Loba jalma ngeluh kacapean kronis malah nepi ka déprési.
Tapi naha éta sabenerna normal?
Dr Michael Nehls, saurang dokter jeung ahli génétika molekular anu kasohor sacara internasional, masihan jawaban kana patarosan
anu keur panas ieu anu miboga poténsi ageung pikeun parobahan.
Dengekeun ringkesan bukuna, "Das indoktrinierte Gehirn" (Otak Anu Diindoktrinasi), anu diterbitkeun dina
Agustus 2023 sarta geus dinobatkeun jadi "bestseller Spiegel".
Ieu ngeunaan naon?
Salila pandemi coronavirus, pangadeg WEF Klaus Schwab ngumumkeun niatna pikeun ngarobah
masarakat di sakuliah dunya dina taun 2030.
Manéhna nyarios ngeunaan kasempetan anu disayagikeun ku krisis ieu pikeun ngahontal "Great Reset" anu geus
diusulkeunana – nyaéta ngarestrukturisasi tatanan sosial.
Politisi Denmark Ida Auken ngumumkeun kumaha transformasi ieu kedah katingali dina hiji
artikel anu diterbitkeun ku WEF dina taun 2016:
Abdi teu gaduh nanaon, teu gaduh privasi, sareng hirup teu kungsi langkung saé.
Tapi saha anu peryogi masarakat dirobah sacara jero?
Dr Michael Nehls ngajelaskeun kumaha korona virus di hiji sisi jeung terapi gén mRNA nu dipikawanoh salaku vaksinasi COVID-19 di
sisi séjén dipaké pikeun ngurangan "ingetan autobiografi" jalma di sakuliah dunya
kalayan tujuan ahir ngancurkeunana sacara tuntas.
Pikeun pamahaman anu langkung saé, ieu katerangan singket:
Ingetan autobiografi téh penting pikeun gambaran diri, hubungan sosial, jeung ngarencanakeun lampah. Éta
ngamuat émutan pribadi ngeunaan kahirupan sorangan.
Karuksakan mémori autobiografi ku kituna diperlukeun pikeun ngajadikeun umat manusa cukup patuh sangkan
maranéhna narima sistem sosial totaliter anyar saluyu jeung visi jeung pangumuman Klaus Schwab.
Numutkeun kana analisis Nehl, bagian ieu tina uteuk manusa kudu diancurkeun di sakuliah dunya
supaya jalma-jalma narima tatanan sosial anyar.
Nehls ngajelaskeun yén "pencucian otak global" ieu – sacara kiasan, "pamasangan sistem operasi anyar" ieu – ngan bisa jalan
lamun jalur pamikiran anu geus sering dipaké jeung aturan lami dina hirup babarengan urang
dihalangan sacara permanén atawa malah dihapus.
Contona, kulawarga tradisional minangka cara hirup jeung minangka landasan pangpentingna dina masarakat.
Sajaba ti cara hirup urang jeung struktur kapamilikan urang, fungsi uteuk urang ogé kudu dirobah.
Pikeun ngartos sambungan ieu, Nehls heula ngajelaskeun naon ari mémori autobiografi jeung kumaha jalanna:
Aya sarat neurofisiologis – nyaéta hiji cara kumaha sistem saraf fungsina – pikeun ngamungkinkeun atawa nyiapkeun
manusa sangkan bisa mikir jeung bertindak sacara mandiri.
Ieu dumasar kana sababaraha ciri husus tina mémori autobiografi urang.
Ieu henteu ngan ukur ngarekam sagala anu urang alami jeung raoskeun, tapi ogé naon anu urang pikirkeun salila pangalaman
éta. Kenangan jeung pangalaman pribadi disimpen dina mémori autobiografi urang sarta, babarengan jeung
ciri-ciri kapribadian séjén, ngabentuk individualitas urang.
Nalika mémori autobiografi ngurangan, individualitas urang ogé ngurangan. Hippocampus téh bagian
tina cerebrum dimana mémori autobiografi ogé ayana.
Hippocampus miboga kamampuhan unik pikeun émut salawasna iraha jeung di mana urang mikir atawa ngalaman hiji hal
anu matak seru, luar biasa, atawa penting pikeun urang.
Kriteria seleksi anu dipaké ku hippocampus pikeun mutuskeun naon anu disimpen jeung naon anu henteu disimpen
dumasar kana naha pangalaman éta ngabalukarkeun émosi dina diri urang sarta jadi bermakna atawa henteu.
Kagiatan rutin henteu disimpen.
Urang sadayana gaduh pangalaman anu bisa waé aya jauh di jaman baheula, tapi tetep teu hilap dina émutan urang.
Ieu téh pangalaman anu kacida éndahna, atawa meureun momen anu kacida sedihna atawa matak sieun pisan.
Kusabab ieu patali jeung émosi anu kuat, éta disimpen di hippocampus.
Pangalaman anu patali jeung émosi disimpen sarta jadi bagian tina individualitas urang. Ngalaman deui sacara sadar pangalaman jeung
pamikiran baheula urang jadi mungkin ku hippocampus, anu nyimpen inpormasi aksés ka sakabéh fragmén mémori kawas dina register.
Hippocampus nyimpen tanda-tanda ieu dina neuron tempat jeung waktu anu patali jeung mémori autobiografi
masing-masing, anu ku Nehls disebut neuron indéks.
Neuron indéks ieu tetep aya di hippocampus salila hirup urang, ngajaga sakabéh émutan autobiografi urang di dinya.
Kumaha carana hippocampus tiasa gaduh neuron indéks anu cukup salila hirup urang sangkan urang tiasa
terus nyimpen pamikiran jeung pangalaman anyar sarta nginget deui éta nepi ka yuswa sepuh?
Sanajan dina déwasa, hippocampus tiasa ngahasilkeun rébuan sél saraf anyar unggal dinten.
Lamun lain kitu, neuron indéks anu geus dipaké bakal beuki sering kudu ditimpa sapanjang
waktos, anu sarua jeung kaleungitan mémori.
Salaku conto, bayangkeun hiji lambar kertas anu geus pinuh ku tulisan tuluy ditulis deui, nepi ka jadi teu bisa dibaca.
Kamampuhan unik hippocampus pikeun ngahasilkeun rébuan sél saraf anyar unggal poé, sanajan nepi ka yuswa kolot, rék dicegah.
Lamun, contona, urang capé peuting sanggeus sapoé pagawean beurat jeung teu hayang deui atawa teu sanggup 'mikir' atawa
méréskeun masalah, éta téh kusabab urang teu boga deui neuron indéks bébas anu cukup pikeun nyimpen 'nanaon deui'.
Ngan peuting, nalika sare, neuron indéks anyar diwangun deui.
Éta sababna urang biasana leuwih daék damel jeung leuwih produktif isuk-isuk tibatan sonten.
Kasimpulan: hippocampus tiasa ngahasilkeun sél saraf anyar nepi ka yuswa sepuh.
Kaunggulan ieu teu bisa diremehkeun.
Neuron indéks anyar henteu ngan ukur jadi dasar pikeun rasa panasaran alami, pangaweruh autobiografi, individualitas, sarta
ahirna kreativitas jeung ketahanan mental, tapi fungsina ogé krusial dina tingkat sosial pikeun kamajuan budaya umat manusa.
Sapanjang sajarah kamajuan manusa, pamikiran kreatif salawasna diperlukeun pikeun nyiptakeun hal-hal anyar jeung
penting pikeun pamekaran salajengna umat manusa, contona énergi listrik, rupa-rupa mesin, jeung pesawat terbang.
Kamampuhan manusa pikeun miboga pamikiran kreatif ngamungkinkeun kahirupan ogé kamajuan budaya.
Ayeuna, kumaha ogé, émutan autobiografi loba jalma henteu deui tumuwuh salila hirupna, sakumaha biasana lumangsung
sacara alami, sahingga kapasitas panyimpenanana leungit.
Alesanana nyaéta kacapean alatan setrés jeung kahariwang anu terus-terusan, saperti
léngkah-léngkah coronavirus jeung déprési anu disababkeun.
Laju déprési geus tilu kali lipat di Jérman saprak awal pandemi korona. Ieu ogé ngawates
kamampuhan jalma pikeun mikir sacara jelas.
Maranéhna condong nuturkeun rutinitas sapopoé maranéhna sarta kajebak dina lampah-lampah rutin.
Klaus Schwab ngajelaskeun krisis ieu (pandemi coronavirus) jeung, khususna, léngkah-léngkah anu dicokot pikeun
meranganana, anu ngawates kamampuhan jalma pikeun mikir, salaku 'kasempetan pikeun transformasi sosial'.
Ieu ngandung harti yén ngan jalma anu kapasitas uteukna kawates anu bakal satuju kana modifikasi ieu.
Salajengna, neuron indéks anyar ngan kabentuk nalika diperlukeun; upami henteu, éta
bakal leungit sarta teu aya nu anyar kabentuk.
Akibatna ogé kateuaktifan jeung narima sagala kaayaan anu teu pikaresepeun jeung nampik kahirupan tanpa perlawanan.
Hiji deui intervensi drastis pikeun ngalumpuhkeun mémori autobiografis urang
dilakukeun ku vaksinasi COVID-19 éta sorangan.
Geus kabuktian sacara ilmiah yén protéin lonjakanna geus dirobah.
Geus dilebetkeun "situs belahan furin", nu ngajadikeun spike éta kacida racunna di hiji sisi. Di sisi séjén, éta
bisa nyabrang halangan getih-otak, memicu radang, sarta nyegah kabentukna neuron indéks anyar.
Taji éta geus dirobah sacara husus supaya bisa asup ka uteuk jeung nyababkeun radang.
Situs pamutusan furin dina protéin spike ieu ku kituna mangrupa senjata biologis ngalawan uteuk urang.
Booster anu diarahkeun, nyaéta panyeger rutin, ngancurkeun mémori biografi urang sarta ku kituna sistem imun psikologis urang.
Nalika neuron indéks anyar leungit sarta kajadian anu kacida émosionalna lumangsung, saperti pandemi anyar jeung
léngkah-léngkahna, serangan teroris atawa perang, neuron indéks anu geus dijelaskeun
tadi diganti ku skénario teror émosional ieu.
Hasilna nyaéta jalma-jalma kaleungitan émutan pribadi maranéhna sarta nahan narasi anyar.
Ku ngaganti émutan lami urang, maranéhna moal tiasa deui ngagunakeun pangalaman urang saméméhna.
Sabalikna, jalma-jalma ieu teu aya daya, pasrah kana "kanyataan anyar".
Naha bisa jadi kajadian-kajadian pikasieuneun anu urang tampi unggal poé téh henteu sakabéhna kabeneran?
Ngaliwatan propaganda teror anu terus-terusan, mémori autobiografi luntur sarta ditulisan deui ku narasi anyar.
Ku cara kieu, jalma-jalma dirampas émutan autobiografisna sarta jadi teu mampuh nolak.
Éta sabenerna jalma anyar ieu anu tuluy nurut, teu boga tulang tonggong, sarta pas kana "brave
new world" na Klaus Schwab jeung para pangikutna.
Nalika jalma-jalma henteu deui ngagunakeun kamampuhna pikeun mikir, tapi ngan saukur nuturkeun
rutinitas sapopoe maranéhna, Nehls nyebut ieu mode zombie.
Ku kamampuhan System 2, anjeunna hartosna kamampuhan urang pikeun mikir sacara sadar, ngaréfleksi, jeung ngakuan hubungan.
Di handap, kami nampilkeun ka anjeun, panonton anu dipikacinta, cuplikan tina wawancara ku oval.media.
Denyéngan sorangan kumaha Dr Michael Nehls nyimpulkeun sacara praktis tina hasil panalungtikan ieu.
Video: Janten éta masalah séjén.
Ku kituna salah sahiji judul kerja kuring nyaéta "The Zombie Apocalypse 2030", persis sabab urang bakal kajebak
dina mode zombie Sistem 1, sabab kamampuhan Sistem 2 urang bakal dirampas ku ngahalangan produksi neuron indéks.
Tapi éta mah leuwih jauh tibatan éta.
Ieu ngeunaan ngaleungitkeun individualitas ku eusi narasi anu disajikeun ka urang unggal poé.
Sareng panindasan individualitas ieu, anu pamustunganana jadi dasar kreativitas, leuwih jero tibatan
ngan mode zombie wungkul. Éta malah leuwih intens.
Lamun urang kaleungitan individualitas urang, sabenerna urang kaleungitan kamampuhan urang
pikeun ngaréspon sacara mental kana sagala hal.
Sareng abdi gaduh gambaran ieu dina pikiran – pikeun suksés tina sudut pandang évolusi,
nyaéta pikeun ngareproduksi, éta tujuanana.
Paréntah "Jadilah subur tur ngembang biak" ogé bisa ditulis ku Darwin. Anu ditulis dina Alkitab
téh, saur kitu, mangrupa modus operandi évolusi.
Kitu urang diukur. Sabaraha turunan anu urang gaduh téh, bisa disebut, koin anu dipaké évolusi pikeun ngukur kasuksésanana.
Jeung pikeun suksés jeung ngembang biak, urang kudu heula salamet, jeung pikeun salamet, urang kudu ngabéla diri.
Urang kudu nyumponan dahareun urang, tapi urang ogé kudu ngabéla diri tina musuh.
Sareng teras aya mikroorganisme sareng makroorganisme.
Pikeun mikroorganisme, urang gaduh sistem imun klasik, sistem imun fisik, sarta pikeun makroorganisme,
urang gaduh hiji hal anu disebut sistem imun mental.
Jeung éta nu urang sebut pakarang sistem imun mental, nyaéta émutan nu urang simpen di hippocampus.
Jadi, contona, lamun anjing lumpat ka kuring, kuring gaduh sababaraha pilihan kumaha réaksi.
Lamun kuring tacan kungsi ningali anjing, sigana kuring bakal ngaréspon kaliru.
Lamun kuring kungsi ningali anjing, kuring boga émutan ngeunaan éta.
Meureun ogé aya panilaian ngeunaan ieu.
Naha éta anjing leutik atawa anjing gedé, naha éta boga huntu gedé, naha éta boga watak nu ramah?
Ieu sadayana hal anu disimpen sacara autobiografi dina mémori abdi sarta nangtukeun réaksi abdi, kitu cenah.
Éta téh réaksi abdi ka makroorganisme, dina hal ieu anjing, dina hal séjén Bill Gates. Ieu téh hal-hal anu merlukeun pangalaman,
sarta ayeuna ogé, nalika urang ngahalangan produksi neuron indéks ngaliwatan léngkah-léngkah anu geus urang alami dina Corona,
utamana ngaliwatan suntikan Spike anu kronis. Teras, ku ngagantikeun éta ku perang permanén anu urang lakukeun ngalawan
sagala hal anu mungkin, tapi sabenerna éta perang ngalawan uteuk urang, urang beuki kaleungitan eusi mémori autobiografi.
Ieu hartosna yén sistem imun mental urang ragrag.
Sareng éta sabenerna – sakumaha anjeun nyebatkeun di awal, nalika ngeunaan perang, éta anu kudu anjeun lakukeun:
Ngancurkeun sistem imun mental masarakat pikeun ngarebutna.
Éta téh hal anu paling basajan anu bisa anjeun lakukeun. Éta ogé hal anu logis pikeun dilakukeun.
Sajauh jalma masih sanggup mikir, maranéhna ogé bisa ngabéla diri. Jeung éta hiji aspék.
Aspek séjénna nyaéta, nurutkeun rencana pikeun taun 2030, anu ogé bisa dibaca dina situs wéb pamaréntah Jerman, bakal aya
pergeseran anu beuki ningkat kana pangawasan masarakat ku AI.
Sareng tangtosna, AI henteu ngan saukur ngamatkeun paripolah manusa, tapi ogé kedah tiasa ngaramalna.
Sumuhun, aya ogé hiji artikel di BMI anu ngabahas yén, sabab AI nyaho leuwih seueur ngeunaan urang tibatan
urang sorangan, AI bakal tungtungna ogé mutuskeun kumaha mangsa hareup urang bakal dibentuk.
Ieu hartosna yén urang parantos asup kana masarakat pasca-pemilihan, sarta urang tiasa ngabolaykeun démokrasi.
Kusabab AI nyaho naon anu panghadéna pikeun urang, naha urang kudu repot-repot angkat ka tempat pamilihan deui? Kunaon memang?
Nya, AI ngan bisa ngaramal kalakuan urang sacara sampurna lamun urang boga kreativitas sorangan sakedik
mungkin, sabab kreativitas téh kacau tur bisa nyababkeun kalakuan anu teu bisa diprediksi.
Pikeun ngurangan ieu, individualitas kudu dikirangan, kitu cenah, sarta éta mangrupa efek samping.
Naha ieu mangrupa motif utama masih jadi bahan perdebatan, tapi ieu pasti mangrupa efek
samping anu kacida ngaganggu tina prosés ieu.
Jadi kumaha urang tiasa ngabéla diri?
Sumuhun, nya, nalika abdi nyobian nyerat kalayan harepan dina Bab 7, bab panungtung, aya sababaraha hal.
Jadi, di hiji sisi, éta tilu hal anu kuring tingali.
Hiji hal anu écés pisan, tangtu waé: lamun perang lumangsung di otak, kitu cenah, mangka
di dinya urang kudu ngabentuk pakarang urang.
Jadi urang kudu ngamimitian tarung di dinya.
Senjata anu urang gaduh téh persis anu dipikahayang ku musuh pikeun dicokot ti urang, kitu cenah.
Dina kecap séjén, kamampuhan pikeun mikir sacara kreatif, ningali saluareun cakrawala, ngartos gambaran anu leuwih lega,
ngembangkeun daya tahan khas sangkan sanajan ku sagala rupa kasusah ieu urang henteu ragrag sacara
mental, tapi manggihan cara pikeun ngajaga diri.
Ieu hartosna yén urang ngan saukur kudu ngarangsang deui neurogénésis di hippocampus.
Teras abdi ngajelaskeun ieu salaku rumus ngalawan indoktrinasi, nu ngajelaskeun widang-widang kahirupan anu kedah urang tingali,
kitu cenah, sarta nalungtik: di mana aya kakurangan anu mungkin ngahalangan tumuwuhna alami
hippocampus jeung produksi neuron indéks ieu?
Conto: Kakurangan vitamin D:
Vitamin D henteu ngan saukur hormon imun anu penting pikeun sistem imun, tapi ogé mangrupa neurohormon.
Kakurangan vitamin D ngahasilkeun dua akibat, kitu cenah.
Sigana urang keur ngalaman badai sitokin , nu hartina yén léngkah-léngkah ngalawan coronavirus bisa diterapkeun.
Éta sababna keur disebarkeun ka mana-mana yén urang teu perlu deui vitamin D.
Éta téh topik anu pisan matak pikabungaheun.
Urang teu perlu deui vitamin D. Manusa geus nyandak léngkah évolusionér ka hareup.
Naha anjeun merhatikeun éta?
Kuring kakara maca yén sababaraha bulan ka tukang, ampir sataun ka tukang ayeuna, New England Journal of Medicine,
contona, anu mangrupa jurnal ilmiah pangprestisiusna dina widang klinis anu bisa dibayangkeun, geus nerbitkeun hiji artikel.
Jadi lamun anjeun hayang meunang Hadiah Nobel, terbitkeun di dinya.
Sareng aya hiji studi di dinya anu kacida ngageunjleungna.
Aranjeunna nyieun pidéo ngeunaan éta, utamana interpretasi tina panalungtikan ieu.
Teras, salaku hasilna, aya éditorial, nu hartina para éditor sorangan henteu nahan diri pikeun masihan putusan
ngeunaan vitamin D dumasar kana studi ieu, kitu cenah.
Jeung sacara inti, kalimah panungtung nyebutkeun yén jalma kudu eureun nyokot vitamin D, sanajan maranéhna
kakurangan, ngan saukur pikeun ngalambatkeun umur atawa tetep séhat. Éta nu disebutkeun.
Sareng éta hartosna urang henteu kedah deui vitamin D. Ogé urang henteu kedah hormon vitamin D.
Tapi sabalikna, urang peryogi lonjakan rutin, sakumaha nu ku abdi disebut – administrasi lonjakan ieu – pikeun salamet.
Janten urang parantos nyandak léngkah évolusionér: teu aya deui vitamin D, tapi panyuntikan rutin ngajamin kasalametan urang.
Jadi ieu téh kabodoan mutlak anu ayeuna keur urang kembangkeun.
Tapi urang peryogi vitamin D.
Upami, contona, ayeuna aya nu ningali Alzheimer salaku korélat biologis tina neurogénésis anu rusak permanén, abdi
parantos nyerat hiji makalah ngeunaan ieu topik, "Teori Hiji Panyakit Alzheimer", hiji artikel ilmiah.
Kuring geus ngajelaskeun ieu sacara jéntré di dinya.
Sareng éta ogé janten dasar pikeun strategi pencegahan panyakit Alzheimer.
Sareng upami ayeuna abdi ningali éta salaku korelasi, urang ogé tiasa ningali yén gangguan neurogenesis ayeuna nyababkeun
kanaékan dramatis dina angka Alzheimer di sakuliah dunya.
Lamun ditingali, vitamin D ogé penting pisan dina hal neurogenesis.
Sareng logikana nyaéta lamun kuring kakurangan vitamin D, kamungkinan kuring
ngembangkeun panyakit Alzheimer jadi leuwih luhur.
Tapi kakurangan vitamin D sacara dasarna mangrupakeun serangan ganda kana sistem imun urang ngalawan mikroorganisme
jeung kana sistem imun urang ngalawan makroorganisme.
Sareng abdi ngajelaskeun ieu dina buku abdi salaku conto. Janten enya, tapi éta ngan hiji conto tina seueurna.
Sareng sabab sagala léngkah coronavirus parantos ngagancangkeun prosés ieu, abdi nunjukkeun yén
éta boga pangaruh dina sagala widang kahirupan.
Contona, harti kahirupan téh inti tina rumus abdi.
Unggal jalma peryogi tujuan dina kahirupan. Panalungtikan psikologis nunjukkeun yén lamun urang teu boga tujuan dina
kahirupan, laju kasakit Alzheimer naék sacara dramatis. Naha?
Kusabab urang teu boga alesan pikeun hudang isuk-isuk. Urang teu boga nanaon pikeun dipigawé.
Otak urang henteu dibéré inpormasi anyar anu pikaresepeun sabab urang henteu ngalakukeun nanaon anu pikaresepeun.
Sareng hippocampus nyusut sareng Alzheimer ngancam.
Éta hartosna urang peryogi tujuan dina kahirupan. Sareng salah sahiji tujuan dina kahirupan
nyaéta merangan naon anu keur lumangsung ayeuna.
Janten abdi nyobian masihan jalma-jalma tujuan hirup ku milarian batur anu, saur kitu, nyakinkeun. Éta
mangrupikeun tugas penting anu ayeuna urang gaduh.
Sareng aya ékspérimén konformitas kasohor Solomon Nasch.
Éta nunjukkeun yén 23 persén jalma anu diuji ku maranéhna dina taun 1960-an henteu
nuturkeun balaréa, tapi leuwih milih akal séhatna.
Sareng laju jalma-jalma anu henteu divaksinasi ogé sarua luhurna.
Sareng upami perséntase tangtu jalma nolak divaksin teras efek sampingna katingali ku sadayana,
ujug-ujug bakal aya nu nyarios: Meureun maranéhna leres ogé.
Teras, lamun ngan hiji tina 23 persén ieu bisa ngayakinkeun batur, urang geus boga 46 persén. Jadi lamun
sadayana nyandak tugas néangan harti hirup ieu sacara serius, urang bakal gancang boga mayoritas.
anu henteu ngan ukur ngarobah kaayaan sacara pulitik, tapi ogé di jalan-jalan.
Yén jalma-jalma bener-bener kaluar jeung nyebut: Hei, anjeun teu bisa ngalakukeun éta ka kami, éta mah
teu ditarima. Janten urang kudu ngawangun mayoritas!
Sareng abdi parantos nyebatkeun poin katilu. Janten, sajaba ti mangaruhan uteuk urang sorangan teras uteuk batur, patarosanna
tangtosna: Naon pandangan urang ngeunaan umat manusa?
Salila puluhan taun – ti mimiti jaman, sabenerna ti dosa asal, salami kuring bisa ngalacak dina
buku – urang geus dibéjakeun yén manusa téh jahat.
Urang kudu ngabéla diri tina sagala hal.
Manusa téh goréng pisan nepi ka ngan hiji sistem poin sosial – anu diawasan ku AI – nu bisa nyalametkeun urang
tina karuksakan diri sorangan, kitu cenah. Jeung pandangan ngeunaan umat manusa ieu kudu dipertanyakan.
Aya saurang ahli sajarah kawentar anu kakara nyerat hiji buku. Judulna: "Fundamentally Good".
Abdi resep maca éta sareng parantos nyutat tina éta sababaraha kali, sareng abdi ogé parantos
nalungtik langkung jero ngeunaan élmu di balik éta.
Jeung éta téh hal anu kudu urang latih sorangan pikeun percaya: yén jalma téh hadé; yén euweuh nu hayang
ngarugikeun urang ti heula; jeung yén urang kudu gawé bareng.
Ieu mangrupa dasar pikeun gawé bareng antara jalma-jalma, anu dicabut ti urang ku citra manusa anu, kitu cenah,
sacara bohong diindoktrin ka urang, nya éta yén manusa téh goréng jeung teu mampuh pikeun kagiatan sosial.
Janten urang ogé kedah ngalakukeun panyesuaian. Nanging, ieu ngan mungkin saatos hippocampus fungsina deui.