Созмони ҷаҳонии тандурустӣ набояд ягон легитимӣ дошта бошад, то онро ғасб кунад ё ба он салоҳиятҳои иловагӣ дода шаванд.
Ин ҳанӯз исбот нашудааст, балки дар ин ҷо бояд нуқтаи пурра гузошта шавад. Ист! Ва танҳо пас аз он ки ҳамаи
хатогиҳо ислоҳ шаванд, мо метавонем дар бораи созишномаҳои нав сӯҳбат кунем, ва албатта пеш аз ин не.
Хуб, як нуқтаи муҳими дигарро бояд ба назар гирифт, яъне он ки чунин тағйиротҳоро танҳо дар сурате метавон раъйгирӣ
кард, ки нусхаи ниҳоии он ҳадди ақал чор моҳ пеш ба Ассамблеяи Умумиҷаҳонии Тандурустӣ пешниҳод шуда бошад.
Пас, ин маънои онро дорад, ки ин бар хилофи қоидаҳои худи онҳо хоҳад буд – чун дар моддаи 55(2)-и Қоидаҳои тандурустӣ зикр
шудааст – ва ин бар хилофи қоидаҳои раванди кори Созмони ҷаҳонии тандурустӣ хоҳад буд, агар онҳо
хоҳанд ҳоло, дар охири май, дар он раъй диҳанд.
Бале, меъёрҳои арзёбӣ дар аввали назар хеле оддӣ менамоянд.
Аввалан ва пеш аз ҳама, ҳамчун шаҳрвандон, мо бояд аз худ пурсем: оё воқеан ягон
бознигарии муассир анҷом дода шудааст? Бале ё не?
Ва дуюм, оё қоидаҳои расмии тартиботи кории Созмони ҷаҳонии тандурустӣ риоя шуданд? Бале ё не?
Ва азбаски «не», маънояш ин аст, ки онро ба раъйпурсӣ гузоштан мумкин нест. Ҳамин қадар сода аст.
Аммо ҳоло шумо меъёрҳои асосии ченкунӣ доред, ки инчунин метавонанд дар баҳсҳо ба шумо кӯмак расонанд ва ба шумо имкон
медиҳанд бигӯед: «Ист! Аввалан бояд баррасӣ гузаронида шавад.»
Ва дуюм, бояд қоидаҳои худи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ риоя карда шаванд.
Ва сеюм, мувофиқи ҳадафҳои худ, Созмони ҷаҳонии тандурустӣ умуман ҳақ надорад, ки зарар расонад.
Бисёр ташаккур, Урс Ҳанс, барои ташкил кардани ҳама чиз имрӯз, 20 апрели 2024.
Мақсад ин аст, ки мо якҷоя бозбинӣ анҷом диҳем.
Мо метавонем инро танҳо тавассути маориф, фишори сиёсӣ ва иттилооти хуб ба даст орем.
Салом, Стефан. Ва ҳамин аст сабаби он, ки мо ҳама имрӯз инҷо ҳастем.
Барои ман шарафи бузург аст, ки метавонам дар ин ҷо дар мавзӯи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бо шумо сухан гӯям.
Ва ман мехоҳам ба ҳамаи шумо барои омаданатон ба ин ҷо имрӯз самимона ташаккур гӯям.
Аъло. Бале, мутаассифона, ин масъалаи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ мавзӯи хеле муфассал ва васеъ аст.
Аз ин рӯ, ба ман бо меҳрубонӣ 40 дақиқа дода шуд.
Ин як космоси воқеӣ ва воқеан нав аст, ки дар ин ҷо сохта мешавад.
Низоми воқеан нави тандурустӣ.
Ва барои он ки инро дуруст дарк кунем, бояд донист, ки то ҳол чӣ рӯй додааст.
Ва сипас шумо бояд контексти умумиро дарк кунед, то дар байни ҷузъиёти зиёде, ки ҳастанд, гум нашавед.
Мо медонем, ки дар бораи ду созишномаи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ сӯҳбат мекунем ва онҳо пур аз
тағйиротҳои пешниҳодшуда ва боз тағйиротҳои иловагӣ мебошанд.
Ва ман кӯшиш мекунам, ки дар ин масъала ба шумо каме итминон диҳам.
Ин кори ман аст. Аммо, албатта, шумо наметавонед инро дар 40 дақиқа анҷом диҳед.
Ман танҳо беҳтарин кӯшишамро мекунам. Биёед кӯтоҳ оғоз кунем.
Аввалан, мо бояд аз худ бипурсем, ки дар ин ҷо, дар Швейтсария, дар мавриди рӯбарӯ шудан бо гузашта то куҷо пеш рафтаем.
6 апрел дар Берн як конфронси хеле хуб оид ба ин мавзӯъ баргузор шуд.
Ман метавонам танҳо ба шарҳҳои зиёди аълое, ки онҷо ҳастанд, ишора кунам.
Ман низ дар он ҷо асосан дар бораи ҳамин гап задам.
Мо набояд фаромӯш кунем, ки аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ ва аз назари мардум, аз назари онҳое, ки дар ин масъала даст доранд, дар
таърихи Швейтсария ва, метавонам бигӯям, дар таърихи ҳар кишвари демократӣ ҳеҷ гоҳ чунин маҳдудиятҳои густурда
нисбат ба ҳамаи ҳуқуқҳои асосие, ки дар конститутсияҳои мо сабт шудаанд, вуҷуд надоштааст.
Ва барои ҳар як шахс хеле душвор аст.
Мо дар ин ҷо дар бораи маҷбурияти дар хона мондан, маҳрумият аз озодӣ, чораҳои зараровар, пӯшидани мунтазами
ниқобҳо, махсусан барои кӯдакон дар тӯли чанд моҳ, ва фишор барои эмгузаронӣ сухан меронем.
Озодии дин ва виҷдон сахт маҳдуд карда шуд.
Ман дар ин ҷо як мансабдори калисоро мебинам.
Ман хеле хушҳолам, ки шумо инҷо ҳастед.
Хуш омадед, Эпископ, гумон мекунам.
Ба рӯҳониён ва хизматгузорони динӣ манъ карда шуд, ки дар калисоҳои худ аз шумораи муайяни ҳадди ақали
ибодаткунандагон бештарро қабул кунанд. Ва ин маҳз дар Иди Пасха рӯй дод. Ва он чанд ҳафта ва моҳ идома кард.
Ин дахолати хеле ҷиддӣ ба озодии дин ва виҷдон буд.
Ва ниҳоят, тамоми рӯйхати озодиҳои мо барои қисми зиёди аҳолӣ ва муддати тӯлонӣ ба таври ҷиддӣ осеб дид.
Ва бо ин мо дар бораи бузургтарин нақзи имконпазири ҳуқуқҳои асосие, ки то ҳол дар Швейтсария рух додааст, сухан меронем.
Ва ин маънои онро низ дорад, ки дар иқтисод дахолати ҳадди аксар имконпазир сурат мегирад.
Вақте ки президенти Бонки миллии Швейтсария Томас Ҷордан дар майи соли 2020 ангушти ҳушдор бардошта, гуфт: «Диққат, диққат, мо
наздикен, ки марҳилаи 100 миллиард франкро дар маблағҳои дастгирӣ барои онҳое, ки фаъолияти тиҷоратии онҳо маҳдуд
шудааст, убур кунем», пас мо низ бояд ин омилро ба назар гирем.
Ва ин маънои онро дорад, ки дар чунин дахолатҳои бузургҳаҷм давлат бояд дар назди шаҳрвандонаш ҳисоботдиҳӣ кунад.
Ва то ҳол ин рӯй надодааст, ва мо бояд инро пеш аз он ки дар бораи қонунҳои нав ва пеш аз он ки дар бораи пакти
нави Созмони ҷаҳонии тандурустӣ сӯҳбат кунем, зикр намоем.
Мо танҳо баҳона доштем.
Мо ин ченкунии ПЦР-ро доштем, ки аз аввали кор маълум буд. Ман баҳси панелии афсонавӣ дар Аарау 14 августро ба ёд меорам, вақте
ки профессор Марсел Таннер, узви гурӯҳи кории Ковиди-19-и Шӯрои Федералӣ ва президенти Академияи илмҳои Швейтсария,
ба саволи Самуэл Эккерт возеҳ ва бе ягон шак посух дод:
"Бале, шумо мебинед, санҷиши ПЦР ташхиси клиникӣ намедиҳад." Ин ҳамин нуқта аст. Пас нодуруст аст,
ки бигӯем санҷиши мусбат бемориро исбот мекунад.
Мо ҳама инро медонем. Хулоса, он чизе, ки ман мехоҳам бигӯям, ин аст, ки ҳар касе, ки бояд медонист, ҳадди ақал аз тобистон инро
медонист, ва Шӯрои Федералӣ низ бояд дар ин бора огоҳ мешуд.
Ҳамчунин, Додгоҳи Федералӣ низ инро дар соли 2021 дар ин қарор, ки эҳтимолан ҳамаи шумо бо он ошно ҳастед, тасдиқ кард.
Ва то чӣ андоза ин тамоми система ихтиёрӣ ва комилан беасос буд, дар барномаи муҳокимавии мо
ARENA 7 январи соли 2022 ба ҳама нишон дода шуд.
Сипас Игнацио Кассис, ки он замон Президенти Конфедератсияи Швейтсария ва ба касб духтур буд, гуфт: «Ҳар касе, ки
дар садамаи нақлиётӣ мефавт ва натиҷаи санҷиши коронавирус дар ӯ мусбат аст, марги коронавирусӣ маҳсуб мешавад.»
Ва сипас муаррифкунанда лаҳзае хомӯш шуд ва боз пурсид, ва ҳа, Кассис гуфт: «Бале, дуруст аст, ҳамин корро
Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бо таснифи худ анҷом дод.»
Ва дар асл ҳамаи инро Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ пешниҳод карда буд; ин аз ҳеҷ
пайдо нашуд, аз ҷумла таснифи ҳолатҳои COVID-19.
Ва ВАО ва сиёсатмадорони мо ҳамеша танҳо дар рақамҳои мутлақ гузориш додаанд.
Интизор меравад, ки дар мавсими грипп дар кишварие, ки шумораи зиёди мардум синнашон аз 80 ва 90 гузаштааст,
каме бештар нафарон аз ин гурӯҳи синнусолӣ мефавтанд, аммо нисбатан ин пандемия чандон назаррас набуд.
Ҳамаи ин ба рад шудани пазируфтани гузашта меанҷомад.
Ва ман дар ин ҷо он формулаеро навиштаам, ки ба назари ман соддатарин аст, ки додгоҳҳо борҳо бар зидди ман истифода
кардаанд, аммо он инчунин ба ҷомеа дар маҷмӯъ татбиқ мешавад.
Ва ман ҳамеша аз ҳамаи ҳамкорон ва дӯстонам ҳаминро мешунавам, ки ба ман мегӯянд: «Нигаред, дар давраи
пандемия мақомот бояд салоҳияти бештар дошта бошанд.»
Ва то даме ки мақомот ба дастурҳои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ риоя мекунанд, мо наметавонем ва
набояд онро зери шубҳа барем. Чизе монанди ин.
Бале, ва ин нуқтаи ибтидоӣ нақши ниҳоят муҳимеро, ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ҳангоми эълони ҳолати
фавқулода бинобар пандемия мебозад, нишон медиҳад.
Аллакай дар гузашта.
Одамон рӯ мегардонанд ва додгоҳҳо аз вазифаи конститутсионии худ оид ба баррасӣ рӯ мегардонанд ва ба Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ иҷозат медиҳанд, ки ба хоҳиши худ амал кунад.
Дар гузашта низ ҳамин тавр буд.
Бале, ва ҳамин аст сабаби он, ки то имрӯз ҳеҷ гуна бознигарии ин ҷиддитарин дахолатҳое,
ки то ҳол рух додаанд, сурат нагирифтааст.
Ва ман мехоҳам таъкид кунам, ки дар Швейтсария мо конститутсияи хеле ҷавон дорем.
Ин Конститутсияи навтаҳриршуда аз соли 99 аст.
Аз ин рӯ он дорои легитимнокии махсуси демократӣ мебошад.
Ва агар шумо моддаи 2-ро ба назар гиред, мақсади Конфедератсия чист?
Аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ Швейтсария чаро вуҷуд дорад?
Пас шумо хоҳед фаҳмид, ки, чунон ки дар маводҳо оид ба Конститутсияи нави Федералӣ низ хонда
метавонед, чор ҳадафи баробар муҳим вуҷуд доранд.
Пас, бехатарӣ дар шароити Ковид як чиз аст.
Сипас ҳифзи озодӣ бо рӯйхати дарози ҳуқуқҳои асосӣ дар аввал.
Муҳофизати ҷомеа, яъне ягонагии ҷомеа ва ҳифзи некӯаҳволӣ.
Ва ҳоло шумо метавонед тахмин кунед: оё яке аз ин ҳадафҳо аз дигараш муҳимтар аст?
Не, таълим мегӯяд, ки тамоми ҳикоя баробар муҳим аст.
Ҳеҷ кас набояд гӯяд, ки амният бояд ҳамеша болотар аз ҳама чиз ва ба зарари озодӣ афзалият дода шавад.
Инҳо принсипҳои муҳимест барои дарки нуқтаи ибтидоии вазъияте, ки мо дар он қарор дорем.
Ва мо инчунин бояд аз принсипе огоҳ бошем, ки давлат барои шаҳрвандонаш аст, на баръакс.
Ва инро зиёда аз 2000 сол пеш ҳуқуқшиноси маъруф ва сенатори Рим, Цицерон, гуфта буд, ки давлат дар истилоҳи
римӣ «res publica» аст, яъне кори мардум, «res populi».
Ва имрӯз мо дар замоне ҳастем, ки моро водор мекунанд, баръаксро бовар кунем.
Ҳеҷ кас набояд иҷозат дода шавад, ки моро ба ин бовар кунад.
Ва новобаста аз он ки онҳо моро то чӣ андоза ҳамчун ифротгароёни тарафи рост тамға мезананд.
Гуфтан, ки давлат барои мардум аст, ифротгароии рост нест.
Ин худ ба худ равшан аст. Хуб.
Ва ин маънои онро дорад, ки агар Шӯрои Федералӣ, Парлумон, судҳо, кантонҳо ва васоити ахбори омма аз баррасии муассири ин
масъала сарпечӣ кунанд, пас чизе монанд ба он чизе, ки мо тоза таҷриба кардем, метавонад ҳар лаҳза боз такрор шавад.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки мо бояд аввал дарсҳоро омӯзем.
Мо набояд бо қонуни нави эпидемиявӣ, созишномаҳои пандемиявӣ ё тобеъият ба Иттиҳоди Аврупо
пеш равем, балки бояд вазъиятро бознигарӣ кунем.
Барои афзун кардани фишор ба хотири ба амал омадани ин бознигарӣ, ман қавӣ тавсия медиҳам, дар асл шуморо даъват мекунам, ки,
агар то ҳол ин ташаббусро имзо накарда бошед, онро имзо кунед.
Лутфан, боварӣ ҳосил кунед, ки онро ба анҷом мерасонед. Ташаккур.
Ва ман метавонистам дар ҳамин ҷо лексияро хотима диҳам, зеро ҳамин ҳама чизро мегӯяд.
Давлате, ки бе қонун амал мекунад, аз як дастаи дуздон бештар қонунист нест.
Ва ман инро ба фарзандонам мегӯям, то онҳо тасаввури умумӣ дар бораи Шӯрои Федералӣ ва судҳо дошта бошанд.
Онҳо бояд боз аз нав худашонро исбот кунанд, то боварӣ ва эътимоди маро ва оилаамро барқарор кунанд. Хуб.
Муҳим аст, ва мутаассифона дар ибтидо хеле муҳим аст, ки мо як назари кӯтоҳ ба гузашта андозем ва дар хотир дорем, ки
ин тавсия барои тазриқаҳои mRNA аз ҳеч ҷо пайдо нашудааст.
Инро худи вазирони тандурустӣ таҳия накардаанд, балки аз Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (WHO) омадааст. Ва то
наздик ба имрӯз ҳамаи ин тавсияҳо ҳанӯз дар саҳифаи асосӣ бо ҳамин равшании возеҳ ҷой доштанд.
Ҳамчунин як матнчаи хурд ҳаст, ки шумо бояд онро бихонед, аммо дар он ҳам қайд шудааст, ки ваксинҳои
COVID-19 санҷишҳои сахтро гузаштаанд. Санҷишҳои сахт.
Ин маълумот возеҳан бардурӯғ аст.
Ин маълумоти бардурӯғ ва ошкор аст, ки аз ҳамон созмони байналмилалӣ сарчашма мегирад, ки даъво дорад
ягона довар дар бораи он аст, ки чӣ рост ва чӣ дурӯғ аст.
Бале. Ва инҷо чанд намунаи дигар ҳастанд.
Ва ҳамин аст, ки дар июли соли 2022, бар асоси қариб як соли кори дастаҷамъӣ бо дастаам ва инчунин бо дастгирии аъло аз
коршиносони беруна, ман аризаи ҷиноятӣ алайҳи Swissmedic пешниҳод кардам, зеро дар Швейтсария масъулон ҳастанд.
Мо қонуне дорем, ки масъулиятҳои Swissmedic-ро муайян мекунад.
Ва Swissmedic бо коршиносон ва захираҳо муҷаҳҳаз шудааст, то дарк кунад, ки инҳо заҳрҳоянд, на ваксинаҳо. Заҳрҳо, на ваксинаҳо.
Ва ҳоло метавонам инро бо чунин озодӣ ва мухтасар бигӯям, зеро ду сол онро таҳқиқ кардаам ва далелҳоям дар интернет дастрасанд.
Чуноне ки гуфтам, ман ин корро танҳо бо шарофати дастаи беназири худ — доктор iur. Маркус Цоллингер, Кати Шепис,
боқимондаи дастаам ва тақрибан 12 то 15 профессор аз кишварҳои немисзабон ва англисзабон — анҷом дода тавонистам.
Ва ман мехоҳам аз тамоми қалб ба ҳамаи шумо барои ин кори ҳайратангез ташаккур гӯям.
Ва мо инро он ҷо исбот кардем. Хусусан дар версияи навшуда, ки онро дар интернет пайдо кардан мумкин аст, аз
аввали кор равшан буд, барои ҳамаи мақомоти танзимкунанда аз аввали кор равшан буд, ки ин кор намекунад.
Ин як таҷриба аст. Шумо ҳеҷ назорат надоред, ки дар бадан дақиқан чӣ истеҳсол мешавад, дар кадом миқдор, сифат ва то чанд вақт.
Ҳама аз аввал инро медонистанд. Аммо бо вуҷуди ин, онҳо иҷозат доданд, ки ин рӯй диҳад.
Ва ман бо меҳрубонӣ аз шумо хоҳиш мекунам, ки ҳадди ақал хулосаро бихонед.
Хулосаи иҷроия. Он танҳо 20 саҳифа аст.
Ва барои онҳое, ки афзал медонанд чизеро дар даст дошта бошанд, нусхаи чопӣ дар берун бо нархи 20 франки Швейтсария дастрас аст.
Он ҳама чизҳои муҳимро дар бар мегирад, бо муқаддимаҳо аз муҳимтарин профессорҳои дастгиркунанда.
Яке аз онҳо имрӯз инҷост, профессор Стефан Ҳокертц, ҳамроҳ бо профессор Мартин Ҳадич,
профессор Зённиксен, Майкл Палмер ва дигарон.
Он дар ин ҷо дастрас аст.
Ва ин низ воситаест барои фишор овардан, то бозназарӣ пеш барад.
Зеро мо мебинем, мо чӣ мебинем?
Ваксинация бо mRNA дар Қонуни эпидемияҳо ва, дар асл, дар созишномаҳои нави пандемия нақши хеле марказӣ дорад.
Ин асоси ҳамаи эмкуниҳои оянда аст, аз ҷумла дар соҳаи муқовимати антимикробӣ, чунон ки доктор Ҳайко Шёнинг ҳоло зикр кард.
Бале, ва чаро ин қадар арзандаи таваҷҷӯҳ аст?
Ин муҳим аст, зеро мо дар ин ҷо дар бораи моддаҳои таҷрибавӣ сӯҳбат мекунем.
Ва ман кӯшиш кардаам, на он аст, ки ҳеҷ кӯшише нашудааст.
Се ё чор ҷанбаҳои дигар ҳастанд, ки инро як раванди хеле таҷрибавӣ месозанд.
Онҳо ба олмонӣ гуфтанд, ки намедонанд натиҷа чӣ хоҳад буд.
Ва ҳамчун як тамаддун, мо бовар доштем, ки аз замони Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ дигар ҳеҷ гоҳ иҷозат намедиҳем, ки ин боз такрор шавад.
Ва ҳамин аст сабабе, ки мо Кодекси Нюрнбергро эҷод кардем ва ин конвенсияи байналмилалии ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ ва сиёсиро, моддаи
7-ро, дар қонун мустаҳкам кардем, ки дар ҳама шароитҳо, ҳатто дар вазъиятҳои буҳронӣ дар
ҳолати ҳолати фавқулоддаи ҷамъиятӣ татбиқ мешавад.
Ва ин қоидаи ҳатмии ҳифзи зидди иштирок дар таҷрибаҳо, аз ҷумла иштироки маҷбурӣ дар онҳо, миллионҳо маротиба
вайрон шуд, зеро ба одамон маълумоти нодуруст дода мешуд.
Онҳо фиреб дода шуданд ва зери фишор қарор гирифтанд.
Ин нуқтаи ибтидоиест, ки ҳамаи мо бо он рӯ ба рӯ мешавем.
Ва ман танҳо ба Швейтсария, ба оянда менигарам.
Ин иқтибос аз Қонуни эпидемияҳо, Қонуни нави пешниҳодшудаи эпидемияҳо мебошад.
Моддаи нави 6c, параграфи 1, банди б вуҷуд дорад.
Ва Шӯрои Федералӣ мехоҳад тавонад духтурон ва дорусозонро маҷбур кунад, ки чунин моддаҳои таҷрибавиро ба
одамон татбиқ кунанд, бар асоси он чизе, ки он онро дарсҳои омӯхташуда аз гузашта мешуморад.
Пас, ба таври возеҳ гӯем, ӯ мехоҳад табибонро маҷбур кунад, ки мардумро бе пешниҳоди маълумоти кофӣ эмгузаронӣ кунанд.
Бале, ва мо ҳоло дар миёнаи он ҳастем.
Аввалан, мо бояд баррасӣ кунем, ки салоҳиятҳои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ кадомҳоянд.
Дар моддаи 1-и Конститутсияи онҳо хеле хуб баён шудааст:
Мақсади Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ин аст, ки ба ҳамаи халқҳо дар расидан ба беҳтарин ҳолати имконпазири саломатӣ кӯмак расонад.
Шумо ба зудӣ хоҳед донист, ки ин чӣ чизро истисно мекунад.
Ин аз додани маълумоти бардурӯғ ба одамон, маҷбур кардани онҳо ба истифодаи модда ва
тавсия додани моддаҳои заҳрнок ҷилавгирӣ мекунад.
Пас шумо набояд зарар расонед. Ин муҳимтарин принсип аст.
Ин як мақоми идоракунӣ ва ҳамоҳангсозӣ аст ва танҳо дар мақоми машваратӣ амал мекунад. Ин нуқтаи ибтидоӣ аст.
Ин маънои таблиғи ҳифзи саломатии инсонро мувофиқи беҳтарин дониш ва беҳтарин таҷрибаҳо, бо дарназардошти натиҷаҳои
нави таҳқиқот ва, пас аз ин давраи тӯлонии буҳрон, гузаронидани баррасии ҳамаҷониба ва худтанқидӣ дорад.
Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бояд инро худаш анҷом медод, аммо ин корро накард.
Ҳамчунин, ин созмон фаромиллӣ нест, балки танҳо як созмони байналмилалии ҳукуматӣ аст ва,
пеш аз ҳама, дар иттилоот монополия надорад.
Аммо ӯ ҳамаи инро ба назар гирифтааст ва, бар иловаи ин, ӯ бояд ҳуқуқҳои асосиро эҳтиром кунад ва, чун ман бояд такрор ба
такрор таъкид кунам, ӯ бояд доимо амалҳои худро бознигарӣ кунад.
Инҳо ҷиноятҳои хеле сангин ҳастанд, ки ӯ содир накардааст.
Он набояд ҳеҷ гоҳ зарар расонад.
Дар тӯли чор солу ним ӯ бо такрор пешниҳод кардани чунин моддаҳои заҳрнок ҳамчун ягона ҳалли дар ин ба ном мубориза
бар зидди ин ба ном таҳдид, худро комилан беобрӯ кардааст.
Ва инҷо мо ба аввалин изҳороти калидӣ мерасем.
Созмони ҷаҳонии тандурустӣ набояд ягон легитимӣ дошта бошад, то он битавонад ҳокимиятро
ғасб кунад ё ба он қудрати иловагӣ дода шавад.
Ин ҳанӯз исбот нашудааст, балки дар ин ҷо лозим аст, ки нуқтаи пурра гузошта шавад.
Ист! Бозмонад! «After Action Review» дар истилоҳи низомӣ.
Ва танҳо пас аз он ки ҳамаи хатогиҳо ислоҳ шаванд, мо метавонем дар бораи созишномаҳои
нав сӯҳбат кунем ва, албатта, пеш аз ин не.
Хуб, пас ҳамчун натиҷаи муваққатӣ, он чизеро, ки ман ҳоло гуфтам, боз дар ин ҷо ҷамъбаст карда шудааст.
Бе баррасӣ дарсҳо омӯхта намешаванд. Ва, албатта, шартномаҳои марбут ба пандемия низ вуҷуд нахоҳанд дошт.
Дар ин замина, ҳафтаи гузашта дар Шӯрои миллии Швейтсария раъйпурсӣ баргузор шуд, ки оё ба Парлумони Швейтсария
иҷозат дода шавад, ки дар бораи созишномаи пандемия баҳс кунад.
Ва беихтиёр маълум аст, ки ин корро мекунанд.
Ман танҳо мехоҳам ба шумо хабар диҳам, ки SP ва либералҳои сабз сад дарсад бар зидди баҳс дар Парламент изҳори назар кардаанд.
Дар ҳақиқат, нахостани дидани он чи Шӯрои Федералӣ музокира мекунад, шармандагии демократия аст.
Хушбахтона, аксарият оқилона монд ва ҳамаи дигар ҳизбҳо сад дарсад таъкид карданд, ки бояд баҳси парлумонӣ баргузор шавад.
Шумо медонед, Созмони ҷаҳонии тандурустӣ танҳо яке аз 17 зерсозмон аст.
Мо дар бораи ду созишномае, ки ҳоло бояд эҷод шаванд, сухан меронем, яке созишномаи комилан нав.
Версияҳои гуногун буданд: аз 30 октябри соли гузашта, сипас то чанд рӯз пеш — версияи 13 март.
Ҳоло, ҳамагӣ ду-се рӯз пеш, як нусхаи апрелӣ пайдо шуд. Воқеан, ҳамагӣ чанд рӯз пеш.
Ман дар ин ҷо дар бораи муҳимтарин принсипҳое гап мезанам, ки дар ин версияҳо якхелаанд.
Хавотир нашавед, ман дар ин ҷо версияҳои гуногунро муқоиса намекунам.
Муҳим аст қайд кардан, ки ин созишномаи пандемия созишномаи комилан нав дар доираи ҳуқуқи байналмилалӣ мебошад.
Ва барои созишномаҳои нави байналмилалӣ дар сатҳи дохилӣ тартиби ратификатсия татбиқ мешавад.
Пас баҳси парлумонӣ зарур аст.
Ин аллакай дар Конститутсияи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ зикр шудааст.
Ин хеле хуб андешида шудааст.
Ин бояд танҳо эътироф карда шавад.
Вакилони парлумон низ бояд омода бошанд, ки дар ин баҳс ширкат варзанд.
Ва барои ин 18 моҳ вақт ҳаст, то 1 декабри соли 2025. Яъне, агар он умуман ба раъйпурсӣ расад.
Ҳоло дар Маҷмаи Умумиҷаҳонии Тандурустӣ дар охири моҳи май.
Ин май, ки ҳоло меояд, пеши рӯи мост.
Дуюм низ як созишномаи байналмилалӣ аст.
Аз нуқтаи назари пурра техникӣ, ин як созишномаи байналмилалӣ аст.
Аммо қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ аз соли 2005 амал мекунанд ва бояд бознигарӣ шаванд.
Бознигаришуда, мо ягона версияро дорем, ки ҳоло дар вебсайти Созмони ҷаҳонии тандурустӣ
расман дастрас аст, санааш охири ноябри соли 2022.
Ва ин версия низ нусхаи лоиҳавӣ нест.
Яке аз вариантҳои раъйдиҳӣ ин аст, ки аввал дар бораи матни пешниҳодшуда ва он моддаҳое, ки бояд тағйир дода шаванд, ба
таври як ба як мувофиқа кунем ва сипас онро ба раъйдиҳӣ гузорем.
Мо чӣ дорем? Он чизе, ки дар ин ҷо ҳаст, як омехтаи бениҳоят зиёди вариантҳои гуногун барои ҳар як мавод аст,
ки ҳамчун заминаи баҳс ва музокирот хизмат мекунанд, аммо ҳеҷ гоҳ барои раъйдиҳӣ мувофиқ нахоҳанд буд.
Ин ҳамон чизест, ки мо ва ман шахсан дар ду соли охир дар бораи он сӯҳбат кардаем.
Пас, боз чӣ дорем? Сипас як матни ғайрирасмӣ дорем, ки аз ҷиҳати мундариҷа то андозае нарм карда
шудааст, аммо он ба таври оммавӣ нашр нашудааст.
Ва дар ин ҷо низ мо нусхаи ниҳоӣ надорем, нусхаеро, ки мо ҳоло метавонистем барои раъйдиҳӣ ба Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ пешниҳод кунем; ҳамин асос аст.
Не, ин асоси муносиб барои раъйдиҳӣ нест.
Ҳамчунин муҳим аст қайд кардан, ки ин меъёрҳои саломатӣ дар мувофиқат бо Оинномаи Созмони Умумиҷаҳонии
Тандурустӣ ҳамчун танзимоти пурра техникӣ тарҳрезӣ шудаанд.
Ва ин ягона асос аст барои он, ки мо метавонем инро дар Ассамблеяи Умумиҷаҳонии Тандурустӣ бо кворуми оддӣ, яъне 51 фоизи
раъйи ҳамаи давлатҳои узв, қабул кунем, дар муқоиса бо шартнома, ки барои он кворуми
сеякӣ, яъне сатҳи баландтар, талаб карда мешавад.
Пас, дар ин ҷо мардум мегӯянд: не, инҳо танҳо қоидаҳои техникӣ ҳастанд, дар бораи стандартҳо ва ҷузъиёти ночиз, ки дар ҳар сурат
касе ба онҳо таваҷҷӯҳ надорад, ва духтурон танҳо хурсанданд, ки онҳо дар ҷое сабт шудаанд, то тавонанд онҳоро ҷустуҷӯ кунанд.
Ин ягона сабаби ин муносибати бениҳоят имтиёзнок аст.
Ҳамчунин, дар декабри соли гузашта, дар мусоҳиба бо нашрияи Neue Zürcher Zeitung сармузокироти Кумитаи музокиротии Швейтсария Нора
Крониг ба ин ишора карда гуфт, ки инҳо танҳо тағйироти ночизанд ва бинобар ин зарурати баргузории муҳокимаҳои густурда, пешниҳоди
маълумот ё, албатта, раъйпурсии умумихалқӣ вуҷуд надорад.
Бале, ва ман, албатта, ҳозир ба шумо нишон медиҳам, ки ҳама чизҳои дигар низ дурустанд.
Инҷо, ин муносибати имтиёзнок.
Муҳимтарин ҷанба ин аст, ки ин тағйиротҳо бояд дувоздаҳ моҳ пас аз қабул шуданашон ба таври худкор ба иҷро дароянд.
Инҳо танҳо танзимоти техникӣ ҳастанд.
Ва барои танзимоти пурра маъмурӣ ё техникӣ, ин метавонад хуб бошад.
Аммо на барои он тағйиротҳо, ки аз ҷиҳати мундариҷа барои мо оқибатҳои ҷиддӣ ва сангин доранд.
Пас, барои хулоса, тағйир додани созишномаи байналмилалии мавҷуда бо аксарияти оддӣ.
Конститутсияи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ дар бораи ратификатсияи воқеӣ зикр намекунад, аз ин рӯ
то имрӯз мо дар ин бора ҳеҷ иттилоъ нагирифтаем.
Ва ҳама чизе, ки ман то ҳол дидаам: саволҳое, ки вакилони парламент, аз ҷумла вакилони парламенти
Швейтсария, ба Шӯрои Федералӣ, аз ҷумла ба хонум Нора Крониг, ирсол кардаанд, чӣ мегӯянд ва онҳо чӣ мехоҳанд?
Ҳеҷ гуна посух вуҷуд надошт. Ҳеҷ мундариҷа набуд, ҳеҷ тавзеҳи воқеӣ аз Шӯрои Федералӣ набуд.
Пас мо, ҳамчун аҳолӣ, дар бораи ин мундариҷа то ҳол ноогоҳем.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки баргузории ин чорабинӣ хеле муҳим аст.
Хуб, як нуқтаи муҳими дигарро бояд ба назар гирифт, яъне он ки чунин тағйиротҳоро танҳо дар сурате метавон раъй дод,
ки нусхаи ниҳоии он ҳадди ақал чор моҳ пеш ба Ассамблеяи Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ пешниҳод шуда бошад.
Пас он барои раъйдиҳӣ дар охири май хоҳад буд, ва версияи ниҳоӣ дар охири январи соли 2024 хоҳад буд.
Аммо он дастрас нест. Ҳама чизе, ки мо мешунавем, ин аст: «мо дар музокирот ҳастем, мо
дар музокирот ҳастем, мо дар музокирот ҳастем».
... Пас, ин маънои онро дорад, ки ин бар зидди қоидаҳои худи онҳо хоҳад буд – ин дар моддаи 55, банди 2-и Қоидаҳои тандурустӣ зикр
шудааст – агар онҳо мехостанд ҳоло, дар охири май, дар ин бора раъй диҳанд, ин бар зидди қоидаҳои
раванди кори худи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ хоҳад буд.
Мувофиқи ин, доктор Силвия Бёрхендт ва созмони ӯ, Агентии ҷаҳонии масъулияти тандурустӣ, ба Тедрос, Дабири кулли Созмони ҷаҳонии
тандурустӣ, номаи кушод навиштанд, ки дар он ӯро маҳз ба ҳамин иттиҳом карда, гуфтанд: «Шумо масъули таъмини
риояи қоидаҳои равандии Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ҳастед.»
Шумо наметавонед иҷозат диҳед, ки дар тӯли чанд ҳафта ба ин тағйирот раъйпурсӣ гузаронида шавад, бе он ки касе ё
ягон кишвар имкони баррасӣ дар дохили худро дошта бошад, ки ин тағйирот воқеан барои мо чӣ маъно доранд.
Ва бинобар ин, он чизе, ки мо дар ин ҷо мекунем, то андозае тахминзадан аст, зеро мо метавонем танҳо ин тағйироти
пешниҳодшударо тафсир кунем ва қайд намоем, ки то имрӯз ҳеҷ гоҳ ҳайати музокиротии Швейтсария воқеан нагуфтааст: «бале, мо ин
тағйироти пешниҳодшударо дӯст намедорем», мо комилан мехоҳем ҳуқуқи инсонро ҳифз кунем, мехоҳем принсипи ҷудоии қудратҳо ба
назар гирифта шавад, мо комилан мехоҳем ин унсури беандозаи ихтиёрӣ, ин қудрати аз ҳад зиёди Созмони ҷаҳонии тандурустиро
тавассути мақоми назоратӣ ё тафтишотӣ маҳдуд созем, ва аз ҳама муҳим, мо набояд ҳеҷ гоҳ иҷозат диҳем, ки танҳо Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ муайян кунад, ки кадом маълумот дар тамоми соҳаи тандурустӣ дуруст аст ва кадоме нодуруст.
Ман то ҳол инро аз даҳони ягон магистрат дар Швейтсария нашунидаам.
Аммо ту бояд ҳаминро мегуфтӣ, зеро бо он розӣ набудӣ.
Ва ҳамин аст, ки мо бояд дар бораи он сӯҳбат кунем.
Бале, меъёрҳои арзёбӣ дар аввали назар хеле содаанд.
Аввалан ва пеш аз ҳама, ҳамчун шаҳрвандон, мо бояд аз худ пурсем: оё ягон бознигарии
муассир умуман анҷом дода шудааст? Бале ё не?
Ва дуюм, оё қоидаҳои расмии тартиботи кории Созмони ҷаҳонии тандурустӣ риоя шуданд? Бале ё не?
Ва азбаски «не», маънояш ин аст, ки онро ба раъйпурсӣ гузоштан мумкин нест. Ҳамин қадар сода аст.
Ҳатто дар бораи созишномаи пандемия ҳам нест, зеро онҳо ба ҳам алоқаманданд.
Онҳо ба таври зич бо ҳам алоқаманданд. Созишномаи нави пандемия ва мутобиқсозии меъёрҳои тандурустӣ хеле зич ба ҳам пайвастанд.
Ин маънои онро дорад, ки агар ба шумо иҷозат дода нашуда бошад, ки дар як масъала раъй диҳед, пас ба шумо низ
иҷозат дода нашудааст, ки дар масъалаи дигар раъй диҳед, зеро ин ду масъала мантиқан ба ҳам алоқаманданд.
Дуруст. Пас ин маънои онро дорад, ки мо набояд дар ҳеҷ ҳолат беандеша ба мушкили нав
бароем. Барои ин ҳеҷ сабабе вуҷуд надорад.
Дар ин ҷо мо бояд вето ҷорӣ кунем ва ҳамин нуқтаро ба сиёсатмадорони худ таъкид намоем.
Ва, ба таври тасодуфӣ, дар Швейтсария демократияи хеле обрӯманд ва воқеан хуб коркунанда дорем.
Ва инро дар бисёр муқарраротҳо дидан мумкин аст. Ва дар аксар ҳолатҳо дар гузашта ин чандон бад кор накардааст.
Ва ҳоло шарҳ додани ҳамаи ин хеле техникӣ хоҳад буд.
Аммо ба таври содда, ҳамаи ин муқаррароте, ки ба саволи «Оё мо, ҳамчун аҳолӣ, метавонем дар таҳияи қонун ширкат кунем?» меанҷоманд
ё ба он посух медиҳанд, ҳамеша аз як нуқта оғоз меёбанд.
Яъне, то кадом андоза қонун ё созишномаи байналмилалӣ ниҳоятан ба вазъи ҳуқуқии мо дахолат хоҳад кард ва то кадом
андоза қудрати ҳукумат барои амал кардан маҳдуд хоҳад шуд?
Ва дар сохтори умумии ҳокимият то чӣ андоза дахолат вуҷуд дорад? – Тавре ки дар Конститутсияи мо
муайян шудааст, дар меъмории ҷудошавии ҳокимият.
Пас, ҳарчӣ таъсири ин дахолат бештар бошад, ҳамон қадар ҳуқуқ ба ибрози назар бештар мешавад.
Ва мо инро дар муқаррароти гуногун меёбем.
Моддаи 164 дар ин ҷо то андозае васеътар аст, зеро танҳо мегӯяд, ки қонунгузорӣ ҳамеша маънои онро дорад, ки мардум бояд назари
худро иброз кунанд, ҳадди ақал дар доираи референдуми ихтиёрӣ.
Саволи ҳалкунанда ин аст, ки оё Созмони ҷаҳонии тандурустӣ дар оянда метавонад ҳатто
принсипҳои асосии Конститутсияи моро маҳдуд созад.
Ва принсипҳои асосӣ ҳастанд.
Агар шумо дар тӯли 230 соли охир дар ягон вақт мактабро хатм карда бошед, пас ин аз назари шумо пинҳон намондааст, дуруст?
Пас шумо мушоҳида кардаед, ки дар ҳамаи демократияҳои мо кӯшиш мекунанд, то ҳадди имкон аз сӯистифодаи ҳокимият ва
худсариҳо тавассути ҷудокунии ҳокимиятҳо, принсипи демократия, принсипи қонуният ва ҳифзи ҳуқуқҳои бунёдӣ пешгирӣ намоянд.
Мо инро дар ин ҷо дар Конститутсияи худ каме дақиқтар муайян кардаем.
Ҳамаи ин принсипҳо равшан муайян шудаанд ва бо муқаррароти қонунии татбиқӣ пуштибонӣ мешаванд.
Ҷудоии ҳокимиятҳо, бо миқдори зиёди парвандаҳои судӣ дар ин мавзӯъ, ва принсипи қонуният принсипи худсариро иваз кардаанд.
Ҳуқуқи инсон бояд самаранок ҳифз карда шавад.
Набояд ягон цензура бошад.
Бале, кантонҳо аслан мустақил ҳастанд.
Ва дар сатҳи худ онҳо сиёсати тандурустиро мустақилона идора мекунанд.
Ва давлат бояд тавонад афзалиятҳои худро муайян кунад ва набояд ба ӯ гӯянд, ки ҳоло бояд пас аз кадом мутацияи
вирус давида равад, то дубора маблағҳояшро барои мактабҳо ё беморхонаҳои худ истифода барад.
Хулоса, ин як навъ шабакаи назоратӣ аст, ки мо, вале махсусан сиёсатмадорон, ҳуқуқшиносон, ҳамаи онҳое, ки дар мансабҳои
масъулиятдор қарор доранд ва қарорҳо қабул мекунанд, бояд, албатта, дар паҳлуи
шабакаҳои назорати илмӣ ва тиббӣ ташкил намоем.
Аммо инҳо меъёрҳои объективӣ ҳастанд, ки мо бешубҳа метавонем дар бораи онҳо баҳс кунем.
Пас, ва ман воқеан мегӯям, ки кредои ман дар ҳамаи ин лексияҳо ин аст, ки ба шумо нишон диҳам, ки муҳимтарин
унсурҳои асосии конститутсия, мутаассифона, метавонанд муваққатан лағв (бардошта) шаванд.
Ва бинобар ин, мо бояд аз шумо, ҳамаи шаҳрвандон, ҳамватанони муҳтарам, пурсем, ки оё шумо умуман бо интиқоли
салоҳиятҳо ба чунин сатҳи баланд, бе он ки ҳеҷ гоҳ имкони бозпас гирифтани онҳоро дошта бошед, розӣ ҳастед?
Хулоса, ҳамин аст ҳама чиз.
Ва раъйпурсии ҳатмӣ, яъне татбиқи техникӣ.
Кӯтоҳ гӯем, мо ин ду шартномаро дорем.
Барои тағйир додани меъёрҳои тандурустӣ аксарияти оддӣ кофист, зеро гӯё онҳо табиатан комилан техникӣ ҳастанд, дар
ҳоле ки созишномаи пандемия аксарияти сеякӣ талаб мекунад.
Мо дар бораи раъйпурсии банақшагирифташуда дар охири май, дар ҳафтаи охири май, тақрибан дар панҷ ҳафтаи оянда сӯҳбат мекунем.
Ва сипас тағйиротҳо ба Қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ бояд ба таври худкор ба иҷро дароянд.
Баръакс, созишномаи нав раванди ратификатсияро талаб мекунад.
Пас, мазмуни умумӣ чист?
Ман метавонам танҳо мундариҷаи умумиро ба таври мухтасар шарҳ диҳам, аммо он дар бораи як тиҷорати бузург аст.
Ин ҷост, ки як саноати воқеан пандемиявӣ таъсис дода мешавад.
Ин хеле хуб андешида шудааст.
Пас агар шумо онро худатон бихонед, мефаҳмед.
Ин ҷо таҳти сарлавҳа оғоз меёбад, гуфта шудааст, ки бадтарин чизе, ки метавонист дар давраи Ковид ба мо рӯй
диҳад, ин буд, ки мо наметавонистем ба ҳама дар як вақт миқдори баробари ваксинаро таъмин кунем.
Тақсимоти сарват одилона набуд.
Истилоҳи «equity» барои ин мақсад ихтироъ карда шуд.
Адолати иҷтимоӣ бояд адолати тақсимӣ бошад.
Ва онҳо гуфтанд, ки он қадар бад ва хеле хатарнок буд, миллионҳо нафари дигар метавонистанд бимиранд, мо бояд ба
Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ваколат диҳем, то қарор қабул кунад. Хуб, инҳо маҳсулоте ҳастанд, ки истеҳсол мешаванд.
Пас мо дар бораи моддаҳои воксина, бар асоси РНК-и паёмбар, агентҳои ташхисӣ ва ҳар
гуна маҳсулоти марбут ба пандемия ҳарф мезанем.
Ба Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бояд иҷозат дода шавад, ки дар бораи ҳамаи ин қарор қабул кунад.
Давлатҳои аъзои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бояд ҳамеша, ба таври онлайн, феҳристи захираҳояшонро пешниҳод кунанд, то
Созмон тавонад санҷад, ки оё Швейтсария бояд каме бештар захира фароҳам оварад ё захираҳоро ба Африқо фиристад.
Ва африқоиён каме камтар доранд, бинобар ин ба онҳо каме бештар дастгирӣ лозим аст.
Ин ҳамон чизест, ки дар ин истилоҳ — «эквити» — пинҳон аст.
Пас давлатҳо бояд, ва ин хеле, хеле, воқеан, чӣ тавр гӯям, дар Қонуни нави эпидемиявӣ равшан
дида мешаванд, муҳити зистро доимӣ назорат кунанд.
Патагенҳои эҳтимолӣ метавонанд дар ҳар ҷо хоб бимонанд: онҳо метавонанд дар инсонҳо хоб бимонанд, дар
муҳити зист хоб бимонанд, дар обҳои партовӣ хоб бимонанд ва дар ҷаҳони ҳайвонот хоб бимонанд.
Ва ин аст он муқаррароти мураккаб дар тағйири пешниҳодшуда ба Қонуни эпидемияҳо:
Шӯрои Федералӣ бояд тавонад ҳамаи муассисаҳоро маҷбур кунад, ки оби партовиро барои патогенҳо санҷанд.
Яъне, бо истифода аз усули секвенсияи геномӣ.
Пас, шумо то сатҳи атомӣ поён меравед ва кӯшиш мекунед, ки бо санҷиши ПЦР дар обҳои партовӣ — боз ҳам мисли хондани
баргҳои чой — далели таҳдидро сохтакорӣ кунед, то Шӯрои Федеративӣ битавонад ҳолати фавқулодаро эълон кунад.
Ин дар принсип худсарист.
Ва ин маро ҳамчун вакил метарсонад, зеро ман одатан аз худсариро нафрат дорам ва ҳатто
бештар ҳамчун асоси қонуни ҳолати фавқулодда.
Ин набояд рӯй диҳад.
Пас, ин воқеан як ӯҳдадории психотикӣ аст, ки бидуни ягон маҳдудият ҳамеша тамоми обҳои партовиро назорат кунад.
Ҳамаи ин таҳти шиори «Як саломатӣ» сурат мегирад.
Саломатии умумии сайёра – ба ҳар ҳол ҳама чиз ба ҳам пайваст аст: ҳайвонот, инсонҳо, муҳити зист, Замин ва ҳатто
тағйирёбии иқлим. Тағйирёбии иқлим ва сатҳи CO2 низ бояд асос барои эълони ҳолати фавқулодда шаванд.
Ва ҳамаи ин бояд – натиҷаҳо ва патогенҳои кашфшуда – дар пойгоҳи додаҳои байналмилалӣ мубодила карда шаванд.
Шумо мебинед, ки он. Ва ҳоло ин меояд.
Ҳоло барои тадқиқот ва рушд ҳанӯз кор бояд анҷом дода шавад.
Ба ибораи дигар, таҳқиқот ва рушди патогенҳои эҳтимолӣ, ки ҳарчӣ бештар вирулент мешаванд.
Ин «gain-of-function» аст. Ин ба тақвияти сунъии патогенҳо ҳамчун ҷузъи созишномаи нави пандемикӣ дахл дорад.
Пас, ҳамин ҷо аст, ва, чун медонем, олимони гуногун нишондодҳои гуногунеро пешниҳод мекунанд, ки Ковид-19 дар
табиат пайдо нашудааст ё наметавонист аз он ҷо сарчашма гирад – яъне Ковид-19 ҳамчун патогени SARS-CoV-2.
Хулоса, кишварҳоро ташвиқ мекунанд, ки худи онҳо ба шиддатёбии ин патогенҳо саҳм гузоранд.
Сипас ин рӯйхати машҳури DCX ҳаст.
Ин аслан беҳтарин тахмин аст. Ба ибораи дигар, ин фарзия дар бораи он аст, ки кадом патоген метавонад навбат зарба занад.
Маҳсулоти зиддипандемикӣ аллакай бар асоси ин патоген дастрас карда мешаванд, моддаҳои ваксина бошад таҳти
унвони «Феҳристи истифодаи фавқулодда» пешниҳод мешаванд.
Ва ҳамаи кишварҳо бояд иҷозатномаҳои фавқулоддаро ҷорӣ кунанд. Иҷозатномаҳои фавқулодда, хонумону
ҷанобон, то ҳол дар маънои расмӣ вуҷуд надоштанд.
Мо дар ҳамаи кишварҳои Аврупо ва Швейтсария ҳанӯз ҳам монеаҳои ҳадди ақал доштем.
Аммо дар доираи тасдиқи ҳолати фавқулодда, ки дар ИМА вуҷуд дорад, ҳама чизе, ки лозим аст, ин аст, ки
мақоми ваколатдор ҳолати фавқулоддаро эълон кунад.
Ва пас дигар зарурат ба таҳқиқоти иловагӣ оид ба самаранокӣ ё бехатарӣ нест.
Ҳеҷ чиз, зеро ин ҳолати фавқулодда аст.
Ин фикри низомиест, ки дар паси он қарор дорад.
Хулоса, ин як давраи бузурги иқтисодӣ аст, ки мустақил аз ҳар гуна ҳолати фавқулодда вуҷуд дорад.
Ва ҳоло, илова бар ин, мо танзимоти саломатиро дорем, ки тамоми масъаларо ба таври возеҳ ба назар меоранд – маҳз
тавассути эълони ҳолати фавқулода, ҳолатҳои фавқулодаи саломатии ҷамъиятӣ, ки нигаронии байналмилалиро ба вуҷуд меоранд.
Чуноне ки ман гуфтам, Директори генералии тандурустӣ метавонад дар оянда ин ҳолати фавқулоддаро бо ҳар сабабе эълон кунад.
Ва интизори мо дақиқан баръакс хоҳад буд.
Мо дидаем, ки ҳолати фавқулоддаи саломатии ҷаҳонӣ се сол ва се моҳ идома кардааст.
Пас натиҷаи мантиқӣ ин аст, ки чунин ҳолати фавқулоддаи беасосро метавон хотима дод, онро бозбинӣ кард ва ғайра.
Баръакс дуруст аст.
Ва сипас дигараш низ ҳамин тавр мекунад.
Дар ҳарду шартнома шумо калимаи «инфодемикҳо»-ро дар марказ хоҳед дид.
Инфодемикҳо воситаи муҳими назорат мебошанд – ман бояд хулоса кунам – воситаи муҳими назорат барои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ.
Аммо нигаред, як созмони байналмилалӣ, ки на танҳо дар ин созишномаҳо, балки дар тамоми саҳифаи хонагии худ – шумо
метавонед WHO-ро гугл кунед ва сипас Infodemics-ро – дар ҳама ҷо амалан ҳама чизро фаро гирифтааст ва
имзояш ин аст: «танҳо мо метавонем ҳақиқатро муайян кунем».
Мо ҳақ дорем бигӯем, ки кадом моддаҳо самарабахшанд ва мо ҳақ дорем бигӯем, ки ҳолати фавқулодда то кай идома хоҳад ёфт.
Ин пурра ихтиёрӣ аст. Ин Луи XIV аст.
Ин пеш аз Инқилоби Фаронса, ҳокимияти мутлақ аст.
Ин комилан бо Конститутсияи мо мувофиқат намекунад.
Шумо инро ҳам дар шартномаҳо ва ҳам дар саҳифаи хонагӣ хоҳед ёфт.
Ва танҳо ҳамин догма — иҷозат додан ба худ, ки ҳақиқатро муайян кунад ва цензураро татбиқ ё оғоз намояд — аллакай
нақзи бузурги принсипи асосиест, ки дар ҳар демократия зарур аст, яъне озодии баён ва озодии иттилоъ.
Ва агар шумо озодии баён ва озодии иттилоъро аз байн баред, пас шумо илми озод, низоми
адолати одилона ва демократия ҳам нахоҳед дошт.
Ва ин ҳеҷ гоҳ набояд рух диҳад.
Хуб, ман асосан мехостам ба шумо дурнамои дурустро диҳам.
Зеро, медонед, бо ҳамаи ин бандҳои шартномавӣ ду соат вақт мегирад ва дар ниҳоят эҳтимолан ҳамон
шахсе, ки ҳуқуқшинос нест, бештар саргардон мешавад.
Аммо ҳоло шумо меъёрҳои асосии ченкунӣ доред, ки метавонанд дар баҳсҳо ба шумо кӯмак расонанд ва ба шумо имкон
диҳанд бигӯед: «Ист! Аввалан, мо бояд ин масъаларо ҳал кунем!»
Ва дуюм, бояд қоидаҳои худи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ риоя карда шаванд.
Ва сеюм, тибқи ҳадафҳои худ, Созмони ҷаҳонии тандурустӣ умуман ҳақ надорад, ки зарар расонад.
Ва чорум, ба презентацияҳои дигари Филипп Крузе назар андозед.
Инҳоянд тафсилоти иловагӣ.
Ман узр мепурсам, ки натавонистам пурра фаҳмам, ва ба шумо бисёр ташаккур.
Бисёр ташаккур, Филипп.
Ҳамеша хеле иттилоотӣ.