La Monda Organizaĵo pri Sano devas esti senigita je ĉia legitimeco por usurpi aŭ ricevi pliajn povojn.
Ĝi simple ne estas pruvita, sed ĉi tie necesas plena haltego. Haltu! Kaj nur kiam ĉiuj eraroj estos traktitaj, ni
povas paroli pri novaj interkonsentoj, kaj certe ne antaŭe.
Nu, estas alia grava punkto memori, nome ke tiaj amendoj povas esti voĉdonitaj nur se la fina versio de
la voĉdono estis prezentita al la Monda Sanasembleo almenaŭ kvar monatojn anticipe.
Do tio signifas, ke tio estus kontraŭ iliaj propraj reguloj – kiel estas dirite en Artikolo 55(2) de la Sanaj Regularoj – tio
estus kontraŭ iliaj propraj proceduraj reguloj de la Monda Organizaĵo pri Sano, se
ili nun, fine de majo, volus voĉdoni pri ĝi.
Jes, la taksaj kriterioj estas sufiĉe simplaj je unua rigardo.
Unue kaj ĉefe, kiel civitanoj, ni devas demandi nin: ĉu entute okazis iu efika reevaluado? Jes aŭ ne?
Kaj due, ĉu oni sekvis la formalajn procedurajn regulojn de la Monda Organizaĵo pri Sano? Jes aŭ ne?
Kaj ĉar ne, tio signifas, ke oni ne povas meti ĝin al voĉdono. Estas tiel simple.
Sed nun vi havas la esencajn mezurkriteriojn, kiuj ankaŭ povas helpi vin en diskutoj kaj
ebligi al vi diri: haltu, unue devas okazi revizio.
Kaj due, oni devas sekvi la proprajn regulojn de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj trie, laŭ siaj propraj celoj, la Monda Organizaĵo pri Sano tute ne rajtas kaŭzi damaĝon.
Multan dankon, Urs Hans, pro la organizado de ĉio hodiaŭ, la 20-an de aprilo 2024.
La celo estas kune alporti reevaluadon.
Ni povas atingi tion nur per edukado, politika premo kaj bonaj informoj.
Saluton, Stefan. Kaj tial ni ĉiuj estas ĉi tie hodiaŭ.
Estas granda honoro por mi povi paroli al vi ĉi tie pri la temo de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj mi ŝatus esprimi mian sinceran dankon al vi ĉiuj pro via hodiaŭa alveno ĉi tien.
Bonege. Jes, bedaŭrinde, ĉi tiu WHO-demando estas tre detala kaj vasta temo.
Tial oni afable donis al mi kvardek minutojn.
Ĝi estas reala, vere nova kosmo, kiu estas konstruata ĉi tie.
Vere nova sanreĝimo.
Kaj por meti tion en perspektivon, oni devas kompreni, kio okazis ĝis nun.
Kaj tiam vi devas kompreni la ĝeneralan kuntekston, por ke vi ne perdiĝu en la detaloj, de kiuj estas multaj.
Ni scias, ke ni parolas pri du traktatoj de la Monda Organizaĵo pri Sano, kaj ili estas plenaj de
proponitaj amendoj kaj pliaj proponitaj amendoj.
Kaj mi provas doni al vi ian certigon pri ĉi tiu afero.
Tio estas mia laboro. Sed kompreneble vi ne povas fari tion en 40 minutoj.
Mi simple faros mian plejeblon. Ni komencu mallonge.
Unue, ni devas demandi nin, kiom ni jam progresis rilate al la alfrontado de la pasinteco ĉi tie en Svislando.
La 6-an de aprilo en Berno okazis tre bona konferenco pri ĉi tiu temo.
Mi povas nur referi al la multaj elstaraj klarigoj tie.
Mi ankaŭ tie ĉefe parolis pri tio.
Ni neniam devas forgesi, ke el jura vidpunkto, el la vidpunkto de la popolo kaj de la koncernatoj, neniam en la historio de
Svislando, kaj mi dirus ankaŭ en la historio de iu ajn demokratia lando, estis tiaj masivaj restriktoj pri ĉiuj
fundamentaj rajtoj, kiujn ni havas en niaj konstitucioj.
Kaj tiel malfacile por ĉiu individuo.
Ni ĉi tie parolas pri la devo resti hejme, pri la depreno de libereco, pri malutilaj rimedoj, pri regula portado de maskoj,
precipe por infanoj dum pluraj monatoj. Pri premo por vakciniĝi.
Libereco de religio kaj konscienco estis severe limigita.
Mi vidas ĉi tie ekleziestron.
Mi tre ĝojas, ke vi estas ĉi tie.
Tre varma bonveno, Episkopo, mi supozas.
Al pastroj kaj ministroj estis malpermesite bonvenigi en siajn preĝejojn pli ol certan minimuman nombron da adorantoj. Kaj tio
okazis ĝuste dum Pasko. Kaj ĝi daŭris semajnojn kaj monatojn.
Tio estis tre serioza entrudiĝo en la liberecon de religio kaj konscienco.
Kaj finfine, la tuta listo de niaj liberecoj estis severe trafita por granda parto de la loĝantaro, kaj dum longa tempo.
Kaj per tio ni parolas pri la plej granda ebla malobservo de fundamentaj rajtoj, kiu iam ajn okazis en Svislando.
Kaj tio signifas, krome, la plej grandan eblan intervenon en la ekonomion.
Kiam la prezidanto de la Svisa Nacia Banko, Thomas Jordan, levis avertan fingron en majo 2020, dirante: "Atentu, atentu, ni baldaŭ
superos la 100-miliard-limon de subtenaj fondusoj por tiuj, kies komercaj agadoj estas
limigitaj," tiam ni devas ankaŭ konsideri ĉi tiun faktoron.
Kaj tio signifas, ke por tiaj masivaj intervenoj de ĉi tiu amplekso, la ŝtato ŝuldas al siaj civitanoj respondecon.
Kaj tio ĝis nun ne okazis, kaj ni devas mencii tion antaŭ ol ni parolos pri novaj leĝoj, antaŭ ol ni
parolos pri nova pakto de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ni nur havis ekskuzojn.
Ni havis ĉi tiun PCR-mezuron, kiu estis konata de la komenco. Mi memoras la legendan paneldiskuton en Aarau la 14-an de aŭgusto,
kiam profesoro Marcel Tanner, membro de la taskoforto pri KOVIM-19 de la Svisa Federacia Konsilio kaj
prezidanto de la Svisa Akademio de Sciencoj, klare kaj nedubeble respondis al demando de Samuel Eckert:
"Jes, nu, vi vidas, PCR-testo ne donas klinikan diagnozon." Tio estas la punkto. Do estas
malĝuste diri, ke pozitiva testo pruvas malsanon.
Ni ĉiuj tion scias. Mallonge, kion mi provas diri, estas, ke ĉiuj, kiuj devis scii, ekde la somero plej malfrue
konsciis pri tio, kaj la Federacia Konsilio devis pri tio scii.
Cetere, la Federacia Kortumo ankaŭ konfirmis tion en 2021 per ĉi tiu verdikto, kun kiu vi verŝajne ĉiuj estas konataj.
Kaj kiom arbitra, kiom tute absurda estis ĉi tiu tuta sistemo, tion oni demonstris al ĉiuj en nia
diskuta programo ARENA la 7-an de januaro 2022.
Tiam Ignazio Cassis, kiu tiutempe estis Prezidanto de la Svisa Konfederacio kaj kuracisto laŭ profesio, diris:
"Ĉiu, kiu mortas en aŭto-akcidento kaj testas pozitive pri kronviruso, estas morto pro kronviruso."
Kaj tiam la prezentisto paŭzis kaj denove demandis, kaj jes, diris Cassis, "Jes, tio estas ĝusta, tion
faris la Monda Organizaĵo pri Sano per sia klasifiko."
Kaj ĉio ĉi fakte estis proponita de la WHO; ĝi ne aperis el nenie, inkluzive de la klasifiko de kazoj de KOVIM-19.
Kaj niaj amaskomunikiloj kaj politikistoj ĉiam raportis nur en absolutaj ciferoj.
Oni povas atendi, ke dum grippasezo en lando kun tiom da homoj pli ol 80- kaj pli ol 90-jaraj, iomete pli da
homoj el tiu aĝogrupo mortos, sed rilate al la tuta populacio la pandemio ne estis rimarkinda.
Ĉio ĉi kondukas al rifuzo akcepti la pasintecon.
Kaj mi ĉi tie skribis tion, kion mi konsideras la plej simplan formulon, kiun la tribunaloj ripete uzis
kontraŭ mi, sed kiu ankaŭ validas por la socio entute.
Kaj mi daŭre aŭdas la saman aferon de ĉiuj miaj kolegoj kaj amikoj, kiuj diras al mi: "Rigardu, en pandemio
la aŭtoritatoj devas ricevi pli grandan diskretecon."
Kaj dum la aŭtoritatoj observas la gvidliniojn de la Monda Organizaĵo pri Sano, ni
ne povas kaj ne devus pridubi tion. Io tia.
Jes, kaj ĉi tiu komenca punkto ilustras la ekstreme gravan rolon, kiun la Monda Organizaĵo pri Sano ludas,
kiam ĝi deklaras staton de urĝa situacio pro pandemio.
Jam en la pasinteco.
Homoj turniĝas for, kaj la tribunaloj foriras de sia konstitucia devo de revizio kaj permesas al
la Monda Organizaĵo pri Sano agi laŭ sia plaĉo.
Tio jam estis la kazo en la pasinteco.
Jes, kaj tial ĝis hodiaŭ ne okazis reekzamenado de ĉi tiuj plej seriozaj intervenoj, kiuj iam ajn okazis.
Kaj mi ŝatus rimarki, ke ni havas tre junan konstitucion en Svislando.
Jen ĵus ĝisdatigita konstitucio el la jaro 99.
Tial ĝi havas specialan demokratian legitimecon.
Kaj se vi konsideras Artikolon 2, kio estas la celo de la Konfederacio?
Kial Svislando ekzistas laŭ jura vidpunkto?
Tiam vi trovos, kiel vi ankaŭ povas legi en la materialoj pri la nova Federacia Konstitucio, ke ekzistas kvar egale gravaj celoj.
Do, sekureco en la kampo de Kovid estas unu afero.
Tiam la protekto de libereco kun la longa listo de fundamentaj rajtoj ĉe la komenco.
Protekto de la komunumo, t.e. neniu divido de la komunumo kaj protekto de la bonfarto.
Kaj nun vi povas diveni: ĉu unu el ĉi tiuj celoj estas pli grava ol la alia?
Ne, la instruo diras, ke la tuta rakonto estas egale grava.
Neniu devus esti permesata diri, ke sekureco ĉiam devas esti prioritata super ĉio alia je la kosto de libereco.
Ĉi tiuj estas gravaj principoj por kompreni la komencan punkton de la situacio, en kiu ni troviĝas.
Kaj ni ankaŭ devus konscii pri la principo, ke la ŝtato ekzistas por siaj civitanoj, ne inverse.
Kaj tion diris antaŭ pli ol 2 000 jaroj la fama juristo kaj romia senatano Cicerono, kiu tre simple kaj koncize
deklaris, ke la ŝtato laŭ la romia terminologio, "res publica", estas la afero de la popolo, "res populi".
Kaj hodiaŭ ni estas en tempo, kiam oni igas nin kredi la kontraŭon.
Neniu devus esti permesata igi nin kredi tion.
Kaj negrave kiom multe ili etiketas nin kiel dekstraj ekstremistoj.
Ne estas dekstr-ekstremisma diri, ke la ŝtato ekzistas por la popolo.
Tio estas memkomprenebla. Bone.
Kaj tio signifas, ke se la Federacia Konsilio, la Parlamento, la tribunaloj, la kantonoj kaj la amaskomunikiloj
rifuzas trakti la aferon efike, tiam io simila al tio, kion ni ĵus spertis, povus denove okazi iam ajn.
Kaj tial ni devas unue lerni la lecionojn.
Ni ne devas antaŭenpuŝi novan epidemian leĝon, pandemiajn interkonsentojn aŭ subordonadon
al la EU, sed prefere revizii la situacion.
Por plifortigi la premon por efektivigi ĉi tiun reekzamenon, mi forte rekomendas, fakte mi instigas vin, subskribi
la iniciaton pri reekzameno, se vi ankoraŭ ne faris tion.
Bonvolu certiĝi, ke vi ĝisdatigas vin pri tio. Dankon.
Kaj mi povus fini la prelegon ĉi tie, ĉar tio diras ĉion.
Ŝtato, kiu agas sen leĝo, ne estas pli legitima ol bando de rabistoj.
Kaj mi diras tion al miaj infanoj, por ke ili havu proksimuman ideon pri tio, kion pensi
pri la Federacia Konsilio kaj la tribunaloj.
Ili devos denove pruvi sin antaŭ ol ili povos reakiri mian fidon kaj la fidon de mia familio. Bone.
Estas esence, kaj bedaŭrinde grave ekde la komenco, ke ni mallonge rerigardu kaj memoru, ke ĉi
tiu rekomendo pri mRNA-injektoj ne aperis el nenio.
Ĉi tion ne elpensis la sanministroj mem, sed ĝi venis de la Monda Organizaĵo pri Sano. Kaj ĝis antaŭ nelonge ĉiuj ĉi rekomendoj
ankoraŭ estis sur la hejmpaĝo en ĉi tiu kruda klareco.
Estas ankaŭ iom da malgranda skribo por vi legi, sed ĝi ankaŭ asertas, ke la vakcinoj kontraŭ
KOVIM-19 trapasis rigoran testadon. Rigora testado.
Tio estas evidente malvera informo.
Ĝi estas flagranta misinformado de la sama internacia organizo, kiu pretendas esti la sola
arbitro pri tio, kio estas vera kaj kio estas malvera.
Jes. Kaj jen kelkaj pliaj ekzemploj.
Kaj tial, en julio 2022, surbaze de preskaŭ jaro da teamlaboro kun mia teamo, sed ankaŭ kun elstara subteno de
eksteraj spertuloj, mi prezentis kriman plendon kontraŭ Swissmedic, ĉar en Svislando, ni havas respondeculojn.
Ni havas leĝon, kiu difinas la respondecojn de Swissmedic.
Kaj Swissmedic estas ekipita per fakuloj kaj rimedoj por rekoni, ke ĉi tiuj estas
toksinoj kaj ne vakcinoj. Toksinoj, ne vakcinoj.
Kaj mi nun povas diri tion tiel senĝene kaj koncize, ĉar mi pasigis du jarojn esplorante ĝin kaj
ĉar miaj pruvoj estas legeblaj en la interreto.
Kiel mi diris, mi povis fari tion nur danke al mia elstara teamo de Dr. iur. Markus Zollinger, Kati Schepis, la
resto de mia teamo kaj ĉirkaŭ 12 ĝis 15 profesoroj el germanlingvaj kaj anglalingvaj landoj.
Kaj mi ŝatus danki vin ĉiujn el la fundo de mia koro pro ĉi tiu sensacia laboro.
Kaj ni pruvis tion tie. Precipe en la ĝisdatigita versio, kiun vi povas trovi en la Interreto, estis klare ekde
la komenco, estis klare por ĉiuj reguligaj aŭtoritatoj ekde la komenco, ke tio ne povas funkcii.
Ĉi tio estas eksperimento. Vi ne havas kontrolon pri tio, kio precize estas produktata en la
korpo, en kia kvanto, kvalito kaj dum kiom da tempo.
Ĉiuj sciis ĉion ĉi ekde la komenco. Tamen ili permesis, ke ĝi okazis.
Kaj mi afable petas vin almenaŭ legi la resumon.
Ekzekutiva resumo. Ĝi estas nur 20 paĝoj.
Kaj por tiuj, kiuj preferas teni ion en siaj manoj, ekstere haveblas presita versio por 20 svisaj frankoj.
Ĝi enhavas ĉion gravan, kun antaŭparoloj de la plej gravaj subtenaj profesoroj.
Unu el ili estas ĉi tie hodiaŭ, prof. Stefan Hockertz, kune kun prof. Martin Haditsch,
prof. Sönnichsen, Michael Palmer kaj aliaj.
Ĝi estas disponebla ĉi tie.
Kaj tio ankaŭ estas rimedo por fari premon por antaŭenpuŝi la reevaluadon.
Ĉar ni vidas, kion ni vidas?
Ke la mRNA-vakcinado ludas tre centran rolon en la Leĝo pri Epidemioj kaj, efektive, en la novaj pandemiaj interkonsentoj.
Ĉi tio estas la bazo por ĉiuj estontaj vakcinadoj, inkluzive en la kampo de kontraŭmikroba
rezisto, kiel ĵus menciis d-ro Heiko Schöning.
Jes, kaj kial tio estas tiel rimarkinda?
Ĝi estas grava, ĉar ni ĉi tie parolas pri eksperimentaj substancoj.
Kaj mi ja faris, ne temas nur pri tio, ke oni ne faris iujn provojn.
Estas tri aŭ kvar aliaj aspektoj, kiuj faras ĉi tiun proceduron tre eksperimenta.
En la germana ili diris, ke ili tute ne sciis, kia estos la fina rezulto.
Kaj kiel civilizacio, ni kredis, ke ni neniam permesos, ke tio denove okazu ekde la Dua Mondmilito.
Kaj tial ni kreis la Nurenbergan Kodon kaj ankaŭ enleĝigis ĉi tiun internacian pakton pri civitaj kaj politikaj
rajtoj, Artikolon 7, kiu validas en ĉiuj cirkonstancoj, eĉ en krizaj situacioj okaze de publika urĝaĵo.
Kaj ĉi tiu deviga protekta regulo kontraŭ partopreno, kontraŭ nevolonta partopreno en eksperimentoj, estis rompita
milionojn da fojoj, ĉar oni donis al homoj falsajn informojn.
Ili estis trompitaj kaj premitaj.
Tio estas la komenca punkto, kiun ni ĉiuj alfrontas.
Kaj mi nur rigardas Svislandon, la estontecon.
Jen eltiraĵo el la Leĝo pri epidemioj, la nove proponita Leĝo pri epidemioj.
Estas nova Artikolo 6c, paragrafo 1, litero b.
Kaj la Federacia Konsilio volas povi devigi kuracistojn kaj apotekistojn administri tiajn eksperimentajn
substancojn al homoj, surbaze de tio, kion ĝi perceptas kiel lecionojn lernitajn el la pasinteco.
Do li volas devigi kuracistojn vakcini homojn sen provizi sufiĉajn informojn, por diri ĝin rekte.
Jes, kaj jen ni estas ĝuste meze de ĝi.
Unue, ni devas konsideri, kiajn povojn havas la Monda Organizaĵo pri Sano.
Tre bele esprimite en Artikolo 1 de ilia konstitucio:
La celo de la Monda Organizaĵo pri Sano estas helpi ĉiujn popolojn atingi la plej bonan eblan sanstaton.
Vi baldaŭ scios, kion tio ekskludas.
Tio ekskludas doni al homoj falsajn informojn, instigi homojn uzi substancon, kaj rekomendi toksajn substancojn.
Do vi ne devas kaŭzi damaĝon. Tio estas la plej grava principo.
Ĝi estas administranta kaj kunordiga organo kaj agas nur en konsila kapacito. Tio estas la komenca punkto.
Tio signifas antaŭenigi la protekton de la homa sano laŭ la plej bona disponebla scio kaj plej bona praktiko,
konsiderante novajn trovojn kaj, post tiel longa kriza periodo, fari detalan kaj memkritikan revizion.
La Monda Organizaĵo pri Sano devintus fari tion mem, sed ĝi ne faris.
Cetere, ĝi ne estas supernacia organizo, sed nur registara internacia organizo kaj,
antaŭ ĉio, ĝi ne havas monopolon pri informoj.
Tamen ŝi rimarkis ĉion ĉi kaj, krome, ŝi devas respekti fundamentajn rajtojn kaj, kiel mi devas ripete
emfazi, ŝi devas konstante revizii siajn proprajn agojn.
Ĉi tiuj estas tre seriozaj deliktoj, kiujn ŝi ne faris.
Ĝi neniam devas kaŭzi ajnan damaĝon.
Dum la pasintaj kvar jaroj kaj duono, ŝi tute diskreditis sin mem, ripete proponante tiajn toksajn substancojn kiel la solan
solvon en la tiel nomata batalo kontraŭ tiel nomata minaco.
Kaj jen ni venas al la unua ŝlosila deklaro.
La Monda Organizaĵo pri Sano devas esti senigita je ĉia legitimeco por usurpi aŭ ricevi pliajn povojn.
Ĝi simple ne estis pruvita, sed ĉi tie necesas meti punkton.
Halto! Ĉesu! "After Action Review" en militara ĵargono.
Kaj nur kiam ĉiuj eraroj estos traktitaj, ni povas paroli pri novaj interkonsentoj, kaj certe ne antaŭe.
Do, kiel provizora rezulto, tio, kion mi ĵus diris, estas ĉi tie denove resumita.
Sen revizio, neniuj lecionoj estas lernitaj. Kaj certe neniuj pandemiaj kontraktoj.
En tiu kunteksto, pasintsemajne okazis voĉdono en la Svisa Nacia Konsilio pri tio, ĉu la Svisa
Parlamento devus rajti debati pri la pandemio-traktato.
Kaj estas memkompreneble, ke oni tion faras.
Mi nur volas informi vin, ke la SP kaj la Verdaj Liberaluloj centprocente esprimis sin kontraŭ debato en la Parlamento.
Estas vere demokratia honto ne voli vidi, kion la Federacia Konsilio negocas.
Feliĉe, la plimulto restis racia, kaj ĉiuj aliaj partioj centprocente insistis, ke okazu parlamenta debato.
Vi scias, ke la Monda Organizaĵo pri Sano estas nur unu el 17 sub-organizaĵoj.
Ni parolas pri du traktatoj, kiuj nun devas esti kreitaj, tute nova traktato.
Estis diversaj versioj, ekde la 30-a de oktobro pasintjare, poste ĝis antaŭ kelkaj tagoj, la versio de la 13-a de marto.
Nun, antaŭ nur du aŭ tri tagoj, aperis versio el aprilo. Vere nur antaŭ kelkaj tagoj.
Mi ĉi tie parolas pri la plej esencaj principoj, kiuj estas samaj en ĉi tiuj versioj.
Ne zorgu, mi ne komparas ĉi tie malsamajn versiojn.
Gravas noti, ke ĉi tiu pandemia traktato estas tute nova traktato laŭ la internacia juro.
Kaj por novaj internaciaj traktatoj aplikiĝas ratifika proceduro je la enlanda nivelo.
Do necesas parlamenta debato.
Ĉi tio jam estas deklarita en la Konstitucio de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Tio estas tiel bone pripensita.
Ĝi simple devas esti rekonita.
Parlamentanoj ankaŭ devas esti pretaj partopreni en ĉi tiu debato.
Kaj estas 18 monatoj por fari tion, ĝis la 1-a de decembro 2025. Kondiĉe, kompreneble, ke ĝi entute estos submetita al voĉdono.
Nun ĉe la Monda San-Asembleo fine de majo.
Ĉi tiu majo, kiu nun venas, kuŝas antaŭ ni.
La dua ankaŭ estas internacia traktato.
El pura teknika vidpunkto, ĝi estas internacia traktato.
Tamen internaciaj sanreguloj estas en forto ekde 2005 kaj devas esti reviziitaj.
Reviziita, ni havas la solan version, kiu estas nuntempe oficiale disponebla en la retejo de la Monda
Organizaĵo pri Sano, datita malfrua novembro 2022.
Kaj ĉi tiu versio ankaŭ ne estas skiza versio.
Unu versio por voĉdonado estus interkonsenti pri la vortumo, pri kiuj artikoloj oni ŝanĝos, unu
amendon je fojo, kaj poste meti tion al voĉdonado.
Kion ni havas? Kion ni havas ĉi tie estas miksaĵo de nekredebla nombro da diversaj variantoj por ĉiu ero,
kiuj servas kiel bazo por diskuto, kiel bazo por negocado, sed neniam povus taŭgi por voĉdono.
Tio estas tio, pri kio ni, kaj mi mem, parolis dum la pasintaj du jaroj.
Do, kion alian ni havas? Poste ni havas neoficialan tekston, kiu estas iom mildigita laŭ
enhavo, sed ĝi ne estis publike publikigita.
Kaj ĉi tie ankaŭ ni ne havas finan version, version, kiun ni povus diri, ke ni nun submetas al la Monda
Organizaĵo pri Sano por voĉdono; tio estas la bazo.
Ne, tio ne estas taŭga bazo por decido.
Ankaŭ gravas noti, ke ĉi tiuj sanaj regularoj estas desegnitaj kiel pure teknikaj regularoj laŭ
la Konstitucio de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj tio estas la sola pravigo por diri, ke ni povas akcepti tion en la Monda Sanasembleo kun simpla kvorumo, t.e. 51 procentoj,
plimulta voĉdono de ĉiuj membroŝtatoj, kontraste al la traktato, kiu postulas duon-trian kvorumon, pli altan sojlon.
Do, kaj ĉi tie homoj diras: ne, ĉi tiuj estas nur teknikaj reguligoj, ili temas pri normoj kaj malgrandaj detaloj,
pri kiuj neniu entute interesiĝas, kaj kuracistoj simple ĝojas, ke ili estas ie skribitaj, por ke ili povu ilin serĉi.
Tio estas la sola kialo por ĉi tiu nekredeble privilegia traktado.
Cetere, pasintan decembron, en intervjuo en la Neue Zürcher Zeitung, la ĉefa negocantino de Svislando, Nora Kronig, aludis al
tio kaj diris, ke temis nur pri malgrandaj ĝustigoj, kaj tial ne necesis ampleksa diskuto,
informo aŭ, certe, referendumo ... inter la loĝantaro.
Jes, kaj mi kompreneble tuj montros al vi, ke ĉio alia estas la kazo, ĉio alia estas ĝusta.
Jen ĉi tiu privilegia traktado.
La plej grava aspekto estas, ke ĉi tiuj alĝustigoj ekvalidu aŭtomate dek du monatojn post kiam ili estos adoptitaj.
Ili estas nur teknikaj alĝustigoj.
Kaj por pure administraj aŭ teknikaj alĝustigoj, tio eble estas en ordo.
Sed ne por alĝustigoj, kiuj havas seriozajn, gravajn konsekvencojn por ni rilate al la enhavo.
Do, por resumi, amendo de ekzistanta internacia traktato per simpla plimulto.
La Konstitucio de la Monda Organizaĵo pri Sano ne mencias faktan ratifikiĝon, tial ĝis nun ni tute ne estis informitaj pri ĝi.
Kaj ĉio, kion mi ĝis nun vidis, la demandoj de parlamentanoj, svisaj parlamentanoj al la Federacia Konsilio, inkluzive
al sinjorino Nora Kronig, kion tio signifas, kion ili volas?
Ne estis ajna respondo. Ne estis enhavo, ne estis efektiva klarigo de la Federacia Konsilio.
Do ni, kiel loĝantaro, restas ignoraj pri ĉi tiu enhavo.
Kaj tial estas tiel grave okazigi ĉi tiun eventon.
Nu, estas alia grava punkto memori, nome ke tiaj amendoj povas esti voĉdonitaj nur se la fina versio de
la voĉdono estis prezentita al la Monda Sanasembleo almenaŭ kvar monatojn anticipe.
Do tio estus por voĉdono fine de majo, kaj la fina versio estus fine de januaro 2024.
Sed tio ne estas disponebla. Ĉio, kion ni aŭdas, estas: ni negocas, ni negocas, ni negocas.
... Do tio signifas, ke tio estus kontraŭ iliaj propraj reguloj – tio estas deklarita en Artikolo 55, Paragrafo 2 de la Sanaj
Regularoj – tio estus kontraŭ iliaj propraj proceduraj reguloj de la Monda Organizaĵo pri Sano,
se ili nun, fine de majo, volus pri tio voĉdoni.
Sekve, d-ro Silvia Behrendt kaj ŝia organizo, la Monda Agentejo pri San-Respondeco, skribis malferman leteron al Tedros, la
ĝenerala sekretario, akuzante lin ĝuste pri tio kaj deklarante: "Vi respondecas pri certigo de la konformeco kun
la proceduraj reguloj de la Monda Organizaĵo pri Sano."
Vi ne povas permesi, ke ĉi tiuj alĝustigoj estu voĉdonitaj post kelkaj semajnoj, sen ke iu ajn, iu ajn lando, havis la eblecon
interne pripensi, kion ĉi tiuj alĝustigoj fakte signifas por ni.
Kaj do tio, kion ni faras ĉi tie, estas, iagrade, diveni la estontecon, ĉar ni povas nur interpreti ĉi tiujn proponitajn
amendojn kaj konstati, ke, ĝis nun, svisa negocanta delegacio neniam diris, neniam vere diris, jes, ni ne ŝatas ĉi tiujn
proponitajn amendojn, ni absolute volas protekti homajn rajtojn, ni volas, ke la principo de potenco-apartigo estu konsiderata, ni
absolute volas limigi ĉi tiun nekredeblan elementon de arbitreco, ĉi tiun troan potencon de la Monda Organizaĵo pri Sano, per
kontrol-aŭtoritato, kaj super ĉio, ni neniam devas permesi, ke la Monda Organizaĵo pri Sano sole determinu, kiu informo
en la tuta sansektoro estas ĝusta kaj kiu estas malĝusta.
Mi ankoraŭ ne aŭdis tion el la buŝo de iu ajn magistrato en Svislando.
Sed vi devintus diri tion, ĉar vi ne konsentis kun ĝi.
Kaj tial ni devas paroli pri ĝi.
Jes, la taksaj kriterioj estas sufiĉe simplaj je unua rigardo.
Unue kaj ĉefe, kiel civitanoj, ni devas demandi nin: ĉu entute okazis iu efika reevaluado? Jes aŭ ne?
Kaj due, ĉu oni sekvis la formalajn procedurajn regulojn de la Monda Organizaĵo pri Sano? Jes aŭ ne?
Kaj ĉar ne, tio signifas, ke oni ne povas meti ĝin al voĉdono. Estas tiel simple.
Eĉ ne pri la pandemia interkonsento, ĉar ili estas interligitaj.
Ili estas proksime interrilataj. La nova pandemia traktato kaj la adapto de sanitaraj
regularoj estas tre proksime interplektitaj.
Tio signifas, ke se vi ne rajtas voĉdoni pri unu afero, tiam vi ankaŭ ne rajtas voĉdoni
pri la alia, ĉar la du estas logike ligitaj.
Bone. Tio signifas, ke ni sub neniuj cirkonstancoj devus senpripense ĵeti nin en la
sekvan dilemon. Tute ne ekzistas kialo por tio.
Ĉi tie ni devas devigi veton, atentigante niajn politikistojn pri ĝuste ĉi tiu afero.
Kaj cetere, ni havas en Svislando tre altestimatan kaj fakte bone funkciantan demokration.
Kaj tio videblas en multaj dispozicioj. Kaj plejparte tio en la pasinteco ne funkciis tro malbone.
Kaj estus tro teknike klarigi ĉion tion nun.
Sed por diri ĝin simple, ĉiuj ĉi dispozicioj, kiuj kondukas al aŭ respondas la demandon – Ĉu ni, kiel loĝantaro, povas partopreni
en la kreado de leĝo? – ĉiam komenciĝas de la sama punkto.
Nome, ĝis kia grado leĝo aŭ internacia traktato finfine intervenos en nian juran situacion, kaj ĝis
kia grado la povo de la registaro agi estos limigita?
Kaj kiom da interveno estas en la ĝenerala strukturo de potenco? – Kiel difinite de nia
konstitucio, en la arkitekturo de la apartigo de povoj.
Do, ju pli granda la efiko de ĉi tiu interveno, des pli granda la rajto havi voĉon.
Kaj ni trovas tion en diversaj dispozicioj.
Artikolo 164 ĉi tie estas iom pli vasta, simple deklarante, ke leĝdonado ĉiam signifas, ke la popolo devus havi
voĉon, almenaŭ ene de la kadro de laŭvola referendumo.
La decida demando estas, ĉu la WHO en la estonteco povos limigi eĉ la fundamentajn principojn de nia konstitucio.
Kaj ekzistas fundamentaj principoj.
Se vi iam ajn dum la lastaj 230 jaroj finis lernejon, tio ne povis eskapi vian atenton. Ĉu ne?
Tiam vi rimarkos, ke en ĉiuj niaj demokratioj oni provas, laŭeble, malhelpi la misuzon de potenco kaj arbitrecon
per la apartigo de povoj, la principo de demokratio, la principo de laŭleĝeco kaj la protekto de fundamentaj rajtoj.
Ni havas tion iom pli precize difinitan en nia konstitucio ĉi tie.
Ĉiuj ĉi principoj estas klare difinitaj kaj subtenataj de laŭleĝaj efektivigaj dispozicioj.
La apartigo de povoj, kun ampleksa jurisprudenco pri la temo, kaj la principo de laŭleĝeco anstataŭis la principon de arbitreco.
Homaj rajtoj devas esti efike protektataj.
Ne devas esti cenzuro.
Jes, la kantonoj estas fundamentale aŭtonomaj.
Kaj je sia nivelo, ili sendepende administras sanpolitikon.
Kaj la ŝtato devas povi fiksi siajn proprajn prioritatojn kaj ne devi ricevi ordonojn pri tio, kiun virusan mutacion
ĝi nun devas postkuri, antaŭ ol ĝi povas denove uzi siajn financojn por lernejoj aŭ siaj propraj hospitaloj.
Mallonge, ĉi tio estas speco de kontrolgrido, kiun ni, sed precipe politikistoj, juristoj, ĉiuj en
respondecaj postenoj kaj decidantoj, devas starigi, kompreneble kune kun sciencaj kaj medicinaj kontrolgridoj.
Sed ĉi tiuj estas objektivaj kriterioj, kiujn ni certe povas diskuti.
Do, kaj mi celas diri, mia kredo en ĉiuj ĉi prelegoj estas montri al vi, ke la plej esencaj bazŝtonoj de la
konstitucio bedaŭrinde povas esti suspenditaj (forigitaj).
Kaj sekve ni devas demandi vin, ĉiuj civitanoj, estimataj kuncivitanoj, ĉu vi entute konsentas pri transdono de povoj al
tiel alta nivelo sen iam ajn havi la ŝancon repreni tiujn povojn.
Tio, mallonge dirite, estas pri kio temas ĉio ĉi.
Kaj deviga referendumo, tio estas la teknika efektivigo.
Nur mallonge, ni havas ĉi tiujn du kontraktojn.
Simpla plimulto sufiĉas por ŝanĝi sanreguligojn, ĉar tiuj laŭdire estas de pure teknika naturo, dum
la pandemia traktato postulas du-trian plimulton.
Ni parolas pri la planita voĉdono fine de majo, en la lasta semajno de majo, post ĉirkaŭ kvin semajnoj.
Kaj tiam la alĝustigoj al la Internaciaj Sanitaraj Regularoj devus aŭtomate ekvalidi.
Kontraŭe, la nova traktato postulas ratifikan procezon.
Do, kio estas la ĝenerala enhavo?
Mi povas nur mallonge klarigi la ĝeneralan enhavon, sed temas pri enorma komerco.
Jen kie establiĝas vera pandemia industrio.
Tio estas tre bone pripensita.
Do se vi mem ĝin legos, vi komprenos.
Ĝi komenciĝas ĉi tie sub la titolo, oni diris, ke la plej malbona afero, kiu povus okazi al ni sub Kovido, estis, ke ni
ne povis provizi al ĉiuj la saman kvanton da vakcino samtempe.
La distribuado de riĉaĵoj ne estis justa.
La termino 'ekvitato' estis kreita por ĉi tiu celo.
Aequity devus esti distributiva justeco.
Kaj ili diris, ke ĝi estis tiel malbona, tiel danĝera, ke multaj milionoj da homoj povus esti mortintaj, ni devas
doni al la Monda Organizaĵo pri Sano la aŭtoritaton decidi. Bone, jen la produktoj, kiuj estas produktataj.
Do ni parolas pri vakcinaĵaj substancoj, mRNA-bazitaj, diagnozaj agentoj, ajnaj specoj de pandemiaj produktoj entute.
Oni devus permesi al la Monda Organizaĵo pri Sano decidi ĉion ĉi.
La ŝtatoj-membroj de la Monda Organizaĵo pri Sano devas konstante submeti, tiel diri, interretan inventaron, por ke
la OMS povu kontroli, ĉu Svislando bezonas provizi iom pli, aŭ ĉu provizoj estu senditaj al Afriko.
Kaj afrikanoj havas iomete malpli, do ili bezonas iomete pli da subteno.
Jen kio estas kaŝita en ĉi tiu termino, egaleco.
Do la ŝtatoj devas, kaj tio estas tre, tre, vere, kiel mi diru, klare rekonebla en la nova
Epidemia Leĝo, ili devas konstante monitori la medion.
Potencialaj patogenoj povas kuŝi dormaj ie ajn: ili povas kuŝi dormaj en homoj, ili povas kuŝi dormaj en la
medio, ili povas kuŝi dormaj en kloakaĵo, kaj ili povas kuŝi dormaj en la besta mondo.
Jen ĝi, la abstrusa dispozicio en la proponita amendo al la Leĝo pri Epidemioj:
La Federacia Konsilio devus povi devigi ĉiujn instituciojn testi kloakakvon por patogenoj.
Nome, uzante la metodon de genoma sekvencado.
Do vi iel malsupreniras ĝis la atomnivelo kaj provas uzi PCR-teston sur kloakaĵo – denove legante tefoliojn –
por fabriki pruvojn pri minaco, surbaze de kiuj la Federacia Konsilio tiam devus rajti deklari staton de urĝeco.
Tio estas arbitreco principe.
Kaj tio igas min ektremi kiel advokaton, ĉar mi ĝenerale malamas arbitrecon, kaj eĉ pli kiel bazon por krizleĝo.
Tio ne devas okazi.
Do estas vere psikotika devo konstante monitori ĉiujn kloakakvojn sen iuj ajn limigoj.
La tuta afero velas sub la standardo de Unu Sano.
La ĝenerala sano de la planedo – ĉio estas konektita, finfine – bestoj, homoj, la medio, la Tero, kaj ĝi eĉ etendiĝas
al klimata ŝanĝo. Klimata ŝanĝo kaj CO2-niveloj ankaŭ devus esti permesataj kiel bazo por deklaro de krizostato.
Kaj ĉio ĉi devas esti dividita – la rezultoj, la malkovritaj patogenoj – en internacia datumbazo.
Vi povas vidi tion. Kaj nun jen ĝi venas.
Nun ankoraŭ necesas esplorado kaj disvolvado.
Alivorte, esplorado kaj disvolvado pri eblaj patogenoj, kiuj eble fariĝos eĉ pli virulentaj.
Jen "gajno de funkcio". Ĉi tio rilatas al la artefarita intensigo de patogenoj kiel parto de la nova pandemia traktato.
Do jen ĝi estas, kaj kiel ni scias, laŭ diversaj sciencistoj ekzistas diversaj indikoj, ke Kovim-19 ne
estis trovita en la naturo aŭ ne povis tie originiĝi – Kovim-19 kiel la patogeno SARS-CoV-2.
Mallonge, oni kuraĝigas landojn kontribui al la intensigo de ĉi tiuj patogenoj mem.
Poste estas tiu fama DCX-listo.
Tio estas esence la plej bona supozo. Alivorte, la supozo pri kiu patogeno povus ataki sekve.
Pandemiaj produktoj jam estas disponigataj surbaze de ĉi tiu patogeno, kun vakcinaj substancoj
provizitaj sub la titolo "Listo por Krizokaza Uzo".
Kaj ĉiuj landoj devus establi krizajn aprobojn. Krizaj aproboj, sinjorinoj kaj sinjoroj, ĝis nun ne ekzistis en formala senco.
Ni ankoraŭ havis certajn minimumajn obstaklojn en ĉiuj niaj landoj en Eŭropo kaj en Svislando.
Sed sub la titolo de urĝa aprobo, kiu ekzistas en Usono, sufiĉas, ke kompetenta aŭtoritato deklaru urĝan situacion.
Kaj tiam ne necesas plua esploro pri efikeco aŭ sekureco.
Absolute nenio, ĉar temas pri urĝa kazo.
Tio estas la militara pensado malantaŭ ĝi.
Mallonge, ĉi tio estas enorma ekonomia ciklo, kiu ekzistas sendepende de iu ajn krizokaza scenaro.
Kaj nun, krom tio, ni havas la sanajn regularojn, kiuj akre fokusigas la tutan aferon – akre fokusigas ĝin
ĝuste per la deklaro de ŝtato de urĝa situacio, la internacie zorgigaj publiksanaj krizoj.
Kiel mi diris, la ĝenerala direktoro pri sano povas en la estonteco proklami ĉi tiun krizostaton pro ajna kialo ajn.
Kaj nia atendo estus ĝuste la kontraŭa.
Ni vidis, ke la tutmonda san-krizo daŭris tri jarojn kaj tri monatojn.
Do la logika konsekvenco estus, ke tia nepravigita krizostato povas esti ĉesigita, ke ĝi
povas esti reviziita, kaj tiel plu kaj tiel plu.
La malo estas vera.
Kaj tiam la alia sekvas la ekzemplon.
En ambaŭ kontraktoj, vi vidos la vorton "infodemics" en la centro.
Infodemioj estas esenca rimedo de kontrolo – mi devas konkludi – esenca rimedo de kontrolo por la Monda Organizaĵo pri Sano.
Sed rigardu, internacia organizo, kiu ne nur en ĉi tiuj traktatoj, sed ankaŭ ĉie aliloke sur sia hejmpaĝo – vi
povas gugli WHO kaj poste Infodemics – ĉie, esence regas ĝin, havas la subskribon: nur ni povas determini la veron.
Ni rajtas diri, kiuj substancoj estas efikaj, kaj ni rajtas diri, kiom longe daŭros la urĝa situacio.
Tio estas pura arbitreco. Tio estas Ludoviko la 14-a.
Tio estas antaŭ la Franca Revolucio, absoluta reĝimo.
Ĉi tio estas tute nekongrua kun nia konstitucio.
Vi trovos tion en ambaŭ kontraktoj kaj ankaŭ sur la hejmpaĝo.
Kaj tio mem, ĉi tiu dogmo, ke oni rajtas difini la veron mem kaj praktiki aŭ iniciati cenzuron, jam estas enorma
malobservo de la fundamenta principo, kiun ni bezonas en ĉiu demokratio, nome la libereco de opinio kaj de informo.
Kaj se vi forprenas la liberecon de opinio kaj la liberecon de informo, tiam vi ne havas liberan sciencon, ne
havas justan justicsistemon, kaj ankaŭ ne havas demokration.
Kaj tio neniam devas esti permesita okazi.
Nu, mi ĉefe volis doni al vi la ĝustan perspektivon.
Ĉar, vi scias, kun ĉiuj ĉi kontraktaj dispozicioj, necesas du horoj, kaj fine, estas la
ne-advokato, kiu plej verŝajne konfuziĝos.
Sed nun vi havas la esencajn mezurkriteriojn, kiuj ankaŭ povas helpi vin en diskutoj kaj permesi
al vi diri: Haltu, unue ni devas trakti la aferon!
Kaj due, oni devas sekvi la proprajn regulojn de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj trie, laŭ siaj propraj celoj, la Monda Organizaĵo pri Sano tute ne rajtas kaŭzi damaĝon.
Kaj kvare, rigardu la aliajn prezentojn de Philipp Kruse.
Jen pliaj detaloj.
Mi bedaŭras, ke mi ne tute sukcesis, kaj dankon tre multe.
Multan dankon, Philipp.
Ĉiam tre informa.