СГА нельга надаваць ніякай легітымнасці для захавання далейшых паўнамоцтваў або атрымання дадатковых паўнамоцтваў.
Гэта проста не даказана, хутчэй тут патрабуецца кропка. Стоп! І толькі калі ўсе памылкі будуць выпраўлены, мы
зможам гаварыць пра новыя пагадненні, і дакладна не раней.
Ну, ёсць яшчэ адзін важны момант, які варта памятаць, а менавіта, што такія папраўкі могуць быць вынесены на галасаванне толькі ў
тым выпадку, калі канчатковая версія для галасавання была пададзена Сусветнай асамблеі
аховы здароўя не менш чым за чатыры месяцы.
Такім чынам, гэта азначае, што гэта было б супраць іх уласных правілаў — як пазначана ў артыкуле 55(2) Санітарных правілаў
— гэта было б супраць іх уласных працэдурных правілаў САЗ, калі б яны хацелі прагаласаваць за гэта цяпер, у канцы мая.
Так, крытэрыі ацэнкі на першы погляд даволі простыя.
Найперш, як грамадзяне, мы павінны спытаць сябе: ці праводзілася наогул хоць якое-небудзь эфектыўнае пераасэнсаванне? Так ці не?
І па-другое, ці выконваліся афіцыйныя працэдурныя правілы СААЗ? Так ці не?
А таму што не, гэта азначае, што гэта не можа быць вынесена на галасаванне. Усё проста.
Але цяпер у вас ёсць асноўныя крытэрыі ацэнкі, якія таксама могуць дапамагчы вам у абмеркаваннях і дазволяць вам
сказаць: «Стоп, перш за ўсё, павінна адбыцца праверка».
І па-другое, павінны выконвацца ўласныя правілы СААЗ.
І трэцяе, згодна са сваімі ўласнымі мэтамі, СААЗ зусім не мае паўнамоцтваў наносіць шкоду.
Вялікі дзякуй, Урс Ханс, за арганізацыю ўсяго сёння, 20 красавіка 2024 года.
Мэта — разам дамагчыся пераацэнкі.
Мы можам дасягнуць гэтага толькі праз адукацыю, палітычны ціск і добрую інфармацыю.
Прывітанне, Стэфан. І таму мы ўсе сёння тут.
Для мяне вялікі гонар мець магчымасць выступіць перад вамі тут на тэму СААЗ.
І я хацеў бы выказаць сваю шчырую падзяку ўсім вам за тое, што вы прыйшлі сюды сёння.
Выдатна. Так, на жаль, гэтае пытанне СААЗ — вельмі падрабязная і шырокая тэма.
Таму мне ласкава далі 40 хвілін.
Тут будуецца сапраўдны, па-сапраўднаму новы космас.
Сапраўды новы рэжым здароўя.
І каб зразумець усё гэта ў кантэксце, трэба ведаць, што адбылося дагэтуль.
А потым трэба зразумець агульны кантэкст, каб не заблытацца ў дэталях, якіх вельмі шмат.
Мы ведаем, што гаворка ідзе пра два дагаворы СААЗ, і яны поўныя прапанаваных паправак і далейшых прапанаваных паправак.
І я спрабую запэўніць вас у гэтым пытанні.
Гэта мая праца. Але, вядома, гэта нельга зрабіць за 40 хвілін.
Я проста зраблю ўсё магчымае. Давайце пачнём коратка.
Спачатку мы павінны спытаць сябе, наколькі далёка мы тут, у Швейцарыі, прасунуліся ў прымірэнні з мінулым.
6 красавіка ў Берне адбылася вельмі добрая канферэнцыя на гэтую тэму.
Я магу толькі спаслацца на шматлікія выдатныя тлумачэнні там.
Я таксама там гаварыў пераважна пра гэта.
Мы ніколі не павінны забываць, што з юрыдычнага пункту гледжання, з пункту гледжання людзей, зацікаўленых бакоў, у гісторыі
Швейцарыі, і, я б сказаў, у гісторыі любой дэмакратычнай краіны, ніколі не было такіх маштабных абмежаванняў на
ўсе асноўныя правы, якія замацаваны ў нашых канстытуцыях.
І так цяжка для кожнага чалавека.
Тут гаворка ідзе пра абавязак знаходзіцца дома, пазбаўленне волі, шкодныя меры, пастаяннае нашэнне масак, асабліва
дзецьмі на працягу некалькіх месяцаў. Схільненне да вакцынацыі.
Свабода рэлігіі і сумлення была сур'ёзна абмежаваная.
Я бачу тут царкоўнага саноўніка.
Я вельмі рады, што вы тут.
Вельмі цёплы прывітанне, епіскапе, мяркую.
Святарам і служыцелям забаранілі прымаць у свае цэрквы больш за пэўную мінімальную колькасць вернікаў. І гэта адбылося
менавіта на Вялікдзень. І доўжылася гэта тыднямі і месяцамі.
Гэта было вельмі сур'ёзнае ўмяшанне ва свабоду рэлігіі і сумлення.
І ў выніку ўвесь спіс нашых свабод на працягу доўгага часу сур'ёзна пацярпеў для значнай часткі насельніцтва.
І такім чынам, мы гаворым пра найвялікшае з магчымых парушэнняў фундаментальных правоў, якое калі-небудзь адбывалася ў Швейцарыі.
І гэта азначае, акрамя таго, найбольшае магчымае ўмяшанне ў эканоміку.
Калі прэзідэнт Швейцарскага нацыянальнага банка Томас Джордан яшчэ ў маі 2020 года падняў папярэджальны палец і сказаў: «Увага,
увага, мы вось-вось перавысім адзнаку ў 100 мільярдаў у падтрымцы тых, чыя бізнес-дзейнасць
абмежаваная», — тады мы таксама павінны ўлічваць гэты фактар.
А гэта значыць, што за такія маштабныя ўмяшанні дзяржава павінна несці перад сваімі грамадзянамі адказнасць.
І дагэтуль гэтага не адбылося, і мы павінны згадаць пра гэта, перш чым казаць пра новыя
законы, перш чым казаць пра новы пакт СААЗ.
У нас былі толькі апраўданні.
У нас было гэтае ПЛР-вымярэнне, пра якое ведалі з самага пачатку. Я памятаю легендарную панэльную дыскусію ў Аарау 14 жніўня, калі
прафесар Марсель Таннер, член рабочай групы Федэральнага савета па COVID-19 і прэзідэнт Швейцарскай акадэміі
навук, даў ясны і адназначны адказ на пытанне Самуэля Экерта:
«Так, ну, бачыце, ПЛР-тэст не дае клінічнага дыягназу». У гэтым і заключаецца сутнасць. Таму
няправільна казаць, што станоўчы тэст даказвае захворванне.
Мы ўсе гэта ведаем. Карацей кажучы, я хачу сказаць, што ўсе, каму трэба было ведаць, ведалі пра гэта як мінімум
з лета, а Федэральны савет павінен быў пра гэта ведаць.
Дарэчы, Федэральны суд таксама пацвердзіў гэта ў 2021 годзе ў гэтым рашэнні, з якім вы, напэўна, усе знаёмыя.
І тое, наколькі адвольнай, абсалютна абсурднай была ўся гэтая сістэма, было прадэманстравана ўсім у
нашай дыскусійнай праграме ARENA 7 студзеня 2022 года.
Тады Іньяцыа Касіс, які на той час быў прэзідэнтам Швейцарскай Канфедэрацыі і па адукацыі доктарам, сказаў: «Кожны,
хто памірае ў аўтамабільнай аварыі і тэст на каранавірус у якога станоўчы, — гэта смерць ад каранавіруса».
І тады вядучы паўзаў і зноў спытаў, і так, сказаў Касіс, «Так, гэта правільна, вось што зрабіла СААЗ са сваёй класіфікацыяй».
І ўсё гэта насамрэч прапаноўвалася СААЗ; гэта не з'явілася з ніадкуль, у тым ліку і класіфікацыя выпадкаў COVID-19.
А нашы СМІ і палітыкі заўсёды паведамлялі толькі аб абсалютных лічбах.
Чакалася, што ў сезон грыпу ў краіне з такой вялікай колькасцю людзей ва ўзросце старэйшым за 80 і 90 гадоў
памрэ крыху больш людзей з гэтай узроставай групы, але адносна пандэмія была незаўважнай.
Усё гэта прыводзіць да адмовы прымірыцца з мінулым.
І я запісаў тут тое, што лічу самай простай формулай, якую суды неаднаразова ўжывалі супраць мяне,
але якая таксама прымяняецца і да грамадства ў цэлым.
І я ўвесь час чую тое ж самае ад усіх сваіх калег і сяброў, якія кажуць мне: «Глядзі, у часы пандэміі
ўлады неабходна надзяліць большымі паўнамоцтвамі».
І пакуль улады прытрымліваюцца рэкамендацый СААЗ, мы не можам і не павінны іх ставіць пад сумнеў. Нешта ў такім духу.
Так, і гэтая адпраўная кропка ілюструе надзвычай важную ролю, якую Сусветная арганізацыя аховы здароўя адыгрывае,
калі абвяшчае становішча надзвычайнай сітуацыі з-за пандэміі.
Ужо ў мінулым.
Людзі адварочваюць твары, а суды адмаўляюцца ад свайго канстытуцыйнага абавязку па
пераглядзе і дазваляюць СААЗ рабіць па-свойму.
Так ужо было і ў мінулым.
Так, і таму дагэтуль не адбылося пераацэнкі гэтых самых сур'ёзных умяшанняў, якія калі-небудзь мелі месца.
І я хацеў бы адзначыць, што ў Швейцарыі ў нас вельмі маладая канстытуцыя.
Гэта нядаўна абноўленая канстытуцыя з 99-га года.
Вось чаму ён мае асаблівую дэмакратычную легітымнасць.
І калі ўлічыць Артыкул 2, якая мэта Канфедэрацыі?
Чаму Швейцарыя існуе з юрыдычнага пункту гледжання?
Тады вы ўбачыце, як вы таксама можаце прачытаць у матэрыялах пра новую Федэральную
канстытуцыю, што ёсць чатыры аднолькава важныя мэты.
Такім чынам, бяспека ў сферы Covid — гэта адно, а...
Затым абарона свабоды з доўгім спісам асноўных правоў на пачатку.
Абарона супольнасці, г.зн. адсутнасць падзелу супольнасці і абарона дабрабыту.
А цяпер вы можаце адгадаць: ці адна з гэтых мэт важнейшая за іншую?
Не, вучэнне сцвярджае, што ўся гісторыя цалкам раўназначная.
Нікому нельга дазваляць казаць, што бяспека заўсёды павінна быць прыярытэтнай перад усім іншым за кошт свабоды.
Гэта важныя прынцыпы для разумення адпраўной кропкі сітуацыі, у якой мы апынуліся.
І мы таксама павінны памятаць пра прынцып, што дзяржава існуе для сваіх грамадзян, а не наадварот.
І гэта было сказана больш за 2000 гадоў таму вядомым юрыстам і рымскім сенатарам Цыцэронам, які даволі проста і
лаканічна сцвярджаў, што дзяржава ў рымскім разуменні, «res publica», — гэта справа народа, «res populi».
А сёння мы жывём у час, калі нас прымушаюць верыць у адваротнае.
Ніхто не павінен дазваляць нам у гэта паверыць.
І нягледзячы на тое, як моцна нас будуць называць правымі экстрэмістамі.
Сказаць, што дзяржава існуе для народа, — гэта не праварадыкалізм.
Гэта само сабой зразумела. Добра.
І гэта азначае, што калі Федэральная рада, парламент, суды, кантоны і СМІ адмовяцца эфектыўна займацца гэтым
пытаннем, то нешта падобнае таму, што мы толькі што перажылі, можа зноў здарыцца ў любы момант.
І таму мы павінны спачатку засвоіць урокі.
Мы не павінны прасоўваць новы эпідэмічны закон, пагадненні аб пандэміі або падпарадкаванне ЕС, а хутчэй перагледзець сітуацыю.
Каб узмацніць ціск з мэтай правядзення гэтай пераацэнкі, я настойліва рэкамендую, а нават заклікаю вас падпісаць
ініцыятыву па пераацэнцы, калі вы яшчэ гэтага не зрабілі.
Калі ласка, абавязкова дайце сабе справаздачу. Дзякуй.
І я мог бы скончыць лекцыю тут, бо гэта ўсё кажа.
Дзяржава, якая дзейнічае без закона, не больш легітымная, чым банда разбойнікаў.
І я кажу пра гэта сваім дзецям, каб яны мелі прыкладнае ўяўленне пра тое, што думаць пра Федэральную раду і суды.
Ім давядзецца зноў усё даказваць, перш чым яны змогуць вярнуць маю даверу і даверу маёй сям'і. Добра.
Вельмі важна, і, на жаль, важна яшчэ з самага пачатку, каб мы коратка азірнуліся назад і памяталі, што
гэтая рэкамендацыя па ўколах мРНК не з'явілася з ніадкуль.
Гэта не было прыдумана самімі міністрамі аховы здароўя, а паходзіла ад СААЗ. І да нядаўняга часу ўсе гэтыя рэкамендацыі
ўсё яшчэ былі на галоўнай старонцы ў такой рэзкай яснасці.
Таксама ёсць дробны шрыфт, які вам трэба прачытаць, але там таксама гаворыцца, што вакцыны ад COVID-19
прайшлі строгія выпрабаванні. Строгія выпрабаванні.
Гэта адкрытая хлусня.
Гэта адкрытая дэзінфармацыя ад самой той міжнароднай арганізацыі, якая сцвярджае, што
з'яўляецца адзіным арбітрам паміж праўдай і хлуснёй.
Так. І вось яшчэ некалькі прыкладаў.
І таму ў ліпені 2022 года, на падставе амаль гадовай працы ў камандзе з маімі супрацоўнікамі, а таксама дзякуючы выдатнай
падтрымцы знешніх экспертаў, я падаў крымінальную скаргу на Swissmedic, бо ў Швейцарыі ў нас ёсць тыя, хто адказвае.
У нас ёсць закон, які вызначае абавязкі Swissmedic.
А Swissmedic мае экспертаў і рэсурсы, каб распазнаць, што гэта таксіны, а не вакцыны. Таксіны, а не вакцыны.
І я магу сказаць гэта цяпер так спакойна і сцісла, таму што я два гады даследаваў гэтую тэму,
і мае доказы даступныя для чытання ў інтэрнэце.
Як я ўжо казаў, я змог зрабіць гэта толькі дзякуючы маёй выдатнай камандзе ў складзе доктара юрыдычных навук Маркуса
Цолінгера, Каці Шэпіс, астатніх членаў маёй каманды і прыкладна 12–15 прафесараў з нямецкамоўных і англамоўных краін.
І я хацеў бы ад усяго сэрца падзякаваць усім вам за гэтую сенсацыйную працу.
І мы гэта там даказалі. Асабліва ў абноўленай версіі, якую можна знайсці ў інтэрнэце, з самага пачатку было зразумела, было
зразумела ўсім нарматыўным органам, што гэта не можа працаваць.
Гэта эксперымент. Вы не кантралюеце, што менавіта выпрацоўваецца ў арганізме, у якой колькасці, якасці і на працягу якога часу.
Усе ведалі пра ўсё гэта з самага пачатку. Тым не менш, яны ўсё роўна дазволілі гэтаму адбыцца.
І я ветліва прошу вас хоць бы прачытаць кароткі змест.
Кароткае змест. Усяго 20 старонак.
А для тых, хто любіць трымаць нешта ў руках, друкаваная версія даступная звонку за 20 швейцарскіх франкаў.
У ім змешчана ўсё самае важнае, з прадмовамі ад найважнейшых прафесараў-падтрымшчыкаў.
Адзін з іх прысутнічае тут сёння, прафесар Штэфан Хокерц, разам з прафесарам Марцінам Хадычам,
прафесарам Зонніксэнам, Майклам Палмерам і іншымі.
Яно даступнае тут.
І гэта таксама сродак ціску, каб прымусіць правесці пераацэнку.
Бо мы бачым, што мы бачым?
Што вакцынацыя на аснове мРНК адыгрывае вельмі цэнтральную ролю ў Законе аб эпідэміях
і, сапраўды, у новых пагадненнях аб пандэміі.
Гэта аснова для ўсіх будучых вакцынацый, у тым ліку ў галіне антымікробнай
рэзістэнтнасці, як згадаў зараз доктар Хайка Шонінг.
Так, і чаму гэта настолькі важнае?
Гэта важна, таму што мы тут гаворым пра эксперыментальныя рэчывы.
І я меў, гэта не проста што не рабілася ніякіх спроб.
Ёсць яшчэ тры ці чатыры іншыя аспекты, якія робяць гэтую працэдуру вельмі эксперыментальнай.
Па-нямецку яны сказалі, што не маюць ніякага ўяўлення, якім будзе канчатковы вынік.
І як цывілізацыя, мы верылі, што з часоў Другой сусветнай вайны мы ніколі больш не дазволім, каб гэта зноў здарылася.
І таму мы стварылі Нюрнбергскі кодэкс і таксама замацавалі ў законе гэты міжнародны пакт аб грамадзянскіх і палітычных
правах, артыкул 7, які прымяняецца ва ўсіх абставінах, нават у крызісных сітуацыях пры абвяшчэнні надзвычайнага становішча.
І гэтае абавязковае правіла абароны ад удзелу, ад прымусовага ўдзелу ў эксперыментах, было парушана мільёны
разоў, таму што людзям падавалі непраўдзівую інфармацыю.
Іх падманулі і на іх аказвалі ціск.
Гэта адпраўная кропка, з якой мы ўсе сутыкаемся.
А я проста гляджу на Швейцарыю, на будучыню.
Гэта ўрывак з Закона аб эпідэміях, новапрапанаванага Закона аб эпідэміях.
З'явіўся новы Артыкул 6c, пункт 1, літара б.
А Федэральны савет хоча мець магчымасць абавязаць урачоў і фармацэўтаў уводзіць такія эксперыментальныя рэчывы людзям,
грунтуючыся на тым, што ён лічыць урокамі, вынесенымі з мінулага.
Такім чынам, ён хоча абавязаць урачоў вакцынаваць людзей, не даючы дастатковай інфармацыі, калі казаць проста.
Так, і вось мы ў самым цэнтры ўсяго гэтага.
Спачатку нам трэба разгледзець, якія паўнамоцтвы мае Сусветная арганізацыя аховы здароўя.
Вельмі добра сфармулявана ў Артыкуле 1 іх канстытуцыі:
Мэта Сусветнай арганізацыі аховы здароўя — дапамагчы ўсім народам дасягнуць найлепшага магчымага стану здароўя.
Неўзабаве вы даведаецеся, што гэта выключае.
Гэта не ўключае ў сябе даванне людзям ілжывай інфармацыі, прымушэнне іх да ўжывання
рэчыва і рэкамендацыю таксічных рэчываў.
Таму вы не павінны прычыняць шкоды. Гэта самае важнае правіла.
Гэта кіруючы і каардынуючы орган, які дзейнічае толькі ў якасці кансультатыўнага. Гэта адпраўная кропка.
Гэта азначае садзейнічанне абароне здароўя чалавека ў адпаведнасці з найлепшымі даступнымі ведамі і перадавым
вопытам, улік новых вынікаў і, пасля такога працяглага перыяду крызісу, правядзенне грунтоўнага і самакрытычнага аналізу.
Сусветная арганізацыя аховы здароўя павінна была зрабіць гэта самастойна, але яна гэтага не зрабіла.
Дарэчы, гэта не наднацыянальная арганізацыя, а проста ўрадавая міжнародная арганізацыя, і,
перш за ўсё, яна не мае манаполіі на інфармацыю.
Аднак яна ўлічыла ўсё гэта і, больш за тое, павінна паважаць асноўныя правы і, як я павінен неаднаразова
падкрэсліваць, пастаянна пераглядаць уласныя дзеянні.
Гэта вельмі сур'ёзныя злачынствы, якія яна не здзяйсняла.
Яно ніколі не павінна прычыняць шкоды.
За апошнія чатыры з паловай гады яна цалкам дыскрэдытавала сябе, неаднаразова прапаноўваючы такія таксічныя рэчывы як
адзінае рашэнне ў так званай барацьбе з так званай пагрозай.
І вось мы даходзім да першай ключавой заявы.
СГА нельга надаваць ніякай легітымнасці для захопу або атрымання дадатковых паўнамоцтваў.
Гэта проста не даказана, хутчэй тут патрабуецца «цвёрдая кропка».
Стой! Спыніся! «After Action Review» — так у ваенным жаргоне.
І толькі калі ўсе памылкі будуць выпраўлены, мы зможам гаварыць пра новыя пагадненні, і дакладна не раней.
Так, як папярэдні вынік, тое, што я толькі што сказаў, зноў зводзіцца тут.
Без аналізу не бывае вынесеных урокаў. І, безумоўна, не бывае пандэмійных кантрактаў.
У гэтым кантэксце на мінулым тыдні ў Швейцарскім Нацыянальным савеце адбылася галасаванне аб тым, ці варта дазволіць
швейцарскаму парламенту абмяркоўваць дамову аб пандэміі.
І без слоў зразумела, што так і робіцца.
Я хацеў бы проста паведаміць вам, што СП і Зялёныя лібералы на сто працэнтаў выступілі супраць дэбатаў у Парламенце.
Гэта сапраўдны дэмакратычны ганеб, не хацець бачыць, што абмяркоўвае Федэральны савет.
На шчасце, большасць заставалася разумнай, і ўсе астатнія партыі настойвалі на 100 працэнтаў, каб адбыліся парламенцкія дэбаты.
Ведаеце, Сусветная арганізацыя аховы здароўя — гэта толькі адна з 17 падарганізацый.
Гаворка ідзе пра два дагаворы, якія цяпер трэба стварыць, — цалкам новы дагавор.
Былі розныя версіі: ад 30 кастрычніка мінулага года, потым — да нядаўняга часу — версія ад 13 сакавіка.
А вось усяго два-тры дні таму з'явілася версія са красавіка. Сапраўды, усяго некалькі дзён таму.
Я кажу тут пра самыя істотныя прынцыпы, якія аднолькавыя ў гэтых версіях.
Не хвалюйся, я тут не параўноўваю розныя версіі.
Важна адзначыць, што гэты пандэмічны дагавор з'яўляецца цалкам новым дагаворам у міжнародным праве.
А для новых міжнародных дагавораў на ўнутраным узроўні прымяняецца працэдура ратыфікацыі.
Такім чынам, неабходна парламенцкае абмеркаванне.
Гэта ўжо сцвярджаецца ў Канстытуцыі СААЗ.
Гэта так добра прадумана.
Гэта проста павінна быць прызнана.
Парламентарыі таксама павінны быць гатовыя да ўдзелу ў гэтай дыскусіі.
І на гэта ёсць 18 месяцаў, да 1 снежня 2025 года. Пры ўмове, вядома, што яно ўвогуле будзе вынесена на галасаванне.
Цяпер на Сусветным сходзе Арганізацыі Аховы здароўя ў канцы траўня.
Гэты май, які вось-вось надыдзе, чакае нас наперадзе.
Другі таксама з'яўляецца міжнародным дагаворам.
З чыста тэхнічнага пункту гледжання, гэта міжнародны дагавор.
Аднак міжнародныя санітарныя правілы дзейнічаюць з 2005 года і павінны быць перагледжаны.
Рэвізаваная, гэта адзіная версія, якая на дадзены момант афіцыйна даступная на сайце СААЗ, датаваная канцом лістапада 2022 года.
І гэтая версія таксама не чарнавая.
Адна з версій для галасавання — узгадніць фармулёўку, вызначыць, якія артыкулы трэба змяніць, разглядаць
папраўкі па адной за раз, а потым вынесці гэта на галасаванне.
Што мы маем? Перад намі — сумесь неверагоднай колькасці розных варыянтаў па кожным пункце, якія служаць асновай для абмеркавання,
асновай для перамоў, але ніколі не падыдуць для галасавання.
Вось пра што мы, і я асабіста, гаварылі апошнія два гады.
Дык што яшчэ ў нас ёсць? Потым у нас ёсць неафіцыйны тэкст, які ў плане зместу крыху
змякчаны, але ён не быў апублікаваны публічна.
І тут у нас таксама няма канчатковай версіі, версіі, якую мы маглі б сказаць, што цяпер падаём на
галасаванне Сусветнай арганізацыі аховы здароўя; гэта аснова.
Не, гэта не падыходзячая аснова для галасавання.
Таксама важна адзначыць, што гэтыя санітарныя нормы распрацаваны як выключна тэхнічныя нормы ў адпаведнасці са Статутам СААЗ.
І гэта адзінае абгрунтаванне таго, што мы можам прыняць гэта ў межах Сусветнай асамблеі аховы здароўя пры простым кворуме, г.зн.
51 працэнце, большасці галасоў усіх дзяржаў-членаў, у адрозненне ад дагавора, які
патрабуе двухтрэцяга кворуму, больш высокага парога.
Ну, і тут людзі кажуць: не, гэта ўсяго толькі тэхнічныя рэгламенты, яны тычацца стандартаў і дробязяў, якія
ўсё роўна нікога не цікавяць, а дактары проста рады, што яны дзесьці запісаны, каб можна было паглядзець.
Гэта адзіная прычына такога неверагодна прывілеяванага стаўлення.
Дарэчы, у снежні, у мінулым снежні, у інтэрв'ю газеце «Neue Zürcher Zeitung» галоўны перамоўшчык Швейцарыі Нора Кроніг
звярнула на гэта ўвагу і сказала, што гэта былі толькі нязначныя карэктывы, і таму не было неабходнасці ў шырокім абмеркаванні,
інфармаванні ці, безумоўна, рэферэндуме... сярод насельніцтва.
Так, і я, вядома, зараз жа пакажу вам, што ўсё астатняе таксама так, усё астатняе правільна.
Вось, гэтае прывілеяванае стаўленне.
Самае важнае, што гэтыя карэктыроўкі павінны ўступіць у сілу аўтаматычна праз дванаццаць месяцаў пасля іх прыняцця.
Гэта толькі тэхнічныя карэктыроўкі.
А для чыста адміністрацыйных або тэхнічных карэкціровак гэта можа падысці.
Але не для карэкціровак, якія маюць для нас сур'ёзныя, цяжкія наступствы ў плане зместу.
Такім чынам, падсумоўваючы, папраўка да існуючага міжнароднага дагавора — простая большасць.
У Статуце СААЗ не згадваецца пра фактычную ратыфікацыю, таму нам пра гэта дагэтуль зусім не паведамлялі.
І ўсё, што я бачыў дагэтуль: пытанні ад парламентарыяў, швейцарскіх парламентарыяў да Федэральнай рады, у тым ліку да
спадарыні Норы Кроніг, — што гэта азначае, чаго яны хочуць?
Адказу не было зусім. Не было ніякага зместу, ніякіх канкрэтных удакладненняў ад Федэральнага савета.
Такім чынам, мы, як насельніцтва, застаёмся неінфармаванымі пра гэты кантэнт.
І таму так важна праводзіць гэтае мерапрыемства.
Ну, ёсць яшчэ адзін важны момант, які варта памятаць, а менавіта, што такія папраўкі могуць быць вынесены на галасаванне толькі ў
тым выпадку, калі канчатковая версія для галасавання была пададзена Сусветнай асамблеі
аховы здароўя не менш чым за чатыры месяцы.
Такім чынам, галасаванне адбудзецца ў канцы мая, а канчатковая версія — у канцы студзеня 2024 года.
Але гэтага няма. Усё, што мы чуем, — гэта тое, што мы перамаўляемся, мы перамаўляемся, мы перамаўляемся.
... Такім чынам, гэта азначае, што гэта было б супраць іх уласных правілаў – гэта пазначана ў Артыкуле 55, Пункце 2 Санітарных
правілаў – гэта было б супраць іх уласных працэдурных правілаў СААЗ, калі б яны хацелі
прагаласаваць па гэтым пытанні цяпер, у канцы траўня.
Адпаведна, доктар Сільвія Бэрэндт і яе арганізацыя, Агенцтва глабальнай адказнасці за здароўе, напісалі адкрыты ліст
генеральнаму сакратару Тэдрасу, абвінавачваючы яго менавіта ў гэтым і заяўляючы: «Вы адказваеце за
забеспячэнне захавання працэдурных правіл СААЗ».
Вы не можаце дазволіць, каб праз некалькі тыдняў па гэтых карэкціроўках прагаласавалі, не даўшы нікому і
ніводнай краіне магчымасці ўнутры краіны разгледзець, што насамрэч для нас азначаюць гэтыя карэкціроўкі.
Такім чынам, тое, што мы тут робім, — гэта, у пэўнай ступені, чытанне па чайна-лісці, бо мы можам толькі інтэрпрэтаваць гэтыя
прапанаваныя папраўкі і адзначыць, што на сённяшні дзень швейцарская перамоўная дэлегацыя ніколі не казала, па сутнасці,
ніколі не казала, што так, нам не падабаюцца гэтыя прапанаваныя папраўкі, мы абсалютна хочам абараніць правы чалавека, мы хочам,
каб прынцып падзелу ўлад быў улічаны, мы абсалютна хочам абмежаваць гэты неверагодны элемент адвольнасці, гэтую празмерную
ўладу СААЗ, праз нагляднае або кантрольнае ведамства, і, перш за ўсё, мы ніколі не павінны дазваляць СААЗ
самастойна вызначаць, якая інфармацыя ва ўсім сектары аховы здароўя з'яўляецца праўдзівай, а якая — не.
Я яшчэ не чуў гэтага з вуснаў ніводнага магістрата ў Швейцарыі.
Але ж табе трэба было так сказаць, бо ты з гэтым не згаджаўся.
І таму нам трэба пра гэта пагаварыць.
Так, крытэрыі ацэнкі на першы погляд даволі простыя.
Найперш, як грамадзяне, мы павінны спытаць сябе: ці праводзілася наогул хоць якое-небудзь эфектыўнае пераасэнсаванне? Так ці не?
І па-другое, ці выконваліся афіцыйныя працэдурныя правілы СААЗ? Так ці не?
А таму што не, гэта азначае, што гэта не можа быць вынесена на галасаванне. Усё проста.
Нават не пра пагадненне аб пандэміі, бо яны ўзаемазвязаны.
Яны цесна ўзаемазвязаны. Новы пандэмічны дагавор і адаптацыя санітарных правілаў вельмі цесна пераплецены.
Гэта значыць, што калі вам не дазволена галасаваць па адным пытанні, то вам не дазволена
галасаваць і па іншым, бо яны лагічна звязаны.
Згодна. Такім чынам, мы ні ў якім разе не павінны без разбору кідацца ў наступную дылему. Абсалютна няма ніякіх прычын.
Тут мы павінны прымусіць накласці вета, указваючы на гэтую самую кропку нашым палітыкам.
І да таго ж, дарэчы, у нас ёсць вельмі паважаная і, насамрэч, добра функцыянуючая дэмакратыя ў Швейцарыі.
І гэта можна ўбачыць у шматлікіх палажэннях. І ў асноўным у мінулым гэта не працавала занадта дрэнна.
І было б занадта тэхнічна тлумачыць усё гэта цяпер.
Але, проста кажучы, усе гэтыя палажэнні, якія вядуць да пытання або даюць на яго адказ «Ці можам мы, як
насельніцтва, удзельнічаць у стварэнні закона?», заўсёды пачынаюцца з адной і той жа кропкі.
А менавіта, у якой ступені закон ці міжнародны дагавор у канчатковым выніку ўмяшаюцца ў нашу прававую
сітуацыю і ў якой ступені будзе абмежавана дзеянне ўрада?
А наколькі моцна ўмяшаецца ў агульную структуру ўлады? – Як вызначана нашай канстытуцыяй, у архітэктуру падзелу ўлад.
Такім чынам, чым большы ўплыў гэтай інтэрвенцыі, тым большае права мець голас.
І мы знаходзім гэта ў розных палажэннях.
Артыкул 164 тут крыху шырэйшы, ён проста сцвярджае, што заканадаўства заўсёды азначае, што народ павінен мець
права голасу, прынамсі ў рамках неабавязковага рэферэндуму.
Рашаючае пытанне ў тым, ці зможа СААЗ у будучыні абмежаваць нават асноўныя прынцыпы нашай канстытуцыі.
І ёсць фундаментальныя прынцыпы.
Калі вы скончылі школу ў любы момант за апошнія 230 гадоў, то гэта не магло застацца па-за вашай ўвагай. Так?
Тады вы, напэўна, заўважылі, што ва ўсіх нашых дэмакратыях робяцца спробы максімальна прадухіліць злоўжыванне
ўладай і адвольства праз падзел улад, прынцып дэмакратыі, прынцып законнасці і абарону асноўных правоў.
Мы вызначылі гэта тут у нашай канстытуцыі крыху больш дакладна.
Усе гэтыя прынцыпы дакладна выкладзены і падмацаваны прававымі палажэннямі аб іх рэалізацыі.
Падзел улад, з развітым судова-практычным правам па гэтым пытанні, і прынцып законнасці замянілі прынцып адвольнасці.
Правы чалавека павінны быць эфектыўна абаронены.
Не павінна быць цэнзуры.
Так, кантоны па сваёй сутнасці аўтаномныя.
І на сваім узроўні яны самастойна кіруюць палітыкай у галіне аховы здароўя.
І дзяржава павінна мець магчымасць самастойна вызначаць свае прыярытэты, а не атрымліваць указанні, за якой
мутацыяй віруса трэба гнацца, перш чым яна зможа зноў накіраваць сродкі на школы ці ўласныя бальніцы.
Коратка кажучы, гэта своеасаблівая сістэма кантролю, якую мы, а асабліва палітыкі, юрысты, усе, хто займае адказныя
пасады і прымае рашэнні, павінны стварыць, вядома ж, нароўні з навуковымі і медыцынскімі сістэмамі кантролю.
Але гэта аб'ектыўныя крытэрыі, якія мы дакладна можам абмеркаваць.
Такім чынам, і я маю на ўвазе, маё крэда ва ўсіх гэтых лекцыях — паказаць вам, што найважнейшыя асновы
канстытуцыі, на жаль, могуць быць прыпынены (выдалены).
І, адпаведна, мы павінны спытаць у вас, усе грамадзяне, шаноўныя суграмадзяне, ці згодныя вы ўвогуле на перадачу ўлад на такі
высокі ўзровень, не маючы ніколі шанцу вярнуць гэтыя ўлады назад.
Вось, кароткім чынам, пра што ўсё гэта.
А абавязковы рэферэндум — гэта тэхнічная рэалізацыя.
Коратка кажучы, у нас ёсць гэтыя два кантракты.
Для ўнясення змяненняў у нарматыўныя акты ў галіне аховы здароўя дастаткова простай большасці, бо яны, як мяркуецца,
маюць выключна тэхнічны характар, у той час як пагадненне аб пандэміі патрабуе дзвюх трацін галасоў.
Гаворка ідзе пра запланаванае галасаванне ў канцы мая, у апошні тыдзень мая, прыкладна праз пяць тыдняў.
А затым карэктыроўкі да Міжнародных санітарных правілаў павінны ўступіць у сілу аўтаматычна.
Наадварот, новы дагавор патрабуе працэсу ратыфікацыі.
Дык які агульны змест?
Я магу толькі коратка растлумачыць агульны змест, але гэта пра вельмі вялікі бізнес.
Менавіта тут ствараецца сапраўдная індустрыя пандэмій.
Гэта вельмі добра прадумана.
Таму, калі вы прачытаеце гэта самі, вы зразумееце.
Тут пачынаецца пад загалоўкам, было сказана, што найгоршае, што магло з намі здарыцца падчас Covid, — гэта тое, што мы не змаглі
забяспечыць усіх аднолькавай колькасцю вакцыны адначасова.
Распадзел багацця быў несправядлівым.
Тэрмін «эквіці» быў створаны для гэтай мэты.
Раўнапраўнасць павінна быць размеркавальнай справядлівасцю.
І яны сказалі, што было так дрэнна, так небяспечна, што маглі б памерці яшчэ мільёны людзей, мы павінны даць СААЗ паўнамоцтвы
вырашаць. Добра, вось гэтыя прадукты, якія вырабляюцца.
Такім чынам, мы гаворым пра вакцынныя рэчывы, заснаваныя на мРНК, дыягнастычныя сродкі, любыя віды пандэмічных прадуктаў.
Свету павінна быць дазволена вырашаць усё гэта.
Дзяржавы-члены СААЗ павінны пастаянна падаваць, так бы мовіць, анлайн-інвентарызацыю, каб СААЗ магла
праверыць, ці трэба Швейцарыі забяспечыць яшчэ крыху, ці пастаўкі варта накіраваць у Афрыку.
А ў афрыканцаў крыху менш, таму ім патрэбна крыху больш падтрымкі.
Вось што схавана ў гэтым тэрміне, «эквіці».
Тады дзяржавы павінны, і гэта вельмі, вельмі, сапраўды, як бы гэта паставіць, выразна прасочваецца ў новым Законе аб эпідэміях,
яны павінны пастаянна адсочваць стан навакольнага асяроддзя.
Патэнцыйныя патагены могуць знаходзіцца ў спячым стане паўсюль: яны могуць знаходзіцца ў людзях, у
навакольным асяроддзі, у каналізацыі і ў свеце жывёл.
Вось яна, тая заблытаная палажэнне ў прапанаванай папраўцы да Закона аб эпідэміях:
Федэральны савет павінен мець магчымасць абавязаць усе ўстановы праводзіць аналіз сцёкавых вод на наяўнасць патагенаў.
А менавіта, з дапамогай метаду геномнага секвенавання.
Такім чынам, вы, так бы мовіць, спускаецеся да атамнага ўзроўню і спрабуеце выкарыстаць ПЛР-тэст на сцёкавых вадах — зноў жа, як
чытанне гарбавых лісця — каб сфабрыкаваць доказы пагрозы, на падставе якіх Федэральнаму савету
павінна быць дазволена абвясціць надзвычайнае становішча.
Гэта адвольнасць у прынцыпе.
І гэта выклікае ў мяне дрыжыкі як у адваката, бо я ўвогуле ненавіджу адвольства, а яшчэ
больш — як аснову для надзвычайнага заканадаўства.
Гэтага не павінна адбыцца.
Такім чынам, гэта сапраўды псіхатычная абавязацельства пастаянна сачыць за ўсімі сцёкавымі водамі без якіх-небудзь абмежаванняў.
Усё гэта праходзіць пад сцягам «Аднаго здароўя».
Агульны стан здароўя планеты — усё ж усё ўзаемазвязана: жывёлы, людзі, навакольнае асяроддзе, Зямля, і гэта нават
датычыцца змены клімату. Змена клімату і ўзровень CO2 таксама павінны быць падставай для абвяшчэння надзвычайнага становішча.
І ўсё гэта павінна быць падзялена — вынікі даследаванняў, выяўленыя патагены — у міжнароднай базе даных.
Вы гэта бачыце. І вось яно.
Цяпер яшчэ трэба правесці даследаванні і распрацоўкі.
Іншымі словамі, даследаванні і распрацоўкі магчымых патагенаў, якія становяцца ўсё больш вірулентнымі.
Гэта «пашырэнне функцый». Гэта адносіцца да штучнага ўзмацнення патагенаў у рамках новага пагаднення аб пандэміі.
Такім чынам, гэта вось тут, і, як мы ведаем, розныя навукоўцы сцвярджаюць, што ў Covid-19 ёсць розныя прыкметы, якія
сведчаць пра тое, што ён не быў знойдзены ў прыродзе або не мог там узнікнуць – Covid-19 як патаген SARS-CoV-2.
Коратка кажучы, краіны заахвочваюцца да ўзмацнення гэтых патагенаў.
Потым ёсць гэты знакаміты спіс DCX.
Гэта, па сутнасці, найлепшае меркаванне. Іншымі словамі, гэта здагадка наконт таго, які патаген можа атакаваць наступным.
На аснове гэтага патагену ўжо распрацоўваюцца прадукты для барацьбы з пандэміяй, а вакцынныя прэпараты прадастаўляюцца
ў рамках праграмы «Спіс для надзвычайнага выкарыстання».
І ўсе краіны павінны ўвесці дазволы ў экстраных выпадках. Дазволы ў экстраных выпадках, дамы і
панесла, у фармальным сэнсе дагэтуль не існавалі.
У нас у ўсіх краінах Еўропы і Швейцарыі ўсё яшчэ былі пэўныя мінімальныя перашкоды.
Але ў рамках экстранага адабрэння, якое існуе ў ЗША, патрабуецца толькі каб кампетэнтны орган абвясціў надзвычайнае становішча.
І тады няма неабходнасці ў далейшым даследаванні эфектыўнасці або бяспекі.
Абсалютна нічога, таму што гэта надзвычайная сітуацыя.
Вось ваеннае мысленне, якое стаіць за гэтым.
Коратка кажучы, гэта велізарны эканамічны цыкл, які існуе незалежна ад любога надзвычайнага сцэнарыя.
І цяпер, акрамя гэтага, у нас ёсць санітарныя правілы, якія надаюць усёй гэтай справе выразнасць — і робяць яе выразнай
менавіта праз абвяшчэнне надзвычайнага становішча — надзвычайных сітуацый у галіне грамадскай аховы
здароўя, якія выклікаюць міжнародную заклапочанасць.
Як я ўжо казаў, Генеральны дырэктар па ахове здароўя можа абвясціць гэтую
надзвычайную сітуацыю ў будучыні па любой прычыне.
А наша чаканне было б менавіта наадварот.
Мы бачылі, што глабальная надзвычайная сітуацыя ў галіне аховы здароўя доўжылася тры гады і тры месяцы.
Такім чынам, лагічным вынікам будзе тое, што такое неабгрунтаванае надзвычайнае становішча можна спыніць, што
яго можна перагледзець і гэтак далей, і таму падобнае.
Праўда наадварот.
А потым другі ідзе ўслед.
У абодвух кантрактах вы ўбачыце слова «інфадэміі» ў цэнтры.
Інфодэміі — гэта найважнейшы сродак кантролю — я мушу зрабіць выснову — найважнейшы сродак кантролю для СААЗ.
Але ж паглядзіце, міжнародная арганізацыя, якая не толькі ў гэтых дагаворах, але і паўсюль на сваёй галоўнай старонцы — вы можаце
пагугліць СААЗ, а потым інфадэмікі — паўсюль, па сутнасці, займаецца гэтым, мае свой
подпіс: «толькі мы можам вызначыць праўду».
Нам дазволена казаць, якія рэчывы эфектыўныя, і нам дазволена казаць, як доўга будзе доўжыцца надзвычайнае становішча.
Гэта чыстая адвольнасць. Гэта Людовік XIV.
Гэта час да Французскай рэвалюцыі, абсалютысцкае праўленне.
Гэта цалкам несумяшчальна з нашай канстытуцыяй.
Вы знойдзеце гэта як у дагаворах, так і на галоўнай старонцы.
І ўжо само па сабе гэтая дагма, што дазваляе вызначаць ісціну і ўводзіць цэнзуру, ужо з'яўляецца велізарным парушэннем
фундаментальнага прынцыпу, які неабходны ў кожнай дэмакратыі, а менавіта свабоды меркаванняў і свабоды інфармацыі.
А калі адабраць свабоду меркаванняў і свабоду інфармацыі, то не будзе ні свабоднай навукі, ні
справядлівай сістэмы правасуддзя, і ні дэмакратыі таксама.
І гэтага ніколі нельга дазволіць.
Ну, я ў асноўным хацеў даць вам правільны погляд.
Таму што, ведаеце, з усімі гэтымі дагаворнымі палажэннямі гэта займае дзве гадзіны, і ў выніку
менавіта не юрыст, хутчэй за ўсё, заблытаецца.
Але цяпер у вас ёсць асноўныя крытэрыі ацэнкі, якія таксама дапамогуць вам у абмеркаваннях і дазволяць вам сказаць:
«Стойце, перш за ўсё, нам трэба заняцца гэтым пытаннем!»
І па-другое, неабходна выконваць уласныя правілы СААЗ.
І трэцяе, згодна са сваімі ўласнымі мэтамі, СААЗ зусім не мае паўнамоцтваў наносіць шкоду.
І чацвёртае, паглядзіце іншыя прэзентацыі Філіпа Крузе.
Вось дадатковыя падрабязнасці.
Прабачце, што я не зусім дакладна выказаўся, і вялікі дзякуй.
Вялікі дзякуй, Філіп.
Заўсёды вельмі інфарматыўна.