Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը չի կարելի ճանաչել որևէ լեգիտիմություն՝ ոչ օրինական իշխանություն
հափշտակելու կամ լրացուցիչ լիազորություններ ստանալու համար։
Պարզապես դա դեռ չի ապացուցվել, այստեղ անհրաժեշտ է դնել կետ։ Դադարեք։ Եվ միայն երբ բոլոր սխալները շտկվեն, կարող
ենք խոսել նոր համաձայնագրերի մասին, և անշուշտ ոչ շուտ։
Լավ, կա ևս մեկ կարևոր կետ, որը պետք է հիշել՝ նման փոփոխություններին կարելի է քվեարկել միայն այն դեպքում,
եթե քվեարկության վերջնական տարբերակը առնվազն չորս ամիս առաջ ներկայացվել է Առողջապահության համաշխարհային ժողովին։
Այսինքն՝ դա կհակասի նրանց սեփական կանոններին՝ ինչպես նշված է Առողջապահական կանոնակարգերի 55-րդ հոդվածի 2-րդ կետում, և նրանց
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ընթացակարգային կանոններին, եթե նրանք
ցանկանային դրա շուրջ քվեարկել հենց հիմա՝ մայիսի վերջին։
Այո, գնահատման չափանիշները առաջին հայացքից բավական պարզ են։
Առաջին հերթին, որպես քաղաքացիներ, մենք պետք է ինքներս մեզ հարցնենք՝ արդյո՞ք ընդհանրապես որևէ
արդյունավետ վերագնահատում է կատարվել, թե ոչ։ Այո՞, թե ոչ։
Եվ երկրորդ՝ արդյոք հետևվել են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ)
պաշտոնական ընթացակարգային կանոններին՞ Այո՞ թե ոչ՞
Եվ քանի որ ոչ, դա նշանակում է, որ այն չի կարող դրվել քվեարկության։ Այնքան պարզ է։
Բայց հիմա դուք ունեք էական չափման չափանիշներ, որոնք կարող են նաև օգնել ձեզ քննարկումներում և թույլ տալ ձեզ
ասել՝ «Կանգ առեք, առաջին հերթին պետք է անցկացվի վերանայում»։
Եվ երկրորդ՝ պետք է հետևել Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության սեփական կանոններին։
Եվ երրորդ՝ իր սեփական նպատակների համաձայն՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը չի լիազորված վնաս պատճառել։
Շատ շնորհակալություն, Ուրս Հանս, այսօր՝ 2024 թ. ապրիլի 20-ին, ամեն ինչ կազմակերպելու համար։
Նպատակը համատեղ վերագնահատում իրականացնելն է։
Մենք կարող ենք դրան հասնել միայն կրթության, քաղաքական ճնշման և հուսալի տեղեկատվության միջոցով։
Բարև, Ստեֆան։ Եվ հենց դրա համար ենք այսօր բոլորս այստեղ։
Իմ համար մեծ պատիվ է այստեղ ձեզ հետ խոսել Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության մասին։
Ես կցանկանայի անկեղծորեն շնորհակալություն հայտնել ձեզ բոլորիդ, որ այսօր այստեղ եկաք։
Լավ։ Այո, ցավոք, այս ԱՀԿ-ի հարցը շատ մանրամասն և լայն թեմա է։
Ուստի ինձ բարեհաճորեն տրամադրվեց 40 րոպե։
Այստեղ կառուցվում է իրական, իսկապես նոր տիեզերք։
Իրոք նոր առողջության ռեժիմ։
Եվ դա համատեքստում դնելու համար պետք է հասկանալ, թե ինչ է տեղի ունեցել մինչ այժմ։
Եվ հետո դուք պետք է հասկանաք ընդհանուր համատեքստը, որպեսզի մանրամասների մեջ չկորչեք, որոնց շատ են։
Մենք գիտենք, որ խոսքը վերաբերում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության երկու պայմանագրերին, որոնք լի են առաջարկվող
փոփոխություններով և հետագա առաջարկվող փոփոխություններով։
Եվ ես փորձում եմ ձեզ այս հարցում որոշակի հանգստություն տալ։
Դա իմ աշխատանքն է։ Բայց, իհարկե, դու դա 40 րոպեում չես կարող անել։
Ես պարզապես կփորձեմ իմ լավագույնը։ Եկեք կարճ սկսենք։
Առաջին հերթին մենք պետք է ինքներս մեզ հարցնենք, թե որքան ենք առաջընթաց ունեցել անցյալի
հետ հաշտվելու հարցում այստեղ՝ Շվեյցարիայում։
Ապրիլի 6-ին Բեռնում այս թեմայով տեղի ունեցավ շատ լավ կոնֆերանս։
Ես կարող եմ միայն հղում անել այնտեղի բազմաթիվ գերազանց բացատրություններին։
Ես այնտեղ նույնպես հիմնականում այս մասին խոսեցի։
Մենք երբեք չպետք է մոռանանք, որ իրավական տեսանկյունից, ինչպես նաև ներգրավված մարդկանց տեսանկյունից, Շվեյցարիայի պատմության մեջ, և,
կարելի է ասել, ցանկացած ժողովրդավարական երկրի պատմության մեջ, երբեք չեն եղել այսպիսի զանգվածային
սահմանափակումներ մեր սահմանադրություններում ամրագրված բոլոր հիմնական իրավունքների նկատմամբ։
Եվ յուրաքանչյուր անհատի համար դա այդքան դժվար է։
Այստեղ խոսքը վերաբերում է տանը մնալու պարտավորությանը, ազատության սահմանափակմանը, վնասակար միջոցառումներին,
պարբերաբար դիմակ կրելուն, հատկապես երեխաների համար մի քանի ամիս շարունակ։ Վակցինացման նկատմամբ ճնշմանը։
Դավանանքի և խղճի ազատությունը խիստ սահմանափակված էր։
Ես այստեղ տեսնում եմ եկեղեցական բարձրաստիճան անձնավորության։
Ես շատ ուրախ եմ, որ դուք այստեղ եք։
Շատ ջերմ ողջույն, եպիսկոպոս, ենթադրում եմ։
Քահանաներին և ծառայողներին արգելվել էր իրենց եկեղեցիներում ընդունել պաշտամունքավորների որոշակի նվազագույն թվից ավելի։ Եվ դա
տեղի ունեցավ հենց Զատիկի օրերին։ Եվ դա տևեց շաբաթներ ու ամիսներ։
Դա կրոնի և խղճի ազատության վրա շատ լուրջ ոտնձգություն էր։
Վերջիվերջո մեր ազատությունների ամբողջ ցանկը լուրջ ազդեցության ենթարկվեց բնակչության մեծ մասի համար և երկար ժամանակ։
Եվ այսպիսով, մենք խոսում ենք Շվեյցարիայի պատմության մեջ հիմնարար իրավունքների նկատմամբ երբևէ գրանցված ամենամեծ ոտնձգության մասին։
Եվ դա նշանակում է, որպես հավելյալ, տնտեսության մեջ հնարավոր առավել մեծ միջամտություն։
Երբ Շվեյցարիայի Ազգային Բանկի նախագահ Թոմաս Յորդանը 2020 թվականի մայիսին զգուշացնող մատնացույց բարձրացրեց՝ ասելով. «Ուշադրություն,
ուշադրություն, մենք մոտենում ենք 100 միլիարդի նշագծին նրանց աջակցության ֆոնդերում, որոնց գործարար
գործունեությունը սահմանափակված է», ապա մենք նույնպես պետք է հաշվի առնենք այս գործոնը։
Եվ դա նշանակում է, որ նման մասշտաբի միջամտությունների դեպքում պետությունը պարտավոր է իր քաղաքացիներին հաշվետու լինել։
Եվ դա մինչ օրս չի տեղի ունեցել, և մենք պետք է նշենք սա, նախքան նոր օրենքների մասին խոսելը, նախքան Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության նոր պակտի մասին խոսելը։
Մենք միայն արդարացություններ ունեինք։
Մեզ մոտ կար այս PCR չափումը, որի մասին սկզբից ի վեր հայտնի էր։ Ես հիշում եմ լեգենդար պոդիումային քննարկումը Աարաուում օգոստոսի
14-ին, երբ պրոֆեսոր Մարսել Տանները, Ֆեդերալ խորհրդի COVID-19 աշխատանքային խմբի անդամը և Գիտությունների ակադեմիայի
նախագահը, հստակ և անվիճելի պատասխանեց Սամուել Էկերտի հարցին։
«Այո, տեսեք, ՊՇՌ թեստը չի տալիս կլինիկական ախտորոշում։» Սա է կետը։ Ուստի սխալ է ասել, որ
դրական թեստը ապացուցում է, որ ինչ-որ մեկը հիվանդ է։
Մենք բոլորս դա գիտենք։ Կարճ ասած՝ այն, ինչ ուզում եմ ասել, այն է, որ բոլոր նրանք, ում համար անհրաժեշտ էր իմանալ,
առնվազն ամառվանից ի վեր տեղյակ են եղել դրա մասին, և Դաշնային խորհուրդը պետք է տեղյակ լիներ դրա մասին։
Ի դեպ, Ֆեդերալ դատարանը նույնպես հաստատեց սա 2021 թվականին այս որոշմամբ, որի հետ դուք, հավանաբար, բոլորը ծանոթ եք։
Եվ թե որքան կամայական, որքան ուղղակի անհեթեթ էր ամբողջ այս համակարգը, բոլորին ցույց տրվեց մեր
ARENA քննարկման ծրագրում 2022 թվականի հունվարի 7-ին։
Այնուհետև Իգնացիո Կասիսը, ով այդ ժամանակ Շվեյցարիայի Կոնֆեդերացիայի նախագահն էր և մասնագիտությամբ բժիշկ,
ասաց. «Ավտովթարում մահացած և կորոնավիրուսի թեստը դրական արդյունք տված յուրաքանչյուր մարդ կորոնավիրուսային մահ է»:
Եվ հետո հաղորդավարը դադարեց և կրկին հարցրեց, և այո, Կասիսը ասաց. «Այո, ճիշտ է, հենց դա է այն, ինչ Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպությունը արեց իր դասակարգմամբ»:
Եվ այս ամենը իրականում առաջարկվել էր ԱՀԿ-ի կողմից; այն անսպասելի չէր, ներառյալ COVID-19 դեպքերի դասակարգումը։
Եվ մեր լրատվամիջոցներն ու քաղաքական գործիչները միշտ միայն ամբողջ թվերով են հաղորդել։
Գրիպի սեզոնին, երկիրում, որտեղ 80-ից և 90-ից բարձր տարիքի այդքան շատ մարդ կա, սպասելի է, որ այս տարիքային խմբից մի փոքր ավելի շատ
մարդ կմահանա, սակայն հարաբերական առումով պանդեմիան նկատելի չէր։
Այս ամենը հանգեցնում է անցյալը ընդունելուց հրաժարվելու։
Եվ ես այստեղ գրել եմ այն, ինչը համարում եմ ամենապարզ բանաձևը, որը դատարանները բազմիցս կիրառել են իմ
դեմ, սակայն որը վերաբերում է նաև ողջ հասարակությանը։
Եվ ես անընդհատ նույնը լսում եմ իմ բոլոր գործընկերներից ու ընկերներից, որոնք ինձ ասում են. «Տեսեք,
համաճարակի ժամանակ իշխանություններին պետք է շնորհվի ավելի մեծ հայեցողական իրավասություն»:
Եվ քանի դեռ իշխանությունները հետևում են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ուղեցույցներին, մենք չենք
կարող և չպետք է դրանք կասկածի տակ դնենք։ Մի բան այդպիսի։
Այո, և այս մեկնարկային կետը ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր դեր է խաղում Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը,
երբ հայտարարում է արտակարգ դրություն համաճարակի պատճառով։
Արդեն անցյալում է։
Մարդիկ շրջվում են, իսկ դատարանները հրաժարվում են իրենց սահմանադրական վերանայման պարտականությունից և թույլ են տալիս
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը գործել իր ուզածով։
Դա արդեն անցյալում էլ այդպես էր։
Այո, և հենց դրա համար մինչև այսօր երբեք վերանայում չեն կատարվել այս ամենալուրջ
միջամտությունների նկատմամբ, որոնք երբևէ տեղի են ունեցել։
Եվ ես կցանկանայի նշել, որ Շվեյցարիայում մեր սահմանադրությունը շատ երիտասարդ է։
Սա 99 թվականի նոր թարմացված սահմանադրություն է։
Դրա համար այն ունի հատուկ ժողովրդավարական լեգիտիմություն։
Եվ եթե հաշվի առնեք 2-րդ հոդվածը, ի՞նչ նպատակ ունի կոնֆեդերացիան։
Իրավական տեսանկյունից ինչո՞ւ գոյություն ունի Շվեյցարիան։
Այնուհետև կտեսնեք, ինչպես կարող եք կարդալ նաև նոր Ֆեդերալ Սահմանադրության նյութերում, որ կան չորս հավասար կարևոր նպատակներ։
Այսպիսով, Covid-ի պայմաններում անվտանգությունն այլ բան է։
Այնուհետև՝ ազատության պաշտպանությունը՝ սկզբում հիմնական իրավունքների երկար ցանկով։
Համայնքի պաշտպանություն, այսինքն՝ համայնքի միասնության պահպանում և բարօրության պաշտպանություն։
Եվ հիմա կարող եք գուշակել՝ արդյոք այս նպատակներից մեկը մյուսից ավելի կարևոր է՞
Ոչ, ուսմունքը ասում է, որ ամբողջ պատմությունը հավասարաչափ կարևոր է։
Ոչ ոք չպետք է թույլատրվի ասել, որ անվտանգությունը պետք է միշտ առաջնահերթություն ունենա ամեն ինչից՝ ազատության հաշվին։
Սրանք կարևոր սկզբունքներ են՝ հասկանալու համար այն իրավիճակի մեկնարկային կետը, որում հայտնվել ենք։
Եվ մենք նույնպես պետք է գիտակցենք այն սկզբունքը, որ պետությունը գոյություն ունի իր քաղաքացիների համար, ոչ թե հակառակը։
Եվ դա ասվել է ավելի քան 2000 տարի առաջ հայտնի իրավաբան և հռոմեական սենատոր Սիցերոնի կողմից, ով շատ պարզ ու
հակիրճ հայտարարեց, որ հռոմեական «res publica»-ն, այսինքն՝ պետությունը, ժողովրդի գործն է՝ «res populi»:
Եվ այսօր մենք ապրում ենք այնպիսի ժամանակներում, երբ մեզ ստիպում են հավատալ հակառակին։
Ոչ ոք չպետք է թույլ տա մեզ հավատալ դրան։
Եվ որքան էլ որ մեզ աջ ծայրահեղականներ պիտակավորեն։
Չի համարվում աջ ծայրահեղական արտահայտություն ասել, որ պետությունը ժողովրդի համար է։
Դա ինքնին հասկանալի է։ Լավ։
Եվ դա նշանակում է, որ եթե Դաշնային խորհուրդը, խորհրդարանը, դատարանները, կանցոնները և լրատվամիջոցները հրաժարվեն
արդյունավետորեն զբաղվել այս խնդրով, ապա այն, ինչ մենք նոր ենք ապրել, կարող է ցանկացած պահի կրկին տեղի ունենալ։
Եվ հենց դրա համար մենք պետք է նախապես սովորենք դասերը։
Մենք չպետք է առաջ մղենք նոր համաճարակային օրենք, պանդեմիայի համաձայնագրեր կամ ԵՄ-ին
ենթարկվելը, այլ պետք է վերանայենք իրավիճակը։
Այս վերագնահատման նախաձեռնությունը իրականացնելու ճնշումը մեծացնելու համար ես խստորեն խորհուրդ եմ տալիս,
իսկապես հորդորում եմ ձեզ ստորագրել այն, եթե դեռ չեք արել։
Խնդրում եմ, անպայման դրա հետ ծանոթացեք։ Շնորհակալություն։
Եվ ես կարող էի այստեղ ավարտել դասախոսությունը, որովհետև դա ամեն ինչ ասում է։
Օրենքից դուրս գործող պետությունը ոչ ավելի օրինական է, քան գողերի խումբը։
Ես սա ասում եմ իմ երեխաներին, որպեսզի նրանք ունենան ընդհանուր պատկերացում, թե ինչ պետք է
մտածեն Ֆեդերալ խորհրդի և դատարանների մասին։
Նրանք ստիպված կլինեն կրկին ապացուցել իրենց արժանիքը, մինչև կարողանան վերականգնել իմ և իմ ընտանիքի վստահությունը։ Լավ։
Անհրաժեշտ է, և, ցավոք, սկզբում կարևոր է, որ մի փոքր հետ նայենք և հիշենք, որ
mRNA-ինջեկցիաների այս առաջարկը ոչ մի տեղից չի հայտնվել։
Սա առողջապահության նախարարների կողմից չէր մշակվել, այլ եկել էր Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունից։
Եվ մինչև վերջերս բոլոր այս առաջարկությունները դեռևս գլխավոր էջում էին՝ այսպիսի հստակությամբ։
Կա նաև մի փոքր տպագիր տեքստ, որը դուք պետք է կարդաք, սակայն այնտեղ նշվում է նաև, որ COVID-19-ի պատվաստանյութերը
անցել են խիստ փորձարկումներ։ Խիստ փորձարկումներ։
Դա ակնհայտ կեղծ տեղեկատվություն է։
Սա ակնհայտ ապատեղեկատվություն է, որը գալիս է հենց այն միջազգային կազմակերպությունից, որը պնդում է, թե
ինքը միակ դատավորն է ճշմարտության և կեղծիքի հարցերում։
Այո։ Եվ ահա ևս մի քանի օրինակներ։
Եվ հենց դրա համար, 2022 թվականի հուլիսին, հիմք ընդունելով գրեթե մեկ տարվա համատեղ աշխատանքը իմ թիմի հետ, ինչպես նաև արտաքին
փորձագետների գերազանց աջակցությունը, ես ներկայացրեցի քրեական հաղորդում Swissmedic-ի դեմ, որովհետև
այստեղ, Շվեյցարիայում, մեզ մոտ կան պատասխանատուներ։
Մենք ունենք օրենք, որը սահմանում է Swissmedic-ի պարտականությունները։
Եվ Swissmedic-ը համալրված է փորձագետներով և ռեսուրսներով, որպեսզի ճանաչի, որ սրանք թունավոր նյութեր են, ոչ թե
պատվաստանյութեր։ Թունավոր նյութեր, ոչ թե պատվաստանյութեր։
Եվ հիմա ես կարող եմ սա այդքան անկաշկանդ և հակիրճ ասել, որովհետև երկու տարի դրա վրա հետազոտություն եմ արել և
որովհետև իմ ապացույցները կարելի է կարդալ ինտերնետում։
Ինչպես ասացի, ես դա կարողացա անել միայն իմ բացառիկ թիմի շնորհիվ, որը կազմված էր իրավաբանական գիտությունների դոկտոր
Մարկուս Ցոլլինգերից, Կատի Շեպիսից, թիմի մյուս անդամներից և գերմանալեզու ու անգլալեզու երկրների մոտ 12–15 պրոֆեսորներից։
Եվ ես ուզում եմ սրտիս խորքից ձեզ բոլորիդ շնորհակալություն հայտնել այս հիասքանչ աշխատանքի համար։
Եվ մենք դա այնտեղ ապացուցել ենք։ Մասնավորապես թարմացված տարբերակում, որը կարելի է գտնել ինտերնետում,
սկզբից պարզ էր, սկզբից պարզ էր բոլոր կարգավորող մարմինների համար, որ սա չի կարող աշխատել։
Սա փորձարկում է։ Դուք չեք կարող վերահսկել, թե մարմնի մեջ ինչ է արտադրվում, ինչ քանակով, ինչ որակով և որքան ժամանակ։
Բոլորը սկզբից ի վեր գիտեին այս ամենը։ Այնուամենայնիվ, նրանք թույլ տվեցին, որ դա տեղի ունենա։
Եվ ես խնդրում եմ ձեզ առնվազն կարդալ ամփոփագիրը։
Կատարողական ամփոփագիր։ Այն ընդամենը 20 էջ է։
Իսկ նրանց համար, ովքեր նախընտրում են ինչ-որ բան ձեռքերում պահել, դրսում տպագիր տարբերակը
կարելի է ձեռք բերել 20 շվեյցարական ֆրանկով։
Այն պարունակում է ամեն ինչ կարևոր, ներածական խոսքով ամենակարևոր աջակցող պրոֆեսորների կողմից։
Նրանցից մեկը՝ պրոֆ. Ստեֆան Հոկերցը, այսօր այստեղ է՝ պրոֆ. Մարտին Հադիչի, պրոֆ. Զոննիխսենի, Մայքլ Փալմերի և մյուսների հետ։
Այն հասանելի է այստեղ։
Եվ դա նույնպես ճնշում գործադրելու միջոց է՝ վերագնահատումը առաջ մղելու համար։
Քանի որ մենք տեսնում ենք, ի՞նչ ենք տեսնում։
ՄՌՆԹ պատվաստումը շատ կենտրոնական դեր է խաղում Էպիդեմիաների մասին օրենքում և, իհարկե, նոր պանդեմիական համաձայնագրերում։
Սա հանդիսանում է բոլոր ապագա պատվաստումների հիմքը, այդ թվում՝ հակամանրէային դիմադրության
ոլորտում, ինչպես հենց հիմա նշեց դոկտոր Հայկո Շյոնինգը։
Այո, և ինչո՞ւ է դա այդքան նշանակալի։
Դա կարևոր է, քանի որ այստեղ խոսքը փորձարարական նյութերի մասին է։
Ես արել եմ, և ոչ միայն այն, որ փորձեր չեն արվել։
Կան ևս երեք կամ չորս այլ կողմեր, որոնք այս ընթացակարգը դարձնում են չափազանց փորձարարական։
Գերմաներեն նրանք ասացին, որ ոչ մի պատկերացում չունեն, թե ինչ արդյունքի կհանգեցնի դա։
Եվ որպես քաղաքակրթություն մենք հավատում էինք, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի
վեր երբեք թույլ չենք տա, որ սա կրկին պատահի։
Եվ հենց դրա համար մենք ստեղծեցինք Նյուրնբերգի կոդեքսը և օրենքով ամրագրեցինք քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների այս միջազգային
պայմանագիրը՝ 7-րդ հոդվածը, որը կիրառվում է բոլոր հանգամանքներում, անգամ ճգնաժամային
իրավիճակներում հանրային արտակարգ դրության դեպքում։
Եվ այս պարտադիր պաշտպանության կանոնը, որը նախատեսված էր փորձարկումներում մասնակցությունից, այդ թվում՝ ոչ կամավոր
մասնակցությունից, պաշտպանելու համար, միլիոնավոր անգամներ խախտվել է, քանի որ մարդկանց տրամադրել են կեղծ տեղեկություններ։
Նրանց խաբեցին և ճնշման ենթարկեցին։
Դա այն մեկնարկային կետն է, որի առջև բոլորս կանգնած ենք։
Ես պարզապես նայում եմ Շվեյցարիային, ապագային։
Սա նոր առաջարկվող «Էպիդեմիաների մասին» օրենքի մի հատված է։
Նոր 6c հոդվածի 1-ին պարբերության բ կետը։
Եվ Դաշնային խորհուրդը ցանկանում է կարողանալ պարտադրել բժիշկներին և դեղագործներին մարդկանց վրա կիրառել նման փորձարարական նյութեր՝
հիմնվելով այն դասերի վրա, որոնք, ըստ նրա, քաղված են անցյալից։
Այսինքն՝ նա ուզում է պարտադրել բժիշկներին պատվաստել մարդկանց՝ առանց բավարար տեղեկատվություն տրամադրելու, ուղղակի ասած։
Այո, և ահա մենք հենց դրա մեջ ենք։
Առաջին հերթին պետք է հաշվի առնենք, թե որոնք են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության լիազորությունները։
Շատ գեղեցիկ ձևակերպված է նրանց սահմանադրության 1-ին հոդվածում։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության նպատակը բոլոր ժողովուրդներին օգնելն է
հասնել առողջության հնարավորինս լավագույն վիճակին։
Շուտով կիմանաք, թե ինչը դա չի ներառում։
Սա չի ներառում մարդկանց կեղծ տեղեկություններ տալը, մարդկանց նյութ օգտագործելու դրդելը և թունավոր նյութեր խորհուրդ տալը։
Դու չպետք է վնաս պատճառես։ Դա ամենակարևոր սկզբունքն է։
Դա կառավարման և համակարգման մարմին է և գործում է միայն խորհրդատվական կարգավիճակով։ Սա ելակետն է։
Սա նշանակում է խթանել մարդու առողջության պաշտպանությունը՝ հիմնվելով առկա լավագույն գիտելիքների և լավագույն փորձի վրա, հաշվի
առնելով նոր հայտնագործությունները և, այսքան երկար ճգնաժամից հետո, անցկացնելով մանրակրկիտ և ինքնաքննադատական վերանայում։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պետք է ինքնուրույն աներ սա, սակայն չարեց։
Ի դեպ, դա ոչ թե գերազգային կազմակերպություն է, այլ ընդամենը կառավարական միջազգային կազմակերպություն, և,
առաջին հերթին, այն տեղեկատվության մոնոպոլիա չունի։
Այնուամենայնիվ, նա նկատի է առել այս ամենը և, ավելին, պետք է հարգի հիմնարար իրավունքները և, ինչպես ես պետք է բազմիցս
ընդգծեմ, անընդհատ վերանայի իր սեփական գործողությունները։
Սրանք շատ լուրջ հանցագործություններ են, որոնք նա չի կատարել։
Այն երբեք չպետք է վնաս պատճառի։
Վերջին չորս ու կես տարիների ընթացքում նա բազմիցս առաջարկելով նման թունավոր նյութեր որպես միակ լուծում այսպես կոչված
սպառնալիքի դեմ պայքարում, ամբողջությամբ վարկաբեկել է ինքն իրեն։
Եվ ահա մենք հասնում ենք առաջին հիմնական հայտարարությանը։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը չի կարելի ճանաչել որևէ լեգիտիմություն՝ ոչ զավթելու,
ոչ էլ լրացուցիչ լիազորություններ ստանալու համար։
Պարզապես դա դեռ չի ապացուցվել, սակայն այստեղ անհրաժեշտ է «ամբողջական կետ»։
Կանգ առ! Դադարիր! «After Action Review» ռազմական ժարգոնում։
Եվ միայն երբ բոլոր սխալները շտկվեն, կարող ենք խոսել նոր համաձայնագրերի մասին, և անշուշտ ոչ ավելի վաղ։
Լավ, որպես միջանկյալ արդյունք՝ այն, ինչ ես նոր ասացի, կրկին ամփոփված է այստեղ։
Առանց վերանայման դասեր չեն քաղվում։ Եվ, անշուշտ, պանդեմիայի պայմանագրեր էլ չեն լինում։
Այս համատեքստում անցյալ շաբաթ Շվեյցարիայի Ազգային խորհրդում քվեարկություն անցկացվեց այն մասին, թե արդյոք Շվեյցարիայի
խորհրդարանին թույլատրվի քննարկել համաճարակային պայմանագիրը։
Եվ, բնականաբար, դա անում են։
Ես պարզապես ուզում եմ ձեզ տեղեկացնել, որ SP-ն և կանաչ լիբերալները 100 տոկոսով դեմ են արտահայտվել խորհրդարանում բանավեճին։
Ճշմարտապես դեմոկրատական ամոթ է չցանկանալ տեսնել, թե ինչ է բանակցում Ֆեդերալ խորհուրդը։
Բարեբախտաբար, մեծամասնությունը մնաց խելամիտ, և մյուս բոլոր կուսակցությունները 100 տոկոսով
պնդեցին, որ պետք է անցկացվի խորհրդարանական բանավեճ։
Գիտեք, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ընդամենը 17 ենթակազմակերպություններից մեկն է։
Մենք խոսում ենք երկու պայմանագրերի մասին, որոնք այժմ պետք է ստեղծվեն՝ ամբողջովին նոր պայմանագիր։
Կային տարբեր տարբերակներ՝ անցյալ տարվա հոկտեմբերի 30-ից սկսած մինչև մի քանի օր առաջ, իսկ մարտի 13-ի տարբերակը։
Հիմա, ընդամենը երկու-երեք օր առաջ, ապրիլյան մի տարբերակ է հայտնվել։ Իրականում ընդամենը մի քանի օր առաջ։
Ես այստեղ խոսում եմ ամենակարևոր սկզբունքների մասին, որոնք այս տարբերակներում նույնն են։
Մի անհանգստացիր, ես այստեղ տարբեր տարբերակներ չեմ համեմատում։
Կարևոր է նշել, որ այս համաճարակային պայմանագիրը միջազգային իրավունքի համաձայն ամբողջությամբ նոր պայմանագիր է։
Նոր միջազգային պայմանագրերի համար ներպետական մակարդակում կիրառվում է վավերացման ընթացակարգ։
Ուստի անհրաժեշտ է խորհրդարանական բանավեճ։
Սա արդեն նշված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության Սահմանադրությունում։
Դա շատ լավ մտածված է։
Պարզապես պետք է ճանաչվի։
Պառլամենտականները նույնպես պետք է պատրաստ լինեն մասնակցելու այս բանավեճին։
Եվ դրա համար կա 18 ամիս՝ մինչև 2025 թ. դեկտեմբերի 1-ը։ Սակայն դա կիրականացվի միայն այն
դեպքում, եթե ընդհանրապես քվեարկության դրվի։
Հիմա՝ մայիսի վերջին, Առողջապահության համաշխարհային ժողովում։
Այս մայիսը, որը այժմ գալիս է, մեր առջև է։
Երկրորդը նույնպես միջազգային պայմանագիր է։
Մաքուր տեխնիկական տեսանկյունից դա միջազգային պայմանագիր է։
Այնուամենայնիվ, միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը գործում են 2005 թվականից և պետք է վերանայվեն։
Փոփոխված, մենք ունենք միակ տարբերակը, որը ներկայումս պաշտոնապես հասանելի է ԱՀԿ կայքում, թվագրված 2022 թվականի նոյեմբերի վերջին։
Եվ այս տարբերակը նույնպես նախագծային տարբերակ չէ։
Քվեարկության մեկ տարբերակ կարող է լինել համաձայնվել տեքստի ձևակերպմանը՝ նշելով, թե որ հոդվածներն են փոփոխվելու,
յուրաքանչյուր փոփոխությունը առանձին, և հետո դա դնել քվեարկության։
Ի՞նչ ունենք մենք։ Այստեղ ունենք անհավանական մեծ թվով տարբեր տարբերակների խառնուրդ յուրաքանչյուր կետի համար,
որոնք ծառայում են քննարկման և բանակցությունների հիմք, սակայն երբեք չեն կարող լինել քվեարկության համար հարմար։
Դա այն է, ինչի մասին մենք, և ես ինքս, վերջին երկու տարիների ընթացքում խոսել ենք։
Ուրեմն, ի՞նչ ունենք ևս։ Հետո ունենք ոչ պաշտոնական տեքստ, որը բովանդակային առումով որոշ չափով
մեղմացված է, սակայն հանրայնորեն չի հրապարակվել։
Եվ այստեղ նույնպես մենք չունենք վերջնական տարբերակ, այնպիսի տարբերակ, որը կարող ենք ասել, որ այժմ
ներկայացնում ենք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը քվեարկության համար; սա է հիմքը։
Ոչ, դա քվեարկության համար հարմար հիմք չէ։
Նաև կարևոր է նշել, որ այս առողջապահական կանոնակարգերը մշակված են որպես բացառապես տեխնիկական կանոնակարգեր՝ համաձայն
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կանոնադրության։
Եվ սա միակ հիմնավորումն է ասելու, որ մենք կարող ենք դա ընդունել Առողջապահության համաշխարհային ժողովում պարզ քվորումով՝ 51 տոկոս,
բոլոր անդամ պետությունների մեծամասնության ձայներով, ի տարբերություն պայմանագրի, որը
պահանջում է երկու երրորդ քվորում՝ ավելի բարձր շեմ։
Այսպիսով, այստեղ մարդիկ ասում են՝ ոչ, սրանք ընդամենը տեխնիկական կանոնակարգեր են՝ ստանդարտների ու մանրուքների մասին, որոնցով, ի
վերջո, ոչ ոք չի հետաքրքրվում, իսկ բժիշկները պարզապես ուրախ են, որ դրանք ինչ-որ տեղ գրված են, որպեսզի կարողանան դրանց մեջ նայել։
Սա միակ պատճառն է այս աներևակայելի արտոնյալ վերաբերմունքի համար։
Ի դեպ, անցյալ դեկտեմբերին «Neue Zürcher Zeitung»-ին տված հարցազրույցում Շվեյցարիայի գլխավոր բանակցող Նորա Կրոնիգը նշել է,
որ սրանք միայն փոքրիկ շտկումներ են, ուստի լայնածավալ քննարկման, տեղեկատվության կամ, անշուշտ,
հանրաքվեի անհրաժեշտություն չկա բնակչության շրջանում։
Այո, և ես, իհարկե, հենց հիմա ձեզ ցույց կտամ, որ մնացած ամեն ինչ նույնպես ճիշտ է։
Ահա այս արտոնյալ վերաբերմունքը։
Ամենակարևորն այն է, որ այս փոփոխությունները ուժի մեջ մտնեն ինքնաբերաբար՝ ընդունվելուց տասներկու ամիս անց։
Դրանք միայն տեխնիկական կարգավորումներ են։
Եվ բացառապես վարչական կամ տեխնիկական հարմարեցումների համար դա կարող է ընդունելի լինել։
Բայց ոչ այնպիսի փոփոխությունների համար, որոնք բովանդակային առումով մեզ համար լուրջ, ծանր հետևանքներ ունեն։
Այսպիսով, ամփոփելու համար՝ գոյություն ունեցող միջազգային պայմանագրի փոփոխությունը ընդունվում է պարզ մեծամասնությամբ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կանոնադրությունում հստակ նշված չէ վավերացումը, ուստի
մինչ օրս մեզ դրա մասին ընդհանրապես չեն տեղեկացրել։
Եվ մինչ այժմ տեսածս ամենը՝ խորհրդարանականների, մասնավորապես շվեյցարացի խորհրդարանականների, Ֆեդերալ խորհրդին ուղղված հարցերը,
այդ թվում՝ Նորա Կրոնիգին. Դա ինչ է ասում, նրանք ինչ են ուզում?
Չկար որևէ արձագանք։ Չկար որևէ բովանդակություն, ոչ մի իրական պարզաբանում Ֆեդերալ խորհրդից։
Այսպիսով, մենք որպես բնակչություն շարունակում ենք անտեղյակ մնալ այս բովանդակության մասին։
Եվ հենց դրա համար է այս միջոցառումը այդքան կարևոր։
Լավ, կա ևս մեկ կարևոր կետ, որը պետք է հիշել՝ նման փոփոխություններին կարելի է քվեարկել միայն այն դեպքում, եթե
քվեարկության վերջնական տարբերակը առնվազն չորս ամիս առաջ ներկայացվել է Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության Ասամբլեային։
Այսինքն՝ քվեարկությունը կկայանա մայիսի վերջին, իսկ վերջնական տարբերակը կլինի 2024 թվականի հունվարի վերջին։
Բայց դա մատչելի չէ։ Մենք միայն լսում ենք՝ «մենք բանակցում ենք, մենք բանակցում ենք, մենք բանակցում ենք»։
… Այսինքն՝ դա կհակասի նրանց սեփական կանոններին՝ ինչպես նշված է Առողջապահական կանոնակարգերի 55-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերությունում.
դա կհակասի նաև Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ընթացակարգային կանոններին, եթե նրանք
ցանկանային դրա շուրջ քվեարկել հենց հիմա՝ մայիսի վերջին։
Հետևաբար դոկտոր Սիլվիա Բեռենդթը և նրա կազմակերպությունը՝ Գլոբալ Առողջապահական Պատասխանատվության Գործակալությունը, գրել են բաց
նամակ գլխավոր քարտուղար Թեդրոսին՝ մեղադրելով հենց այս հարցում և նշելով. «Դուք պատասխանատու եք ԱՀԿ
ընթացակարգային կանոնների պահպանման ապահովման համար»:
Դուք չեք կարող թույլ տալ, որ այս փոփոխությունների վերաբերյալ քվեարկություն անցկացվի մի քանի շաբաթից, առանց որևէ մեկին
կամ որևէ երկիր հնարավորություն տալու ներսում քննարկելու, թե ինչ են այս փոփոխությունները իրականում նշանակում մեզ համար։
Այսպիսով, ինչ ենք մենք այստեղ անում, որոշ չափով թեյի տերևներ ենք կարդում, քանի որ կարող ենք միայն մեկնաբանել առաջարկվող
փոփոխությունները և նշել, որ մինչ օրս շվեյցարական բանակցային պատվիրակությունը երբեք, իրականում երբեք չի ասել՝ «այո, մեզ չեն
դուր գալիս առաջարկվող փոփոխությունները», Մենք անշուշտ ցանկանում ենք պաշտպանել մարդու իրավունքները, ցանկանում ենք, որ
իշխանությունների տարանջատման սկզբունքը հաշվի առնվի, մենք անշուշտ ցանկանում ենք սահմանափակել այս անհավանական կամայականության տարրը՝
ԱՀԿ-ի այս չափազանց մեծ իշխանությունը վերահսկիչ կամ հսկող մարմնի միջոցով, և, առաջին հերթին, երբեք չպետք է թույլ
տանք, որ միայն ԱՀԿ-ն որոշի, թե ողջ առողջապահական ոլորտում որ տեղեկատվությունն է ճիշտ և որն է սխալ։
Ես դեռևս ոչ մի մագիստրատի բերանից Շվեյցարիայում սա չեմ լսել։
Բայց դու պետք է ասած լինեիր, որովհետև դու դրա հետ համաձայն չէիր։
Եվ հենց դրա համար մենք պետք է դրա մասին խոսենք։
Այո, գնահատման չափանիշները առաջին հայացքից բավական պարզ են։
Առաջին հերթին, որպես քաղաքացիներ, մենք պետք է ինքներս մեզ հարցնենք՝ արդյո՞ք ընդհանրապես որևէ
արդյունավետ վերագնահատում է կատարվել, թե ոչ։ Այո՞, թե ոչ։
Եվ երկրորդ՝ արդյոք հետևվել են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ)
պաշտոնական ընթացակարգային կանոններին՞ Այո՞ թե ոչ՞
Եվ քանի որ ոչ, դա նշանակում է, որ այն չի կարող դրվել քվեարկության։ Այնքան պարզ է։
Չի անգամ համաճարակային համաձայնագրի մասին, քանի որ դրանք փոխկապակցված են։
Նրանք սերտորեն փոխկապակցված են։ Նոր համաճարակային պայմանագիրը և առողջապահական
կանոնակարգերի հարմարեցումը շատ սերտորեն փոխկապակցված են։
Դա նշանակում է, որ եթե ձեզ թույլ չեն տալիս քվեարկել մեկ հարցի շուրջ, ապա ձեզ թույլ չեն տալիս քվեարկել նաև
մյուսի շուրջ, քանի որ երկուսն էլ տրամաբանականորեն կապված են։
Լավ։ Դա նշանակում է, որ ոչ մի պարագայում չպետք է անխոհեմորեն նետվենք հաջորդ դիլեման։ Դրա համար ընդհանրապես ոչ մի պատճառ չկա։
Այստեղ մենք պետք է պարտադրենք վետո՝ մեր քաղաքական գործիչներին հենց այս կետը ընդգծելով։
Եվ հետո, ի դեպ, Շվեյցարիայում ունենք բարձր հեղինակություն վայելող և իրականում լավ գործող ժողովրդավարություն։
Եվ սա կարելի է տեսնել բազմաթիվ դրույթներում։ Եվ մեծ մասամբ անցյալում սա այնքան էլ վատ չի աշխատել։
Եվ հիմա դա բացատրելը չափազանց տեխնիկական կլիներ։
Բայց պարզ ասած՝ այս բոլոր դրույթները, որոնք ուղղված են կամ պատասխանում են «Կարո՞ղ ենք մենք՝ որպես բնակչություն,
մասնակցել օրենքի մշակմանը» հարցին, միշտ սկսվում են նույն կետից։
Այսինքն՝ ինչ չափով օրենքը կամ միջազգային պայմանագիրը վերջնականապես կխառնվի մեր իրավական դիրքին, և ինչ չափով
կսահմանափակվի կառավարության գործելու լիազորությունը։
Եվ որքան միջամտություն կա իշխանության ընդհանուր կառուցվածքում? – ինչպես սահմանված է մեր Սահմանադրությամբ՝
իշխանությունների բաժանման ճարտարապետության մեջ։
Այսպիսով, որքան մեծ է այս միջամտության ազդեցությունը, այնքան մեծ է խոսելու իրավունքը։
Եվ մենք սա գտնում ենք տարբեր դրույթներում։
Հոդված 164-ը այստեղ որոշ չափով ավելի լայն է, պարզապես նշելով, որ օրենսդրություն նշանակում է, որ ժողովուրդը պետք է
ունենա խոսքի իրավունք, առնվազն ընտրովի հանրաքվեի շրջանակներում։
Կարեւորագույն հարցն այն է, թե արդյոք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ապագայում կկարողանա
սահմանափակել անգամ մեր սահմանադրության հիմնարար սկզբունքները։
Եվ կան հիմնարար սկզբունքներ։
Եթե վերջին 230 տարիների ընթացքում երբևէ ավարտել եք դպրոցը, ապա դա ձեր ուշադրությունից չի վրիպել, չէ՞։
Այնուհետև դուք նկատած կլինեք, որ մեր բոլոր ժողովրդավարություններում փորձեր են արվում հնարավորինս կանխարգելել
իշխանության չարաշահումը և կամայականությունը՝ իշխանությունների բաժանման, ժողովրդավարության, օրինականության
սկզբունքների և հիմնական իրավունքների պաշտպանության միջոցով։
Մենք մեր սահմանադրությունում սա մի փոքր ավելի ճշգրիտ ենք սահմանել։
Այս սկզբունքները բոլորը հստակ սահմանված են և օրենսդրական կիրառման դրույթներով հիմնավորված։
Իշխանությունների բաժանումը, այս ոլորտում հարուստ դատական պրակտիկայով, և օրինականության
սկզբունքը փոխարինել են կամայականության սկզբունքը։
Մարդու իրավունքները պետք է արդյունավետորեն պաշտպանվեն։
Չպետք է լինի ցենզուրա։
Այո, կանտոնները հիմնարարորեն ինքնավար են։
Եվ իրենց մակարդակում նրանք ինքնուրույն կառավարում են առողջապահական քաղաքականությունը։
Եվ պետությունը պետք է կարողանա ինքնուրույն սահմանել իր առաջնահերթությունները և չթույլ տա, որ իրեն պարտադրեն, թե որ
վիրուսային մուտացիան պետք է այժմ հետապնդի, մինչև կրկին կարողանա իր միջոցները օգտագործել
դպրոցների կամ սեփական հիվանդանոցների համար։
Կարճ ասած՝ սա մի տեսակ վերահսկողության ցանց է, որը մենք, բայց հատկապես քաղաքական գործիչները, փաստաբանները, բոլոր նրանք, ովքեր
պատասխանատու պաշտոններ են զբաղեցնում և որոշումներ են կայացնում, պետք է ստեղծենք, իհարկե՝
գիտական և բժշկական վերահսկողության ցանցերի կողքին։
Բայց սրանք օբյեկտիվ չափանիշներ են, որոնք մենք անշուշտ կարող ենք քննարկել։
Այսպիսով, և ես նկատի ունեմ, որ այս բոլոր դասախոսություններում իմ հավատամքն է ցույց տալ ձեզ, որ Սահմանադրության
ամենակարևոր հիմնաքարերը, ցավոք, կարող են կասեցվել (հեռացվել):
Հետևաբար մենք պետք է հարցնենք ձեզ՝ բոլոր քաղաքացիներին, հարգարժան հայրենակիցներ, արդյոք ընդհանրապես համաձայն եք
լիազորությունները այդքան բարձր մակարդակի փոխանցել՝ առանց երբևէ հնարավորություն ունենալու դրանք հետ վերցնելու։
Այդ, կարճ ասած, հենց դրա մասին է ամբողջը։
Իսկ պարտադիր հանրաքվեն տեխնիկական իրականացումն է։
Պարզապես, մենք ունենք այս երկու պայմանագրերը։
Առողջապահական կանոնակարգերը փոփոխելու համար բավարար է պարզ մեծամասնությունը, քանի որ դրանք, ըստ պնդումների, ունեն
բացառապես տեխնիկական բնույթ, մինչդեռ պանդեմիայի պայմանագրի համար պահանջվում է երկու երրորդ մեծամասնություն։
Մենք խոսում ենք մայիսի վերջին, մայիսի վերջին շաբաթվա ընթացքում նախատեսված քվեարկության
մասին, որը կկայանա մոտավորապես հինգ շաբաթից։
Եվ ապա Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի փոփոխությունները պետք է ավտոմատ կերպով ուժի մեջ մտնեն։
Հակառակ դրան, նոր պայմանագիրը պահանջում է վավերացման գործընթաց։
Ուրեմն, ինչ է ընդհանուր բովանդակությունը?
Ես կարող եմ ընդհանուր բովանդակությունը միայն կարճ ներկայացնել, բայց դա վերաբերում է հսկայական բիզնեսին։
Այստեղ է, որ ստեղծվում է իսկական համաճարակային արդյունաբերություն։
Դա շատ լավ մտածված է։
Ուրեմն, եթե ինքդ կարդաս, կհասկանաս։
Այն սկսվում է այստեղ՝ վերնագրի տակ, ասվել է, որ Covid-ի ժամանակ մեզ հետ կարող էր պատահել ամենավատը այն, որ
մենք չէինք կարողանա բոլորին նույն ժամանակահատվածում նույն քանակությամբ պատվաստանյութ տրամադրել։
Գույքի բաշխումը արդար չի եղել։
«Equity» տերմինը ստեղծվել է այս նպատակով։
Արդարությունը պետք է լինի բաշխողական արդարություն։
Եվ նրանք ասացին, որ դա այնքան վատ էր, այնքան վտանգավոր, որ միլիոնավոր մարդիկ կարող էին մահանալ, մենք պետք է Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպությանը տանք որոշում կայացնելու լիազորություն։ Լավ, ահա այն արտադրանքները, որոնք արտադրվում են։
Այսինքն՝ մենք խոսում ենք պատվաստանյութային նյութերի, mRNA-ի վրա հիմնված, դիագնոստիկ միջոցների և
ցանկացած տեսակի պանդեմիական արտադրանքների մասին։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը պետք է թույլ տալ որոշել այս ամենը։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության անդամ պետությունները պետք է մշտապես ներկայացնեն, կարելի է ասել, առցանց
ցուցակ, որպեսզի ԱՀԿ-ն կարողանա ստուգել՝ արդյոք Շվեյցարիային անհրաժեշտ է մի փոքր ավելի
մատակարարել, թե մատակարարումները պետք է ուղարկվեն Աֆրիկա։
Աֆրիկացիները ունեն մի փոքր պակաս, ուստի նրանց պետք է մի փոքր ավելի շատ աջակցություն։
Ահա թե ինչ է թաքնված այս տերմինում՝ հավասարություն։
Այնուհետև պետությունները պետք է, և սա շատ, շատ, իսկապես, ինչպես ասեմ, հստակ երևում է նոր «Էպիդեմիոլոգիական
օրենսգրքում», մշտապես վերահսկեն շրջակա միջավայրը։
Հնարավոր պաթոգենները կարող են քնած մնալ ցանկացած վայրում՝ մարդկանց մեջ, շրջակա
միջավայրում, կոյուղաջրերում և կենդանական աշխարհում։
Ահա այն՝ Էպիդեմիաների մասին օրենքի առաջարկվող փոփոխությունում ընդգրկված անհասկանալի դրույթը։
Դաշնային խորհուրդը պետք է կարողանա պարտադրել բոլոր հաստատություններին փորձարկել կոյուղաջրերը պաթոգենների առումով։
Այսինքն՝ գենոմային հաջորդականության մեթոդի կիրառմամբ։
Այսինքն՝ դուք իջնում եք ատոմային մակարդակի և փորձում կոյուղաջրերի վրա PCR թեստ կիրառել՝ կրկին թեյի տերևներ կարդալու պես,
որպեսզի կեղծ վտանգի ապացույցներ ստեղծեք, որոնց հիման վրա Դաշնային խորհուրդին թույլատրվի հայտարարել արտակարգ դրություն։
Դա սկզբունքորեն կամայականություն է։
Եվ դա ինձ որպես փաստաբան դողեցնում է, որովհետև ես ընդհանուր առմամբ ատում եմ կամայականությունը, իսկ արտակարգ
իրավիճակների օրենսդրության հիմք հանդիսանալիս՝ առավել ևս։
Դա չի կարող պատահել։
Այսպիսով, դա իսկապես հոգեվիճակային պարտավորություն է՝ անժամկետ և առանց որևէ
սահմանափակումների բոլոր կոյուղաջրերը մշտապես վերահսկելու։
Ամբողջը ընթանում է «Մեկ առողջություն» դրոշի ներքո։
Մոլորակի ընդհանուր առողջությունը – ի վերջո ամեն ինչ կապված է՝ կենդանիները, մարդիկ, շրջակա միջավայրը, Երկիրը, և դա անգամ
տարածվում է կլիմայի փոփոխության վրա։ Կլիմայի փոփոխությունն ու CO2-ի մակարդակները նույնպես
պետք է թույլատրվի դառնալ արտակարգ դրության հիմք։
Եվ այս ամենը պետք է կիսվի՝ հայտնաբերումները, պաթոգենները՝ միջազգային տվյալների բազայում։
Դուք կարող եք դա տեսնել։ Եվ հիմա ահա այն գալիս է։
Հիմա դեռ պետք է իրականացվեն հետազոտություններ և զարգացում։
Մյուս խոսքով՝ հետազոտություն և զարգացում հնարավոր պաթոգենների նկատմամբ, որոնք դառնում են ավելի ու ավելի վիրուլենտ։
Սա «գեյն-օֆ-ֆունկցիա» է։ Սա վերաբերում է պաթոգենների արհեստական ուժեղացմանը՝ որպես նոր համաճարակային պայմանագրի մի մաս։
Այսպիսով, այն հենց այստեղ է, և ինչպես գիտենք, տարբեր գիտնականների համաձայն Covid-19-ը ունի տարբեր ցուցիչներ, որոնք
վկայում են, որ Covid-19-ը բնության մեջ չի հայտնաբերվել կամ այնտեղ չի կարողացել ծագել՝ որպես SARS-CoV-2 հարուցիչ։
Կարճ ասած՝ երկրները խրախուսվում են ինքնուրույն նպաստել այս պաթոգենների ինտենսիվացմանը։
Այնուհետև կա այս հայտնի DCX ցուցակը։
Դա, ըստ էության, լավագույն ենթադրությունն է։ Մյուս խոսքով՝ դա ենթադրություն է այն մասին, թե
որ հարուցիչը կարող է հաջորդ հարվածը հասցնել։
Պանդեմիկ արտադրանքները արդեն հասանելի են դառնում այս հարուցչի հիման վրա, իսկ պատվաստանյութային նյութերը
տրամադրվում են «Արտակարգ օգտագործման ցուցակում» վերնագրի ներքո։
Եվ բոլոր երկրները պետք է սահմանեն արտակարգ թույլտվություններ։ Արտակարգ թույլտվությունները, տիկնայք և
պարոնայք, մինչև այժմ ֆորմալ իմաստով գոյություն չեն ունեցել։
Մեր Եվրոպայի և Շվեյցարիայի բոլոր երկրներում դեռևս գոյություն ունեին որոշ նվազագույն խոչընդոտներ։
Բայց Միացյալ Նահանգներում գործող արտակարգ թույլտվության կարգի ներքո բավական է, որ լիազոր մարմինը հայտարարի արտակարգ իրավիճակ։
Եվ այդ դեպքում արդյունավետության կամ անվտանգության հետագա հետազոտություն անցկացնելու անհրաժեշտություն չկա։
Ամբողջովին ոչինչ, որովհետև սա արտակարգ իրավիճակ է։
Դա դրա հետևում կանգնած ռազմական մտածողությունն է։
Կարճ ասած, սա հսկայական տնտեսական ցիկլ է, որը գոյություն ունի անկախ ցանկացած արտակարգ իրավիճակից։
Եվ հիմա, այս ամենից բացի, ունենք առողջապահական կանոնակարգեր, որոնք ամբողջ հարցը հստակ կենտրոնացնում են՝ հենց
արտակարգ դրության՝ միջազգային հանրային առողջապահական արտակարգ իրավիճակների հայտարարման միջոցով։
Ինչպես ասացի, Առողջապահության գլխավոր տնօրենը ապագայում ցանկացած պատճառով կարող է հայտարարել այս արտակարգ դրությունը։
Եվ մեր ակնկալությունը հենց հակառակն կլիներ։
Մենք տեսել ենք, որ համաշխարհային առողջապահական արտակարգ իրավիճակը տևել է երեք տարի երեք ամիս։
Ուստի տրամաբանական հետևանքը կլինի, որ նման ոչ հիմնավորված արտակարգ դրությունը կարելի է ավարտել, վերանայել և այլն, և այլն։
Հակառակն է ճիշտ։
Եվ հետո մյուսը նույնպես այդպես է վարվում։
Երկու պայմանագրերում էլ կենտրոնում կտեսնեք «ինֆոդեմիկներ» բառը։
Ինֆոդեմիաներն կարևոր վերահսկողության միջոց են՝ պետք է եզրակացնեմ՝ կարևոր վերահսկողության միջոց
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության համար։
Բայց նայեք՝ միջազգային կազմակերպություն, որը ոչ միայն այս պայմանագրերում, այլև իր կայքի ցանկացած անկյունում — կարող եք
Google-ով փնտրել WHO և հետո Infodemics — ամենուր, ըստ էության, ամենուր է, ունի իր
ստորագրությունը՝ «միայն մենք կարող ենք որոշել ճշմարտությունը»։
Մեզ թույլատրվում է ասել, թե որ նյութերն են արդյունավետ, և մեզ թույլատրվում է ասել, թե որքան կտևի արտակարգ իրավիճակը։
Դա մաքուր կամայականություն է։ Դա Լուի XIV-ն է։
Դա նախաֆրանսիական հեղափոխության, բացարձակապետական կառավարման ժամանակաշրջանն է։
Սա ամբողջությամբ անհամատեղելի է մեր սահմանադրության հետ։
Դուք սա կգտնեք և պայմանագրերում, և գլխավոր էջում։
Եվ միայն դա՝ այս դոգման, որ թույլ է տալիս ինքնուրույն սահմանել ճշմարտությունը և կիրառել կամ նախաձեռնել ցենզուրան, արդեն իսկ
ահռելի խախտում է այն հիմնարար սկզբունքի, որը անհրաժեշտ է յուրաքանչյուր ժողովրդավարության
համար՝ կարծիքի և տեղեկատվության ազատությունը։
Եթե վերացնես կարծիքի ազատությունն ու տեղեկատվության ազատությունը, ապա չես ունենա ազատ գիտություն, արդար
արդարադատության համակարգ և ոչ էլ ժողովրդավարություն։
Եվ դա երբեք չպետք է թույլատրվի։
Լավ, ես հիմնականում ուզում էի ձեզ ճիշտ տեսանկյուն տալ։
Ինչպես գիտեք, այս բոլոր պայմանագրային դրույթների պատճառով դա տևում է երկու ժամ, և վերջում հենց ոչ
իրավաբանն է, որ ամենայն հավանականությամբ կխճճվի։
Բայց հիմա դուք ունեք էական չափման չափանիշներ, որոնք կարող են նաև օգնել ձեզ քննարկումներում և թույլ տալ ասել՝
«Կանգ առեք, առաջին հերթին մենք պետք է լուծենք այս խնդիրը»:
Եվ երկրորդ՝ պետք է հետևել Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության սեփական կանոններին։
Եվ երրորդ՝ իր սեփական նպատակների համաձայն՝ Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությունը ընդհանրապես իրավունք չունի վնաս պատճառելու։
Եվ չորրորդ՝ նայեք Ֆիլիպ Քրուզեի մյուս ներկայացումներին։
Ահա հավելյալ մանրամասները։
Ներողություն, որ չկարողացա ամբողջությամբ հասկանալ, և շատ շնորհակալ եմ։
Շատ շնորհակալություն, Ֆիլիպ։
Միշտ շատ տեղեկատու։