Multaj homoj plendas pri kronika laceco kaj eĉ depresio.
Sed ĉu tio fakte estas normala?
D-ro Michael Nehls, kuracisto kaj internacie fama molekula genetikisto, donas respondon al ĉi tiu
urĝa demando, kiu havas enorman potencialon por ŝanĝo.
Aŭskultu resumon de lia libro, "Das indoktrinierte Gehirn" (La Indoktrinita Cerbo), kiu estis publikigita en
aŭgusto 2023 kaj jam estis nomita "Spiegel-bestsellero".
Pri kio temas ĝi?
Dum la kronvirusa pandemio, la fondinto de la Monda Ekonomia Forumo, Klaus Schwab, anoncis sian
intencon transformi la socion tutmonde ĝis 2030.
Li parolis pri ŝanco prezentita de ĉi tiu krizo por atingi la "Grandan Restartigon", kiun li
subtenas – la restrukturigon de la socia ordo.
La dana politikistino Ida Auken anoncis, kiel ĉi tiu transformo devus aspekti, en artikolo publikigita de la WEF jam en 2016:
Mi posedas nenion, mi ne havas privatecon, kaj la vivo neniam estis pli bona.
Sed kies bezono estas, ke la socio estu radikale restrukturita?
D-ro Michael Nehls klarigas, kiel la kronviruso unuflanke kaj la mRNA-genoterapio, konata kiel la COVID-19-vakcino,
aliflanke servis por redukti la "memoraĵon pri la propra vivo" de homoj tutmonde, kun la fina celo tute detrui ĝin.
Por pli bona kompreno, jen mallonga klarigo:
Aŭtobiografia memoro estas grava por membildigo, sociaj rilatoj kaj planado de agoj. Ĝi
enhavas personajn memorojn pri la propra vivo.
La detruo de aŭtobiografia memoro estas do necesa por igi la homaron sufiĉe obeeman por akcepti novan, totalisman
socian sistemon laŭ la vizio kaj anonco de Klaus Schwab.
Laŭ la analizo de Nehl, ĉi tiu parto de la homa cerbo devas esti detruita tutmonde por ke homoj akceptu la novan socian ordon.
Nehls klarigas, ke ĉi tiu "monda cerbolavado" – figure parolante, ĉi tiu "instalado de nova operaciumo" – povas funkcii nur se la
enradikiĝintaj ŝablonoj de nia pensado kaj la malnovaj reguloj de nia kunekzisto estas permanente blokitaj aŭ eĉ forviŝitaj.
Ekzemple, la tradicia familio kiel vivmaniero kaj kiel la plej grava angulŝtono de la socio.
Krom nia vivmaniero kaj niaj posedaj strukturoj, ankaŭ la funkciado de niaj cerboj devas esti ŝanĝita.
Por kompreni ĉi tiujn konektojn, Nehls unue klarigas, kio estas aŭtobiografia memoro kaj kiel ĝi funkcias:
Ekzistas neŭrofiziologia antaŭkondiĉo – tio estas funkcio de la nerva sistemo – por
ebligi aŭ prepari homojn pensi kaj agi sendepende.
Ĝi baziĝas sur kelkaj specialaj karakterizaĵoj de nia aŭtobiografia memoro.
Ĉi tio ne nur registras ĉion, kion ni spertas kaj sentas, sed ankaŭ tion, kion ni pensas dum tiuj spertoj. Personaj memoroj kaj
spertoj estas konservataj en nia aŭtobiografia memoro kaj, kune kun aliaj trajtoj de nia personeco, formas nian individuecon.
Kiam aŭtobiografia memoro malpliiĝas, nia individueco ankaŭ malpliiĝas. La hipokampo estas parto de
la cerbo, kie ankaŭ troviĝas aŭtobiografia memoro.
La hipokampo havas la unikan kapablon por ĉiam memori kiam kaj kie ni pensis aŭ spertis ion
ekscitan, eksterordinaran aŭ persone gravan por ni.
La selektkriterio uzata de la hipokampo por decidi, kion stoki kaj kion ne stoki, baziĝas sur tio, ĉu la sperto
estigis en ni emocion kaj tiel fariĝis signifoplena aŭ ne.
Rutina agadoj ne estas konservataj.
Ni ĉiuj havas spertojn, kiuj eble kuŝas malproksime en la pasinteco, sed restas neforgeseblaj en niaj memoroj.
Ĉi tiuj estas aŭ aparte belaj spertoj, aŭ eble tre malĝojaj aŭ teruraj momentoj.
Ĉar tio estis asociita kun fortaj emocioj, ili estis stokitaj en la hipokampo.
Spertoj asociitaj kun emocioj estas konservataj kaj formas parton de nia individueco. Konscie revivi niajn pasintajn
spertojn kaj pensojn eblas danke al la hipokampo, kiu konservas alirinformojn al ĉiuj memorfragmentoj kiel registro.
La hipokampo stokas ĉi tiujn signaturojn en la lokaj kaj tempaj neŭronoj asociitaj kun la respektiva
aŭtobiografia memoro, kiujn Nehls nomas indeksaj neŭronoj.
Tiuj indeksaj neŭronoj restas en la hipokampo dum nia tuta vivo, ankriĝante tie ĉiujn niajn aŭtobiografiajn memorojn.
Kiel la hipokampo povas havi sufiĉe da indeksaj neŭronoj disponeblaj dum nia tuta vivo, por ke ni povu daŭre stoki
novajn pensojn kaj spertojn kaj rememori ilin eĉ en maljunaĝo?
Eĉ ĉe plenkreskuloj la hipokampo povas produkti milojn da novaj neŭronaj ĉeloj ĉiutage.
Se tio ne estus la kazo, indeksaj neŭronoj, kiuj jam estis uzitaj, devus esti ĉiam pli "superskribitaj" kun
la paso de tempo, kio estus ekvivalenta al memorperdo.
Ekzemple, imagu paperfolion tute kovritan per skribaĵo, kaj poste denove skribitan, tiel ke ĝi fariĝas nelegebla.
La unika kapablo de la hipokampo produkti milojn da novaj nervoĉeloj ĉiutage, eĉ en maljuneco, estas malebligota.
Se, ekzemple, ni estas lacaj vespere post malfacila labortago kaj ne plu vere volas aŭ kapablas 'pensi' aŭ solvi
problemojn, tio estas ĉar ni ne plu havas sufiĉe da liberaj indeksaj neŭronoj por stoki 'pli'.
Nur nokte, dum dormo, denove formiĝas novaj indeksaj neŭronoj.
Tial ni ĝenerale estas multe pli volaj labori kaj pli produktivaj matene ol vespere.
La konkludo: la hipokampo povas produkti novajn nervajn ĉelojn eĉ en maljuna aĝo.
Ĉi tiun avantaĝon oni ne povas tro supertaksi.
Novaj indeksaj neŭronoj ne nur estas la bazo de natura scivolemo, aŭtobiografia scio, individueco kaj finfine kreemo kaj
mensa rezisteco, sed ilia funkcio ankaŭ estas esenca je la socia nivelo por la kultura progreso de la homaro.
Tra la tuta historio de homa progreso, kreiva pensado ĉiam estis necesa por inventi novajn kaj gravajn aferojn
por la plua evoluo de la homaro, ekzemple elektran energion, maŝinojn de ĉiuj specoj, aviadilojn.
Ĉi tiu homa kapablo havi kreajn pensojn ebligas supervivon kaj ankaŭ kulturan progreson.
Nuntempe tamen la aŭtobiografia memoro de multaj homoj ne plu kreskas dum ilia vivo, kiel
ĝi nature farus, kaj tiel perdas stokkapaciton.
La kialo de tio estas elĉerpiĝo pro konstanta streso kaj angoro, kiel la mezuroj kontraŭ la kronviruso kaj la rezulta depresio.
La ofteco de depresio triobliĝis en Germanio ekde la komenco de la kronvirusa pandemio. Tio
ankaŭ limigas la kapablon de homoj klare pensi.
Ili emas sekvi siajn kutimajn rutinojn kaj blokiĝi en rutinigaj agoj.
Klaus Schwab priskribas ĉi tiun krizon (la kronvirusan pandemion) kaj, precipe, la rimedojn prenitajn por
kontraŭbatali ĝin, kiuj limigas la kapablon de homoj pensi, kiel 'okazon por socia transformo'.
Tio implicas, ke nur individuoj kun limigita cerba kapacito konsentus pri ĉi tiu modifo.
Krome, novaj indeksaj neŭronoj formiĝas nur kiam ili estas bezonataj; alie ili malaperas kaj neniuj novaj formiĝas.
La konsekvencoj estas ankaŭ pasiveco kaj la senrezista akcepto de ĉiuj malagrablaj kaj viv-neantaj cirkonstancoj.
Alia drasta interveno por paralizi nian aŭtobiografian memoron estis farita de la COVID-19-vakcinado mem.
Estas science pruvite, ke la spikoproteino estis modifita.
Enmetita estis furin-kliviga ejo, kiu igas la spikon unu flanke tre toksa. Aliflanke, ĝi povas transiri la
sango-cerban baron, stimuli inflamon kaj malhelpi la formadon de novaj indeksaj neŭronoj.
La piko estis speciale modifita tiel, ke ĝi povas eniri la cerbon kaj kaŭzi inflamon.
Ĉi tiu furina splitiĝejo en la spikoproteino estas do biologia armilo kontraŭ nia cerbo.
La preskribitaj plifortigiloj, t.e. regulaj refreŝigiloj, detruas nian biografian memoron kaj tiel nian psikologian imunsistemon.
Kiam novaj indeksaj neŭronoj mankas kaj okazas tre emociaj eventoj, kiel novaj pandemioj kaj iliaj kontraŭmezuroj,
teroristaj atakoj aŭ militoj, la jam priskribitaj indeksaj neŭronoj estas superskribitaj per tiuj teruraj emociaj scenaroj.
La rezulto estas, ke homoj perdas siajn personajn memorojn kaj retenas la novan rakonton.
Per superskribado de niaj malnovaj memoroj, ili ne plu povas utiligi niajn antaŭajn spertojn.
Anstataŭe, ĉi tiuj homoj senhelpe estas je la kompato de la "nova vero".
Ĉu eble la teruraj eventoj, per kiuj ni estas bombardataj ĉiutage, ne estas tute hazardaj?
Per konstanta propagando de teruro, aŭtobiografia memoro estas erodita kaj superskribita per nova rakonto.
Tiel oni prenas de homoj ilian aŭtobiografian memoron kaj igas ilin nekapablaj rezisti.
Ĝuste ĉi tiu nova homo estas obeema, senkuraĝa kaj konvenas en la "brava nova mondo" de Klaus Schwab kaj liaj sekvantoj.
Kiam homoj ne plu uzas sian kapablon pensi, sed simple sekvas siajn kutimajn rutinojn, Nehls nomas tion zombia reĝimo.
Per la kapablo de Sistemo 2 li celas nian kapablon konscie pensi, reflekti kaj rekoni konektojn.
Sube ni prezentas eltiraĵon el intervjuo de oval.media.
Aŭdu mem, kiel d-ro Michael Nehls el tiuj trovoj tiras praktikajn konkludojn.
Video: Do jen alia problemo.
Tial unu el miaj laboraj titoloj estis "La zombia apokalipso 2030", ĝuste ĉar tiam ni estos kaptitaj en ĉi tiu zombia reĝimo
de Sistemo 1, ĉar nia kapablo de Sistemo 2 estos forprenita de ni per blokado de la produktado de indeksaj neŭronoj.
Sed ĝi iras multe pli ol tio.
Temas pri la superskribo de individueco per la rakonta enhavo, kiun oni ĉiutage nutras al ni.
Kaj ĉi tiu subpremado de individueco, kiu finfine ankaŭ estas la bazo de kreivo, estas eĉ pli
profunda ol nur zombia reĝimo. Ĝi estas eĉ pli insistema.
Kiam ni perdas nian individuecon, ni esence perdas nian kapablon mense respondi al aferoj.
Kaj mi havas ĉi tiun bildon en mia menso – esti sukcesa el evolucia vidpunkto, t.e. reproduktiĝi; tio estas la celo.
La imperativo "Estu fruktodonaj kaj multipliĝu" ankaŭ povus esti verkita de Darwin. Kio estas skribita en la
Biblio estas, tiel diri, la modus operandi de evoluo.
Tiel oni mezuras nin. Kiom da idoj ni havas estas, tiel diri, la monero per kiu evolucio mezuras sian sukceson.
Kaj por esti sukcesaj kaj reproduktiĝi, ni unue devas supervivi, kaj por supervivi, ni devas defendi nin.
Ni devas nutri nin mem, sed ni ankaŭ devas defendi nin kontraŭ malamikoj.
Kaj tiam estas mikroorganismoj kaj makroorganismoj.
Por mikroorganismoj ni havas nian klasikan imunsistemon, nian fizikan imunsistemon, kaj por
makroorganismoj ni havas tion, kion ni nomas mensa imunsistemo.
Kaj tio nomiĝas la armiloj de la mensa imunsistemo, kiuj estas la memoroj, kiujn ni havas en la hipokampo.
Do, ekzemple, se hundo kuras al mi, mi havas plurajn eblojn pri kiel reagi.
Se mi neniam antaŭe vidis hundon, mi verŝajne reagos malĝuste.
Se mi iam ajn vidis hundon, mi havas memoron pri ĝi.
eble ankaŭ taksado de ĉi tio.
Ĉu ĝi estas malgranda hundo aŭ granda hundo? Ĉu ĝi havas grandajn dentojn? Ĉu ĝi havas amikan karakteron?
Ĉiuj ĉi aferoj estas memorigitaj aŭtobiografie en mia memoro kaj, tiel diri, difinas mian reagon.
Tio estas, mia reago al makroorganismoj, en ĉi tiu kazo hundo, en alia kazo Bill Gates. Ĉi tiuj estas aferoj, por kiuj ni bezonas
sperton, kaj nun eĉ pli, kiam ni blokas la produktadon de indekso-neuronoj per la rimedoj, kiujn ni spertis kun Korono,
precipe per la kronikaj injektoj de Spiko. Kaj poste, per superskribo de tio per la eterna milito, kiun ni kondukas
kontraŭ ĉio ebla, kiu fakte estas milito kontraŭ niaj cerboj, ni perdas pli kaj pli da enhavo de aŭtobiografia memoro.
Tio signifas, ke nia mensa imunsistemo kolapsas.
Kaj tio fakte – kiel vi menciis ĉe la komenco, kiam temas pri militado, tion vi devas fari:
Distranĉu la mensan imunsistemon de la socio por transpreni ĝin.
Tio estas la plej simpla afero, kiun vi povas fari. Ĝi ankaŭ estas la logika afero por fari.
Dum homoj ankoraŭ kapablas pensi, ili ankaŭ povas defendi sin. Kaj tio estas unu aspekto.
La alia aspekto estas, ke laŭ la planoj por 2030, kiujn oni ankaŭ povas legi en la retejo de la Germana
Federacia Registaro, okazos kreskanta ŝanĝo al artefarita inteligenteca gvatado de la socio.
Kaj, kompreneble, artefarita inteligenteco ne nur devas observi homan konduton, sed ankaŭ devas povi antaŭdiri ĝin.
Jes, la BMI eĉ publikigis artikolon pri ĉi tiu temo, argumentante, ke ĉar IA scias pli pri ni ol ni scias pri ni
mem, IA finfine decidos, kiel nia estonteco estos formita.
Tio signifas, ke ni eniras post-voĉdonan socion, kaj ni povas abolicii demokration.
Ĉar artefarita inteligenteco scias, kio estas plej bona por ni, kial ni plu devus penadi iri al la balotejoj? Kial ja?
Nu, artefarita inteligenteco povas perfekte antaŭdiri nian konduton nur se ni havas kiel eble plej malmulte da nia propra
kreivo, kiu estas kaosa kaj povas kaŭzi konduton neantaŭvideblan.
Por redukti tion, oni devas, tiel diri, redukti la individuecon, kaj tio estas kromefiko.
Ĉu tio estas ĉefa motivo, estas pridubinda, sed ĝi certe estas tre maltrankviliga kromefiko de ĉi tiu procezo.
mil ducent tridek kvar mil tri cent kvardek du mil unu
Do kiel ni povas defendi nin?
Jes, nu, dum mi provas verki, espereble en la sepa ĉapitro, la lasta ĉapitro, estas pluraj aferoj.
Do, unuflanke, tio estas tri aferoj, kiujn mi vidas.
Unu afero estas tute klara, kompreneble: se la batalo okazas en la cerbo, tiel diri, tiam tie ni devas forĝi niajn armilojn.
Do ni devas tie ekbatali.
La armiloj, kiujn ni havas, estas ĝuste tiuj, kiujn la malamiko volas forpreni de ni, tiel diri.
Alivorte, la kapablo pensi kreive, rigardi preter la horizonto, kompreni la pli grandan bildon, evoluigi tipan
rezistecon , tiel ke, malgraŭ ĉiuj ĉi malfacilaĵoj, ni ne kolapsu mense, sed trovu manieron defendi nin.
Tio signifas, ke ni simple devas denove stimuli neŭrogeneson en la hipokampo.
Mi tiam priskribis tion kiel formulon kontraŭ indoktrinigo, pri kiuj vivareoj ni devas rigardi, tiel diri, kaj ekzameni:
kie estas eblaj mankoj, kiuj blokas la naturan kreskon de la hipokampo kaj la produktadon de ĉi tiuj indeksaj neŭronoj?
Ekzemplo: Manĝomanko de vitamino D:
Vitamino D ne estas nur imuna hormono, kio signifas, ke ĝi gravas por la imunsistemo, sed ĝi ankaŭ estas neŭrohormono.
Mankado de vitamino D rezultigas du konsekvencojn, tiel diri.
Ni verŝajne havas citokinŝtormon , kio signifas, ke la kontraŭkoronavirusaj rimedoj povas esti devigataj.
Tial oni ĉie disvastigas, ke ni ne plu bezonas vitaminon D.
Tio estas tre ekscita temo.
Ni ne plu bezonas vitaminon D. La homaro faris evoluan paŝon antaŭen.
Ĉu vi rimarkis tion?
Mi ĵus legis, ke antaŭ kelkaj monatoj, preskaŭ antaŭ unu jaro, ekzemple la New England Journal of Medicine, kiu estas la plej
prestiĝa scienca revuo en la klinika kampo, kiun oni povas imagi.
Do, se vi volas Nobel-premion, publikigu tie.
Kaj tie estis studo, kiu estas absolute skandala.
Ili faris videon pri ĝi, precipe pri la interpretado de ĉi tiu studo.
Kaj tiam, kiel rezulto, aperas redakcia artikolo, kio signifas, ke la redaktistoj mem ne hezitis juĝi
pri vitamino D surbaze de ĉi tiu studo, tiel diri.
Kaj esence, la lasta frazo diras, ke homoj devus ĉesi preni vitaminon D, eĉ se ili havas mankon, nur por
plilongigi siajn vivojn aŭ resti sanaj. Tiel ĝi diras.
Kaj tio signifas, ke ni ne plu bezonas vitaminon D. Nek ni bezonas hormonon de vitamino D.
Sed inverse, ni bezonas regulan pikadon, kiel mi ĝin nomas – ĉi tiun pikadan administradon – por supervivi.
Do ni faris evoluan paŝon: ne plu vitamino D, sed regula pikado certigas nian supervivon.
Do tio estas absoluta frenezo, en kiun ni nuntempe evoluas.
Sed ni bezonas vitaminon D.
Se, ekzemple, oni nun konsideras Alzheimer-malsanon kiel biologian korelaton de daŭre difektita
neŭrogenezo, mi verkis pri tiu temo sciencan artikolon titolitan "Unuigita teorio de Alzheimer-malsano".
Mi priskribis tion tie detale.
Kaj tio ankaŭ estas la bazo por la preventa strategio kontraŭ Alzheimer-malsano.
Kaj se mi nun vidas tion kiel korelacion, kaj ni ankaŭ povas vidi, ke difektita neŭrogenozo nun
kondukas al drameca pliiĝo de Alzheimer-kazoj tutmonde.
Kiam oni rigardas ĝin, vitamino D ankaŭ estas kritika rilate al neŭrogenozo.
Kaj la logiko estas, ke se mi havas mankon de vitamino D, mi havas pli grandan verŝajnecon disvolvi Alzheimer-malsanon.
Sed manko de vitamino D estas esence duobla atako kontraŭ nia imunsistemo kontraŭ mikroorganismoj
kaj kontraŭ nia imunsistemo kontraŭ makroorganismoj.
Kaj mi klarigas tion en mia libro kiel ekzemplon. Do jes, sed tio estas nur unu el multaj ekzemploj.
Kaj ĉar ĉiuj kontraŭkoronavirusaj rimedoj akcelis ĉi tiun procezon, mi montras, ke ili havas efikon en ĉiuj vivaj sferoj.
Ekzemple, la signifo de la vivo estas centra al mia formulo.
Ĉiu persono bezonas celon en la vivo. Psikologiaj studoj montras, ke se ni ne havas celon en la vivo,
la ofteco de Alzheimer-malsano draste pliiĝas. Kial?
Ĉar ni ne havas kialon leviĝi matene. Ni ne havas kion fari.
Niaj cerboj ne ricevas novajn interesajn informojn, ĉar ni ne faras ion interesan.
Kaj la hipokampo ŝrumpas kaj Alzheimer minacas.
Tio signifas, ke ni bezonas celon en la vivo. Kaj unu celo en la vivo povus esti batali kontraŭ tio, kio nun okazas.
Do mi provas doni al homoj celon en la vivo, trovante aliajn, kiuj, tiel diri, estas
konvinkaj. Tio estas grava tasko, kiun ni nun havas.
Kaj jen estas la fama konformeca eksperimento de Solomon Nasch.
Ĝi montras, ke 23 procentoj de la homoj, kiujn ili testis en la 1960-aj jaroj, ne sekvis la homamason, sed sian komunsencon.
Kaj la proporcio de tiuj, kiuj ne estis vakcinitaj, estis simile alta.
Kaj se certa procento da homoj rifuzas esti vakcinitaj kaj poste la kromefikoj fariĝas evidentaj al ĉiuj,
subite estas tiuj, kiuj diras: Nu, eble ili finfine pravas.
Kaj tiam, se nur unu el tiuj 23 procentoj povus konvinki alian, ni jam havus 46 procentojn. Do se ĉiuj
serioze prenus ĉi tiun taskon trovi signifon en la vivo, ni relative rapide havus plimulton.
kiu ne nur ŝanĝis aferojn politike, sed ankaŭ sur la stratoj.
Ke homoj vere eliras kaj diras: Hej, vi ne povas tion fari al ni, tio ne estas akceptebla. Do ni devas formi plimultojn!
Kaj mi ja menciis trian punkton. Do, krom influi nian propran cerbon kaj poste la cerbojn de aliaj, la demando
kompreneble estas: Kian ni havas vidpunkton pri la homaro?
Dum jardekoj – ekde la tagiĝo de la tempo, fakte ekde la origina peko, ĝis kie mi povas iri en la
libro – oni diris al ni, ke homoj estas malbonaj.
Ni devas defendi nin kontraŭ ĉio.
Homoj estas tiel malbonaj, ke nur socia poentada sistemo – kontrolata de artefarita inteligenteco – povas
savi nin de memdetruo, tiel diri. Kaj ĉi tiu vidpunkto pri la homaro devas esti pridubata.
Estas fama historiisto, kiu ĵus verkis libron. Ĝi nomiĝas "Esence Bona".
Mi ĝuis ĝin legi kaj plurfoje citis el ĝi, kaj mi ankaŭ iom pli profunde esploris la sciencon malantaŭ ĝi.
Kaj tio estas io, kion ni devas trejni nin mem kredi: ke homoj estas bonaj; ke neniu volas
damaĝi nin apriore; kaj ke ni devas labori kune.
Tio estas la bazo por kunlaboro inter homoj, kiun forprenas de ni la vidpunkto pri la homaro, kiu estas, tiel
diri, false enplantita en nin, nome ke homoj estas malbonaj kaj nekapablaj je socia agado.
Do ni ankaŭ devas fari alĝustigojn. Tamen tio eblas nur kiam la hipokampo denove funkcias.
mil ducent tridek kvar mil tri cent kvardek du mil unu