Wiele osób skarży się na ciągłe zmęczenie, a nawet depresję.
Ale czy to rzeczywiście normalne?
Dr Michael Nehls, lekarz medycyny i uznany na całym świecie genetyk molekularny, udziela odpowiedzi
na to palące pytanie z ogromnym potencjałem zmian.
Posłuchaj streszczenia jego książki: Zindoktrynowany mózg, która została opublikowana w sierpniu
2023 roku i już została uznana za bestseller Spiegla.
O co chodzi?
<Założyciel WEF, Klaus Schwab, ogłosił podczas pandemii koronawirusa, że chce przekształcić
społeczeństwo na całym świecie do 2030 roku.
Mówił o szansie, jaką daje ten kryzys na osiągnięcie Wielkiego Resetu - reorganizacji porządku społecznego - który propagował.
Duńska polityk Ida Auken ogłosiła w 2016 r. w artykule opublikowanym przez WEF, jak powinna wyglądać ta reorganizacja:
Nic nie posiadam, nie mam prywatności, a życie nigdy nie było lepsze.
Ale czyją potrzebą jest radykalna restrukturyzacja społeczeństwa?
Dr Michael Nehls wyjaśnia, w jaki sposób środki koronawirusa z jednej strony i terapia genowa mRNA znana jako szczepionka
COVID-19 z drugiej strony służyły zmniejszeniu pamięci autobiograficznej ludzi na całym świecie, a
ostatecznym celem było jej całkowite zniszczenie.
Krótkie wyjaśnienie dla lepszego zrozumienia:
Pamięć autobiograficzna jest ważna dla obrazu samego siebie, relacji społecznych i planowania
działań. Zawiera wspomnienia z życia osobistego.
Zniszczenie pamięci autobiograficznej jest zatem konieczne, aby uczynić ludzkość na tyle uległą, by
zaakceptowała nowy, totalitarny system społeczny w sensie wizji i zapowiedzi Klausa Schwaba.
Zgodnie z analizą Nehla, zniszczenie tej części mózgu ludzi na całym świecie będzie konieczne,
aby zaakceptowali oni nowy porządek społeczny.
Nehls wyjaśnia, że to pranie mózgu na skalę globalną - mówiąc metaforycznie, ta instalacja nowego systemu operacyjnego - może
zadziałać tylko wtedy, gdy zakorzenione sposoby myślenia i stare zasady wspólnego życia
zostaną trwale zablokowane lub nawet usunięte.
Na przykład tradycyjna rodzina jako sposób na życie i najważniejszy filar społeczeństwa.
Oprócz naszego stylu życia i struktury własności, funkcja naszego mózgu również ma ulec zmianie.
Aby zrozumieć te powiązania, Nehls najpierw wyjaśnia, czym jest pamięć autobiograficzna i jak działa:
<Istnieje neurofizjologiczny warunek wstępny - oznaczający sposób działania układu nerwowego - aby ludzie
byli w stanie lub chcieli myśleć i działać niezależnie.
Opiera się ona na pewnych szczególnych cechach naszej pamięci autobiograficznej.
Rejestruje ona nie tylko wszystko, czego doświadczamy i co czujemy, ale także to, co w tym czasie myślimy. Osobiste
wspomnienia i doświadczenia są przechowywane w naszej pamięci autobiograficznej i wraz z innymi
cechami osobowości tworzą naszą indywidualność.
Jeśli pamięć autobiograficzna jest zredukowana, to nasza indywidualność jest również zredukowana.
<Hipokamp jest częścią mózgu, w której również zlokalizowana jest pamięć autobiograficzna.
Hipokamp ma wyjątkową zdolność do trwałego zapamiętywania, kiedy i gdzie pomyśleliśmy lub doświadczyliśmy czegoś
ekscytującego, niezwykłego lub ważnego dla nas osobiście.
Kryterium wyboru, zgodnie z którym hipokamp decyduje o tym, co przechowuje, a czego nie, opiera się na tym, czy doświadczenie
wywołało w nas emocje, a zatem miało znaczenie, czy nie.
Rutynowe działania nie są zapisywane.
Wszyscy znamy doświadczenia, które mogą leżeć daleko w przeszłości, ale pozostały niezapomniane w naszej pamięci.
Są to albo szczególnie piękne doświadczenia, albo bardzo smutne lub przerażające chwile.
Ponieważ wiązało się to z silnymi emocjami, były one przechowywane w hipokampie.
Doświadczenia związane z emocjami są przechowywane i stanowią część naszej indywidualności. <Świadome przeżywanie naszych
przeszłych doświadczeń i myśli jest możliwe dzięki temu, że hipokamp przechowuje informacje o
dostępie do wszystkich fragmentów pamięci jak w rejestrze.
Hipokamp przechowuje te sygnatury w neuronach miejsca i czasu związanych z daną pamięcią
autobiograficzną, które Nehls nazywa neuronami indeksowymi.
Te neurony wskaźnikowe pozostają w hipokampie do końca naszego życia i zakotwiczają tam
wszystkie nasze wspomnienia autobiograficzne.
W jaki sposób hipokamp może mieć wystarczającą liczbę neuronów wskaźnikowych dostępnych przez całe nasze życie, abyśmy
mogli stale przechowywać i przywoływać nowe myśli i doświadczenia w naszej pamięci, nawet w podeszłym wieku?
<Hipokamp może produkować tysiące nowych komórek nerwowych każdego dnia, nawet u dorosłych.
Gdyby tak nie było, neurony indeksowe, które zostały już wykorzystane, musiałyby być z czasem coraz bardziej
nadpisywane, co byłoby równoznaczne z utratą pamięci.
Jako przykład można wyobrazić sobie pełną kartkę papieru, która jest ponownie zapisywana i staje się nieczytelna.
Unikalna zdolność hipokampa do wytwarzania tysięcy nowych komórek nerwowych każdego
dnia do późnej starości ma być powstrzymywana.
Jeśli, na przykład, jesteśmy zmęczeni wieczorem po ciężkim dniu pracy i nie chcemy lub nie możemy już myśleć ani rozwiązywać
żadnych problemów, dzieje się tak dlatego, że nie mamy już wystarczającej liczby wolnych
neuronów wskaźnikowych, aby przechowywać więcej.
Nowe neurony wskaźnikowe powstają ponownie tylko podczas snu w nocy.
Dlatego też jesteśmy zazwyczaj bardziej chętni i zdolni do pracy rano niż wieczorem.
Wniosek: hipokamp może produkować nowe komórki nerwowe do późnej starości.
<Ta zaleta jest nie do przecenienia.
Nowe neurony wskaźnikowe są nie tylko podstawą naturalnej ciekawości, wiedzy autobiograficznej, indywidualności, a
ostatecznie kreatywności i odporności psychicznej, ale ich funkcja ma również kluczowe znaczenie dla
postępu kulturowego ludzkości na poziomie społecznym.
W całej historii postępu ludzkości kreatywne pomysły były potrzebne do wynalezienia nowych i ważnych
rzeczy dla dalszego rozwoju ludzkości, np. energii elektrycznej, wszelkiego rodzaju maszyn, samolotów.
Ta zdolność ludzi do kreatywnego myślenia pozwala im przetrwać i rozwijać się kulturowo.
Jednak w dzisiejszych czasach pamięć autobiograficzna wielu osób nie rośnie już przez całe życie, jak miałoby
to miejsce w naturalny sposób, a zatem traci pojemność.
Powodem tego jest wyczerpanie spowodowane ciągłym stresem i niepokojem, takim jak
środki koronawirusa i wynikająca z tego depresja.
Wskaźnik depresji potroił się w Niemczech od początku pandemii koronawirusa. Ogranicza to również zdolność ludzi do myślenia.
Mają tendencję do podążania za swoimi zwykłymi rutynami i utknięcia w rutynowym zachowaniu.
<Klaus Schwab opisuje ten kryzys (pandemię koronawirusa), a w szczególności jego środki, które ograniczają zdolność
ludzi do myślenia, jako okazję do reorganizacji społecznej.
Oznacza to, że tylko ludzie z ograniczoną mocą mózgu zgadzają się z tym przemodelowaniem.
<Nowe neurony indeksowe powstają tylko wtedy, gdy są rzeczywiście potrzebne; w przeciwnym razie obumierają i nie powstają nowe.
Konsekwencją tego jest również bierność i bezrefleksyjna akceptacja wszystkich
nieprzyjemnych i utrudniających życie okoliczności.
<Kolejną drastyczną interwencją paraliżującą naszą pamięć autobiograficzną było samo szczepienie przeciwko COVID-19.
Udowodniono naukowo, że białko spike zostało zmodyfikowane.
Włączono miejsce rozszczepienia furiny, co z jednej strony czyni kolec wysoce toksycznym. Z drugiej strony może
przenikać przez barierę krew-mózg, wywoływać stan zapalny i zapobiegać tworzeniu się nowych neuronów wskaźnikowych.
Kolec został specjalnie zmodyfikowany, aby mógł dostać się do mózgu i wywołać stan zapalny.
To miejsce rozszczepienia furyny w kolcu jest zatem bronią biologiczną przeciwko naszemu mózgowi.
Zalecane dopalacze, czyli regularne odświeżanie, niszczą naszą pamięć biograficzną, a tym
samym nasz psychologiczny układ odpornościowy.
Gdy brakuje nowych neuronów wskaźnikowych i występują silnie emocjonalne zdarzenia, takie jak nowe pandemie i środki, ataki
terrorystyczne lub wojny, neurony wskaźnikowe, które zostały już opisane, są nadpisywane tymi emocjonalnymi scenariuszami terroru.
W rezultacie ludzie tracą swoje osobiste wspomnienia i zachowują nową narrację.
To nadpisanie naszych starych wspomnień oznacza, że nie mogą one już czerpać z naszych wcześniejszych doświadczeń.
Ludzie ci są raczej bezradnie zdani na łaskę nowej prawdy.
Czy to możliwe, że wydarzenia grozy, którymi jesteśmy bombardowani każdego dnia, nie są całkowicie przypadkowe?
Poprzez ciągłą propagandę terroru pamięć autobiograficzna jest demontowana i nadpisywana nową narracją.
W ten sposób ludzie są okradani z pamięci autobiograficznej i stają się nieodporni.
To właśnie ta nowa osoba jest konformistyczna, wolna i pasuje do nowego wspaniałego świata Klausa Schwaba i jego zwolenników.
Nehls opisuje to jako tryb zombie, w którym ludzie nie używają już swojej zdolności
myślenia, a jedynie wykonują swoje zwykłe czynności.
Przez zdolność Systemu 2 rozumie on naszą zdolność do świadomego myślenia, refleksji i rozpoznawania powiązań.
Poniżej prezentujemy Wam, drodzy widzowie, fragment wywiadu przeprowadzonego przez oval.media.
Posłuchaj, jak dr Michael Nehls wyciąga praktyczne wnioski z tych ustaleń.
Wideo: No i to jest kolejny problem.
Dlatego jednym z moich tytułów roboczych była Apokalipsa Zombie 2030, właśnie dlatego, że zostaniemy uwięzieni w trybie zombie
Systemu 1, ponieważ zostaniemy okradzeni z naszych zdolności Systemu 2 poprzez zablokowanie produkcji neuronów indeksowych.
Ale to nie wszystko.
Chodzi o nadpisywanie indywidualności przez treści narracyjne, które otrzymujemy każdego dnia.
I to nadpisanie indywidualności, które ostatecznie jest również podstawą kreatywności, jest znacznie głębsze
niż tylko tryb zombie. Jest nawet bardziej nawiedzające.
Jeśli tracimy naszą indywidualność, to w zasadzie tracimy naszą zdolność do mentalnego reagowania na rzeczy.
I też mam przed oczami obraz tego - odnieść sukces z ewolucyjnego punktu widzenia, czyli rozmnażać się, to jest cel.
Nakaz: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się mógł również zostać napisany przez Darwina. To, co jest napisane w
Biblii, jest modus operandi ewolucji, że tak powiem.
W ten sposób jesteśmy mierzeni. To, ile mamy potomstwa, jest, że tak powiem, monetą, za
pomocą której ewolucja mierzy swój sukces.
A żeby odnieść sukces, żeby się rozmnażać, trzeba najpierw przetrwać, a żeby przetrwać, musimy się bronić.
Musimy się wyżywić, ale musimy też bronić się przed wrogami.
Są też mikroorganizmy i makroorganizmy.
Dla mikroorganizmów mamy nasz klasyczny układ odpornościowy, fizyczny układ odpornościowy, a dla makroorganizmów
mamy coś, co nazywamy mentalnym układem odpornościowym.
Nazywa się je bronią psychicznego układu odpornościowego, wspomnieniami, które mamy w hipokampie.
Jeśli na przykład biegnie do mnie pies, mam kilka sposobów reakcji.
Jeśli nigdy wcześniej nie widziałem psa, prawdopodobnie zareaguję niewłaściwie.
Jeśli kiedykolwiek widziałem psa, mam o nim wspomnienie,
ewentualnie także jego ocenę.
Czy jest to mały pies, duży pies, czy ma duże zęby, czy ma bardziej przyjazny charakter.
To wszystko są rzeczy, które są autobiograficznie przechowywane w mojej pamięci i definiują moją reakcję, że tak powiem.
To znaczy, moja reakcja na makroorganizmy, w tym przypadku psa, w drugim przypadku Billa Gatesa. Są to rzeczy, w których
potrzebujemy doświadczenia, także teraz, gdy blokujemy produkcję neuronów indeksowych za pomocą środków, których doświadczyliśmy z
koronawirusem, zwłaszcza poprzez przewlekłe wstrzykiwanie kolców. A nadpisywanie, poprzez tę ciągłą wojnę, którą prowadzimy na
zewnątrz przeciwko wszelkiego rodzaju rzeczom, ale która w rzeczywistości jest wojną przeciwko naszemu mózgowi, powoduje,
że tracimy coraz więcej treści pamięci autobiograficznej.
Oznacza to, że nasz psychiczny układ odpornościowy załamuje się.
I tak właśnie jest - jak wspomniałeś na początku, jeśli chodzi o działania wojenne, to jest to, co musisz zrobić:
Złamanie psychicznego systemu odpornościowego społeczeństwa w celu przejęcia go.
To najprostsza rzecz, jaką można zrobić. Jest to również logiczna rzecz do zrobienia.
Dopóki ludzie są w stanie myśleć, mogą się bronić. I to jest jeden aspekt.
Innym aspektem jest to, że istnieją plany na 2030 r., Jak można również przeczytać w niemieckim rządzie, aby coraz bardziej
dążyć do inwigilacji społeczeństwa przez sztuczną inteligencję.
Oczywiście sztuczna inteligencja musi nie tylko obserwować ludzkie zachowanie, ale także być w stanie je przewidzieć.
Tak, BMI ma nawet artykuł o tym, że ponieważ sztuczna inteligencja wie o nas więcej niż my sami, ostatecznie
zdecyduje o tym, jak powinna być zorganizowana przyszłość.
Oznacza to, że wkraczamy w społeczeństwo po głosowaniu, możemy znieść demokrację.
Ponieważ SI wie, co jest dla nas najlepsze, dlaczego więc nie idziemy już do urn wyborczych? Dlaczego powinniśmy?
Cóż, a sztuczna inteligencja może idealnie przewidzieć nasze zachowanie tylko wtedy, gdy mamy jak najmniej
własnej kreatywności, która jest chaotyczna i może powodować zachowania, których nie można przewidzieć.
Aby to zredukować, trzeba, że tak powiem, ograniczyć indywidualność, a to jest efekt uboczny.
To, czy jest to główny motyw, jest przedmiotem debaty, ale z pewnością jest to bardzo
niepokojące zjawisko towarzyszące temu procesowi.
Jak więc możemy się bronić?
Tak, cóż, jak staram się napisać z nadzieją w rozdziale 7, w ostatnim rozdziale, jest kilka rzeczy.
Z jednej strony są to trzy rzeczy, które widzę.
Jedno jest oczywiście jasne: jeśli bitwa toczy się w mózgu, że tak powiem, to musimy tam również wykuć naszą broń.
Musimy więc podjąć tam walkę.
Broń, którą posiadamy, jest dokładnie tą, którą wróg chce nam odebrać.
Innymi słowy, zdolność do kreatywnego myślenia, myślenia nieszablonowego, rozumienia powiązań, rozwijania typowej
odporności , tak aby pomimo tych wszystkich przeciwności nie załamać się psychicznie, ale znaleźć sposób na obronę.
Oznacza to, że musimy po prostu ponownie stymulować neurogenezę w hipokampie.
Opisałem to również jako formułę przeciwko indoktrynacji, którym obszarom życia musimy się przyjrzeć i zobaczyć:
Gdzie są możliwe deficyty, które blokują naturalny wzrost hipokampa, produkcję tych neuronów wskaźnikowych?
Przykład niedoboru witaminy D:
Witamina D to nie tylko hormon odpornościowy, który jest ważny dla układu odpornościowego, ale także neurohormon.
A brak witaminy D powoduje, że tak powiem, dwie rzeczy.
Prawdopodobnie mamy do czynienia z burzą cytokin , co oznacza, że środki koronowe mogą być egzekwowane.
Dlatego wszędzie propaguje się, że nie potrzebujemy już witaminy D.
To bardzo ekscytujący temat.
Nie potrzebujemy już witaminy D. Ludzie dokonali ewolucyjnego kroku.
Zauważyłeś to?
Właśnie przeczytałem, że kilka miesięcy temu, prawie rok temu, na przykład New England Journal of Medicine, który
jest najwyżej notowanym czasopismem naukowym w dziedzinie klinicznej, opublikował artykuł na ten temat.
Więc jeśli chcesz dostać Nobla, publikuj tam.
I było tam badanie, które jest absolutnie oburzające.
Nakręcili o tym film, zwłaszcza o interpretacji tego badania.
W rezultacie powstał artykuł redakcyjny, więc sami redaktorzy, że tak powiem, nie pozwolili sobie na
pozbawienie się oceny witaminy D poprzez to badanie.
A w kwintesencji, ostatnim zdaniu, jest napisane: Że ludzie powinni przestać przyjmować witaminę D, nawet jeśli
mają jej niedobór, tylko po to, by przedłużyć swoje życie lub zachować zdrowie. To właśnie jest napisane.
A to oznacza, że nie potrzebujemy już witaminy D. I koniec z hormonem witaminy D.
Ale odwrotnie, potrzebujemy regularnych skoków, jak to nazywam - tej administracji skoków, aby przetrwać.
Zrobiliśmy więc ewolucyjny krok: nie ma już witaminy D, ale regularne jej dostarczanie zapewnia nam przetrwanie.
Jest to więc absolutne szaleństwo, w którym się obecnie znajdujemy.
I potrzebujemy witaminy D.
Na przykład, jeśli teraz postrzegasz chorobę Alzheimera jako biologiczny korelat, że tak powiem, trwale
zaburzonej neurogenezy, napisałem na ten temat artykuł naukowy Unified theory of Alzheimer's Disease.
Opisałem to szczegółowo tam.
Na tym opiera się również strategia zapobiegania chorobie Alzheimera.
I jeśli teraz postrzegam to jako korelat, a także widzimy, że zaburzona neurogeneza prowadzi obecnie do dramatycznego wzrostu
liczby zachorowań na chorobę Alzheimera na całym świecie.
Jeśli się temu przyjrzeć, witamina D ma również kluczowe znaczenie dla neurogenezy.
Logika jest taka, że jeśli mam niedobór witaminy D, mam zwiększone prawdopodobieństwo zachorowania na chorobę Alzheimera.
Ale brak witaminy D jest w zasadzie podwójnym atakiem na nasz układ odpornościowy przeciwko mikroorganizmom i
na nasz układ odpornościowy przeciwko makroorganizmom.
Wyjaśniam to w mojej książce jako przykład. Więc tak, ale to tylko jeden z wielu przykładów.
A ponieważ wszystkie działania związane z koronawirusem przyspieszyły ten proces, pokazuję,
że mają one wpływ na wszystkie dziedziny życia.
Na przykład, sens życia jest kluczowy dla mojej formuły.
Każdy potrzebuje celu w życiu. Jeśli nie mamy sensu w życiu - istnieją badania psychologiczne - wówczas wskaźnik zachorowań na
chorobę Alzheimera dramatycznie wzrasta. Dlaczego tak się dzieje?
Ponieważ nie mamy powodu, by wstawać rano. Nie mamy nic do roboty.
Nasz mózg nie jest karmiony nowymi, interesującymi informacjami, ponieważ nie robimy nic interesującego.
Hipokamp kurczy się i pojawia się zagrożenie chorobą Alzheimera.
Innymi słowy, potrzebujemy celu w życiu. A celem w życiu może być zmierzenie się z tym, co dzieje się teraz.
Staram się więc dać ludziom cel w życiu, w zadaniu znalezienia innych do przekonania, że
tak powiem. To ważne zadanie, które teraz mamy.
Jest też słynny eksperyment Solomona Nascha dotyczący konformizmu.
Wynika z niego, że 23 procent osób, które testowały je w latach 60-tych, nie kierowało się masami, a raczej zdrowym rozsądkiem.
Podobnie wysoki był odsetek osób, które nie pozwoliły sobie wstrzyknąć narkotyku.
A jeśli pewien procent odmówi wstrzyknięcia, a skutki uboczne będą widoczne dla wszystkich, nagle znajdą
się tacy, którzy powiedzą: cóż, może jednak mają rację.
A jeśli tylko jeden z tych 23 procent mógłby przekonać drugiego, mielibyśmy już 46 procent. Gdyby więc wszyscy
poważnie potraktowali zadanie znalezienia sensu życia, stosunkowo szybko uzyskalibyśmy większość,
co nie tylko zmienia sytuację polityczną, ale także na ulicy.
Że ludzie naprawdę wychodzą i mówią: Hej, nie możesz tego z nami zrobić, to nie zadziała. Musimy więc stworzyć większość!
Wspomniałem też o trzecim punkcie. Tak więc oprócz naszego własnego mózgu, a następnie wpływania na mózgi innych,
pytanie brzmi oczywiście: jaki jest nasz obraz ludzkości?
Od dziesięcioleci - od zarania dziejów, a właściwie od grzechu pierworodnego, bo tak daleko
sięgam w książce - mówi się nam, że człowiek jest zły.
Musimy bronić się przed wszystkim.
Ludzie są tak źli, że tylko system punktacji społecznej - monitorowany przez sztuczną inteligencję -
może uratować nas przed samozniszczeniem. I ten obraz ludzkości musi zostać poddany analizie.
Jest znany historyk, który właśnie napisał książkę. Nosi ona tytuł Zasadniczo dobry.
Z przyjemnością go czytałem i cytowałem od czasu do czasu, a także zagłębiłem się nieco w naukę, która za nim stoi.
I to jest coś, co musimy sobie wpoić, że ludzie są dobrzy, że nikt nie chce nam z góry zrobić krzywdy i że musimy współpracować.
Jest to podstawa współpracy między ludźmi, która jest nam odbierana przez obraz człowieka, którym jesteśmy
fałszywie indoktrynowani, że tak powiem, że człowiek jest zły i niezdolny do działań społecznych.
Musimy więc również podkręcić śrubę. Ale jest to możliwe, gdy hipokamp znów zacznie funkcjonować.