דעם 1טן פֿעברואַר 2023, איז דער געזעץ וועגן די געביט־פֿאָדערונגען פֿאַר ווינט־ענערגיע אַרײַן אין
קראַפֿט אין דער פֿעדעראַלער רעפּובליק פֿון דײַטשלאַנד.
מיט דעם געזעץ פֿאָרדערט די פֿעדעראַלע רעגירונג די שטאַטן צו באַשטימען אַ באַשטימטן פּראָצענט פֿון זייער
לאַנד־פֿלאַך פֿאַר ווינט־ענערגיע ביזן סוף פֿון 2032.
פֿאַר די שטאָט־שטאַטן בערלין, האַמבורג און ברעמען איז דער פּראָפּאָרציע 0.5 פּראָצענט פֿון דער שטח.
פֿאַר די אַנדערע לענדער, צווישן 1.8 פּראָצענט און 2.2 פּראָצענט.
אין באַוואַריע אַליין באַטראָגט דאָס בערך 1,270 קוואַדראַט־קילאָמעטער פֿאַר ווינט־טורבינעס.
אַ געגנט האַלב אַזוי גרויס ווי זאַרלאַנד.
צו דערגרייכן דעם ציל האָט די פֿעדעראַלע רעגירונג געענדערט דעם פֿעדעראַלן נאַטור־שוץ־געזעץ, אַזוי אַז
אפילו לאַנדשאַפֿט־שוץ־געביטן קענען איצט ווערן גענוצט.
ווינט־ענערגיע איז אַ כּמעט אומאויסשעפּלעכער ענערגיע־מקור, וועמענס פּאָטענציאַל ווערט דערווייַל בלויז אין שטיקלעך אויסגענוצט.
אַזוי ווערט עס שטענדיק באַשריבן דורך די שטיצער פֿון דער ענערגיע־איבערגאַנג.
פֿאַרשטייט זיך, דער ציל איז אויך צו באַקעמפֿן דעם פֿיל־דיסקוטירטן ענין פֿון קלימאַט־ענדערונג, ווײַל די דאָזיקע
טעכנאָלאָגיע וואָלט נישט פּראָדוצירט קיין CO2־עמיסיעס.
ווי עס פּאַסירט אַזוי אָפֿט, ווערט בלויז דער לעצטער רעזולטאַט באַטראַכט אָדער אויף אַ מעדיע־עפעקטיוון אופֿן
פאָרגעשטעלט, אָבער נישט וואָס מען מוז אויסגעבן צו דערגרייכן עס.
דאָס באַטרעפֿט בעיקר די פֿאָלגנדיקע געביטן.
1. סביבה־השפּעה
דער טערמין "סביבה־פּאָליטיק" איז אַרומגעשאַפֿן געוואָרן אַרום 1970 און באַצייכנט אַלע פּאָליטישע פּרוּוון צו
באַשיצן די נאַטירלעכע יסודות פֿון מענטשלעכן לעבן און נאַטור.
די ווינט־טורבינעס ווערן אויך לויטן באַריכט אויפגעשטעלט צו באַשיצן די סביבה.
אָבער צי זענען זיי טאַקע אַ ברכה פֿאַר דער סבֿיבֿה?
1a) אָפּהאַקונג פֿון וועלדער
אין דער פאַרגאַנגענהייט זענען די גרעסטע פיינט פֿון דעם וואַלד געווען טריקעניש, שטורמען און באַרק־ביטלען.
אָבער איצט מוזן די ווינט־טורבינעס אויך אַרײַנגערעכנט ווערן אין דער צאָל.
למשל, אין רײַנהאַרדסוואַלד־וואַלד אין העסע, קען מען אויסרייסן 29 העקטאַרן וואַלד מיט ביימער ביז
195 יאָר אַלט, פֿאַר 18 געפּלאַנטע ווינט־טורבינעס.
נאָך דעם קען דער וואַלד מער נישט ווערן גענוצט ווי אַ וואַלד, נאָר ווי אַ אינדוסטריעלע אַנלאַגע מיט בוים־פֿאַרבינדונגען.
די גרויסע שפּאַלטן וואָס זענען אַרײַנגעשניטן אין דעם וואַלד שאַפֿן מער גרעניצן.
ביימער וואָס וואַקסן אין אַזעלכע ערטער קענען שטאַרבן, ווײַל זיי זענען פיל מער אויסגעזעצט צו ווינט און טריקעניש, וואָס
גורם אַז אַזעלכע אָפּגעהאַקטע שטחים זיך ווײַטער פֿאַרשפּרייטן.
כאָטש טיילן פֿון דער געגנט וועלן נאָך דער בויערונג פֿון די ווינט־טורבינעס ווידער באַוואַלדיקט ווערן, וועט
עס נעמען פילע דעקאַדעס ביז די נאַטור וועט צוריקשטעלן אַ געזונטן וואַלד־באָדן רײַך אין הומוס.
1 ב) רעסורס־פֿאַרברויך
צו בויען אַ ווינט־טורבינע, דאַרף מען נישט נאָר דעם מאַסט און דעם ראָטאָר, נאָר אויך אַ גוט־אַנטוויקלטע
וועג־נעץ צו טראַנספּאָרטירן די טורבינע־קאָמפּאָנענטן.
כדי צו פֿאַרזיכערן אַז די גאַנצע סטרוקטור בלײַבט שטאַביל, דאַרף זי אויך אַ שטאַרק יסוד.
מיר קענען זען וואָס דאַרף מען פֿאַר דעם בײַם פּרויעקט פֿון דער ווינט־פֿאַרם "אַלטדאָרפֿער וואַלד".
דרײַסיק און נײַן ווינט־טורבינעס מיט אַ הייך פֿון 285 מעטער זאָלן דאָ אויפֿגעשטעלט ווערן.
די סטרוקטורן זענען מער ווי פינף מאָל העכער ווי אַ דורכשניטלעכער קירכע־טורעם.
דאָס פֿאָדערט אַ פֿונדאַמענט פֿון 1,500 קובישע מעטער.
אין פאַל פֿון דעם אַלטדאָרפֿער וואַלד וועלן 39 ווינט־טורבינעס דאַרפֿן אַ גאַנץ פֿון 58,500 קובישע מעטער קאָנקריט.
כּדי צו צושטעלן דעם בעטאָן, מוזן מאָבילע בעטאָן־מיקסערס מיט אַ קאַפּאַציטעט פֿון 7.5
קובישע מעטער מאַכן אין סך־הכּל 15,600 פֿאָרן.
דערצו וועלן מער ווי 45,000 פֿאָרן מיט גראַוול־לאָסטאויטאָס זײַן נייטיק, כּדי צו צושטעלן דעם גראַוול פֿאַר
דער פֿאַרלענגערונג פֿונעם 27־קילאָמעטערדיקן וועג־שטרעק.
1c) ענדערונגען אין פלאָרע און פֿאַונע
טויזנטער פֿלעדערמויזן און פֿייגל ווערן יעדן יאָר קרבן פֿון ווינט־טורבינעס.
לויט אָפּשאַצונגען, זענען אין דײַטשלאַנד אַליין יעדן יאָר מער ווי בערך 200,000 פֿלעדערמויזן, און דערפֿאַר זענען עטלעכע
פֿלעדערמויז־אַרטן שוין אונטער דער סכנה פֿון אויסשטאַרבונג.
די סכנה פֿאַר די חיות ליגט נישט נאָר אין דעם פאקט אַז זיי פֿליען אין די ראָטאָר־בלאַטן.
דער דרוק־פֿאַל הינטער די ראָטאָר־בלאַטן גורם אַז די לונגען און אינערלעכע אָרגאַנען פֿון די חיות פּלאַצן.
אין אַ שטודיע, דורכגעפֿירט אין 2017, האָט דער דײַטשער לופט־און־ראַקעט־צענטער גענוצט
מאָדעל־רעכענונגען צו באַשטימען אַז בערך 1,200 ביליאָן אינסעקטן ווערן קרבן פֿון ווינט־טורבינעס יעדן יאָר.
דאָס איז בערך דריי ביליאָן אינסעקטן פּער טאָג.
די רעשטן פֿון פֿליִענדיקע אינסעקטן אויף די ראָטאָר־בלאַטן טראָגן אויך בײַ צו העכערע
פֿאַרלוסטן אין דער עפֿעקטיווקייט פֿון דער טורבינע.
דאָס איז נישט נאָר אַ סכנה פֿאַר די חיה־פּאָפּולאַציעס, נאָר אויך פֿאַר דער לאַנדשאַפֿט.
אין עטלעכע ערטער ווערן ביימער אויף שיפוען אָפּגעהאַקט, וואָס דערנאָך פֿאַרגרעסערט די ריזיקע פֿון ערד־עראָזיע און ערדפֿאַלן.
1 ד) פאַרפּעסטיקטע ערטער
ווינט־טורבינעס זענען דערווייַל דיזיינירט פֿאַר אַ דינסט־לעבן פֿון 20 יאָר.
נאָך דעם וואָלט מען געמוזט דעם גאַנצן סיסטעם אויסנעמען און אָפּוואָרפֿן.
אָבער עס איז זייער צווייפֿלדיק צי די קאָנקרעטע יסודות טאַקע וועלן ווערן אַרויסגענומען אין יעדן פאַל.
צוליב די טאַקסינען און די קאָמפּאָזיט־מאַטעריאַלן וואָס זיי אַנטהאַלטן, איז נאָך נישטאָ קיין קאָנצעפּט
פֿאַר ריסייקלירן די פֿליגלען, און דערפֿאַר מוז מען זיך פֿון דעם געפֿערלעכן אָפּפֿאַל באַזייַטיקן.
די ראָטאָר־בלאַדן אַליין פּראָדוצירן יעדן יאָר 20,000 טאָנען אָפּפֿאַל. און דער טרענד איז אויפֿגייענדיק.
צווישנצײַטיקער אויספֿיר
די גרינע פּאַרטיי איז אמאָל געגרינדעט געוואָרן צו באַשיצן די סביבה.
אין דער צײַט האָבן זיי אָבער שוין דערגרייכט דעם פּונקט צו פֿאַרניכטן די סביבה.
ווען בויע־פּראָיעקטן זענען אָפּגעשטעלט געוואָרן צוליב דער אָנוועזנהייט פֿון אַ ביטל, איז אפילו דער נאַטור־שוץ־געזעץ פֿאַר
ווינט־טורבינעס געענדערט געוואָרן, אַזוי אַז פילע פויגל־אַרטן, ווי למשל שטאָרקן, ווערן ניט
מער באַטראַכט ווי אין סכנה דורך ווינט־קראַפֿט.
לויט אַ לעגאַלער מיינונג, באַשטעלט דורך דער פֿאַרבאַנד פֿאַר נאַטור און ביאָדיווערסיטעט־קאָנסערוואַציע (NABU), האָט דאָס אפילו
געבראָכן די אָנווענדלעכע אייראפעישע געזעצן וועגן ספּעציע־שוץ.
דערצו איז די טעכנאָלאָגיע נישט רעסורסן־עפעקטיוו, אויב זי איז בלויז דיזיינירט פֿאַר אַזאַ קורצער צײַט און דערנאָך לאָזט זי
הינטער מאַטעריאַלן, וועמענס באַזייַטיקונג נאָך נישט איז קלאָר.
אידעאָלאָגישע צילן קריגן איצט מער אויפמערקזאַמקייט ווי סביבה־שוץ.
2. קלימאַטישע ענדערונגען
דײַטשלאַנד אַליין האָט דערווײַל 32,000 ווינט־טורבינעס אין אָפּעראַציע.
דאָס האָט געפֿירט צו אַ 13% רעדוקציע אין דער דורכשניטלעכער ווינטגיכקייט איבער די לעצטע 20
יאָר, לויט דער אוניווערסיטעט פֿון אָסנאַבריק.
דאָס וועט נישט זײַן אָן קאָנסעקווענצן.
2a) געענדערטע לופט־צירקולאציע
די פארייניקטע שטאַטן פּראָדוצירן 2.5 מאָל מער ווינט־ענערגיע ווי דייטשלאנד.
די ערנסטע אינטערווענציעס קענען דראַמאַטיש רעדוצירן די לופטשטראמען וואָס פליסן פֿון דער עקוואַטאָר צום צפון־פּאָל, וואָס וואָלט
געפֿירן צו אַ נידערונג פֿון דער דזשעט־שטראם אין דרום־ברייטן.
דאָס קען פֿירן צו אַ פֿאַרדאַננערן די לופֿטשיכטן איבער דעם צפֿון־פּאָלע, וואָס פֿירט צו ווייניקער
אָפּשפּיגלונג און דערמיט צו דער וואַרעמונג פֿון דער געגנט.
2ב) באָדן־אויסטריקענונג
די אינטעראַקשאַנז צווישן ווינט־טורבינעס און לופטשיכטן האָבן אַ באַשטימענדיקן השפּעה אויף די היץ־ און פֿײַכטקייט־פֿליסן
צווישן דער ערד־אויבערפֿלאַך און דער אַטמאָספֿערע.
דער לופטשטראם ווערט פארלאנגזאמעט פארן די ווינטטורבינעס און דרייט זיך הינטער זיי.
בײַ יעדן גרויסן ווינט־פֿאַרם ווערט אַזוי פֿײַכטקייט פֿון דער אַטמאָספֿער אַרויסגענומען, בפרט
אין זומער, און דער באָדן ווערט נאָך מער געהייצט.
אַ לעצטע שטודיע פֿון כינע ווייזט די חורבןדיקע קאָנסעקווענצן וואָס ווינט־פֿאַרמעס האָבן אויף זייער סביבה.
די שטודיע האָט אונטערזוכט די ווירקונג פֿון אַ כינעזישן ווינט־פֿאַרם אויפֿן גרענעץ מיט מאָנגאָליע.
עס איז געפֿונען געוואָרן אַז די באָדן־פֿײַכטקייט איז יעדן יאָר פֿאַרמינערט געוואָרן בײַ 4.1%.
די קאָמפּליצירטע מעכאַניזמען זענען נאָך נישט גאָר פֿאַרשטאַנען, אָבער עס איז זיכער אַז ווינט־פֿאַרמעס טאַקע פֿירן צו
דער טרוקעניקונג פֿון דער ערד אויף וועלכער זיי זענען געבויט.
אין דער ערגסטער פאַל קען דאָס פֿירן צו טריקענישן און ערד־עראָזיע, וואָס קען זיך אויך אויסברייטן צו דער ווייטערער פּעריפעריע.
צווישנצײַטיקער אויספֿיר
די נוצן פֿון ווינט־ענערגיע ווערט פּראָמאָווירט, כדי צו קעגנווירקן דעם קלימאַט־ענדערונג,
וואָס לויט זאָגן איז פֿאַראורזאַכט דורך CO2.
דער אויסטריקענונג פֿון דער ערד ווערט אונדז בײַזונדערס אויפֿגעוויזן אויף אַ אויפֿפֿאַלענדיקן אופֿן און מיט
אַפּאָקאַליפּטישע בילדער ווי אַ תּוצאה פֿון קלימאַט־ענדערונג.
אָבער לעצטע שטודיעס ווײַזן אַז ווינט־טורבינעס בפרט קענען פֿירן צו טריקעניש.
3. שאָדן צום געזונט
ווינט־טורבינעס קענען גורם זײַן צו אַ פֿאַרשיידנקייט פֿון געזונט־פּראָבלעמען, אַזױ ווי שוועריקייטן מיט
קאָנצענטראַציע, נערוועזקייט, קאָפּווייטיק און שלאָף־שטערונגען.
די סכנות קומען בעיקר פֿון אינפֿראַ־קלאַנג און געוואָרפֿענע שאָטנס.
אָבער אײַז שטעלט אויך אַ סכּנה אין ווינטער.
3a) אײַז
אין אומגליקלעכע וועטער־באַדינגונגען קען אײַז זיך פאָרמירן אויף די ראָטאָר־בלאַטן.
דאַן איז אפילו אַ סכּנה פֿאַרן לעבן.
די ראָטאָר־בלאַטן קענען אַרויסוואַרפֿן שטיקלעך אײַז איבער לאַנגע דיסטאַנצן.
3ב) אינפֿראַ־קלאַנג
אינפֿראַסאַונד איז קלאַנג, וועמענס פֿרעקווענץ איז אונטער דער מענטשלעכער הער־גרענעץ, דאָס הייסט אונטער 16 הערץ.
עטלעכע מענטשן וואָס וווינען נאָענט צו ווינט־טורבינעס באַריכטן סימפּטאָמען ווי מידקייט, דיפּרעסיע אָדער אפילו ים־קראַנקייט.
דער האַרץ־כירורג קריסטיאַן פרידריך פֿאַל האָט וויסנשאַפֿטלעך אויסגעפֿאָרשט דעם פֿענאָמען ווי דער הויפּט פֿון דער אַרבעטסגרופּע
פֿאַר אונטער־קלאַנג אין דער אוניווערסיטעט־שפּיטאָל פֿון מײַנץ.
לויט אים, דאָס פּאַסירט ווען דער ראָטאָר־בלאַט לויפֿט לענגס דעם מאַסט, דריקנדיק די לופט און שאַפֿנדיק קורצע, שטייעריקע אימפּולסן.
אינפֿראַסאַונד נעמט אויך גיכקייט אין דער גרויסער פֿרײַער נאַטור.
עס ווערט באַטראַכט ווי ראַש, אָבער עס איז נישט פּולסירנדיק.
די אימפּולסן וואָס דאָ פּאַסירן, קען מען אויך פיזיש פילן.
עס איז פֿאַרגלײַכבאַר צו אַ באַזוכער וואָס שטייט פֿאַר די באַס־שפּיקערס בײַ אַ
ראָק־קאָנצערט און קען פֿיזיש דערפֿילן דעם קלאַנג.
אָבער די פּולסן וואָס אַ ווינט־טורבינע גענערירט, זענען פיל מער שטאַרק.
3c) אַראָפּ־שאָטן
ווען די זון שײַנט, פֿירט די אָפּעראַציע פֿון ווינט־טורבינעס צו אַ באַוועגלעכן שאָטן, וואָס קען אויך גורם זײַן צו באַטײַטנדיק
אומבאַקוועמליכקייט בײַ די באַטראָפֿענע, אַזױ ווי קאָנצענטראַציע־פּראָבלעמען,
נערוועזקייט, קאָפּווייטיק און שלאָף־שטערונגען.
דער שאָטן וואָס דער ראָטאָר וואַרפֿט איז אומאנגענעם פֿאַר פילע מענטשן, ווײַל ער גורם
צו צײַטווייליקע פֿלוקטואַציעס אין ליכטיקייט.
לויט דער פֿעדעראַלער/שטאַטלעכער אַרבעטסגרופּע פֿאַר עמיסיע־קאָנטראָל, ווען מען באַשטעטיקט ווינט־טורבינעס, מוז מען
זיכער מאַכן אַז די טעאָרעטיש מעגלעכע שאָטן־דויער פֿון אַ הויז זאָל נישט איבערשטײַגן 30 שעה
פּער קאַלענדאַר־יאָר אָדער 30 מינוט פּער טאָג.
וווּ נייטיק, מוז מען ניצן שאַלט־טעכנאָלאָגיע, כּדי צו פֿאַרזיכערן אַז די פֿאַקטישע דויער פֿון שאָטן־וואַרפֿונג איז
באַגרענעצט צו 8 שעה פּער קאַלענדאַר־יאָר און 30 מינוט פּער טאָג.
אויב אַ הויז איז אויסגעזעצט צו די געוואorfענע שאָטנס פֿון עטלעכע ווינט־טורבינעס, געלטן די ווערטן פֿאַר אַלע טורבינעס צוזאַמען.
צווישנצײַטיקער אויספֿיר
פֿאַר געוויינטלעכע בירגערס איז דער פּרינציפּ "דער פֿאַרפּעסטיקער באַצאָלט" שטענדיק גילטיק.
זאָל דאָס נישט אויך געלטן פֿאַר ווינט־טורבינע אָפּעראַטאָרן?
אויב אַזאַ אַן אָנלייגן ווערט באַוויזן אַז עס פֿאַראורזאַכט געזונט־פּראָבלעמען בײַ דער באַפעלקערונג, מוז מען עס
שליסן, אומאָפּהענגיק פֿון צי אַ באַשטימטע צאָל שעה פֿון אויסגעזעצטקייט איז דערגרייכט געוואָרן אָדער נישט.
דאָס ברענגט די פֿראַגע, פֿאַר וואָס די פֿלאַנצן זענען בכלל באַשטעטיקט געוואָרן.
4. דער ענערגיע־איבערגאַנג ווערט אומבאַצאָלבאַר
4a) פאַקטישע אויספֿירונג פֿון ווינט־טורבינעס
אָפּעראַטאָרן באַוואַכן די אויסנוצונג־ראַטעס פֿון זייערע ווינט־פֿאַרמעס ווי אַ שטאַט־סוד.
די צײַטונג "נויע ציריךער צײַטונג" האָט אונטערזוכט 18,000 ווינט־טורבינעס אין דײַטשלאַנד – מיט ערנסטע רעזולטאַטן.
כמעט אַ פֿערטל פֿון די אונטערזוכטע קראַפֿטן האָבן אַפֿילו נישט דערגרייכט אַ קאַפּאַציטעט־פֿאַקטאָר פֿון 20%.
נאָר 15% פֿון די פֿאַבריקן האָבן געהאַט אַ געשאצטע אויסנוצונג־ראַטע פֿון מער ווי 30%.
כמעט אַלע פֿון זיי געפֿינען זיך נאָענט צום ברעג.
4ב) די קאָנסומערס באַצאָלן פֿאַר דעם פֿאַרלוסט
סוף יאַנואַר 2024, האָבן די פֿיר עלעקטריע־נעץ אָפּעראַטאָרן פּרעזענטירט די רעכענונג פֿאַר
וויפֿל עס קאָסט אונדז ווינט־ און זון־קראַפֿט.
די אויסברייטונג פֿון ווינט־ און זון־קראַפֿט־אַנלאַגעס מיינט אַז מער עלעקטריע ווערט פּראָדוצירט ווי עס איז נייטיק
אין צײַטן פֿון שטאַרקע ווינטן אָדער אינטענסיווער זונליכט.
די עלעקטריציטעט־פּרײַזן אויף דער בערזע פֿאַלן דאַן צו נול אָדער אפילו אין נעגאַטיווע טעריטאָריע, וואָס
מיינט אַז מען מוז צאָלן צוגעלייגטע געלט פֿאַר דעם קויפֿן.
טראָץ דעם, באַקומען די אָפּעראַטאָרן פֿון ווינט־טורבינעס אַ גאַראַנטירטן אײַנפֿיר־טאַריף פֿון 7.35 פּענס פּער קילאָוואַט־שעה.
זוננ־קראַפֿט־אַנלאַגע אָפּעראַטאָרן צאָלן אפילו 11 ביז 13 פּענס פּער קילאָוואַט־שעה.
אַלץ מער, אַפֿילו ווען די ווינט־פּראָדוקציע איז איבערמעסיק, מוז מען אָפּשטעלן די טורבינעס, כּדי צו
פֿאַרמײַדן אַז צו פֿיל עלעקטרע זאָל אַרײַנקומען אין דעם סיסטעם.
אָבער אפילו ווען די פאַבריק שטייט שטיל, פֿליסט דאָס געלט ווי אויב די אָפּעראַטאָרן האָבן געשאַפֿן די עלעקטריציטעט.
דאָס האָט קאָסטן די קאָנסומענטן אַרום איין מיליאַרד עוראָס אין 2022, אָן דעם וואָס זיי האָבן עפּעס צוריק באַקומען.
4c) קאָסטן פֿון גריד־פֿאַרברייטערונג
די מערסטע ווינט־פֿאַרמעס געפֿינען זיך אין צפֿון־דײַטשלאַנד צוליב די ווינט־באַדינגונגען.
אָבער, כדי צו ברענגען די עלעקטריציטעט צו די אינדוסטריעלע ערטער אין באַוואַריע און
באַדן־ווירטמבערג, מוז מען אויך דערווײַטערן די עלעקטרישע נעץ.
די נויטיקע אויסברייטערונג פֿון הויך־שפּאַנונג־ליניעס וועט, לויט די ערוואַרטונגען, קאָסטן 300 מיליאַרד אייראָ ביז
2045, און נאָך 150 מיליאַרד אייראָ וועט מען דאַרפֿן פֿאַר די פֿאַרטיילונגס־נעצן אין שטעטלעך און שטעט.
צו פֿאַרדערן די אויסברייטערונג פֿון ווינט־פֿאַרמעס אין דעם דרומדיקן ראַיאָן מיט שוואַכן ווינט, שטעלט
דער EEG געזעץ 2023 פֿאָר אַ קאָרעקציע־פֿאַקטאָר פֿון 50% ביז 60% פֿאַר דעם דאָזיקן ראַיאָן.
דאָס מיינט אַז ווײַטערדיקע סובסידיעס וועלן ווערן צוגעשטעלט פֿאַר ווינט־קראַפֿט, ווײַל ווינט־טורבינעס קענען
נישט ווערן עקאָנאָמיש אָפּערירט אין דרום־דײַטשלאַנד מיט די סובסידיעס וואָס שוין עקזיסטירן.
צווישנצײַטיקער אויספֿיר
ווינט־פֿאַרמעס זענען נישט עפעקטיוו פֿאַר אַ געשעפֿט־אָרט ווי דײַטשלאַנד.
אָן סובסידיעס פֿון אידעאָלאָגיש געטריבענע פּאָליטיק, וואָלט כּמעט קיין אינוועסטאָר נישט אינוועסטירט אין דער
טעכנאָלאָגיע, ווײַל אַזעלכע אַנלאַגעס וואָלטן נישט געקענט קאָנקורירן אויף דעם מאַרק אונטער קאָנקורענץ־באַדינגונגען.
די באַדינגונגען מאַכן די געשאַפֿן עלעקטריציטעט פֿאַר קאַנסומערס שטענדיק מער אומבאַצאָלבאַר.
פּריוואַטע מענטשן וועלן פאַרלירן זייער לעבנס־שטאַנדאַרד, און געשעפטן וועלן מער און מער אַריבערציִען זיך אין אויסלאַנד.
דער עקאָנאָמיע־מיניסטער ראָבערט האַבעק וואָלט געזאָגט: "אין דײַטשלאַנד איז די אינדוסטריע נישט
אינסאָלווענט, זי האַלט נאָר אויף צו פּראָדוצירן."
מסקנא
ווינט־ענערגיע ווערט אונדז שטענדיק פאָרגעשטעלט ווי אַ פאָרעם פֿון ענערגיע וואָס איז
באַזונדערס אומװעלט־פרייַנדלעך און קלימאַט־פרייַנדלעך.
אָבער, ווי מיר קענען זען, איז קיינער פֿון זיי נישט אמת.
אויף דער אַנדערער זײַט איז עס אַ אומצוטרויעבאַרע פאָרעם פֿון ענערגיע־פּראָדוקציע און,
דערצו, באַזונדערס טייַער פֿאַר די קאַנסומערס.
אָבער פֿאַרוואָס ווערט עס נאָך נאָכגעגאַנגען, און ווער האָט אַ אינטערעס דערין?
אַ מעגלעכע ענטפֿער אויף דער פֿראַגע קען זײַן דער פֿאָלגנדיקער.
"איר וועט גאָרנישט באַזיצן און זײַן גליקלעך" איז אַ זאַץ גענומען פֿון אַ ווידעא פֿון 2016 פֿון דער וועלט
עקאָנאָמישער פֿאָרום (WEF), וואָס פֿאַסערט אַ עסיי פֿון דער דענישער פּאָליטיקער אידה אָוקען.
אידה אָוקען איז אַ מיטגליד פֿון דער WEF'ס פּראָגראַם פֿאַר יונגע גלאָבאַלע פֿירער.
דאָס וואָלט געווען אידעאַל פֿאַר דער WEF און די וואָס שטייען הינטער איר.
אַלץ וואָס עמעצער דאַרף, ווערט באַקומען ווי אַ דינסט.
אויף דער איין זײַט וואָלט דער דינסט געווען אַ גוט געשעפֿט, אָבער אויף דער אַנדערער זײַט
וואָלטן אַלע מענטשן געוואָרן גאָר דורכזיכטיקע בירגער.
צו דערגרייכן דאָס, מוזן די איצטיקע סטרוקטורן אין דער עקאָנאָמיע און געזעלשאַפֿט ערשטנס ווערן אָפּגעבויט, און מען וואָלט געדאַרפֿט
אַ פּלאַן צו דורכפֿירן דאָס אָן קעגנשטעל פֿון דער באַפעלקערונג.
עס איז מעגלעך אַז אַלע סחורות וועלן ווערן טײַערער, אַזוי אַז די באַפעלקערונג וועט נישט מער קענען באַצאָלן אירע
לעבעדיקע אויסגאַבעס און וועט מוזן אויסנוצן אַלע אירע שפּאָרן.
ענערגיע־קאָסטן ווערן אַרײַנגערעכנט אין דעם פּרײַז פֿון רובֿ סחורות, ווײַל זיי זענען
נייטיק פֿאַר דער פּראָדוקציע פֿון יענע סחורות.
דער עלעקטריציטעט־פּרײַז וואָלט דעריבער געווען אַ העווער וואָס מע קען נוצן צו העכערן די פּרײַזן פֿון סחורות.
די נוקלעאַר־קראַפֿטווערק זענען אָפּגעשטעלט געוואָרן, און צוליב די סאַנקציעס קעגן
רוסלאַנד קריגן מיר ניט מער ביליקן נאַטירלעכן גאַז.
דעריבער זענען די ביליקסטע אָפּציעס צו פּראָדוצירן עלעקטריציטעט פֿאַרשוווּנדן.
אָדער איז פֿאַראַן אַ סך עלעקטריציטעט פֿון ווינט־קראַפֿט און דער פּרײַז אויפֿן עלעקטריציטעט־בײַט איז כּמעט נול,
אָדער עס בלאָזט נישט גענוג ווינט און מען מוז קויפֿן עלעקטריציטעט פֿון אויסלאַנד צו הויכע פּרײַזן.
דאָס העכערט דעם פּרײַז פֿון עלעקטריציטעט און דערפֿאַר דעם פּרײַז פֿון די פּראָדוצירטע סחורות.
אין דער לאַנגער צײַט וואָלטן פֿירמעס נישט געקענט איבערלעבן אין אַזאַ סביבה.
זיי אָדער האַלטן גאָר אויף די פּראָדוקציע, אָדער עמיגרירן.
וואָס בלײַבט איז אַ באַפעלקערונג מיט הויכע אַרבעטלאָזיקייט־ראַטעס, וואָס קען שוין נישט
צוזאַמענברענגען די ענדן צוליב די הויכע ענערגיע־קאָסטן.
דער וועלט־עקאָנאָמישער פֿאָרום און זײַנע שטיצער וואָלטן דעמאָלט דערגרייכט זייער ציל.
אַ באַפעלקערונג וואָס איז אין דער רחמנות פֿון די עליטעס און גיט זיך פֿרײַוויליק אונטער.