Më 1 shkurt 2023, në Federatën e Gjermanisë hyri në fuqi Ligji për Kërkesat e Zonave të Energjisë së Erës.
Me këtë ligj, qeveria federale i detyron shtetet të caktojnë një përqindje të caktuar të sipërfaqes së tyre
tokësore për energjinë e erës deri në fund të vitit 2032.
Për qytet-shtetet e Berlinit, Hamburgut dhe Bremenit, përqindja është 0,5 për qind e sipërfaqes.
Për vendet e tjera, midis 1,8 për qind dhe 2,2 për qind.
Vetëm në Bavari, kjo arrin rreth 1,270 kilometra katrorë për turbinat e erës.
një zonë me gjysmën e sipërfaqes së Saarlandit.
Për të arritur këtë qëllim, Qeveria Federale ndryshoi Ligjin Federal për Mbrojtjen e Natyrës në mënyrë që tani
të mund të përdoren edhe zonat e mbrojtjes së peizazhit.
Energjia e erës është një burim pothuajse i pakufishëm energjie, potenciali i të cilit
aktualisht po shfrytëzohet vetëm në fragmente.
Kështu përshkruhet gjithmonë nga mbështetësit e tranzicionit energjetik.
Sigurisht, qëllimi është gjithashtu të luftojmë çështjen shumë të diskutuar të ndryshimit të klimës, pasi
kjo teknologji nuk do të prodhonte asnjë emetim CO2.
Siç ndodh shpesh, merret parasysh vetëm rezultati përfundimtar ose prezantohet në mënyrë efektive për
mediat, por jo sa duhet shpenzuar për ta arritur atë.
Kjo kryesisht ndikon në fushat e mëposhtme.
1. Ndikimi mjedisor
Termi "politika mjedisore" u krijua rreth vitit 1970 dhe i referohet të gjitha përpjekjeve politike për të
ruajtur bazat natyrore të jetës njerëzore dhe të natyrës.
Turbinat e erës gjithashtu thuhet se po ndërtohen për të mbrojtur mjedisin.
Por a janë vërtet një bekim për mjedisin?
1a) Shkurtoja e pyjeve
Në të kaluarën, armiqtë më të mëdhenj të pyllit ishin thatësira, stuhitë dhe buburrecat e lëvores.
Por tani turbinat e erës duhet gjithashtu të përfshihen në këtë figurë.
Për shembull, në pyllin Reinhardswald në Hesen, 29 hektarë pyll me pemë deri në 195 vjeç mund të
pastrosen për 18 turbinat e planifikuara të erës.
Më pas, pylli nuk mund të përdoret më si pyll, por si një impiant industrial me lidhje pemësh.
Korridorët e mëdhenj të prerë në pyll krijojnë më shumë skaje.
Pemët që rriten në vende të tilla mund të vdesin sepse janë shumë më të ekspozuara ndaj erës dhe
thatësirës, gjë që bën që këto hapje të përhapen më tej.
Edhe pse disa pjesë të zonës do të rimbillen me pyje pasi të jenë ndërtuar turbinat e erës, do të duhen shumë
dekada që natyra të rivendosë një shtresë të shëndetshme të tokës së pyllit, të pasur me humus.
1 b) Konsumimi i burimeve
Për të ndërtuar një turbinë ere, jo vetëm që nevojiten shtylla dhe rotor, por edhe një rrjet rrugor i
zhvilluar mirë për transportimin e komponentëve të turbinës.
Për të siguruar që e gjithë struktura të mbetet e qëndrueshme, ajo gjithashtu ka nevojë për një themel të fortë.
Ne mund të shohim se çfarë nevojitet për këtë në projektin e parkut eolian Altdorfer Wald.
Nëntëdhjetë e nëntë turbinat e erës me lartësi 285 metra do të ngrihen këtu.
Këto struktura janë më shumë se pesë herë më të larta se një kumbanore mesatare kishtare.
Kjo kërkon një themel me vëllim prej 1,500 metrash kubikë.
Në rastin e Pyllit Altdorf, do të nevojiten gjithsej 58,500 metra kub betoni për 39 turbinat e erës.
Për të dorëzuar këtë beton, përzierësit mobilë të betonit me kapacitet 7.5 metra kub duhet të bëjnë gjithsej 15,600 udhëtime.
Për më tepër, do të nevojiten mbi 45,000 udhëtime me kamionë për zhavorr për të dorëzuar zhavorrin
për zgjatjen e segmentit rrugor prej 27 kilometrash.
1c) Ndryshimet në florë dhe faunë
Mijëra lakuriqë nate dhe zogj bien viktima të turbinave të erës çdo vit.
Sipas vlerësimeve, vetëm në Gjermani ka më shumë se rreth 200,000 lakuriqë të natës në vit, prandaj disa lloje
lakuriqësh të natës janë tashmë të kërcënuara me zhdukje.
Rreziku për kafshët nuk qëndron vetëm në faktin që ato fluturojnë drejt fletëve të rotorit.
Rënia e presionit pas fletëve të rotorit bën që mushkëritë dhe organet e brendshme të kafshëve të shpërthejnë.
Në një studim të kryer në vitin 2017, Qendra Gjermane e Aeronautikës përdori llogaritje modelesh për
të përcaktuar se rreth 1,200 miliard insekte bien viktima të turbinave të erës çdo vit.
Kjo është rreth 3 miliardë insekte në ditë.
Mbetjet e insekteve fluturues në fletët e rotorit gjithashtu kontribuojnë në humbje më të mëdha të efikasitetit të turbinës.
Kjo nuk është vetëm një kërcënim për popullatat e kafshëve, por edhe për peizazhin.
Në disa vende, pemët po priten në pjerrësi, gjë që më pas rrit rrezikun e erozionit të tokës dhe rrëshqitjeve të dheut.
1 d) Vendet e kontaminuara
Turbinat e erës aktualisht janë projektuar për një jetëgjatësi shërbimi prej 20 vjetësh.
Pas kësaj, i gjithë sistemi do të duhej të çmontohej dhe të asgjësohej.
Megjithatë, është shumë e dyshimtë nëse themelet prej betoni do të hiqen vërtet në çdo rast.
Për shkak të toksinave dhe materialeve kompozite që përmbajnë, ende nuk ekziston asnjë koncept për riciklimin e
krahëve, prandaj ky mbeturinë problematik duhet të asgjësohet.
Vetëm fletët e rotorit prodhojnë 20,000 tonë mbeturina në vit. Dhe tendenca është në rritje.
Përfundim i përkohshëm
Partia e Gjelbër u themelua dikur për të mbrojtur mjedisin.
Ndërkohë, megjithatë, ata më tepër kanë arritur në pikën e shkatërrimit të mjedisit.
Ndërsa projektet e ndërtimit u ndaluan për shkak të pranisë së një buburre, Ligji për Mbrojtjen e Natyrës u ndryshua madje edhe
për turbinat e erës, në mënyrë që shumë specie zogjsh, si stërvukët, të mos
konsiderohen më të rrezikuara nga energjia e erës.
Sipas një mendimi ligjor të porositur nga Unioni për Ruajtjen e Natyrës dhe Biodiversitetit (NABU), kjo madje
shkelte ligjin e zbatueshëm të BE-së për mbrojtjen e specieve.
Për më tepër, kjo teknologji nuk është efikase me burimet nëse është projektuar vetëm për një periudhë kaq të
shkurtër dhe më pas lë pas materiale për të cilat ende nuk është sqaruar mënyra e asgjësimit.
Qëllimet ideologjike tani i kushtohet më shumë vëmendje sesa mbrojtja e mjedisit.
2. Ndryshimet klimatike
Vetëm Gjermania aktualisht ka 32,000 turbinë ere në funksion.
Kjo ka çuar në një reduktim prej 13% të shpejtësisë mesatare të erës gjatë 20 viteve të fundit, sipas Universitetit të Osnabrück.
Kjo nuk do të jetë pa pasoja.
2a) Ndryshuar qarkullimin e ajrit
Shtetet e Bashkuara prodhojnë 2,5 herë më shumë energji nga era sesa Gjermania.
Këto ndërhyrje serioze mund të reduktojnë në mënyrë dramatike rrjedhën e ajrit që vjen nga ekuatori drejt Polit
të Veriut, gjë që do të rezultonte në uljen e rrjedhës së ajrit në lartësi të mëdha në gjerësitë jugore.
Kjo mund të çojë në hollimin e shtresave të ajrit mbi Polin e Veriut, duke rezultuar në më
pak reflektim dhe kështu ngrohjen e rajonit.
2b) Tharja e tokës
Ndërveprimet midis turbinave të erës dhe shtresave të ajrit kanë një ndikim vendimtar në rrjedhjet e
nxehtësisë dhe të lagështisë midis sipërfaqes dhe atmosferës.
Rrjedha e ajrit ngadalësohet përpara turbinave të erës dhe përthyhet pas tyre.
Në çdo fermë të madhe erës, lagështia hiqet kështu nga atmosfera, veçanërisht në verë, dhe toka ngrohet më tej.
Një studim i fundit nga Kina tregon pasojat shkatërruese që kanë fermat e erës në mjedisin e tyre.
Studimi shqyrtoi ndikimin e një ferme erësore kineze në kufirin me Mongolinë.
U gjet se lagështia e tokës u reduktua me 4.1% në vit.
Mekanizmat e ndërlikuar ende nuk janë kuptuar plotësisht, por është e sigurt që fermat e erës në të vërtetë
çojnë në tharjen e tokës mbi të cilën janë ndërtuar.
Në rastin më të keq, mund të çojë në thatësira dhe erozion të tokës, të cilat
gjithashtu mund të përhapen në periferi më të gjerë.
Përfundim i përkohshëm
Përdorimi i energjisë së erës po promovohet për të kundërshtuar ndryshimet klimatike që dyshohet se shkaktohen nga CO2.
Tharja e tokës, veçanërisht, na paraqitet në një mënyrë goditëse dhe me imazhe apokaliptike si pasojë e ndryshimeve klimatike.
Megjithatë, studimet e fundit tregojnë se turbinat e erës në veçanti mund të çojnë në thatësirë.
3. Dëmtimi i shëndetit
Turbinat e erës mund të shkaktojnë një sërë problemesh shëndetësore, si vështirësi në përqendrim,
nervozizëm, dhimbje koke dhe çrregullime të gjumit.
Rreziqet kryesisht vijnë nga infratingulli dhe hijet e hedhura.
Megjithatë, akulli gjithashtu paraqet një rrezik në dimër.
3a) Akulli
Në kushte të pafavorshme moti, mund të formohet akull mbi fletët e rotorit.
Atëherë ka edhe një rrezik për jetën.
Fletët e rotorit mund të hedhin copa akulli në distanca të gjata.
3b) Infratingull
Infratingulli është tingull me frekuencë nën diapazonin e dëgjimit të njeriut, dmth nën 16 hertz.
Disa njerëz që jetojnë pranë turbinave të erës raportojnë simptoma të tilla si lodhje,
depresion ose madje edhe marramendje detare.
Kirurgu i zemrës Christian Friedrich Fahl ka hetuar shkencërisht këtë fenomen si kreu i grupit të punës
për infratinguj në Spitalin Universitar të Mainzit.
Sipas tij, kjo ndodh kur fleta e rotorit lëviz përgjatë mastit, duke kompresuar ajrin dhe
duke krijuar impulse të shkurtra e të pjerrëta.
Infratingulli gjithashtu fiton shpejtësi në natyrë të hapur.
Perceptohet si zhurmë, por nuk pulson.
Impulset që ndodhin këtu mund të ndihen edhe fizikisht.
Është e krahasueshme me një vizitor që qëndron përpara altoparlantëve të basit në një koncert
rock dhe mund të perceptojë fizikisht tingullin.
Megjithatë, pulset e gjeneruara nga një turbinë ere janë shumë më të fuqishme.
3c) Hijë e hedhur
Kur dielli shkëlqen, funksionimi i turbinave të erës shkakton një hije lëvizëse, e cila gjithashtu mund të shkaktojë pakënaqësi
të konsiderueshme tek të prekurit, si probleme me përqendrimin, nervozizëm, dhimbje koke dhe çrregullime të gjumit.
Hija që hedh rotorri është e pakëndshme për shumë njerëz, pasi shkakton luhatje periodike në ndriçim.
Sipas Grupit Federal/Shtetëror të Punës për Kontrollin e Emetimeve, gjatë miratimit të turbinave të erës duhet të sigurohet
që kohëzgjatja teorikisht e mundshme e hijes mbi një shtëpi të mos tejkalojë 30 orë në vit kalendarik ose 30 minuta në ditë.
Kur është e nevojshme, duhet të përdoret teknologjia e ndërrimit për të siguruar që kohëzgjatja aktuale e hedhjes së hijes
të kufizohet në 8 orë në vit kalendarik dhe 30 minuta në ditë.
Nëse një shtëpi ekspozohet ndaj hijeve të hedhura nga disa turbinë ere, vlerat zbatohen për të gjitha turbinat së bashku.
Përfundim i përkohshëm
Për qytetarët e zakonshëm, parimi "ndotësi paguan" gjithmonë zbatohet.
A nuk duhet të zbatohet kjo edhe për operatorët e turbinave të erës?
Kjo është sepse nëse provohet që një objekt i tillë shkakton probleme shëndetësore në mesin e popullsisë, ai
do të duhet të mbyllet, pavarësisht nëse është arritur apo jo numri i caktuar i orëve të ekspozimit.
Kjo ngre pyetjen pse këto bimë janë miratuar në radhë të parë.
4. Tranzicioni energjetik po bëhet i papërballueshëm
4a) Performanca aktuale e turbinave të erës
Operatorët ruajnë shkallët e shfrytëzimit të fermave të tyre të erës si një sekret shtetëror.
Gazeta Neue Zürcher Zeitung shqyrtoi 18,000 turbinat e erës në Gjermani – me rezultate që të bëjnë të menduar.
Gati një e katërta e impianteve të shqyrtuara nuk arritën as një faktor kapaciteti prej 20%.
Vetëm 15% e impianteve kishin një shkallë përdorimi të vlerësuar më shumë se 30%.
Gati të gjitha këto ndodhen pranë bregdetit.
4b) Konsumatorët paguajnë për humbjen
Në fund të janarit 2024, katër operatorët e rrjetit elektrik prezantuan faturën për atë
se sa na kushton energjia e erës dhe diellit.
Zgjerimi i impianteve të energjisë së erës dhe diellit do të thotë se kur ka erëra të forta ose rreze dielli
intensive, prodhohet më shumë elektricitet sesa nevojitet.
Çmimet e energjisë elektrike në bursë pastaj bien drejt zeros ose madje në territor negativ, që do të
thotë se për blerjen duhet të paguhen para shtesë.
Megjithatë, operatorët e turbinave të erës marrin një tarifë të garantuar për furnizim prej 7,35 pensash për kilovat-orë.
Operatorët e impianteve diellore madje paguajnë 11 deri në 13 peni për kilovat-orë.
Gjithnjë e më shumë, edhe kur prodhimi i erës është i tepërt, turbinat duhet të fikën për të
parandaluar që shumë energji elektrike të hyjë në sistem.
Por edhe kur impianti ndalon, paratë vazhdojnë të rrjedhin sikur operatorët të kishin prodhuar energjinë elektrike.
Kjo i kushtoi konsumatorët rreth një miliard euro në vitin 2022, pa marrë asgjë në këmbim.
4c) Kostot e zgjerimit të rrjetit
Shumica e fermave të erës ndodhen në veri të Gjermanisë për shkak të kushteve të erës.
Megjithatë, për të sjellë energjinë elektrike në vendet industriale në Bavari dhe Baden-Württemberg,
rrjeti elektrik duhet gjithashtu të zgjerohet.
Zgjerimi i nevojshëm i linjave me tension të lartë pritet të kushtojë 300 miliardë euro deri në vitin 2045,
me 150 miliardë euro të tjera të nevojshme për rrjetet e shpërndarjes në qytete dhe fshatra.
Për të nxitur zgjerimin e fermave eolike në rajonin jugor me erë të ulët, Ligji EEG 2023 parashikon një
faktor korrigjimi prej 50% deri në 60% për këtë rajon.
Kjo do të thotë se do të ofrohen subvencione të mëtejshme për energjinë e erës, sepse turbinat e erës nuk
mund të operohen në mënyrë ekonomike në jug të Gjermanisë me subvencionet që ekzistojnë tashmë.
Përfundim i përkohshëm
Fermat e erës nuk janë efikase për një vendndodhje biznesi si Gjermania.
Pa subvencione nga politika e orientuar ideologjikisht, thuajse asnjë investitor nuk do të investonte në këtë
teknologji, pasi impiantet e tilla nuk do të ishin në gjendje të konkurruan në treg në kushte konkurruese.
Këto kushte po e bëjnë energjinë elektrike të prodhuar gjithnjë e më të papërballueshme për konsumatorët.
Personat privatë do të humbin nivelin e tyre të jetesës dhe bizneset do të zhvendosen gjithnjë e më shumë jashtë vendit.
Ministri i Ekonomisë Robert Habeck do të thoshte: "Në Gjermani, industria nuk është e falimentuar, thjesht ndalon së prodhuari."
Përfundim
Energjia e erës na paraqitet gjithmonë si një formë energjie veçanërisht miqësore me mjedisin dhe klimën.
Megjithatë, siç mund ta shohim, asnjëra prej tyre nuk është e vërtetë.
Nga ana tjetër, është një formë e paqëndrueshme e prodhimit të energjisë dhe, për më
tepër, veçanërisht e shtrenjtë për konsumatorët.
Por pse po ndiqet ende, dhe kush ka interes në të?
Një përgjigje e besueshme për këtë pyetje mund të jetë e mëposhtmja.
"Nuk do të zotëroni asgjë dhe do të jeni të lumtur" është një fjali e marrë nga një video e vitit 2016 e
Forumit Ekonomik Botëror (WEF) që përmbledh një ese të politikanes daneze Ida Auken.
Ida Auken është anëtare e programit Young Global Leaders të Forumit Ekonomik Botëror.
Kjo do të ishte ideale për WEF-in dhe për ata që qëndrojnë pas tij.
Çdo gjë që dikush ka nevojë merret si një shërbim.
Nga njëra anë, ky shërbim do të ishte një biznes i mirë, por nga ana tjetër, të gjithë do
të bëheshin qytetarë plotësisht transparentë.
Për të arritur këtë, strukturat ekzistuese në ekonomi dhe shoqëri do të duhej së pari të shpërbëheshin, dhe do të nevojitej
një plan për ta realizuar këtë pa rezistencë nga popullsia.
Është e mundur që të gjitha mallrat të bëhen më të shtrenjta, kështu që popullsia nuk do të ishte më në
gjendje të mbulonte shpenzimet e jetesës dhe do të duhej të shfrytëzonte të gjitha kursimet e saj.
Kostot e energjisë përfshihen në çmimin e shumicës së mallrave sepse janë të nevojshme për prodhimin e tyre.
Çmimi i energjisë elektrike do të ishte kështu një levë që mund të përdorej për të rritur çmimin e mallrave.
Termocentralet bërthamore janë mbyllur, dhe për shkak të sanksioneve kundër Rusisë, ne nuk marrim më gaz natyror të lirë.
Për pasojë, opsionet më të lira për prodhimin e energjisë elektrike kanë zhdukur.
Ose ka shumë energji elektrike të disponueshme nga energjia e erës dhe çmimi në bursën e energjisë po afron me
zero, ose nuk ka erë të mjaftueshme dhe energjia elektrike duhet të blihet nga jashtë me çmime të larta.
Kjo rrit çmimin e energjisë elektrike dhe, rrjedhimisht, çmimin e mallrave të prodhuara.
Në afat të gjatë, kompanitë nuk do të ishin në gjendje të mbijetonin në një mjedis të tillë.
Ata ose ndalojnë prodhimin plotësisht, ose emigrojnë.
Ajo që mbetet është një popullsi me norma të larta papunësie, e cila nuk është më në gjendje të përballojë shpenzimet
e përditshme për shkak të kostove të larta të energjisë.
WEF-i dhe mbështetësit e tij do të kishin arritur atëherë qëllimin e tyre.
Një popullsi që është në mëshirën e elitave dhe i nënshtrohet me dëshirë.