Op 1 Februarie 2023 het die Wet op Gebiedsvereistes vir Windenergie in die Federale
Republiek van Duitsland in werking getree.
Met hierdie wet dwing die federale regering die state om teen die einde van 2032 'n sekere
persentasie van hul grondgebied vir windenergie aan te wys.
Vir die stadstate Berlyn, Hamburg en Bremen is die aandeel 0,5 persent van die oppervlakte.
Vir die ander lande, tussen 1,8 persent en 2,2 persent.
In Beiere alleenlik beloop dit ongeveer 1 270 vierkante kilometer vir windturbines.
'n gebied wat half so groot is soos Saarland.
Om hierdie doel te bereik, het die Federale Regering die Federale Natuurbehoudwet gewysig sodat
selfs landskapsbehoudgebiede nou gebruik kan word.
Windenergie is 'n byna onuitputbare energiebron, waarvan die potensiaal tans slegs in fragmentariese mate benut word.
Dit is hoe dit altyd deur voorstanders van die energietransisie beskryf word.
Natuurlik is die doel ook om die wydbespreekte kwessie van klimaatsverandering aan te pak, aangesien
hierdie tegnologie geen CO2-uitstoot sou veroorsaak nie.
Soos so dikwels die geval is, word slegs die eindresultaat in ag geneem of op 'n media-effektiewe wyse
aangebied, maar nie wat dit kos om dit te bereik nie.
Dit raak hoofsaaklik die volgende gebiede.
1. Omgewingsimpak
Die term omgewingsbeleid is omstreeks 1970 geskep en verwys na alle politieke pogings om die natuurlike
grondslag van die menslike lewe en die natuur te bewaar.
Die windturbines word ook na bewering opgerig om die omgewing te beskerm.
Maar is hulle regtig 'n seën vir die omgewing?
1a) Ontbossing
In die verlede was die grootste vyande van die woud droogte, storms en boomkewer.
Maar nou moet windturbines ook in hierdie syfer ingesluit word.
Byvoorbeeld, in die Reinhardswald-woud in Hesse mag 29 hektaar woud met bome tot 195 jaar oud
vir 18 beplande windturbines skoongemaak word.
Daarna kan die woud nie meer as 'n woud gebruik word nie, maar eerder as 'n industriële fasiliteit met boomverbindinge.
Die groot gange wat in die woud uitgesny is, skep meer rande.
Bome wat in sulke plekke groei, kan sterf omdat hulle baie meer aan wind en droogte blootgestel is,
wat veroorsaak dat sulke oop plekke verder versprei.
Alhoewel dele van die gebied ná die oprigting van die windturbines weer bebos sal word, sal dit dekades neem
voordat die natuur 'n gesonde bosbodem ryk aan humus herstel.
1 b) Hulpbronverbruik
Om 'n windturbine te bou, is nie net die mast en rotor nodig nie, maar ook 'n goed ontwikkelde
padnetwerk om die turbinekomponente te vervoer.
Om te verseker dat die hele struktuur stabiel bly, benodig dit ook 'n stewige fondasie.
Ons kan sien wat nodig is hiervoor by die Altdorfer Wald-windplaasprojek.
Nege-en-dertig windturbines met 'n hoogte van 285 meter gaan hier opgerig word.
Hierdie strukture is meer as vyf keer so hoog soos 'n gemiddelde kerktoring.
Dit vereis 'n fondasie van 1 500 kubieke meter.
In die geval van die Altdorf-woud sal 'n totaal van 58 500 kubieke meter beton benodig word vir 39 windturbines.
Om hierdie beton af te lewer, moet mobiele betonmengers met 'n kapasiteit van 7,5 kubieke meter in totaal 15 600 ritte maak.
Daarbenewens sal meer as 45 000 ritte deur gruisvragmotors benodig word om die gruis vir die verlenging
van die 27 kilometer lange padgedeelte te vervoer.
1c) Veranderinge in flora en fauna
Duizende vlermuise en voëls word elke jaar slagoffers van windturbines.
Volgens skattings is daar in Duitsland alleenlik meer as ongeveer 200 000 vlermuise per jaar, wat beteken dat
sommige vlermuispesies reeds met uitsterwing bedreig word.
Die gevaar vir die diere lê nie net in die feit dat hulle in die rotorblaaie vlieg nie.
Die drukval agter die rotorblaaie veroorsaak dat die diere se longe en interne organe bars.
In 'n studie wat in 2017 uitgevoer is, het die Duitse Lugvaart- en Ruimtevaartentrum modelberekeninge gebruik
om te bepaal dat ongeveer 1,200 miljard insekte elke jaar slagoffers van windturbines word.
Dit is ongeveer 3 miljard insekte per dag.
Die oorblyfsels van vlieënde insekte op rotorblaaie dra ook by tot hoër verliese in die doeltreffendheid van die turbine.
Dit is nie net 'n bedreiging vir dierepopulasies nie, maar ook vir die landskap.
Op sommige plekke word bome op hellings afgekap, wat gevolglik die risiko van gronderosie en grondverskuiwings verhoog.
1 d) Besmette terreine
Windrade word tans ontwerp vir 'n dienslewe van 20 jaar.
Daarna sou die hele stelsel ontmantel en weggegooi moes word.
Dit is egter hoogs betwisbaar of die betonfondasies in elke geval werklik verwyder sal word.
Vanweë die toksiene en samestellingsmateriale wat hulle bevat, bestaan daar nog geen konsep vir die herwinning van vlerke
nie, en daarom moet hierdie gevaarlike afval weggegooi word.
Die rotorblaaie alleenlik genereer jaarliks 20 000 ton afval. En die neiging neem toe.
Voorlopige gevolgtrekking
Die Groen Party is eens gestig om die omgewing te beskerm.
Intussen het hulle egter eerder die punt bereik om die omgewing te vernietig.
Terwyl konstruksieprojekte weens die teenwoordigheid van 'n kever gestaak is, is die natuurbewaringswet selfs gewysig
vir windturbines, sodat baie voëlspesies, soos reiers, nie meer as deur windkrag bedreig beskou word nie.
Volgens 'n regsmening wat in opdrag gegee is deur die Nature and Biodiversity Conservation Union (NABU), het dit selfs
die toepaslike EU-wetgewing oor spesiesbeskerming oortree.
Verder is hierdie tegnologie nie hulpbron-doeltreffend nie as dit slegs vir so 'n kort tydperk ontwerp is en gevolglik materiale
agterlaat waarvan die wegdoening nog nie duidelik is nie.
Ideologiese doelwitte kry nou meer aandag as omgewingsbeskerming.
2. Klimaatsveranderinge
Duitsland alleen het tans 32 000 windturbines in werking.
Dit het gelei tot 'n 13% vermindering in die gemiddelde windsnelheid oor die afgelope 20 jaar,
soos vasgestel deur die Universiteit van Osnabrück.
Dit sal nie sonder gevolge wees nie.
2a) Veranderde lugsirkulasie
Die Verenigde State genereer 2,5 keer soveel windenergie as Duitsland.
Hierdie ernstige ingrypings kan lugstrome wat van die ewenaar na die Noordpool vloei, dramaties verminder, wat sal lei tot
'n verlaging van die straalstroom in suidelike breedtegrade.
Dit kan lei tot 'n verfyning van die luglae bo die Noordpool, wat tot gevolg het dat minder
weerkaatsing plaasvind en die streek dus opwarm.
2b) Grondontwateringing
Die interaksies tussen windturbines en luglae het 'n beslissende invloed op die hitte- en
vogvloei tussen die oppervlak en die atmosfeer.
Die lugvloei word voor die windturbines vertraag en agter hulle in 'n wervel laat draai.
By elke groot windplaas word vog dus uit die atmosfeer verwyder, veral in die somer, en word die grond boonop verhit.
'n Onlangse studie uit China toon die verwoestende gevolge wat windplase op hul omgewing het.
Die studie het die impak van 'n Chinese windplaas aan die grens met Mongolië ondersoek.
Daar is gevind dat die grondvog met 4,1% per jaar afgeneem het.
Die ingewikkelde meganismes is nog nie ten volle verstaan nie, maar dit is seker dat windplase eintlik lei
tot die uitdroging van die grond waarop hulle gebou is.
In die ergste geval kan dit tot droogtes en gronderosie lei, wat ook na die wyer periferie kan versprei.
Voorlopige gevolgtrekking
Die gebruik van windenergie word bevorder om klimaatsverandering, wat na bewering deur CO2 veroorsaak word, te bestry.
Die uitdroging van die grond in die besonder word aan ons op 'n treffende wyse en met apokaliptiese
beelde as gevolg van klimaatsverandering voorgestel.
Egter toon onlangse studies dat windturbines veral tot droogte kan lei.
3. Skade aan gesondheid
Windrade kan 'n verskeidenheid gesondheidsprobleme veroorsaak, soos
konsentrasieprobleme, senuagtigheid, hoofpyn en slaapstoornisse.
Die gevare kom hoofsaaklik van infrasone geluide en gegooi skaduwees.
Ys hou egter ook 'n gevaar in die winter in.
3a) Ys
In ongunstige weerstoestande kan ys op die rotorblaaie vorm.
Dan is daar selfs 'n lewensgevaar.
Die rotorblaaie kan ysblokke oor lang afstande werp.
3b) Infrasoon
Infrasoon is klank waarvan die frekwensie onder die menslike gehoorbereik lê, d.w.s. onder 16 hertz.
Sommige mense wat naby windturbines woon, meld simptome soos moegheid, depressie of selfs seekrankheid.
Hartsurger Christian Friedrich Fahl het die verskynsel wetenskaplik ondersoek as hoof van die
infraklank-werkgroep by die Universiteitshospitaal Mainz.
Volgens hom gebeur dit wanneer die rotorblad langs die mast beweeg, die lug saamdruk en kort, steil impulse skep.
Infrasoon neem ook in die groot buitelug spoed toe.
Dit word as geraas waargeneem, maar dit is nie gepulseer nie.
Die impulse wat hier voorkom, kan ook fisies gevoel word.
Dit is vergelykbaar met 'n besoeker wat voor die baskangers by 'n rockkonsert staan en die klank fisies kan waarneem.
Die pulse wat deur 'n windturbine gegenereer word, is egter baie kragtiger.
3c) Valskadu
Wanneer die son skyn, veroorsaak die werking van windturbines 'n bewegende skaduwee, wat ook aansienlike ongemak by
diegene wat dit tref kan veroorsaak, soos konsentrasieprobleme, senuagtigheid, hoofpyn en slaapprobleme.
Die skaduwee wat deur die rotor gegooi word, is onaangenaam vir baie mense, aangesien dit
periodieke wisselings in helderheid veroorsaak.
Volgens die Federale/Staats-werkgroep oor emissiebeheer moet by die goedkeuring van windturbines verseker word dat die
teoreties moontlike skaduurduur van 'n huis van 30 uur per kalenderjaar of 30 minute per dag nie oorskry word nie.
Waar nodig moet skakeltegnologie gebruik word om te verseker dat die werklike duur van skaduvorming beperk
word tot 8 uur per kalenderjaar en 30 minute per dag.
As 'n huis aan die gegooi skaduwees van verskeie windturbines blootgestel is, geld die waardes vir al die turbines saam.
Voorlopige gevolgtrekking
Vir gewone burgers geld die beginsel dat die besoedelaar betaal altyd.
Moet dit nie ook op windturbine-operateurs van toepassing wees nie?
Dit is omdat as so 'n fasiliteit bewys word dat dit gesondheidsprobleme onder die bevolking
veroorsaak, dit moes gesluit word, ongeag of 'n gespesifiseerde aantal ure blootstelling bereik is of nie.
Dit vra die vraag waarom hierdie plante in die eerste plek goedgekeur is.
4. Die energiewending raak onbetaalbaar
4a) Werklike prestasie van windturbines
Operateurs bewaak die benuttingsyfers van hul windplase soos 'n staatsgeheim.
Die koerant Neue Zürcher Zeitung het 18 000 windturbines in Duitsland ondersoek – met nuchtere resultate.
Byna 'n kwart van die ondersoekte aanlegte het nie eens 'n kapasiteitsfaktor van 20% bereik nie.
Slegs 15% van die aanlegte het 'n geraamde benuttingsgraad van meer as 30% gehad.
Byna al hierdie is naby die kus geleë.
4b) Verbruikers betaal vir die verlies
Einde Januarie 2024 het die vier kragnetwerkoperateurs die rekening voorgelê vir wat wind- en sonkrag ons kos.
Die uitbreiding van wind- en sonkragstasies beteken dat gedurende periodes van sterk winde of intense
sonlig meer elektrisiteit opgewek word as wat nodig is.
Elektrisiteitspryse op die beurs daal dan na nul of selfs in negatiewe gebied, wat beteken dat
bykomende geld vir die aankoop betaal moet word.
Nietemin ontvang windturbine-operateurs 'n gewaarborgde insetstarief van 7,35 pence per kilowattuur.
Sonkragaanlegoperateurs betaal selfs 11 tot 13 pennië per kilowattuur.
Al hoe meer, selfs wanneer windproduksie oormatig is, moet turbines afgeskakel word om te verhoed
dat te veel elektrisiteit die stelsel binnedring.
Maar selfs wanneer die aanleg tot stilstand kom, bly die geld vloei asof die operateurs die elektrisiteit opgewek het.
Dit het verbruikers in 2022 ongeveer een miljard euro gekos, sonder dat hulle iets daarvoor in ruil ontvang het.
4c) Roosteruitbreidingskoste
Die meeste windplase is in Noord-Duitsland geleë weens die windtoestande.
Om die elektrisiteit egter na nywerheidsterreine in Beiere en Baden-Württemberg te vervoer,
moet die elektrisiteitsnetwerk ook uitgebrei word.
Die nodige uitbreiding van hoogspanningslyne word na verwagting teen 2045 €300 miljard kos, met 'n verdere €150 miljard
wat benodig word vir verspreidingsnetwerke in dorpe en stede.
Om die uitbreiding van windplase in die suidelike streek met lae wind te bevorder, maak die EEG-wet 2023 voorsiening
vir 'n korreksiefaktor van 50% tot 60% vir hierdie streek.
Dit beteken dat verdere subsidieë vir windkrag voorsien sal word, omdat windturbines in suidelike Duitsland nie ekonomies
bedryf kan word met die subsidieë wat reeds bestaan nie.
Voorlopige gevolgtrekking
Windplase is nie doeltreffend vir 'n sake-ligging soos Duitsland nie.
Sonder subsidieë van ideologiese politiek sou byna geen belegger in hierdie tegnologie belê nie, aangesien sulke aanlegte
nie onder mededingende marktoestande sou kon meeding nie.
Hierdie toestande maak die opgewekte elektrisiteit al hoe meer onbetaalbaar vir verbruikers.
Privaatpersone sal hul lewenstandaard verloor en besighede sal al hoe meer na die buiteland verhuis.
Ekonomieminister Robert Habeck sou sê: "In Duitsland is die nywerheid nie insolvent nie, dit hou net op om te produseer."
Gevolgtrekking
Windenergie word altyd aan ons voorgestel as 'n vorm van energie wat besonder omgewingsvriendelik en klimaatvriendelik is.
Maar soos ons kan sien, is geen van hierdie twee waar nie.
Aan die ander kant is dit 'n onbetroubare vorm van energieopwekking en boonop besonder duur vir verbruikers.
Maar waarom word dit nog steeds nagejaag, en wie het daarin belang?
'n geloofwaardige antwoord op hierdie vraag kan die volgende wees.
"Jy sal niks besit en gelukkig wees" is 'n sin wat geneem is uit 'n 2016-video van die Wêreldekonomiese Forum (WEF)
wat 'n opstel deur die Deense politikus Ida Auken opsom.
Ida Auken is 'n lid van die WEF se Young Global Leaders-program.
Dit sou ideaal wees vir die WEF en diegene daaragter.
Alles wat iemand nodig het, word as 'n diens ontvang.
Aan die een kant sou hierdie diens goeie sake wees, maar aan die ander kant sou almal heeltemal deursigtige burgers word.
Om dit te bereik, sou bestaande strukture in die ekonomie en die samelewing eers ontmantel moes word, en 'n plan sou nodig
wees om dit sonder weerstand van die bevolking te bewerkstellig.
Dit is denkbaar dat alle goedere duurder kan word, sodat die bevolking nie meer hul lewenskoste
kan dek nie en al hul spaargeld sal moet opgebruik.
Energiekoste word in die prys van die meeste goedere ingereken omdat hulle noodsaaklik is vir die produksie van daardie goedere.
Die elektrisiteitsprys sou dus 'n hefboom wees wat gebruik kan word om die prys van goedere te verhoog.
Die kernkragstasies is afgeskakel, en as gevolg van sanksies teen Rusland ontvang ons nie meer goedkoop aardgas nie.
Daarom het die goedkoopste opsies vir die opwekking van elektrisiteit verdwyn.
Óf daar is baie elektrisiteit beskikbaar uit windkrag en die prys op die elektrisiteitsbeurs nader aan nul, óf
daar is nie genoeg wind nie en elektrisiteit moet teen hoë pryse uit die buiteland aangekoop word.
Dit verhoog die prys van elektrisiteit en dus die prys van die vervaardigde goedere.
Op die lang termyn sou maatskappye nie in so 'n omgewing kon oorleef nie.
Hulle stop óf heeltemal met produksie óf emigreer.
Wat oorbly, is 'n bevolking met hoë werkloosheidsyfers wat nie meer hul eindes bymekaar kan kry nie weens hoë energiekoste.
Die WEF en sy ondersteuners sou dan hul doel bereik het.
'n bevolking wat oorlewer is aan die elites en gewillig onderdanig is.