Noong nakaraan, pinagkakatiwalaan ng karamihan sa mga tao ang kanilang pambansang pamahalaan at ang mga
organisasyong nasa mas mataas na antas tulad ng EU, WHO, o ECB.
Doon nakaupo ang mga eksperto, binabantayan ang mga nangyayari.
Mula nang magsimula ang krisis sa coronavirus, malaki ang nagbago rito.
Noong nakaraang taon, inilathala pa nga ng WHO ang isang ulat na nagsasabing may makabuluhang pagkawala ng tiwala sa pagitan ng
mga tao at ng mga pamahalaan at institusyon sa buong Rehiyon ng Europa ng WHO, na diumano'y
naglalagay sa panganib sa pagkakaisa ng Europa sa kabuuan.
Sa paglalathala ng mga protokol ng RKI, na kinailangang makuha sa pamamagitan ng legal na aksyon, ay lalong nagiging
malinaw na ang pandemya ng coronavirus ay politikal na inihanda at walang kinalaman sa matibay na agham.
Ang WHO ay bahagyang responsable sa pagkawala ng tiwala na ito.
Napagtatanto ng mga tao sa buong mundo na niloloko rin sila sa iba pang mga larangan.
Sa mga mapayapang protesta, lalo silang lumalabas sa mga kalye upang ipahayag ang kanilang pagkadismaya sa
pamahalaan at sa mga mas mataas na antas na organisasyon.
Marami ang nag-aalala nang husto sa mga planadong pagbabago sa kasunduan ng World Health Organisation hinggil sa epidemya.
Kasunod ng mga pagbabagong ito sa kasunduan sa pandemya, balak din ng WHO na higpitan ang mga
pandaigdigang regulasyon sa kalusugan sa Mayo.
Naloloko na naman ba ang mga tao, tulad noong panahon ng pandemya ng coronavirus?
Lalo nang maraming tao ang napagtatanto na ang mga kasunduang ito ng WHO ay nagsisilbi upang lubos na
palawakin ang kapangyarihan ng WHO sa buong mundo.
Maaaring mapailalim ang mga pamahalaan ng bawat bansa sa napakalaking presyur na sundin ang tinatawag na
mga rekomendasyon ng WHO, na sa gayon ay lalabag sila sa kanilang sariling mga konstitusyon.
Bilang resulta, noong ika-13 ng Abril 2024, naganap pa nga sa Japan ang mga protesta laban sa planong
pag-agaw ng kapangyarihan ng WHO at ng mga tagasuporta nito.
Ang araw na iyon ay maisusulat sa mga annals ng makabagong kasaysayan ng Hapon nang sampu-sampung libong mamamayan sa
buong bansa ang nagpulong para sa isang serye ng mga rali sa panahon ng pandemya, ayon kay Dr. Peter F. Mayer sa blog ng tkp.
At sa Alemanya rin, nabubuo ang isang prente laban sa pag-install ng isang pandaigdigang totalitaryong sistema na
naglalayong kontrolin hindi lamang ang larangan ng kalusugan.
Demonstrasyon sa Berlin: Huminto ang kontrobersyal na plano ng WHO
Sa pagtitipon at martsa na ito noong 20 Abril 2024 sa Berlin, hiniling ng mga tagapagsimula ng alyansang Berlin na Wir sind
Viele (Marami Kami) at ng World Health Alliance na tuparin ng mga miyembro ng Bundestag (parlyamento ng Alemanya) ang
kanilang pampulitikang responsibilidad at ipaalam sa publiko ang tunay na nilalaman ng mga plano ng WHO.
Frankfurt sa Main
Ang pagkawala ng tiwala sa mga pamahalaan at mga organisasyon ang nagtulak sa humigit-kumulang 1,000 katao na
lumabas sa mga kalye ng Frankfurt am Main noong 27 Abril 2024 upang makilahok sa isang demonstrasyon.
Sumagot sila sa panawagan ng isang inisyatiba na inilunsad ng maraming organisasyon mula sa rehiyon ng Rhine-Main-Neckar.
Ang mga paksa ay: Walang sentralisasyon ng kapangyarihan sa EU, ngunit kasarinlan para sa mga mamamayan ng Europa!
Bukas na talakayan sa lahat ng paksa at walang paghihigpit sa kalayaan ng pag-iisip o sensura ng estado o ng media!
Walang pagpapakilala ng digital na perang sentral ng bangko, ngunit pagpapanatili ng salapi!
Hildesheim
Maraming inisyatiba mula sa rehiyon ang sumuporta rin sa demonstrasyon sa Hildesheim noong 27 Abril 2024.
Nagprotesta sila laban sa armamento at digmaan, sa pang-aabuso ng kapangyarihan, sa kasunduan sa pandemya at
kaguluhan sa enerhiya, at nanawagan sa koalisyong gobyernong traffic light na magbitiw.
Magdeburg:
Ang rali noong 27 Abril 2024 ay isang koalisyon ng mahigit 200 inisyatiba mula sa buong Alemanya at maging sa Pransya.
Sa ilalim ng slogan na "Kapayapaan, Kalayaan, Kasarinlan," maraming tao ang nanawagan:
Tama na ang digmaan! Lumabas na sa NATO!
Isinampa ng RKI ang pagbubunyag at lahat ng may pananagutan sa korte, pati na rin ang pag-urong mula sa WHO!
Nasa lugar ng Magdeburg ang Kla.TV at nakapanayam ang ilan sa mga kalahok:
May kamakailang ulat mula sa WHO na nagdadalamhati sa paglabag sa tiwala o puwang sa pagitan ng populasyon at ng mga
institusyon tulad ng WHO at ng mga pamahalaan ng mga bansang EU.
Ano ang unang mga naiisip mo kapag narinig mo ito mula sa WHO?
Paglabag sa tiwala!
Naniniwala ako na siya mismo ang may pananagutan sa paglabag sa tiwala.
Nakita natin ito nang napakalinaw sa mga hakbang laban sa coronavirus.
Nakumpirma na:
Mali ang mga hakbang, at ngayon kailangan nating magbayad para rito.
Sa tingin ko, talagang nasa maling panig ang WHO.
Ang WHO ay naglabag sa tiwala.
Pinilit niya kaming magsuot ng mga maskara.
Pinilit nila kaming magsagawa ng mga pagsusuri, kahit sa maliliit na bata.
Sa madaling sabi, pinilit nito ang mga tao na patayin ang mga matatanda.
Ganap na maiintindihan iyon.
Batay sa aming naranasan sa nakalipas na apat na taon, dapat ay maiintindihan ito ng sinumang nakasaksi.
Sa totoo lang, ganoon nga talaga gaya ng sinasabi mo.
Ganap nang naubos ang tiwala, at hindi lamang sa Alemanya, gaya ng nakikita natin.
Ganito rin ito nakikita sa Pransya.
At iyon ang dahilan kung bakit ang mga Pranses ay napakaligaya na maranasan ang pagkakaisang ito kasama ang mga Aleman,
kasama ang sambayanang Aleman, na sa turnu ay nagbibigay sa sambayanang Pranses ng malakas at matibay na tulak.
Tulad ng paulit-ulit nating natututuhan sa ating pakikipagtulungan sa iba't ibang bansa na ang sitwasyon sa
Pransya ay eksaktong kapareho ng sa atin, nagbibigay din ito sa atin ng bagong sigla na lubos nating kailangan matapos ang
tatlo hanggang apat na taon ng mga protesta sa mga lansangan.
Matagal nang may paglabag sa tiwala, hindi lamang sa WHO kundi pati na rin sa pamahalaan at, sa pangkalahatan,
sa mga nangyayari sa mundo, sa sistemang legal, atbp.
Matagal nang umiiral ang paglabag sa tiwala.
At patuloy itong pinapagana. Sa bawat mensaheng dumarating araw-araw, lalo pa itong pinapagana.
At kailangan nating protektahan ang ating sarili.
Tayo lamang ang makakapagpabaling sa timon.
Kaya, ganito ang aking mga paunang saloobin:
Ipinanganak at lumaki ako sa isang sosyalistang bansa at kabilang ako sa isang napapabayaan na grupo.
Ang una ay na nagiging kritikal ka sa mga taong hindi mo talaga binoto.
Hindi sila malinaw, hindi sila transparent.
At saka ang unang instinkt ko ay ipagtanggol ang sarili ko, alamin kung tungkol saan ito. Iyon ang unang naiisip ko.
At personal, pagdating sa kalusugan, ako ay umaasa sa aking sariling katawan, sa aking likas na kutob, at sa kalikasan.
At nagkasundo kami tungkol diyan.
At dapat tayong manatili rito.
Kaya, sa aking palagay, dapat higit sa lahat ipagbawal ang WHO.
Kailangan silang umalis. Sa tingin ko ay kakila-kilabot ito.
Sa tingin ko, lubos nang lumampas ang WHO sa hangganan sa kanilang mga kahilingan.
Hindi ganoon kamangmang ang mga tao para maloko sa patibong na ito.
Mayroon din kaming maraming abogado at mga akademiko sa Alemanya at iba pang mga bansa na matagumpay na nakaharap sa isyung ito.
Ang pagbubunyag ng nakapipinsalang katangian ng mga kontrata ay ginawang pampubliko.
Ibig sabihin nito, hindi lang tutol ang populasyon dito, kundi nauunawaan din ng mga tao kung bakit.
Sa tingin ko, isang napakahalagang punto iyon, na nakamit ng Panahon ng Kaliwanagan ang napakaraming bagay.
Kasabay nito, totoo rin na kusang-loob na nag-oorganisa ang mga tao.
At isa sa mga bagay na natutunan namin dito ngayon sa Magdeburg ay nagkakakonekta ang mga tao sa isa't isa.
Hindi natin kailangan ng mga pulitiko para diyan.
Nasa sarili na kami dahil hindi na kinakatawan ng mga pulitiko ang aming mga interes, hindi sa Alemanya, hindi sa Pransya.
Kaya't kinakatawan namin ang aming sariling interes at nagsasama-sama bilang
magkaibigan, kami, ang mga tao ng Alemanya at Pransya.
Sa iyong palagay, ano ang kailangang mangyari para muling makamit ng WHO ang kredibilidad sa publiko?
Dapat mas marami pang korapsyon ang ilantad ng pamamahayag.
Iyon ang unang bagay.
Ibig sabihin nito, ang mga taong tunay na tiwali at nagulo ang mga bagay ay dapat ihayag
sa buong mundo, lalo na sa publiko ng Europa.
At talagang kakailanganin mong itapon sila.
Tanggalin!
Oo, tunawin ito at muling itatag ang katulad na organisasyon na hindi nakadepende sa anumang pilantropo, mga
kumpanyang parmasyutiko, o iba pang lihim na serbisyo.
At pagkatapos ay maaari nating pag-usapan kung paano magsagawa ng tunay na medisina sa mundo.
Sa tingin ko, masasabi kong ang sistema mismo, ang WHO – isang pandaigdigang organisasyon sa kalusugan para sa mga
partikular na isyu – ay marahil hindi ang pinakamalalang bagay.
Ngunit ang sistema ay napakasahol sa korapsyon, lubog sa pera at kapangyarihan.
Wala na itong kinalaman sa kalusugan, wala talaga.
Nakikita ko rin ito sa sistemang pangkalusugan dito sa Alemanya.
Kakatapos ko lang gumugol ng dalawang oras sa pagtatangkang makakuha ng appointment sa isang
ophthalmologist para sa isang matandang ginoo.
Hindi ito posible.
At naririnig mo iyon mula sa lahat ng panig.
Ang sistema ng pangangalagang pangkalusugan ay lubos na sira, at ang WHO ay na-infiltrate at hindi na maisalba, sa aking palagay.
Na ang WHO, ayon sa aking nakikita at nararamdaman, ay ipagbabawal.
Walang alternatibo.
Hindi natin kailangan ng mga pagsusuri sa kalusugan, kundi mga responsableng mamamayan.
Hindi ko sa tingin kaya na nilang gawin iyon muli.
Sa katotohanan, mas maraming tao ang nadismaya sa WHO.
Hindi lang talaga sila nangahas na pumunta rito.
Sila ay mga guro, sila ay mga kawani ng pamahalaan, nais nilang.
Marami akong kilalang mga taong empleyado ng pamahalaan.
Gusto nilang pumunta rito.
Hindi pa sila nangahas!
Ngunit darating ang araw na narito rin sila.
At iyan ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon.
Narito ako para sa kapayapaan at para maparusahan ang mga may pananagutan.
O, iyan ang sinabi ko.
Karaniwan, dapat ang mga estado, o sa huli ang soberano, ang may sasabihing opinyon sa usaping ito.
Mayroon na tayong problema na ngayon ay mayroon na rin tayong isang uri ng oligarkiya ng partido dito.
Ibig sabihin nito, kung ikaw bilang isang mamamayan ay boboto para sa CDU, SPD, o sinuman pa, sila ang magpapasya, kapag
nakapuwesto na, kung ano ang mapagpapasyahan sa WHO, halimbawa.
Hindi sapat ang pagboto nang isang beses tuwing apat na taon.
Nais kong makita na ipinatupad ang direktang demokrasyang ito sa mga ganitong mahahalagang usapin.
Kaya, kung may sagot ang mga partidong pampulitika doon, siyempre ay maibabalik nila mismo ang tiwalang iyon.
At iyan ang dahilan kung bakit sinasabi ni Noel na ilusyon lamang ang paniwala na kaya ng mga
awtoridad pampulitika na makamit ito nang mag-isa.
Tayo, bilang populasyon, ay dapat muling makuha ang tiwalang ito sa ating sarili at gawing
lipas sa panahon ang mga awtoridad na pampulitika.
Kaya naman may kilusang tinatawag na France libre sa Pransya na nagsusumikap na pag-isahin ang lahat ng grupo sa lipunan, pati na
rin ang lahat ng inisyatiba mula sa mamamayan, upang maibalik nang eksakto ang pahalang na diskurso sa loob ng
lipunan, ang pinag-isang estrukturang kung saan tayo lahat ay nagkakamalay na ito ay nasa ating sariling interes.
Mahalaga ang sariling lakas ng bawat isa sa atin upang mapabuti ang hindi pagkakapantay-pantay
sa pagitan ng ating mga pinuno at ng populasyon.
Oo, may kapangyarihan ang WHO para gawin iyon, siyempre.
Dapat umalis kaagad ang mga tao na nandoon.
Hindi na nila dapat magdulot ng karagdagang pinsala.
Sa Olanda, hindi na nila pinansin ang usapin at sinabi na hindi susundin ang Artikulo 55, at ganoon din sa Luxembourg.
Sinabi nila na hindi sila makikilahok dahil hindi sumusunod ang WHO sa napagkasunduang iskedyul, ayon sa kanilang sinabi.
Hindi nila binibigyan ang mga bansa at pamahalaan ng kahit kaunting pagkakataon na magpaga-isip-isip.
Dahil sa ating midyang pang-estado, wala nang alam ang mga tao tungkol dito.
Ngunit sa Holland ay handa na sila, sa Holland at Luxembourg ay handa na sila.
Kung napagkasunduan na ito sa Parlamento, tanggihan ang pagbabawas na ito.
Hindi sila nakikilahok.
Hindi rin kasama ang mga bansang Aprikano.
Nagdudulot din sila ng stress at iba pang mga bansa.
Ngunit siyempre, hindi isang samahan ang WHO na masama ang pamamaraan nito sa kalusugan.
Ngunit napakalaking gulo na iilan sa kanila ang nag-iisip na kaya nilang magtatag ng isang pandaigdigang diktadura.
Hindi iyon gagana.
At ang mga tao rito sa Magdeburg, sa Alemanya, at sa buong mundo ay tutol dito.
Maraming salamat sa pagiging narito at sa paggawa ng trabahong ito.
Nais din ni Noel na personal kang pasalamatan sa pagpapakita ng ganitong interes bilang isang kabataan, sa pagmamalasakit sa
bansang ito, sa simpleng pagsasamahan nito sa pag-unlad sa halip na ipaubaya ito sa iba, at sa aktibong paghubog nito mismo.
At iyan nga talaga ang pinakapunto.
Mga kaibigan, maging aktibo!
Sumali at tumulong na hubugin ang panahong ito.
Nasa manibela kami.
Nasa ita na kami at gumagana na ito.
Ang kooperasyon sa Pransya ay mas advanced kaysa dito.
Kaya ngayon ay nakikipag-usap sila sa kanilang mga heneral tungkol sa mga koalisyon para sa kapayapaan sa kanilang bansa.
At kami, mga Aleman, ay naninindigan dito at nagtatrabaho rito.
At inaabangan namin ang hinaharap na ito, na ating lahat ay sabay-sabay na patutunguhan.
Maraming salamat!
Siyanga pala, dapat kong sabihin sa'yo na mahal ka ng Pransya!
Hildesheim, Berlin, Frankfurt am Main o Magdeburg
Ang pagkawala ng tiwala sa mga pamahalaan at institusyon ay malinaw na kitang-kita saanman.
Ang nawalang tiwala ay maibabalik lamang kung ang mga nakaraang pagkakamali at kawalan ng
katarungan ay kikilalanin at tuloy-tuloy na tutugunan.
Kung hindi mailantad ang mga tiwaling istruktura at hindi transparent na mga network,
magpapatuloy ang mga hindi katarungang ito sa hinaharap.
Kaya't manatiling mapagmatyag at kumilos.
Para sa programa na International Wake-up Call: WHO nagpaplano ng mapanlinlang na kudeta sa 194 na bansa! May flyer at
fact sheet na maaaring i-print ng lahat, na maaari ring gamitin upang makipag-ugnayan sa mga mambabatas.