De WHO moet elke legitimiteit worden ontzegd om zich meer bevoegdheden toe te eigenen of te krijgen.
Het heeft zich eenvoudigweg niet bewezen, maar een volledige stop is hier op zijn plaats. Stop! En pas als
alle fouten zijn hersteld, kunnen we praten over nieuwe afspraken, en zeker niet eerder.
Nu is er nog een belangrijk punt om in gedachten te houden, namelijk dat over dergelijke aanpassingen alleen mag worden
gestemd als de Wereldgezondheidsvergadering deze definitieve stemversie ten minste vier maanden van tevoren heeft ontvangen.
Met andere woorden, het zou in strijd zijn met de eigen spelregels van de WHO - zoals vermeld in
artikel 55, lid 2, van de gezondheidsvoorschriften - als we hier eind mei over zouden stemmen.
Ja, de beoordelingscriteria zijn in het begin heel eenvoudig.
Eerst en vooral moeten wij als burgers ons afvragen of er überhaupt een effectieve
herwaardering heeft plaatsgevonden. Ja of nee?
En ten tweede, werden de formele WHO-praktijkcodes gevolgd? Ja of nee?
En omdat het antwoord nee is, betekent dit dat het niet in stemming mag worden gebracht. Zo simpel is het.
Maar nu heb je de essentiële meetcriteria die je ook kunnen helpen in discussies en je in staat stellen om te
zeggen, stop, eerst moet er een herwaardering plaatsvinden.
En ten tweede moeten de eigen spelregels van de WHO worden nageleefd.
En ten derde mag de WHO volgens haar eigen doelstellingen helemaal geen schade veroorzaken.
Hartelijk dank, Urs Hans, voor de algehele organisatie vandaag op 20 april 2024.
Het doel is om samen tot een herwaardering te komen.
We kunnen dit alleen doen met voorlichting, politieke druk en goede informatie.
Gegroet, Stefan. En daarom zijn we hier vandaag allemaal.
Het is voor mij een grote eer om hier tot u te mogen spreken over het onderwerp WHO.
En ik wil jullie allemaal hartelijk bedanken voor jullie komst hier vandaag.
Geweldig. Ja, deze WHO-kwestie is helaas een zeer gedetailleerd en groot onderwerp.
Daarom mocht ik zo vriendelijk zijn om 40 minuten te krijgen.
Het is een nieuwe kosmos die hier wordt gebouwd.
Een echt nieuw gezondheidsregime.
En om dit goed te kunnen categoriseren, moet je begrijpen wat er eerder is gebeurd.
En dan moet je de algehele context begrijpen, zodat je je niet verliest in de details, waarvan er veel zijn.
We weten dat we het over twee WHO-verdragen hebben en dat ze vol staan met voorgestelde
amendementen en nog meer voorgestelde amendementen.
En ik probeer je zekerheid te geven over dit onderwerp.
Dat is mijn werk. Maar je kunt het natuurlijk niet in 40 minuten doen.
Ik zal gewoon mijn best doen. Laten we heel kort beginnen.
We moeten ons eerst afvragen hoe ver we zijn met de opwerking hier in Zwitserland.
Er was een zeer goed congres over dit onderwerp op 6 april in Bern.
Ik kan alleen maar verwijzen naar de vele uitstekende commentaren daar.
Ik heb het hier ook voornamelijk over gehad.
We mogen nooit vergeten dat er vanuit juridisch oogpunt, vanuit het oogpunt van de betrokken mensen, nooit eerder in de
geschiedenis van Zwitserland en ik zou ook zeggen nooit eerder in de geschiedenis van enig democratisch land,
met alle grondrechten die we in onze grondwetten hebben, zulke enorme beperkingen zijn geweest.
En het is zo moeilijk voor iedereen.
We hebben het hier over de verplichting om thuis te blijven, vrijheidsberoving, schadelijke maatregelen, maskers
die regelmatig worden opgezet, vooral bij kinderen maandenlang. Jezelf laten dwingen tot vaccinatie.
De vrijheid van geloof en geweten werd enorm beperkt.
Ik zie hier een kerkelijke hoogwaardigheidsbekleder.
Ik ben erg blij dat je hier bent.
Een hartelijk welkom, mijnheer Bishop, neem ik aan.
Priesters en pastoors mochten niet meer gelovigen in hun kerk ontvangen dan een bepaald minimum aantal. En
uitgerekend met Pasen. En dit ging weken en maanden door.
Dat was een enorme, ernstige inbreuk op de vrijheid van geloof en geweten.
En uiteindelijk werd de hele lijst van onze vrijheden op een ernstige manier aangetast voor een
groot deel van de bevolking en voor lange tijd.
En we hebben het over de grootst mogelijke inbreuk op de grondrechten die ooit in Zwitserland heeft plaatsgevonden.
En dat betekent ook de grootst mogelijke interventie in de economie.
Toen SNB-voorzitter Thomas Jordan in mei 2020 zijn waarschuwende vinger opstak en zei: Kijk uit, kijk uit, we staan op het punt om
de grens van 100 miljard aan steunfondsen te doorbreken voor degenen die beperkt worden in hun zakelijke
activiteiten, dan moeten we ook rekening houden met deze factor.
En dat betekent dat de staat verantwoording moet afleggen aan zijn burgers voor dergelijke grootschalige interventies.
En dit is tot op heden niet gebeurd en we moeten dit vermelden voordat we praten over nieuwe
wetten, voordat we praten over een nieuw WHO-pact.
We hadden alleen maar smoesjes.
We hadden deze parameter PCR, die vanaf het begin bekend was, ik herinner me het legendarische podium in Aarau op 14 augustus, zei
lid van de Covid-19 taskforce van de Federale Raad, professor Marcel Tanner, voorzitter van de Academie van Wetenschappen,
die duidelijk antwoordde op een vraag van Samuel Eckert:
Ja, dus kijk, een PCR-test geeft geen klinische diagnose. Dat is het punt. Het is dus
fout dat een positieve test een ziekte bewijst.
Dat weten we allemaal. Kortom, ik wil alleen maar zeggen dat dit al sinds de zomer bekend is bij iedereen
die het moest weten en dat de Bondsraad het moest weten.
Overigens heeft het Federale Hooggerechtshof zich hier in 2021 ook over uitgesproken in deze
uitspraak, die jullie waarschijnlijk allemaal wel kennen.
En hoe willekeurig, hoe ronduit absurd dit hele systeem was, werd voor iedereen duidelijk in
ons ARENA-discussieprogramma op 7 januari 2022.
Ignazio Cassis, toenmalig voorzitter van de Zwitserse Confederatie en arts van beroep, zei: Iedereen die sterft bij een auto-ongeluk
en coronavirus-positief is, is een coronavirusslachtoffer.
En toen vroeg de presentator het zich af en ja, Cassis zei: Ja, dat is zo, dat is wat de WHO
heeft gedaan door middel van haar classificatie.
En dit alles werd eigenlijk voorgesteld door de WHO, het kwam niet uit de lucht vallen,
inclusief de classificatie van Covid-gevallen.
En onze media, onze politici, hebben altijd alleen met absolute cijfers gerapporteerd.
Het is te verwachten dat in een griepjaar in een land met zoveel 80-plussers, 90-plussers, iets meer van
deze leeftijdsgroep sterft, maar in relatieve aantallen zou je de pandemie niet herkennen.
Dit alles leidt tot een verdediging tegen herwaardering.
En ik heb hier voor jullie opgeschreven wat ik beschouw als de eenvoudigste formule, die keer op keer tegen
mij is gebruikt door de rechtbanken, maar die ook geldt voor de maatschappij als geheel.
En ik blijf dit horen van al mijn collega's en vrienden, die me zeggen: Kijk, in tijden van pandemieën
zouden de autoriteiten meer speelruimte moeten krijgen.
En zolang de autoriteiten zich houden aan de richtlijnen van de WHO, kunnen en mogen we dit niet in twijfel trekken. Zoiets.
Ja, en dit uitgangspunt maakt duidelijk welke uiterst belangrijke rol de WHO speelt wanneer
zij de noodtoestand voor een pandemie afkondigt.
Zelfs in het verleden.
Mensen keren zich af en de rechtbanken keren zich af van hun grondwettelijke plicht om
toezicht te houden en laten de WHO haar gang gaan.
Dat was in het verleden al het geval.
Ja, en dat is de reden waarom er tot op de dag van vandaag geen herwaardering heeft
plaatsgevonden van deze meest serieuze interventies ooit.
En ik wil erop wijzen dat we in Zwitserland een zeer jonge grondwet hebben.
Dit is een bijgewerkte grondwet uit het jaar 99.
Het heeft daarom een speciale democratische legitimiteit.
En als je naar artikel 2 kijkt, wat is dan het doel van de Confederatie?
Waarom bestaat Zwitserland in juridische termen?
Dan zul je zien, zoals je ook kunt lezen in het materiaal over de nieuwe federale
grondwet, dat er vier even belangrijke doelen zijn.
Dus die van veiligheid onder het Covid-veld is er één.
Dan is er de bescherming van de vrijheid met aan het begin de lange lijst van grondrechten.
Bescherming van de gemeenschap, d.w.z. geen opsplitsing van de gemeenschap en bescherming van welzijn.
En nu mag je raden: is het ene doel belangrijker dan het andere?
Nee, de doctrine en het hele verhaal zijn allemaal even waardevol.
Niemand mag zeggen dat veiligheid altijd voorrang moet krijgen op al het andere ten koste van vrijheid.
Dit zijn belangrijke principes om het soort theater te begrijpen waarin we ons bevinden.
En we moeten ons ook bewust zijn van het principe dat de staat er is voor de burger en niet de burger voor de staat.
En dit werd meer dan 2000 jaar geleden gezegd door een bekende advocaat en Romeinse senator, Cicero, die heel
eenvoudig, heel beknopt, stelde dat de staat in de Romeinse res publica de zaak is van het volk res populi.
En vandaag de dag bevinden we ons in een tijd waarin ons het tegenovergestelde wordt verteld.
Niemand mag ons dat laten geloven.
Het maakt niet uit hoe vaak we als rechts-extremisten worden bestempeld.
Het is niet extreemrechts om te zeggen dat de staat er is voor de mensen.
Dat is vanzelfsprekend. Goed.
En dat betekent dat als de Federale Raad, het parlement, de rechtbanken, de kantons en de media weigeren om
effectief met de situatie om te gaan, er op elk moment weer zoiets kan gebeuren als wat we nu hebben meegemaakt.
En daarom moeten we eerst de lessen leren.
We moeten niet doorgaan met nieuwe epidemiewetgeving, pandemieverdragen of onderwerping
aan de EU, maar we moeten er doorheen werken.
Om de druk op te voeren om een herwaardering tot stand te brengen, raad ik je ten zeerste aan om het initiatief voor een
herwaardering te ondertekenen als je dat nog niet hebt gedaan.
Maak het alsjeblieft goed. Hartelijk dank.
En ik zou de lezing hier kunnen beëindigen, want dat zegt alles.
Een staat die zonder wet handelt is niet legitiemer dan een roversbende.
En dat is wat ik mijn kinderen vertel, zodat ze ongeveer het juiste idee hebben van wat ze
moeten denken van de Federale Raad en de rechtbanken.
Ze moeten zichzelf volledig opnieuw legitimeren voordat ze mijn vertrouwen, het
vertrouwen van mijn familie, kunnen herwinnen. Goed.
Heel belangrijk, en helaas is het belangrijk dat we aan het begin even terugkijken, is dat we in gedachten houden dat deze
aanbeveling van mRNA-injecties niet uit de lucht kwam vallen.
Het waren niet de ministers van Volksgezondheid zelf die hiermee kwamen, het kwam van de WHO. En tot voor kort
stonden al deze aanbevelingen nog zo duidelijk op de website.
Er staat ook iets kleins dat je moet lezen, maar er staat ook dat de Covid-19 vaccins
streng zijn getest. Onderworpen aan strenge testen.
Dit is schaamteloos verkeerde informatie.
Dit is flagrante desinformatie van de internationale organisatie die zegt dat alleen
zij kan bepalen wat waar en wat niet waar is.
Ja, en hier zijn nog een paar voorbeelden.
En daarom heb ik al in juli 2022 een strafrechtelijke klacht ingediend tegen Swissmedic op basis van bijna een jaar teamwerk
met mijn team, maar ook met de uitstekende ondersteuning van externe deskundigen, want in
Zwitserland hebben we mensen die de leiding hebben.
We hebben een wet die de verantwoordelijkheid van Swissmedic definieert.
En Swissmedic beschikt over deskundigen en de middelen om te herkennen dat het om gifstoffen
gaat en niet om vaccins. Gifstoffen, geen vaccins.
En ik kan dit zo gemakkelijk en in een notendop zeggen omdat ik er twee jaar aan heb gewerkt
en omdat mijn bewijs op internet te lezen is.
Zoals ik al zei, kon ik dit alleen doen dankzij mijn uitstekende team van Dr. Markus Zollinger, Kati Schepis,
de rest van mijn team en zo'n 12 tot 15 professoren uit Duitstalige en Engelstalige landen.
En ik wil jullie allemaal uit de grond van mijn hart bedanken voor dit sensationele werk.
En dat hebben we daar aangetoond. Met name in de bijgewerkte versie, die u op internet kunt vinden, was het vanaf
het begin duidelijk, het was vanaf het begin duidelijk voor alle toelatingsautoriteiten dat dit niet kon werken.
Dit is een experiment. Je hebt geen controle over wat er precies wordt geproduceerd in het
lichaam, in welke hoeveelheid, kwaliteit en hoe lang.
We wisten dit allemaal vanaf het begin. Ze lieten het toch gebeuren.
En ik dring er bij je op aan om op zijn minst de samenvatting te lezen.
Samenvatting. Er zijn slechts 20 pagina's.
En voor degenen die liever iets in hun handen houden, is er een gedrukte versie, buiten verkrijgbaar voor 20 frank.
Het bevat alles wat je moet weten, met inleidende woorden van de belangrijkste ondersteunende professoren.
Een van hen is hier vandaag aanwezig, professor Stefan Hockertz, gevolgd door professor Martin Haditsch,
professor Sönnichsen en Michael Palmer en anderen.
Het is hier beschikbaar.
En dat is ook een manier om druk uit te oefenen om de herbeoordeling vooruit te helpen.
Omdat we zien, wat zien we?
Het feit dat mRNA-vaccinatie een centrale rol speelt in de Epidemiewet en in de nieuwe pandemieafspraken.
Dit is de basis voor alle toekomstige vaccinaties, ook op het gebied van antimicrobiële
resistentie, zoals Dr. Heiko Schöning eerder al aangaf.
Ja, en waarom is dat zo de moeite waard om te benadrukken?
Dit is belangrijk omdat we het hier hebben over experimentele stoffen.
En dat heb ik, het is niet alleen dat er geen pogingen zijn ondernomen.
Er zijn nog drie of vier andere aspecten die verklaren waarom dit een zeer experimenteel proces is.
Om het bot te zeggen: je hebt geen idee wat het eindresultaat zal zijn.
En als een beschaving, als een beschaving sinds de Tweede Wereldoorlog, dachten we
dat we dat nooit meer zouden laten gebeuren.
Daarom hebben we de Code van Neurenberg in het leven geroepen en, in juridische vorm, dit Internationaal Verdrag inzake
burgerrechten en politieke rechten, artikel 7, dat onder alle omstandigheden van toepassing is, ook in
crisissituaties in geval van een openbare noodtoestand.
En deze verplichte bescherming tegen deelname, onvrijwillige deelname aan experimenten, is miljoenen keren
geschonden omdat mensen de verkeerde informatie kregen.
Ze werden misleid en onder druk gezet.
Dat is het uitgangspunt waar we allemaal mee te maken hebben.
En ik werp een blik in Zwitserland, in de toekomst.
Dit is een uittreksel uit de Epidemiewet, de nieuw voorgestelde Epidemiewet.
Er is een nieuw artikel 6 quater, lid 1, letter b.
En de Federale Raad wil artsen en apothekers kunnen verplichten om dergelijke experimentele stoffen aan mensen
toe te dienen als een quasi-realisatie uit het verleden.
Hij wil artsen dus verplichten om mensen te vaccineren zonder voldoende informatie.
Ja, en hier zitten we er middenin.
We moeten ons eerst afvragen wat de bevoegdheden van de Wereldgezondheidsorganisatie zijn.
Dit staat heel mooi in artikel 1 van hun grondwet:
Het doel van de Wereldgezondheidsorganisatie is om alle mensen te helpen de best mogelijke gezondheid te bereiken.
Je weet meteen wat dat uitsluit.
Dit sluit het geven van onjuiste informatie, het pushen van mensen om een stof te
gebruiken en het aanbevelen van giftige stoffen uit.
Je mag dus geen kwaad doen. Dat is het belangrijkste principe.
Het is een beheers- en coördinatieorgaan en treedt alleen adviserend op. Dat is de uitgangspositie.
Met andere woorden, het gaat erom de bescherming van de menselijke gezondheid te bevorderen op basis van de beste kennis
en de beste praktijken en rekening houdend met nieuwe bevindingen, en om na zo'n lange crisisfase een zeer
effectieve en zelfkritische herwaardering uit te voeren.
De WHO had dit zelf moeten doen, maar heeft dat niet gedaan.
Bovendien is het geen supranationale organisatie, maar slechts een door de staat geleide internationale
organisatie en bovenal heeft het geen informatiemonopolie.
Maar ze heeft dit allemaal erkend en ze moet de grondrechten respecteren en, zoals ik keer op keer moet
benadrukken, ze moet zichzelf blijven controleren.
Dit zijn zeer ernstige overtredingen die zij niet heeft begaan.
Het mag nooit schade veroorzaken.
Het heeft zichzelf de afgelopen viereneenhalf jaar volledig in diskrediet gebracht door herhaaldelijk dergelijke
giftige stoffen voor te stellen als de enige oplossing in de zogenaamde strijd tegen een zogenaamde dreiging.
En hier komen we bij de eerste belangrijke boodschap.
De WHO moet elke legitimiteit worden ontzegd om zich meer bevoegdheden toe te eigenen of te krijgen.
Het heeft zich gewoon niet bewezen, maar een punt achter is hier op zijn plaats.
Stop! Stop de mars! After Action Review in militair jargon.
En pas als alle fouten zijn opgelost, kunnen we het over nieuwe overeenkomsten hebben, en zeker niet eerder.
Precies, dus het tussentijdse resultaat, wat ik net heb gezegd, is hier nog eens samengevat.
Zonder herbeoordeling zijn er geen geleerde lessen. En zeker geen pandemiecontracten.
In deze context heeft er vorige week een stemming plaatsgevonden in de Nationale Raad in Zwitserland over de vraag of
het Zwitserse parlement het pandemieverdrag mag bespreken.
En het is vanzelfsprekend dat je dit doet.
Ik wil u alleen laten weten dat de SP en de GroenLinks-liberalen zich voor 100 procent hebben
uitgesproken tegen een debat in het Parlement.
Het is echt een democratische schande om niet te willen zien waarover de Bondsraad onderhandelt.
En gelukkig hield de meerderheid haar verstand erbij en drongen alle andere partijen 100 procent aan op een parlementair debat.
Zoals u weet, is de Wereldgezondheidsorganisatie slechts één van de 17 suborganisaties.
We hebben het over twee verdragen die nu worden opgesteld, een compleet nieuw verdrag.
Er waren verschillende versies, die van 30 oktober vorig jaar en tot een paar dagen geleden die van 13 maart.
Nu is er twee of drie dagen geleden een versie van april verschenen. Echt nog maar een paar dagen geleden.
Ik heb het hier over de meest essentiële principes, die in deze versies hetzelfde zijn.
Maak je geen zorgen dat ik hier verschillende versies met elkaar vergelijk.
Het is belangrijk om te weten dat dit pandemieverdrag een volledig nieuw verdrag is onder internationaal recht.
En voor nieuwe internationale verdragen geldt een ratificatieprocedure op nationaal niveau.
We hebben dus een parlementair debat nodig.
Dit staat al in de grondwet van de WHO.
Dat is zo correct beschouwd.
Het moet gewoon erkend worden.
De parlementariërs moeten dit debat ook willen voeren.
En je hebt 18 maanden tot 1 december 2025 om dit te doen, ervan uitgaande dat er überhaupt over wordt gestemd.
Nu op de Wereldgezondheidsvergadering eind mei.
Deze mei die nu komt, die voor ons ligt.
Het tweede is ook een internationaal verdrag.
Puur technisch gezien is het een internationaal verdrag.
Dit betekent echter dat de internationale gezondheidsvoorschriften sinds 2005 van kracht zijn en moeten worden herzien.
Herzien, we hebben de enige versie die tot nu toe officieel beschikbaar is, op de WHO-website, gedateerd eind november 2022.
En deze versie is ook geen stemversie.
Een versie van de stemming zou zijn geweest om het eens te worden over de formulering, welke artikelen moeten worden gewijzigd,
één amendement per geval en dit ter stemming voor te leggen.
Wat hebben we? Wat we hier hebben is een conglomeraat van een ongelooflijk aantal verschillende varianten per artikel,
die dienen als basis voor discussie en onderhandeling, maar nooit gebruikt kunnen worden voor een stemming.
Dat is waar we het de afgelopen twee jaar over hebben gehad.
Dus wat hebben we nog meer? Dan hebben we een onofficiële tekst die inhoudelijk enigszins
is afgezwakt, maar niet openbaar is gemaakt.
En ook hier hebben we geen definitieve versie, een versie waarvan je zou kunnen zeggen dat we die nu ter goedkeuring
voorleggen aan de Wereldgezondheidsorganisatie, dat is de basis.
Nee, dit is niet geschikt als basis om op te stemmen.
Het is dus belangrijk om te weten dat deze gezondheidsvoorschriften ontworpen zijn als puur
technische voorschriften volgens de WHO-statuten.
En dat alleen al is de rechtvaardiging om te zeggen dat we dit kunnen accepteren binnen de Wereldgezondheidsvergadering met een
eenvoudig quorum, d.w.z. 51 procent, een meerderheid van stemmen van alle lidstaten, in tegenstelling tot het
verdrag, dat een tweederde quorum vereist, een hogere drempel.
Dus, en hier zeggen ze, nee, dit zijn gewoon technische regels, het gaat over standaarden en kleine dingen waar toch
niemand in geïnteresseerd is, waarbij de artsen blij zijn dat ze ergens opgeschreven staan, dat ze het kunnen opzoeken.
Dat is de enige reden voor deze ongelooflijk bevoorrechte behandeling.
Overigens verwees de hoofdonderhandelaar van Zwitserland, Nora Kronig, hiernaar in een interview in de Neue Zürcher Zeitung
afgelopen december en zei dat, ja, dit slechts kleine aanpassingen zijn en dat het daarom niet nodig is
om ze te bespreken, om het publiek te informeren en zeker niet om erover te stemmen ... de bevolking.
Ja, en ik zal je nu natuurlijk laten zien dat al het andere het geval is, al het andere klopt.
Hier, deze voorkeursbehandeling.
Het belangrijkste aspect is dat deze aanpassingen twaalf maanden nadat ze zijn aangenomen automatisch van kracht worden.
Het zijn gewoon technische aanpassingen.
En voor puur administratieve of technische aanpassingen kan dat prima zijn.
Maar niet voor aanpassingen die ernstige inhoudelijke gevolgen voor ons hebben.
Dus, om het samen te vatten, aanpassing van een bestaand internationaal verdrag, gewoon meer.
De grondwet van de WHO spreekt niet over een daadwerkelijke ratificatie en daarom zijn we er helemaal niet over geïnformeerd.
En alles wat ik tot nu toe heb gezien, de vragen van parlementariërs, van Zwitserse
parlementariërs aan de Federale Raad, met inbegrip van mevrouw Nora Kronig, wat zegt het, wat willen ze?
Er kwam helemaal niets terug. Er was geen inhoud, geen echte verduidelijking van de Federale Raad.
Als bevolking zijn we dus nog steeds onwetend over deze inhoud.
En daarom is het zo belangrijk om dit evenement te organiseren.
Nu is er nog een belangrijk punt om in gedachten te houden, namelijk dat over dergelijke aanpassingen alleen mag worden
gestemd als de Wereldgezondheidsvergadering deze definitieve stemversie ten minste vier maanden van tevoren heeft ontvangen.
Dus voor een stemming eind mei zou dat de definitieve versie eind januari 2024 zijn.
Maar die is niet beschikbaar. We horen alleen, we onderhandelen, we onderhandelen, we onderhandelen
... Dat betekent dus dat het tegen de eigen spelregels van de WHO zou zijn - dat staat in artikel 55, lid 2 van het
gezondheidsreglement - dat het tegen de eigen procedureregels van de WHO zou zijn als ze
er nu, eind mei, over zouden willen stemmen.
En daarom schreven Dr. Silvia Behrendt en haar organisatie, Global Health Responsibility Agency, een open brief aan Tedros,
aan de secretaris-generaal, waarin ze hem daarvan beschuldigden en zeiden: U bent verantwoordelijk
voor de naleving van de procedureregels van de WHO.
Je kunt niet toestaan dat er over een paar weken over deze aanpassingen wordt gestemd zonder dat iemand, een
staat, de kans heeft gehad om intern na te denken over wat deze aanpassingen eigenlijk voor ons betekenen.
En dus is wat we hier doen een beetje als koffiedik lezen, want het enige wat we kunnen doen is deze aanpassingsvoorstellen
interpreteren en ons realiseren dat een Zwitserse onderhandelingsdelegatie tot nu toe nooit heeft gezegd, nooit
echt heeft gezegd, ja, we houden niet van deze aanpassingsvoorstellen, we willen absoluut de mensenrechten
beschermen, we willen dat er rekening wordt gehouden met het beginsel van scheiding der machten, we willen dit ongelooflijke
element van willekeur, deze buitensporige macht van de WHO, absoluut beperken door middel van een toezichthoudende of
controlerende instantie en bovenal mogen we nooit toestaan dat de WHO alleen bepaalt welke informatie
in de hele gezondheidssector juist en onjuist is.
Ik heb dat nog nooit gehoord uit de mond van een magistraat in Zwitserland.
Maar dat had je moeten zeggen omdat je het er niet mee eens zou zijn.
En daarom moeten we erover praten.
Ja, de beoordelingscriteria zijn in het begin heel eenvoudig.
Eerst en vooral moeten wij als burgers ons afvragen of er überhaupt een effectieve
herwaardering heeft plaatsgevonden. Ja of nee?
En ten tweede, werden de formele WHO-praktijkcodes gevolgd? Ja of nee?
En omdat nee betekent dat er niet over gestemd mag worden. Zo simpel is het.
Zelfs niet via het pandemieverdrag, want die zijn aan elkaar gekoppeld.
Ze zijn nauw met elkaar verbonden. Het nieuwe pandemieverdrag en de aanpassing van de
gezondheidsvoorschriften zijn nauw met elkaar verweven.
Met andere woorden, als je niet mag stemmen over het ene, dan mag je ook niet stemmen over het
andere, omdat ze logisch met elkaar verbonden zijn.
Dus dat betekent dat je je niet hoeft te haasten naar het volgende dilemma. Het is helemaal niet nodig.
We moeten hier een veto afdwingen om onze politici bewust te maken van precies dit punt.
En dan hebben we trouwens nog een zeer goed aangeschreven en eigenlijk goed functionerende democratie in Zwitserland.
En dit is terug te zien in talloze verordeningen. En voor het grootste deel heeft dit in het verleden niet zo slecht gewerkt.
En het zou te technisch zijn als ik het nu allemaal zou uitleggen.
Maar simpel gezegd zijn al deze bepalingen die leiden tot of antwoord geven op de vraag - Mogen wij als
bevolking deelnemen aan de creatie van een wet? - zijn altijd gebaseerd op hetzelfde uitgangspunt.
Namelijk, in hoeverre zal een wet of een internationaal verdrag uiteindelijk ingrijpen in onze rechtspositie en in hoeverre
zal de handelingsbevoegdheid van de overheid worden ingeperkt?
en hoeveel inmenging is er in de hele machtsstructuur? - Zoals onze grondwet het definieert,
in de architectuur van de scheiding der machten.
Dus hoe sterker deze interventie is, hoe sterker het recht op inspraak.
En dit vinden we terug in verschillende bepalingen.
Art. 164 is hier wat ruimer en zegt simpelweg dat wetgeving altijd betekent dat het volk in ieder geval inspraak
moet hebben in het kader van het facultatief referendum.
De cruciale vraag is of de WHO in de toekomst zelfs fundamentele principes van onze grondwet zal kunnen inperken.
En er zijn fundamentele principes.
Als je in de afgelopen 230 jaar bent afgestudeerd, dan is het je niet ontgaan. Ja?
Dan is het je niet ontgaan dat we in al onze democratieën machtsmisbruik en willekeur zo goed mogelijk proberen te
voorkomen door middel van de scheiding der machten, het beginsel van democratie, het
legaliteitsbeginsel en de bescherming van grondrechten.
Dit staat iets preciezer in onze grondwet.
Deze principes zijn allemaal heel duidelijk gedefinieerd en worden ondersteund door wettelijke uitvoeringsbepalingen.
De scheiding der machten met zijn rijke jurisprudentie en het legaliteitsbeginsel hebben het beginsel van willekeur vervangen.
Mensenrechten moeten effectief worden beschermd.
Er mag geen censuur zijn.
Ja, de kantons zijn in principe autonoom.
En op hun niveau beheren ze zelfstandig het gezondheidszorgbeleid.
En de staat moet zijn eigen prioriteiten kunnen stellen en niet verteld worden achter welke virusmutatie hij
aan moet gaan voordat hij zijn geld weer kan gebruiken voor scholen of zijn eigen ziekenhuizen.
Kortom, dit is een soort controlerooster dat wij, maar vooral de politici, de advocaten, alle verantwoordelijken die
beslissingen nemen, moeten opzetten, naast wetenschappelijke controleroosters en medische controleroosters natuurlijk.
Maar dit zijn objectieve criteria waar we zeker over kunnen praten.
Dus, en ik bedoel, mijn credo in alle lezingen is om jullie te laten zien dat de meest essentiële pijlers van de
grondwet helaas opschortbaar (aftrekbaar) aan het worden zijn.
En daarom moeten we u vragen, alle burgers, beste medemensen, of u het er überhaupt mee eens bent dat
bevoegdheden worden overgedragen aan zo'n hoog niveau zonder dat u ooit de kans krijgt om ze terug te nemen.
Dat is in een notendop waar het hier om gaat.
En een verplicht referendum is de technische implementatie.
Heel in het kort hebben we deze twee contracten.
Een eenvoudige meerderheid is voldoende voor de aanpassing van de gezondheidsvoorschriften, omdat deze slechts van
technische aard zouden zijn, terwijl voor het pandemieverdrag een tweederde meerderheid vereist is.
We hebben het over de geplande stemming eind mei, laatste week van mei, dus over ongeveer vijf weken.
En dan zouden de aanpassingen aan de internationale gezondheidsregels automatisch van kracht moeten worden.
Het nieuwe verdrag vereist daarentegen een ratificatieprocedure.
Wat is de ruwe inhoud?
Ik kan de ruwe inhoud alleen zo terloops uitleggen, maar het is een enorme business.
Hier wordt een echte pandemische industrie opgericht.
Dat is heel goed doordacht.
Dus als je dit zelf leest, zul je het begrijpen.
Het begint hier onder de titel, er is gezegd dat het ergste wat ons onder Covid kon overkomen was dat we niet iedereen op
hetzelfde moment van dezelfde hoeveelheid vaccin konden voorzien.
Verdelende rechtvaardigheid heeft niet gewerkt.
De term eigen vermogen is hiervoor in het leven geroepen.
Rechtvaardigheid wordt verondersteld verdelende rechtvaardigheid te zijn.
En ze zeiden dat het zo slecht was, dat het zo gevaarlijk was, dat er nog vele miljoenen mensen hadden kunnen sterven,
dat we de WHO de autoriteit moeten geven om te beslissen. Oké, dit zijn de producten die geproduceerd worden.
We hebben het dus over vaccins, op mRNA gebaseerde vaccins, diagnostische middelen,
allerlei pandemische producten in het algemeen.
De WHO moet hierover kunnen beslissen.
De landen moeten de WHO voorzien van een quasi-inventaris, een permanente online inventaris, zodat de WHO kan controleren, oké,
Zwitserland moet wat meer leveren, anders leveren aan Afrika.
En de Afrikanen hebben iets minder, ze hebben iets meer steun nodig.
Dit zit verborgen in de term Aequity.
Dan moeten de staten - en dit is heel, heel, echt, hoe zal ik het zeggen, duidelijk herkenbaar in de
nieuwe epidemiewet - het milieu permanent bewaken.
Mogelijke ziekteverwekkers kunnen overal sluimeren, ze kunnen sluimeren in mensen, ze kunnen sluimeren in het milieu, ze kunnen
sluimeren in afvalwater, ze kunnen sluimeren in de dierenwereld.
En dan is er nog de ingewikkelde bepaling in de voorgestelde wijziging van de epidemiewet:
De Federale Raad zou alle instellingen moeten kunnen verplichten om afvalwater te testen op ziekteverwekkers.
Dit wordt gedaan met behulp van de genoomsequentiemethode.
Dus op de een of andere manier daal je af naar het nucleaire niveau en probeer je bewijs van een dreiging te fingeren met een
PCR-test van afvalwater - opnieuw, het lezen van koffiedik - op basis waarvan de Federale Raad
vervolgens de noodtoestand zou mogen afkondigen.
Dat is het principe van willekeur.
En dat doet me huiveren als jurist, omdat ik willekeur in het algemeen verafschuw en al helemaal als basis voor noodwetgeving.
Dat mag niet gebeuren.
Het is dus echt een bijna psychotische verplichting om al het afvalwater permanent te controleren, zonder enige inperking.
Het geheel draagt de titel One Health.
De algehele gezondheid van de planeet - alles is met elkaar verbonden - dieren, mensen, het milieu, de aarde en het gaat
zover als klimaatverandering, zelfs klimaatverandering, zelfs het CO2-gehalte zou een reden moeten zijn voor een noodtoestand.
En alles moet worden uitgewisseld, de bevindingen, de gevonden ziekteverwekkers, in een internationale database.
Je kunt het daar bekijken. En hier komt het.
Er wordt nu onderzoek en ontwikkeling uitgevoerd.
Met andere woorden, onderzoek en ontwikkeling naar mogelijke ziekteverwekkers die ernstiger zouden kunnen worden.
Dit is functievermeerdering. . Dit is waar de kunstmatige verergering van ziekteverwekkers wordt
verborgen als onderdeel van het nieuwe pandemieverdrag.
Dus het is hier, en zoals we weten, heeft Covid-19 verschillende aanwijzingen, volgens verschillende wetenschappers, dat
Covid-19 niet in de natuur kon worden gevonden of niet kon zijn ontstaan - Covid-19 als een SARS-CoV-2 pathogeen.
Kortom, de staten worden aangemoedigd om zelf bij te dragen aan de verergering van deze ziekteverwekkers.
Dan is er nog de beroemde DCX-lijst.
Dit is bij wijze van spreken de beste gok. Dus de gok welke ziekteverwekker als volgende zou kunnen toeslaan.
Er worden al pandemische producten beschikbaar gesteld op basis van dit pathogeen, vaccins onder de titel Emergency Use Listing.
En alle staten moeten noodbevoegdheden instellen. Dames en heren, we hebben nog geen noodbevoegdheden in de formele zin gehad.
We hadden nog steeds bepaalde minimumhindernissen in al onze landen in Europa en in Zwitserland.
Maar onder de noemer noodtoestemming, zoals het geval is in de VS, hoeft slechts één
bevoegde autoriteit een noodsituatie af te kondigen.
En dan is er geen onderzoek meer nodig naar de werkzaamheid of veiligheid.
Helemaal niets, want het is een noodgeval.
Dat is het militaire idee erachter.
Kortom, dit is een enorme economische cyclus die bestaat ongeacht een noodscenario.
En dan zijn er nog de gezondheidsvoorschriften die het geheel in beeld brengen - in beeld gebracht door het
uitroepen van de noodtoestand, de Public Health Emergencies of International Concern.
Zoals ik al zei, kan de Wereldgezondheidsdirecteur deze noodsituatie in de toekomst om elke reden afkondigen.
En onze verwachting zou precies het tegenovergestelde zijn.
De wereldwijde noodsituatie op het gebied van gezondheid heeft drie jaar en drie maanden geduurd.
Het logische gevolg zou dus zijn dat zo'n ongerechtvaardigde noodtoestand kan worden beëindigd,
dat hij kan worden herzien, enzovoort, enzovoort.
Het tegenovergestelde is het geval.
En dan volgt de ander.
In het midden van beide contracten staat het woord Infodemics.
Infodemie is een zeer doorslaggevend middel voor overheersing - moet ik concluderen - een zeer
doorslaggevend middel voor overheersing van de WHO.
Maar kijk, een internationale organisatie die niet alleen in deze verdragen, maar ook overal elders op haar homepage - je kunt
googlen op WHO en dan Infodemics - overal, vrijwel overal staat, heeft de handtekening dat alleen wij de waarheid mogen bepalen.
We mogen zeggen welke stoffen effectief zijn en we mogen zeggen hoe lang de noodtoestand zal duren.
Dat is pure willekeur. Dit is Louis XIV.
Dit is het absolutistische bewind van voor de Franse revolutie.
Dit is op geen enkele manier verenigbaar met onze grondwet.
En je vindt dit in beide contracten en ook elders op de homepage.
En dat alleen al, dit dogma om zelf de waarheid te mogen bepalen en censuur uit te oefenen of uit te lokken, dat alleen al is een
enorme inbreuk op het basisprincipe dat we in elke democratie nodig hebben, namelijk
tegen vrije meningsuiting en vrije informatie.
En als je vrije mening en vrije informatie wegneemt, dan heb je geen vrije wetenschap en
geen eerlijke rechtspraak en geen democratie.
En dat mag nooit gebeuren.
Juist, dus ik wilde je vooral het juiste perspectief geven.
Want weet je, met al die contractregels duurt het twee uur en uiteindelijk is de niet-jurist waarschijnlijk in de war.
Maar nu heb je de essentiële meetcriteria die je ook kunnen helpen in discussies en waarmee je kunt
zeggen: Stop, er moet eerst een herwaardering komen!
En ten tweede moeten de eigen spelregels van de WHO worden nageleefd.
En ten derde mag de WHO volgens haar eigen doelstellingen helemaal geen schade veroorzaken.
En ten vierde, bekijk de andere presentaties van Philipp Kruse.
Hier zijn de andere details.
Het spijt me dat ik niet helemaal ben doorgegaan en heel erg bedankt.
Hartelijk dank Philipp.
Altijd zeer informatief.