လူအများအပြားက ရေရှည်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကို တိုင်ကြားကြသည်။
ဒါဟာ တကယ် သာမန်လား?
ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအသိအမှတ်ပြု မော်လီကျူးဂျင်နက်စ်ပညာရှင် ဒေါက်တာ မိုက်ကယ်
နဲလ်စ်က ပြောင်းလဲမှုအတွက် အလွန်ကြီးမားသော အလားအလာရှိသည့် ဒီမေးခွန်းအတွက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ပေးအပ်ပါသည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ထုတ်ဝေပြီးသားဖြစ်ပြီး "Spiegel" ဘက်စတာစာအုပ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံထားရသည့် သူ၏ "Das indoktrinierte
Gehirn" (The Indoctrinated Brain) စာအုပ်အကျဉ်းကို နားထောင်ပါ။
ဘာအကြောင်းလဲ?
WEF တည်ထောင်သူ Klaus Schwab သည် ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကပ်ရောဂါကာလအတွင်း ၂၀၃၀ အထိ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ
လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို ပြောင်းလဲဖန်တီးလိုကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
သူက ဒီအကျပ်အတည်းကနေ သူက ထောက်ခံနေခဲ့တဲ့ "ကြီးမားသော ပြန်လည်စတင်ခြင်း" ဆိုတဲ့ လူမှုစနစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရေးကို
အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။
ဒိန်းမတ်နိုင်ငံရေးသမား Ida Auken သည် ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် WEF မှ ထုတ်ဝေသော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်တွင်
ဤပြောင်းလဲမှုသည် ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်သင့်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
ငါ့မှာပိုင်ဆိုင်စရာတစ်ခုမှမရှိဘူး၊ ကိုယ်ပိုင်သီးသန့်မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့်ဘဝကယခင်ထက်ပိုကောင်းနေတယ်။
ဒါပေမယ့် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်တာ ဘယ်သူရဲ့လိုအပ်ချက်လဲ?
၁၂၃၄၃၂၁ ဒေါက်တာ မိုက်ကယ် နဲလ်စ်က ရှင်းပြသည်မှာ ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်သည် တစ်ဖက်တွင် လူများကို တိုင်းတာကာ၊ COVID-19
ကာကွယ်ဆေးဟု လူသိများသော mRNA ဂျင်ကုထုံးသည် တစ်ဖက်တွင် လူတိုင်း၏ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ကို လျော့နည်းစေပြီး
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ပိုမိုနားလည်ရန် အတွက် အကျဉ်းချုပ်ရှင်းပြချက်ကို အောက်တွင် ဖော်ပြထားပါသည်။
ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်သည် ကိုယ်ပုံစံ၊ လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် လှုပ်ရှားမှုများ စီမံခန့်ခွဲရာတွင်
အရေးကြီးပါသည်။ ၎င်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များ ပါဝင်သည်။
ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် Klaus Schwab ၏ အမြင်နှင့် ကြေညာချက်နှင့် ကိုက်ညီသည့် အပြည့်အစုံ အာဏာရှင် လူမှုစနစ်အသစ်ကို
လူသားများ လက်ခံအောင် လုံလောက်စွာ နာခံစေရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါသည်။
Nehl ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ လူသားဦးနှောက်၏ ဤအပိုင်းကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး
ထိုအခါမှသာ လူများသည် လူမှုစနစ်အသစ်ကို လက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
Nehls က ရှင်းပြသည်မှာ ဤ "ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စိတ်ဆေးကြောခြင်း" – ပုံပြင်အနေနဲ့ပြောရရင် "အော်ပရေတာစနစ်အသစ် တပ်ဆင်ခြင်း" – သည်
ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသော အတွေးအခေါ်ပုံစံများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတူတကွနေထိုင်မှုဆိုင်ရာ ဟောင်းကန့်ကွက်ချက်များကို
အမြဲတမ်း ပိတ်ဆို့ သို့မဟုတ် ဖျက်ပစ်ထားမှသာ အလုပ်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ရိုးရာမိသားစုသည် ဘဝနည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်နှင့် လူ့အသိုင်းအဝိုင်း၏ အရေးကြီးဆုံး အခြေခံကျောက်တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝနေထိုင်ပုံနှင့်ပိုင်ဆိုင်မှုဖွဲ့စည်းပုံများအပြင် ဦးနှောက်၏လုပ်ဆောင်ပုံကိုလည်း ပြောင်းလဲရမည်။
ဤဆက်နွယ်မှုများကို နားလည်ရန်အတွက် Nehls သည် ပထမဦးစွာ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ဆိုသည်မှာ
ဘာဖြစ်ပြီး မည်သို့ လည်ပတ်သည်ကို ရှင်းပြသည်။
လူသားများအား ကိုယ်ပိုင်အမြင်ဖြင့် စဉ်းစားပြီး လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရန် အာရုံကြောဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။
ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်၏ အထူး လက္ခဏာအချို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။
ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ကြုံတွေ့ခံစားသမျှအားလုံးကိုသာမက၊ ထိုအတွေ့အကြုံများအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားသမျှကိုပါ
မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ကိုယ်ပိုင်မှတ်ဉာဏ်နှင့် အတွေ့အကြုံများကို ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်တွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး၊
အခြားကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး လက္ခဏာများနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ကိုယ်ရည်ထူးခြားမှုကို ဖွဲ့စည်းပေးသည်။
ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ် လျော့နည်းလာသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်လည်း လျော့နည်းသွားသည်။
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်သည် ဦးနှောက်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်လည်း တည်ရှိသည်။
ဟစ်ပိုကန်ပပ်စ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်၊ ထူးခြားစွာ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်အနေနှင့် အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို
ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာမှာ စဉ်းစားခဲ့ သို့မဟုတ် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်ကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနိုင်စွမ်း ထူးခြားစွာ ရှိသည်။
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်သည် မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းရန်နှင့် မသိမ်းဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် စံနှုန်းမှာ အတွေ့အကြုံတစ်ခုက
ကျွန်ုပ်တို့တွင် စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သလား မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သလားပေါ် မူတည်၍
အဓိပ္ပါယ်ရှိမရှိကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ပုံမှန် လုပ်ဆောင်ချက်များ မသိမ်းဆည်းပါ။
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးမှာ အတိတ်ကာလဝေးကွာနေခဲ့ပေမယ့် မေ့လျော့မရနိုင်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိတတ်ကြသည်။
ဤအတွေ့အကြုံများမှာ အထူးလှပသောအတွေ့အကြုံများဖြစ်နိုင်သလို၊ သို့မဟုတ် အလွန်ဝမ်းနည်းစရာ
သို့မဟုတ် ကြောက်မက်စရာ အချိန်များလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤအရာသည် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် ဟစ်ပိုကင်ပတ်စ်တွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
စိတ်ခံစားချက်နှင့်ဆက်စပ်သော အတွေ့အကြုံများကို သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို
ဖွဲ့စည်းပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံများနှင့် စိတ်ကူးများကို သတိဖြင့် ပြန်လည်ခံစားနိုင်ခြင်းမှာ
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် မှတ်ဉာဏ်အစိတ်အပိုင်းများအားလုံးအတွက် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်မည့်
အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းကဲ့သို့ သိမ်းဆည်းထားသည်။
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်သည် ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် နေရာနှင့် အချိန်ဆိုင်ရာ နျူရွွန်များတွင် ဤလက္ခဏာများကို သိမ်းဆည်းထားပြီး၊
Nehls က ၎င်းတို့ကို အညွှန်းနျူရွွန်များဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ဤညွှန်းကိန်းနျူရွန်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဟစ်ပိုကင်ပတ်စ်ထဲတွင် တည်ရှိကာ ကျွန်ုပ်တို့၏
ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ထိုနေရာ၌ ချိတ်ဆက်ထားသည်။
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အသစ်သောအတွေးများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို
ဆက်လက်သိုလှောင်နိုင်ရန်နှင့် အသက်အိုအိုအထိ ပြန်လည်မှတ်မိနိုင်ရန် လိုအပ်သည့် အညွှန်းနျူရွန်များ (index
neurons) ကို ဘယ်လိုလုံလောက်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သနည်း။
လူကြီးများတွင်ပါ ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်သည် တစ်နေ့လျှင် သန်းပေါင်းများစွာသော အာရုံကြောဆဲလ်အသစ်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
ဒါမဟုတ်ခဲ့ရင် အသုံးပြုပြီးသား အညွှန်းကိရိယာနျူရွန်များကို အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို "ပြန်ရေးထိုး"
ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် တူညီမည်။
ဥပမာအားဖြင့် စာရွက်တစ်ရွက်ကို စာများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ထပ်မံရေးသားလိုက်သောကြောင့်
ဖတ်ရှု၍ မရတော့အောင် ဖြစ်သွားသည်ဟု စိတ်ကူးပါ။
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်သည် အသက်ကြီးလာသော်လည်း နေ့တိုင်း ထောင်ပေါင်းများစွာသော အာရုံကြောဆဲလ်အသစ်များကို
ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို တားဆီးခံရမည်။
ဥပမာအားဖြင့် တစ်နေ့တာ အလုပ်ကြမ်းပြီးနောက် ညနေခင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး 'စဉ်းစား'ဖို့ သို့မဟုတ် ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းဖို့
မလိုချင်တော့ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင်၊ ဒါဟာ 'ထပ်မံ' သတင်းအချက်အလက်တွေ သိမ်းဆည်းဖို့ လွတ်လပ်တဲ့
အညွှန်းဆဲလ်များ မလုံလောက်တော့တာကြောင့် ဖြစ်တာပါ။
ညအချိန်၊ အိပ်စဉ်အတွင်းသာ အင်ဒက်စ်နျူရွွန်အသစ်များကို ထပ်မံ ဖွဲ့စည်းသည်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မနက်ပိုင်းတွင် ညပိုင်းထက် ပိုမိုအလုပ်လုပ်လိုစိတ်ရှိပြီး ထုတ်လုပ်မှုပိုမိုကောင်းမွန်ကြသည်။
နိဂုံးချုပ်မှာတော့ ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်ဟာ အသက်အိုရွယ်လာချိန်အထိ အသစ်သော အာရုံကြောဆဲလ်များကို ကောင်းစွာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
ဤအားသာချက်ကို မလုံလောက်အောင် မမြှင့်မထင်နိုင်ပါ။
အင်ဒက်စ်နျူရွန်အသစ်များသည် သဘာဝစူးစမ်းလိုစိတ်၊ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်၊ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားမှုနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဖန်တီးမှုနှင့်
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံနိုင်ရည်တို့၏ အခြေခံသာမက၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းအဆင့်၌
လူ့ယဉ်ကျေးမှုတိုးတက်ရေးအတွက်လည်း အရေးကြီးပါသည်။
လူ့တိုးတက်မှုသမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဖန်တီးဆန်းသစ်စဉ်းစားခြင်းသည် လူသားတို့၏ နောက်ထပ်တိုးတက်မှုအတွက်
လျှပ်စစ်စွမ်းအင်၊ အမျိုးမျိုးသောစက်ပစ္စည်းများ၊ လေယာဉ်များကဲ့သို့ အသစ်အရေးကြီးသော အရာများကို တီထွင်ဖန်တီးရာတွင် အမြဲလိုအပ်ခဲ့သည်။
လူ့ဖန်တီးစိတ်ကူးများထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းသည် အသက်ရှင်နိုင်ခြင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုတိုးတက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။
ယနေ့ခေတ်မှာတော့ လူအများစုရဲ့ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ဟာ သဘာဝအတိုင်း ဘဝတစ်လျှောက်
တိုးတက်မလာတော့ဘဲ သိမ်းဆည်းနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးနေရတယ်။
ဤအကြောင်းရင်းမှာ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ထိုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော
စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကဲ့သို့ အမြဲတမ်း စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ဖြစ်သော စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။
ဂျာမနီနိုင်ငံတွင် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကပ်ရောဂါ စတင်ဖြစ်ပွားချိန်မှစ၍ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှုန်းသည်
သုံးဆတိုးလာခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် လူများ၏ ရှင်းလင်းစွာ စဉ်းစားနိုင်စွမ်းကိုလည်း ကန့်သတ်နေသည်။
သူတို့က ပုံမှန်လုပ်နေကျ အစီအစဉ်တွေကို လိုက်နာပြီး ထုံးစံအတိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်တွေမှာ ပိတ်မိနေတတ်ကြသည်။
Klaus Schwab သည် ဤကပ်ရောဂါ (ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကပ်ရောဂါ) နှင့် အထူးသဖြင့် ၎င်းကို တိုက်ဖျက်ရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်
ကန့်သတ်ချက်များသည် လူများ၏ စဉ်းစားနိုင်စွမ်းကို ကန့်သတ်ပေမယ့် လူမှုပြောင်းလဲမှုအတွက် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
ဤသည်မှာ ဦးနှောက်စွမ်းရည်ကန့်သတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဤပြင်ဆင်မှုကို သဘောတူနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ထို့အပြင်၊ အညွှန်းကိန်းနျူရွန်အသစ်များကို လိုအပ်သည့်အခါမှသာ ဖွဲ့စည်းပြီး၊ မလိုအပ်ပါက သေဆုံးကာ အသစ်များ မဖန်တီးပါ။
ရလဒ်မှာလည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိခြင်းနှင့် မနှစ်မြို့ဖွယ်၊ ဘဝကို ငြင်းပယ်သည့်
အခြေအနေအားလုံးကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမပြုဘဲ လက်ခံခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ကို ပိတ်ဆို့စေမည့် ထပ်မံပြင်းထန်သော ဝင်ရောက်ထိန်းချုပ်မှုတစ်ခုကို
COVID-19 ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းက ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၂၃၄၃၂၁ စပိုက်ပရိုတင်းကို ပြင်ဆင်ထားကြောင်း သိပ္ပံနည်းကျ သက်သေပြထားသည်။
"ဖူရင် ဖြိုခွဲနိုင်သည့် နေရာ" ကို ထည့်သွင်းထားခြင်းကြောင့် တစ်ဖက်တွင် စပိုက်ကို အလွန်အဆိပ်ပြင်းစေသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ၎င်းသည်
သွေး-ဦးနှောက် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရောင်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အင်ဒက်စ် အာရုံကြောအသစ်များ ဖွဲ့စည်းခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည်။
ထိုးတံကို အထူးပြုပြင်ထားပြီး ဦးနှောက်ထဲဝင်ကာ ရောင်ခြင်းဖြစ်စေသည်။
ထို့ကြောင့် စပိုက်ပရိုတင်းရှိ ဖူရင်ဖြိုခွဲရာနေရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးနှောက်ကို
တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည့် ဇီဝလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ညွှန်ကြားထားသော ဗူးစတာများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပုံမှန် ပြန်လည်သစ်လွင်စေခြင်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏
ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ကို ဖျက်စီးကာ ထို့ကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံစနစ်ကိုလည်း ဖျက်စီးပစ်သည်။
အသစ်အညွှန်းနယူးရွန်များ မရှိနေချိန်တွင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖြစ်ရပ်များ၊ ဥပမာ အသစ်ဖြစ်ပွားသော
ကပ်ရောဂါများနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးစီမံချက်များ၊ အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုများ သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများ
ဖြစ်ပေါ်လာပါက ယခင်ဖော်ပြထားသော အညွှန်းနယူးရွန်များကို ထိုကြောက်ရွံ့မှုအခြေအနေများဖြင့် အစားထိုးရေးသားသွားသည်။
ရလဒ်ကတော့ လူတွေဟာ ကိုယ်ပိုင်မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆုံးရှုံးပြီး အသစ်ထည့်သွင်းထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းကိုသာ မှတ်ထားကြတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ဟောင်းမှတ်ဉာဏ်များကို အစားထိုးရေးသားခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ယခင်အတွေ့အကြုံများမှ မဆွဲယူနိုင်တော့ပါ။
မဟုတ်ဘဲ၊ ဒီလူတွေက 'အသစ်သော အမှန်တရား' ရဲ့ သနားကြင်နာမှုအောက်မှာ ကူကယ်မရအောင် ရှိနေကြသည်။
တစ်နေ့တိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်ခံနေရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တွေဟာ
အပြည့်အစုံ မတော်တဆဖြစ်တာ မဟုတ်နိုင်ဘူးလား?
၁၂၃၄၃၂၁ အကြမ်းဖက်မှုဆိုင်ရာ မပြတ်မပျက် ကြော်ငြာမှုကြောင့် ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်များ ပျက်စီးကာ
အသစ်သော ဇာတ်ကြောင်းဖြင့် ပြန်ရေးထိုးခံရသည်။
ဒီနည်းဖြင့် လူများ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ကို ခိုးယူခံရပြီး ဆန့်ကျင်တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိအောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
တိတိကျကျ ဒီလူသစ်ပဲ လိုက်နာတတ်ပြီး သတ္တိမဲ့ကာ Klaus Schwab နဲ့ သူ့နောက်လိုက်တွေရဲ့
"Brave New World" ထဲမှာ ကိုက်ညီသွားသူ ဖြစ်တယ်။
လူတွေဟာ စဉ်းစားနိုင်စွမ်းကို မသုံးတော့ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း လုပ်နေကြတဲ့အခါ Nehls က ဒီအခြေအနေကို "ဇွန်ဘီမုဒ်" လို့ ခေါ်ပါတယ်။
စနစ် ၂ စွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ သတိရှိစွာ စဉ်းစားခြင်း၊ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့်
ဆက်စပ်မှုများကို သိမြင်နိုင်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ဆိုလိုသည်။
အောက်တွင် oval.media မှ ဆွေးနွေးမေးမြန်းချက်မှ အပိုဒ်တစ်ပိုင်းကို ဖော်ပြထားသည်။
Dr Michael Nehls က ဒီတွေ့ရှိချက်များမှ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော နိဂုံးချုပ်များကို မိမိကိုယ်တိုင် နားထောင်ကြည့်ပါ။
ဗီဒီယို: ဒါဆိုတော့ နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်ခေါင်းစဉ်တစ်ခုမှာ "The Zombie Apocalypse 2030" ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ တိတိကျကျပြောရရင် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ဒီဇွန်ဘီမုဒ်
စနစ် ၁ ထဲမှာ ပိတ်မိသွားမှာဖြစ်ပြီး၊ အညွှန်းကွန်ယက်နျူရွန်များ ထုတ်လုပ်ခြင်းကို ပိတ်ဆို့ခြင်းကြောင့်
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စနစ် ၂ စွမ်းရည်ကို ခိုးယူခံရမှာပါ။
ဒါပေမယ့် အဲဒါထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပါတယ်။
ဤကိစ္စမှာ ကျွန်ုပ်တို့အား နေ့တိုင်း ထည့်သွင်းပေးသော ဇာတ်လမ်းအကြောင်းအရာများကြောင့်
တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များကို ဖျက်ဆီး၍ ထပ်မံရေးသားခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားမှုကို ဖိနှိပ်ခြင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဖန်တီးမှုရဲ့ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ ဒါဟာ 'ဇွန်ဘီမုဒ်'
ထက်ပို နက်ရှိုင်းပြီး ပိုမိုလျှို့ဝှက်ဆိုးရွားပါတယ်။
ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်ကိုဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရာများအပေါ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းကို အဓိကအားဖြင့် ဆုံးရှုံးသွားပါသည်။
ကျွန်ုပ်စိတ်ထဲမှာ ဒီပုံရိပ်တစ်ခုရှိတယ် – ဇီဝဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအမြင်အရ အောင်မြင်ဖို့၊
ဆိုလိုတာက မျိုးဆက်ထူထောင်ခြင်းပဲ၊ ဒါပဲ ရည်မှန်းချက်ပါ။
"သီးထွက်ကြ၊ များပြားကြ" ဆိုသော အမိန့်ကို ဒေါ်ဝင်းကလည်း ရေးသားနိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်။ ဘိုင်ဘယ်ထဲမှာရေးသားထားတာကတော့
ဇီဝတိုးတက်မှုရဲ့ လုပ်နည်းလမ်းစဉ်ပဲ ဖြစ်တယ်။
ဒါပဲ ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုင်းတာပုံပါ။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ သားသမီးဘယ်နှစ်ယောက်ရှိသလဲဆိုတာကတော့
ဇီဝတိုးတက်မှုက သူ့အောင်မြင်မှုကို တိုင်းတာရာမှာ အသုံးပြုတဲ့ ငွေကြေးတစ်မျိုးလိုပါပဲ။
အောင်မြင်ပြီး မျိုးဆက်ထူထောင်နိုင်ရန်အတွက် အရင်ဆုံး အသက်ရှင်ရမည်၊ အသက်ရှင်ရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရမည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တိုင် စားသောက်ရန် လိုအပ်သလို၊ ရန်သူများထံမှ ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။
ထို့နောက် မိုက်ခရိုအော်ဂဲနစ်များနှင့် မက်ခရိုအော်ဂဲနစ်များ ရှိသည်။
ပိုးမွှားများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရိုးရာ ကိုယ်ခံစနစ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံစနစ်တို့ ရှိပြီး၊
ကြီးမားသော သတ္တဝါများအတွက်တော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံစနစ် ဟု ခေါ်သော အရာတစ်ခု ရှိပါသည်။
၎င်းကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံစနစ်၏ လက်နက်များဟု ခေါ်ပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ဟစ်ပိုကင်ပပ်ဆပ်တွင်
ကျွန်ုပ်တို့ သိမ်းဆည်းထားသော အမှတ်တရများဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ခွေးတစ်ကောင်က ငါ့ဆီပြေးလာရင် ငါ့မှာ တုံ့ပြန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။
ကျွန်ုပ်က ခွေးကို မမြင်ဖူးဘူးဆိုရင် မှားယွင်းစွာ တုံ့ပြန်နိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ် ခွေးတစ်ကောင်ကို တစ်ခါမျှ မြင်ဖူးခဲ့ပါက၊ ကျွန်ုပ်မှာ အဲဒီခွေးအကြောင်း အမှတ်တရ ရှိနေပါသည်။
ဖြစ်နိုင်ပါက ဤအပေါ်လည်း အကဲဖြတ်ခြင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ဒါက ခွေးငယ်လား၊ ခွေးကြီးလား၊ သွားကြီးတွေရှိလား၊ ချစ်ခင်ရင်းနှီးတဲ့ သဘောထားရှိလား?
ဤအရာအားလုံးသည် ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကိုယ်တိုင်မှတ်သားထားသော အချက်အလက်များဖြစ်ပြီး၊
ဆိုလိုရရင် ကျွန်ုပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတ်မှတ်ပေးသည်။
ဆိုလိုတာက macroorganism တွေအပေါ် ကျွန်ုပ်ရဲ့ တုံ့ပြန်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် တစ်ခါက ခွေးတစ်ကောင်၊
တစ်ခါကတော့ Bill Gates ဖြစ်သည်။ ဤအရာများမှာ အတွေ့အကြုံလိုအပ်သည့်အရာများဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါတွင်လည်း Corona
ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ကန့်သတ်ချက်များ၊ အထူးသဖြင့် Spike ကို ရေရှည်ထိုးဆေးထိုးခြင်းများမှတဆင့် index neuron
ထုတ်လုပ်မှုကို ပိတ်ဆို့နေရသည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖြစ်နိုင်သမျှအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နေသည့် အမြဲတမ်းစစ်ပွဲဖြင့်
ဤအခြေအနေကို ကျော်လွှမ်းနေပြီး၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးနှောက်ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် စစ်ပွဲဖြစ်သောကြောင့်
ကိုယ်ရေးမှတ်ဉာဏ်အကြောင်းအရာများကို ပိုမိုဆုံးရှုံးနေရသည်။
ဒါက ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံစနစ် ပျက်စီးသွားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
အဲဒါကတော့ တကယ်တော့ – အစမှာ သင်ပြောခဲ့သလို စစ်ပွဲဆိုတာမှာတော့ အဲဒါပဲ လုပ်ရမှာပါ။
လူ့အသိုင်းအဝိုင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံစနစ်ကို ဖျက်စီး၍ ထိန်းချုပ်လိုက်ပါ။
ဒါက သင်လုပ်နိုင်တဲ့ အလွယ်ဆုံးအရာပါ။ ဒါကလည်း သဘာဝကျပြီး သင့်တော်ဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်ပါ။
လူတွေဟာ စဉ်းစားနိုင်သေးသမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်တယ်။ ဒါက တစ်ချက်ပါ။
အခြားအချက်တစ်ခုကတော့ ၂၀၃၀ အစီအစဉ်များအရ၊ ဂျာမနီ ဖက်ဒရယ်အစိုးရ၏ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်တွင်လည်း ဖတ်ရှုနိုင်သလို လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို
AI ဖြင့် စောင့်ကြည့်ခြင်းသို့ ပိုမိုပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဒါ့အပြင် AI သည် လူ့အပြုအမူကိုသာ မကြည့်ရှုနိုင်ရုံမက၊ ထိုအပြုအမူကို ခန့်မှန်းနိုင်ရမည်လည်း ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ကဲ့၊ ပြည်တွင်းရေးဝန်ကြီးဌာန (BMI) မှာတောင် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ရှိပြီး၊ AI က ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်ထက်
ကျွန်တော်တို့အကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိထားတာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ AI က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်ပုံသဏ္ဍာန်ကိုလည်း
ဆုံးဖြတ်သွားမှာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြထားပါတယ်။
ဒါက ကျွန်ုပ်တို့သည် မဲပေးခြင်းပြီးနောက် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး
ဒီမိုကရေစီကို ဖျက်သိမ်းနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
AI က ကျွန်တော်တို့အတွက် အကောင်းဆုံးကို သိပြီးသားဆိုတော့၊ ဘာကြောင့် ကျွန်တော်တို့
မဲပေးဖို့ ကြိုးစားသွားရတာလဲ။ တကယ်တော့ ဘာကြောင့်လဲ။
အိုကေ၊ AI က ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြုအမူကို တိတိကျကျ ခန့်မှန်းနိုင်မှာက ကျွန်ုပ်တို့မှာ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးမှု အနည်းဆုံးသာ
ရှိနေမှ ဖြစ်ပြီး၊ ဖန်တီးမှုဟာ ရှုပ်ထွေးပြီး မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အပြုအမူတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တာကြောင့်ပါ။
ဤကို လျော့ချရန်အတွက် တစ်ဦးချင်းဆိုင်ရာကို၊ ဆိုလိုရုံသာ၊ လျော့ချရမည်၊ ၎င်းသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အဓိကရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုဖြစ်မဖြစ်ဆိုတာက ဆွေးနွေးစရာဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊
ဤလုပ်ငန်းစဉ်၏ အလွန်စိုးရိမ်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁
ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်မလဲ?
ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်ုပ် အခန်း ၇၊ နောက်ဆုံးအခန်းမှာ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရေးဖို့ ကြိုးစားနေစဉ် အချက်အချို့ ရှိပါတယ်။
ဒါကြောင့် တစ်ဖက်မှာတော့ ငါမြင်ရတဲ့ အရာသုံးခုရှိတယ်။
တစ်ခုကတော့ တကယ်ရှင်းလင်းတာပါ၊ ဟုတ်ကဲ့၊ တိုက်ပွဲဟာ ဦးနှောက်ထဲမှာဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်
ကျွန်ုပ်တို့ လက်နက်တွေကို အဲဒီမှာပဲ ဖန်တီးရမှာပါ။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အဲဒီမှာ တိုက်ပွဲကို ဝင်ယူရမယ်။
ကျွန်ုပ်တို့မှာရှိတဲ့ လက်နက်တွေက တိတိကျကျ ရန်သူက ကျွန်ုပ်တို့ဆီက ယူချင်နေတဲ့ လက်နက်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အခြားနည်းအားဖြင့် ဖန်တီးစွာ စဉ်းစားနိုင်ခြင်း၊ အနာဂတ်အကွာအဝေးကို ကျော်ကြည့်နိုင်ခြင်း၊ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အမြင်ကို
နားလည်နိုင်ခြင်းနှင့် ပုံမှန်ခံနိုင်ရည် (တားဆီးနိုင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်နိုင်ခြင်း) ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကြောင့် အခက်အခဲများစွာကြားမှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မကျရှုံးဘဲ ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။
ဒါက ကျွန်ုပ်တို့သည် ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်တွင် အာရုံကြောဆဲလ်များ ဖွဲ့စည်းခြင်း (neurogenesis) ကို ထပ်မံလှုံ့ဆော်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ဤကို သဘောထားထိုးထွင်းခြင်းဆန့်ကျင်ရေး ဖော်မြူလာတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ဘဝ၏ ဘယ်ကဏ္ဍများကို
ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရမည်ကို ဆိုလိုကာ၊ ဟစ်ပိုကင်ပတ်စ်၏ သဘာဝတိုးတက်မှုနှင့် ဤညွှန်းကိန်းနျူရွန်များ
ထုတ်လုပ်မှုကို တားဆီးနိုင်သည့် ချို့တဲ့ချက်များ ဘယ်မှာရှိနိုင်သည်ကို စူးစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။
ဥပမာ: ဗီတာမင် D ချို့တဲ့ခြင်း:
ဗီတာမင် D သည် ကိုယ်ခံစွမ်းအားဆိုင်ရာ ဟော်မုန်းတစ်မျိုးသာမက၊ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ဟော်မုန်းတစ်မျိုးလည်း ဖြစ်သည်။
ဗီတာမင် D ချို့တဲ့ခြင်းသည် ဆိုလိုရရင် အကျိုးဆက် နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့မှာ များစွာဖြစ်နိုင်တဲ့ cytokine storm (ကိုယ်ခံစနစ်၏ အလွန်တုံ့ပြန်မှု) ရှိနေပြီး၊ ဒါကတော့ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ဆိုင်ရာ
ကန့်သတ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မယ့် အခြေအနေဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဗီတာမင် D ကို မလိုတော့ဘူးလို့ နေရာတိုင်းမှာ ဖြန့်ချိနေကြတာပါ။
ဒါက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗီတာမင် D ကို မလိုတော့ပါ။ လူသားမျိုးနွယ်သည် တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ တစ်ဆင့်တက်လှမ်းပြီးပြီ။
ဒါကို သတိထားမိလား?
ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က၊ တစ်နှစ်နီးပါးက New England Journal of Medicine ဆိုတဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကဏ္ဍမှာ
အလွန်ဂုဏ်ယူလေးစားစရာ သိပ္ပံဂျာနယ်တစ်ခုက ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဖတ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါဆိုရင် နိုဘယ်ဆုလိုချင်ရင် အဲဒီမှာ ထုတ်ဝေပါ။
အဲဒီမှာ လုံးဝ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩဖွယ် သုတေသနတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
သူတို့က အဲဒီအကြောင်းကို ဗီဒီယိုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ဒီသုတေသနကို ချဉ်းကပ်ဖော်ပြပုံကို အလေးပေးထားသည်။
ထို့ကြောင့် တည်းဖြတ်ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဆိုလိုတာက တည်းဖြတ်အဖွဲ့က ကိုယ်တိုင် ဒီသုတေသနကို အခြေခံပြီး ဗီတာမင်
D အပေါ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာမှ မရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။
အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် နောက်ဆုံးကြောင်းက လူတွေဟာ အသက်ရှည်ဖို့ သို့မဟုတ် ကျန်းမာနေဖို့ ဗီတာမင် D ကို လိုအပ်ချက်ရှိနေပေမယ့်
မယူသင့်ကြောင်း ဆိုလိုတာပါ။ အဲဒါပဲ ဆိုထားတာပါ။
ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်ုပ်တို့ ဗီတာမင် D ကို မလိုတော့ပါဘူး။ ဗီတာမင် D ဟော်မုန်းကိုလည်း မလိုတော့ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်မှာတော့ ကျွန်တော် ခေါ်တဲ့ ပုံမှန်စပိုက်ခြင်း၊ ဆိုလိုတာက
ဒီစပိုက်စီမံခန့်ခွဲမှုပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ တစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဗီတာမင် D ကို မသောက်တော့ပေမယ့် ပုံမှန်
spiking ပြုလုပ်ခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ရှင်မှုကို အာမခံပေးသည်။
ဒါကတော့ ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိ ရောက်ရှိနေတဲ့ အခြေအနေဟာ တကယ့်ကို မိုက်မဲမှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေပြီ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့ ဗီတာမင် D လိုအပ်ပါတယ်။
ဥပမာအားဖြင့် ယခုအခါ Alzheimer's ကို အမြဲတမ်းထိခိုက်ပျက်စီးသွားသော နယူးရိုဂျင်နက်စ်၏ ဇီဝဆိုင်ရာ ဆက်စပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ကြည့်မြင်ပါက၊
ငါသည် ဤခေါင်းစဉ်အပေါ် "Alzheimer's ရောဂါအတွက် ပေါင်းစည်းသီအိုရီ" ဟု ခေါင်းစဉ်ပေးထားသော သိပ္ပံဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ရေးသားထားပါသည်။
ကျွန်ုပ် အဲဒီမှာ ဒီအကြောင်းကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားပါသည်။
ဒါကလည်း အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါကာကွယ်ရေး မဟာဗျူဟာအတွက် အခြေခံချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒါကို ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်စပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် မြင်နိုင်ပြီး၊ နယူးရိုဂျင်နက်စ် ချို့ယွင်းခြင်းကြောင့်
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း Alzheimer ရောဂါဖြစ်ပွားမှုနှုန်းများ အလွန်မြင့်တက်လာနေသည်ကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။
ကြည့်လိုက်ရင် ဗီတာမင် D သည် နယူးရိုဂျင်နက်စ်အတွက်လည်း အရေးကြီးပါသည်။
အကြောင်းအရင်းကတော့ ဗီတာမင် D ချို့တဲ့ရင် အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလာတယ်ဆိုတာပါ။
သို့သော် ဗီတာမင် D ချို့တဲ့ခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် ပိုးမွှားများဆန့်ကျင်ရေးအတွက် တာဝန်ယူသော ကိုယ်ခံစနစ်နှင့်
ကြီးမားသော အဏုမြစ်များဆန့်ကျင်ရေးအတွက် တာဝန်ယူသော ကိုယ်ခံစနစ်တို့အား တစ်ပြိုင်နက် နှစ်ဆတိုက်ခိုက်ခံရစေသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်၏စာအုပ်တွင် ဥပမာတစ်ခုအဖြစ် ရှင်းပြထားပါသည်။ ဟုတ်ကဲ့၊
ဒါပေမယ့် ဒါက ဥပမာများစွာထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။
ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးကြောင့် ဒီလုပ်ငန်းစဉ် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘဝ၏
နယ်ပယ်တိုင်းတွင် သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြသနေပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဘဝ၏ အဓိပ္ပါယ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဖော်မြူလာအတွက် အဓိကဖြစ်သည်။
လူတိုင်းမှာ ဘဝအတွက် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလိုအပ်သည်။ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ သုတေသနများအရ ဘဝအတွက် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါက
အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါဖြစ်ပွားမှုနှုန်းသည် ထူးခြားစွာ တိုးတက်လာသည်။ ဘာကြောင့်လဲ?
မနက်ခင်းမှာထဖို့ ကျွန်တော်တို့မှာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူး။
ကျွန်ုပ်တို့ဦးနှောက်ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် အသစ်အချက်အလက်များ မထည့်သွင်းပေးတာက
ကျွန်ုပ်တို့ ဘာမှ စိတ်ဝင်စားဖွယ် မလုပ်နေကြတာကြောင့်ပါ။
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ်က ကျဉ်းလာပြီး အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါကလည်း မကြာခင်ဖြစ်လာတော့မယ်။
ဒါကတော့ ကျွန်ုပ်တို့ဘဝမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလိုအပ်တယ်ဆိုလိုတာပါ။ ဘဝရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကတော့
လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာတွေကို တိုက်ဖျက်ဖို့ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် လူတွေကို ဘဝမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ပေးဖို့ ကြိုးစားပြီး၊ ဆိုလိုရရင် ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ အခြားသူတွေကို ရှာဖွေနေပါတယ်။
ဒါက ယခု ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရှိတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပါ။
ထို့အပြင် ဆော်လမွန် နက်ရှ်၏ နာမည်ကြီး ကိုက်ညီမှု စမ်းသပ်မှုလည်း ရှိသည်။
ဒါက ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်များက သူတို့ စမ်းသပ်ခဲ့တဲ့ လူတွေရဲ့ ၂၃ ရာခိုင်နှုန်းက လူအုပ်လိုက်ခြင်းမပြုဘဲ
ကိုယ်ပိုင်သဘောထားအတိုင်း လုပ်ခဲ့ကြောင်း ပြသသည်။
ကာကွယ်ဆေးမထိုးထားသူများ၏နှုန်းလည်း ဆင်တူအမြင့်ရှိခဲ့သည်။
လူတစ်ချို့က ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် ငြင်းဆန်နေပြီး၊ ထိုဆေး၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများက လူတိုင်းရှေ့တွင် ထင်ရှားလာတဲ့အခါ၊
တစ်ခါတလေ 'သူတို့ပြောတာမှန်နေမယ်ထင်တယ်' ဆိုသူတွေ ပေါ်လာတတ်ကြသည်။
ပြီးတော့ ဒီ ၂၃ ရာခိုင်နှုန်းထဲက တစ်ယောက်တည်းက တစ်ယောက်ကို ယုံကြည်စေခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့မှာ ၄၆ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသွားပါပြီ။
ဒါကြောင့် လူတိုင်းက ဘဝရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ရှာဖွေရေးတာဝန်ကို တကယ်တန်ဖိုးထားပြီး လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင်
ကျွန်တော်တို့မှာ အများစုကို အလျင်အမြန် ရရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်။
သူသည် နိုင်ငံရေးအရသာမက လမ်းမပေါ်မှာပါ ပြောင်းလဲခဲ့သူဖြစ်သည်။
လူတွေက တကယ်ထွက်ပြီး "ဟေ့၊ မင်းတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါ မလက်ခံနိုင်ဘူး" လို့
ပြောကြတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အများစု ဖွဲ့ဖို့ လိုတယ်။
ကျွန်ုပ်က တတိယအချက်ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးနှောက်ကိုသာမက အခြားသူများ၏
ဦးနှောက်ကိုပါ သက်ရောက်စေခြင်းအပြင် မေးခွန်းကတော့ လူ့အမျိုးသားအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင်က ဘာလဲဆိုတာပဲ ဖြစ်ပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက – အချိန်အစကတည်းက၊ တကယ်တော့ မူလအပြစ်ကတည်းက၊ ငါမှတ်မိသမျှအထိ –
လူသားတွေကို မကောင်းကြဘူးလို့ ပြောကြားခံခဲ့ရတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အရာအားလုံးမှ ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်ရမည်။
လူသားတွေဟာ အလွန်ဆိုးရွားလွန်းလို့ AI က ကြီးကြပ်တဲ့ လူမှုအမှတ်ပေးစနစ်တစ်ခုပဲ ကျွန်တော်တို့ကို
ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒီလို လူသားအမြင်ကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
နာမည်ကြီး သမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက မကြာသေးခင်က စာအုပ်တစ်အုပ်ရေးသားပြီးပါပြီ။ အဲဒီစာအုပ်ကို
"အခြေခံအားဖြင့် ကောင်းမွန်သည်" ဟု ခေါ်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို ဖတ်ရှုရင်း အရမ်းနှစ်သက်ခဲ့ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ကိုးကားခဲ့ပါသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏
နောက်ကွယ်ရှိ သိပ္ပံကိုလည်း နက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာခဲ့ပါသည်။
ဒါကတော့ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်လာအောင် လေ့ကျင့်ရမယ့် အချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လူတွေက ကောင်းကြတယ်၊
မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်တို့ကို မထိခိုက်ချင်ကြဘူး၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ်ဆိုတာပါ။
ဤသည်မှာ လူများအကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ လူသားတို့ကို ဆိုးရွားပြီး လူမှုဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု
မပြုနိုင်ကြောင်း မမှန်ကန်စွာ သင်ကြားထိုးထွင်းထားသော လူ့ပုံရိပ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ဤအခြေခံကို ဖယ်ရှားခံထားရသည်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့လည်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ သို့သော် ဤအရာကို
ဟစ်ပိုကင်ပပ်စ် ပြန်လည် လည်ပတ်လာမှသာ ဆောင်ရွက်နိုင်ပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁