Ia beste gaixotasun bakar batek ere ez du gure gizartean minbiziak duen bezalako eragin sakonik.
Ziur aski, denek ezagutzen dute beren inguruko zirkulu hurbilean minbizia izan duen edo haren ondorioz hil den norbait.
2018an bakarrik, koronabirusaren pandemia baino lehen, mundu osoan minbiziaren 18 milioi kasu berri izan ziren.
Alemanian, minbizia izan zen 2022an heriotza-eragile bigarrena.
Azken hamar urteetako estatistikek minbiziaren heriotza-tasen goranzko joera erakusten dute, %1,5eko igoerarekin.
2019an, Südkurier egunkariak honako izenburua argitaratu zuen: "Ikerketarako 120.000 milioi euro:
Zergatik EBk orain minbiziari gerra deklaratzen dion."
Horrenbestez, 2021 eta 2027 bitartean ikerketarako gastua beste 120.000 milioi libera gehiagoz handituko da.
Iraganean zehar, diru kopuru izugarriak bideratu izan dira minbiziaren ikerketara.
Baina zergatik ez da orain arte minbiziaren aurkako borrokan aurrerapen esanguratsurik izan?
Hasi gaitezen 100 urte baino gehiagoko minbizi-ikerketaren historiari begirada labur batekin.
Lehena.
Minbiziaren ikerketaren historia
1900 inguruan, gaixotasun infekzio desberdinen erantzule ziren patogeno gero eta gehiago aurkitu ziren.
Minbiziaren kasuan ere, ikertzaileek hasieran patogeno bat identifikatu nahi izan zuten.
Profesor Robert Koch eta M. Newjadomskij-en ikerketa-emaitzak oso argigarriak izan ziren.
Biek modu independentean aurkitu zuten minbizi-tumoreko zelulak ehun normaletatik desberdinak direla.
Normalean gorputzeko zelulaetan gertatzen ez direla uste diren portaerak erakusten dituzte.
Adibidez, mugarik gabeko hazkundea erakusten dute, amebak bezalaxe mugitzen dira eta gorputzaren
erabat desberdinetan metastasiak sortzen dituzte.
Koch eta Newjadomskij-ek, beraz, ondorioztatu zuten minbizia mikroparasitoek, hau da,
patogeno txiki-txiki batzuek, eragiten dutela.
Beste ikertzaile batzuek, ordea, minbiziaren garapena "bizirik gabeko" kausa batetik sortzen zela deskribatu zuten, adibidez,
gorputzaren zelulak eragiten dituzten estimulu batzuen bidez.
Horren arabera, tumore-zelula gorputzak berak sortutako, alegia, mutatutako eta, beraz, degeneratutako zelula bat da.
Eztabaida gogor baten ondoren, degeneratutako zelularen teoria nagusitu zen.
Gaur egungo onkologia degenerazio honetan oinarritzen da.
Patogeno baten bilaketa ofizialki bertan behera utzi zuten. Beste ikerketa-aurkikuntzak ez ziren gehiago behar.
Orain arte, minbiziaren ikerketa ofizialak arrakastaz baztertu ditu "alternatiboak" diren ikerketa-emaitzak
edo borrokatu ditu deserosoak ziren ikertzaileak.
Beraz, hona hemen ziurrenik inoiz entzun ez dituzun ikerketa-aurkikuntzen laburpen bat.
bi.
Ikerketa alternatiboen emaitzak
Dr. Alfons Weber
1967an, Alemaniako minbizi-espezialista eta zelula-ikertzaile Dr. Alfons Weberrek bere ikerketa-emaitzak argitaratu zituen.
Horren arabera, tumore-ehun edozeinetan mikroparasitoak antzeman ditzake.
Dr. Alfons Weberrek ziur zegoen ofizialki onartutako minbiziaren tratamenduetako inork ez zuela lagunduko.
Ehundeko zelula erasotzen da minbizia eragiten duten mikroparasitoen ordez.
Bere ikerketaren ebidentziak nagusiki baztertu zituzten.
Haiek "artefaktuak, ur-burbuilak edo egitura artifizialak" edo baita "zoro baten haluzinazioak" ere dira.
Malariarako sendagaiek erabilitako bere minbiziaren tratamendu arrakastatsuak urteetako epaiketak eragin
zituen eta bere mediku-lizentzia baliogabetu zuten.
1972an psikiatriko ospitale batean onartu zuten, nahiz eta ez zuen frogatutako gaixotasun psikiatrikorik.
Dr. Helmut Keller, Alemania
1972tik aurrera, Kellerrek Venusen euli-harrapariaz ateratako estraktu batekin tumore
jakin batzuk oso arrakastaz tratatu zituen.
Bere "Carnivora" produktuak Alemanian behin-behineko onespena jaso zuen eta pazienteen artean oso ospetsu izan zen.
Farmazia-industriaren alboan dagoen arantza.
Horren ondorioz, Osasun Federaleko Bulegoa behartu zuten 1986an berriro droga berria debekatzera.
Dr. Kellerrek Carnivora erabiliz bere pazienteak tratatzen jarraitu zuenez, 10.000 aleman markako isuna jarri zioten.
Tamara Lebedeva
1989an, Errusiako kimikari eta mikrobiozale batek Trichomonas parasito antzinakoa minbiziaren kausa gisa identifikatu zuen.
Zure esperientziaren arabera, onkologo baten begi trebatugabeentzat,
flagelatuak minbizi-zelula gisa agertuko lirateke.
Trikomonoak engainuaren maisuak dira.
Adibidez, hari eta flageloekin beren luzatutako itxuratik amoeba biribil baten itxurara bihur
zitezkeen, gizaki-zelulei oso antzekoa izango litzatekeena.
Amoebiko formatan, koloniak osatzen dituzte eta beharrezkoa denean beren burua kapsulatzen dute.
Lebedevak trikomoniasiak minbiziaren lehen fase gisa aitortu zituen.
Haien ahaleginek huts egin zuten ikerketa-emaitza hauei jendearen arreta erakartzeko.
Lebedeva: "Gutun bakoitza, Osasun Ministerioari edo osasun zerbitzuko beste erakunde batzuei egindako kontsulta bakoitza
Moskun dagoen Onkologia Zentro Nazionalera berriro bidaltzen da,
eta hortik dator beti gaitzesteko erantzuna: aurkikuntza ikertzeko ahalegina merezi ez duela.
Ikusle maiteok: Hemen aurkeztutako ikerketa-emaitzak beste askoren ordezkari dira.
Zergatik ezkutatzen dituzte publikoari?
Nork du interesa minbiziaren ikerketa alternatiboa zapaltzeko, kalumniatzeko eta baita kriminalizatzeko ere?
Jarraian, finantza handiko zenbait zirkuluk nola bahitu zuten osasun-sistema beren helburuetarako erakusten dugu.
hiru.
Osasun-sistemaren eraldaketa
Jorrai dezagun historiaan "onuradun handiak" izenez ezagunak izan ziren, filantropoak ere deitutako familia batera:
Amerikako Rockefeller familia.
1880 inguruan, Rockefeller Sr.-ek AEBetako petrolio-merkatu osoaren %90 kontrolatzen zuen.
1900 inguruan, zientzialariek "petrokimika" aurkitu zuten, hau da, petrolio gordinetik kimikoak ekoiztea.
Landare-jatorriko osagai aktiboak modu sintetikoan ekoizten hasi ziren.
Hauek patenteatu eta irabazi handiz merkaturatu daitezke.
Rockefelleren plana medikamentu kimikoetarako merkatu bat sortzea zen.
Hala ere, amerikarrek sendagai natural eta belar-medikuntzak nahiago izateak bere bidean oztopo izan zen.
Estatu Batuetako mediku eta mediku-eskolen ia erdiak ere medikuntza holistikoa praktikatzen zuten.
Nola lortu zuen Rockefeller Sr.-ek medikuntza-arlorra menderatzea?
Flexneren Txostena
Rockefelleren "negozio irabazgarrietan bazkidea" beti Andrew Carnegie izan zen.
Biek eugenista sutsuak ziren.
Eugenistaek biztanleriaren kontrola eta, esaterako, "biztanleriaren segmentu inferior" deitutakoen murriztapena
bultzatzen dute, adibidez, behartutako esterilizazioaren bidez.
Andrew Carnegie-k altzairu-industriaren bidez aberastasun handia pilatu zuen eta hasieratik "filantropo handia" gisa izena
egin zuen dohaintza eskuzabalak eginez eta erakundeak sortuz.
Adibidez, 1905ean Carnegiek Irakasketaren Aurrerapenerako Carnegie Fundazioa sortu zuen.
Rockefelleren plana gauzatzeko, Carnegie Fundazioak hezkuntza-teorilari Abraham Flexneri
Amerikako medikuntza-hezkuntzari buruzko ikerketa bat egiteko enkargua eman zion.
Flexnerrek 1910ean bere aurkikuntzak argitaratu zituen, Flexner Txostena izenez ezaguna bihurtu zen lanean.
Txosten honek medikuntza-arlorra Rockefeller-ek nahi zuen bidean jarri zuen – mediku
profesionalen prestakuntzan ondorio urrunekoak ekarriz.
Laburbilduz, hauek ziren:
"Farmazia-kimika", hau da, "medikuntza zientifikoa" arabera irakasten ez zuten eskola guztiek beren
akreditazioa eta diru-laguntza guztiak galdu zituzten.
Estatu Batuetan eta Kanadan inoiz egon ziren 155 medikuntza-eskolaetatik, 1935ean soilik 66 geratu ziren.
Gainerako mediku eskolak beren independentzia galdu zuten.
Osasunari eta prebentziozko osasun-zaintzari buruzko ikuspegi holistikoa irakaskuntza eta prestakuntzatik ia desagertu egin da.
Kimikoki oinarritutako sendagaiak zientziaren estandarrera goratu dira.
Amerikarrak "gaixotasun bakoitzerako pilula bat" leloaren eraginpean zeuden.
Jatorri naturaleko sendagaiak difamatuta izan dira.
Bi urte besterik ez geroago, dena Europarako errepikatu zen.
– ondorio berberekin.
Flexneren Txostenaren ezarpena
Flexneren Txostena John D. Rockefeller Senior-en Hezkuntza Orokorreko Batzordeak ezarri zuen.
GEB 1902an sortu zuen fundazioa da.
Funts hauek kolegio, unibertsitate eta mediku eskolatan banatu ziren.
Rockefeller familiaren nahiak kontuan hartuta, berrantolaketa erraztea zuten eginkizun.
Parte hartu zuten: Abraham Flexner.
1912an GEBn idazkariorde gisa sartu zen.
Flexner:
1919tik 1928ra bitartean, Hezkuntza Orokorrerako Batzordeak, zuzenean eta zeharka, bost ehun milioi dolar
edo gehiago ekarpen zuen Amerikako medikuntza-hezkuntzaren baliabide eta dotazioetara.
Hori ia altruista ez den 9,1 mila milioi dolarreko balio unekoari dagokio!
Hezkuntza Orokorrerako Batzordea sortu zenetik bi hamarkada igaro ondoren, John D. Rockefeller
Jr.-k Nazioarteko Hezkuntza Batzordea sortu zuen.
Erakundeen gain, IEBk maila nazioartean zientzialari banakak ere babestu zituen.
39 herrialde desberdinetako erakundeei ehunka bekak eta diru-laguntzak eman zizkion.
Guztira, Rockefeller Jr.-k IEBri 21 milioi dolar baino gehiago ekarpen egin zion.
Hori gaur egun 376 milioi dolarreko balioari dagokio.
1938an, Rockefeller Fundazioak Hezkuntza Nazioarteko Batzordearen ardurak bere gain
hartu zituen eta haiek betetzen jarraitu zuen.
Rockefellerrek sortutako beste fundazioak
Ikusten duzunez, John D. Rockefeller Sr. pentsalari estrategikoa izan zen, eta ez zuen medikuntzako
hezkuntza garai modernoetara ekarri altruismo hutsez.
Azken finean, negozio-praktika desleialen bidez petrolio-magnatea bihurtu zen eta garaian munduko gizon aberatsena izan zen.
Betidanik bere dirua estrategikoki erabili zuen irabaziak maximizatzeko.
Medikuntza-hezkuntza eta osasun-zerbitzuak berrantolatuta, produktu mediko kimikoentzako merkatu erraldoi bat sortu zuen.
Era berean, zientzia-ikerketan eragin esanguratsua izan zuen.
Helburu horretarako, Rockefellerrek, besteak beste, eragin handiko unibertsitateak, ikerketa-ospitale oso
garrantzitsua eta mediku-eskola elite bat sortu zituzten:
1901, Rockefeller Medikuntza Ikerketa Institutua sortu zen, gaur egun Rockefeller Unibertsitatea dena.
biomediku ikerketa pribatuaren erakunde bat.
1910, Rockefeller Unibertsitate Ospitalearen sorrera, Estatu Batuetako lehen ikerketa-ospitalea.
Han diru pribatuaz finantzatutako ikerketak egiten dira.
Arazoa da hauek askotan 'babesleentzako atsegina' den emaitza batera eramaten dutela.
1910, Johns Hopkins Bloomberg Osasun Publikoaren Eskolaren sortzea.
Rockefeller familiaren osoko eragina eta harremanei buruz gehiago jakin dezakezu "The Rockefeller
Dynasty: One Step Ahead of World Events?" programan.
Ondoren, Rockefeller Jr.-i eta Amerikako Minbiziaren Elkarte osasun-erakundeari izan dion
eraginari buruzko azterketa sakonagoa egingo dugu.
Lau.
Rockefellerrek AEBetako Minbiziaren Elkartea finantzatzen du.
1913an, Minbiziaren Kontrolerako Amerikako Elkartea sortu zen, gaur egun Amerikako
Minbiziaren Elkartea edo laburbilduz ACS izenez ezaguna.
linkedin.com webguneak Rockefeller Jr. ACSen sortzaile gisa ere zerrendatzen du.
Bere deskribapenaren arabera, eskualde-mailaz gaindiko, komunitatean oinarritutako
osasun-boluntariotzako erakunde bat da, minbizia osasun-arazo nagusi gisa desagerraraztea helburu duena.
Baina zer da errealitatea, milioika libera duen aurrekontuari gorabehera?
Begiratu dezagun zenbakiei:
1913an, Estatu Batuetan bizi ziren 96 milioi pertsona inguruetatik 75.000k minbiziagatik hil ziren.
Honek 100.000 biztanleko 78ko heriotza-tasa eragiten du.
Gaur egun, 338 milioi biztanleko populazioan (2022ko datuen arabera), urtean gutxi gorabehera
606.000 estatubatuar hiltzen dira minbiziagatik.
Hildakotasun-tasa 100.000 biztanleko 179 da.
ACS-ek egindako 110 urteko lanaren ondoren, Estatu Batuetan minbizi-heriotza-tasa bikoitza baino gehiago dugu.
E. Mullinsen 1988an argitaratutako Murder by Injection izeneko liburu zehatzak
dokumentatzen du zein banku-zuzendarik egon ziren atzean
Minbiziaren Elkartea eta minbizi-funtsak zein poltsikoetara itzuli ziren:
1976an kritikariek ohartarazi zuten American Cancer Society-ren zuzendari-batzordeko gutxienez
hemezortzi kide bankuetako goi-mailako exekutiboak zirela.
(...) ACSko bozeramaile batek onartu zuen 1976ko ikerketa-aurrekontuaren %70 beren zuzendaritza-batzordeko
kideek lotura zuten "banako edo erakundeetara" bideratu zela.
bost.
Kimikoterapi
Rockefeller Institutua eta Ospitalea sortu zirenean, Rockefeller familiak ikerketa biomedikoan eragin zuzena izan zuen.
Ikerketa-emaitzak soilik interpretatuta, ikerketa norabide zehatz eta desiragarri batera bideratu daiteke.
Gaur egun, kimioterapia da minbiziaren tratamendurik ohikoena.
Hau Bigarren Mundu Gerran hasi zen.
1942an, Yaleko Medikuntza Eskolako laborategian ikerketa egin zen limfoletan kimikako
gerra-agentearen, mostaza gasaren, eragina aztertzeko.
Mostaza-gasa Lehen Mundu Gerran lehen aldiz gas pozoitsu gisa erabili zen.
Munduko pozoitsuen gasen ekoizlerik handiena alemaniar-amerikar Frederick Zinsser izan zen, Munduko
Bankuko presidente John J. McCloyren aita-emaztea.
Frederick Zinsserrek Heidelberg-en ikasi zuen gas pozoitsua nola ekoiztu, eta horri esker AEBetan aberastu zen.
McCloyk, AEBetako Gerra Idazkariorde gisa, alemaniar nazi zientzialariak, arma kimiko eta biologikoetan
espezializatuak, Estatu Batuetara ekartzen hasi zen.
Gauza bera aplikatzen zaie UNIT 731eko japoniar arma biologiko adituei ere.
McCloy 1949an Alemaniara iritsi zen botere diktatorialrekin eta bere emaztearen anaia Konrad
Adenauer lehen Kanziler Federal izendatu zuen.
Naziak agintean zeuden garaian eta Adenauerren agintaldian, Heidelberg Alemaniako arma kimiko eta
biologikoen ikerketarako zentro izaten jarraitu zuen.
Alemaniako Minbizi Ikerketa Zentroa (DKFZ) Heidelberg-en dago.
Baina AEBetara bueltatuz:
1957an, lehen minbizi-kasua kimio-terapiarekin tratatu zuten Minbiziaren Institutu Nazionalean (NCI).
Denek dakiten bezala, gaur egun ematen den kimioterapiak albo-ondorio larriak ditu.
Hona hemen Alemaniako negozio-albisteen Deutsche Wirtschaftsnachrichten hedabideak dioena, aipu:
Kimio-terapia osasun aseguru enpresek ordaintzen dute, eta farmazia-industria kimio-terapiaren
salmenta sustatzeko ikerketak diruz laguntzen ditu.
(…) Sarritan, kimioterapia ez da pazienteari buruzkoa, baizik eta irabazi daitezkeen diru kopuru izugarriak direla-eta.
Kimio-terapiak tratamendu bakoitzeko 10.000 eta 20.000 euro bitarteko kostua du, eta osasun-aseguru enpresek
aseguratzaileek farmazeutiko ekoizleei ordaintzen dizkieten, etengabe handitzen ari diren ekarpenetatik itzultzen dute.
Beraz, kimioterapiak farmazia-industriarentzat irabazi izugarriak sortzen ditu.
Une honetan ezin da ukatu kimioterapiak minbiziaren tratamenduan zenbait arrakasta lortu
dituela eta gizakien bizitzak salbatu dituela.
Baina zein kosturekin gertatzen da hau?
Zergatik dira oraindik ere ikerketa alternatiboen aurkikuntzak eta terapia alternatiboak gogor zapaltzen?
Zein eskubide du minbiziaren ikerketa ofizialak kimioterapiaren alternatibak masiboki zapaltzeko?
Eta zergatik ez dugu ezer entzuten Malaysiako minbizia ia existitzen ez dela, bertakoek
minbizia deitutako fruta bat jaten dutelako?
Edo medikuntza errusiarraren adibide bat:
Oso loturak dituen terapeuta eta abeslari Sara Bennetek jakinarazi du Errusiako mediku askorentzat minbizia
hotz baten bezainbesteko garrantzia besterik ez duela.
Zergatik ez dugu ezer entzuten Errusiako medikuntzari buruz, gaur egun minbiziaren tratamenduan
hain aurrerapen handiak egiten ari denari buruz?
Zergatik mantentzen dute beren tratamendu-metodoekin hain emaitza txarrak lortzen dituzten zirkulu horiek?
Minbiziaren heriotza-tasa 110 urte igaro ondoren bikoiztu baino gehiago egin da, eta alternatiba guztiak giltzapean daude?
sei.
Farmako handiak: maskarak kendu egiten ari dira
Badakizu 2023ko azaroan Frantzian lege-proiektu bat aurkeztu zela "borroka indartzeko
"sektario garapen arriskutsuak" eta orain lege bihurtzeko zorian al dago?
Lehen begiratuan, honek agerian uzten du Big Pharmak medikuntza-merkatuan kontrola mantentzeko duen gogotsutasuna.
Legearen testuak honela dio:
Tratamendu mediko terapeutiko edo profiltaktikoa uzteko edo hartzeari uko egiteko eskaera urtebeteko
espetxe-zigorraz eta 15.000 euroroko isun batez zigortzen da.
(…) Pertsonari dagokienez terapeutiko edo profiltaktiko gisa aurkeztutako praktikak
bultzatzeari ere zigor berberak aplikatuko zaizkio.
nahiz eta egungo medikuntza-ezagutzaren arabera argi den praktika horiek heriotza edo
lesio arrisku berehalakoan jartzen dituztela,
zeinak mutur iraunkor edo desgaitasun iraunkor bat eragin dezakeen.
Lehenengo bi paragrafoetan aipatutako provokazioa gauzatu bada, zigorra hiru urteko
espetxealdira eta 45.000 euroko isunera handituko da.
Lege berria honako hitz hauekin justifikatzen da:
Zientifikoki egiaztatu gabeko terapia-praktiken aldeko jendearen zaletasuna kontuan hartuta,
ongizatearen eta garapen pertsonalaren bilaketa eta prestakuntza-ikastaroen ugalpenagatik,
estatuak aitortutako diplomarik ematen ez dutenak,
Gaixoak tratu txarrak jasan ditzakete edo tratamendu-abusuen menpe egon daitezke, bereziki sektariozko izaerakoak.
Frantziako L'Express egunkariak gehitzen du:
Hau nahikoa da pertsonak,
kontspirazioetara eta hainbat terapia alternatibotara erreferentzia egiten dutenek, hala nola
minbiziaren tratamendua baztertzea gomendatzen dutenek.
Azalpen memoranduak argitzen ditu Frantziako legebiltzarraren benetako motiboak:
Lege honen helburua da farmazia-konplexuak bere kontrola are gehiago zabaltzea bermatzea.
Zientifikoki balioztatuta ez dagoen edo medikuntzako ezagutzaren egoerari ez dagokion terapia desberdin bat
proposatzen duen edonor isilarazi beharko litzateke.
Flexneren Txostenetik jada ezagutzen dugu hurbilketa hau.
Galdera: Zergatik nahi du Big Pharmak jendearen borondate libreari mende jarri eta, behar izanez gero,
haren aurka ere jokatu, haien ongizatea zaintzeko?
Agian denontzat 'karitatearen eta osasunaren' guztiz kontrakoa izan daiteke?
Zazpi.
Arma biologikoen ikerketa faltsu aitzakiatan
Elkarrizketa batean, mediku eta ofizial Heiko Schöning-ek oso interesgarri den alderdi bat agerian uzten du:
Zuzenean lotzen du minbiziaren ikerketa arma biologikoen ikerketarekin.
Orain ikusi programa honetako laburpen laburrak.
Baina orain arma biologikoen aroan gaude.
Aurrerapen tekniko hau posible da.
Eta han bueltatzen garenean, ikusten dugu bai, 1972an arma biologikoen debeku ofiziala zegoela.
Ez zitzaien inolaz ere erabiltzea, ekoiztea edo gordetzea baimendu.
Bitxia da hau AEBetako presidente Richard Nixonek esan zuela.
Dokumentatuta dagoena bakarrik da Richard Nixon mundu osoko antolatutako krimen mafiaren iruzurgile onena zela.
Bere izen ofizialeko ezizena ere Tricky Dick zen.
Bai, eta Nixonek, egiaz, Estatu Batuetan arma biologikoen ikerketa soilik ezkutatu eta berrizendatu zuen.
Leku nagusietako bat Estatu Batuetako Fort Detrick zen.
Eta zer gertatu zitzaien arma biologikoen ikertzaile guztiei eta haien instalazio eta eraikinei?
Orain berriki izena aldatu diete. Seinale berri bat zegoen.
Eta seinaleak orduan NCI – Minbiziaren Institutu Nazionala irakurtzen zen.
Benetan ulertu behar duzu hori.
Ikerlari berberak eta eraikin berberak bertan geratu ziren, eta orain ofizialki minbizi-ikerketarako zentroa zen.
Geltoki laburra:
"Zorionez bakarrik", arma biologikoen ikerketarako debekua ezarri zen une berean, AEBetako
gobernuak Minbiziaren Lege Nazionala onartu zuen.
Nixon presidenteak 1976rako minbiziaren aurkako borrokarako zazpi mila milioi dolar promestu zituen.
Minbiziaren Institutu Nazionala (NCI) bat-batean AEBetako osasun-institutu guztien artean handiena eta
eragin handiena zuena bihurtu zen – edo, hobeto esanda, "biogaitz-armak ikertzeko institutu".
Schöningek jarraitzen du:
Zer dira arma biologikoak?
Hauek zelula-toxinak dira.
Zer dira minbiziaren terapikoak?
Zitotoxina
Eta zein da arma biologikoen probak eta minbiziaren ikerketaren arteko aldea?
Idazkera desberdinak.
Eta hori da zehazki Nixonek egin zuena.
Fort Detricken seinalea soilik aldatu zuten "Arma biologikoen ikerketa"tik "Minbiziaren Ikerketa Nazionaleko Institutua"ra.
Ikusle maiteok, gauza bat argi izan behar zaigu:
Arma biologikoak, oro har, ikusgai izan gabe hiltzeko diseinatuta daude!
Etorkizun hurbilean arma biologikoen institututik – barkatu, minbizi ikerketarako institututik – zer espero dezakegu?
Schöningek jarraitzen du:
Eta estaldura bat, adibidez, hauxe zen: arma biologikoen ikertzaile hauek bat-batean hamarkada luzez
minbiziaren aurkako txerto bat ikertzen aritu zirela.
Hori orain berriro ahaztuta dago.
Eta orain, hori jarraituz, gaur entzuten dugu: mRNA txertoak, bai, minbiziaren aurkako terapia genetiko
esperimentalak, orain guregan saltzen ari zaizkigula.
Hara, mRNA Covid txerto deiturikoekin izandako hondamendiaren ondoren, orain minbiziaren aurkako mRNA
txertoak ere publiko orokorrari merkaturatuko dizkiote.
Turbo minbiziaren garapena bezalako ondorio suntsitzaileak dituzten Covid txertaketaren delituak oraindik ez dira jorratu.
Bere "Koronabirusaren aurkako txertaketaren ondoren turbo-minbiziaren leherketa" programan, Kla.TVk mRNA txertaketaren
eta oso azkar hazten diren tumoreen arteko lotura azaldu zuen.
Eta orain mRNA txerto berriak eskuragarri daude.
Beraz, ez da harritzekoa jendearen konfiantza farmazeutikek bultzatutako medikuntzan azkar jaisten ari denik!
Ondorioa:
Lehena.
Rockefeller & Co. bezalako diru eta botere gosez beteriko eta etik gabeko pertsonek farmazia industria modernoaren
eta gure osasun sistemaren oinarriak ezarri zituzten.
bi.
Hasieratik, medikuntza-hezkuntzan eta zientzian kontrol absolutua lortzea izan dute helburu.
hiru.
Hasieratik, ikerketa independentea ere erabat aurka izan da, itxaropena erakusten duenean ere.
Lau.
Superaberatsek kudeatutako fundazio eta erakundeen "ongintzako irudia" beren benetako asmoak ezkutatzeko
balio du: alegia, boterearen eta kontrolaren hedapena.
bost.
Inbertsio handiak egon arren, minbiziagatiko heriotza-tasa etengabe ari da igotzen.
sei.
Badira froga handiak aurrekontu handiko minbizi-ikerketak arma biologikoen ikerketarako ere erabiltzen ari direla.
Arma biologikoak normalean modu ikusezinean eta eskala masiboan hiltzeko diseinatzen dira!
Zazpi.
Gaur egun, herritarrak osasun diktadura batekin eta oso arriskutsuak diren
derrigorrezko mediku-neurri batzuekin mehatxupean daude.
Munduko Rockefeller-ek kontrolatutako farmazia-industria benetako minbizia dela agerian ari da.
Gure buruari galdetzen diogu: minbiziaren ikerketari buruzko adierazpen ofizialak egiazkoak izan daitezke?
Diru kopuru handiak ehun urte inguru bideratu direnean, hainbeste diru gastatu eta hainbeste arrakasta gutxi lortu denean?
Sendatze-arrakastak hain txikiak dirudite konparazioan, ezen itxaropena bizirik mantentzeko besterik ez diren.
Minbiziaren sendabiderako itxaropenari buruzko etengabeko txostenek ziurtatzen dute ikerketa
zalantzagarrietarako diru-fluxu izugarria inoiz ez dela lehortu.
Gero eta erradikalago eta diktatorialago den farmazia-konplexu batek benetako minbizia dela frogatzen du.
Orain da benetakoa deskubritzeko garaia
Identifikatu minbizi-tasen etengabeko gorakadaren kausak eta eragileak.
Janariaren, airearen, lurzoruaren, uraren eta farmazia-produktuen toxinetatik irabazi egiten dutenak ikertu behar dira.
Farmaziekin kontrolatutako Osasunaren Mundu Erakundeak eta haren vasalloek egiten duten
paternalismo mota guztiek gelditu behar dira!
hamabi, hiru, lau, hiru, bi, bat