּאַרטיעס פֿון די פֿײַזער און מאָדערנאַ וואַקצינען.
די געפֿונדן פֿון קעווין מאַקענאן זענען פֿון דער אַלגעמיינער מיינונג אונטערגעשאַצט געוואָרן.
די רעגולאַטאָרישע אויטאָריטעטן האָבן געזאָגט, אַז די פּראָדוצירער האָבן זיי אינפֿאָרמירט וועגן דער אָנוועזנהייט פֿון דנ״אַ, אָבער
דאָס האָט זיי נישט אָפּגעהאַלטן פֿון צו געבן די דערלויבעניש, ווײַל די געמאָלדענע ווערטן זענען געווען נידעריקער פֿון
די גרענעצן באַשטימט דורך דער וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע.
אָבער פֿון וואַנען קומען די גרעניצן?
די אייראפעישע מעדיצינישע אַגענטור (EMA) האָט באַשטימט אַ גרענעץ פֿון 10 נאַנאָגראַמען דנ״אַ פּער וואַקצין־דאָזע.
זי האָט זיך באַצייכנט אויף אַ באַריכט פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע פֿון 1998.
דער טעכנישער באַריכט שטייט: "לויט דער הײַנטיקער וויסן, די דנ״א פֿון קאָנטיניוערלעכע צעל־ליניעס ביז 10 נ״ג פּער
רייניקטע דאָזע קען איצט ווערן באַטראַכט ווי אַקצעפּטאַבל."
דער נײַער אויבערשטער גרענעץ געלט נישט פֿאַר פּראָדוקטן וואָס שטאַמען פֿון מיקראָביאַלע צעלן,
דיפּלאָיִדישע צעל־ליניעס אָדער פּרימאַרע צעל־קולטורן.
מיר זעען אַז דער באַריכט פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע מאַכט אַ חילוק צווישן צוויי סאָרטן דנ״א.
איינער ווערט געהאַלטן מער געפערלעך ווי דער צווייטער, און זייער כּמות איז דעריבער באַגרענעצט צו דעם באַשטימטן ווערט.
אָבער צו וועלכער פֿון די צוויי קאַטעגאָריעס געהערט די פּלאַזמיד־די־ען־עי וואָס געפֿינט זיך אין mRNA־וואַקסינען
– די מער געפֿערלעכע אָדער די ווייניקער געפֿערלעכע?
עס געהערט טאַקע צו קיינער פֿון די צוויי קאַטעגאָריעס, ווײַל די WHO־ריכטליניע פֿאַרשטעלט אַז יעדער DNA, וואָס געפֿינט זיך אין אַ
מעדיצין אָדער וואַקסין, איז גאָרנישט מער ווי דאָס: "נאַקעטער" DNA, וועלכער די אויפנעמונג אין די
צעלן פֿון אונדזער גוף וועט זײַן זייער אומעפעקטיוו.
אין קעגנזאַץ, אָבער, וועט די קאָנטאַמינירנדיקע דנ״א אין די וואַקסינען זײַן פּאַקירט אין LNP, פּונקט ווי די mRNA.
די פּאַקירונג פֿירט צו אַ פיל מער עפעקטיוון אויפנעמען פֿון דנ״א אין די צעלן פֿון אונדזער גוף .
עס וואָלט דעריבער געווען נייטיק צו באַשטימען אַ "זיכערן" גרענעץ פֿאַר די LNP-ענקאַפּסולירטע DNA
דורך נייע, פּינקטלעך פּלאַנירטע עקספּערימענטן.
אָבער לאָמיר אָננעמען אַז דער גרענעץ באַשטימט דורך די EMA איז אָננעמבאַר.
וווּ פֿירט אונדז דאָס?
אין זײַן אויבן דערמאָנטן באַריכט טענהט די EMA אַז אַלע וואַקצין־פּראָבעס וואָס זי האָט באַקומען פֿון
פֿײַזער/בײַאָנטעק פֿאַר דער באַשטעטיקונג האָבן זיך געהאַלטן אינעם EMA־לימיט פֿאַר איבערגעבליבענער דנ״אַ.
אָבער עס איז קלאָר אַז די EMA האָט נישט געזאָרגט פֿאַר אַ שטענדיקער קוואַליטעט־קאָנטראָל נאָך דער
באַשטעטיקונג, און דאָס זעלבע געלט פֿאַר אַלע אַנדערע רעגולאַטאָרישע אויטאָריטעטן איבער דער גאַנצער וועלט.
דאָס קען מען אויספֿירן פֿון די געפֿינסן פֿון קעווין מאַקערנאַן, לויט וועלכע דער דנ״אַ־אינהאַלט אין אַלע געפּרוּווטע
וואַקצין־פּאַרטיעס איז העכער פֿונעם גרענעץ וואָס איז באַשטימט געוואָרן דורך די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע
(WHO) און דער אייראָפּעיִשער מעדיצין־אַגענטור (EMA).
דאָס פֿירט אונדז צו דער אומגלויבלעכער, שאָקירנדיקער דערקענונג, אַז די קאַטאַסטראָפֿאַלע וואַקסינען זענען פּראָדוצירט געוואָרן
אָן קיין שום קאָנטראָלן, און אַז הונדערטער מיליאָנען מענטשן זענען געשפּריצט געוואָרן מיט וואַקסין־פּאַרטיעס
וואָס האָבן ברוטאַל פֿאַרלעצט די באַשטעטיקונג־באַדינגונגען.
עס איז איצט פֿאַרבאָטן צו אַרײַנשפּריצן אַ מעדיצין וואָס שטימט נישט מיט די ספּעציפֿיקאַציעס וואָס
זענען אויסגעשטעלט אין דער מאַרקעטינג־דערלויבעניש.
די ווייטערדיקע שפּריצונג פֿון די וואַקסינען איז דעריבער גאָרנישט ווייניקער ווי אַ קרימינעלער אַקט.
אַזוי ווייַט זענען אונדזערע רעגירונגען געקומען אין זייער טרויעריקער אומוויסנדיקייט, אַז זיי האָבן דאָס
געטאָן צו זייערע אייגענע בירגער און האַלטן נאָך אַלץ אָן.
באַמערקונג: די רעלעוואַנטע אויטאָריטעטן אין מערבֿדיקע לענדער האָבן אַקטיוו אָפּגעזאָגט צו
אויספֿאָרשן צי די מאַנשאַפֿט פֿון מקקערנאַן קען זײַן רעכט.
אַנשטאָט דעם זינגען זיי אין איינשטימיקייט: די דנ״א וועט אפילו נישט געפֿינען איר וועג אין די צעלן.
און אויב עס טוט דאָס, וועט עס דאָרט שנעל צעבראָכן און צעשטערט ווערן.
דערצו איז דער צעל־קערן אָפּגעטיילט פֿון דער צעל־ציטאָזאָל דורך אַ אומדורכדרינגלעכע מעמבראַן, אַזוי אַז פרעמדע דנ״א קען קיינמאָל
נישט אַרײַנקומען אין דעם קערן צו אויספֿירן זײַן פֿונקציע דאָרט.
די איינציקע גוטע זאַך אין דער שרעקלעכער מעשׂה איז אַז די פֿאַראַנטוואָרטלעכע אויטאָריטעטן האָבן זיך איצט אַנטדעקט.
זיי האָבן זייערע רוקן צו דער וואַנט, און דאָס איז קלאָר פֿאַר אַלעמען.
די שטאַטלעכע אינסטיטוציעס זענען קלאָר אין בונד מיט די פאַרברעכער פֿון דעם מאָנסטראָזן פשע.
די געפֿונדן פֿון מקערנאַן מוזן אויסלאָזן אַלאַרם־גלאָקן פֿאַר יעדן וואָס האָט אפילו די קלענסטע וויסן פֿון ביאָלאָגיע.
עס איז קלאָר אַז די LNP-פּאַקעטירטע פּלאַזמיד-די-אַן-עי וועט אַרײַנגיין אין אונדזערע צעלן מיט הויכער עפֿעקטיווקייט.
די נוקלעאַרע מעמבראַן קען נישט שטענדיק באַשיצן די כראָמאָסאָמען; זי צעלאָזט זיך בײַ יעדער צעל־טיילונג, און די
פרעמדע דנ״א ווערט דאַן אַרײַנגענומען אין די נײַ־געשאַפֿענע נוקלעוסן פֿון די טאָכטער־צעלן.
דער אויפנעמען אַליין איז גענוג צו אָנצופירן די לאַנג־צײַטיקע פּראָדוקציע פֿון די ענקאָדירטע פּראָטעין – אינטעגראַציע אין
די דנ״א פֿון אונדזערע כראָמאָסאָמען איז פֿאַר דעם ניט נייטיק .
אויף דער אַנדערער זײַט, אויב אַזאַ אינטעגראַציע פּאַסירט, שטעלט זי נאָך ריזיקן.
די געפֿונדן פֿון מקערנאַן זענען זינט דעמאָלט באַשטעטיקט געוואָרן דורך אַנדערע
לאַבאָראַטאָריעס אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן און קאַנאַדע.
מיר באַריכטן איצט וועגן ווײַטערדיקע עקספּערימענטן, דורכגעפֿירט פֿון אַ קאָלעקטיוו דערפֿאַרענע דײַטשישע
פֿאָרשער אויף פּאַרטיעס פֿון דער BioNTech וואַקצין.
אָנהייב־רעזולטאַט: ווי פֿריִער, זענען אין אַלע זעקס דורכגעקוקטע פּאַרטיעס געפֿונען
געוואָרן גרויסע קוואַנטיטעטן באַקטיריעלע דנ״אַ.
אַלע גענעטישע עלעמענטן וואָס McKernan פריער אויף דעם פּלאַזמיד געפֿונען האָט, זענען דאָ אויך אידענטיפֿיצירט געוואָרן.
דאָס געלט אויך פֿאַרן אַזוי גערופענעם SV40 פּראָמאָטאָר, אַ זייער באַזונדערער עלעמענט, וועמענס עקזיסטענץ איז געווען פֿאַרבאָרגן
פֿונעם עולם און אויך פֿון די רעגולאַטאָרישע אויטאָריטעטן.
פארוואס פֿײַזער און BioNTech האָבן אַרײַנגעבויט דעם SV40 פּראָמאָטאָר אין זייער
פּלאַסמיד, איז אַ זייער אינטערעסאַנטע פֿראַגע.
דער עלעמענט איז ניט נייטיק פֿאַר דער פּראָדוקציע פֿון ספּײַק־מ־אַר־ען־איי, און ער איז נאָך ניט פֿאַראַן אויפֿן
פּלאַזמיד וואָס מאָדערנאַ ניצט פֿאַר וואַקצין־פּראָדוקציע.
אָבער דער SV40 פּראָמאָטאָר האָט די פֿאַסצינירנדיקע פֿעיִקייט זיך און צוגעבונדענע DNA־סעקווענצן דורכן אינטאַקטן נוקלעאַרן
מעמבראַן צו שמוגלען, אפילו אין צעלן וואָס זיך איצט נישט טיילן.
מיר לאָזן עס אויף אײַך צו טראַכטן וואָס דאָס מיינט.
די קומענדיקע פֿראַגע איז: צי קען פּלאַזמיד־די־ען־עי ווערן אויפגענומען אין מענטשלעכע צעלן און דאָרט לאַנג בלײַבן?
דער ענטפֿער איז יאָ!
די פאָרשונג־גרופּע האָט אַנטדעקט אַז די אויפנעמונג פֿון דנ״א פּאַסירט שנעל און אַז זי בלײַבט אין די צעלן פֿאַר פילע טעג
דערנאָך, נאָך אַ ציקל פֿון צעל־טיילונג נאָך אַלץ דעטעקטירבאַר.
די טענה אַז אויפגענומענע דנ״א ווערט שנעל צעשטערט איז דעריבער גאָר פאַלש – זי איז אַ געפערלעכע מעדיצינישע מיסאינפֿאָרמאַציע.
עס זענען איצט פֿיל פּרעצעדענטן פֿאַר אויסלענדישע דנ״אַ וואָס ווערן אַרײַנגעשטעלט אין דעם בוך פֿון לעבן, אין
די כראָמאָסאָמען פֿון צעלן און לאַבאָראַטאָרישע חיות.
די מעגלעכע קאַנסעקווענצן זענען פֿילפֿאַכיק און אומפֿאָרויסזעבאַר.
אַ שטערונג אין דעם פֿײַן־אײַנגעשטעלטן מעכאַניזם וואָס קאָנטראָלירט צעל־טיילונג און אַנטוויקלונג קען פֿירן צו ראַק.
ענדערונגען אין גענען וואָס פֿונקציאָנירן ווי אַ טייל פֿון דער אימון־סיסטעם קענען פֿירן צו איר מאַלפֿונקציע.
די שטערונג פֿון גענען אין מוח־צעלן קען גורם זײַן צו יעדן מעגלעכן נײַראָלאָגישן קרענק.
אויב אויסלענדישע דנ״אַ זיך אַרײַנשטעלט אין די כראָמאָסאָמען פֿון שפּערם אָדער באַפֿרוכפּערטע אײַער, וועלן
די דערפֿאָלגנדיקע געענדערטע אייגנשאַפֿטן זײַן ירושהדיק.
דאָס ברענגט אונדז צו אונדזער לעצטע פֿראַגע:
זאָלן מיר זאָרגן אַז באַקטיריעלע דנ״א פֿון וואַקסינען קען אויך אַרײַנגעבונדן ווערן אין מענטשלעכע כראָמאָסאָמען?
צו קלאָרשטעלן די פֿראַגע, האָט די דײַטשישע מאַנשאַפֿט געשיקט אירע וואַקצין־באַהאַנדלטע צעל־קולטורן צו קעווין,
און געבעטן אַ גאַנץ סעקווענצירונג פֿון די צעלן'ס דנ״א.
די רעזולטאַטן קען מען זען אויף קעווין'ס סאַבטעק .
דער ענטפֿער איז ווידער אַמאָל: יאָ!
די בײַװײַזן פֿון באַקטיריעלער דנ״אַ אין די כראָמאָסאָמען פֿון אַזעלכע צעלן זענען הײַנט כּמעט גאַנץ.
אויב דאָס פּאַסירט אין איזאָלירטע צעלן, איז דאָ קיין קלאָרער סיבה פֿאַר וואָס עס זאָל נישט אויך פּאַסירן אין דעם גוף?
דאָס מאָל, און נאָר דאָס מאָל, איז אונדזער ענטפֿער ניין.
הײַנט, דאָ און איצט, שטייען מיר פֿאַר דער דערקענונג אַז רעגירונגען אַרום דער וועלט האָבן זיך אָנגעהויבן אויף אַ
שטאַנישער פּראָגראַם וואָס האָט פֿאַרמישט, געטאָדעט און גענעטיש מאָדיפיצירט מיליאָנען אומגליקליכע מענטשן אַרום דער וועלט.
און דער פּראָגראַם איז באַשטימט צו ווערן פֿאַרברייטערט; די WHO האָט אין זינען צו פֿאַרבײַטן די געוויינטלעכע
וואַקסינען אין מענטשלעכער און וועטערינאַרישער מעדיצין איבער דער גאַנצער שורה מיט mRNA-אינדזשעקציע-פּרעפּאַראַטן.
די וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע (WHO) זאָגט אונדז, אַז די קאָוויד־וואַקצינען האָבן אַזוי אימפּאָנירנדיק באַוויזן
זייער זיכערקייט, אַז אַ גרונטלעכע פּרוּוונג פֿון צוקונפֿטיקע mRNA־וואַקצינען קעגן אַנדערע פּאַטאָגענען איז מער ניט נייטיק.
אָבער גאָרנישט קען נישט זײַן ווייטער פֿון דער אמת ווי די דאָזיקע טרויעריקע דערקלערונג
פֿון באַנקראָט דורך דער מעדיצינישער וויסנשאַפֿט.
ליבע מיטבירגער, פֿאַר אייער אייגענעם גוטן און פֿאַר די גוטע פֿון אייערע ליבסטע, פאַרגעסט קיינמאָל נישט דאָס איין זאַך:
די אויסדרוק פֿון אַ פרעמדן אַנטגען אין אַ צעל פֿון אונדזער גוף וועט שטענדיק פירן צו אַ
אַטאַק פֿון דער אימון־סיסטעם אויף יענער צעל.
ווײַל יעדער נײַער mRNA-וואַקצין קאָדירט זײַן אייגענעם פֿרעמדן אַנטיגען, וועט יעדער פֿון זיי אויך
פֿאַראורזאַכן שאָדן, פּונקט ווי מיר האָבן געזען מיט די גענעטיש-אינזשענירטע וואַקצינען קעגן קאָוויד-19.
און ווי פֿריִער, וועט דער שאָדן מיט יעדן ריפרעש ערגער ווערן.
פֿאַרפּעסטיקונג פֿון mRNA וואַקצינען איז אויך זייער מסתּמא די נאָרמע, ווײַל עס איז נישטאָ קיין קאָסטן־עפֿעקטיווער מעטאָד פֿאַר
פֿאַרלאָזלעך אָפּשיידן מאַסן־פּראָדוצירטע mRNA פֿון פּלאַזמידן – און אין יעדן פֿאַל, זעט אויס אַז קיינער מאָניטאָרירט
נישט די נאָכפֿאָלגונג פֿון קיין פּראָדוקציע־סטאַנדאַרדן.
דער פּראָגראַם פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע איז אַ סכנה פֿאַר דער מענטשהייט.
עס באַדראָט אײַך און אײַערע ליבסטע.
מענטשן פֿון דער וועלט, פֿאַראייניקט זיך און ראַטעוועט אונדז פֿון דעם קרימינעלן משוגעת!
לאָמיר אָפּשטעלן די mRNA וואַקסינען – לאָמיר אָפּשטעלן די WHO!
העלא, מײַן נאָמען איז לאַראַ און הײַנט וועל איך דיר דערציילן מײַן געשיכטע.
מײַן נאָמען איז לאַראַ.
מײַן נאָמען איז לאַראַ, און איך בין אַ חודש צוריק געוואָרן צוואַנציק יאָר אַלט.
מײַן נאָמען איז לאַראַ, איך בין צוואַנציק יאָר אַלט, און צוויי וואָכן פֿאַר מײַן אַכצן־יאָריקן
געבורטסטאָג האָב איך פּלוצלינג ניט געקענט גיין.
דרײַ טעג נאָך דעם וואָס איך האָב באַקומען מײַן דריטע קאָראָנאַווירוס וואַקסינאַציע דעם 17טן יאַנואַר 2022, בין איך
אומוועט געוואָרן, און ווען איך בין צוריק צו זיך געקומען, בין איך געווען אינגאַנצן פֿאַרטומלט און מײַנע פֿיס האָבן מיך
מער נישט געקענט האַלטן. איך האָב פּשוט מער נישט געקענט גיין.
איך וועל דעם טאָג נישט פֿאַרגעסן אין דער נאָענטער צוקונפֿט.
נאָך אַ שעה האָב איך אויך אָנגעהויבן האָבן שוועריקייטן צו אָטעמען, און דאַן האָבן זיי מיך געבראַכט אין קינדער־שפּיטאָל.
יאָ.
אין דער נאָכגייענדיקער צײַט האָט זיך מײַן צושטאַנד נישט פיל געענדערט.
אפילו מײַנע הענט האָבן נישט געקענט גראַפּן זאַכן ריכטיק.
איך האָב מײַנע טעג אין בעט פֿאַרבראַכט.
לייענען איז געווען אוממעגלעך, ווײַל בײַם דריטן וואָרט אין דער זאַץ האָב איך שוין די ערשטע צוויי ווערטער פֿאַרגעסן.
מוזיק און ווידעאָס האָבן מיר געזעלשאַפֿט געגעבן.
אינקאָנטינענץ איז צוגעגעבן געוואָרן צום מישמאַש, אַ וואָרט וואָס איך האָב בכלל נישט געוווּסט.
איך בין געווען געבונדן אין בעט פֿאַר פֿיר חדשים.
איך בין נאָר וואָס געוואָרן אַכצן יאָר אַלט.
פֿאַר מיר וואָלט דאָס געווען די צײַט אַרויסצוגיין, זיך טרעפֿן מיט פֿרײַנד און הנאה האָבן פֿון מײַן פֿרײַהייט.
אָבער איך בין געווען געבונדן צו אַ בעט.
די פֿרײַנד האָבן זיך איינער נאָך דעם אַנדערן געזאָגט גוט־בײַ.
אויף דער איין זײַט איז עס מיר זייער ווייטיקדיק, אָבער אויף דער צווייטער זײַט, וואָס זאָל מען
טאָן מיט עמעצער וואָס נאָר ליגט אַרום אין שטוב?
איך קען זיך נישט דערקלערן די גאַנצע נאָכגייענדיקע שוועריקייט.
עס וואָלט איבערגיין דעם צײַט־ראַם.
איך וועל עס באַשרײַבן מיט שליסל־ווערטער.
אַקופּונקטור האָט מיך צוריק אויף די פֿיס געבראַכט.
איך וועל ווידערהאָלן דעם יאָר אין שול.
איך גיי אויף צוויי קורצע רייזעס, קיין פּאַריז און רוים. הוראַ!
אָבער סעפּטעמבער 2022... אַ בלײַערנע מידקייט באַפֿאַלט זיך.
די צוריקפֿאַלן הייבן זיך אָן.
קען נישט ווידער גיין.
איך פּרוּוו איבערצומאַכן דעם קלאַס. עס אַרבעט נישט.
טוישן שול־סאָרטן, אָקעי.
קיין מער מיטלשול
אָבער דער ענדערונג איז גוט.
איך וועל קריצן קריגן, אַזוי אַז איך קען אפילו אויף שלעכטע טעג גיין אין שול.
דער צײַט־פֿאַרלויף פֿון די ווידערקערנדיקע אַזוי־גערופֿענע רעלאַפּסן הייבט זיך אָן.
די קראַטשן העלפֿן מיר מער נישט, ווײַל איך בין צו מיד פֿאַר זיי.
איך מוז אָננעמען וואָס איך האָב קיינמאָל נישט געוואָלט: דעם רעדערשטול.
אָבער איך קען גיין אין שול.
דאַן האָב איך געלעבט אין אַ מין רילapse־ריטעם.
איך האָב איצט געלערנט צו לעבן מיט די צוריקפֿאַלן.
זינט יענעם טאָג אין יאַנואַר 2022, איז מײַן לעבן געווען ווי אַ ראָלעקאָסטער:
צוריקפֿאַל, פּויזע, טיילווײַזער צוריקפֿאַל, פּויזע, שווערער צוריקפֿאַל, פּויזע.
עס איז נישט גרינג. אָבער איך קען עס טאָן. איך וויל עס טאָן.
איך האָב אַ סך חלומות.
אין די צוויי יאָר בין איך געווען באַזונדערס פאַרנומען מיט עפּעס וואָס קען אויסזען ווי ניט וויכטיק.
איך האָב נישט געוווּסט וואָס איך האָב געהאַט.
קיינער האָט נישט געוווּסט.
איך געדענק דעם טאָג ווען מײַן מאַמע האָט אויפֿן אינטערנעץ אַנטדעקט אַז מײַן אומנאָמענער קרענק האָט סוף־כּל־סוף יאָ
אַ נאָמען: פּאָסט־וואַק סינדראָם, פּאָסט־וואַק סינדראָם.
יעצט קען איך דערפֿון לאַכן. ווײַל עס איז טאַקע נישט דער נאָמען פֿון אַ קרענק.
אָבער איך בין געווען גליקלעך.
יעצט ווייס איך פארוואס עס איז געווען אזוי וויכטיק פאר מיר.
ווייל עמעצער האָט מיך פּלוצלינג געזען. און מײַן צושטאַנד האָט געהאַט אַ נאָמען.
ווײַל איך האָב מײַן קראַנקייט מיט אַנדערע געטיילט.
איך בין ניט מער אַליין.
און עס איז געווען באַפרײַענדיק.
נאָך פילע אונטערזוכונגען, וואָס שטענדיק האָבן געזאָגט אַז "אַלץ איז נאָרמאַל", האָב איך סוף־כּל־סוף צוויי
דיאַגנאָזן: קליין־פֿיברע־נײַראָפּאַטיע און מידקייט־סינדראָם.
אויף דעם לאַנגן רייזע האָב איך נישט נאָר געהאַט שלעכטע דערפֿאַרונגען מיט מעדיצינישער זאָרג.
עטלעכע דאָקטוירים זענען געווען באַשטימענדיק.
דו האָסט מיר אַ ביסל ווײַטער געהאָלפֿן, און איך דאַנק דיר פֿון דער טיפֿסטער טיף פֿון מײַן האַרץ.
איך בין נאָך אויף דער ראָלער־קאָסטער.
עס איז נאָך נישט פאַרבײַ.
אָבער איצט איז עס געוואָרן פלאַכער.
איך האָף אַז עס וועט בלײַבן אַזוי.
און איך האָף אַז אין אַ געוויסן מאָמענט וועל איך קענען גאָר אַראָפּגיין פֿון דעם ראָלערקאָסטער.
עס וואָלט געווען שיין צו שטיין אויף דער ערד מיט מיינע פונקציאָנעלע פיס.
פֿאָרשט ווײַטער!
מיר אַלע דאַרפֿן פּערספּעקטיוו. און איך דאַרף דיך. אַ דאַנק.
די MWGFD אַסאָציאַציע האָט דורכגעפֿירט ווײַטערדיקע אימפּאָנירנדיקע און רירנדיקע אינטערוויוען מיט מענטשן
וואָס זענען געשעדיקט געוואָרן דורך mRNA וואַקסינען אין דער סעריע "געװאַקסענט, געשעדיקט, אָפּגעלייקנט".
איר קענט זיי געפֿינען אונטער דעם אָנגעוויזענעם לינק.
געגעבן אַז מען וועט אויך אַרײַנפֿירן די mRNA־טעכנאָלאָגיע פֿאַר אַנדערע וואַקסינאַציעס – אָדער, מער פּינקטלעך,
גענע־טעראַפּיעס – איז עס נאָך וויכטיקער צו פּובליצירן די דאָזיקע דראַמאַטישע באַריכטן וועגן וואַקסין־שאַדן.
ביטע פֿילט זיך פֿרײַ צו טיילן די דאָזיקע אינטערוויוען.
איר קענט אויך העלפֿן אונטערשטרײַכן דעם פֿאַרנעם פֿון דער שאָדן, וואָס ווערט פֿאַראורזאַכט דורך mRNA-וואַקסינאַציעס, דורך מעלדן
יעדן וואַקסינאַציע-שאָדן אין אײַער געגנט אויף vetopedia.org.