La 1-an de februaro 2023, la Leĝo pri Areaj Postuloj por Venta Energio ekvalidis en la Federacia Respubliko Germanio.
Per ĉi tiu leĝo la federacia registaro devigas la ŝtatojn destini certan procenton de sia
teritorio por ventenergio ĝis la fino de 2032.
Por la urboŝtatoj Berlino, Hamburgo kaj Bremeno, la proporcio estas 0,5 procentoj de la areo.
Por la aliaj landoj, inter 1,8 procentoj kaj 2,2 procentoj.
En Bavarujo sole tio sumiĝas al ĉirkaŭ 1 270 kvadrataj kilometroj por ventoturbinoj.
areo duongranda kiel la Saarlando.
Por atingi ĉi tiun celon, la Federacia Registaro amendis la Federacian Naturkonservan Leĝon tiel, ke
eĉ pejzaĝaj konservadaj areoj nun povas esti uzataj.
Venta energio estas preskaŭ neelĉerpebla energifonto, kies potencialo nuntempe estas ekspluatata nur fragmentece.
Tiel ĝi ĉiam estas priskribita de subtenantoj de la energia transiro.
Kompreneble, la celo ankaŭ estas kontraŭbatali la multe diskutatan problemon de klimata ŝanĝo, ĉar ĉi
tiu teknologio ne produktus iujn ajn CO2-emisiojn.
Kiel tiel ofte okazas, oni konsideras nur la finan rezulton aŭ prezentas ĝin en amaskomunikile efika
maniero, sed ne tion, kion oni devas elspezi por atingi ĝin.
Ĉi tio ĉefe influas la jenajn areojn.
1. Media efiko
La termino "media politiko" estis kreita ĉirkaŭ 1970 kaj rilatas al ĉiuj politikaj klopodoj por konservi la
naturajn fundamentojn de la homa vivo kaj de la naturo.
La ventoturbinoj ankaŭ laŭdire estas starigataj por protekti la medion.
Sed ĉu ili vere estas beno por la medio?
1a) Senarbigo
En la pasinteco, la plej grandaj malamikoj de la arbaro estis sekeco, ŝtormoj kaj ŝelcimoj.
Sed nun ankaŭ ventoturbinoj devas esti inkluzivitaj en ĉi tiu cifero.
Ekzemple, en la Reinhardswald-arbaro en Hesio, 29 hektaroj da arbaro kun arboj ĝis 195 jaroj malnovaj
povas esti senarbigitaj por 18 planitaj ventoturbinoj.
Poste la arbaro ne plu povas esti uzata kiel arbaro, sed anstataŭe kiel industria instalaĵo kun arbaj konektoj.
La grandaj koridoroj tranĉitaj en la arbaron kreas pli da randoj.
Arboj kreskantaj en tiaj lokoj povas morti, ĉar ili estas multe pli elmetitaj al vento kaj sekeco,
kio kaŭzas, ke tiaj senarbigoj plue disvastiĝas.
Kvankam partoj de la areo estos reforestitaj post kiam la ventoturbinoj estos konstruitaj, necesos multaj jardekoj por ke
la naturo restarigu sanan arbustan grundon riĉan je humuso.
1 b) Rimeda konsumo
Por konstrui ventoturbinon, necesas ne nur la masto kaj la rotoro, sed ankaŭ bone disvolvita
vojnreto por transporti la turbinajn komponantojn.
Por certigi, ke la tuta afero restu en sia loko, ankaŭ necesas stabila fundamento.
Ni povas vidi, kio estas bezonata por tio ĉe la projekto de la ventogenera farmo Altdorfer Wald.
Tridek naŭ ventoturbinoj kun alteco de 285 metroj estos starigitaj ĉi tie.
Ĉi tiuj strukturoj estas pli ol kvinoble pli altaj ol averaĝa preĝeja turo.
Tio postulas fundamenton de 1 500 kubaj metroj.
En la kazo de la Arbaro Altdorf, entute 58 500 kubaj metroj da betono estos bezonataj por 39 ventoturbinoj.
Por liveri ĉi tiun betonon, mobilaj betonmiksiloj kun kapacito de 7,5 kubaj metroj devas fari entute 15 600 veturojn.
Krome, necesos pli ol 45 000 veturoj per gruzkamionoj por transporti la gruzon por
la etendo de la 27-kilometra voja sekcio.
1c) Ŝanĝoj en flaŭro kaj faŭno
Miloj da vespertoj kaj birdoj ĉiujare viktimiĝas pro ventoturbinoj.
Laŭ projekcioj, en Germanio sole estas pli ol proksimume 200 000 vespertoj jare, kio estas la kialo, ke
kelkaj vespertaj specioj jam estas minacataj per formorto.
La danĝero por la bestoj ne kuŝas nur en la fakto, ke ili flugas en la rotorajn klingojn.
La malpliiĝo de premo malantaŭ la rotorfolioj kaŭzas, ke la pulmoj kaj internaj organoj de la bestoj eksplodas.
En studo farita en 2017, la Germana Aerospaca Centro uzis modelajn kalkulojn por determini, ke proksimume 1 200
miliardoj da insektoj viktimiĝas pro ventoturbinoj ĉiujare.
Tio estas ĉirkaŭ tri miliardoj da insektoj tage.
La restaĵoj de flugantaj insektoj sur la rotordiskoj ankaŭ kontribuas al pli altaj perdoj en la efikeco de la turbino.
Ĉi tio ne estas nur minaco al bestaj populacioj, sed ankaŭ al la pejzaĝo.
En iuj lokoj oni faligas arbojn sur deklivoj, kio poste pliigas la riskon de grunderozio kaj terglitoj.
1 d) Kontaminitaj lokoj
Ventoturbinoj estas nuntempe projektitaj por servodaŭro de 20 jaroj.
Post tio, la tuta sistemo devus esti malmuntita kaj forĵetita.
Tamen estas tre pridubinde, ĉu la betonaj fundamentoj fakte estos forigitaj en ĉiu kazo.
Pro la toksinoj kaj kompozitaj materialoj, kiujn ili enhavas, ankoraŭ ne ekzistas koncepto por reciklado de
flugiloj, tial ĉi tiu problema rubaĵo devas esti forĵetita.
La rotoraj blatoj mem generas 20 000 tunojn da rubaĵoj jare. Kaj la tendenco kreskas.
Provizora konkludo
La Verda Partio iam estis fondita por protekti la medion.
Dume, tamen, ili prefere atingis la punkton de detruado de la medio.
Dum konstruprojektoj estis haltigitaj pro la ĉeesto de skarabo, la leĝo pri naturkonservado estis eĉ amendita rilate al
ventoturbinoj tiel, ke multaj birdo-specioj, kiel cikonioj, ne plu estas konsiderataj endanĝerigitaj de ventenergio.
Laŭ jura opinio komisiita de la Unio por Konservado de Naturo kaj Biodiverseco (NABU), tio eĉ
malobservis la aplikeblan EU-leĝon pri specio-protekto.
Krome, ĉi tiu teknologio ne estas rimedefika, se ĝi estas desegnita nur por tiel mallonga periodo kaj poste
postlasas materialojn, kies forigo ankoraŭ ne estas klarigita.
Ideologiaj celoj nun ricevas pli da atento ol media protekto.
2. Klimataj ŝanĝoj
Nur Germanio nuntempe havas 32 000 funkciantajn ventoturbinojn.
Tio kondukis al 13-procenta redukto de la averaĝa ventrapido dum la lastaj 20 jaroj, laŭ la Universitato de Osnabrück.
Tio ne estos sen konsekvencoj.
2a) Ŝanĝita aerocirkulado
Usono generas 2,5-oble pli da ventenergio ol Germanio.
Tiuj seriozaj intervenoj povus draste redukti la aerfluojn fluantajn de la ekvatoro al la Norda Poluso, kio
rezultigus malaltiĝon de la ĵetstrimo en sudaj latitudoj.
Tio povus konduki al maldikiĝo de la aeraj tavoloj super la Norda Poluso, rezultigante malpli
da reflektado kaj tiel varmiĝon de la regiono.
2b) Terena sekigado
La interagoj inter ventoturbinoj kaj aeraj tavoloj havas decidan influon sur la varmo- kaj
humidecfluoj inter la surfaco kaj la atmosfero.
La aerfluo malrapidiĝas antaŭ la ventoturbinoj kaj kirladas malantaŭ ili.
Ĉe ĉiu granda ventogastejo tiel forprenas humidecon el la atmosfero, precipe somere, kaj la grundo estas krome varmigita.
Lastatempa studo el Ĉinio montras la detruajn konsekvencojn, kiujn ventogeneradaj farmoj havas sur sian ĉirkaŭaĵon.
La studo ekzamenis la efikon de ĉina ventogenerada farmo ĉe la landlimo kun Mongolio.
Oni trovis, ke la grundhumido malpliiĝis je 4,1% jare.
La komplikaj mekanismoj ankoraŭ ne estas plene komprenataj, sed estas certe, ke ventparkoj fakte kondukas al
la sekigado de la grundo, sur kiu ili estas konstruitaj.
En la plej malbona kazo, ĝi povas konduki al sekecoj kaj grunderozio, kiuj ankaŭ
povas disvastiĝi al la pli vasta periferio.
Provizora konkludo
La uzo de ventenergio estas antaŭenigata por kontraŭagi la klimatan ŝanĝon, laŭdire kaŭzitan de CO2.
Precipe la sekigado de la grundo estas prezentita al ni en frapa maniero kaj kun
apokalipsaj bildoj kiel konsekvenco de klimata ŝanĝo.
Tamen lastatempaj studoj montras, ke precipe ventoturbinoj povas kaŭzi sekecon.
3. Damaĝo al sano
Ventoturbinoj povas kaŭzi diversajn sanproblemojn, kiel malfacilaĵojn pri koncentriĝo,
nervozecon, kapdolorojn kaj dormmalsanojn.
La danĝeroj ĉefe venas de infrasono kaj ĵetitaj ombroj.
Tamen glacio ankaŭ prezentas danĝeron vintre.
3a) Glacio
En malfavoraj veterkondiĉoj, glacio povas formiĝi sur la rotorfolioj.
Tiam eĉ estas risko por la vivo.
La rotorfolioj povas ĵeti pecojn de glacio tra longaj distancoj.
3b) Infrasono
Infrasuno estas sono kies frekvenco estas sub la homa aŭda gamo, t.e. sub 16 hercoj.
Kelkaj homoj, kiuj loĝas proksime de ventoturbinoj, raportas simptomojn kiel laceco, depresio aŭ eĉ marmalsano.
Kardiokirurgo Christian Friedrich Fahl science esploris la fenomenon kiel estro de la laborgrupo pri
infrasonoj ĉe la Universitata Hospitalo de Majenco.
Laŭ li, tio okazas kiam la rotora blado glitas laŭ la masto, kunpremante la aeron kaj kreante mallongajn, krutajn impulsojn.
Infrasono ankaŭ akcelas en la vasta naturo.
Ĝi estas perceptata kiel bruo, sed ne estas pulsita.
La impulsoj, kiuj okazas ĉi tie, ankaŭ povas esti sentataj fizike.
Ĝi estas komparebla al vizitanto staranta antaŭ la basparoliloj ĉe rokkoncerto kaj kapabla fizike percepti la sonon.
Tamen la pulsoj generitaj de ventoturbino estas multe pli potencaj.
3c) Falombro
Kiam la suno brilas, la funkciado de ventoturbinoj kaŭzas moviĝantan ombron, kiu ankaŭ povas kaŭzi konsiderindan
malkomforton al la tuŝitaj, kiel ekzemple problemojn pri koncentriĝo, nervozecon, kapdolorojn kaj dormmalsanojn.
La ombro ĵetita de la rotoro estas malagrabla por multaj homoj, ĉar ĝi kaŭzas periodajn fluktuojn en brileco.
Laŭ la Federacia/Ŝtata Laborgrupo pri Emisiokontrolo, dum la aprobo de ventoturbinoj oni devas certigi, ke la teorie ebla daŭro
de ombro de domo ne superu 30 horojn jare aŭ 30 minutojn tage.
Kie necese, oni devas uzi ŝaltan teknologion por certigi, ke la efektiva daŭro de ombrigado
limiĝas al 8 horoj jare kaj 30 minutoj tage.
Se domo estas eksponita al la ĵetitaj ombroj de pluraj ventoturbinoj, la valoroj validas por ĉiuj turbinoj kune.
Provizora konkludo
Por ordinaraj civitanoj, la principo "la poluanto pagas" ĉiam validas.
Ĉu tio ne devus validi ankaŭ por funkciigantoj de ventoturbinoj?
Ĉar se tia instalaĵo pruviĝus kaŭzi sanproblemojn inter la loĝantaro, ĝi devus esti fermita, sendepende de tio, ĉu
specifa nombro da horoj da eksponiĝo estis atingita aŭ ne.
Tio levas la demandon, kial ĉi tiuj plantoj estas aprobataj en la unua loko.
4. La energia transiro fariĝas nefinanciebla
4a) Fakta rendimento de ventoturbinoj
Operaciantoj gardas la utiligajn indicojn de siaj ventogeneraj farmoj kiel ŝtatan sekreton.
La gazeto Neue Zürcher Zeitung ekzamenis 18 000 ventoturbinojn en Germanio – kun sobrigaj rezultoj.
Preskaŭ kvarono de la ekzamenitaj instalaĵoj eĉ ne atingis kapacitfaktoro de 20%.
Nur 15% de la plantoj havis taksitan uzokvoton pli ol 30%.
Preskaŭ ĉiuj el ĉi tiuj situas proksime al la marbordo.
4b) Konsumantoj pagas por la perdo
Fine de januaro 2024, la kvar elektro-ret-funkciigistoj prezentis la fakturon pri tio, kiom kostas al ni la vent- kaj sunenergio.
La ekspansio de ventaj kaj sunaj elektrocentraloj signifas, ke dum periodoj de fortaj ventoj aŭ
intensa sunlumo oni produktas pli da elektro ol necesas.
La prezoj de elektro en la borso tiam falas al nulo aŭ eĉ en negativan teritorion, kio
signifas, ke oni devas pagi kroman monon por la aĉeto.
Tamen, ventogastejaj operaciantoj ricevas garantiitan enretigan tarifon de 7,35 pencoj po kilovathoro.
Operantoj de sunaj elektraj centraloj eĉ pagas 11 ĝis 13 pencojn po kilovathoro.
Ĉiam pli ofte, eĉ kiam la ventoproduktado estas troa, oni devas malŝalti la turbinojn por
eviti, ke tro da elektro eniru la sistemon.
Sed eĉ kiam la fabriko estas haltigita, la mono daŭre fluas kvazaŭ la funkciigistoj estus produktintaj la elektran energion.
Tio kostis al konsumantoj ĉirkaŭ unu miliardon da eŭroj en 2022, sen ke ili ricevis ion ajn kompense.
4c) Kostoj de krad-etendiĝo
Plej multaj ventogastejoj situas en norda Germanio pro la ventkondiĉoj.
Tamen, por alporti la elektran energion al industriaj ejoj en Bavario kaj Baden-Virtembergo,
la elektroreto ankaŭ devas esti pligrandigita.
Oni atendas, ke la necesa plivastigo de alt-tensiaj linioj kostos 300 miliardojn da eŭroj ĝis 2045, kaj pliaj 150 miliardoj
da eŭroj estos bezonataj por distribuaj retoj en urboj.
Por antaŭenigi la ekspansion de ventogastejoj en la suda regiono kun malalta vento, la EEG-Leĝo 2023
antaŭvidas korektan faktoron de 50% ĝis 60% por ĉi tiu regiono.
Tio signifas, ke pliaj subvencioj estos provizitaj por ventenergio, ĉar ventoturbinoj ne povas esti ekonomie funkciigitaj
en suda Germanio per la subvencioj, kiuj jam ekzistas.
Provizora konkludo
Ventogeneraj farmoj ne estas efikaj por komerca loko kiel Germanio.
Sen subvencioj de ideologie motivita politiko, preskaŭ neniu investanto investus en ĉi tiun teknologion, ĉar tiaj instalaĵoj
ne povus konkuri sur la merkato sub konkurencaj kondiĉoj.
Ĉi tiuj kondiĉoj igas la produktitan elektron ĉiam pli neatingebla por konsumantoj.
Privataj individuoj perdos sian vivnivelon kaj entreprenoj ĉiam pli translokiĝos eksterlanden.
Ministro pri ekonomio Robert Habeck dirus: "En Germanio industrio ne estas insolventa, ĝi simple ĉesas produkti."
Konkludo
Ventenergio ĉiam estas prezentata al ni kiel formo de energio, kiu estas aparte ekologiema kaj klimata favora.
Tamen, kiel ni povas vidi, neniu el ĉi tiuj estas vera.
Aliflanke, ĝi estas nefidinda formo de energiproduktado kaj, krome, aparte multekosta por konsumantoj.
Sed kial oni ankoraŭ persistas pri ĝi, kaj kiu havas intereson pri ĝi?
Plausibla respondo al ĉi tiu demando povus esti la jena.
"Vi posedos nenion kaj estos feliĉa" estas frazo prenita el 2016-datita video de la Monda Ekonomia Forumo
(WEF), kiu resumas eseon de la dana politikistino Ida Auken.
Ida Auken estas membro de la programo Junaj Tutmondaj Gvidantoj de la Monda Ekonomia Forumo.
Tio estus ideala por la WEF kaj por tiuj malantaŭ ĝi.
Ĉio, kion iu ajn bezonas, estas ricevata kiel servo.
Unuflanke, ĉi tiu servo estus bona komerco, sed aliflanke, ĉiuj fariĝus tute travideblaj civitanoj.
Por atingi tion, ekzistantaj strukturoj en la ekonomio kaj socio devus unue esti malkonstruitaj, kaj
necesus plano por plenumi tion sen rezisto de la loĝantaro.
Eblas, ke ĉiuj varoj povus fariĝi pli multekostaj, tiel ke la loĝantaro ne plu povus kovri siajn
vivkostojn kaj devus eluzi ĉiujn siajn ŝparaĵojn.
Energiaj kostoj estas enkalkulitaj en la prezo de plej multaj varoj, ĉar ili estas necesaj por la produktado de tiuj varoj.
La prezo de elektro tiel estus levilo, kiun oni povus uzi por altigi la prezon de varoj.
La nukleaj centraloj estis fermitaj, kaj pro sankcioj kontraŭ Rusio ni ne plu ricevas malmultekostan naturan gason.
Sekve, la plej malmultekostaj opcioj por generi elektran energion malaperis.
Aŭ estas multe da elektro disponebla el ventenergio kaj la prezo en la elektrinterŝanĝejo proksimiĝas al
nulo, aŭ ne estas sufiĉe da vento kaj oni devas aĉeti elektron eksterlande je altaj prezoj.
Tio altigas la prezon de elektro kaj tiel la prezon de la produktitaj varoj.
Longtempe kompanioj ne povus supervivi en tia medio.
Ili aŭ tute ĉesas produkti, aŭ elmigradas.
Kio restas estas loĝantaro kun altaj senlaborecaj indicoj, kiu pro altaj energikostoj ne plu povas kovri siajn elspezojn.
La WEF kaj ĝiaj subtenantoj tiam estus atingintaj sian celon.
Populacio, kiu estas je la kompato de la elitoj kaj volonte submetiĝas.