OBSH-së duhet t'i mohohet çdo legjitimitet për të uzurpuar ose për t'i dhënë më shumë pushtete.
Thjesht nuk është provuar, por këtu kërkohet një pikë e plotë. Ndalo! Dhe vetëm kur të jenë adresuar të gjitha gabimet, mund
të flasim për marrëveshje të reja, dhe sigurisht jo më parë.
Mirë, ka edhe një pikë tjetër të rëndësishme për t'u mbajtur mend, e cila është se këto ndryshime mund të votohen vetëm
nëse versioni përfundimtar i votimit i është dorëzuar Asamblesë Botërore të Shëndetësisë të paktën katër muaj më parë.
Pra, kjo do të thotë se do të ishte kundër rregullave të tyre – siç përcaktohet në Nenin 55(2) të Rregulloreve Shëndetësore –
do të ishte kundër rregullave të tyre të procedurës së OBSH-së nëse do të donin të votonin për të tani në fund të majit.
Po, kriteret e vlerësimit janë mjaft të thjeshta në një vështrim të parë.
Së pari dhe më kryesorja, si qytetarë, duhet t'i pyesim veten: a është kryer ndonjë rivlerësim efektiv fare? Po apo jo?
Dhe së dyti, a u ndoqën rregullat formale të procedurës së OBSH-së? Po apo jo?
Dhe sepse jo, kjo do të thotë se nuk mund të vihet në votim. Është kaq e thjeshtë.
Por tani keni kriteret thelbësore të matjes, të cilat gjithashtu mund t'ju ndihmojnë në diskutime dhe t'ju
lejojnë të thoni: ndaloni, së pari duhet të bëhet një rishikim.
Dhe së dyti, duhet të ndiqen rregullat e OBSH-së.
Dhe së treti, sipas objektivave të veta, OBSH-ja nuk është e autorizuar aspak të shkaktojë dëm.
Shumë faleminderit, Urs Hans, për organizimin e gjithçkaje sot, më 20 prill 2024.
Qëllimi është të bëjmë një rivlerësim së bashku.
Ne mund ta arrijmë këtë vetëm përmes arsimit, presionit politik dhe informacionit të mirë.
Përshëndetje, Stefan. Dhe për këtë jemi të gjithë këtu sot.
Është një nder i madh për mua që mund të flas me ju këtu mbi temën e OBSH-së.
Dhe do të doja të shprehja falënderimet e mia të sinqerta për të gjithë ju që erdhët këtu sot.
Shumë mirë. Po, fatkeqësisht, kjo çështje e OBSH-së është një temë shumë e detajuar dhe e gjerë.
Prandaj më është dhënë me mirësjellje 40 minuta.
Është një kozmos i vërtetë, me të vërtetë i ri që po ndërtohet këtu.
Një regjim shëndetësor vërtet i ri.
Dhe për ta vënë këtë në perspektivë, duhet të kuptosh se çfarë ka ndodhur deri tani.
Dhe pastaj duhet të kuptosh kontekstin e përgjithshëm që të mos humbasësh në detaje, të cilat janë të shumta.
Ne e dimë që po flasim për dy traktate të OBSH-së, dhe ato janë plot me ndryshime të
propozuara dhe ndryshime të tjera të propozuara.
Dhe po përpiqem t'ju jap disa siguri për këtë çështje.
Kjo është puna ime. Por natyrisht, nuk mund ta bësh këtë në 40 minuta.
Do të bëj thjesht më të mirën time. Le të fillojmë shkurtimisht.
Së pari, duhet t'i pyesim veten sa larg kemi ardhur në pajtimin me të kaluarën këtu në Zvicër.
Më 6 prill në Bern u mbajt një konferencë shumë e mirë mbi këtë temë.
Unë mund të referohem vetëm te shpjegimet e shumta të shkëlqyera atje.
Unë gjithashtu atje fola kryesisht për këtë.
Ne nuk duhet kurrë të harrojmë se, nga një perspektivë ligjore, nga perspektiva e njerëzve, e të përfshirëve, nuk ka pasur kurrë
kufizime kaq masive në historinë e Zvicrës, dhe do të thoja në historinë e çdo vendi demokratik, mbi të
gjitha të drejtat themelore që kemi në kushtetutat tona.
Dhe kaq e vështirë për çdo person individual.
Po flasim këtu për detyrimin për të qëndruar në shtëpi, privimin e lirisë, masat e dëmshme, veshjen e maskave
rregullisht, veçanërisht për fëmijët për një periudhë prej disa muajsh. Të jesh nën presion për t'u vaksinuar.
Liria e fesë dhe e ndërgjegjes ishte rëndë e kufizuar.
Shoh një personalitet kishtar këtu.
Jam shumë i kënaqur që jeni këtu.
Një mirëseardhje shumë e ngrohtë, Ipeshkëv, supozoj.
Priftërinjtë dhe ministrantët u ndaluan të mirëprisnin më shumë se një numër minimal të besimtarëve në kishat e tyre. Dhe
kjo ndodhi pikërisht në Pashkë. Dhe zgjati për javë e muaj.
Kjo ishte një shkelje shumë serioze e lirisë së fesë dhe të ndërgjegjes.
Dhe në fund, e gjithë lista e lirive tona u prekur rëndë për një pjesë të madhe të popullsisë, dhe për një kohë të gjatë.
Dhe me këtë, po flasim për shkeljen më të madhe të mundshme të të drejtave themelore që ka ndodhur ndonjëherë në Zvicër.
Dhe kjo do të thotë, për më tepër, ndërhyrjen më të madhe të mundshme në ekonomi.
Kur Presidenti i Bankës Kombëtare Zvicerane, Thomas Jordan, ngriti gishtin paralajmërues në maj 2020, duke thënë: "Kujdes,
kujdes, jemi gati të kalojmë shifrën 100 miliardë në fondet e mbështetjes për ata të cilëve aktivitetet e biznesit u janë
kufizuar," atëherë ne duhet të marrim parasysh edhe këtë faktor.
Dhe kjo do të thotë se për ndërhyrje kaq masive të kësaj përmasë, shteti i detyrohet qytetarëve të tij llogaridhënien.
Dhe kjo nuk ka ndodhur deri më sot, dhe duhet ta përmendim këtë para se të flasim për ligje të
reja, para se të flasim për një pakt të ri të OBSH-së.
Ne kishim vetëm justifikime.
Ne kishim këtë matje PCR, e cila ishte e njohur që nga fillimi. Më kujtohet diskutimi legjendar në panel në Aarau më 14 gusht,
kur profesori Marcel Tanner, anëtar i grupit të punës për COVID-19 të Këshillit Federal dhe President i
Akademisë së Shkencave të Zvicrës, iu përgjigj qartë dhe prerazi një pyetjeje nga Samuel Eckert:
Po, mirë, siç e shihni, një test PCR nuk jep një diagnozë klinike. Kjo është pika. Prandaj është gabim
të thuash se një test pozitiv vërteton një sëmundje.
Ne të gjithë e dimë këtë. Në pak fjalë, ajo që po përpiqem të them është se të gjithë ata që duhej të dinin
kanë qenë të vetëdijshëm për këtë që nga vera, së paku, dhe Këshilli Federal duhej ta dinte.
Rastësisht, Gjykata Federale gjithashtu e konfirmoi këtë në vitin 2021 me këtë vendim,
me të cilin ndoshta jeni të gjithë të njohur.
Dhe sa arbitrar, madje krejtësisht absurd ishte ky sistem, u demonstrua për të gjithë në
programin tonë të diskutimit ARENA më 7 janar 2022.
Pastaj Ignazio Cassis, i cili në atë kohë ishte President i Konfederatës Zvicerane dhe mjek nga profesioni, tha:
"Çdokush që vdes në një aksident automobilistik dhe rezulton pozitiv me koronavirus është një vdekje nga koronavirusi."
Dhe pastaj prezantuesi u ndal dhe pyeti përsëri, dhe po, tha Cassis, "Po, është e drejtë, kjo
është ajo që bëri OBSH me klasifikimin e saj."
Dhe e gjithë kjo në fakt u propozua nga OBSH; nuk erdhi papritur, përfshirë edhe klasifikimin e rasteve të COVID-19.
Dhe mediat tona dhe politikanët tanë gjithmonë kanë raportuar vetëm në shifra absolute.
Pritej që gjatë një sezoni gripi në një vend me kaq shumë njerëz mbi 80 dhe mbi 90 vjeç të vdisnin pak më shumë njerëz nga ky
grupmoshë, por në terma relativë pandemia nuk ishte e dukshme.
Të gjitha këto çojnë në refuzimin për t'u pajtuar me të kaluarën.
Dhe kam shkruar këtu atë që e konsideroj formulën më të thjeshtë, e cila është përdorur përsëri e përsëri kundër meje nga
gjykatat, por që gjithashtu zbatohet për shoqërinë në tërësi.
Dhe vazhdimisht dëgjoj të njëjtën gjë nga të gjithë kolegët dhe miqtë e mi, të cilët më thonë: "Shiko, në kohë
pandemie, autoriteteve duhet t'u jepet më shumë diskrecion."
Dhe për sa kohë autoritetet zbatojnë udhëzimet e OBSH-së, ne nuk mund dhe nuk duhet t'i vëmë në dyshim. Diçka e tillë.
Po, dhe ky pikënisje ilustron rolin jashtëzakonisht të rëndësishëm që luan OBSH-ja kur shpall
një gjendje emergjence për shkak të një pandemie.
Më parë.
Njerëzit po kthehen mbrapsht dhe gjykatat po heqin dorë nga detyra e tyre kushtetuese e
rishikimit, duke i lejuar OBSH-së të bëjë si të dojë.
Kjo ishte tashmë e vërtetë në të kaluarën.
Po, dhe për këtë arsye, deri më sot nuk ka pasur asnjë rivlerësim të këtyre ndërhyrjeve më serioze që kanë ndodhur ndonjëherë.
Dhe do të doja të theksoja se ne kemi një kushtetutë shumë të re në Zvicër.
Kjo është një kushtetutë e sapo përditësuar nga viti 99.
Prandaj ai ka një legjitimitet demokratik të veçantë.
Dhe nëse merrni parasysh Nenin 2, cili është qëllimi i Konfederatës?
Pse ekziston Zvicra nga një perspektivë ligjore?
Pastaj do të zbuloni, siç mund ta lexoni edhe në materialet mbi Kushtetutën e re
Federale, se ka katër objektiva po aq të rëndësishëm.
Pra, siguria në fushën e Covid-it është një gjë.
Pastaj mbrojtja e lirisë me listën e gjatë të të drejtave themelore në fillim.
Mbrojtja e komunitetit, dmth. pa ndarje të komunitetit dhe mbrojtja e mirëqenies.
Dhe tani mund të hamendësoni: a është një nga këto qëllime më e rëndësishme se tjetra?
Jo, mësimi thotë se e gjithë historia është po aq e rëndësishme.
Askujt nuk duhet t'i lejohet të thotë se siguria duhet gjithmonë të ketë përparësi mbi gjithçka tjetër në kurriz të lirisë.
Këto janë parime të rëndësishme për të kuptuar pikën fillestare të situatës në të cilën gjendemi.
Dhe duhet gjithashtu të jemi të vetëdijshëm për parimin që shteti ekziston për qytetarët e tij, jo e kundërta.
Dhe kjo u tha më shumë se 2,000 vjet më parë nga një avokat i njohur dhe senator romak, Ciceroni, i cili deklaroi
thjesht dhe shkurtimisht se shteti në termat romakë, 'res publica', është çështje e popullit, 'res populi'.
Dhe sot jemi në një kohë kur na bëjnë të besojmë të kundërtën.
Askujt nuk duhet t'i lejohet të na bëjë të besojmë atë.
Dhe pavarësisht sa shumë na etiketojnë si ekstremistë të djathtë.
Nuk është ekstremist i djathtë të thuash se shteti është aty për popullin.
Kjo nuk ka nevojë të thuhet. Mirë.
Dhe kjo do të thotë se nëse Këshilli Federal, Parlamenti, gjykatat, kantonet dhe mediat refuzojnë të merren me
këtë çështje në mënyrë efektive, atëherë diçka si ajo që sapo kemi përjetuar mund të ndodhë përsëri në çdo kohë.
Dhe për këtë arsye duhet të mësojmë së pari mësimet.
Nuk duhet të ecim përpara me një ligj të ri epidemik, marrëveshje pandemike ose nënshtrim ndaj BE-së, por të rishikojmë situatën.
Për të rritur presionin për të sjellë këtë rivlerësim, rekomandoj fuqimisht, madje ju bëj thirrje të nënshkruani
iniciativën për rivlerësim, nëse nuk e keni bërë tashmë.
Ju lutem, sigurohuni që ta përfundoni atë. Faleminderit.
Dhe mund ta mbyllja ligjëratën këtu, sepse kjo thotë gjithçka.
Një shtet që vepron pa ligj nuk është më legjitim se një bandë hajdutësh.
Dhe u them fëmijëve të mi këtë, që të kenë një ide të përafërt se çfarë të mendojnë për Këshillin Federal dhe gjykatat.
Do të duhet të provojnë veten përsëri para se të fitojnë sërish besimin tim dhe besimin e familjes sime. Mirë.
Është thelbësore, dhe fatkeqësisht e rëndësishme që në fillim, të hedhim një vështrim të shkurtër prapa dhe të kemi parasysh
se kjo rekomandim për injeksionet me mRNA nuk erdhi nga hiçi.
Kjo nuk u hartua nga vetë ministrat e shëndetësisë, por erdhi nga OBSH. Dhe deri kohët e fundit, të gjitha këto rekomandime
ishin ende në faqen kryesore me këtë qartësi të prerë.
Ka gjithashtu disa shkresa të vogla për t'i lexuar, por aty thuhet edhe se vaksinat kundër
COVID-19 kanë kaluar teste rigoroze. Teste rigoroze.
Kjo është informacion krejtësisht i rremë.
Është dezinformim i hapur nga vetë organizata ndërkombëtare që pretendon të jetë arbitri i vetëm i
asaj që është e vërtetë dhe asaj që është e rreme.
Po. Dhe këtu janë edhe disa shembuj të tjerë.
Dhe për këtë arsye, në korrik 2022, mbi bazën e pothuajse një viti punë në ekip me ekipin tim, por edhe me mbështetje të
shkëlqyer nga ekspertë të jashtëm, unë paraqita një kallëzim penal kundër Swissmedic, sepse në Zvicër kemi njerëz përgjegjës.
Ne kemi një ligj që përcakton përgjegjësitë e Swissmedic.
Dhe Swissmedic është i pajisur me ekspertë dhe burime për të njohur se këto janë toksina dhe jo vaksina. Toksina, jo vaksina.
Dhe tani mund ta them këtë kaq rastësisht dhe shkurtimisht, sepse kam kaluar dy vjet duke e hulumtuar dhe sepse
provat e mia janë të disponueshme për t'u lexuar në internet.
Siç thashë, arrita ta bëja këtë vetëm falë ekipit tim të shkëlqyer: Dr. iur. Markus Zollinger, Kati Schepis,
pjesës tjetër të ekipit tim dhe rreth 12 deri në 15 profesorëve nga vendet gjermanishtfolëse dhe anglishtfolëse.
Dhe do të doja t'ju falënderoja të gjithëve nga thellësia e zemrës për këtë punë sensacionale.
Dhe ne e kemi dëshmuar këtë atje. Veçanërisht në versionin e përditësuar, që mund ta gjeni në Internet, ishte e qartë
që nga fillimi, ishte e qartë për të gjitha autoritetet rregullatore që nga fillimi, se kjo nuk mund të funksionojë.
Kjo është një eksperiment. Ju nuk keni asnjë kontroll mbi atë që saktësisht po prodhohet në
trup, në çfarë sasie, cilësie dhe për sa kohë.
Të gjithë e dinin të gjitha këto që nga fillimi. Megjithatë, ata e lejuan të ndodhte gjithsesi.
Dhe ju lutem që të paktën ta lexoni përmbledhjen.
Përmbledhje ekzekutive. Janë vetëm 20 faqe.
Dhe për ata që preferojnë të mbajnë diçka në duar, ka një version të shtypur të disponueshëm jashtë për 20 franga zvicerane.
Ai përmban gjithçka të rëndësishme, me parathënie nga profesorët më të rëndësishëm mbështetës.
Njëri prej tyre është këtu sot, Prof. Stefan Hockertz, së bashku me Prof. Martin Haditsch,
Prof. Sönnichsen, Michael Palmer dhe të tjerë.
Është i disponueshëm këtu.
Dhe kjo është gjithashtu një mënyrë për të ushtruar presion për të shtyrë përpara rivlerësimin.
Sepse shohim, çfarë shohim?
Vaksinimi me mRNA luan një rol shumë qendror në Ligjin për Epidemitë dhe, në të vërtetë, në marrëveshjet e reja pandemike.
Kjo është baza për të gjitha vaksinimet e ardhshme, përfshirë edhe në fushën e rezistencës
antimikrobiale, siç përmendi sapo tani Dr Heiko Schöning.
Po, dhe pse është kaq e veçantë?
Është e rëndësishme sepse po flasim për substanca eksperimentale këtu.
Dhe unë kam, nuk është vetëm se nuk u bënë asnjë përpjekje.
Ka edhe tre ose katër aspekte të tjera që e bëjnë këtë një procedurë jashtëzakonisht eksperimentale.
Në gjermanisht, ata thanë se nuk kishin asnjë ide se cili do të ishte rezultati përfundimtar.
Dhe si një qytetërim, besonim se nuk do të lejonim kurrë që kjo të ndodhte përsëri që nga Lufta e Dytë Botërore.
Dhe për këtë arsye ne krijuam Kodin e Nurembergut dhe gjithashtu e sanksionuam me ligj këtë traktat ndërkombëtar për të drejtat
civile dhe politike, Neni 7, i cili zbatohet në të gjitha rrethanat, madje edhe në
situata krize në rast të një emergjence publike.
Dhe ky rregullim i detyrueshëm për mbrojtjen kundër pjesëmarrjes, pjesëmarrjes së pa vullnetshme në eksperimente, u shkel
milionë herë sepse njerëzve u jepeshin informacione të pasakta.
Ata u mashtruan dhe u vunë nën presion.
Kjo është pika fillestare me të cilën përballemi të gjithë.
Dhe unë thjesht po hedh një sy Zvicrës, të ardhmes.
Ky është një fragment nga Ligji për Epidemitë, ligji i sapopozuar për epidemitë.
Ka një Nen të ri 6c, paragrafi 1, pika b.
Dhe Këshilli Federal dëshiron të jetë në gjendje t'i detyrojë mjekët dhe farmacistët të administrojnë substanca
të tilla eksperimentale tek njerëzit, bazuar në atë që e percepton si mësime të nxjerra nga e kaluara.
Pra, ai dëshiron t'i detyrojë mjekët të vaksinojnë njerëzit pa ofruar informacion të mjaftueshëm, për ta thënë troç.
Po, dhe ja ku jemi, pikërisht në mes të saj.
Së pari, duhet të marrim në konsideratë se cilat janë kompetencat e Organizatës Botërore të Shëndetësisë.
Shumë bukur e shprehur në Nenin 1 të kushtetutës së tyre:
Qëllimi i Organizatës Botërore të Shëndetësisë është të ndihmojë të gjithë popujt të arrijnë
gjendjen më të mirë të mundshme të shëndetit.
Së shpejti do të dini se çfarë përjashton kjo.
Kjo përjashton dhënien e informacionit të rremë njerëzve, shtyrjen e njerëzve drejt përdorimit të një
substance dhe rekomandimin e substancave toksike.
Pra, ti nuk duhet të shkaktosh dëm. Kjo është parimi më i rëndësishëm.
Është një organ menaxhues dhe koordinues dhe vepron vetëm në një kapacitet këshillues. Kjo është pika e nisjes.
Kjo do të thotë të promovosh mbrojtjen e shëndetit të njeriut në përputhje me njohuritë dhe praktikat më të mira të disponueshme,
duke marrë parasysh gjetjet e reja dhe, pas një periudhe kaq të gjatë krize, duke kryer një rishikim të thellë dhe vetëkritik.
OBSH-ja duhej ta kishte bërë vetë këtë, por nuk e bëri.
Rastësisht, nuk është një organizatë supranacionale, por thjesht një organizatë ndërkombëtare qeveritare
dhe, mbi të gjitha, nuk ka monopol mbi informacionin.
Megjithatë, ajo ka marrë shënim të gjitha këto dhe, për më tepër, duhet të respektojë të drejtat themelore dhe, siç duhet ta
theksoj përsëri, duhet të rishikojë vazhdimisht veprimet e saj.
Këto janë vepra shumë serioze, të cilat ajo nuk i ka kryer.
Nuk duhet kurrë të shkaktojë asnjë dëm.
Gjatë katër viteve e gjysmë të fundit, ajo ka diskredituar plotësisht veten duke propozuar vazhdimisht
substanca kaq toksike si zgjidhjen e vetme në të ashtuquajturën luftë kundër një kërcënimi të supozuar.
Dhe këtu arrijmë te deklarata e parë kyçe.
OBSH-së duhet t'i mohohet çdo legjitimitet për të uzurpuar ose për t'i dhënë më shumë pushtete.
Thjesht nuk është provuar, por këtu kërkohet një "pikë e plotë".
Ndalo! Qëndro! "Pas rishikimit të veprimit" në zhargon ushtarak.
Dhe vetëm kur të jenë zgjidhur të gjitha gabimet, mund të flasim për marrëveshje të reja, dhe sigurisht jo më parë.
Mirë, si rezultat i përkohshëm, ajo që sapo thashë përmbledhet këtu përsëri.
Pa rishikim, nuk ka mësime të nxjerra. Dhe sigurisht as kontrata pandemike.
Në këtë kontekst, javën e kaluar në Këshillin Kombëtar Zviceran u mbajt një votim nëse Parlamentit Zviceran
duhet t'i lejohet të debatojë për traktatin e pandemisë.
Dhe pa dyshim që dikush e bën këtë.
Vetëm dua t'ju informoj se SP dhe Liberalët e Gjelbër kanë folur 100 për qind kundër një debati në Parlament.
Është me të vërtetë një turp demokratik të mos duash të shohësh se çfarë po negocion Këshilli Federal.
Fatmirësisht, shumica mbeti e arsyeshme, dhe të gjitha palët e tjera insistuan 100 për qind që të mbahej një debat parlamentar.
E di, Organizata Botërore e Shëndetësisë është vetëm një nga 17 nënzotërat.
Po flasim për dy traktate që tani duhet të krijohen, një traktat krejtësisht të ri.
Kishte versione të ndryshme, nga 30 tetori i vitit të kaluar, pastaj deri para disa ditësh, ajo e 13 marsit.
Tani, vetëm dy ose tre ditë më parë, ka dalë në sipërfaqe një version i prillit. Me të vërtetë vetëm para disa ditësh.
Po flas këtu për parimet më thelbësore, të cilat janë të njëjta në këto versione.
Mos u shqetëso, nuk po krahasoj versione të ndryshme këtu.
Është e rëndësishme të theksohet se ky traktat pandemik është një traktat krejtësisht i ri sipas së drejtës ndërkombëtare.
Dhe për traktatet e reja ndërkombëtare zbatohet një procedurë ratifikimi në nivelin e brendshëm.
Prandaj nevojitet një debat parlamentar.
Kjo tashmë është e përmendur në Kushtetutën e OBSH-së.
Kjo është menduar kaq mirë.
Thjesht duhet të njihet.
Parlamentarët gjithashtu duhet të jenë të gatshëm të angazhohen në këtë debat.
Dhe ka 18 muaj për ta bërë këtë, deri më 1 dhjetor 2025. Me kusht, natyrisht, që të vihet fare në votim.
Tani në Asamblenë Botërore të Shëndetësisë në fund të majit.
Ky maj, i cili tani po vjen, na pret përpara.
E dyta është gjithashtu një traktat ndërkombëtar.
Nga një pikëpamje krejtësisht teknike, është një traktat ndërkombëtar.
Megjithatë, rregulloret ndërkombëtare të shëndetit janë në fuqi që nga viti 2005 dhe pritet të rishikohen.
E rishikuar, kemi versionin e vetëm që është aktualisht i disponueshëm, zyrtarisht i disponueshëm, në
faqen e internetit të OBSH-së, me datë fund nëntor 2022.
Dhe kjo version nuk është as një version paraprak.
Një version për votim do të ishte të pajtoheshim mbi një formulim, të përcaktonim se cilat nene do të ndryshohen, një
ndryshim në një kohë, dhe pastaj ta vendosnim atë në votim.
Çfarë kemi? Këtu kemi një përzierje të një numri të jashtëzakonshëm variantesh të ndryshme për çdo artikull, të
cilat shërbejnë si bazë për diskutim, si bazë për negociata, por që kurrë nuk mund të jenë të përshtatshme për një votim.
Kjo është ajo për të cilën ne, dhe unë vetë, kemi folur për dy vitet e fundit.
Pra, çfarë tjetër kemi? Pastaj kemi një tekst jozyrtar, i cili është disi i zbutur në
përmbajtje, por nuk është publikuar publikisht.
Dhe këtu, gjithashtu, nuk kemi një version përfundimtar, një version që mund të themi se po e dorëzojmë tani
Organizatës Botërore të Shëndetësisë për votim; kjo është baza.
Jo, kjo nuk është një bazë e përshtatshme për një votim.
Është gjithashtu e rëndësishme të theksohet se këto rregullore shëndetësore janë hartuar si rregullore
tërësisht teknike në përputhje me Kushtetutën e OBSH-së.
Dhe kjo është e vetmja justifikim për të thënë se ne mund ta pranojmë këtë brenda Asamblesë Botërore të Shëndetësisë me një
kuorum të thjeshtë, dmth 51 për qind, një votë shumicë e të gjitha shteteve anëtare, në kontrast me traktatin, i
cili kërkon një kuorum dy të tretash, një prag më të lartë.
Pra, këtu njerëzit thonë: jo, këto janë vetëm rregullore teknike, kanë të bëjnë me standarde dhe detaje të vogla për të cilat
askush nuk është i interesuar gjithsesi, dhe mjekët janë thjesht të lumtur që janë shkruar diku që t'i kenë për t'i konsultuar.
Kjo është arsyeja e vetme për këtë trajtim jashtëzakonisht të privilegjuar.
Rastësisht, në dhjetor, në dhjetorin e kaluar, në një intervistë për Neue Zürcher Zeitung, kryenegociatorja e Zvicrës, Nora
Kronig, iu referua kësaj dhe tha se këto ishin vetëm rregullime të vogla dhe, për rrjedhojë, nuk kishte
nevojë për diskutime të gjera, informacion apo, padyshim, për një referendum ... mes popullatës.
Po, dhe natyrisht do t'ju tregoj tani që gjithçka tjetër është kështu, gjithçka tjetër është e saktë.
Këtu, ky trajtim i privilegjuar.
Aspekti më i rëndësishëm është që këto rregullime të hyjnë në fuqi automatikisht dymbëdhjetë muaj pasi të jenë miratuar.
Ato janë vetëm rregullime teknike.
Dhe për rregullime thjesht administrative ose teknike, kjo mund të jetë në rregull.
Por jo për rregullime që kanë pasoja serioze dhe të rënda për ne në aspektin e përmbajtjes.
Pra, për të përmbledhur, ndryshimi i një traktati ndërkombëtar ekzistues kërkon shumicë të thjeshtë.
Kushtetuta e OBSH-së nuk përmend ratifikimin e vërtetë, prandaj deri më sot nuk jemi informuar fare për të.
Dhe gjithçka që kam parë deri tani, pyetjet nga parlamentarët, parlamentarët zviceranë drejtuar Këshillit
Federal, përfshirë zonjën Nora Kronig, çfarë thonë, çfarë duan?
Nuk pati asnjë përgjigje fare. Nuk pati asnjë përmbajtje, asnjë sqarim të vërtetë nga Këshilli Federal.
Pra ne, si popullatë, mbetemi të padijshëm për këtë përmbajtje.
Dhe për këtë arsye është kaq e rëndësishme të mbahet ky eveniment.
Mirë, ka edhe një pikë tjetër të rëndësishme për t'u mbajtur mend, që këto ndryshime mund të votohen vetëm nëse
versioni përfundimtar i votimit i është dorëzuar Asamblesë Botërore të Shëndetësisë të paktën katër muaj më parë.
Pra, kjo do të ishte për votim në fund të majit, dhe versioni përfundimtar do të ishte në fund të janarit 2024.
Por kjo nuk është e disponueshme. Gjithçka që dëgjojmë është: po negociojmë, po negociojmë, po negociojmë.
... Pra, kjo do të thotë se do të ishte kundër rregullave të tyre – kjo është e përcaktuar në Nenin 55, Paragrafi 2 i Rregulloreve
Shëndetësore – do të ishte kundër rregullave të tyre të procedurës në OBSH nëse do të
donin të votonin për të tani në fund të majit.
Për pasojë, Dr. Silvia Behrendt dhe organizata e saj, Agjencia Globale për Përgjegjësinë e Shëndetit, i shkruan një letër të
hapur Tedrosit, Sekretarit të Përgjithshëm, duke e akuzuar pikërisht për këtë dhe duke deklaruar: "Ju jeni përgjegjës për
sigurimin e përputhshmërisë me rregullat procedurale të OBSH-së."
Nuk mund t'i lejoni këto rregullime të votohen pas disa javësh pa i dhënë askujt, asnjë vendi, mundësinë të shqyrtojë
brenda vetes se çfarë do të thonë këto rregullime për ne.
Dhe kështu, ajo që po bëjmë këtu është, në njëfarë mase, të lexojmë shenjat, sepse ne mund të interpretojmë vetëm këto
ndryshime të propozuara dhe të vërejmë se, deri më sot, një delegacion zviceran negociator kurrë nuk ka thënë, kurrë me të
vërtetë nuk ka thënë, po, ne nuk na pëlqejnë këto ndryshime të propozuara, Ne absolutisht duam të mbrojmë të drejtat e njeriut,
duam që parimi i ndarjes së pushteteve të merret parasysh, ne absolutisht duam të kufizojmë këtë element të pabesueshëm të
arbitraritetit, këtë pushtet të tepruar të OBSH-së, përmes një autoriteti mbikëqyrës ose kontrolli, dhe mbi të gjitha, ne kurrë
nuk duhet të lejojmë që OBSH të vendosë vetë se cili informacion në të gjithë sektorin e
shëndetësisë është i saktë dhe cili është i pasaktë.
Ende nuk e kam dëgjuar këtë nga goja e asnjë magjistrati në Zvicër.
Por duhej ta kishe thënë, sepse nuk ishe dakord me të.
Dhe për këtë arsye duhet të flasim për të.
Po, kriteret e vlerësimit janë mjaft të thjeshta në një vështrim të parë.
Së pari dhe më kryesorja, si qytetarë, duhet t'i pyesim veten: a është kryer ndonjë rivlerësim efektiv fare? Po apo jo?
Dhe së dyti, a u ndoqën rregullat formale të procedurës së OBSH-së? Po apo jo?
Dhe sepse jo, kjo do të thotë se nuk mund të vihet në votim. Është kaq e thjeshtë.
Jo as për marrëveshjen e pandemisë, sepse ato janë të ndërlidhura.
Ato janë ngushtë të ndërvarura. Traktati i ri pandemik dhe përshtatja e rregulloreve
shëndetësore janë shumë ngushtë të ndërthurura.
Kjo do të thotë se nëse nuk të lejohet të votosh për një gjë, atëherë nuk të lejohet të votosh as për
tjetrën, sepse të dyja janë logjikisht të lidhura.
Mirë. Kjo do të thotë që në asnjë rrethanë nuk duhet të hidhemi kokë e këmbë në dilemën
tjetër. Nuk ka absolutisht asnjë arsye për këtë.
Këtu duhet të detyrojmë një veto, duke i vënë në dukje politikanëve tanë pikërisht këtë pikë.
Dhe pastaj, rastësisht, kemi një demokraci shumë të respektuar dhe me të vërtetë funksionale në Zvicër.
Dhe kjo mund të shihet në shumë dispozita. Dhe për pjesën më të madhe, kjo nuk ka funksionuar keq në të kaluarën.
Dhe do të ishte tepër teknike për të shpjeguar të gjitha këto tani.
Por, për ta thënë thjesht, të gjitha këto dispozita që çojnë në ose i përgjigjen pyetjes – A mundemi ne, si
popullatë, të marrim pjesë në krijimin e një ligji? – gjithmonë fillojnë nga e njëjta pikë.
Pikërisht, në çfarë mase një ligj ose një traktat ndërkombëtar do të ndërhyjë në fund të fundit në situatën tonë ligjore, dhe
në çfarë mase do të kufizohet fuqia e qeverisë për të vepruar?
Dhe sa ndërhyrje ka në strukturën e përgjithshme të pushtetit? – Siç përcaktohet nga Kushtetuta
jonë, në arkitekturën e ndarjes së pushteteve.
Pra, sa më i madh të jetë ndikimi i kësaj ndërhyrjeje, aq më e madhe është e drejta për të pasur një fjalë.
Dhe e gjejmë këtë në dispozita të ndryshme.
Neni 164 është disi më i gjerë këtu, duke thënë thjesht se legjislacioni gjithmonë nënkupton që populli duhet të ketë një
fjalë, të paktën brenda kornizës së një referendumi vullnetar.
Pyetja thelbësore është nëse OBSH-ja në të ardhmen do të jetë në gjendje të kufizojë edhe parimet themelore të kushtetutës sonë.
Dhe ka parime themelore.
Nëse keni përfunduar shkollën në ndonjë moment gjatë 230 viteve të fundit, atëherë nuk do t'ju ketë shpëtuar vëmendja. Dakord?
Atëherë do të keni vënë re se në të gjitha demokracitë tona bëhen përpjekje për të parandaluar abuzimin me pushtetin dhe
arbitraritetin sa më shumë të jetë e mundur përmes ndarjes së pushteteve, parimit të demokracisë, parimit
të ligjshmërisë dhe mbrojtjes së të drejtave themelore.
Ne e kemi këtë të përcaktuar më saktë në kushtetutën tonë këtu.
Këto parime janë të gjitha të paraqitura qartë dhe mbështeten nga dispozitat ligjore zbatuese.
Ndërprerja e pushteteve, me jurisprudencë të gjerë mbi këtë temë, dhe parimi i
ligjshmërisë kanë zëvendësuar parimin e arbitraritetit.
Të drejtat e njeriut duhet të mbrohen në mënyrë efektive.
Nuk duhet të ketë asnjë censurë.
Po, kantonet janë thelbësisht autonome.
Dhe në nivelin e tyre, ata menaxhojnë politikën shëndetësore në mënyrë të pavarur.
Dhe shteti duhet të jetë në gjendje të vendosë vetë prioritetet e tij dhe të mos i thuhet se cilën mutacion të virusit
duhet të ndjekë tani, para se të mund të përdorë përsëri fondet e tij për shkolla ose për spitalet e tij.
Me pak fjalë, kjo është një lloj rrjeti kontrolli që ne, por sidomos politikanët, avokatët, të gjithë ata në pozicione
përgjegjësie dhe vendimmarrësit, duhet ta vendosim, natyrisht së bashku me rrjetet e kontrollit shkencor dhe mjekësor.
Por këto janë kritere objektive që mund t'i diskutojmë me siguri.
Pra, dhe me të vërtetë, kredoja ime në të gjitha këto ligjërata është t'ju tregoj se gurët themelorë më të rëndësishëm
të kushtetutës mund, fatkeqësisht, të pezullohen (të hiqen).
Dhe rrjedhimisht, duhet t'ju pyesim ju, të gjithë qytetarë të nderuar, nëse pajtoheni fare me transferimin e
pushteteve në një nivel kaq të lartë pa pasur kurrë mundësinë t'i merrni përsëri ato pushtete.
Kjo, me pak fjalë, është ajo për të cilën bëhet fjalë.
Dhe një referendum i detyrueshëm, që është zbatimi teknik.
Shkurtimisht, kemi këto dy kontrata.
Një shumicë e thjeshtë mjafton për të ndryshuar rregulloret shëndetësore, sepse ato thuhet se janë me
natyrë të pastër teknike, ndërsa traktati pandemik kërkon një shumicë të cilësuar me dy të tretat.
Po flasim për votën e planifikuar në fund të majit, në javën e fundit të majit, pas rreth pesë javësh.
Dhe më pas ndryshimet në Rregulloret Ndërkombëtare të Shëndetësisë duhet të hyjnë automatikisht në fuqi.
Në kontrast, traktati i ri kërkon një proces ratifikimi.
Pra, cili është përmbajtja e përgjithshme?
Unë mund të shpjegoj vetëm përmbajtjen e përgjithshme shkurtimisht, por bëhet fjalë për një biznes të madh.
Këtu po krijohet një industri e vërtetë pandemike.
Kjo është menduar shumë mirë.
Pra, nëse e lexoni vetë, do ta kuptoni.
Këtu fillon nën titullin, është thënë se gjëja më e keqe që mund të na ndodhte gjatë Covid-it ishte që nuk mund t'u siguronim
të gjithëve të njëjtën sasi të vaksinës në të njëjtën kohë.
Shpërndarja e pasurisë nuk ka qenë e drejtë.
Termi 'equity' u krijua për këtë qëllim.
Aequity duhet të jetë drejtësi shpërndarëse.
Dhe thanë se ishte kaq e keqe, kaq e rrezikshme, mund të kishin vdekur edhe shumë miliona njerëz të tjerë,
duhet t'i japim OBSH-së autoritetin për të vendosur. Mirë, këto janë produktet që po prodhohen.
Pra, po flasim për substanca vaksinash, të bazuara në ARNm, agjentë diagnostikë, çdo lloj produkti pandemik.
OBSH-së duhet t'i lejohet të vendosë për të gjitha këto.
Shtetet anëtare të OBSH-së duhet të dorëzojnë në mënyrë të përhershme një inventar online, për t'u shprehur kështu, në mënyrë
që OBSH të mund të kontrollojë nëse Zvicra duhet të sigurojë pak më shumë, apo nëse furnizimet duhet të dërgohen në Afrikë.
Dhe afrikanët kanë pak më pak, kështu që ata kanë nevojë për pak më shumë mbështetje.
Kjo është ajo që fshihet në këtë term, barazia.
Atëherë shtetet duhet, dhe kjo është shumë, shumë, me të vërtetë, si ta them, qartë e dallueshme në Aktin e ri për
Epidemitë, të monitorojnë mjedisin në mënyrë të përhershme.
Patogjenët e mundshëm mund të qëndrojnë të fjetur kudo: në njerëz, në mjedis, në ujërat e zeza dhe në botën shtazore.
Dhe ja ku është, dispozita e paqartë në amendamentin e propozuar të Ligjit për Epidemitë:
Këshilli Federal duhet të jetë në gjendje t'i detyrojë të gjitha institucionet të analizojnë ujërat e zeza për patogjenë.
Domethënë, duke përdorur metodën e sekuencimit gjenomik.
Pra, në njëfarë mënyre zbres në nivelin atomik dhe përpiqesh të përdorësh një test PCR në ujërat e zeza – sërish duke lexuar
gjethet e çajit – për të sajuar prova të një kërcënimi, në bazë të të cilave Këshilli Federal do të duhej
të lejonte shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme.
Kjo është arbitraritet në parim.
Dhe kjo më bën të dridhem si avokat, sepse përgjithësisht urrej arbitraritetin, dhe
edhe më shumë si bazë për ligjin e emergjencës.
Kjo nuk duhet të ndodhë.
Pra, është një detyrim me të vërtetë psikotik të monitorojë përhershëm të gjitha ujërat e zeza pa asnjë kufizim.
E gjithë kjo po zhvillohet nën flamurin e One Health.
Shëndeti i përgjithshëm i planetit – gjithçka është e lidhur, përfundimisht – kafshët, njerëzit, mjedisi, Toka, dhe madje
shtrihet edhe te ndryshimet klimatike. Ndryshimet klimatike dhe nivelet e CO2 gjithashtu duhet të lejohen të
jenë bazë për shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme.
Dhe e gjithë kjo duhet të ndahet—zbulimet, patogjenët e zbuluar—në një bazë të dhënash ndërkombëtare.
Mund ta shihni. Dhe tani, ja ku vjen.
Tani kërkimi dhe zhvillimi ende duhet të bëhen.
Me fjalë të tjera, kërkime dhe zhvillime mbi patogjenë të mundshëm që po bëhen gjithnjë e më virulentë.
Kjo është "fituar-funksioni". Kjo i referohet intensifikimit artificial të patogjenëve si pjesë e traktatit të ri pandemik.
Pra, është pikërisht këtu, dhe siç e dimë, Covid-19 ka tregues të ndryshëm, sipas shkencëtarëve të ndryshëm, që
tregojnë se Covid-19 nuk u gjet në natyrë ose nuk mund të kishte origjinë atje – Covid-19 si patogjen SARS-CoV-2.
Me pak fjalë, vendet po inkurajohen të kontribuojnë në intensifikimin e këtyre patogjenëve vetë.
Pastaj ekziston kjo listë e famshme DCX.
Kjo është në thelb supozimi më i mirë. Me fjalë të tjera, supozimi se cili patogjen mund të godasë më pas.
Produktet pandemike tashmë po bëhen të disponueshme bazuar në këtë patogjen, me substancat e vaksinës që po furnizohen
nën titullin "Listimi për Përdorim të Jashtëzakonshëm".
Dhe të gjitha vendet duhet të vendosin miratime emergjente. Miratimet emergjente, zonja dhe zotërinj,
nuk kanë ekzistuar në një kuptim formal deri tani.
Ne ende kishim disa pengesa minimale në të gjitha vendet tona në Evropë dhe në Zvicër.
Por nën titullin e miratimit të emergjencës, që ekziston në SHBA, gjithçka që nevojitet është që
një autoritet kompetent të shpallë një emergjencë.
Dhe atëherë nuk ka nevojë për hetime të mëtejshme mbi efikasitetin ose sigurinë.
Asgjë fare, sepse është një emergjencë.
Kjo është mendimi ushtarak pas saj.
Me pak fjalë, ky është një cikël i madh ekonomik që ekziston në mënyrë të pavarur nga çdo skenar emergjence.
Dhe tani, përveç kësaj, kemi rregulloret shëndetësore që e bëjnë tërë çështjen të qartë – duke e bërë të qartë pikërisht
përmes shpalljes së një gjendjeje emergjence, Emergjencave të Shëndetit Publik me Përkujdesje Ndërkombëtare.
Siç thashë, Drejtori i Përgjithshëm i Shëndetësisë mund të shpallë këtë gjendje emergjence në të ardhmen për çfarëdo arsye.
Dhe pritshmëria jonë do të ishte pikërisht e kundërta.
Ne kemi parë që emergjenca globale shëndetësore ka zgjatur tre vjet e tre muaj.
Pra, pasojë logjike do të ishte që një gjendje e tillë emergjence e pabazuar mund të
përfundojë, të rishikohet, e kështu me radhë.
E kundërta është e vërtetë.
Dhe pastaj tjetri ndjek shembullin.
Në të dy kontratat, do të shihni fjalën "infodemics" në qendër.
Infodemit janë një mjet thelbësor kontrolli – duhet të përfundoj – një mjet thelbësor kontrolli për OBSH-në.
Por shiko, një organizatë ndërkombëtare që jo vetëm në këto traktate, por edhe kudo tjetër në faqen e saj të internetit –
mund të kërkosh në Google "WHO" dhe pastaj "Infodemics" – kudo, në thelb e ka vulën: vetëm ne mund të përcaktojmë të vërtetën.
Na lejohet të themi se cilat substanca janë efektive dhe na lejohet të themi sa gjatë do të zgjasë emergjenca.
Kjo është arbitraritet i pastër. Kjo është Luigji i XIV-të.
Kjo është para Revolucionit Francez, sundim absolutist.
Kjo është krejtësisht e papajtueshme me kushtetutën tonë.
Do ta gjeni këtë si në kontrata, ashtu edhe në faqen kryesore.
Dhe vetëm kjo, kjo doktrinë që lejon përcaktimin e së vërtetës vetë dhe ushtrimin ose nismën e censurës, është tashmë një
shkelje masive e parimit themelor që na duhet në çdo demokraci, domethënë liria e mendimit dhe liria e informacionit.
Dhe nëse i hiqni lirinë e mendimit dhe lirinë e informacionit, atëherë nuk keni shkencë të lirë, nuk keni një
sistem drejtësie të drejtë, dhe as demokraci nuk keni.
Dhe kjo nuk duhet kurrë të lejohet të ndodhë.
Epo, kryesisht doja t'ju jepja perspektivën e duhur.
Sepse, e di ti, me të gjitha këto dispozita kontraktuale duhen dy orë dhe në fund, është
jo-avokati ai që ka më shumë gjasa të ngatërrohet.
Por tani keni kriteret thelbësore të matjes që gjithashtu mund t'ju ndihmojnë në diskutime dhe t'ju mundësojnë
të thoni: Ndalo, së pari duhet të kryhet një rishikim!
Dhe së dyti, duhet të ndiqen rregullat e veta të OBSH-së.
Dhe së treti, sipas objektivave të veta, OBSH-ja nuk është e autorizuar aspak të shkaktojë dëm.
Dhe së katërti, hidh një sy prezantimeve të tjera të Philipp Kruse.
Këtu janë detajet e mëtejshme.
Më vjen keq që nuk ia dola plotësisht, dhe faleminderit shumë.
Shumë faleminderit, Philipp.
Gjithmonë shumë informues.