در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۳، قانون الزامات منطقه انرژی بادی در جمهوری فدرال آلمان لازم‌الاجرا شد.
با این قانون، دولت فدرال ایالت‌ها را ملزم می‌کند تا پایان سال ۲۰۳۲، درصد مشخصی از مساحت زمین خود را برای انرژی بادی تعیین کنند.
برای شهر-ایالت‌های برلین، هامبورگ و برمن، این نسبت ۰٫۵ درصد از مساحت است.
برای سایر کشورها، بین ۱.۸ درصد و ۲.۲ درصد.
تنها در بایرن، این رقم برای توربین‌های بادی حدود ۱۲۷۰ کیلومتر مربع می‌شود.
منطقه‌ای به نصف اندازه زارلند.
برای دستیابی به این هدف، دولت فدرال قانون فدرال حفاظت از طبیعت را اصلاح کرد تا حتی مناطق
حفاظت‌شدهٔ چشم‌انداز نیز اکنون قابل استفاده باشند.
انرژی باد منبعی تقریباً تمام‌نشدنی از انرژی است که پتانسیل آن در حال حاضر تنها به‌صورت پراکنده مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.
این‌گونه است که همیشه توسط حامیان گذار انرژی توصیف می‌شود.
البته هدف همچنین مبارزه با مسئله بسیار مورد بحث تغییرات اقلیمی است، زیرا این فناوری هیچ‌گونه انتشار CO2 نخواهد داشت.
همان‌طور که اغلب پیش می‌آید، تنها نتیجهٔ نهایی در نظر گرفته می‌شود یا به‌گونه‌ای رسانه‌ای ارائه می‌شود
که تأثیرگذار باشد، اما هزینه‌ای که برای دستیابی به آن باید صرف شود، در نظر گرفته نمی‌شود.
این عمدتاً بر حوزه‌های زیر تأثیر می‌گذارد.
۱. تأثیر زیست‌محیطی
اصطلاح «سیاست محیط زیست» در حدود سال ۱۹۷۰ ابداع شد و به تمام تلاش‌های سیاسی برای حفظ
پایه‌های طبیعی زندگی انسان و طبیعت اشاره دارد.
گفته می‌شود توربین‌های بادی نیز برای حفاظت از محیط زیست نصب می‌شوند.
اما آیا آنها واقعاً برای محیط زیست نعمت هستند؟
۱الف) جنگل‌زدایی
در گذشته، بزرگ‌ترین دشمنان جنگل خشکسالی، طوفان‌ها و سوسک‌های پوست درخت بودند.
اما اکنون توربین‌های بادی نیز باید در این رقم گنجانده شوند.
برای مثال، در جنگل راین‌هاردس‌والد در ایالت هسن، ممکن است ۲۹ هکتار از جنگل با درختانی تا ۱۹۵ سال قدمت
برای نصب ۱۸ توربین بادی برنامه‌ریزی‌شده پاکسازی شود.
پس از آن، جنگل دیگر نمی‌تواند به‌عنوان جنگل مورد استفاده قرار گیرد، بلکه به‌عنوان یک
تأسیسات صنعتی با ارتباطات درختی به‌کار می‌رود.
راه‌های عریض بریده‌شده در جنگل، لبه‌های بیشتری ایجاد می‌کنند.
درختانی که در چنین مکان‌هایی رشد می‌کنند ممکن است بمیرد زیرا در معرض باد و خشکسالی بسیار بیشتری قرار
دارند، که باعث می‌شود این فضاهای باز بیشتر گسترش یابند.
اگرچه پس از ساخت توربین‌های بادی بخش‌هایی از این منطقه دوباره جنگل‌کاری خواهد شد، اما بازگرداندن یک کف جنگل
سالم و غنی از هیوموس توسط طبیعت دهه‌ها طول خواهد کشید.
۱ ب) مصرف منابع
برای ساخت یک توربین بادی، نه تنها دکل و روتور لازم هستند، بلکه یک شبکه جاده‌ای توسعه‌یافته برای حمل قطعات توربین نیز ضروری است.
برای اطمینان از پایداری کل سازه، آن نیز به یک پایهٔ محکم نیاز دارد.
ما می‌توانیم در پروژه مزرعه بادی آلتدورفر والد ببینیم که برای این کار چه چیزی لازم است.
سی و نه توربین بادی به ارتفاع ۲۸۵ متر در اینجا نصب خواهند شد.
این سازه‌ها بیش از پنج برابر یک برج کلیسای معمولی ارتفاع دارند.
این به پی‌ای به حجم ۱۵۰۰ متر مکعب نیاز دارد.
در مورد جنگل آلزدورف، در مجموع ۵۸۵۰۰ متر مکعب بتن برای ۳۹ توربین بادی مورد نیاز خواهد بود.
برای تحویل این بتن، میکسرهای سیار بتن با ظرفیت ۷٫۵ متر مکعب باید در مجموع ۱۵٬۶۰۰ سفر انجام دهند.
علاوه بر این، برای تحویل شن جهت توسعهٔ این مسیر ۲۷ کیلومتری، بیش از ۴۵٬۰۰۰ سفر توسط کامیون‌های شن‌کش لازم خواهد بود.
۱ج) تغییرات در پوشش گیاهی و جانوری
هزاران خفاش و پرنده هر سال قربانی توربین‌های بادی می‌شوند.
طبق برآوردها، تنها در آلمان سالانه بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ خفاش وجود دارد که به همین دلیل برخی
گونه‌های خفاش در معرض خطر انقراض قرار دارند.
خطره برای حیوانات تنها به این واقعیت محدود نمی‌شود که آنها به تیغه‌های روتور برخورد می‌کنند.
کاهش فشار پشت پره‌های روتور باعث پارگی ریه‌ها و اندام‌های داخلی حیوانات می‌شود.
در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۷ انجام شد، مرکز هوافضای آلمان با استفاده از محاسبات مدل‌سازی تعیین کرد که سالانه
تقریباً ۱۲۰۰ میلیارد حشره قربانی توربین‌های بادی می‌شوند.
این تقریباً معادل ۳ میلیارد حشره در روز است.
بقایای حشرات پرنده روی تیغه‌های روتور نیز به افزایش تلفات در راندمان توربین کمک می‌کنند.
این نه تنها تهدیدی برای جمعیت حیوانات است، بلکه برای چشم‌انداز نیز هست.
در برخی مناطق، درختان روی شیب‌ها قطع می‌شوند که در نتیجه خطر فرسایش خاک و رانش زمین افزایش می‌یابد.
۱ د) سایت‌های آلوده
توربین‌های بادی در حال حاضر برای عمر مفید ۲۰ سال طراحی شده‌اند.
پس از آن، کل سیستم باید از هم باز شده و دور ریخته شود.
با این حال، بسیار قابل تردید است که آیا پی‌های بتنی در هر مورد واقعاً برداشته خواهند شد یا خیر.
به دلیل سموم و مواد مرکبی که در آن‌ها وجود دارد، هنوز مفهومی برای بازیافت بال‌ها وجود
ندارد، به همین دلیل این پسماند خطرناک باید دفع شود.
فقط تیغه‌های روتور سالانه ۲۰٬۰۰۰ تن ضایعات تولید می‌کنند. و این روند رو به افزایش است.
نتیجه‌گیری موقت
حزب سبز زمانی برای حفاظت از محیط زیست تأسیس شد.
در این میان، با این حال، آن‌ها بیشتر به نقطه‌ای رسیده‌اند که محیط زیست را نابود می‌کنند.
در حالی که پروژه‌های ساخت‌وساز به‌دلیل حضور یک سوسک متوقف شده بودند، قانون حفاظت از طبیعت حتی برای توربین‌های بادی
اصلاح شد، به‌گونه‌ای که بسیاری از گونه‌های پرندگان مانند قوکان دیگر توسط انرژی بادی در معرض خطر تلقی نمی‌شوند.
بر اساس یک نظر حقوقی که به سفارش اتحادیهٔ حفاظت از طبیعت و تنوع زیستی (NABU) تهیه شده است، این اقدام حتی قوانین قابل
اجرا اتحادیهٔ اروپا در زمینهٔ حفاظت از گونه‌ها را نقض کرده است.
علاوه بر این، اگر این فناوری تنها برای چنین مدت کوتاهی طراحی شده باشد و سپس موادی را به جا بگذارد که
دفع آن‌ها هنوز مشخص نشده است، از نظر منابع بهینه نیست.
اکنون به اهداف ایدئولوژیک بیش از حفاظت از محیط زیست توجه می‌شود.
۲. تغییرات اقلیمی
در حال حاضر، آلمان به تنهایی ۳۲٬۰۰۰ توربین بادی در حال بهره‌برداری دارد.
این امر منجر به کاهش ۱۳ درصدی میانگین سرعت باد در طول ۲۰ سال گذشته شده است، همان‌طور که توسط دانشگاه اوسنابروک تعیین شده است.
این بدون عواقب نخواهد بود.
۲الف) تغییر در گردش هوا
ایالات متحده ۲.۵ برابر آلمان انرژی بادی تولید می‌کند.
این مداخلات جدی می‌توانند جریان‌های هوایی را که از خط استوا به سمت قطب شمال حرکت می‌کنند به‌طور چشمگیری کاهش دهند
که منجر به پایین آمدن جریان جتی در عرض‌های جنوبی می‌شود.
این می‌تواند منجر به نازک شدن لایه‌های هوایی بالای قطب شمال شود که در نتیجه بازتاب کمتر و
در نتیجه گرم شدن این منطقه را به همراه دارد.
۲ب) خشکاندن خاک
تعاملات بین توربین‌های بادی و لایه‌های هوا تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر جریان‌های گرما و رطوبت بین سطح زمین و جو دارند.
جریان هوا در مقابل توربین‌های بادی کند شده و در پشت آن‌ها به صورت گرداب درمی‌آید.
در هر مزرعه بادی بزرگ، رطوبت از جو حذف می‌شود، به‌ویژه در تابستان، و زمین نیز به‌طور اضافی گرم می‌شود.
یک مطالعه اخیر از چین پیامدهای ویرانگر مزرعه‌های بادی بر محیط اطرافشان را نشان می‌دهد.
این مطالعه تأثیر یک مزرعه بادی چینی در مرز با مغولستان را بررسی کرد.
مشخص شد که رطوبت خاک سالانه ۴٫۱٪ کاهش یافته است.
مکانیزم‌های پیچیده هنوز به‌طور کامل درک نشده‌اند، اما مسلم است که مزرعه‌های بادی در واقع باعث
خشک شدن خاکی می‌شوند که روی آن ساخته شده‌اند.
در بدترین حالت، می‌تواند به خشکسالی و فرسایش خاک منجر شود که می‌تواند به محیط اطراف گسترده‌تر نیز سرایت کند.
نتیجه‌گیری موقت
استفاده از انرژی باد برای مقابله با تغییرات اقلیمی که گفته می‌شود ناشی از CO2 است، ترویج می‌شود.
خشک شدن خاک به‌ویژه به شکلی چشمگیر و با تصاویر آخرالزمانی به‌عنوان پیامد تغییرات اقلیمی به ما نشان داده می‌شود.
با این حال، مطالعات اخیر نشان می‌دهد که توربین‌های بادی به‌ویژه می‌توانند به خشکسالی منجر شوند.
۳. آسیب به سلامتی
توربین‌های بادی می‌توانند باعث انواع مشکلات سلامتی مانند دشواری در تمرکز، اضطراب، سردرد و اختلالات خواب شوند.
خطرات عمدتاً از صدای زیرآستانه‌ای و سایه‌های پرتاب‌شده ناشی می‌شوند.
با این حال، یخ در زمستان نیز خطرناک است.
۳الف) یخ
در شرایط نامساعد جوی، ممکن است یخ بر روی پره‌های روتور تشکیل شود.
سپس حتی خطر جانی هم وجود دارد.
تیغه‌های روتور می‌توانند تکه‌های یخ را به فواصل طولانی پرتاب کنند.
۳ب) فروصدا
فراصوت صدایی است که فرکانس آن پایین‌تر از محدوده شنوایی انسان، یعنی پایین‌تر از ۱۶ هرتز، قرار دارد.
برخی از افرادی که در نزدیکی توربین‌های بادی زندگی می‌کنند، علائمی مانند خستگی، افسردگی یا حتی تهوع دریایی را گزارش می‌کنند.
جراح قلب کریستیان فریدریش فاخ به‌عنوان رئیس گروه کاری فراصوت در بیمارستان دانشگاه
ماینتس، این پدیده را به‌صورت علمی بررسی کرده است.
به گفتهٔ او، این زمانی رخ می‌دهد که تیغهٔ روتور در امتداد دکل حرکت می‌کند، هوا را فشرده کرده و تکان‌های کوتاه و تند ایجاد می‌کند.
اینفراسوند در فضای باز نیز سرعت می‌گیرد.
به عنوان نویز درک می‌شود، اما پالسی نیست.
تکانه‌هایی که در اینجا رخ می‌دهند، می‌توانند به‌صورت فیزیکی نیز احساس شوند.
این قابل مقایسه است با بازدیدکننده‌ای که در مقابل بلندگوهای باس در یک کنسرت راک ایستاده و می‌تواند صدا را به‌صورت فیزیکی حس کند.
با این حال، پالس‌های تولیدشده توسط توربین بادی بسیار قدرتمندتر هستند.
3c) سایهٔ افتاده
وقتی خورشید می‌تابد، عملکرد توربین‌های بادی سایه‌ای متحرک ایجاد می‌کند که می‌تواند برای افراد تحت تأثیر
ناراحتی قابل‌توجهی از جمله مشکلات تمرکز، اضطراب، سردرد و اختلالات خواب به همراه داشته باشد.
سایه‌ای که روتور ایجاد می‌کند برای بسیاری از افراد ناخوشایند است، زیرا باعث نوسانات دوره‌ای در روشنایی می‌شود.
طبق گروه کاری فدرال/ایالتی کنترل انتشار، هنگام تأیید توربین‌های بادی باید اطمینان حاصل شود که مدت زمان سایهٔ نظری ممکن یک
خانه از ۳۰ ساعت در سال تقویمی یا ۳۰ دقیقه در روز تجاوز نکند.
در صورت لزوم، باید از فناوری سوئیچینگ استفاده شود تا اطمینان حاصل شود که مدت زمان واقعی سایه‌افکنی به هشت
ساعت در هر سال تقویمی و سی دقیقه در هر روز محدود باشد.
اگر خانه‌ای در معرض سایه‌های افتاده چندین توربین بادی قرار گیرد، این مقادیر برای همه توربین‌ها به‌طور جمعی اعمال می‌شوند.
نتیجه‌گیری موقت
برای شهروندان عادی، اصل آلوده‌کننده هزینه را می‌پردازد همیشه اعمال می‌شود.
آیا این موضوع نباید در مورد اپراتورهای توربین بادی نیز صدق کند؟
این به این دلیل است که اگر ثابت شود چنین تأسیسی برای جمعیت مشکلات سلامتی ایجاد می‌کند، باید تعطیل شود، صرف‌نظر از اینکه
آیا به تعداد مشخصی ساعت قرارگیری در معرض آن رسیده باشد یا خیر.
این سؤال را مطرح می‌کند که چرا این گیاهان در وهلهٔ اول تأیید شده‌اند.
۴. گذار انرژی در حال غیرقابل پرداخت شدن است
4a) عملکرد واقعی توربین‌های بادی
اپراتورها نرخ‌های بهره‌برداری از مزرعه‌های بادی خود را مانند یک راز دولتی محافظت می‌کنند.
روزنامه نوئه‌ تسورخر تسایتونگ ۱۸٬۰۰۰ توربین بادی در آلمان را بررسی کرد – با نتایجی تکان‌دهنده.
تقریباً یک‌چهارم نیروگاه‌های مورد بررسی حتی به ضریب ظرفیت ۲۰٪ هم نرسیدند.
تنها ۱۵٪ از کارخانه‌ها نرخ بهره‌برداری بیش از ۳۰٪ داشتند.
تقریباً همه‌ی این‌ها در نزدیکی ساحل قرار دارند.
4b) مصرف‌کنندگان هزینهٔ خسارت را می‌پردازند
در پایان ژانویه ۲۰۲۴، چهار اپراتور شبکه برق صورتحساب هزینه برق بادی و خورشیدی را ارائه کردند.
گسترش نیروگاه‌های بادی و خورشیدی به این معناست که در دوره‌های بادهای شدید یا نور خورشید قوی، برق بیشتری از نیاز تولید می‌شود.
قیمت برق در بورس سپس به سمت صفر یا حتی منفی حرکت می‌کند، به این معنی که برای خرید باید مبلغ اضافی پرداخت شود.
با این حال، اپراتورهای توربین بادی تعرفه تضمینی ۷٫۳۵ پنس به ازای هر کیلووات‌ساعت دریافت می‌کنند.
اپراتورهای نیروگاه خورشیدی حتی ۱۱ تا ۱۳ پنس به ازای هر کیلووات‌ساعت پرداخت می‌کنند.
به‌طور فزاینده‌ای، حتی زمانی که تولید باد بیش از حد باشد، توربین‌ها باید خاموش شوند تا
از ورود برق بیش از حد به سیستم جلوگیری شود.
اما حتی وقتی کارخانه متوقف است، پول همچنان جریان دارد، گویی اپراتورها برق تولید کرده‌اند.
این هزینه در سال ۲۰۲۲ حدود یک میلیارد یورو برای مصرف‌کنندگان تمام شد، بدون آنکه چیزی در ازای آن دریافت کنند.
4c) هزینه‌های گسترش شبکه
بیشتر مزرعه‌های بادی به دلیل شرایط بادی در شمال آلمان واقع شده‌اند.
با این حال، برای رساندن برق به سایت‌های صنعتی در بایرن و بادن-وورتمبرگ، شبکه برق نیز باید گسترش یابد.
انتظار می‌رود توسعه ضروری خطوط ولتاژ بالا تا سال ۲۰۴۵، ۳۰۰ میلیارد یورو هزینه داشته باشد و ۱۵۰ میلیارد یورو دیگر
نیز برای شبکه‌های توزیع در شهرها و شهرک‌ها مورد نیاز است.
قانون EEG سال ۲۰۲۳ به منظور ترویج گسترش نیروگاه‌های بادی در منطقه جنوبی با باد کم، ضریب اصلاحی
۵۰٪ تا ۶۰٪ را برای این منطقه در نظر گرفته است.
این بدان معناست که یارانه‌های بیشتری برای انرژی بادی در نظر گرفته خواهد شد، زیرا توربین‌های بادی با یارانه‌های
موجود در جنوب آلمان به‌صورت اقتصادی قابل بهره‌برداری نیستند.
نتیجه‌گیری موقت
مزرعه‌های بادی برای مکانی تجاری مانند آلمان کارآمد نیستند.
بدون یارانه‌های سیاست‌گذاری‌های ایدئولوژیک، به سختی می‌توان یافت که سرمایه‌گذاری در این فناوری صورت گیرد، زیرا چنین
نیروگاه‌هایی قادر به رقابت در شرایط رقابتی بازار نخواهند بود.
این شرایط برق تولیدی را برای مصرف‌کنندگان هرچه بیشتر گران می‌کند.
افراد حقیقی سطح زندگی خود را از دست خواهند داد و کسب‌وکارها به طور فزاینده‌ای به خارج از کشور نقل مکان خواهند کرد.
وزیر اقتصاد، رابرت هابک، می‌گوید: «در آلمان، صنعت ورشکسته نیست، فقط تولید را متوقف می‌کند.»
نتیجه‌گیری
انرژی بادی همواره به عنوان شکلی از انرژی که به‌ویژه دوستدار محیط زیست و سازگار با اقلیم است، به ما معرفی می‌شود.
با این حال، همان‌طور که می‌بینیم، هیچ‌یک از این دو درست نیست.
از سوی دیگر، این شکل تولید انرژی غیرقابل‌اعتماد است و علاوه بر این، برای مصرف‌کنندگان به‌ویژه گران است.
اما چرا هنوز به دنبال آن هستند و چه کسی در آن ذی‌نفع است؟
یک پاسخ محتمل به این سؤال می‌تواند به شرح زیر باشد.
«شما هیچ‌چیز را مالک نخواهید بود و خوشحال خواهید بود» جمله‌ای است که از ویدیوی سال ۲۰۱۶ مجمع جهانی اقتصاد (WEF) گرفته شده و
خلاصه‌ای از مقاله‌ای از سیاست‌مدار دانمارکی، ایدا آوکن، است.
ایدای آوکن عضو برنامه رهبران جوان جهانی مجمع جهانی اقتصاد است.
این برای مجمع جهانی اقتصاد و کسانی که پشت آن هستند ایده‌آل خواهد بود.
هر آنچه هر کسی نیاز دارد، به‌صورت یک خدمت دریافت می‌شود.
از یک سو، این سرویس کسب‌وکار خوبی خواهد بود، اما از سوی دیگر، همه به شهروندانی کاملاً شفاف تبدیل خواهند شد.
برای دستیابی به این هدف، ابتدا باید ساختارهای موجود در اقتصاد و جامعه از هم گسیخته شوند و برای
انجام این کار بدون مقاومت مردم، به یک طرح نیاز است.
قابل تصور است که قیمت همه کالاها افزایش یابد، به‌طوری‌که مردم دیگر نتوانند هزینه‌های زندگی خود را تأمین
کنند و مجبور شوند تمام پس‌اندازهای خود را مصرف کنند.
هزینه‌های انرژی در قیمت اکثر کالاها لحاظ می‌شود زیرا برای تولید آن‌ها ضروری است.
بنابراین قیمت برق اهرمی خواهد بود که می‌توان از آن برای افزایش قیمت کالاها استفاده کرد.
نیروگاه‌های هسته‌ای تعطیل شده‌اند و به دلیل تحریم‌ها علیه روسیه، دیگر گاز طبیعی ارزان دریافت نمی‌کنیم.
بنابراین، ارزان‌ترین گزینه‌ها برای تولید برق از بین رفته‌اند.
یا برق زیادی از انرژی بادی در دسترس است و قیمت در بورس برق به صفر نزدیک می‌شود، یا باد کافی نیست
و برق باید با قیمت‌های بالا از خارج خریداری شود.
این امر قیمت برق را افزایش می‌دهد و در نتیجه قیمت کالاهای تولیدی را بالا می‌برد.
در درازمدت، شرکت‌ها قادر به بقا در چنین محیطی نخواهند بود.
آنها یا تولید را به‌طور کامل متوقف می‌کنند یا مهاجرت می‌کنند.
آنچه باقی مانده جمعیتی با نرخ بالای بیکاری است که به دلیل هزینه‌های بالای انرژی دیگر قادر به تأمین مخارج زندگی نیست.
در آن صورت، مجمع جهانی اقتصاد و حامیانش به هدف خود دست یافته بودند.
جمعیتی که در رحم نخبگان است و داوطلبانه تسلیم می‌شود.