WHO kudu ora diparingi legitimasi apa wae kanggo nyerobot utawa diparingi wewenang luwih lanjut.
Iku durung kabukten, nanging ing kéné perlu tandha titik. Mandheg! Lan mung sawisé kabèh kesalahan wis dirampungaké, kita
bisa rembugan babagan prajanjen anyar, lan mesthi ora sadurungé.
Ya, ana poin penting liyane sing kudu dielingi, yaiku yèn amandemen kaya ngono mung bisa dipungut swara yèn versi
pungkasan saka pemungutan swara wis diajukake marang Majelis Kesehatan Donya paling ora patang wulan sadurunge.
Dadi, kuwi ateges bakal nglanggar aturané dhéwé – kaya sing kacathet ing Pasal 55 ayat (2) Peraturan
Kesehatan – uga bakal nglanggar aturan prosedur WHO dhéwé yèn padha kepéngin milih saiki ing pungkasan Mei.
Ya, kriteria penilaian cukup prasaja nalika dipandang sepintas.
Kaping pisan lan sing paling utama, minangka warga, kita kudu takon marang awake dhewe: apa wis ana
penilaian maneh sing efektif sing wis dilakoni? Ya utawa ora?
Lan kapindho, apa aturan prosedur formal WHO wis dituruti? Ya utawa ora?
Lan amarga ora, tegese ora bisa disuarakaké. Mung prasaja kaya ngono.
Nanging saiki sampeyan wis duwe kriteria ukuran sing penting, sing uga bisa mbantu sampeyan ing diskusi lan ngidini
sampeyan ngomong, mandheg, sepisanan, kudu ana tinjauan.
Lan kapindho, aturan WHO dhéwé kudu dituruti.
Lan katelu, miturut tujuane dhéwé, WHO ora nduwé wewenang nyebabaké cilaka saklawasé.
Matur nuwun sanget, Urs Hans, wis ngatur kabeh dina iki, 20 April 2024.
Tujuane yaiku kanggo nindakake penilaian maneh bebarengan.
Kita mung bisa nggayuh iki liwat pendidikan, tekanan politik, lan informasi sing apik.
Halo, Stefan. Lan mulane kita kabeh ana ing kene dina iki.
Iki minangka pakurmatan ageng tumrap aku bisa ngomong karo sampeyan ing kene babagan WHO.
Lan kula matur nuwun sanget kanthi tulus marang panjenengan sedaya amarga sampun rawuh ing mriki dinten menika.
Apik. Ya, sayangé, masalah WHO iki topik sing rinci banget lan jembar.
Mula saka iku, aku diparingi 40 menit kanthi ramah.
Iki pancen sawijining kosmos anyar sejati sing saiki lagi dibangun ing kene.
Rejim kesehatan sing pancen anyar.
Lan supaya bisa ndeleng iki kanthi perspektif sing bener, kudu ngerti apa sing wis kelakon nganti saiki.
Lan banjur kowe kudu mangerteni konteks sakabehe supaya ora kesasar ing rincian sing akèh.
Kita ngerti yen kita lagi ngomongake loro perjanjian WHO, lan perjanjian-perjanjian kasebut
kebak usulan amandemen lan usulan amandemen liyane.
Lan aku nyoba menehi sampeyan panglipur babagan masalah iki.
Iku tugase aku. Nanging mesthi wae, kowe ora bisa nindakake kuwi mung ing 40 menit.
Aku mung bakal nindakake sing paling apik. Ayo miwiti kanthi ringkes.
Kaping pisan, kita kudu takon marang awak dhéwé sepira adoh kita wis tekan ing babagan nampa masa kepungkur ing kéné ing Swiss.
Ana konferensi sing apik banget babagan topik iki tanggal 6 April ing Bern.
Aku mung bisa nyebutake akèh panjelasan sing apik banget ing kana.
Aku uga utamane ngomong bab iki ing kana.
Kita ora kena lali manawa, saka sudut pandang hukum, saka sudut pandang rakyat, saka sudut pandang wong-wong sing melu, durung
tau ana watesan gedhé kaya ngéné ing sajarah Swiss, lan aku bakal kandha ing sajarah nagara demokrasi apa
waé, marang kabèh hak dhasar sing ana ing konstitusi kita.
Lan angel banget kanggo saben wong siji-siji.
Kita lagi ngomong babagan kewajiban tetep ing omah, dicabuté kabebasan, langkah-langkah sing mbebayani,
nganggo masker kanthi rutin, utamané kanggo bocah-bocah, nganti pirang-pirang wulan. Dipaksa divaksinasi.
Kabebasan agama lan nurani diwatesi banget.
Aku weruh ana pejabat gereja ing kene.
Aku seneng banget kowe ana ing kene.
Sugeng rawuh sanget, Uskup, miturut pangira-ira kula.
Para imam lan pendeta dilarang nampani luwih saka jumlah minimal umat sing mlebu ing greja. Lan iki kelakon pas Paskah,
saka kabèh wektu. Lan iki lumaku pirang-pirang minggu lan sasi.
Iku pancen pelanggaran sing serius marang kabebasan agama lan nurani.
Lan pungkasané, kabèh dhaptar kabebasan kita kena pengaruh abot marang akèh wong, lan suwéné wektu sing dawa.
Lan kanthi kuwi, kita lagi ngomongake pelanggaran hak-hak dhasar paling gedhé sing tau kelakon ing Swiss.
Lan kuwi ateges, saliyane, intervensi paling gedhé sing bisa ana ing ekonomi.
Nalika Presiden Bank Nasional Swiss Thomas Jordan ngangkat driji tandha waspada ing Mei 2020, ngendika, "Ati-ati, ati-ati, kita
meh ngluwihi angka 100 milyar ing dana bantuan kanggo wong-wong sing kegiyatan bisnisé
diwatesi," mula kita uga kudu nimbang faktor iki.
Lan kuwi ateges kanggo intervensi gedhe banget kaya ngene iki, negara kudu tanggung jawab marang para warga.
Lan kuwi durung kelakon nganti saiki, lan kita kudu nyebutake iki sadurunge ngomong babagan
undang-undang anyar, sadurunge ngomong babagan pakta anyar WHO.
Kita mung nduwé alesan.
Kita wis nduwé pangukuran PCR iki, sing wis dingerteni wiwit wiwitan. Aku kelingan diskusi panel legendaris ing Aarau tanggal
14 Agustus, nalika Profesor Marcel Tanner, anggota gugus tugas COVID-19 Déwan Federal lan présidhèn
Akademi Ilmu Pengetahuan Swiss, mangsuli kanthi cetha lan tegas pitakon saka Samuel Eckert:
Ya, ngono, kowe weruh, tes PCR ora nyedhiyakake diagnosa klinis. Mangkono intine. Dadi salah yen
ngomong yen tes positif mbuktekake ana penyakit.
Kita kabeh wis ngerti kuwi. Sacara ringkes, sing arep tak kandhakake yaiku saben wong sing perlu ngerti
wis ngerti bab iki paling ora wiwit mangsa panas, lan Dewan Federal mesthi kudu ngerti bab iki.
Ngomong-ngomong, Pengadilan Federal uga wis mastèkaké iki ing taun 2021 ing putusan iki, sing mesthiné wis padha ngerti kabèh.
Lan sepira sembarangan lan pancen ora masuk akalé kabèh sistem iki wis dituduhaké marang kabèh wong
ing program diskusi ARENA tanggal 7 Januari 2022.
Banjur Ignazio Cassis, sing nalika semana dadi Presiden Konfederasi Swiss lan dhokter minangka profesi,
kandha: "Sapa waé sing mati ing kacilakan mobil lan asil tesé positif korona, iku dianggep pati korona."
Lan banjur panyatur mandheg lan takon maneh, lan ya, ujare Cassis, "Ya, bener, kuwi sing ditindakake WHO karo klasifikasine."
Lan kabèh iki saktenané diusulaké déning WHO; ora muncul saka ngendi-endi, kalebu klasifikasi kasus COVID-19.
Lan media lan para politikus kita tansah mung nglaporake angka mutlak.
Iki wis bisa diarep-arep yèn ing mangsa flu ing sawijining negara sing akèh wong umur luwih saka 80 lan 90 taun, bakal ana
sithik luwih akèh wong saka golongan umur iki sing tilar donya, nanging sacara relatif, pandemi iki ora katingal.
Kabeh iki nyebabake ora gelem nrima jaman kepungkur.
Lan aku wis nyatet ing kene apa sing tak anggep minangka rumus paling prasaja, sing bola-bali digunakake marang aku dening
pangadilan, nanging uga ditrapake kanggo masyarakat sakabehe.
Lan aku terus krungu perkara sing padha saka kabeh kanca-kancaku lan kanca-kancaku, sing kandha marang aku: "Delengen, ing
jaman pandemi, panguwasa kudu diwenehi wewenang luwih gedhe."
Lan salawase panguwasa netepi pedoman WHO, kita ora bisa lan ora kudune mempertanyakan kuwi. Koyo ngono.
Ya, lan titik wiwitan iki nerangake peran sing banget penting sing dimainake WHO nalika ngumumake kahanan darurat amarga pandemi.
Wis ana ing jaman kepungkur.
Wong-wong padha ngalih lan pengadilan uga ngalih saka tugas konstitusional kanggo mriksa lan ngidini WHO tumindak sak karepe.
Kahanan kuwi wis ana ing jaman kepungkur.
Ya, lan mulane nganti saiki durung ana penilaian maneh marang intervensi paling serius sing tau kelakon.
Lan aku pengin negesake yen kita duwe konstitusi sing isih enom banget ing Swiss.
Iki konstitusi anyar sing dianyari saka taun 99.
Mulane iku nduwé legitimasi demokratis sing khusus.
Lan yen sampeyan nimbang Artikel 2, apa tujuane Konfederasi?
Kenapa Swiss ana saka perspektif hukum?
Banjur sampeyan bakal nemokake, kaya sing uga bisa sampeyan waca ing bahan-bahan babagan Konstitusi
Federal anyar, manawa ana papat tujuan sing padha wigatine.
Dadi, kaamanan ing lapangan Covid iku siji bab.
Banjur perlindungan kabebasan karo dhaptar dawa hak-hak dhasar ing wiwitan.
Pelindhungan masyarakat, yaiku ora ana pamisahan ing masyarakat lan nglindhungi kesejahteraan.
Lan saiki kowe bisa nebak, apa salah siji saka tujuan-tujuan iki luwih penting tinimbang liyane?
Ora, piwulangé kandha yèn kabèh crita padha wigati.
Ora ana sing pantes diijini ngomong yèn keamanan kudu tansah diutamaké tinimbang kabèh bab liya kanthi ngorbanaké kabebasan.
Iki minangka prinsip-prinsip penting kanggo mangerteni titik wiwitan saka kahanan sing saiki kita alami.
Lan kita uga kudu ngerti yèn negara iku ana kanggo warga, dudu warga kanggo negara.
Lan kuwi wis diucapake luwih saka 2.000 taun kepungkur dening pengacara lan senator Romawi sing misuwur, Cicero, sing nyatakake
kanthi prasaja lan ringkes banget manawa nagara miturut istilah Romawi, "res publica", iku prakara wong akeh, "res populi".
Lan saiki kita ana ing jaman nalika kita digawa pracaya kosok baline.
Ora ana siji wae sing kudu diijini nggawe kita pracaya marang kuwi.
Lan ora preduli sepira akèh wong nyebut kita minangka ekstremis sayap tengen.
Ora ekstremis sayap tengen yen ngomong yen negara ana kanggo rakyat.
Iku wis cetha. Apik.
Lan kuwi ateges yèn Dewan Federal, Parlemen, pangadilan, kanton-kanton, lan media nolak ngatasi masalah
iki kanthi efektif, mula kahanan kaya sing bubar kita alami bisa kedadeyan manèh kapan waé.
Lan mulane kita kudu sinau piwulang dhisik.
Kita ora kena nerusake undang-undang epidemi anyar, persetujuan pandemi, utawa subordinasi
marang Uni Éropa, nanging luwih becik mriksa kahanan.
Kanggo nambah tekanan supaya penilaian maneh iki kelakon, aku banget nyaranake, malah aku ngajak sampeyan supaya
mlebu inisiatif penilaian maneh iki yen sampeyan durung mlebu.
Mangga, priksa manawa sampeyan wis ngerti kahanan kasebut. Matur nuwun.
Lan aku bisa mungkasi ceramah iki ing kene, amarga kuwi wis nerangake kabeh.
Negara sing tumindak tanpa hukum ora luwih sah tinimbang klompok perampok.
Lan aku kandha marang anak-anakku iki supaya padha duwe gambaran kasar babagan apa sing kudu
dipikirake babagan Dewan Federal lan pengadilan.
Padha kudu mbuktèkaké dhéwé manèh sadurungé bisa mbalèkaké kapitadosanku lan kapitadosan keluargaku. Ya wis.
Iku penting, lan sayangé uga wigati wiwitane, yèn kita nyawang sakedhap mangsa kepungkur lan éling yèn rekomendasi
kanggo suntikan mRNA iki ora muncul saka ngendi-endi.
Iki ora dirancang déning para menteri kesehatan dhéwé, nanging asalé saka WHO. Lan nganti bubar iki, kabèh
rekomendasi iki isih ana ing kaca ngarep kanthi cetha banget.
Ana uga tulisan cilik sing kudu sampeyan waca, nanging uga nyatakake manawa vaksin COVID-19 wis
ngalami uji coba sing ketat. Uji coba sing ketat.
Iku pancen informasi sing cetha palsu.
Iki misinformasi sing cetha saka organisasi internasional sing ngaku dadi siji-sijine penentu apa sing bener lan apa sing salah.
Ya. Lan iki ana sawetara conto maneh.
Lan mulane, ing Juli 2022, adhedhasar meh setaun kerja bareng karo timku, nanging uga kanthi dhukungan apik saka para ahli
njaba, aku ngajokake pengaduan pidana marang Swissmedic, amarga ing kene ing Swiss, kita duwe wong sing tanggung jawab.
Kita duwe undang-undang sing nemtokake tanggung jawab Swissmedic.
Lan Swissmedic wis dilengkapi karo para ahli lan sumber daya kanggo ngenali yèn iki racun lan dudu vaksin. Racun, dudu vaksin.
Lan saiki aku bisa ngomong iki kanthi santai lan ringkes amarga aku wis rong taun
neliti iki lan buktiku bisa diwaca ing internet.
Kaya sing wis tak kandhakake, aku mung bisa nindakake iki amarga timku sing luar biasa, yaiku Dr. iur. Markus Zollinger, Kati
Schepis, anggota timku liyane, lan watara 12 nganti 15 profesor saka negara-negara sing nganggo basa Jerman lan basa Inggris.
Lan aku matur nuwun sanget saka jeroning atiku marang kowe kabeh kanggo karya sing sensasional iki.
Lan ing kana kita wis mbuktekake, utamane ing versi sing dianyari sing bisa sampeyan temokake ing internet, manawa iki
wis cetha saka wiwitan, wis cetha marang kabeh panguwasa regulasi saka wiwitan, manawa iki ora bisa mlaku.
Iki sawijining eksperimen. Sampeyan ora duwe kendali apa sing persis diprodhuksi ing awak, ing jumlah, kualitas, lan suwene.
Kabeh wong wis ngerti kabeh iki wiwit wiwitan. Nanging padha tetep ngidini kabeh iki kelakon.
Lan aku kanthi sopan nyuwun supaya sampeyan paling ora maca ringkesané.
Ringkesan eksekutif. Iku mung dawa 20 kaca.
Lan kanggo sing luwih seneng nyekel barang ing tangan, ana versi cetak sing kasedhiya ing njaba regane 20 franc Swiss.
Iki ngemot kabeh sing penting, kanthi pangucap pambuka saka para profesor pendukung sing paling penting.
Salah sijine ana ing kene dina iki, Prof. Stefan Hockertz, bebarengan karo Prof. Martin
Haditsch, Prof. Sönnichsen, Michael Palmer lan liyane.
Iki kasedhiya ing kene.
Lan kuwi uga dadi cara kanggo ngetokake tekanan supaya penilaian maneh bisa diterusake.
Amarga kita weruh, apa sing kita weruh?
Vaksinasi mRNA nduwèni peran sing paling sentral ing Undhang-Undhang Epidemi lan, pancèn, ing prajanjen pandemi anyar.
Iki dhasar kanggo kabèh vaksinasi ing mangsa ngarep, kalebu ing babagan resistensi antimikroba,
kaya sing diomongaké Dr Heiko Schöning barusan.
Ya, lan kenapa kuwi dadi wigati banget?
Iki penting amarga kita lagi ngomongake babagan zat eksperimental ing kene.
Lan aku wis nindakake, ora mung amarga ora ana upaya sing ditindakake.
Ana telu utawa papat aspek liya sing ndadekake iki dadi prosedur sing banget eksperimental.
Ing basa Jerman, padha kandha yèn padha ora ngerti apa asil pungkasané bakal kaya apa.
Lan minangka peradaban, kita pracaya manawa kita ora bakal ngidini iki kelakon maneh wiwit Perang Donya II.
Lan mulane kita nggawe Kode Nuremberg lan uga ngukuhake ing undang-undang perjanjian internasional babagan hak sipil
lan politik iki, Pasal 7, sing ditrapake ing kahanan apa wae, sanajan ing kahanan krisis nalika ana darurat umum.
Lan peraturan perlindungan wajib iki kanggo nyegah partisipasi, kalebu partisipasi paksa ing eksperimen, wis dilanggar
yuta-yuta kaping amarga wong-wong diwenehi informasi palsu.
Padha ditipu lan dipaksa.
Iku titik wiwitan sing kita kabeh ngadhepi.
Lan aku mung ndelok Swiss, ing mangsa ngarep.
Iki minangka cuplikan saka Undhang-Undhang Epidemi, Undhang-Undhang Epidemi anyar sing diusulake.
Ana Artikel 6c anyar, paragraf 1, huruf b.
Lan Dewan Federal kepengin bisa meksa dhokter lan apoteker supaya maringi zat eksperimen kaya ngono marang wong, adhedhasar
apa sing dianggep minangka pelajaran saka jaman kepungkur.
Dadi dhèwèké péngin meksa dhokter supaya ngvaksin wong tanpa maringi informasi sing cukup.
Ya, lan saiki kita ana ing tengah-tengahé.
Kaping pisan, kita kudu nimbang apa waé wewenangé Organisasi Kesehatan Dunia.
Kanthi apik banget kasebut ing Artikel 1 konstitusié:
Tujuan Organisasi Kesehatan Dunia yaiku mbantu kabèh wong nggayuh kahanan kesehatan sing paling apik.
Sampeyan bakal enggal ngerti apa sing ora kalebu ing iki.
Iki ora kalebu menehi wong informasi palsu, meksa wong supaya nggunakake zat, lan nyaranake zat sing toksik.
Mula kowe ora kena nyebabake cilaka. Iku prinsip sing paling penting.
Iki sawijining badan sing ngatur lan nyelarasake lan mung tumindak minangka badan penasihat. Kuwi dadi titik wiwitan.
Iki ateges ngluhurake perlindungan kesehatan manungsa miturut kawruh lan praktik paling apik sing ana, nggatekake
panemuan anyar lan, sawisé suwéné krisis sing dawa, nindakake tinjauan sing tuntas lan kritis marang dhéwé.
WHO kuduné wis nindakake iki dhéwé, nanging ora.
Ngomong-omong, iki dudu organisasi supranasional, nanging mung organisasi internasional pamaréntahan
lan, sing paling penting, ora nduwé monopoli informasi.
Nanging, dheweke wis nyatet kabeh iki lan, luwih saka kuwi, dheweke kudu ngajeni hak-hak dhasar lan, kaya sing kudu tak
tekankan bola-bali, dheweke kudu tansah mriksa tumindaké dhéwé.
Iki kaluputan sing abot banget, sing ora ditindakake déning dhèwèké.
Iku ora kena nimbulake cilaka apa-apa.
Sajrone patang taun setengah kepungkur, dheweke wis ngremehake awake dhewe kanthi bola-bali ngajokake zat-zat
racun minangka siji-sijine solusi ing sing diarani perjuangan nglawan ancaman sing diarani.
Lan ing kene kita tekan pernyataan kunci sing kapisan.
WHO kudu ora diparingi legitimasi apa wae kanggo nyerobot utawa diparingi wewenang luwih lanjut.
Iku durung kabukten, nanging ing kéné luwih cocog yèn diwènèhi titik pungkasan.
Mandheg! Mandheg! "After Action Review" ing jargon militer.
Lan mung nalika kabeh kesalahan wis diatasi, kita bisa rembugan babagan persetujuan anyar, lan mesthi ora sadurunge.
Ya, dadi minangka asil sementara, apa sing aku omongake barusan diringkes maneh ing kene.
Tanpa mriksa, ora ana pelajaran sing dipelajari. Lan mesthi ora ana kontrak pandemi.
Ing konteks iki, minggu kepungkur ing Dewan Nasional Swiss dianakake pemungutan swara babagan apa
Parlemen Swiss diijini mbahas perjanjian pandemi.
Lan wis cetha manawa wong nindakake kuwi.
Aku mung pengin ngandhani sampeyan manawa SP lan Green Liberals wis nyatakake kanthi 100 persen nglawan debat ing Parlemen.
Iki pancen isin demokratis yen ora kepengin weruh apa sing lagi dirundingake Dewan Federal.
Untunge, mayoritas tetep wicaksana, lan kabèh pihak liyané negesake 100 persen supaya dianakake debat parlemen.
Kowe ngerti, Organisasi Kesehatan Dunia mung salah siji saka 17 sub-organisasi.
Kita lagi ngomongake babagan loro perjanjian sing saiki bakal digawe, perjanjian anyar sakabehe.
Ana macem-macem versi, wiwit tanggal 30 Oktober taun kepungkur, banjur nganti sawetara dina kepungkur, versi tanggal 13 Maret.
Saiki, mung rong utawa telung dina kepungkur, ana versi saka April sing muncul. Tenan mung sawetara dina kepungkur.
Aku lagi ngomong babagan prinsip-prinsip sing paling penting, sing padha ing versi-versi iki.
Aja kuwatir, aku ora mbandhingake versi-versi sing beda ing kene.
Penting kanggo dicathet manawa perjanjian pandemi iki minangka perjanjian anyar sakabehe miturut hukum internasional.
Lan kanggo perjanjian internasional anyar, ana prosedur ratifikasi sing ditrapake ing tingkat domestik.
Mula perlu debat parlemen.
Iki wis kasebut ing Konstitusi WHO.
Iku pancen wis dipikirake kanthi tliti.
Iku mung kudu diakoni.
Para anggota parlemen uga kudu gelem melu debat iki.
Lan ana 18 wulan kanggo nindakake kuwi, nganti 1 Desember 2025. Kanthi syarat manawa kuwi pancen diajokake kanggo dipilih.
Saiki ana ing Majelis Kesehatan Donya ing pungkasan wulan Mei.
Wulan Mei iki, sing saiki bakal teka, ana ing ngarep kita.
Sing kapindho uga sawijining perjanjian internasional.
Saka sudut pandang murni teknis, iki sawijining perjanjian internasional.
Nanging, peraturan kesehatan internasional wis ana wiwit taun 2005 lan bakal direvisi.
Sing wis direvisi, iki siji-sijine versi sing saiki kasedhiya sacara resmi ing situs web
WHO, kanthi tanggal pungkasan November 2022.
Lan versi iki uga dudu versi draf.
Salah siji cara kanggo milih yaiku sarujuk marang redaksi, nemtokake artikel-artikel sing arep diowahi,
siji owahan saben wektu, banjur diajokake kanggo dipilih.
Apa sing diduweni? Sing diduweni ing kene iku campuran acak saka akèh variasi sing béda-béda saben item, sing dadi dhasar kanggo
diskusi lan negosiasi, nanging ora bakal cocog kanggo dipilih.
Iku sing wis kita, lan aku pribadi, rembugan sajrone rong taun kepungkur.
Dadi, apa maneh sing kita duwé? Banjur kita duwé teks ora resmi, sing isiné rada
dilunakaké, nanging durung diterbitaké sacara umum.
Lan ing kene uga, kita durung duwe versi pungkasan, versi sing bisa kita kandha saiki kita ajokake marang
Organisasi Kesehatan Dunia kanggo dipilih; iku dhasaré.
Ora, iku dudu dhasar sing cocog kanggo milih.
Uga penting kanggo dicathet manawa peraturan kesehatan iki dirancang minangka peraturan teknis murni miturut Konstitusi WHO.
Lan iku siji-sijine alesan kanggo ngomong yèn kita bisa nampa iki ing Majelis Kesehatan Donya kanthi kuorum prasaja, yaiku 51
persen, swara mayoritas saka kabèh negara anggota, béda karo perjanjian sing mbutuhake
kuorum loro pertiga, ambang sing luwih dhuwur.
Dadi, ing kéné wong-wong kandha, ora, iki mung peraturan teknis, babagan standar lan rincian cilik sing pancèn ora
ana sing kasengsem, lan para dhokter mung seneng amarga wis kacathet ing endi waé supaya bisa digoleki.
Mung iku siji-sijine alesan kanggo perlakuan istimewa sing luar biasa iki.
Kebetulan, ing Desember kepungkur, ing sawijining wawancara karo Neue Zürcher Zeitung, kepala negosiator Swiss, Nora Kronig,
nyebutake iki lan kandha yèn iki mung pangaturan cilik lan mulané ora perlu diskusi jembar, informasi
utawa mesthi waé referendum ... ing antarané masarakat.
Ya, lan mesthi aku bakal langsung nuduhake marang kowe saiki manawa kabeh liyane pancen kaya ngono, kabeh liyane bener.
Ing kene, perlakuan istimewa iki.
Aspek sing paling penting yaiku pangaturan iki kudu ditrapake kanthi otomatis rolas wulan sawisé disahake.
Iku mung panyesuaian teknis.
Lan kanggo panyesuaian sing murni administratif utawa teknis, iku bisa waé apik.
Nanging ora kanggo pangaturan sing nduwèni akibat serius lan abot kanggo kita saka segi isi.
Dadi, kanggo nyimpulake, pangowahan perjanjian internasional sing wis ana, mayoritas sederhana.
Konstitusi WHO ora nyebutake ratifikasi nyata, mulane nganti saiki kita durung diwenehi kabar babagan iku.
Lan kabeh sing wis tak deleng nganti saiki, pitakon-pitakon saka para anggota parlemen Swiss marang Dewan Federal, kalebu
marang Ibu Nora Kronig, kuwi ngomong apa, apa sing dikarepake?
Ora ana tanggapan apa-apa. Ora ana isi, ora ana panjelasan nyata saka Dewan Federal.
Dadi kita, minangka populasi, tetep ora ngerti babagan isi iki.
Lan mulane acara iki pancen penting banget kanggo dianakake.
Ya, ana poin penting liyane sing kudu dielingi, yaiku yèn amandemen kaya ngono mung bisa diajokaké kanggo
pemungutan swara yèn versi pungkasané wis diajukaké marang Majelis Kesehatan Donya paling ora patang wulan sadurungé.
Dadi kuwi bakal dipilih ing pungkasan Mei, lan versi pungkasané bakal ana ing pungkasan Januari 2024.
Nanging kuwi ora kasedhiya. Sing kita krungu mung, kita lagi negosiasi, kita lagi negosiasi, kita lagi negosiasi.
... Dadi, kuwi ateges bakal nglanggar aturané dhéwé – kaya sing kacathet ing Artikel 55, Paragraf 2 saka Peraturan
Kesehatan – bakal nglanggar aturan prosedur WHO dhéwé yèn padha kepéngin milih saiki ing pungkasan Mei.
Mula saka iku, Dr. Silvia Behrendt lan organisasine, Global Health Responsibility Agency, nulis layang terbuka marang Tedros,
Sekretaris Jenderal, nuduh dheweke persis bab iki lan nyatakake: "Panjenengan tanggung jawab
kanggo njamin patuh marang aturan prosedur WHO."
Sampeyan ora bisa ngidini pangaturan iki diajokake kanggo dipilih sajrone sawetara minggu ngarep tanpa ana sapa wae utawa
negara apa wae sing wis nduwé kasempatan kanggo nimbang sacara internal apa sejatine teges pangaturan iki kanggo kita.
Mula saka iku, apa sing kita lakoni ing kene, ing sawetawis, yaiku maca pratandha sing samar, amarga kita mung bisa nerangake
usulan owah-owahan iki lan nyathet yèn nganti saiki delegasi negosiasi Swiss durung nate ngomong, durung tenan ngomong, ya,
kita ora seneng karo usulan owah-owahan iki, kita pancèn kepéngin nglindhungi hak asasi manungsa, kita péngin prinsip pamisahan
kekuwatan digatekake, kita pancèn kepéngin matesi unsur kersa sembarangan sing nggumunake iki, kekuwatan WHO sing kakehan,
liwat wewenang pangawasan utawa kontrol, lan sing paling utama, kita ora kena ngidini WHO piyambak nemtokake informasi
endi ing sakabehing sektor kesehatan sing bener lan sing salah.
Aku durung nate krungu iki saka cangkemé hakim ing Swiss.
Nanging kowe kudune wis ngomong kaya ngono, amarga kowe ora sarujuk karo kuwi.
Lan mulane kita kudu ngomongake bab iki.
Ya, kriteria penilaian cukup prasaja nalika dipandang sepintas.
Kaping pisan lan kang paling utama, minangka warga, kita kudu takon marang awake dhewe: apa wis ana
penilaian maneh sing efektif sing wis dilakoni? Ya utawa ora?
Lan kapindho, apa aturan prosedur formal WHO wis dituruti? Ya utawa ora?
Lan amarga ora, tegese ora bisa disuarakaké. Mung prasaja kaya ngono.
Ora mung babagan persetujuan pandemi, amarga padha saling nyambung.
Padha raket sesambungane. Perjanjian pandemi anyar lan adaptasi peraturan kesehatan padha raket sesambungane.
Iku ateges yen kowe ora diijini milih bab siji, mula kowe uga ora diijini milih bab liyane,
amarga loro-lorone ana gandhengane sacara logis.
Bener. Dadi kuwi ateges ing kahanan apa wae kita ora kena nyemplung langsung menyang dilema
sabanjure. Ora ana alesan apa wae kanggo nindakake kuwi.
Ing kene kita kudu maksa veto, kanthi nunjukake persis titik iki marang para politikus kita.
Lan banjur, sakliyane, kita duwe demokrasi sing banget dihormati lan pancen mlaku kanthi apik ing Swiss.
Lan iki bisa katon ing pirang-pirang ketentuan. Lan umume, iki ora dadi kakehan ala ing jaman kepungkur.
Lan bakal kakehan teknis kanggo nerangake kabeh iku saiki.
Nanging kanggo nyederhanakake, kabèh pranatan iki sing nuntun menyang utawa mangsuli pitakon – Apa kita,
minangka warga, bisa melu nggawe undang-undang? – tansah diwiwiti saka titik sing padha.
Yaiku, nganti sepira undang-undang utawa perjanjian internasional bakal pungkasané ngganggu kahanan hukum kita, lan
nganti sepira kekuwatan pamaréntah tumindak bakal diwatesi?
Lan sepira campur tangan ing struktur sakabèhé kekuwatan? – Miturut konstitusi kita, ing arsitektur pamisahan kekuwatan.
Dadi, luwih gedhé pangaruh saka intervensi iki, luwih gedhé hak kanggo nduwé swara.
Lan kita nemokake iki ing macem-macem ketentuan.
Artikel 164 ing kéné rada luwih amba, mung nyatakake yèn legislasi mesthi ateges yèn rakyat kudu nduwé
swara, paling ora ing kerangka referendum pilihan.
Pitakonan sing paling penting yaiku apa WHO bakal bisa ing mangsa ngarep matesi malah prinsip-prinsip dhasar konstitusi kita.
Lan ana prinsip-prinsip dhasar.
Yen sampeyan wis nate ngrampungake sekolah kapan wae sajrone 230 taun kepungkur, mesthi sampeyan ora bakal ora weruh. Bener ta?
Banjur sampeyan mesthi wis nyadari yèn ing kabèh demokrasi kita, upaya-upaya ditindakake kanggo nyegah panyalahgunaan kakuwatan
lan kersa sembarangan sak isa-isané liwat pamisahan kakuwatan, prinsip demokrasi,
prinsip legalitas, lan pangayoman hak-hak dhasar.
Kita wis nemtokake iki kanthi luwih cetha ing konstitusi kita ing kene.
Prinsip-prinsip iki kabèh wis diterangaké kanthi cetha lan didhukung déning ketentuan pelaksana statutori.
Pemisahan kekuwatan, kanthi yurisprudensi sing jembar babagan iki, lan prinsip legalitas wis nggantèkaké prinsip sewenang-wenang.
Hak asasi manungsa kudu dilindhungi kanthi efektif.
Ora kena ana sensor.
Ya, kanton-kanton iku sacara dhasar otonom.
Lan ing tingkaté, padha ngatur kabijakan kesehatan kanthi mandhiri.
Lan negara kudu bisa netepake prioritasé dhéwé lan ora perlu diparingi ngerti mutasi virus endi sing saiki
kudu dikejar sadurunge bisa maneh nggunakake danané kanggo sekolah utawa rumah sakité dhéwé.
Singkaté, iki sawijining jinis jaring pangendalian sing kudu kita, utamané para politikus, pengacara, kabèh sing
nduwèni tanggung jawab lan sing njupuk kaputusan, pasang, bareng karo jaring pangendalian ilmiah lan medis, mesthi waé.
Nanging iki kriteria obyektif sing pancen bisa kita rembug.
Dadi, lan aku tegesé, kredoku ing kabèh ceramah iki yaiku nuduhaké marang sampeyan yèn landasan paling
pokok saka konstitusi sayangé bisa ditangguhaké (dibusak).
Mula saka iku, kita kudu takon marang sampeyan, kabeh warga, sedulur manungsa sing kinurmatan, apa sampeyan
sarujuk pindhahaké kakuwasan marang tingkat sing dhuwur banget tanpa tau duwe kasempatan mbalèkaké maneh.
Kuwi, kanthi ringkes, iku intine kabeh iki.
Lan referendum wajib, iku palaksanaan teknisé.
Singkaté, kita duwé loro kontrak iki.
Mayoritas sederhana cukup kanggo ngowahi peraturan kesehatan, amarga dianggep nduwèni sifat murni teknis,
déné perjanjian pandemi mbutuhake mayoritas loro pertiga.
Kita lagi ngomongake babagan pemungutan suara sing direncanakake ing pungkasan Mei, ing
minggu pungkasan Mei, watara limang minggu maneh.
Lan banjur pangaturan ing Peraturan Kesehatan Internasional kudu langsung ditrapake.
Kosok baline, perjanjian anyar mbutuhake proses ratifikasi.
Dadi, apa isi umumé?
Aku mung bisa nerangake isi umum kanthi ringkes, nanging iki babagan bisnis gedhe.
Ing kene lagi diadegake industri pandemi sejati.
Iku wis dipikirake kanthi tliti.
Dadi yen kowe maca dhewe, kowe bakal ngerti.
Iki diwiwiti ing kene ing sangisore irah-irahan, wis diomongake yen bab paling awon sing bisa kelakon marang kita nalika
Covid yaiku kita ora bisa nyedhiyakake vaksin kanthi jumlah sing padha kanggo kabeh wong ing wektu sing padha.
Pangértaning bandha durung adil.
Istilah 'ekuitas' digawé kanggo tujuan iki.
Aequity kudu dadi kaadilan distributif.
Lan padha kandha yèn kahanané parah banget, mbebayani banget, akèh manèh yuta wong sing bisa mati, kita kudu maringi WHO wewenang
kanggo mutusaké. Oke, iki produk-produk sing lagi diprodhuksi.
Dadi kita lagi ngomongake babagan zat vaksin, adhedhasar mRNA, agen diagnostik, lan kabèh jinis produk pandemi sacara umum.
WHO kudu diijini mutusake kabeh iki.
Negara-negara anggota WHO kudu tansah ngirim inventaris online, bisa diomongake, supaya WHO bisa mriksa apa
Swiss perlu nyedhiyakake sithik maneh, utawa apa pasokan kudu dikirim menyang Afrika.
Lan wong Afrika nduwé sithik luwih sithik, mula padha perlu entuk dhukungan luwih akèh.
Iku sing didhelikake ing istilah iki, equity.
Banjur negara-negara bagian kudu, lan iki pancen banget, banget, tenan, kepiye carane ngomong, cetha katon ing Undhang-Undhang
Epidemi anyar, kudu ngawasi lingkungan kanthi permanen.
Patogen potensial bisa ngendheg tanpa aktif ing endi wae: bisa ing manungsa, ing lingkungan, ing limbah, lan ing donya kéwan.
Lan iki dhèwèké, ketentuan sing samar ing usulan amandemen Undhang-Undhang Epidemi:
Dewan Federal kudu bisa mewajibake kabeh lembaga kanggo nguji banyu limbah kanggo patogen.
Yaiku, nggunakake metode sekuensing genomik.
Dadi, kowe kaya mudhun nganti tingkat atom lan nyoba nggunakake tes PCR ing limbah – maneh, kaya maca godhong tèh –
kanggo ngrekayasa bukti ancaman, adhedhasar bukti kuwi Dewan Federal banjur diijini ngumumake kahanan darurat.
Iku sewenang-wenangan ing prinsip.
Lan kuwi nggawe aku gemeter minangka pengacara, amarga aku biasane sengit marang kersa sembarangan,
lan luwih-luwih maneh yen dadi dhasar hukum darurat.
Iku ora kena kelakon.
Dadi pancen iku kewajiban sing psikotik tenan kanggo ngawasi kabèh limbah banyu kotor saklawase tanpa ana watesan apa waé.
Kabeh iki mlaku nganggo judhul One Health.
Kesehatan sakabèhé planet iki – kabèh padha nyambung, sakwisé kabèh – kéwan, manungsa, lingkungan, Bumi, lan malah
nganti owah-owahan iklim. Owah-owahan iklim lan tingkat CO2 uga kudu diijini dadi dhasar kanggo ngumumaké kahanan darurat.
Lan kabèh iki kudu dibagi – asil panemuan, patogen sing ditemokaké – ing basis data internasional.
Kowe bisa ndeleng kuwi. Lan saiki iki teka.
Saiki riset lan pangembangan isih kudu ditindakake.
Kanthi tembung liya, panaliten lan pangembangan babagan patogen sing bisa uga saya virulen.
Iki "gain-of-function". Iki nuduhake intensifikasi patogen sacara buatan minangka bagéan saka perjanjian pandemi anyar.
Dadi iki ana ing kene, lan kaya sing kita ngerti, Covid-19 nduweni macem-macem pratandha, miturut para ilmuwan,
manawa Covid-19 ora ditemokake ing alam utawa ora bisa asal saka kana – Covid-19 minangka patogen SARS-CoV-2.
Sacara ringkes, negara-negara diajak nyumbang kanggo nguatake patogen-patogen iki dhéwé.
Banjur ana dhaptar DCX sing misuwur iki.
Iku sejatine perkiraan paling apik. Kanthi tembung liya, iku anggapan babagan patogen endi sing bisa nyerang sabanjure.
Produk pandemi wis kasedhiya adhedhasar patogen iki, kanthi zat vaksin disedhiyakake
ing sangisore judhul "Emergency Use Listing".
Lan kabèh negara kudu netepake persetujuan darurat. Persetujuan darurat, para ibu lan para
bapak, durung ana kanthi resmi nganti saiki.
Kita isih duwe sawetara alangan minimal ing kabeh negara kita ing Éropah lan Swiss.
Nanging ing sangisore judhul persetujuan darurat, sing ana ing Amerika Serikat, sing dibutuhake mung
panguwasa sing kompeten ngumumake kahanan darurat.
Lan banjur ora perlu maneh nindakake panaliten luwih lanjut babagan efektivitas utawa keamanan.
Ora ana apa-apa, amarga iki darurat.
Iku pamikiran militer ing mburi iki.
Singkaté, iki siklus ékonomi gedhé sing ana kanthi mandhiri saka skenario darurat apa waé.
Lan saiki, saliyane saka iki, kita duwe peraturan kesehatan sing ndadekake kabeh iki cetha banget – kanthi tepat
liwat pangumuman kahanan darurat, yaiku Darurat Kesehatan Masyarakat Internasional sing Dadi Keprihatinan.
Kaya sing wis tak kandhakake, Direktur Jenderal Kesehatan bisa ngumumake kahanan darurat
iki ing mangsa ngarep kanggo alesan apa wae.
Lan pangarepan kita bakal persis kosok baline.
Kita wis weruh yèn kahanan darurat kesehatan global wis suwé telung taun telung wulan.
Mula saka iku, akibat sing logis yaiku yèn kahanan darurat sing ora adil kaya ngono bisa
dipungkasi, bisa ditinjau maneh, lan sapituruté.
Kosok baline iku bener.
Lan banjur sing sijiné manut.
Ing loro kontrak, sampeyan bakal weruh tembung "infodemics" ing tengah.
Infodemik iku sarana kontrol sing penting – aku kudu nyimpulake – sarana kontrol sing penting kanggo WHO.
Nanging delengen, ana organisasi internasional sing ora mung ana ing perjanjian-perjanjian iki, nanging uga ing endi-endi ing kaca
ngarep situs webé – kowe bisa nggoleki WHO lan banjur Infodemics ing Google – ing endi-endi, saktenané nyebar ing kabeh panggonan,
nduwèni ciri khas: mung kita sing bisa nemtokake kabeneran.
Kita diijini ngomong zat apa sing efektif lan kita diijini ngomong suwene darurat bakal lumaku.
Iku murni kersané dhéwé. Iku Louis XIV.
Iku sadurunge Revolusi Prancis, pamaréntahan mutlak.
Iki pancen ora cocog karo konstitusi kita.
Sampeyan bakal nemokake iki ing loro kontrak lan uga ing kaca ngarep.
Lan kuwi waé, dogma sing ngidini wong nemtokake bebeneré dhéwé lan nerapaké utawa miwiti sensor, wis dadi pelanggaran
gedhé marang prinsip dhasar sing dibutuhaké ing saben demokrasi, yaiku kabebasan panemu lan kabebasan informasi.
Lan yen sampeyan nyopot kabebasan pamanggih lan kabebasan informasi, mula sampeyan ora duwe ilmu pengetahuan sing bebas,
ora duwe sistem kaadilan sing adil, lan uga ora duwe demokrasi.
Lan kuwi ora kena diijini kelakon.
Ya, aku utamane mung pengin menehi kowe perspektif sing bener.
Amarga, kowe ngerti, karo kabeh ketentuan kontrak iki, butuh rong jam lan ing pungkasané, wong
sing dudu pengacara sing paling kamungkinan bingung.
Nanging saiki sampeyan wis duwe kriteria pangukuran sing penting sing uga bisa mbantu sampeyan ing diskusi lan ngidini sampeyan
ngomong: Mandheg, sepisanan, kita kudu ngatasi masalah iki!
Lan kapindho, aturan WHO dhewe kudu dituruti.
Lan katelu, miturut tujuane dhewe, WHO ora nduweni wewenang nyebabake cilaka sakabehe.
Lan kaping papat, delengen presentasi liyane saka Philipp Kruse.
Iki rincian luwih lengkap.
Nyuwun pangapunten aku durung bisa rampung, lan matur nuwun sanget.
Matur nuwun sanget, Philipp.
Tansah banget informatif.