Ο νόμος περί απαιτήσεων για τις περιοχές αιολικής ενέργειας τέθηκε σε ισχύ στη Γερμανία την 1η Φεβρουαρίου 2023.
Με τον νόμο αυτό, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποχρεώνει τα ομόσπονδα κρατίδια να ορίσουν ένα ορισμένο ποσοστό της έκτασης
της γης τους για αιολική ενέργεια μέχρι το τέλος του 2032.
Για τις πόλεις-κράτη του Βερολίνου, του Αμβούργου και της Βρέμης, το ποσοστό είναι 0,5% της έκτασης.
Για τις άλλες χώρες μεταξύ 1,8% και 2,2%.
Μόνο στη Βαυαρία, αυτό ανέρχεται σε περίπου 1.270 τετραγωνικά χιλιόμετρα για ανεμογεννήτριες.
μια περιοχή με το μισό μέγεθος του Saarland.
Για την επίτευξη αυτού του στόχου, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τροποποίησε τον ομοσπονδιακό νόμο για τη
διατήρηση της φύσης, ώστε να μπορούν πλέον να χρησιμοποιούνται ακόμη και περιοχές διατήρησης του τοπίου.
Η αιολική ενέργεια είναι μια σχεδόν ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, το δυναμικό της οποίας έχει
αξιοποιηθεί σήμερα μόνο σε περιορισμένο βαθμό.
Έτσι περιγράφεται πάντα από τους υποστηρικτές της ενεργειακής μετάβασης.
Φυσικά, στόχος είναι επίσης η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, κάτι που τονίζεται επανειλημμένα,
καθώς η τεχνολογία αυτή δεν θα παράγει καθόλου CO2.
Όπως συμβαίνει τόσο συχνά, λαμβάνεται υπόψη μόνο ό,τι βγαίνει στο τέλος ή παρουσιάζεται με τρόπο αποτελεσματικό για τα
μέσα ενημέρωσης, αλλά όχι ό,τι πρέπει να δαπανηθεί γι' αυτό.
Αυτό αφορά ουσιαστικά τους ακόλουθους τομείς.
1. ρύπανση του περιβάλλοντος
Ο όρος περιβαλλοντική πολιτική επινοήθηκε γύρω στο 1970 και αναφέρεται σε όλες τις πολιτικές προσπάθειες για τη διατήρηση
των φυσικών θεμελίων της ανθρώπινης ζωής και της φύσης.
Υποτίθεται ότι οι ανεμογεννήτριες ανεγείρονται και για την προστασία του περιβάλλοντος.
Είναι όμως πραγματικά ευλογία για το περιβάλλον;
1α) Αποψίλωση των δασών
Στο παρελθόν, οι μεγαλύτεροι εχθροί του δάσους ήταν η ξηρασία, οι καταιγίδες και τα σκαθάρια του φλοιού.
Τώρα όμως πρέπει να συμπεριληφθούν και οι ανεμογεννήτριες.
Στο Reinhardswald της Έσσης, για παράδειγμα, 29 εκτάρια δάσους με δέντρα ηλικίας έως 195 ετών ενδέχεται
να αποψιλωθούν για 18 σχεδιαζόμενες ανεμογεννήτριες.
Στη συνέχεια, το δάσος δεν μπορεί πλέον να υλοποιηθεί ως δάσος, αλλά μάλλον ως βιομηχανική μονάδα με σύνδεση με δέντρα.
Οι μεγάλοι διάδρομοι που κόβονται στο δάσος δημιουργούν περισσότερες άκρες.
Τα δέντρα που στέκονται σε τέτοιες θέσεις μπορεί να πεθάνουν επειδή είναι πολύ πιο εκτεθειμένα στον άνεμο και την ξηρασία,
γεγονός που οδηγεί στην περαιτέρω εξάπλωση αυτών των διαδρόμων.
Παρόλο που τμήματα αναδασώνονται μετά την κατασκευή των ανεμογεννητριών, η φύση χρειάζεται πολλές δεκαετίες για
να αποκαταστήσει ένα υγιές δασικό δάπεδο γεμάτο χούμο.
1 β) Κατανάλωση πόρων
Η κατασκευή μιας ανεμογεννήτριας απαιτεί όχι μόνο τον ιστό και τον ρότορα, αλλά και ένα καλά αναπτυγμένο οδικό
δίκτυο για τη μεταφορά των εξαρτημάτων της ανεμογεννήτριας.
Για να εξασφαλιστεί ότι το όλο πράγμα θα παραμείνει όρθιο, χρειάζεται επίσης ένα σταθερό θεμέλιο.
Μπορούμε να δούμε τι χρειάζεται γι' αυτό στο αιολικό πάρκο Altdorfer Wald.
Εδώ πρόκειται να ανεγερθούν 39 ανεμογεννήτριες ύψους 285 μέτρων.
Αυτά τα αντικείμενα είναι πάνω από πέντε φορές ψηλότερα από έναν μέσο πύργο εκκλησίας.
Αυτό απαιτεί θεμέλιο όγκου 1500 κυβικών μέτρων.
Στην περίπτωση του δάσους Altdorf, απαιτούνται συνολικά 58.500 κυβικά μέτρα σκυροδέματος για 39 ανεμογεννήτριες.
Για να παραδώσουν αυτό το σκυρόδεμα, οι κινητοί αναμικτήρες σκυροδέματος πρέπει να
κάνουν 15.600 διαδρομές για 7,5 κυβικά μέτρα.
Επιπλέον, απαιτούνται πάνω από 45.000 δρομολόγια φορτηγών με χαλίκι για τη μεταφορά του χαλικιού για την
επέκταση του οδικού τμήματος μήκους 27 χιλιομέτρων.
1γ) Αλλαγές στη χλωρίδα και την πανίδα
Χιλιάδες νυχτερίδες και πουλιά πέφτουν θύματα των ανεμογεννητριών κάθε χρόνο.
Σύμφωνα με προβλέψεις, μόνο στη Γερμανία υπάρχουν περισσότερες από 200.000 νυχτερίδες κάθε χρόνο, γι'
αυτό και ορισμένοι πληθυσμοί νυχτερίδων απειλούνται ήδη.
Ο κίνδυνος για τα ζώα δεν είναι μόνο ότι πετούν ενάντια στα πτερύγια του ρότορα.
Η πτώση της πίεσης πίσω από τα πτερύγια του ρότορα προκαλεί την έκρηξη των πνευμόνων και των εσωτερικών οργάνων των ζώων.
Το 2017, το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής διαπίστωσε σε μελέτη που βασίστηκε σε υπολογισμούς μοντέλων ότι
περίπου 1,200 δισεκατομμύρια έντομα πέφτουν θύματα των ανεμογεννητριών κάθε χρόνο.
Αυτό σημαίνει περίπου 3 δισεκατομμύρια έντομα την ημέρα.
Τα υπολείμματα ιπτάμενων εντόμων στα πτερύγια του δρομέα συμβάλλουν επίσης σε
υψηλότερες απώλειες στην απόδοση των στροβίλων.
Δεν αποτελεί απειλή μόνο για τους πληθυσμούς των ζώων, αλλά και για το τοπίο.
Σε ορισμένα μέρη, τα δέντρα κόβονται σε πλαγιές, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο διάβρωσης του εδάφους και κατολισθήσεων.
1 δ) Μολυσμένες περιοχές
Οι ανεμογεννήτριες σχεδιάζονται σήμερα για διάρκεια ζωής 20 ετών.
Στη συνέχεια, ολόκληρο το σύστημα θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί και να απορριφθεί.
Ωστόσο, είναι περισσότερο από αμφίβολο αν τα τσιμεντένια θεμέλια θα αποσυναρμολογηθούν πραγματικά σε κάθε περίπτωση.
Δεν υπάρχει ακόμη καμία ιδέα για την ανακύκλωση των φτερών λόγω των τοξινών και των σύνθετων υλικών που περιέχουν, γι'
αυτό και αυτά τα προβληματικά απόβλητα πρέπει να διατεθούν.
Μόνο τα πτερύγια του ρότορα παράγουν 20.000 τόνους αποβλήτων κάθε χρόνο. Και η τάση είναι αυξητική.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα
Το Κόμμα των Πρασίνων κάποτε υπερασπίστηκε την προστασία του περιβάλλοντος.
Εν τω μεταξύ, όμως, έχουν φτάσει μάλλον στην καταστροφή του περιβάλλοντος.
Ενώ τα κατασκευαστικά έργα σταμάτησαν λόγω της παρουσίας ενός σκαθαριού, ο νόμος περί προστασίας της φύσης τροποποιήθηκε ακόμη
και για τις ανεμογεννήτριες, έτσι ώστε πολλά είδη πουλιών, όπως οι πελαργοί, να μην υπολογίζονται
πλέον ως είδη που κινδυνεύουν από την αιολική ενέργεια.
Σύμφωνα με νομική γνωμοδότηση που ανέθεσε η Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης και της Βιοποικιλότητας (NABU), αυτό παραβιάζει ακόμη
και την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία των ειδών.
Η τεχνολογία αυτή δεν είναι επίσης φιλική προς τους πόρους, εάν έχει σχεδιαστεί μόνο για τόσο σύντομο χρονικό
διάστημα και στη συνέχεια αφήνει πίσω της ουσίες των οποίων η διάθεση δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί.
Οι ιδεολογικοί στόχοι λαμβάνουν πλέον μεγαλύτερη προσοχή από την προστασία του περιβάλλοντος.
2. κλιματικές αλλαγές
Μόνο στη Γερμανία λειτουργούν σήμερα 32.000 ανεμογεννήτριες.
Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, αυτό έχει οδηγήσει σε μείωση της μέσης ταχύτητας του ανέμου κατά 13%,
όπως προσδιορίστηκε από το Πανεπιστήμιο του Osnabrück.
Αυτό δεν είναι χωρίς συνέπειες.
2α) Αλλαγή της κυκλοφορίας του αέρα
Στις ΗΠΑ παράγεται 2,5 φορές περισσότερη αιολική ενέργεια από ό,τι στη Γερμανία.
Αυτές οι σοβαρές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να μειώσουν δραματικά τα ρεύματα αέρα που απομακρύνονται από τον ισημερινό προς τον
Βόρειο Πόλο, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της ροής του αεριωθούμενου ρεύματος στα νότια γεωγραφικά πλάτη.
Σύμφωνα με αυτό, θα ήταν δυνατή η αραίωση των στρωμάτων αέρα πάνω από το Βόρειο Πόλο, η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα τη
μείωση της ανάκλασης και, συνεπώς, τη θέρμανση της περιοχής.
2β) Αφυδάτωση του εδάφους
Η αλληλεπίδραση μεταξύ των ανεμογεννητριών και των στρωμάτων του αέρα επηρεάζει καθοριστικά τις ροές θερμότητας
και υγρασίας μεταξύ της επιφάνειας και της ατμόσφαιρας.
Η ροή του αέρα επιβραδύνεται μπροστά από τις ανεμογεννήτριες και στροβιλίζεται πίσω από αυτές.
Σε κάθε μεγάλο αιολικό πάρκο, αφαιρείται υγρασία από την ατμόσφαιρα, ιδίως το
καλοκαίρι, και το έδαφος θερμαίνεται επιπλέον.
Μια πρόσφατη μελέτη από την Κίνα δείχνει τις καταστροφικές συνέπειες που έχουν τα αιολικά πάρκα για το περιβάλλον τους.
Αναλύθηκαν οι επιπτώσεις ενός κινεζικού αιολικού πάρκου στα σύνορα με τη Μογγολία.
Διαπιστώθηκε ότι η εδαφική υγρασία μειώθηκε κατά 4,1% ετησίως.
Οι περίπλοκοι μηχανισμοί δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητοί, αλλά είναι βέβαιο ότι τα αιολικά πάρκα οδηγούν
ουσιαστικά στην αποξήρανση του εδάφους στο οποίο είναι χτισμένα.
Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να οδηγήσει σε ξηρασία και διάβρωση του εδάφους, η οποία
μπορεί επίσης να εξαπλωθεί στην ευρύτερη περιφέρεια.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα
Η χρήση της αιολικής ενέργειας προωθείται προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κλιματική
αλλαγή που υποτίθεται ότι προκαλείται από το CO2.
Η ξήρανση του εδάφους ειδικότερα μας παρουσιάζεται με εντυπωσιακές και αποκαλυπτικές εικόνες ως συνέπεια της κλιματικής αλλαγής.
Ωστόσο, οι τρέχουσες μελέτες δείχνουν ότι οι ανεμογεννήτριες, ιδίως οι ανεμογεννήτριες, μπορούν να οδηγήσουν σε ξηρασία.
3. βλάβη της υγείας
Οι ανεμογεννήτριες μπορούν να προκαλέσουν ποικίλα προβλήματα υγείας, όπως διαταραχές συγκέντρωσης,
νευρικότητα, πονοκεφάλους και διαταραχές ύπνου.
Οι κύριοι κίνδυνοι είναι ο υπέρυθρος ήχος και το τρεμόπαιγμα των σκιών.
Το χειμώνα, ωστόσο, υπάρχει και ο κίνδυνος του πάγου.
3α) Πάγος
Σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες, μπορεί να σχηματιστεί πάγος στα πτερύγια του ρότορα.
Τότε υπάρχει ακόμη και κίνδυνος για τη ζωή.
Τα πτερύγια του ρότορα μπορούν να προωθήσουν κομμάτια πάγου σε μεγάλες αποστάσεις.
3β) Υπέρηχοι
Ο υπέρηχος είναι ο ήχος του οποίου η συχνότητα είναι κάτω από το εύρος της ανθρώπινης ακοής, δηλαδή κάτω από 16 Hertz.
Ορισμένοι άνθρωποι που ζουν κοντά σε ανεμογεννήτριες αναφέρουν συμπτώματα όπως κόπωση, κατάθλιψη ή ακόμη και ναυτία.
Ο καρδιοχειρουργός Christian Friedrich Fahl διερεύνησε επιστημονικά το φαινόμενο ως επικεφαλής της ομάδας εργασίας
για τον υπέρ-ήχο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Mainz.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό συμβαίνει όταν το πτερύγιο του ρότορα κινείται κατά μήκος του ιστού, συμπιέζοντας
τον αέρα και δημιουργώντας σύντομους, απότομους παλμούς.
Στην ύπαιθρο, ο υπέρηχος ανεβάζει επίσης την ένταση.
Γίνεται αντιληπτός ως θόρυβος, αλλά δεν είναι παλλόμενος.
Οι παρορμήσεις που συμβαίνουν εδώ μπορούν επίσης να γίνουν αισθητές σωματικά.
Είναι συγκρίσιμο με έναν επισκέπτη που στέκεται μπροστά από τα ηχεία μπάσων σε μια ροκ
συναυλία και αντιλαμβάνεται σωματικά τον ήχο.
Ωστόσο, οι παλμοί που παράγονται από μια ανεμογεννήτρια είναι πολύ πιο μαζικοί.
3γ) Σκιά πτώσης
Η λειτουργία των ανεμογεννητριών προκαλεί μια κινούμενη σκιά στον ήλιο, η οποία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε σημαντικές
ενοχλήσεις για τους επηρεαζόμενους, όπως προβλήματα συγκέντρωσης, νευρικότητα, πονοκεφάλους και διαταραχές ύπνου.
Οι σκιές που ρίχνει ο ρότορας είναι δυσάρεστες για πολλούς ανθρώπους, καθώς
προκαλούν περιοδικές διακυμάνσεις στη φωτεινότητα.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή/Κρατική Ομάδα Εργασίας για τον Έλεγχο των Εκπομπών, κατά την έγκριση ανεμογεννητριών πρέπει να
διασφαλίζεται ότι η θεωρητικά πιθανή διάρκεια σκίασης ενός σπιτιού 30 ώρες ανά
ημερολογιακό έτος ή 30 λεπτά ανά ημέρα δεν ξεπερνιέται.
Εάν είναι απαραίτητο, πρέπει να χρησιμοποιείται τεχνολογία απενεργοποίησης για να εξασφαλιστεί ότι η
πραγματική διάρκεια της επίδρασης της σκιάς περιορίζεται σε 8 ώρες ανά ημερολογιακό έτος και 30 λεπτά ανά ημέρα.
Εάν ένα σπίτι είναι εκτεθειμένο στη σκιά πολλών ανεμογεννητριών, οι τιμές ισχύουν για όλες τις ανεμογεννήτριες μαζί.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα
Για τους απλούς πολίτες ισχύει πάντα η αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει.
Αυτό δεν θα έπρεπε να ισχύει και για τους φορείς εκμετάλλευσης ανεμογεννητριών;
Διότι εάν μια τέτοια μονάδα οδηγεί αποδεδειγμένα σε προβλήματα υγείας στον πληθυσμό, η μονάδα θα πρέπει να
απενεργοποιηθεί, ανεξάρτητα από το εάν έχει συμπληρωθεί ή όχι ένας συγκεκριμένος αριθμός ωρών έκθεσης.
Αυτό εγείρει το ερώτημα γιατί αυτές οι εγκαταστάσεις επιτρέπονται καθόλου.
4. η ενεργειακή μετάβαση γίνεται δυσβάσταχτη
4α) Πραγματική παραγωγή των ανεμογεννητριών
Οι φορείς εκμετάλλευσης φυλάσσουν τη χρησιμοποίηση της δυναμικότητας των αιολικών τους πάρκων σαν κρατικό μυστικό.
Η Neue Zürcher Zeitung ανέλυσε 18.000 ανεμογεννήτριες στη Γερμανία - με απογοητευτικά αποτελέσματα.
Σχεδόν το ένα τέταρτο των συστημάτων που αναλύθηκαν δεν είχαν καν συντελεστή δυναμικότητας 20%.
Μόνο το 15% των εγκαταστάσεων είχε εκτιμώμενη χρησιμοποίηση δυναμικότητας άνω του 30%.
Σχεδόν όλα αυτά βρίσκονται κοντά στην ακτή.
4β) Λογαριασμός ζημιών που καταβάλλουν οι καταναλωτές
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2024, οι τέσσερις διαχειριστές του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας παρουσίασαν το λογαριασμό
για το τι θα μας κοστίσει η αιολική και η ηλιακή ενέργεια.
Η επέκταση των αιολικών και ηλιακών σταθμών σημαίνει ότι παράγεται περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από όση
απαιτείται σε ισχυρούς ανέμους ή έντονη ηλιοφάνεια.
Ως αποτέλεσμα, οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας στο χρηματιστήριο πέφτουν προς το μηδέν ή ακόμη και
σε αρνητικό έδαφος, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να καταβληθούν επιπλέον χρήματα για την αγορά.
Ωστόσο, οι φορείς εκμετάλλευσης ανεμογεννητριών λαμβάνουν 7, 35 λεπτά ανά κιλοβατώρα σε εγγυημένα τιμολόγια τροφοδότησης.
Οι φορείς εκμετάλλευσης ηλιακών συστημάτων πληρώνουν ακόμη και 11 έως 13 λεπτά ανά κιλοβατώρα.
Όλο και συχνότερα, οι ανεμογεννήτριες πρέπει να απενεργοποιούνται όταν η αιολική παραγωγή είναι υπερβολική, ώστε να μην
καταλήγει στο σύστημα υπερβολική ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας.
Αλλά ακόμη και όταν υπάρχει ακινησία, τα χρήματα ρέουν σαν να είχαν παράγει οι φορείς εκμετάλλευσης την ηλεκτρική ενέργεια.
Αυτό κόστισε στους καταναλωτές περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ το 2022, χωρίς αυτοί να λάβουν κανένα αντάλλαγμα.
4γ) Κόστος επέκτασης του δικτύου
Τα περισσότερα αιολικά πάρκα βρίσκονται στη βόρεια Γερμανία λόγω των συνθηκών ανέμου.
Ωστόσο, για να μεταφερθεί η ηλεκτρική ενέργεια στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις στη Βαυαρία και τη Βάδη-Βυρτεμβέργη,
πρέπει επίσης να επεκταθεί το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.
Η αναγκαία επέκταση των γραμμών υψηλής τάσης αναμένεται να κοστίσει 300 δισεκατομμύρια ευρώ έως το
2045 και άλλα 150 δισεκατομμύρια ευρώ για τα δίκτυα διανομής στις πόλεις και τους δήμους.
Για την προώθηση της επέκτασης των αιολικών πάρκων στη νότια περιοχή με χαμηλή αιολική ισχύ, ο νόμος EEG 2023 προβλέπει
διορθωτικό συντελεστή 50% έως 60% για την περιοχή αυτή.
Αυτό σημαίνει ότι παρέχονται περαιτέρω επιδοτήσεις για την αιολική ενέργεια, επειδή δεν είναι οικονομικά βιώσιμη η λειτουργία
ανεμογεννητριών με τις υπάρχουσες επιδοτήσεις στη νότια Γερμανία.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα
Τα αιολικά πάρκα δεν είναι αποδοτικά για μια επιχειρηματική τοποθεσία όπως η Γερμανία.
Χωρίς επιδοτήσεις από ιδεολογικά καθοδηγούμενους πολιτικούς, σχεδόν κανένας επενδυτής δεν θα επένδυε σε αυτή την
τεχνολογία, καθώς οι μονάδες αυτές δεν θα ήταν σε θέση να αντέξουν στην αγορά υπό ανταγωνιστικές συνθήκες.
Η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια γίνεται όλο και πιο απλησίαστη για τους καταναλωτές λόγω αυτών των συνθηκών πλαισίου.
Οι ιδιώτες θα χάσουν το βιοτικό τους επίπεδο και οι επιχειρήσεις θα μετακινούνται όλο και περισσότερο στο εξωτερικό.
Ο υπουργός Οικονομίας Robert Habeck θα έλεγε: Στη Γερμανία, η βιομηχανία δεν θα είναι
αφερέγγυα, απλώς θα σταματήσει να παράγει.
Συμπέρασμα
Η αιολική ενέργεια μας παρουσιάζεται πάντα ως μια μορφή ενέργειας ιδιαίτερα φιλική προς το περιβάλλον και το κλίμα.
Ωστόσο, όπως βλέπουμε, τίποτα από τα δύο δεν ισχύει.
Από την άλλη πλευρά, είναι ένας αναξιόπιστος τρόπος παραγωγής ενέργειας και ιδιαίτερα ακριβός για τον καταναλωτή.
Αλλά γιατί εξακολουθεί να προωθείται και ποιος ενδιαφέρεται γι' αυτό;
Μια εύλογη απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα μπορούσε να είναι η ακόλουθη.
Δεν θα έχετε τίποτα και θα είστε ευτυχισμένοι, είναι μια φράση από ένα βίντεο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) του
2016 που συνοψίζει ένα δοκίμιο της Δανής πολιτικού Ida Auken.
Η Ida Auken συμμετέχει στο πρόγραμμα Young Global Leader του WEF.
Αυτό θα ήταν ιδανικό για το WEF και τους υποστηρικτές του.
Ό,τι χρειάζεται κάποιος λαμβάνεται ως υπηρεσία.
Από τη μία πλευρά, η υπηρεσία αυτή θα ήταν μια καλή επιχείρηση και από την άλλη, όλοι θα γίνονταν πλήρως διαφανείς πολίτες.
Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει πρώτα να διαλυθούν οι υπάρχουσες δομές στην οικονομία και τον πληθυσμό και θα χρειαστεί ένα
σχέδιο για να επιτευχθεί αυτό χωρίς την αντίσταση του πληθυσμού.
Θα ήταν πιθανό όλα τα αγαθά να γίνουν ακριβότερα, ώστε ο πληθυσμός να μην μπορεί πλέον να ζήσει και να
αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει όλα τα αποθέματά του.
Το ενεργειακό κόστος τιμολογείται στα περισσότερα αγαθά επειδή είναι απαραίτητο για την παραγωγή των αγαθών.
Η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας θα ήταν επομένως ένας τρόπος προσαρμογής της τιμής των αγαθών.
Τα πυρηνικά εργοστάσια έχουν κλείσει και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας σημαίνουν ότι δεν
μπορούμε πλέον να προμηθευόμαστε φθηνό φυσικό αέριο.
Ως αποτέλεσμα, οι φθηνότερες επιλογές για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας έχουν εξαφανιστεί.
Η ηλεκτρική ενέργεια από αιολική ενέργεια είτε είναι διαθέσιμη σε αφθονία και η τιμή της στο χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας
είναι σχεδόν μηδενική είτε ο άνεμος φυσάει πολύ λίγο και η ηλεκτρική ενέργεια πρέπει
να αγοραστεί από το εξωτερικό σε υψηλή τιμή.
Αυτό ανεβάζει την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας και συνεπώς την τιμή των παραγόμενων αγαθών.
Μακροπρόθεσμα, οι εταιρείες δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον.
Είτε σταματούν εντελώς την παραγωγή είτε μεταναστεύουν.
Αυτό που μένει είναι ένας πληθυσμός με υψηλό ποσοστό ανεργίας που δεν είναι πλέον σε θέση να εξασφαλίσει
τα προς το ζην λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους.
Το WEF και οι υποστηρικτές του θα είχαν επιτύχει τον στόχο τους.
Ένας πληθυσμός που βρίσκεται στο έλεος των ελίτ και υποτάσσεται πρόθυμα.