Veel mensen klagen over voortdurende uitputting en zelfs depressie.
Maar is dat eigenlijk wel normaal?
Dr. Michael Nehls, arts en internationaal erkend moleculair geneticus, geeft een antwoord op deze
brandende vraag met een enorm potentieel voor verandering.
Luister naar een samenvatting uit zijn boek: Het geïndoctrineerde brein, dat in augustus 2023 werd
gepubliceerd en nu al een Spiegel bestseller is.
Waar gaat het over?
WEF-oprichter Klaus Schwab kondigde tijdens de pandemie van het coronavirus aan dat hij de
samenleving wereldwijd wilde transformeren tegen 2030.
Hij sprak van een kans die deze crisis bood om de door hem gepropageerde Grote Reset - de
reorganisatie van de sociale orde - te bewerkstelligen.
De Deense politica Ida Auken kondigde al in 2016 in een artikel van het WEF aan hoe deze reorganisatie eruit zou moeten zien:
Ik bezit niets, heb geen privacy en het leven is nog nooit zo goed geweest.
Maar wiens behoefte is het om de maatschappij radicaal te herstructureren?
Dr. Michael Nehls legt uit hoe de maatregelen tegen het coronavirus aan de ene kant en de mRNA gentherapie bekend als
COVID-19 vaccinatie aan de andere kant dienden om het autobiografische geheugen van mensen wereldwijd te verminderen
met het uiteindelijke doel om het volledig te vernietigen.
Een korte uitleg voor een beter begrip:
Het autobiografische geheugen is belangrijk voor het zelfbeeld, voor sociale relaties en voor het plannen
van acties. Het bevat persoonlijke levensherinneringen.
De vernietiging van het autobiografische geheugen is daarom noodzakelijk om de mensheid volgzaam genoeg te maken
om een nieuw, totalitair sociaal systeem te accepteren in de zin van Klaus Schwab's visie en aankondiging.
Volgens Nehl's analyse moet dit deel van de hersenen van mensen wereldwijd vernietigd worden
voordat ze de nieuwe sociale orde accepteren.
Nehls legt uit dat deze hersenspoeling op wereldschaal - metaforisch gesproken deze installatie van een nieuw
besturingssysteem - alleen kan werken als ingesleten denkwijzen en oude regels van samenleven
permanent worden geblokkeerd of zelfs gewist.
Bijvoorbeeld het traditionele gezin als een manier van leven en als de belangrijkste pijler van een samenleving.
Naast onze manier van leven en onze eigendomsstructuur moet ook de functie van onze hersenen veranderen.
Om deze verbanden te begrijpen, legt Nehls eerst uit wat autobiografisch geheugen is en hoe het werkt:
Er is een neurofysiologische voorwaarde - de manier waarop het zenuwstelsel werkt - voor mensen om
zelfstandig te kunnen of willen denken en handelen.
Het is gebaseerd op enkele speciale kenmerken van ons autobiografisch geheugen.
Dit registreert niet alleen alles wat we ervaren en voelen, maar ook wat we daarbij denken. Persoonlijke herinneringen en
ervaringen worden opgeslagen in ons autobiografisch geheugen en vormen samen met andere
persoonlijkheidskenmerken onze individualiteit.
Als het autobiografisch geheugen vermindert, vermindert ook onze individualiteit. De hippocampus is een deel van de grote
hersenen waar het autobiografische geheugen ook gelokaliseerd is.
De hippocampus heeft het unieke vermogen om permanent te onthouden wanneer en waar we iets opwindends, buitengewoons of
belangrijks voor ons persoonlijk hebben gedacht of meegemaakt.
Het selectiecriterium op basis waarvan de hippocampus beslist wat hij opslaat en wat niet, is gebaseerd op de vraag of de ervaring
een emotie in ons losmaakte en dus betekenis had of niet.
Routinematige activiteiten worden niet opgeslagen.
We kennen allemaal ervaringen die ver in het verleden liggen, maar die onvergetelijk in ons geheugen zijn gebleven.
Dit zijn ofwel bijzonder mooie ervaringen, misschien heel verdrietige of angstaanjagende momenten.
Omdat dit geassocieerd werd met sterke emoties, werden ze opgeslagen in de hippocampus.
Ervaringen die samenhangen met emoties worden opgeslagen en maken deel uit van onze individualiteit. Het bewust herbeleven van onze
vroegere ervaringen en gedachten wordt mogelijk gemaakt doordat de hippocampus de toegangsinformatie
tot alle geheugenfragmenten opslaat als een register.
De hippocampus slaat deze handtekeningen op in de plaats- en tijdneuronen die geassocieerd zijn met de betreffende
autobiografische herinnering, die Nehls indexneuronen noemt.
Deze indexneuronen blijven de rest van ons leven in de hippocampus en verankeren daar al onze autobiografische herinneringen.
Hoe kan de hippocampus gedurende ons hele leven genoeg indexneuronen beschikbaar hebben, zodat we
voortdurend nieuwe gedachten en ervaringen kunnen opslaan en terughalen in ons geheugen, zelfs tot op hoge leeftijd?
De hippocampus kan elke dag duizenden nieuwe zenuwcellen aanmaken, zelfs bij volwassenen.
Als dit niet het geval zou zijn, zouden indexneuronen die al gebruikt zijn in de loop van de tijd steeds meer overschreven
moeten worden, wat zou neerkomen op geheugenverlies.
Als voorbeeld kun je je een vol vel papier voorstellen dat opnieuw wordt beschreven en daardoor onleesbaar wordt.
Het unieke vermogen van de hippocampus om tot op hoge leeftijd elke dag duizenden nieuwe
zenuwcellen aan te maken, moet worden voorkomen.
Als we bijvoorbeeld 's avonds moe zijn na een dag hard werken en niet meer echt willen of kunnen denken of nog meer
problemen oplossen, dan komt dat omdat we niet meer genoeg vrije indexneuronen hebben om meer op te slaan.
Nieuwe indexneuronen worden alleen 's nachts tijdens de slaap opnieuw gevormd.
Daarom zijn we over het algemeen veel meer bereid en in staat om 's ochtends te werken dan 's avonds.
De conclusie: de hippocampus kan tot op hoge leeftijd nieuwe zenuwcellen aanmaken.
Dit voordeel kan niet worden overschat.
Nieuwe indexneuronen zijn niet alleen de basis voor natuurlijke nieuwsgierigheid, autobiografische kennis, individualiteit en
uiteindelijk creativiteit en psychologische veerkracht, maar hun functie is ook cruciaal voor de
culturele vooruitgang van de mensheid op sociaal niveau.
In de geschiedenis van de menselijke vooruitgang zijn creatieve ideeën nodig geweest om nieuwe en belangrijke dingen uit te
vinden voor de verdere ontwikkeling van de mensheid, zoals elektrische energie, allerlei soorten machines en vliegtuigen.
Dit vermogen van mensen om creatieve gedachten te hebben, stelt hen in staat om te overleven en zich cultureel te ontwikkelen.
Tegenwoordig groeit het autobiografische geheugen van veel mensen echter niet meer tijdens hun leven, zoals van nature
het geval zou zijn, waardoor het opslagcapaciteit verliest.
De reden hiervoor is uitputting veroorzaakt door constante stress en angst, zoals de
coronavirusmaatregelen en de daaruit voortvloeiende depressie.
Het aantal depressies is in Duitsland verdrievoudigd sinds het begin van de pandemie van het
coronavirus. Dit beperkt ook het denkvermogen van mensen.
Ze hebben de neiging om hun gebruikelijke routines te volgen en blijven steken in routinegedrag.
Klaus Schwab beschrijft deze crisis (coronavirus pandemie) en in het bijzonder de maatregelen, die het denkvermogen van
mensen beperken, als een 'kans voor een sociale reorganisatie'.
Dit betekent dat alleen mensen met beperkte hersenkracht het eens zijn met deze hermodellering.
Nieuwe indexneuronen worden alleen gevormd als ze echt nodig zijn; anders sterven ze af en worden er geen nieuwe gevormd.
De gevolgen zijn ook passiviteit en de onverzettelijke acceptatie van alle onplezierige en levensvernietigende omstandigheden.
Een andere drastische ingreep om ons autobiografische geheugen te verlammen was de COVID-19 vaccinatie zelf.
Het is wetenschappelijk bewezen dat het spike-eiwit is gemodificeerd.
Er is een furin-splitsingsplaats ingebouwd, waardoor de spike enerzijds zeer giftig is. Aan de andere kant kan het
de bloed-hersenbarrière passeren, ontstekingen uitlokken en de vorming van nieuwe indexneuronen voorkomen.
De spike is speciaal aangepast zodat hij de hersenen kan binnendringen en ontstekingen kan veroorzaken.
Deze furine-splitsingsplaats in de piek is daarom een biowapen tegen onze hersenen.
De voorgeschreven boosters, d.w.z. regelmatige opfrisbeurten, vernietigen ons biografisch
geheugen en dus ons psychologisch immuunsysteem.
Wanneer nieuwe indexneuronen ontbreken en er zich sterk emotionele gebeurtenissen voordoen, zoals nieuwe pandemieën en
maatregelen, terroristische aanslagen of oorlogen, worden indexneuronen die al beschreven zijn,
overschreven met deze emotionele scenario's van terreur.
Het resultaat is dat mensen hun persoonlijke herinneringen verliezen en het nieuwe verhaal behouden.
Dit overschrijven van onze oude herinneringen betekent dat ze niet langer kunnen putten uit onze eerdere ervaringen.
Deze mensen zijn eerder hulpeloos overgeleverd aan de genade van de nieuwe waarheid.
Zou het kunnen dat de horrorgebeurtenissen waarmee we elke dag worden bestookt niet geheel willekeurig zijn?
Door de constante propaganda van terreur wordt het autobiografische geheugen
ontmanteld en overschreven met een nieuw verhaal.
Op deze manier worden mensen beroofd van hun autobiografische geheugen en worden ze weerloos.
Het is precies deze nieuwe persoon die dan conformistisch is, vrij van wil en past in de brave
new world van Klaus Schwab en zijn volgelingen.
Nehls beschrijft dit als een zombiemodus waarin mensen hun denkvermogen niet meer gebruiken, maar
alleen nog maar hun gebruikelijke routines volgen.
Met systeem 2-vermogen bedoelt hij ons vermogen om bewust na te denken, te reflecteren en verbanden te herkennen.
Hieronder laten we u, beste kijkers, een fragment zien uit een interview door oval.media.
Luister zelf hoe Dr. Michael Nehls de praktische conclusies trekt uit deze bevindingen.
Video: Dat is dus een ander probleem.
Daarom was een van mijn werktitels de Zombie Apocalyps 2030, juist omdat we gevangen zullen zitten in deze Systeem 1
zombiemodus omdat we beroofd zullen zijn van ons Systeem 2 vermogen door de productie van index neuronen te blokkeren.
Maar het gaat veel verder dan dat.
Het gaat over het overschrijven van individualiteit door de verhalende inhoud die we elke dag ontvangen.
En dit overschrijven van individualiteit, wat uiteindelijk ook de basis is voor creativiteit, is veel diepgaander
dan alleen de zombiemodus. Het is zelfs beklijvender.
Als we onze individualiteit verliezen, verliezen we in feite ons vermogen om mentaal op dingen te reageren.
En ik heb hier ook een beeld van voor me - succesvol zijn vanuit evolutionair perspectief, d.w.z. voortplanten, dat is het doel.
Het gebod: Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt u had ook door Darwin geschreven kunnen zijn. Wat er in de Bijbel
staat, is als het ware de modus operandi van de evolutie.
Zo worden we gemeten. Hoeveel nakomelingen we hebben is als het ware de munt waarmee de evolutie haar succes meet.
En om succesvol te zijn, om je voort te planten, moet je eerst overleven, en om te overleven moeten we onszelf verdedigen.
We moeten onszelf voeden, maar we moeten ons ook verdedigen tegen vijanden.
En dan zijn er nog de micro-organismen en de macro-organismen.
Voor micro-organismen hebben we ons klassieke immuunsysteem, het fysieke immuunsysteem, en voor macro-organismen
hebben we wat we een mentaal immuunsysteem noemen.
En dit worden de wapens van het mentale immuunsysteem genoemd, de herinneringen die we hebben in de hippocampus.
Dus als er bijvoorbeeld een hond op me af rent, kan ik op verschillende manieren reageren.
Als ik nog nooit een hond heb gezien, zal ik waarschijnlijk verkeerd reageren.
Als ik ooit een hond heb gezien, dan heb ik daar een herinnering aan,
mogelijk ook een beoordeling ervan.
Is het een kleine hond, een grote hond, heeft het grote tanden, is het meer een vriendelijk karakter.
Dit zijn allemaal dingen die autobiografisch zijn opgeslagen in mijn geheugen en die als het ware mijn reactie bepalen.
Dat wil zeggen, mijn reactie op macro-organismen, in dit geval een hond, in het andere geval Bill Gates. Dit zijn dingen waar we
de ervaring nodig hebben en ook nu, nu we de productie van indexneuronen blokkeren door de maatregelen die we hebben ervaren
met corona, vooral door de chronische injecties met spike. En het overschrijven dan, door deze permanente oorlog die we aan de
buitenkant voeren tegen van alles en nog wat, maar die eigenlijk een oorlog tegen onze hersenen is, dan
verliezen we steeds meer autobiografische geheugeninhoud.
Dit betekent dat ons mentale immuunsysteem instort.
En dat is eigenlijk - zoals je in het begin al zei, als het op oorlogvoering aankomt, is dat wat je moet doen:
Het mentale immuunsysteem van de samenleving breken om het over te nemen.
Dat is het eenvoudigste wat je kunt doen. Het is ook het meest logische om te doen.
Zolang mensen nog in staat zijn om te denken, kunnen ze zichzelf verdedigen. En dat is één aspect.
Het andere aspect is dat er plannen zijn voor 2030, zoals je ook kunt lezen van de Duitse regering, om meer en
meer toe te werken naar AI-surveillance van de samenleving.
En natuurlijk moet een AI niet alleen menselijk gedrag observeren, maar ook kunnen voorspellen.
Ja, het BMI heeft zelfs een artikel over hoe, omdat AI meer over ons weet dan wij, AI uiteindelijk zal
beslissen hoe de toekomst georganiseerd moet worden.
Dit betekent dat we een samenleving na het stemmen binnengaan, we kunnen de democratie afschaffen.
Omdat de AI weet wat het beste voor ons is, dus waarom gaan we niet meer naar de stembus? Waarom zouden we?
Nou, en een AI kan ons gedrag alleen idealiter voorspellen als we zo weinig mogelijk van onze eigen
creativiteit hebben, die chaotisch is en gedrag kan veroorzaken dat niet kan worden voorspeld.
Om dit te verminderen moet individualiteit als het ware worden verminderd, en dat is een neveneffect.
Of het een hoofdmotief is staat open voor discussie, maar het is zeker een zeer
verontrustend begeleidend fenomeen van dit proces.
Dus hoe kunnen we onszelf verdedigen?
Ja, nou, zoals ik op een hoopvolle manier probeer te schrijven in hoofdstuk 7, in het
laatste hoofdstuk, zijn er verschillende dingen.
Dus aan de ene kant zijn dit drie dingen die ik zie.
Eén ding is natuurlijk wel duidelijk: als de strijd zich zogezegd in de hersenen afspeelt, moeten we daar ook onze wapens smeden.
Daar moeten we dus de strijd aangaan.
De wapens die we hebben zijn precies de wapens die de vijand ons als het ware wil afnemen.
Met andere woorden, het vermogen om creatief te denken, om buiten de kaders te denken, om de verbanden te begrijpen, om een
typische veerkracht te ontwikkelen zodat we ondanks al deze tegenslagen niet psychisch instorten,
maar een manier vinden om onszelf te verdedigen.
Dit betekent dat we simpelweg de neurogenese in de hippocampus weer moeten stimuleren.
Ik beschreef dit ook als een formule tegen indoctrinatie, naar welke levensgebieden we moeten kijken: Waar zijn er
mogelijke tekorten die de natuurlijke groei van de hippocampus, de productie van deze indexneuronen, blokkeren?
Voorbeeld vitamine D-tekort:
Vitamine D is niet alleen een immuunhormoon, dat belangrijk is voor het immuunsysteem, het is ook een neurohormoon.
En een gebrek aan vitamine D doet als het ware twee dingen.
We hebben waarschijnlijk een cytokinestorm , wat betekent dat de coronamaatregelen kunnen worden afgedwongen.
Daarom wordt overal beweerd dat we geen vitamine D meer nodig hebben.
Dit is een heel spannend onderwerp.
We hebben geen vitamine D meer nodig. De mens heeft een evolutionaire stap gezet.
Is je dat opgevallen?
Ik heb net gelezen dat een paar maanden geleden, bijna een jaar geleden, bijvoorbeeld het New England Journal of Medicine, het
hoogst aangeschreven wetenschappelijke tijdschrift op klinisch gebied, een artikel over dit onderwerp heeft gepubliceerd.
Dus als je een Nobelprijs wilt, publiceer dan daar.
En er was een onderzoek dat absoluut schandalig is.
Ze hebben er een video over gemaakt, vooral over de interpretatie van dit onderzoek.
En als gevolg daarvan is er een redactioneel, dus de redacteuren hebben zich bij wijze van spreken zelf niet laten weerhouden
om via dit onderzoek een oordeel te vellen over vitamine D.
En in de kwintessens, de laatste zin, staat: Dat mensen moeten stoppen met het nemen van vitamine D, zelfs als ze
een tekort hebben, alleen maar om hun leven te verlengen of gezond te blijven. Dat is wat er staat.
En dat betekent dat we geen vitamine D meer nodig hebben. En geen vitamine D hormoon meer.
Maar omgekeerd hebben we regelmatige piekbewegingen nodig om te overleven.
We hebben dus een evolutionaire stap gezet: geen vitamine D meer, maar regelmatig spieken zorgt ervoor dat we overleven.
Dit is dus absolute waanzin waar we ons momenteel in ontwikkelen.
En we hebben vitamine D nodig.
Bijvoorbeeld, als je Alzheimer nu ziet als een biologisch correlaat, om het zo maar te zeggen, van permanent
verstoorde neurogenese, dan heb ik daar een artikel over geschreven, een wetenschappelijk artikel.
Ik heb dit daar in detail beschreven.
En de preventiestrategie voor Alzheimer is hier ook op gebaseerd.
En als ik dit nu als een correlaat zie, en we zien ook dat verstoorde neurogenese nu wereldwijd
leidt tot een dramatische toename van Alzheimer.
Als je het bekijkt, is vitamine D ook cruciaal voor de neurogenese.
En de logica is dat als ik een vitamine D-tekort heb, ik een verhoogde kans heb om de ziekte van Alzheimer te ontwikkelen.
Maar het gebrek aan vitamine D is in feite een dubbele aanval op ons immuunsysteem tegen
micro-organismen en op ons immuunsysteem tegen macro-organismen.
En ik leg dit uit in mijn boek als voorbeeld. Dus ja, maar dat is slechts één van de vele voorbeelden.
En omdat alle coronavirusmaatregelen dit proces hebben versneld, laat ik zien dat ze
effecten hebben op alle gebieden van het leven.
De zin van het leven staat bijvoorbeeld centraal in mijn formule.
Iedereen heeft een doel in het leven nodig. Als we geen zin in het leven hebben - er zijn psychologische studies -
dan neemt de kans op Alzheimer dramatisch toe. Hoe komt dat?
Omdat we geen reden hebben om 's ochtends op te staan. We hebben niets te doen.
Onze hersenen worden niet gevoed met nieuwe informatie die interessant is omdat we niets interessants doen.
En de hippocampus krimpt en Alzheimer dreigt.
Met andere woorden, we hebben een doel in het leven nodig. En een doel in het leven kan zijn om aan te pakken wat er nu gebeurt.
Dus ik probeer mensen een doel in het leven te geven, in de taak om anderen te vinden om te overtuigen, bij wijze
van spreken. Dat is een belangrijke taak die we nu hebben.
En dan is er nog het beroemde conformiteitsexperiment van Solomon Nasch.
Hieruit blijkt dat 23 procent van de mensen die ze in de jaren 60 hebben getest niet de massa volgden, maar hun gezond verstand.
En het percentage van degenen die zich niet lieten injecteren was net zo hoog.
En als een bepaald percentage weigert zich te laten injecteren en de bijwerkingen voor iedereen zichtbaar zijn, dan zijn er
opeens mensen die zeggen: nou, misschien hebben ze toch gelijk.
En als slechts één van deze 23 procent een ander zou kunnen overtuigen, zouden we al 46 procent hebben. Dus als
iedereen deze taak om de zin van het leven te vinden serieus zou nemen, zouden we relatief snel een meerderheid hebben,
waardoor niet alleen de politieke situatie verandert, maar ook de situatie op straat.
Dat mensen echt naar buiten gaan en zeggen: Hé, dat kun je bij ons niet doen, dat werkt niet. Dus we moeten meerderheden vormen!
En ik noemde nog een derde punt. Dus afgezien van ons eigen brein en het beïnvloeden van het brein van
anderen, is de vraag natuurlijk: wat is ons mensbeeld?
Er wordt ons al tientallen jaren verteld - sinds het begin der tijden, eigenlijk sinds de erfzonde,
zover ga ik terug in het boek - dat de mens slecht is.
We moeten ons tegen alles verdedigen.
Mensen zijn zo slecht dat alleen een sociaal scoresysteem - gecontroleerd door AI - ons als het ware kan
redden van zelfvernietiging. En dit beeld van de mensheid moet onder de loep worden genomen.
Er is een beroemde historicus die net een boek heeft geschreven. Het heet In principe goed.
Ik vond het leuk om te lezen en citeerde het af en toe en verdiepte me ook een beetje in de wetenschap erachter.
En dat is iets waar we onszelf op moeten trainen, dat mensen goed zijn, dat niemand ons bij
voorbaat kwaad wil doen en dat we moeten samenwerken.
Dit is de basis voor samenwerking tussen mensen, die ons wordt ontnomen door het mensbeeld waarmee we als het
ware valselijk worden geïndoctrineerd, dat de mens slecht is en niet in staat tot sociale actie.
We moeten dus ook de schroef omdraaien. Maar dit is mogelijk zodra de hippocampus weer functioneel is.