Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագիրը կստիպի յուրաքանչյուր
անդամ-պետության մեծ գումարներ ներդնել «պանդեմիայի կանխարգելման» մեջ և պարտադրի նրանց պատվաստանյութեր պաշարել։
Ոչ ոք չի իմանում, թե արդյոք դրանց երբևէ կարիք կլինի։
Մինչդեռ հիվանդանոցներն ու բժիշկների պոլիկլինիկաները արդեն զանգվածաբար սնանկանում են։
Հաջորդ տեսանյութում գերմանացի փաստաբան և քաղաքական գործիչ Բեատրիս ֆոն Ստորխը ընդամենը երեք րոպեում ամփոփում է, թե որքան խելացիորեն
դեղագործական ընկերություններն ու մյուսները կդառնան համաճարակային պայմանագրից միակ հաղթողները, եթե
մենք բոլորս միասին չաշխատենք դրա կանխարգելման համար։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիական խելագարությունը այժմ մտնում է հաջորդ փուլ։
Առկա է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագրի ընթացիկ նախագիծը, և, բնականաբար, դու
դեռ ոչինչ չես լսել դրա մասին, որովհետև դա իսկապես մի այլ բան է։ Խաղադրույքի տակ շատ գումար կա։
Իրականում Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության անդամ պետությունները պետք է պարտավորվեն իրենց առողջապահական
ծախսերի հինգ տոկոսը ներդնել համաճարակների կանխարգելմանը։
Առողջապահության ծախսերի հինգ տոկոսը։ Մարդկանց մեծամասնությունը չի գիտակցում դրա մասշտաբը։
Միջին հաշվով աշխարհի յուրաքանչյուր երկիր իր համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) տասը տոկոսը ծախսում է առողջապահության վրա։
Բոլոր երկրների համաշխարհային ՀՆԱ-ն կազմում է 100 տրիլիոն դոլար։
Դրա տասը տոկոսը տասը տրիլիոն է։
Եվ դրա հինգ տոկոսը այժմ պետք է հատկացվի համաճարակների կանխարգելմանը։ Դա կազմում է տարեկան 500 միլիարդ։
Գերմանիայի համար դա տարեկան 20 միլիարդ է։
Մենք ունենք առողջապահական ծախսեր՝ 400 միլիարդ։ Դրա հինգ տոկոսը կազմում է 20 միլիարդ։
Դա տասն անգամ ավելի է, քան ֆեդերալ բյուջեն արդեն ներդրում է դեֆիցիտով տառապող հանրային առողջապահական
ապահովագրության ֆոնդերին, քանի որ դրանք արդեն չեն կարողանում կառավարել ներդրումային եկամուտները։
Եվ երբ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պայմանագիրը վավերացվի, մենք պարտավորվում
ենք ամեն տարի կանխարգելմանը ներդնել 20 միլիարդ։
Եվ սա այն դեպքում, երբ մեր հիվանդանոցների 50 տոկոսը արդեն սնանկացման եզրին է, իսկ վերջին տարիներին փակվել են
7000 բժշկական պրակտիկա։ Եվ ոչ թե հարստության պատճառով։
Մենք ներկայիս առողջապահության համար գումար չունենք, բայց հիմա պետք է զբաղվենք կանխարգելմամբ
և, օրինակ, գնել ու պահեստավորել պատվաստանյութեր։
Եվ քանի որ դրանց պահպանման ժամկետը սահմանափակ է, մենք միշտ ստիպված ենք նորերը գնել։
Գործնական առումով սա դեղագործական ընկերությունների համար հավասար է միլիարդավոր անպայմանական հիմնական եկամուտի։
Եվ մենք անգամ չգիտենք՝ արդյոք մեզ պատվաստանյութեր անհրաժեշտ են, թե ոչ։
Վերջին տարիներին մեզ անհրաժեշտ գումարը այլևս չկա։ Այնուամենայնիվ, գումարը դեռևս հոսում է Pfizer-ի և BioNTech-ի գանձարան։
Նրանք չեն կարողանում քնել, քանի որ շատ են ծիծաղում։
Եվ հետո մենք պետք է յուրաքանչյուր երկու տարին մեկ անգամ անցկացնենք համաճարակային սիմուլյացիա։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր երկու տարին մեկ ամբողջ առողջապահական համակարգից և մեզանից՝
քաղաքացիներից, ակնկալվում է գործել այնպես, կարծես համաճարակ լինի, նույնիսկ եթե ներկայումս համաճարակ չկա։
Այդ դեպքում եկեք պարզապես խաղանք։ Դա նույնպես կրկին միլիարդավոր դոլարներ կարժենա։
Բոլոր հանրային կյանքը գլխիվայր է շրջվում, և այլն։
Մենք ներկայումս ապրում ենք ճգնաժամեր, որոնք նրանց համար բավարար չեն։ Տնտեսական ճգնաժամ, էներգետիկ
ճգնաժամ, կենսաթոշակային ճգնաժամ, միգրացիոն ճգնաժամ։
Բացի այդ, մենք նույնպես պետք է մոդելավորենք առողջապահական համակարգում պանդեմիայի ճգնաժամը։
Հասարակությունը պետք է մղվի մշտական համաճարակային պանիկայի մեջ, որպեսզի այն ավելի պատրաստակամ լինի
հարստացնելու գլոբալ դեղագործական ընկերություններին։
Այս Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագիրը երբեք չի կարելի վավերացնել։
Եվ ԱֆԴ-ն կանի ամեն ինչ իր ուժերի սահմաններում, որպեսզի դա չպատահի։
Եթե ուզում եք նպաստել, ապա, օրինակ, տարածեք այս տեսանյութը, որպեսզի մարդիկ իմանան, թե ինչ սպասեն։